🌿فهم هنر🌿
700 subscribers
479 photos
63 videos
14 files
229 links
🌿سِیری در جهانِ هنرها

🌿کانالِ مطالبِ تخصصی #هنر؛ موسیقی، سینما، ادبیات، نقاشی و متون گزیده آکادمیک

🌿گریزی بینامتنی به تاریخ هنر، #فلسفه و علوم انسانی
➖➖➖➖➖
ادمین:
@mahmoodvatankhah
Download Telegram
چیستی_هنر_نوشته_اسوالد_هنفلینگ_ترجمه.pdf
1.7 MB
📚پی دی اف کتاب «چیستی هنر»
🖋نوشته اسوالد هنفلینگ
📝ترجمه علی رامین
🌿کتابی مناسب برای آشنایی با مبانی نظری فلسفه هنر
@artperception
🌿در سال 1963 تابلو «مونالیزا» اثر لئوناردو داوینچی به مدت 26 روز از طرف دولت فرانسه به ایالات متحده آمریکا قرض داده شد و در موزه متروپولیتن به نمایش در آمد. در طول این مدت بیش از یک میلیون بیننده، از اثر دیدن کردند.

https://www.instagram.com/p/BatX5TcgA8N/
📓منبع: صفحه رسمی موزه متروپولیتن در اینستاگرام

@artperception
🌿«در آنچه که فلسفه هنر نامیده می شود، معمولا یا فلسفه از دست می رود یا هنر.» این دیدگاهِ فیلسوف آلمانی، فردریش شلگل در سال 1797 است که برای رشته نوبنیادِ زیبایی شناسی، آینده ناخوشایندی پیش بینی کرده بود. در واقع این دوراهی بر سر راه همه کسانی است که به هنر و فلسفه توجه دارند.
با وجود این از سال 1750، با انتشار کتاب استتیکا اثر باومگارتن، طی چند دهه اصطلاحِ زیبایی شناسی رواج و توفیق یافت و همعصرات شلگل برای استفاده از آن تردیدی به خود راه ندادند. شلگل از «فلسفه هنر» آشکارا رشته جدیدی را در نظر داشت که به وسیله باومگارتن شکل گرفته و عبارت بود از مطالعه علمی و فلسفیِ هنر و امر زیبا.

📚زیبایی شناسی چیست
🖋مارک ژیمنز
📝ترجمه محمد رضا ابوالقاسمی / نشر ماهی

@artperception
🌿فهم هنر🌿
First page of Aesthetica (1750) by Alexander Gottlieb Baumgarten (1714–1762). @artperception
🌿ایده وجود یک زیبایی ِایده آل، مطلق و متعالی، بدانگونه که افلاطون از آن سخن می گفت، دیگر چندان جایگاهی در زیبایی شناسیِ معاصر ندارد. انسان شناسیِ هنر به ما آموخته است که زیبایی، درست مانند زشتی، ارزشی نسبی و تابع فرهنگ، تمدن و نیز نوعِ یک جامعه، آداب و رسوم رایج آن، نگاهش به جهان و برهه ای خاص از تاریخ اش است. در حقیقت مدت هاست که نسبی گرایی در مقولات زیباشناختی، جانشینِ ایده آلیسم شده است.


📚زیبایی شناسی چیست
🖋مارک ژیمنز
📝ترجمه محمد رضا ابوالقاسمی / نشر ماهی

@artperception
First Step
Hans Zimmer
🎼قطعه ای از آلبوم موسیقی فیلم "Interstellar"
ساخته هانس زیمر
🌿آهنگساز با ترکیب فضاهای موسیقایی مختلف درون فیلم در یک قطعه، کلایمکس های دراماتیک اثر را دوباره به ذهن مخاطب متبادر می کند.
@artperception
🌿فهم هنر🌿
Hans Zimmer – First Step
🌿فیلم سینمایی"Interstellar" (میان ستاره ای)

