مادر
#علی_اکبر_یاغی_تبار

از عروض «خلیل بن احمد»
این حصارِ مسقّف موزون
دارد آهسته می‌زند بیرون
کهن‌الگوی غوطه‌ور در خون

کهن‌الگوی غوطه‌ور در خون
در عروض عرب نمی‌گنجد
مثل من در جهانِ بی‌مادر
مثل تو در جهانِ بی‌ ... خفه‌خون!!!

خفه‌خون یک سلاح مردانه است
با شعاع خرابیِ بالا
مثلاً طیِّ اولین «منزل»
مثلاً فتح چندمین خاتون

پدر از فتح چندمین خاتون
پسر از زورخانه بیرون زد
کهن‌الگوی قصه‌ی من هم
دارد از خا...نمی‌زند بیرون

دارد از خانه...آه!!! گفتی آه؟
آه یعنی دو تا کهن‌الگو
تحت نام حمایت یک تن
زیر پای تعرّضِ قانون

غرقی و غرقم و فراغرق است
کهن‌الگوی این غزل در من
من در اوهام یک بیابانگرد
تو در اوهام کاشف افیون-

-که نظر باختن به آهو را
کار مردان سفله می‌داند
مأخذ معتبر؟؟؟ چه می‌دانم!
مثلاً ترّهات افلاطون

در ضیافت جهانِ مردانه
سازوکاری جهنمی دارد
کهن‌الگوی این غزل از شعر
من هم از وزن می‌زنم بیرون:

آی مادر! مادر! مادر! کاش می‌شد تو را بگنجانم
در عروضِ خلیلِ بن احمد، در پناه قوافی موزون

چند قرن است رفته‌ای مادر؟!
چند قرن است رفته‌ای که هنوز
هرچه جان می‌کنم نمی‌گنجی
در «خفیف مسدّس مخبون»؟!


#علی‌اکبر_یاغی_تبار

@ashar_khafan

#🥚دوزرده_سی_و_سوم
#تضمینگایی

داداش مبارزمون ابوالقاسم لاهوتی منال کرماشانه' وغزلی زیبا داره به این مضمون :

ای کاشکی به عالم ، تا چشم کار می کرد ،

دل بود و آدم آن را قربان یار می کرد



زاین خوبتر چه میشد گر هر نفس ، به جانان ،

یک جان تازه میشد عاشق نثار می کرد.



دل را ببین که نگریخت از حمله ای که آن چشم

بر شیر اگر که می برد ، بی شک فرار می کرد .



جان را به زلف جانان از دست من بدر برد ،

دلبر اگر نمیشد این دل چه کار می کرد ؟



گر مرغ دل ز جانان دزدید می چه بودی .

تا شاهباز چشمش از نو شکار می کرد .



شورای دولت عشق فاتح اگر نمیشد ،

جمهوری دلم را غم تار و مار می کرد .



دلبر اگر دلم را میخواند بنده ، هر چند

آزادی است اینم ، دل افتخار می کرد.



باران دیدۀ من در فصل دوری او

صحرای سینه ام را چون لاله زار می کرد.

که داداش تازه شاش کف کرده مون داش داریوش ۴۱ اونو چنین تضمینیده:


"ای کاشکی به عالم تا چشم کار می کرد"
کس بود و آدم آن را روزی ۳بار می کرد!!

من مانده ام اگر کوس،در این جهان نمی بود
کیری که راست می شد،باید چکار می کرد؟!

دیروز درخیابان،کیری شکسته دیدم
با چشمهای گریان،هی یار یار می کرد!!

گفتم شکسته کیرا،از چیست ناله هایت؟
بیچاره در به در بود دادو هوار می کرد!!

با گریه گفت،قبلا،بودست دائم الشق
هرجا که فرصتی بود،گوشه کنار میکرد!!

یا اینکه در گذشته،تا کوس سوار می شد
روی مخش به زودی،یک جور کار میکرد!!

