🌿قیمت گذاری آثار هنری بخش مهم اما مبهمی از بازار هنر است. ارزیابی های دلخواهانه و سلیقه ای و قیمت گذاری هایی که تنها ارزش نمادین برای اثر ایجاد می کنند و حتی مانع از فروش اثر می شوند بر این ابهام افزوده و اعتماد خریدار را به بازار هنر کم می کند. واقعیت این است که شاخص قیمت نمایانگر ِ محدودی در ارزیابی کالاهای فرهنگی و آثار هنری است؛ زیرا خرید و فروش آثار هنری اغلب مبتنی برنظریه ی انتخاب عقلانی به عنوان اساس نظریه های اقتصادی نیست. مثالا هنرمند ممکن است در قیمت گذاری اثرش دنبال بیشینه سازی سود نباشد، یا به گونه ای دلخواهانه قیمت گذاری کند؛ ممکن است خریدار نیز بر اساس سلیقه، به خرید اثری بپردازد که متناسب با قیمت واقعی آن نباشد. این واقعیت ناشی از آن است که کالای فرهنگی، علاوه بر خصوصیاتی که یک کالای اقتصادی دارد یعنی دارای وزن و مشاهده پذیر است، از یک نماد و الگوی ارزش فرهنگی نیز برخوردار است. آنچه کالای اقتصادی را از کالای فرهنگی متمایز می کند این است که کالای اقتصادی فقط با ارزش های مادی (درآمد،قیمت،سود) سنجیده می شود ، اما کالاهای فرهنگی با ارزش های زیبایی شناختی،معنوی،اجتماعی،تاریخی، نمادین، و اصالت سنجیده می شوندکه ارزیابی مالی آن
ها بسیار دشوار است.

✒️الیسا زُرلونی
📚اقتصاد هنر معاصر
📝ترجمه حمیدرضا ششجوانی و لیلا میرصفیان
نشر فرهنگستان هنر

@artperception

🌿ما سرخوشانِ مستِ دل از دست داده‌ایم...
#حافظ
@artperception

🌿تصنیف «سرخوشان مست»
از آلبوم «انتظار»
#محمدرضا_شجریان
#حافظ

@artperception

🌿عنوان گروتسک و پژوهش های انجام شده دربارۀ این موضوع اغلب به اندیشه های چند نظریه پرداز بزرگ گروتسک ارجاع داده می شود، از جمله ولف کانگ کایزر و میخاییل باختین. ماهیت گروتسک دارای مفهومی فرا زمانی و مکانی می باشد، به عنوان مثال درهنر ایران نمونه هایی وجود دارند که از نظر تاریخ اجرا پیش تر از کشف گروتسک های اولیه هستند. می توان گفت که گروتسک یک مفهوم انسانی اجتماعی است که تمام خصوصیات یک انسان از نظر روان شناسی، عقاید و دلتنگی هایش را شامل می شود و همچنین حالات یک اجتماع و دوران را می تواند تفسیر کند.
گروتسک بیانگر درد ها، تضاد ها و ناهماهنگی های زمانه است که با طنزی تلخ و کج نمایی در فرم و ترکیب بندی نامتعارف همراه است، هنرمند گروتسک پرداز در جهت بیان مفاهیم ذهنی و انتقادی، عناصر اثرش را با اغراق، بزرگنمایی، ارائۀ تضاد های تصویری و ترکیب اجزای موجودات مختلف با یکدیگر همراه می کند.

🖋جیمز لوتر آدامز/یتس ویلسون
📚گروتسک در هنر و ادبیات
📝ترجمه آتوسا راستی
نشر قطره
@artperception

گرگویل
کلیسای جامع واشنگتن دی سی

@artperception

🌿کانال «فهم هنر»
🌿سیری در جهان هنرها
🌿مطالب تخصصی، موسیقی، فیلم و متون گزیده آکادمیک در دنیای هنر

