🌿«بهتر که به ذوقِ خویش دیوانه، تا به سلیقهٔ دیگران عاقل باشیم.»

🖋#نیچه
📕چنین گفت زرتشت
➖➖➖➖➖➖➖
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿🎓📚
@artperception

🌿#مارسل_دوشان در 60 ثانیه

➖➖➖➖➖➖
🌿کانال «فهم هنر»
🔺مطالب تخصصی و آکادمیک #هنر؛

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿🎓📚🎨
@artperception

🌿«اُپرای عاشورا»
◾️قسمت مربوط به «حُر»
🎙با صدای #محمد_معتمدی
🎭 کارگردان: بهروز غریب‌پور
🎼آهنگساز: بهزاد عبدی
______________________
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿🎼🎙🎭◾️
@artperception

🌿اول مهرماه، سالروز تولد استاد #محمدرضا_شجریان، فخرِ #هنر و #موسیقی ایران زمین، مبارک باد.

▫️که همه اختر و ماه‌اند و تو خورشید جمالی
🌹تنت به نازِ طبیبان نیازمند مباد
➖➖➖➖➖➖➖
🌿🎼🎙🎶🎵
@artperception

🌿آشنایی با فلاسفهٔ بزرگ
🔺به بهانهٔ زادروز #مارتین_هایدگر
⏰مدت ویدئو: 5 دقیقه
🔹زیرنویس فارسی
➖➖➖➖➖➖➖
🌿کانال «فهم هنر»
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿🎓📚
@artperception

🌿تحلیل و تفسیر جامع نقاشی «مرگِ سقراط»
🎨"The Death of Socrates"
🔹اثر ژاک لویی داوید / 1787
⏰مدت ویدئو: 7 دقیقه و 30 ثانیه
➖➖➖➖➖➖➖
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚🎨
@artperception

- تو شرِّ مطلقی...
+ نه، من شرِّ لازم‌ام!



#دیالوگ
#The_Dark_Knight_Rises
➖➖➖➖➖➖➖
🌿کانال «فهم هنر»
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿🎬📽🎥
@artperception

‍ 🌿به بهانه هشتم مهرماه، روز بزرگداشت مولوی

▫️خیلی از همفکرانِ ایرانی و تُرکِ «مولوی» از او با لقب «مولانا» یاد می‌کنند، که یعنی «سرور ما»، «آقای ما»، «خداوندگار ما». مولانا لقبِ بسیاری از عارفان دیگر نیز بوده است؛ همچون «سنایی غزنوی»، «عبدالرّحمان جامی»، «فخرالدّین عراقی»، «شیخ محمود شبستری»، «صائب تبریزی»، و حتّی «اقبال لاهوری»؛ همه «مولانا» بوده‌اند. البتّه این‌ها همه با ذکر اسم مولانا هستند، و مولانا جلال الدّین محمّد بلخی، بدون ذکر اسم.

🔸البتّه ترکها عبارت «مُولانا» (Mowlana) را «مِولانا» (Mevlana) تلفظ می‌کنند. در مورد لقبِ «رومی» که در میانِ غربی‌ها و انگلیسی زبان‌ها رایج‌تر است باید گفت که زمانی نام شهر «استانبول»، «کُنستانتینوپول» بود و در «امپراتوری روم شرقی» واقع بود، و چنین بود که مولوی بلخی، که مقیم «کُنیا» (Konya) یا «قونیه» بود، ملقّب به «رومی» شد.

🔹در «مولانا رومی» معمولا با دو شخصیتِ متفاوت روبرو هستیم؛ یکی عارفِ آزاد‌فکری که شاعری خوش نظم است و بنیادِ هستی را برعشق می‌داند، و در چشم اندازی بیرون از حیطۀ همۀ مذهب‌ها عشق را «اُسطُرلابِ اسرارِ خدا» می‌داند، و معتقد است که: «ملّتِ عشق از همه دین‌ها جداست» (کلمۀ «ملّت» به معنای اصلی آن یعنی دین، مذهب، کیش، آیین، و شریعت)؛
و دیگری الهی‌دانِ متعصبّی که مشیتِ الهی را محورِ حکایاتش قرار می‌دهد و «موسی»ها و «فرعون»هایش، همه مطیعِ امرِ خدا و مجری مشیتِ اویند.