🎬ساخته کریستوفر نولان محصول سال 2014
🎼با آهنگسازی هانس زیمر

@artperception
🌿یادم هست که در جوانی از خواندن دربارۀ جکسون پولاک و دیدنِ تصاویری از او در حال نقاشی، بسیار به وجد آمده بودم. آنچه برای من الهام‌بخش بود، چیزی نبود جز یک قانون کوچکِ احمقانه که پولاک از طریق آن خشونتِ خود را متمدن ساخته بود. جکسون گفته بود پاشیدن رنگ اشکالی ندارد. به‌ نظر می‌رسید نویسندگان مجله با اکراه به این ایده تن در داده و نوشته بودند: بله، جکسون درست می‌گوید، پاشیدن رنگ اکنون در چارچوب قوانین است.

کشف این موضوع باعث شد احساس کنم نسبت به قبل آزادتر شده‌ام. می‌دانم که این یک جور «کار پسرانه»بود، راجع به دلاوری به‌خرج‌دادن، درحالی‌که کمترین کنترل را روی اوضاع داریم، و اینکه آن‌قدر اعتماد‌به‌نفس داشته باشیم که بگذاریم همه چیز غیرعادی پیش رود. همچنین می‌دانم که در جهان‌بینیِ خاص دوران بلوغ من، رنگ پاشیدنِ جکسون پولاک به‌نحوی مرا از جمع‌کردن خرده آشغال‌های کف اتاقم معاف می‌کرد (خرده آشغال‌ها و به‌هم‌ریختگی‌هایی که معمولاً شبیه به چیدمان‌هایی بودند که راشنبرگ بعدها خلق کرد).

بااین‌همه، وقتی چند سال بعد خودم در دانشکدۀ هنر ثبت‌نام کردم و فهمیدم آن مجوزِ سرورآمیز پولاک حال به یک قانون بازدارندۀ نهادی بدل شده، حق داشتم که شوکه شوم. حالا دیگر، به‌عقیدۀ مربیان، نپاشیدنِ رنگ بد بود، چون این یعنی که «شما روح ندارید، واقعاً که!»

http://tarjomaan.com/vdci.uavct1ayrbc2t.html
🌿فهم هنر🌿
🌿جکسون پولاک در سال 1956 🎨Abstract expressionist Jackson Pollock (1912-1956) 📷(Photo by Hans Namuth) @artperception
🌿عکس هایی که پولاک را با شلوارِ جین و تی شرت و پوتین های رنگی شده نشان می دهند که در اطرافِ یک بومِ بزرگِ افقی در یک آتلیه حرکت می کند، آتلیه ای به هم ریخته بر اثر انبوه قوطی، رنگ های درباز و سطل های رنگ پاش.
مفسران به کرّات نوشته ی پولاک را که نخستین بار اندکی پیش از نمایشگاه ۱۹۴۸ انتشار یافت نقل کرده اند، که موضوعش، کار روی کف زمین، در جهات مختلف بوم ِ بدون شاسی "شبیه روش شن نگاران سرخ پوست غربی" بود.
(این نوشته با عنوان نقاشی من در مجله ی امکانات، شماره ی۱، زمستان ۱۹۴۷-۱۹۴۸ به چاپ رسید؛ تنها شماره ای که سردبیری اش را ماذِرول و روزنبرگ بر عهده داشتند). پولاک چنین می گوید:
هنگامی که غرق نقاشی ام هستم، حالی ام نیست که چه کار دارم انجام می دهم. فقط هنگامی که ملاقاتی دست دهد در می یابم که به چه کاری مشغول بوده ام. از به عمل آوردنِ تغییرات و از بین بردن تصویرها و غیره هیچ هراسی ندارم، زیرا نقاشی حیاتی مُستقل از آن خود دارد. من سعی می کنم که بگذارم این حیات واقعیت خود را پیدا کند...

📚هنر مُدرن
✒️نوربرت لینتن
📝ترجمه علی رامین
نشر نی
@artperception
🌿۷ هفتم آبان، سالروز ورود کوروش بزرگ به بابِل می‌باشد. این روز به مناسبتِ پایان تصرفِ امپراتوریِ بابل به دست سپاهِ هخامنشیان و پایان دورانِ ستمگری در جهانِ باستان انتخاب شده است.