یا که به یک اشاره،چون تیر راست می شد
کوسهای بی نوا را بد تارومار می کرد!!

وقتی که در دبی بود،در کار خیر بودو...
کسهای چون هلو را با ۱دلار می کرد!!

می گفت روزی من ،هرلحظه توی کف بود!!!
گاهی به دشت می برد،گاهی به غار می کرد!!

از کوس که خسته می شد ،با کون صفا مفا داشت
خوشبخت بود و هردم کس نو نوار می کرد!!

حالا شکسته و پیر،بر تخم خود نشسته
یادی از  آن زمان و آن روزگار می کرد...

لینک به🥚 دوزرده قبلی

لینک به فهرست🥚دوزرده ها

@ashar_khafan

«تلخند ۱۲»
—-
آورده اند که روزی علیا‌حضرت یاسمین، حَفِظَ‌للهُ عَنه، به‌ اعلیحضرت رضاشاه دوم، رَضیَ‌لله عَنه، گفت
«سخت دلگیرم».
اعلیحضرت گفت «به‌میرم. از من که کاری بر نمیآید. نیّت کن تا فالی از حافظ بگیرم».

علیاحضرت پس از قرائت حمدوسوره ای قسم داد حافظ را به شاخه‌نبات،
و اعلیحضرت، لای آن را باز کرد
و گفت این اومد برات:

عیبِ چپ‌ها مکن ای بانوی پاکیزه‌سرشت
که گناهِ چپیان بر تو نخواهند نوشت

من اگر راست اگر چپ، تو برو خود را باش
که کُنَد "تام" دِرو آنچه رضا کرده و کِشت

گفتی از آدم و حیوان ز تو شرم اش آمد
به همین مامله خوش باش، مخور چیزِ "برشت"

همه کس طالب شاهند، چه یاسی چه فرح
همه جا مأمن بی‌بی است، چه مسجد چه کنشت

سر ِتسلیم ِمن و سرّ دعای ندبه
مدّعی گر نکند فهم سخن، گو سر و خشت!

مظهر ننگی و نیرنگی و رنگی و ریا
پای طاووس، نهان کرده به زیر پرِ زشت

چون جهنم شدی و در طلب دوزخِ تو
این رضاشاه بهشتِ ابد از دست به‌هِشت
—-
#گلستان_بعدی

#تک_بیت

ما عاشقان جلق و تف گرم و دنبه ایم.
ماساکنان بی کس شب های جمعه ایم.

#شیخ_ابوالقاسم_تفتازانی
«کس» رو هرجور می خواهید بخونین😐

شعر زبر خاکی

خواهشا بی تعصب اینجا باش
ارتجاعات شعر من مُرده ست
یک نفر خشتک مرا دیدُ
عاشقش بود و با شعف خورده ست
ماده گرگی رسید و ایمانم
دل به آغو ش دادُ دین را باخت
قصر فردوس من فروپاشید
خانه ی زندگی برایم ساخت
زندگی بوسه های نابش بود
توی چت در خیال ما خانه
خانه خالی تر از تزاحم ها
قصه ی سکسی دو دیوانه
رابطه طبیعتِ مرد است
در اتاقِ. دو جسم آتشناک
واقعا این دخول میچسبید
عشق یعنی تکامل افلاک
عاشق بهار بودیم و
واژه بودیم سمت عریانی
از هنر هی شروعُ در آخر..
بحث علمیِ سکس درمانی
زندگی بوسه های پی در پی
آرزومان به هم رسیدن بود
قطره قطره شبیه شمعی داغ
لحظه لحظه به هم چکیدن بود
بر تنم رد بوسه اش میگفت
من زنم راحتم از این عصیان
سرکشم مثل شهوتِ مردان
شیر داغست توی این پستان
شعله سر میکشید و آن طفلی
نوجوان بود و خوب میفهمید
چشمه. ایی لای پای زیبایش
سالهای خوب را جوشید
شیطنت بچگی و پر شوریش
بر تن من قشنگ میلغزید
سالها جوانترم میکرد
تا مراخسته از جهان میدید
آلتم را گرفت و میخوردش
من هم از دل نوازشش کردم
لقمه ی شهوت مرا خوردو
آه ههههه میشدم وَ میکردم
توی آغوش هم فضا رفتیم
تنگ بود و کیر سفتم را
تا تهِ تا تهِ تهِ ش کردم
پ بعلاوه گشت با سارا
عاشق سکسم و کسی جز تو....
دوست دارم بگایمت زیبا
تو به من حس خوب میبخشی
عاشقونه بهم بده سارا