▫️این دوگانگی، که بخشِ عمده آن به دلیل گستره شگرفِ حکایات و اشعار و نوشته‌های او آن هم در سبک‌های بیانی‌ مختلف است، بیش از آنکه به شخصیت «مولوی» آسیب برساند، او را شاعرِ عوام و خواص می‌سازد و مجالِ برداشت و خوانش‌های گوناگون و جهانی را، در بستری از فهمِ معنویت و جهان‌شناسی الهیاتی مهیا می‌سازد. بستری که دنیای امروز بیش از هر زمان، خود را محتاج حضورِ آن در افقِ دلالت‌های معنایی خویش، می‌یابد.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🔻تصاویری از فستیوال عرفانی قونیه
🌿بزرگداشت مولانا
🎙با صدای «#همایون_شجریان»

🎼تصنیف: «با من صنما»
🎵آلبوم: آرایش غلیظ
🎶آهنگساز: سهراب پورناظری
📝شعر: #مولوی
🎥 برگرفته از صفحه رسمی فستیوال قونیه
➖➖➖➖➖➖➖
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚🎶🎵🎙🎼📜
@artperception

🌿هنر، قیامتِ زندگان است.
هنر، عصیانی است بر هستی.

هنر، عصیان بر قدرت و قدرتمند است.
هنر، عصیان بر ستم و ستمگر و بر ستمدیده است.

#هنر، تنهاترین و غریب ترین همزادِ همگان است.
هنر، برهنه ترین رازِ جهان است.
هنر، خاموش ترین فریادِ جهان است.
هنر، زیباترین هیولای جهان است.
هنر، مجنون ترین دانای جهان است.


✍دکتر محمود کویر

@mahmoodkavir
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚🎬🎨🎶🎭🎵🎥🎼
@artperception

🌿عکسی بسیار زیبا از آخرین بازمانده دوران طلایی سینمای کلاسیک، کرک داگلاس (Kerk Doglas) در سن 102 سالگی
➖➖➖➖➖➖
🔻
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿🎬🎭🎥
@artperception

‍ 🌿شوخی بی‌پروای بنکسی (Banksy) هنرمند گرافیتی، منتقد سیاسی و نقاش بریتانیایی در حراج ساتبیز امشب، همه را شگفت زده کرد!

🔹بعد از اینکه تابلوی بنکسی در حراج، به عنوان آخرین آیتم به قیمت تقریبی ۱ میلیون پوند فروش رفت، دستگاه کاغذ خورد کنی که بنکسی چندسال پیش در تابلو قرار داده بود، فعال شد و تابلو خود به خود از بین رفت!

🔸بنکسی این #پرفورمنس را با الهام از جملهٔ میخائیل بوکانین، بنیانگذار آنارشیسم اجرا کرده است:
🔻"The urge to destroy is also a creative urge."
🔺«میلِ به نابودی هم، یک تمایلِ خلاقانه است.»
البته او در صفحه اینستاگرام خود این جمله را از پیکاسو نقل کرده است!
➖➖➖➖➖➖➖
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚🎨🎭🎙
@artperception

‍ 🔻گفت‌وگوی ناصر حریری با #احمد_شاملو

🔹️ درباره‌ی سهراب سپهری نظرتان چیست؟

🌿 باید فرصتی پیدا کنم یک‌بار دیگر شعرهایش را بخوانم، شاید نظرم درباره کارهایش تغییر پیدا کند. یعنی شاید بازخوانیش بتواند آن عرفانی را که در شرایط اجتماعی سال‌های پس از کودتای ۳۲ در نظرم نامربوط جلوه می‌کرد، امروز به‌صورتی توجیه کند. سر آدم‌های بی‌گناهی را لب جوب می‌بُرند و من دو قدم پایین‌تر بایستم و توصیه کنم که «آب را گل نکنید»!

تصورم این بود که یکی‌مان از مرحله پرت بودیم، یا من یا او. شاید با دوباره خوانی‌اش به‌کلّی مجاب بشوم و دست‌های بی‌گناهش را در عالم خیال و خاطره غرق بوسه کنم. آن شعرها گاهی بیش از حد زیباست. فوق‌العاده است. اما گمان نمی‌کنم آب‌مان به یک جو برود. دست‌کم برای من «فقط زیبایی» کافی نیست. چه کنم. اختلاف ما در موضوع کاربرد #شعر است. شاید گناه از من است که ترجیح می‌دهم شعر شیپور باشد نه لالایی، یعنی بیدارکننده باشد نه خواب‌آور.


