🌿مطربان رفتند و صوفی در سماع
«عشق را آغاز هست، انجام نیست»
🌿سعدیا چون بت شکستی خود مباش
خود پرستی کمتر از اصنام نیست

🔸اولِ اردیبهشت، روز بزرگداشت «سعدی»، استادِ سخن، گرامی باد.

🌿📚📜
@artperception

🌿چیزی که بیشتر ما چون فاقد آنیم نمی‌توانیم #هنرمند باشیم، عاطفهٔ اولیه نیست؛ صرف مهارت تکنیکی در مقام اجرا و عمل هم نیست؛ آن چیز، قابلیتِ عمل‌آوردنِ اندیشه، ایده و عاطفه‌ای مبهم در چارچوب رسانه‌ای معین است. اگر #بیان هنری چیزی همچون عکس‌برگردان، یا ظاهر کردن خرگوشی از کلاه با چشم‌بندی بود، بیان #هنری موضوع نسبتاً ساده‌ای می‌بود. امّا بینِ آبستن شدن تا زادن، دورهٔ طولانی بارداری هست!


📚هنر به منزلهٔ #تجربه
⁦🖋⁩جان دیویی
📝ترجمه مسعود علیا
➖➖➖➖➖➖➖
🎨"Jackson Pollock"
📷by Rudolph Burckhardt
Long Island, 1950
🌿
@artperception

‍ 🌿رادیو فلسفیدن، فصل ۳، شماره پیاپی ۵۶، شجریان و #فلسفه

🔺یک متن جدی در باب نقش‌های هنر، هنر متعهد، هنر مردمی، هنر انتقادی و نظریه‌پردازان #هنر با تاکید بر نقش تاریخی #محمدرضا_شجریان و اثری که بر روی مخاطبان و جریان تاریخ هنر ایران داشته است.

🎼موسیقی‌های استفاده شده:
🔸مرغ سحر، شب‌نورد، سپیده، ربّنا، شب سکوت کویر، تفنگت را زمین بگذار، سمن‌بویان

🎧صداهای استفاده شده:
🔸سخنرانی یوسف اباذری، بخش‌هایی از برنامه‌های صدا و سیما (پایتخت، خندوانه، عصر جدید، دورهمی)

🎙متن خوانده شده:
🔸«صنعت فرهنگ‌سازی» نوشته تئودور آدورنو و ماکس هورکهایمر، ترجمهٔ مراد فرهادپور و امید مهرگان

⏰مدت زمان پادکست: 37 دقیقه
@falsafidan
🌿🔺🎶🎵📝🎼🎙
@artperception

🌿سوال: تفاوت پرولتر (کارگر) با برده چیست؟
پاسخ: برده، یک‌ بار برای همیشه فروخته می‌شود؛ کارگر باید خود را ساعت به ساعت و روز به روز بفروشد.

🖋فریدریش انگلس

🌹روز جهانی کارگر مبارک
🌿
@artperception

‍ 🍀امروز مجبور شدم به سربازی شلیک کنم ... که وقتی روی زمین افتاد اسم زنش را صدا می‌کرد.

ماریا ... ماریا ... و بعد جلو چشمان من مُرد. به گردنش آویزی بود که عکس عروسی خودش و دخترک کم‌سنی در آن بود. حدس زدم ماریاست. از خودم بدم آمد.

من معمولا پای افراد را نشانه می‌گیرم. سعی می‌کنم آن‌ها را نکشم. فقط زخمی کنم تا دنبال ما نیایند. اما وقتی پای این سرباز را نشانه گرفته بودم، ناگهان خم شد و گلوله به سینه‌اش خورد.

حالا ماریای کوچکش چه‌قدر باید منتظر او بماند. چه قدر باید شال و پیراهن گرم ببافد که یک روز مردش از جنگ برگردد.
ماریا حتی نمی‌داند که مردش زیر باران برای آخرین بار فقط اسم او را صدا زد.