@artperception

🌿ارسطو بر خلاف استادش افلاطون، در تبیین هنر، مبنای نظری تازه ای را بنا نهاد؛ بدین معنا که او هنر را به قلمرو فلسفه نزدیک کرد. به گفته وی، هنرمند به جای رها نمودن دنیای تفکر و تسلیم شدن به شیدایی و جنون، باید خویشتن را با موضوعات فکری و فلسفی آشنا سازد. به تعبیر ارسطو، هنر را نباید همچون افلاطون، شیدایی مینوی شمرد، بلکه باید آن را فعالیتی سامانمند دانست که از معیارهای اندیشه و عقل نمی گریزد.
📚فلسفه هنر ارسطو
🖋دکتر محمد ضیمران

بخشی از نقاشی «مدرسه آتن»
اثر «رافائل»
🌿افلاطون با نگرش ایده آلیستی خود به آسمان اشاره می کند و ارسطو با دیدگاه تجربی خود به زمین اشاره می کند.
@artperception

🌿21 تا 28 مهرماه هفته ملی خوشنویسی
🌿«این نیز بگذرد، سرمست تحریر شد»
🌿اثر «میرزا غلامرضا اصفهانی»
سال 1300 هجری
@artperception

🌿15 اکتبر سالروز تولد میشل فوکو؛ فیلسوف، تاریخدان، نظریه پرداز اجتماعی و منتقد ادبی فرانسوی
#Michel_Foucault
@artperception

🌿به اعتقاد میشل فوکو، از قرن 15 تا پایان قرن 19 دو اصل بر نقاشی مغرب زمین حاکم بوده است:

1. کلمات و تصاویر همواره از هم تفکیک شده اند و هرگاه که هر دو با هم در نقاشی حضور داشته اند یکی از آن ها از لحاظ اهمیت هنری تابع دیگری بوده است.

2. هرگاه تصویر نقاشی شده شبیه چیزی در جهان بوده، آن تصویر معمولا توجه بیننده را به خارج از تابلو و شی موجود در جهان معطوف کرده است.

در نقاشی، کلمات تابع تصاویرند و خود تصاویر نقاشی شده هم تابع اشیا واقعی اند که آن ها را بازنمایی می کنند. فوکو استدلال می کند که ساختار تابلوی " این یک پیپ نیست" اثر ماگریت به شکلی است که با هر دوی این فرضیه تناقض دارد. این نقاشی بیانگر تصویری واقعی و ساده از پیپ است، اما جمله "این یک پیپ نیست" نیز با حروف بزرگ، درست زیر آن نوشته شده است.
فوکو متذکر می شود که در این جمله، " این " ایهام دارد زیرا می تواند هم به پیپ دلالت کند، هم به خود جمله و هم به کل تابلوی نقاشی و نتیجه می گیرد که این نقاشی اصولا ایهام دارد و در مقابل هر تفسیری مقاومت می کند.

فوکو این امکان تفسیر های گوناگون از اثر هنری را ویژگی اصلی هنر قرن 20 می داند.


@artperception

🌿«این یک پیپ نیست»
🌿اثر رنه ماگریت
1929 / بلژیک
محل نگهداری: موزه هنر لس آنجلس
@artperception

🌿📚کتاب «اين يک چپق نيست» نوشته‌ی ميشل فوکو توسط مانی حقيقي به فارسی برگردانده شده است. اين اثر به تشريح و تحليل تابلويی با همين نام از «رنه ماگريت» مي‌پردازد و به نوعي نگاه معناشناختی و هرمنوتيکی فوکو را با مخاطب درميان مي‌گذارد. ماگريت با نگاهي ساختارشکنانه و يا طنزآميز، رابطه واژه و شی، يا دال و مدلول را در آثارش به هم ريخته است. ميشل فوکو در مقدمه کتاب نوشته است: «بسياري از نقاشی‌های ماگريت به يکي انگاشتن عرفانی و افلاطونی واژه‌ها با سرشت چيزها به سختی می‌تازد. همانطور که واژه‌ها در زبان‌شناسی سوسوری به «چيزها» اشاره نمی‌کنند، در سوررئاليسم ماگريت نيز تصاوير پرداخته‌ی نقاش، به راستی با چيزی که حضور حاکمش به آن، سويه الگو يا سرچشمه‌ای را اعطا کند، «همگون» نيستند.»
🎨رنه ماگريت (1967-1898) بلژيکی، ماندگارترين نقاش سوررئاليست به شمار مي‌آيد. آثار ماگريت دوره‌هاي متفاوتی را نشان مي‌دهند؛ تلفيق عناصر و فضاهاي واقعي برای خلق و نمايش دنياي فرا واقعی، نقاشی‌هايی متاثر از مکتب امپرسيونيسم، سنگواره‌ها، نقاشی‌هايی از اشيای منفرد با نام‌گذاری متفاوت (اين دوره از آثارش بازتابي از علاقه‌ي او به فلاسفه‌ای مانند هگل، هايدگر، سارتر و فوکو است)، بازگشت، جزير‌ي گنج، اسرار افق، شانزده سپتامبر، خانواد‌ي بزرگ، فصل زيبا، هواي باز، پرنسس پاييز، جنگ بزرگ، موسيقی عشق، و پسر انسان مجموعه‌ي آثار اوست.
@artperception