➖➖➖➖➖➖➖➖
🔻اثر #سهراب_سپهری
ابعاد 130 × 90 سانتیمتر
این نقاشی در سال 1393 به حراج گذاشته شد و به مبلغ 1 میلیارد و ششصد میلیون تومان به فروش رسید.

➖➖➖➖➖➖➖
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚🎨
@artperception

🌿ریاضی، علمِ شهرهای دموکراتیک است، زیرا تساوی و برابری را می‌آموزد؛ اما در نظام حکومتی اولیگارشی (گروه سالاری) فقط هندسه باید آموخت، زیرا علم تناسب‌ها در نابرابری است.


#میشل_فوکو
📚🌿
@artperception

🌿کانال 《فهم هنر》 یکساله شد.
🔹 سپاس از همراهی شما عزیزانِ فرهیخته و هنر دوست 🙏🏻🌹


➖➖➖➖➖➖
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿🎓📚🖋🎥🎨📽🎶🎭🎵🏛🎬
@artperception

🌿21 تا 28 مهرماه هفته ملی خوشنویسی
🌿«این نیز بگذرد، سرمست تحریر شد»
🌿اثر «میرزا غلامرضا اصفهانی»
سال 1300 هجری
@artperception

‍ 🌿به مناسبت روز بزرگداشت #حافظ

🔸️«نیچه» یکی از نمونه‌های عالی خردمندی بینای دیونوسوسی (اسطوره یونانی، نماد شور زندگی و سرمستی) خود را در «حافظ» می‌یابد. نام حافظ ده بار در مجموعهٔ آثار وی آمده است. بی‌گمان، دل‌بستگی گوته به حافظ و ستایشی که در دیوان غربی–شرقی از حافظ و حکمت شرقیِ او کرده، در توجه #نیچه به حافظ نقشی اساسی داشته است.

🔹️در نوشته‌های نیچه نامِ حافظ در بیشتر موارد در کنار نام #گوته می‌آید و نیچه هر دو را به عنوان قله‌های خردمندیِ ژرف می‌ستاید. حافظ نزد او نمایندهٔ آن آزاده‌ جانیِ شرقی است که با وجد دیونوسوسی، با نگاهی تراژیک، زندگی را با شور سرشار می‌ستاید، به لذت‌های آن روی می‌کند و در همان حال، به خطرها و بلاهای آن نیز پشت نمی‌کند.

🌿در میان پاره‌نوشته‌های بازمانده از نیچه، از جمله شعری خطاب به #حافظ هست:

به حافظ، پرسشِ یک آب نوش
میخانه‌ای که تو برای خویش پی‌افکنده‌ای
فراخ‌تر از هر خانه‌ای است
جهان از سر کشیدن مِی ای
که تو در اندرون آن می‌اندازی،
ناتوان است.
پرنده‌ای، که روزگاری ققنوس بود
در ضیافت توست
موشی که کوهی را بزاد
خود گویا تویی
تو همه‌ای، تو هیچی
میخانه‌ای، مِی ای
ققنوسی، کوهی و موشی،
در خود فرو می‌روی ابدی،
از خود می‌پروازی ابدی،
رخشندگی همهٔ ژرفاها،
و مستی همهٔ مستانی
- تو و شراب؟

📝ترجمه شعر: داریوش آشوری
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚
@artperception

🌿15 اکتبر سالروز تولد فردریش نیچه؛ فیلسوف، زبان شناس، شاعر، آهنگساز و منتقد فرهنگی آلمانی
🌿«به راستی، خسته تر از آن ایم که تن به مرگ دهیم. هنوز بیداریم و زنده، اما در گورخانه ها!»
@artperception

🌿هفت منتقد هنری که نگاه ما را به هنر تغییر دادند

1- پلینی بزرگ (۲۳-۷۹)
🔸در کتابی به نام تاریخ طبیعی، پلینی بزرگ، طبیعت‌گرای لاتین،تمام موضوعاتی را که به دلیل تاریخ خود آنها باارزش می‌دانست، بررسی می‌کند و چندین فصل را به صنعتگران، هنرمندان و معماری اختصاص می‌دهد. پلینی اصل #نقاشی را دنبال می‌کند و اینگونه بیان می‌کند که نقاشی از زمانی آغاز شد که انسان سعی کرد سایه‌ی خود را دنبال کند. پژوهشگران این نظریه را ارائه داده‌اند که نوشته‌های پلینی، جورجیو وازاری را تحت تاثیر قرار داد که هزار سال بعد، #تاریخ_هنر معروف خود را نوشت.