جنگ بدترین فکر بشر است ... از بچگی فکر می‌کردم مگر آدم‌ها مجبورند با هم بجنگند و حالا می‌بینم بله. گاهی مجبورند ... چون آن‌ها که دستور جنگ را می‌دهند زیر باران نیستند.
میان گل‌ولای نیستند و با فکر چشمان سبز ماریا نمی‌میرند.

آن‌ها در خانه‌های گرم‌شان نشسته‌اند. سیگار می‌کشند و دستور می‌دهند ... کاش اسلحه‌ام را به سمت رییسانی می‌گرفتم که در خانه‌های گرم‌شان نشسته‌اند. بچه‌هایشان در استخر شنا می‌کنند و آنها با یک خودنویس گران، حکم مرگ هزاران همسر ماریاها را امضا می‌کنند. راحت‌تر از نوشتن یک سلام.
جنگ را شرورترین افراد برمی انگیزانند
و شریفترین افراد اداره می کنند.



«آندره مالرو»
نویسنده و سیاست‌مدار فرانسوی
@renaissancetranslate

نقاشی: «سوم ماه مه»(۱۸۱۰)
اثر فرانسیسکو گویا

🌿«آنکه همیشه شاگرد می‌ماند، آموزگار خود را پاداشی به سزا نمی‌دهد.»
#نیچه
📙چنین گفت زرتشت

“One repays a teacher badly if one always remains nothing but a pupil.”

― Friedrich Nietzsche, Thus Spoke Zarathustra

🌹روز #معلم مبارک.
🌿
@artperception

🌿مناجات #رمضان
🔸مثنوی افشاری و دعای #ربنا
🔹شعر: #مولانا جلال‌الدین محمّد بلخی

این دهان بستی دهانی باز شد
تا خورندۀ لقمه‌های راز شد

لب فرو بند از طعام و از شراب
سوی خوان آسمانی کن شتاب

گر تو این انبان ز نان خالی کنی
پُر ز گوهرهای اجلالی کنی

طفل جان از شیر شیطان باز کن
بعد از آنش با ملک انباز کن

چند خوردی چرب و شیرین از طعام؟
امتحان کن چند روزی در صیام

چند شب‌ها خواب را گشتی اسیر؟
یک شبی بیـدار شو دولت بگیر

➖➖➖➖➖➖
🎤آواز: محمّدرضا #شجریان
⁦🎙️⁩گوینده: امیر نوری
🎼تهیه‌کننده: حسین صبحدل
🎶صدابردار: فریدون شهبازیان
🎵تاریخ ضبط: تابستان ۱۳۵۸
🔺(نسخه با کیفیت بالا)

🌿🎼🎶🎵⁦🎙️⁩🌹
@artperception

‍ 🌿«که گیتی جوان شد ازو یکسره»
🔸بررسی مختصر نگاره «بارگاه کیومرث» از شاهنامه طهماسبی
🖊نویسنده: محمود وطن‌خواه

▪️اهمیت شاهنامه #فردوسی هم به لحاظ ارزش‌های زبان‌شناسی و هم هویت تاریخی و اساطیری ایرانی بر کسی پوشیده نیست و به همین دلیل چه در فرهنگ عمومی مردم و چه در میان هنرمندان و حامیان #هنر، همواره از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است.
در این میان نسخه‌های هنرمندانه بسیاری از #شاهنامه در دوره‌های مختلف تاریخی به حمایت پادشاهان و حامیان هنر ساخته و پرداخته شده است. یکی از باارزش‌ترین و مهم‌ترین این شاهنامه‌ها «شاهنامه طهماسبی» است که هم از لحاظ کیفیت هنری و فرآیند خلق اثر، و هم از لحاظ جریانات تاریخی جا‌به‌جایی و مبادله و انتشار، دارای فراز و نشیب بسیاری بوده است.