#شیدا
@ashar_khafan

خیلی خیلی زیبا
#ترانه
#کلیپ_انقلابی
کلیپ قبلی
https://t.me/ashar_khafan/1396

زید اولترافمنیست

ازدر دریدم ودیدم نگار من
قنبل هوازده  هم‌پای سیخ وسنگ،

لولی ز کاغذ آغاز مثنوی،
چون نی گذارده اندر  دهان تنگ

آتش به جان نیِستان فتاده بود
قوری سیه شده چایی سیاهرنگ

گفتم :گلم! چرا گل اعلا نمیکشی؟!
چون بنگ خوب کند غنچه‌ی تو تنگ

تریاک هست مناسب  براي مرد،
تا کیراو شود سفت و سخت وسنگ

گفتا: بیا بخواب ودمر شو بروی تخت
این‌بار مرد من شَوَم و صاحب تفنگ

توزن بشو ،هواکُن و لذت ببر جیگرر
جان تو چرب کرده ام این دسته‌یِ هَوَنگ

#شهرزاد_اس_ام


@ashar_khafan

🥚#تخمک_یازده
"جک شهید"

اول چس مثقال وقت بزارین ودرین شعر کوتاه که مشتبی فرستاده تو گروه' غور کنین:


جمعه میگفت شبی با همسر
که مرا با تو ز آدینه شکی ست

همسرش گفت دوبینی بگذار
پیش ما جمعه و آدینه یکی ست...

شاعر نامشخص

لینک به تخمک قبلی

حالا خلاصه مذاکرات گروه ' (البته با تاخیر بیست وچارساعته از زمان ارسال شعر فوق)

..بعد ازاینکه هیچ کس از ادبا وفضلای گروه
واکنش نشون نداد( ری اکشن نزد ) رو شعر فوق' داش مشتبی غرزد:

چرا هیشکی نخندید؟😐
آدینه همسایه دیوار به دیوار جمعه بوده ها😐

داش منوچ:
والا حقیقتا من نفهمیدم
یعنی منظورش اینه که ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه هست؟ 😐

دامیننت بی یاالله دخول کرد توی گفت‌وگو:
آدینه اسم مرد هم هست.
جمعه هم که نوکر رابینسون کروزویه بود تو جزیره😂.
منظورم هردو اسم مرده.

وچون باز واکنشی از اعضا ندید' جهت شفافیت' اصرارید:
شعر مشتبی رو گرفتین؟

داش منو:
تا حدی ولی هنوز کامل نه؟
یعنی جمعه و آدینه رو همزمان تمایل داشته.

مشتبی شخصن دخول میکنه:
جمعه و آدینه اسم دوتا مرد هست.
جمعه به زنش میگه من شک دارم که با آدینه کیربالاکونک‌بازی دارین.
زنش میگه دچار دوبینی شدی، جمعه و آدینه در نزد ما یکیست😐

وتوضیح ادمین:
جکی که  بی توضیح بعدی حضار متوجه نشن. میگیم "جک شهید"😐

مشتبی تایید میکنه. منوچ می توضحید:

من ذهنم رفته بود روی جکی قدیمی
که مرده چپ و راست وشب و روز درخواست سکس داشته گویی بد معامله هم بوده و زنه عاصی و لهیده شده بوده.. دکتر براش محدودیت میگذاره
فقط روزهایی از هفته که  حرف* د"ل داخلشه سکس کنن!
روز دوشنبه سکس میکنن میرسه به جمعه
  مرده بدجور هوس میکنه و زنه رو میکوبه به زمین
...زنه میگه قول دادی فقط روزهای "د"....*