2- شی هه Xie He (قرن ششم میلادی)
🔹صدها سال پیش، هنر رقابتی واضح بود. در قرن ششم، شی هه، هنرمند چینی «شش اصل» خود را برای رتبه‌بندی نقاشان بر اساس شایستگی آنها تبیین کرد. برای نمونه، «طغیان روح» به انرژی غیرقابل توصیف خاصی اشاره می‌کند. سایر معیارها فنی‌تر یا رسمی‌تر هستند: «روش استخوان‌بندی» یا استفاده‌ی ساختاری از قلم‌؛ ترکیب‌بندی؛ و در مورد هنرمندانی که آثار هنری موجود را کپی می‌کردند، وفاداری به نسخه‌ی اصلی. اصولی شی هه به قدری پایدار و بادوام بودند که هنوز هم برای ارزیابی نقاشی‌های سنتی چینی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

3- جورجیو وازاری (۱۵۱۱-۱۵۷۴)
🔸وازاری که اغلب به عنوان اولین تاریخ‌نویس #هنری از او نام برده می‌شود، ترجیحات و تعصبات تاثیرگذاری نیز بنیان نهاده است. نوشته‌ی اصلی او که در سال ۱۵۵۰ نوشته شده است، به نام زندگی برجسته‌ترین نقاشان، مجسمه‌سازان و معماران، فهرستِ خلاق‌ترین اشخاص آن زمان را ارائه می‌دهد. افراد درون این فهرست همگی ایتالیایی بودند و به طور ویژه، اهل توسکانی (میکل آنژ، جوتو، ساندرو بوتیچلی). خود وازاری عبارت «رنسانس» را ابداع می‌کند و تولد دوباره‌ی فرهنگ را در اروپا از قرن سیزدهم تا شانزدهم، به اسطوره تبدیل می‌کند.

4- جاناتان ریچاردسن بزرگ (۱۶۶۷-۱۷۴۵)
🔹در سال ۱۷۱۵، جاناتان ریچاردسن، نقاش و مجموعه‌دار بریتانیایی، چیزی را نوشت که به عنوان اولین اثر درباره‌ی تئوری هنر به زبان انگلیسی شناخته شده است. ریچاردسن معتقد بود که نقاشی اهمیت دارد چون به ما این امکان را می‌دهد که ایده‌هایمان را انتقال دهیم، ما را از وجه حیوانی‌مان فراتر می‌برد و امکان بیان یا سبک فردی را به ما می‌دهد. ریچاردسن همچنین به عنوان اولین نویسنده‌ای که عبارت «نقد هنری» را به کار برده است، شناخته می‌شود. در «رساله‌ای در باب کلیت هنر نقد»، در سال ۱۷۱۹، ریچاردسن تلاش می‌کند تا اصولی برای چگونگی نقد یک #هنرمند یا یک نقاشی و همچنین چگونگی اثبات اصالت یک اثر هنری تبیین کند.

5- اتی‌ین لا فون دو سن-ین (۱۶۸۸-۱۷۷۱)
🔸یکی از اولین منتقدان در فرانسه، اتی‌ین لا فون دو سن-ین، در اواسط قرن هجدهم سالن‌های موزه‌ی لوور را مشاهده کرد و درباره‌ی آنها گزارش نوشت. در یک مقاله در سال ۲۰۰۹، ماریک جانکر تاثیر پایدار او را بر فن نقد زیبایی‌شناسی را ثابت کرد. او نوشته است: «پس از بحث درباره‌ی هنر معاصر و جامعه‌ی معاصر، آثار سالن در معرض تحلیل انتقادی قرار گرفتند و این کار با بالاترین ژانر نقاشی تاریخی آغاز شد. این روش ساختاری الگویی برای #نقد_هنری برای بیش از صد سال آینده ایجاد کرد.»