🔹آغاز فرآیند خلق این کتاب به حدود سال 928 هجری قمری و اواخر سلطنت شاه اسماعیل اول می‌رسد و پس از حدود 20 سال کارِ گروهی بهترین هنرمندان زمانه همچون سلطان محمد، آقامیرک و دوست محمد، سرانجام در زمان شاه طهماسب #صفوی کامل شده و به نام او نیز نامگذاری می‌شود. این نسخه خطی پس از حدود 40 سال به دربار عثمانی منتقل می‌شود و پس از سال‌ها مبادله میان دلالان و مجموعه‌داران نسخ خطی، در میان موزه‌ها و مجموعه‌های مختلف جهان پراکنده شده و تعداد 118 صفحه از 258 صفحه تصویر آن در اختیار موزه #هنرهای_معاصر_تهران قرار دارد.

🔸نگاره پیشِ رو به نام «بارگاه کیومرث» (The Court of Kayumars) شناخته می‌شود و یکی از گراقیمت‌ترین آثار فروخته شده در حراج آثار #هنر_اسلامی به حساب می‌آید. این تک برگ به ابعاد 42 در 32 سانتیمتر که در موزه آقاخان در شهر تورنتو کانادا نگه داشته می‌شود، اولین نگاره #شاهنامه_طهماسبی است و شخصا توسط سلطان محمد در سبک #نگارگری مکتب تبریز کار شده است.

▫️مکتب تبریز وامدار و فرآورده تلفیق دو مکتب برجسته قبل از خود یعنی ترکمانان و هرات است. ویژگی برجسته مکتب ترکمانان استفاده متنوع از رنگ‌ها در برخوردی پرتحرک و خالص، و همچنین بهره‌مندی همزمان از هارمونی و کنتراست رنگ‌ها است. همچنین ویژگی برجسته مکتب هرات ترکیب‌بندی‌های مستحکم، شخصیت‌پردازی و ساختار سنجیده اثر می‌باشد. همانطور که در نگاره #بارگاه_کیومرث مشهود است، #هنرمند ترکیب‌بندی، شخصیت‌پردازی و رنگ‌گذاری اثر را به بهترین و پخته‌ترین حالت اجرا کرده است.

🔸به نظر می‌رسد اهمیت موضوعی شخصیت اسطوره‌ای و تاریخی کیومرث موجب شده است تا سلطان محمد شخصا و به مدت حدود سه سال در بالاترین کیفیت به پرداخت این اثر هنری بپردازد.
#کیومرث در اسطوره‌شناسی، نخستین انسانی است که از عالم مینوی بر زمین فرستاده شد تا یارای اهورامزدا باشد و از او نژاد ایرانیان پدید آمد؛ و در وجه تاریخی نیز او را نخستین پادشاه انسانی بر مخلوقات می‌دانند.
روایت فردوسی از کیومرث نیز روایتی تاریخی-اسطوره ای است و آغاز پادشاهی او را فصل بهار و پناهگاه او را کوه، و لباس او و همراهانش را پوست پلنگ معرفی می‌کند و آغاز فرمانروایی او مصادف است با زنده شدن طبیعت و با آمدن او، امنیت و آرامش بر همه‌جا حکمفرما می‌شود. به همین دلیل است که #سلطان_محمد، کیومرث و همراهانش را پلنگینه‌پوش و در میان طبیعت و همراه با حیوانات به تصویر در آورده است.

🌿هرچند این نگاره و کتاب از کیفیت #خوشنویسی بالایی برخوردار نیست، ولی نماینده کامل نگارگری مکتب تبریز و نقاشی ایرانی در دوران صفویه است.
ایجاد فضای بهشت‌گونه با استفاده از همنشینی عناصر طبیعی و انسانی همراه با تنوع رنگی، استفاده از ساختار سنجیده و منظم بر مبنای شبکه‌بندی و کادربندی و همچنین ترکیب‌بندی دایره‌ای و اسپیرالی، شخصیت‌پردازی و استفاده از عناصر ضمنی بصری برای روایت داستان و روابط میان شخصیت‌ها، جزئیات ظریف و زنده و پویای سرتاسری اثر و پرداخت بسیار ماهرانه، گریز از محدودیت کادر مخصوصا برای نشان دادن آزادمنشی طبیعت و استفاده از طلا برای پرداخت آسمان در هماهنگی با زمینه زرافشان نگاره؛ همه و همه بر ارزش و اهمیت هنری و تاریخی این نگاره می‌افزایند.