میگه عزیزم امروز هم آ...‌‌
دینه هست ! و سر‌‌ش رو جا میکنه😂😂😂

(ادمین سو استفاه چی هم این تخمک رو می زاد واس کانال)

تامام

لینک به فهرست تخمک‌ها

لینک به فهرست الفهارس
@ashar_khafan

#آدینه #جمعه #شب_جمعه

بعدالتحریر: یاد روز
#D_ day
افتادم. روز دخول😜 نیروهای متفقین به مادام فرانسه . که هرسال جشن گرفته میشه.

#کلاسیک 📜
گفت یار: از ما بکن قطع نظر، گفتم: به چشم! 👀
گفت: قطعا هم مبین سوی دگر، گفتم: به چشم!

گفت یار: از غیر ما پوشان نظر، گفتم: به چشم!
وانگهی دزدیده در ما می‌نگر، گفتم: به چشم!

گفت: با ما دوستی می‌کن به دل، گفتم: به جان! ❤️
گفت: راه عشق ما می‌رو به سر، گفتم: به چشم!

گفت: با چشمت بگو تا در میان مردمان
سوی ما هردم نیندازد نظر، گفتم: به چشم!

گفت: اگر با ما سخن داری، به چشم دل بگو
تا نگردد گوش مردم باخبر، گفتم: به چشم! 🤫

گفت: اگر خواهی غبار فتنه بنشیند ز راه
برفشان آبی به خاک رهگذر، گفتم: به چشم! 💧

گفت: اگر خواهد دلت زین لعل میگون خنده‌ای
گریه‌ها می‌کن به صد خون جگر، گفتم: به چشم! 😢

گفت: جای من کجا لایق بود؟ گفتم: به دل
گفت: می‌خواهم جزین جای دگر، گفتم: به چشم!

گفت: اگر گردی شبی از روی چون ماهم جدا
تا سحرگاهان ستاره می‌شمر، گفتم: به چشم! 🌙

گفت: اگر دارد، هلالی، چشم گریانت غبار
کحل بینایی بکش زین خاک در، گفتم: به چشم!

#هلالی_جغتایی ✒️
@ashar_khafan

خودکشی عقرب ها*

ای همه تُف های عالم بر سر و ریش شما
سِنده بوی عطر شانِل میدهد پیش شما

تُف به ایمان شما انسان ستیزانِ پلید
تُف به جمع بدنِهادِ ضدِّ درویش شما

خَلقِ عصیان کرده، سیفون را بزودی میکشد
بی دلیلی نیست استیصال و تشویش شما

های ای جَرّاره کژدم ها، زمان رفتن است
مصرفی دلچسب دارد بعد ازین، نیش شما!

----------
*معروف است که عقرب در تنگنا که میافتد،
خود را نیش میزند و خودکشی میکند.( عکس هم که معلومه ' ردگمکنیس😐)

#هادی_خرسندی
@ashar_khafan

لینک به هادی سرا در همین کانال

#تفسیر_امروزی_از_اشعار_دیروزی

بخش چهل وشش:اندر حکایت شوگر ددی جغتایی /قسمت نخست

برخی ها فکرمی کنن پدیده #شوگر_ددی یک پدیده جدیده و دراثر اوضاع بداقتصادیه که دخترخانمای جوون ' می رن شکار پیرو پاتالای پولدار' ولی نخیر. زیر این آسمان کبود' هیچ چیزی جدید نیست.
. به قول #ماریو_بارگاس_یوسا :
جهان تغییر میکنه و آدمی نه!