6- دنیس دیدرو (۱۷۱۳-۱۷۸۴)
🔹در سال ۱۷۴۷، در اوج مکتب روشنگری، دنیس دیدرو شروع به ویرایش دانش‌نامه‌ی بسیار تاثیرگذار فرانسه کرد که موضوعاتی مانند فلسفه، نقد و علوم را پوشش می‌داد. طی سال‌های کاری‌اش، او آثار اندیشمندان بزرگی مانند ژان ژاک روسو، ژاک نکر و ولتر را منتشر کرد. خود دیدرو در نگارش مقالات بسیاری درباره‌ی ادبیات و همچنین #هنر همکاری کرد.
«مقاله‌ی درباره‌ی نقاشی» او هم بر چارلز بودلر شاعر اثر گذاشت و هم بر گوته که در زمینه‌های بسیاری دانشمند بود. دیدرو در سال ۱۷۵۹ شروع به مشاهده‌ی سالن‌های لوور کرد و در فصل تابستان، آثار هنری را ارزیابی می‌کرد و سپس چندین ماه را صرف نوشتن تحلیل‌هایش می‌کرد. شاید بیش از تمام پیشینیانش، دیدرو شخصیت خودش را وارد مقالات هنری طولانی و پیچیده‌ی خود می‌کرد.

7- یان یواخیم وینکلمن (۱۷۱۷-۱۷۶۸)
🔸وینکلمن، تاریخ‌نویس هنری اهل آلمان، در دوره‌ی روشنگری باعث بیدار شدن دوباره‌ی علاقه به هنر کلاسیک شد. در مقاله‌ای با عنوان «اندیشه‌هایی در باب نقاشی و مجسمه‌سازی یونان» او ادعا می‌کند: «تنها راه عالی شدن ما، یا اگر ممکن باشد حتا بی‌نظیر شدن، تقلید کردن از یونانی‌ها است.» او که در واتیکان کار می‌کرد (به عنوان کتابدار، و سپس مسئول اشیای عتیقه و نهایتا، منشی یکی از کاردینال‌ها)، به مجموعه‌ی گسترده‌ای از گنجینه‌های کهن که متعلق به کلیسای کاتولیک بودند، دسترسی داشت و سیستمی برای تمایز قائل شدن میان دوره‌های مختلف در تاریح #هنر_غرب ارائه داد که امروزه نیز مورد استفاده است.

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚🖋
@artperception

‍ ⁦🌿بازیابی انگاره ی والا در موسیقی #هانس_زیمر
🖌نوشته محمدجواد صیادیان

🔸به زعم کانت احساس «والایی» هنگامی به وجود می‌آید که با چیزی مواجه شویم که آن را عظیم‌تر از آن درک کنیم که در تصور بگنجد. «زیبایی» بر اثر بازی آزاد خیال و فاهمه لذت ایجاد می‌کند، اما والا بر اثر درگیری میان قوا به وجد می‌آورد و وحشت زده می‌کند؛ یک ناکامی حاصل از ناتوانی در ادراک آن چه در مواجهه با آن احساس داریم.
در واقع والا، فراتر از محدوده ی تجربه چیزی قرار دارد که در صورت ناتوانی از ادراک و عدم تفهیم آن دست کم می توانیم تصورش کنیم؛ پس چیزی که احساس شکوهمندی ایجاد می‌کند، نمایش ناپذیر است، ولی تصور این که این احساس وجود دارد، قابل قبول و امکان پذیر است. لیوتار از #والا تعریفی جامع ارائه می‌کند: «نمایش دادن وجود چیزی نمایش ناپذیر».

🔹به هر تقدیر خوانش تجربه ی والا طی قرون متمادی همواره بر ماهیت هراسناک، نامحسوس، نامتعین و مقتدر آن تاکید داشته است: لونگینوس در سادگی بسیط فنون بلاغی و شوری عظیم و ناب، برک در هراس ذهنی درد و از دست دادگی، کانت در مرز اخلاق و ایده، شیلر در عین خارجی و محدودیت‌های طبیعت فیزیکی بشر، هگل در تلاشی برای بیان بی‌کرانگی، فروید در تصعید رنج واپس رانده توسط عقل، آدورنو در کانون زدایی و ساختار زدایی از زیبایی، و لیوتار در نمایش امر غیر قابل نمایش.
سوژه ی قرن هجدهمی در باب والایی در نمایش صحنه‌ها و چشم اندازهای طوفانی، مواد مذاب آتشفشانی، یخچال‌های طبیعی، بستر بی‌انتهای رودها، آذرخش‌ها، گردبادها... بود. والای پست‌مدرن اما به تعبیر گیلبرت-رلف هم خود را در طبیعت می‌یابد و هم به دنبال راهی برای خروج از آن است.