➖➖➖➖➖➖➖➖
🔺کپی و استفاده بدون ذکر نام نویسنده و کانال مجاز نیست.
(https://attach.fahares.com/K8ERby2r/Kjlfq2Mt8FlDg==)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚✒️
@artperception

🌿🔺«رباعیات خیام» نام آلبوم #موسیقی با دکلمهٔ احمد شاملو و آواز محمدرضا شجریان از اشعار رباعی خیام است. در این اثر، احمد شاملو، ۳۰ رباعی از خیام را دکلمه می‌کند و محمدرضا شجریان، ۵ رباعی را با آواز می‌خواند؛ موسیقی این آلبوم ساختهٔ فریدون شهبازیان است.

🌿چون ابر به #نوروز رخِ لاله بشُست
برخیز و به جامِ باده کن عزم درست
کاین سبزه که امروز تماشاگه توست
فردا همه از خاکِ تو برخواهد رُست

🎶ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست
بی بادۀ گلرنگ نمی‌شاید زیست
این سبزه که امروز تماشاگه ماست
تا سبزۀ خاکِ ما تماشاگه کیست

🌿من بی میِ ناب زیستن نتوانم
بی باده کشید بارِ تن نتوانم
من بندۀ آن دَمَم که ساقی گوید
یک جامِ دگر بگیر و من نتوانم

🎶 می نوش که عمرِ جاودانی این است
خود حاصلت از دورِ جوانی این است
هنگام گل و مُل است و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی این است


🎤دکلمه: #احمد_شاملو
🎶آواز: #محمدرضا_شجریان
📝شعر: #خیام
🎼آهنگساز: #فریدون_شهبازیان

🎧موسیقی این دو قطعه در فایل پیوست🔻
(https://attach.fahares.com/jtYU2gl0ze999QJ02tmLLA==)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📝🎵
@artperception

🌿28 اردیبهشت سالروز بزرگداشت «خیام نیشابوری»، همه‌چیزدان، فیلسوف، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس، «حجّةالحق» و رباعی‌سرای ایرانی در دورهٔ سلجوقی است.
🌿📚
@artperception

🌿بگذارید این وطن دوباره وطن شود
بگذارید همان رویایی شود که بود
بگذارید پیشاهنگ دشت شود
و در آن‌جا که آزاد است منزلگاهی بجوید

این وطن هرگز برای من وطن نبود
بگذارید این وطن دوباره وطن شود
بگذارید این #وطن رؤیایی باشد
که رؤیاپروران در رؤیای خویش داشته‌اند
بگذارید سرزمینِ بزرگ و پرتوانِ عشق شود
این وطن هرگز برای من وطن نبود...

➖➖➖➖➖
⁦🖋️⁩ لنگستون هیوز
🔸#خوشنویسی: ذبیح‌الله لؤلؤیی‌مهر
🌿📜
@artperception

🌿سوم خرداد، سالروز آزادسازی خرمشهر گرامی باد.🌹
🎵نام قطعه: «جشن روستا»
🎼آهنگساز: #مجید_انتظامی
🎶آلبوم: #موسیقی متن فیلم دوئل

🌿📚🎼🎶🎵
@artperception

🌿 سوم خرداد، سالروز حماسه آزادسازی #خرمشهر
➖➖➖➖➖
⁦▪️⁩نقاشی بدون عنوان
🎨اثر: محمدجواد صیادیان
⁦🖌⁩ مواد کار: آکرلیک روی مقوا
⁦🖼⁩ابعاد: ۵۰×۷۰ سانتیمتر
🌿🌹🎨⁦🇮🇷⁩
@artperception

‍ 🍀 جایزه «نخل طلا» جشنواره سینمایی کن به بونگ جون هو برای فیلم «انگل» رسید.

