🌿 فروید بر این باور بود که «غریزه»، آفرینشگری را تغذیه می کند. کودکان در مسیر رشد شروع به هدایت دوباره غریزه های خود از هدف های آغازی (نوزادی) به سوی هدف های دیگری می کنند که دارای ارزش فرهنگی باشند. فروید این روند را «والایش» می نامد.
در یکی از مثال های والایش، غریزه بازی کردن با آتش در کودکی، می تواند هم به سوی آتش زدن عمدی و هم به سوی یاد گرفتن آهنگری و جوشکاری فلزات و در نهایت منجر به آفرینش تندیس های برنزی گردد. در اسطوره های یونانی، هفائستوس ایزد آهنگری، آتش را مهار می کند و فلزها را شکل می دهد و صنعت و تمدن را به بشر اهدا می کند. این گونه والایش غریزه به سوی هدف های والای فرهنگی، نمونه هایی از مفهوم فرویدی پیوستار رشد در زمان هستند.

📚کتاب روش شناسی هنر / 🖋رویکرد روانکاوی
📝لوری آدامز
@artperception