🌿اگر بخواهیم اندیشۀ فیلسوفان بزرگ تاریخ را تنها در یک کلمه خلاصه کنیم، مطمئناً این کلمه برای میشل فوکو «قدرت» خواهد بود. فوکو در طول سال‌های متمادی، بسیار به قدرت اندیشید، تعریف‌های قدیمی ما از این مفهوم را در هم شکست و شیوه‌های زیرکانه و بسیار پنهانِ عملکرد قدرت در جامعه را مرئی کرد. با آنکه سی‌سال از مرگ او می‌گذرد، اما این صورت‌بندی‌ها امروز هم به همان اندازه تازه و کاربردی‌اند.

@artperception

🌿پی دی اف کتاب «اين يک چپق نيست» نوشته‌ی ميشل فوکو
ترجمه مانی حقيقي
@artperception

🌿15 اکتبر سالروز تولد فردریش نیچه؛ فیلسوف، زبان شناس، شاعر، آهنگساز و منتقد فرهنگی آلمانی
🌿«به راستی، خسته تر از آن ایم که تن به مرگ دهیم. هنوز بیداریم و زنده، اما در گورخانه ها!»
@artperception

🌿«نیچه» یکی از نمونه‌های عالی خردمندی بینای دیونوسوسی (اسطوره یونانی، نماد شور زندگی و سرمستی) خود را در «حافظ» می‌یابد. نام حافظ ده بار در مجموعهٔ آثار وی آمده است. بی‌گمان، دل‌بستگی گوته به حافظ و ستایشی که در دیوان غربی–شرقی از حافظ و حکمت شرقیِ او کرده، در توجه نیچه به حافظ نقشی اساسی داشته است. در نوشته‌های نیچه نامِ حافظ در بیشتر موارد در کنار نام گوته می‌آید و نیچه هر دو را به عنوان قله‌های خردمندیِ ژرف می‌ستاید. حافظ نزد او نمایندهٔ آن آزاده‌ جانیِ شرقی است که با وجد دیونوسوسی، با نگاهی تراژیک، زندگی را با شور سرشار می‌ستاید، به لذت‌های آن روی می‌کند و در همان حال، به خطرها و بلاهای آن نیز پشت نمی‌کند.

🌿در میان پاره‌نوشته‌های بازمانده از نیچه، از جمله شعری خطاب به حافظ هست:

به حافظ، پرسشِ یک آب نوش
میخانه‌ای که تو برای خویش
پی‌افکنده‌ای
فراخ‌تر از هر خانه‌ای است
جهان از سر کشیدن مِی ای
که تو در اندرون آن می‌اندازی،
ناتوان است.
پرنده‌ای، که روزگاری ققنوس بود
در ضیافت توست
موشی که کوهی را بزاد
خود گویا تویی
تو همه‌ای، تو هیچی
میخانه‌ای، می ای
ققنوسی، کوهی و موشی،
در خود فرو می‌روی ابدی،
از خود می‌پروازی ابدی،
رخشندگی همهٔ ژرفاها،
و مستی همهٔ مستانی
- تو و شراب؟

📝ترجمه شعر: داریوش آشوری
@artperception

🎼 آهنگ «بیگانه» ساخته فردریش نیچه
🌿«زندگی بدون موسیقی اشتباهی بیش نیست.»
#نیچه
@artperception