هفتاد و دومین دوره جشنواره فیلم کن به کار خود پایان داد. کوئنتین تارانتینو ، پدرو آلمودوار دست خالی ماندند. جوایز اصلی به اروپایی‌ها و آسیایی‌ها اهدا شد.

فهرست کامل جوایز به شرح زیر است:

🎥جایزه نخل طلا: «انگل» به کارگردانی بونگ جون هو (کره جنوبی)

🎥جایزه بزرگ هیات داوران:«آتلانتیک» به کارگردانی ماتی دیوپ

🎥جایزه بهترین کارگردان: برادران داردن (احمد جوان)

🎥جایزه بهترین بازیگر مرد: آنتونیو باندراس برای «رنج و افتخار» ساخته پدرو آلمودوار

🎥جایزه بهترین بازیگر زن: امیلی بیشام برای «جو کوچک» ساخته جیسکا هاوسنر

🎥جایزه هیئت داوران: بینوایان به کارگردانی لاج لی (فرانسه) و« باکوراو» به کارگردانی کلبر مندوسا فیلو و جولیانو دورنلیس

🎥جایزه بهترین فیلمنامه: سلین سیاما برای «پرتره یک بانو در آتش»

🎥تقدیر ویژه داوران :الیا سلیمان (این باید بهشت باشد)

🎥جایزه دوربین طلایی : Nuestras Madres ساخته سزار دیاز

🎥نخل طلای بهترین فیلم کوتاه: فاصله بین ما و آسمان به کارگردانی واسیل ککاتوس
@renaissancetranslate

🌿آوای پرویز بهرام، صدای ماندگار #دوبلاژ ایران خاموش شد.

روحش شاد و یادش جاودان🥀

🌿⁦🎙️⁩🎧🎤
@artperception

‍ 🌿📚«سارتر چه بر سر جایزۀ نوبل آورد؟»

🔺برای یک نویسندۀ ادبی، چه افتخاری بالاتر از بردن جایزۀ نوبل؟ برخی نویسندگان سال‌ها به‌پای کاغذ و قلمشان عرق می‌ریزند، اما حتی اسمشان جزو نامزدهای این جایزه هم نوشته نمی‌شود. اما ژان پل سارتر در زمان خودش از این قماش نویسنده‌ها نبود؛ او نه برای گرفتن آن اشتیاقی داشت و نه وقتی برنده‌اش شد آن را پذیرفت. این کار او باعث شد جایزه‌ای ادبی به نام او تأسیس شود تا نویسندگان، به‌هوای بردن «جایزۀ سارتر»، «جایزۀ نوبل» را قبول نکنند.

🔹امتناع سارتر از دریافت جایزۀ نوبل با اجتنابش از پذیرفتن نشان لژیونر دونور و سازمان‌های مشابه دیگر، مطابقت داشت و مشخصۀ شخصیت اگزیستانسیالیست، پیچیده و غیرانعطاف‌پذیرش بود. سارتر اظهار داشت که «فرق است میان آنکه نوشته‌هایم را با نام ژان پل سارتر امضا کنم یا اینکه آن‌ها را تحت عنوان ژان پل سارتر، برندۀ جایزۀ #نوبل، بنگارم».
به باور او «یک نویسنده باید از گرایش به نهادی خاص حذر کند». البته او در آن موقع آدم سرشناسی بود، منتها برای استقلال شخصی خودش نیز ارزش قائل بود.