🔺تکنو-والای زیمر در قالب تکنیک‌های پنهان کننده و آشکار گزین، رابطه ی تجربه ی والای طبیعی را دچار دیگرگونی می‌کند. شوک‌های هراس انگیز هم چون سطوحی متمایز کننده، #موسیقی را دچار چند پارگی می‌کنند که این توقیف و بازداشت‌ها به مثابه ی سطوحی سلبی، تخطی هانس زیمر را در بلاغت بازنمایانه ی رمانتیک نشان می‌دهد. صداهایی با وحشتی نسبی با مدت زمان کم و با تکرار در فواصل. (Why so serious)

🔹این زخم‌های هراسناک بی‌شکل و نامتعین همواره زنانگی سبکسری امر زیبا را مواخذه می‌کنند. این سطوح بازدارنده هم چون زخم‌های موسیقایی بر نخراشیدگی و زمختی دردآور تاکید می‌کنند و در عین حال لذت‌های شنیداری اند که با ذات پارادوکسیکال خود شنونده را مقهور خور می‌سازند.
#زیبا لذت می آورد، اما امر والا صرفِ لذت نیست، لذتِ دردمندانه است! این نوعی از لذت است که درد قریب الوقوع است. همانطور که بدن بر روح تاثیر گذار است، بالعکس لحظه ای است که روح بر بدن تاثیر می گذارد، یعنی از طریق بازنمایی‌های ناخودآگاه بدن دردی را تجربه می‌کند که از خارج القا می‌شود، دردی که برک وحشت می نامد.
درب وحشت به تعبیر او بر پاشنه ی بی نصیب ماندن و از دست دادگی می‌چرخد. از دست دادگی و بی نصیبی از نور، دیگری، تنهایی، ازدحام، خلا، مرگ... و والا می‌تواند موضوع گسترده‌ای باشد که بی نصیبی و از دست دادگی برای روح ایجاد کند. (سیطره ی تاریکی و از دست دادگی نور در لایت موتیف جوکر و حسرت و از دست دادگی محتوای غیرقابل بازگشت یا در تعبیری پروستی، زمان از دست رفته در قطعه زمان)
⁦
🔸زیمر در راستای مفهوم از دست دادگی بازخوانی ایده ی قرن هجدهمی رمانتیک یعنی «تمجید ویرانه‌ها» (به تعبیر اکو) نشانه‌هایی را که زمان محتومی بر آن‌ها گذشته روایت می‌کند. اگرچه رنسانس #هنری با تمجید ویرانه‌های یونانی در پی تشخیص فرم کامل بناها برآمد و پس از آن نئوکلاسیسیسم در صدد احیا و باز تولید این اشکال کوشید، اما تفکر رمانتیک به سبب نقص و اتفاقاتی که بر بناهای ماقبل (خصوصا آثار به اصطلاح بی قواره ی گوتیک) مترتب شده بود مجذوب ویرانه ها - دقیقا همانطور که برجای مانده بودند- شد. این‌ها نشان‌ها و گسست‌هایی بود شامل بقایایی از بناهای عظیم الجثه و دهشتناک که در آن زمان قرین گیاهان وحشی و خزه‌ها و شکاف‌ها شده بود.

🌿در برخی آثار زیمر رجوع به قالب‌های قرون وسطایی و استفاده از ارگ کلیسا با چهره ی زنگار بسته و گذشته ی محتوم و سپری شده ی خود نمایش داده می‌شود؛ درست همانطور که اکنون طی گذشت قرون با فرم های مخدوش و کهنه وار به چشم می‌آیند. در اینجا توجه به محتوای از دست رفته‌ای را می‌توان ردیابی کرد که به تعبیر لیوتار ریشه در والای مدرن دارد. (قطعه ی «Cornfield chase)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚🎶🎵🎼
@artperception

🎵قطعه ی «زمان»
موسیقی فیلم «تلقین»