@artperception
🌿کوروش در سال ۵۳۹ پیش از میلاد وارد بابل شد؛ «در ماه اَرَخسمنو (Arahsamnu = ماه هشتم)، روز سوم (هفتم آبان ماه) کوروش به بابل اندر آمد. شاخه‌های سبز در برابر (زیر پای او) گسترده شد.»

@artperception
🌿استوانهٔ کوروشِ بزرگ یا اولين منشورِ حقوقِ بشر در جهان، لوحی از گِلِ پخته است که در سال ۵۳۸ پیش از میلاد به ‌فرمان کوروش، پادشاه و بنیانگذارِ شاهنشاهیِ هخامنشی نگاشته شده است.

@artperception
🌿در نزد یونانیان و رومیانِ باستان، مفهومی به نام آفرینش به چشم نمی خورد و مقبولیت ندارد. آگاهی یافتن از قدرتِ آفرینشگریِ هنرمندِ «نابغه»، با هنر قرن پانزدهم ایتالیا آغاز شد. در این دوران، «نبوغ» موهبتی الاهی به شمار می رفت، و قدرتِ آفرینشگری خصیصه ای فردی شد. به این ترتیب شخصیتِ هنرمند به معنای واقعیِ کلمه، استثنایی شد. در این دوره بود که نقاشان پس از آنکه شناخته می شدند، از چهره خود نقاشی می کشیدند و حتی بی پروا آن را امضا می زدند. در نتیجه، در این دوره «هنرمند» از آثارش مهم تر شد.
در این میان میکل آنژ کسی بود که بیش از سایرین بر این طرز تفکر تاکید می کرد و به خود اجازه می داد که تمامی افتخارات و امتیازاتی که دیگران به او پیشنهاد می کردند را به دید حقارت بنگرد. در واقع لقب میکل آنژِ «الاهی» برای او کافی بود؛ هنرمندی که می گفت با ذهنش نقاشی می کشد نه با دستانش.

📗زیبایی شناسی چیست؟ / به سوی رهایی
🖋مارک ژیمنز
📝ترجمه محمدرضا ابوالقاسمی
@artperception
🌿فهم هنر🌿
🌿در نزد یونانیان و رومیانِ باستان، مفهومی به نام آفرینش به چشم نمی خورد و مقبولیت ندارد. آگاهی یافتن از قدرتِ آفرینشگریِ هنرمندِ «نابغه»، با هنر قرن پانزدهم ایتالیا آغاز شد. در این دوران، «نبوغ» موهبتی الاهی به شمار می رفت، و قدرتِ آفرینشگری خصیصه ای فردی…
🌿از اواسطِ دوره رنسانس، موازینِ هزینه ها و قراردادِ کارهای هنری دگرگون گشت و دیگر قیمتِ اثر بر مبنای مواد و مصالحِ به کار رفته (طلا، نقره، لاجورد و ...) تعیین نمی شد؛ بلکه مهارت، استادی یا استعدادِ هنرمند اساسِ ارزش گذاری بود. در واقع قدرتِ آفرینندگیِ خلاقانه هنرمند بیشتر مورد توجه قرار گرفت و ارزشِ مادیِ رنگ ها و لوازمِ کارِ هنری که در مجموع گرانبها نیز بودند، اهمیتِ سابقِ خود را از دست داد. به بیانِ دیگر قریحه یا نبوغِ هنرمند، که ویژگیِ ذاتیِ شخصیتِ مولفِ اثر بود، در صدر اهمیت نشست. هنرمند به عنوان مولفِ اثر هنری، مالک انحصاریِ اثر و استعدادِ فردی اش بود؛ و این دو دارایی، در بازار رو به رشد هنر آن دوره بسیار گرانبها بودند.

📗زیبایی شناسی چیست؟ / به سوی رهایی
🖋مارک ژیمنز
📝ترجمه محمدرضا ابوالقاسمی
@artperception