#سارتر به مؤسسات و نهادها اجازه نداد که او را به تصاحب خود درآورند؛ باوجوداین به خیزش‌های مردمی ملحق شد و به‌خاطر همراهی با تودۀ مردم در نافرمانی مدنی و حمایت از اعتصاب‌های می ۱۹۶۸ بازداشت شد، هرچند که رئیس‌جمهور مارشال دوگُل سریعاً او را بخشید و طی عبارتی باشکوه و فرانسوی‌مآبانه اظهار داشت که «هرگز کسی ولتر را بازداشت نمی‌کند»!

🔸پذیرفتن جایزه‌ای که یک موسسه اهدا می‌کند، به‌منزلۀ نوعی همکاری با آن نهاد است. سارتر معتقد بود برچسب موفقیت بزرگی که جایزۀ نوبل بر پیشانی نویسنده می‌چسباند، چهرۀ اصلی او را پنهان می‌نماید. نوبلیست‌شدنِ او مرجعیتش به‌عنوان سارتر را تحت‌الشعاع قرار می‌داد.
البته این دقیقاً همان چیزی است که دستگاه تجاریِ عرضه و تقاضا می‌خواهد: نام، همچون محصول. یا به‌عبارتی مُهر تضمین‌زدن بر موفقیتی که فروختنی است: «برندۀ جایزۀ نوبل: فلان و بهمان...»، «نویسندۀ پرفروش‌ترین کتاب‌ها: چنین و چنان...»، «سی هفته در فهرست نویسندگان پرفروش از دید نیویورک تایمز» و ... .

البته در اصل، مقصود و نیت بنیان‌گذاران این دست از جوایز این نبود، اما حالا این‌گونه پاداش‌ها به این شیوه استفاده می‌شوند. جایزه به‌عنوان راهی برای احترام به یک #نویسنده، ارزش واقعی دارد؛ اما هنگامی که نظام سرمایه‌داری شرکت‌های عمده آن را به‌عنوان طریقی برای بازاریابی به کار می‌بَرد، و زمانی که جایزه‌دهندگان از آن همچون ترفندی سیاسی استفاده می‌کنند، ارزش این جوایز ضایع می‌گردد و هرچه جایزه‌ای بیشتر معتبر و ارزشمند باشد، بیشتر در معرض تباه‌شدن قرار می‌گیرد.

🌿بااین‌همه، جالب است که ژوزه ساراماگو، کسی که در هواداری از مارکسیسم سرسخت‌تر از سارتر بود، صلاح ندانست که از دریافت جایزۀ نوبل خودداری کند. او می‌دانست که هیچ چیز، حتی موفقیت، نمی‌تواند به سازش وادارش کند و هیچ مؤسسه‌ای قادر نیست که وی را به‌سمت خود متمایل گرداند. همیشه چهرۀ خودش بود که به وی وجهه می‌بخشید.

کمیتۀ جایزۀ نوبل در ادبیات، به‌رغم بسیاری از انتخاب‌های عجیب و غریب و سهو و خطاهایی که برای گزینش آثار ادبی مرتکب می‌شود، همچنان به ارزش‌هایی عالی پایبند است، درست به‌خاطر آنکه این کمیته هویتش را از نویسندگانی نظیر پاسترناک، شیمبورسکا و #ساراماگو کسب می‌کند و با آنان همدلی نشان می‌دهد یا دست‌کم سوسویی می‌زند که از چهرۀ آنان بازتابیده است.


📙گزیده‌ای از کتاب «فرصتی برای فراغت نیست»
(No Time to Spare: Thinking About What Matters)
🖋نوشتۀ اورسولا لو گویین (Ursula K. Le Guin)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚
@artperception

قرار گذاشتيم اين نخستين گفتگوي ما ، آخرين گفتگوي ما نباشد. همين هم شد. چندبار به ديدنشان رفتم و گپ زديم و با موافقت خودشان قرار گذاشتيم اين گفتگو پيش توليد يك مستند براي ايشان باشد. اما تدبيرِ ما سخره ي تقدير گشت و مرگ، همچون لوكي مست، ايشان را از كفمان ربود. اولين گفتگو، شد آخرين گفتگوي استاد پرويز بهرام.
صدا و شخصيت هنري اش در حافظه ي مردم هنرشناس ماناست. او همزمان كه به مردم ايران عشق مي ورزيد، براي مردم و ديار بابل نيز احساس خوب و قلبِ روشني داشت. روحتان شاد استاد پرويز بهرام.
#پرويز_بهرام #مهدي_حسيني

🎬آخرين گفتگوي استاد پرويز بهرام.

#پرويز_بهرام #مستند #مهدي_حسيني #بابل

🌿در ویدئوی جدیدی که #بنکسی در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده، نوشته است که این اثرش را که از چندین تابلو تشکیل شده، همزمان با آغاز کار دوسالانه هنرهای معاصر ونیز به نمایش گذاشته است.
دو سالانه ونیز قدیمی‌ترین و مهم‌ترین نمایشگاه هنرهای معاصر است که هر دو سال یکبار در شهر ونیز ایتالیا برگزار می‌شود. این نمایشگاه امسال از ۱۱ ماه مه آغاز شده و تا ۲۴ نوامبر ادامه خواهد داشت.

🔸اثر بنکسی که در وسط میدان شهر #ونیز به نمایش گذاشته شد؛‌ در چند قاب یک کشتی مسافربری خیلی بزرگ را در حالیکه قایق‌های پارویی بلند و دراز سنتی ونیز (گوندولا) در اطرافش شناور هستند،‌ نقاشی کرده است.
او سعی کرده در یک مجموعه تابلو، مساله ظاهرشدن کشتی‌های مسافربری غول‌پیکر در کانال‌های آبی این شهر قدیمی را به تصویر بکشد. پلیس ونیز بنکسی و اثرش را از میدان معروف سن مارکو جا به جا کرد.

🔺بنکسی در صفحه اینستاگرام خود نوشت که با وجودیکه دوسالانه #هنر ونیز معتبرترین نمایشگاه آثار #هنرهای_معاصر است اما او به دلایلی هرگز به آن دعوت نشده است.

🌿🖼🎨
@artperception

🌿ایدهٔ وجود یک زیبایی ایده‌آل و متعالی، بدان‌گونه که افلاطون از آن سخن می‌گفت، دیگر چندان جایگاهی در #زیبایی‌شناسی معاصر ندارد. انسان‌شناسی هنر به ما آموخته است که #زیبایی، درست مانند زشتی، ارزشی نسبی و تابع فرهنگ، تمدن، آداب و رسوم جامعه و نگاهش به جهان و تاریخ است. در حقیقت مدت‌هاست که نسبی‌گرایی در مقولات زیباشناختی، جانشینِ ایده‌آلیسم شده است.

از طرفی اصطلاح #فلسفه_هنر خود به نوعی در گریز از این مطلق‌گرایی پدید آمده است. هرچند کسانی همچون فردریش شلگل برای رشتهٔ نوبنیادِ زیبایی‌شناسی، دوراهی ناخوشایندی پیش‌بینی کرده بودند که بر سر راه همه کسانی است که به هنر و فلسفه توجه دارند: «در آنچه که فلسفهٔ هنر نامیده می‌شود، معمولاً یا #فلسفه از دست می‌رود یا هنر!»

با وجود این از سال ۱۷۵۰، با انتشار کتاب «استتیکا» اثر الکساندر باومگارتن، طی چند دهه اصطلاح زیبایی‌شناسی رواج و توفیق یافت و هم‌عصران شلگل برای استفاده از آن تردیدی به خود راه ندادند. فلسفهٔ هنر آشکارا رشتهٔ جدیدی شد که به وسیلهٔ باومگارتن شکل گرفته و عبارت بود از مطالعهٔ علمی و فلسفیِ #هنر و امر زیبا.


📚زیبایی‌شناسی چیست
🖋مارک ژیمنز
@artperception