در گذشته هم آدمای پولدارزیادی بودند( معمولن با لقب اشرافی خواجه) که حرمسراهاشون پر از دافای جوون رنگارنگ بوده. از عقدی بگیر تا متعه وصیغه و حتی غلام 😐 بله اون دوره تنوع بیشتر بوده واکثر خواجه ها دوجنس گرا . چرا که مثلن در قابوسنامه اومد که بهتره زمستونا که هواسرده' بازن‌ها همبستر بشین و تابستونا که خنکه کون غِلاما و غلام بچه ها بزارین تا مزاجتون معتدل بشه😁
توی شعر زیر هم ' #هلالی_جغتایی حکایت یکی ازین شوگر ددی های قدیمی رو بازگو می‌کنه.
حکایت با مهاجرت شروع میشه. حالا رسم شده ملت دنبال زندگی بهتر می رن فرنگ واون زمان میرفتن ترکستان😁:

یکی ترک دیار خویشتن کرد
بترکستان شد و آنجا وطن کرد

سخاوت پیشه ترکان ختایی
باو کردند میل آشنایی

باندک روزگاری محترم شد
بغایت مالدار و محتشم شد

چنان بسیار شد اسباب و املاک
که تنگ آمد فضای دور افلاک

نهفته گوسفندانش ز هر سوی
ادیم خاک را چون نافه در موی

زمین در پای اسبانش چو گویی
که از چوگان رود هر دم بسویی

ز رشک اشترانش بختی کوه
فتاده بر زمین چون کوه اندوه

نهاده خازنش چندان که خواهی
درمها بر زمین تا پشت ماهی

خلاصه وضعش توپ میشه و طبعن میشه ایلان ماسک اون دوره و خواجه وشوگرددی!

خواجه ای که دارای زن وکنیز وغلامای تاق وجفته:

غلامان هر یکی یوسف جمالی
مبارک طلعتی، ابرو هلالی

درخشان گوهری از کان ادراک
بغایت زیرک و بسیار چالاک

و یکی ازین غلاماش ازخوشگلی سر امد همه:

جوانی بود در خیل غلامان
چو گل پاکیزه روی و پاک دامان

(حالا پاک دامنش رو شما زیاد جدی نگیرین!اقتضای قافیه بوده و گرنه..)

پری رخساره ای، مردم فریبی
بهشتی پیکری، فردوس زیبی

بعله این غلام ازون غلامان بوده. صاحب جمال و طبعن کون تنگ به هنگام وصال:

دو چشم خواجه روشن از جمالش
دل او خرم از باغ وصالش

اینجا هلالی ی فلاش بک می زنه به زندگی قبلی خواجه' قبل از مهاجرت' میگه اون جاهم زن داشته و اتفاقن زنه هم واسش پسری زاییده' که بابا اون رو در زمان خردی( و طبعن زنش )رو ول کرده و اومده ترکستان' :

دمی کان خواجه آهنگ سفر داشت
بملک خود یکی زیبا پسر داشت

هنوز او را شکر آلوده شیر
کزو شیر و شکر شد چاشنی گیر

ولی این پسربزرگ شده و صاحب کمالات و جمالات و مثل سهراب عزم سفر کرده به ترکستان تا ددیش رو پیدا کنه:

پسر چون عهد طفلی بر سر آورد
بآیین جوانی سر برآورد

بآهنگ پدر عزم سفر کرد
بسوی ملک ترکستان گذر کرد

ولی نتونسته باباش رو پیداکنه. باباهم که طبعن بی خبر بوده کپاز اومدن پسرش به ترکستان:

پدر این جا و او زین قصه غافل
نشان می جست ازو منزل بمنزل

حالا برگردیم به اون غلام خوشگله خواجه' یه روز داره تو بازار راه میره که قضا قره کی چشمش میفته به ی ماه پسری و یک‌دل نه صددل عاشقش میشه. بعله درست حدس زدین پسر خواجه هم عاشق غلام ددی میشه (اینجاش یکم فیلم هندی میشه):

غلام شوخ شورانگیز ناگاه
براهی جلوه کرد و بردش از راه

ز راه دیده در جانش درآمد
ز درد از سینه افغانش برآمد

عجب درد دلی پیش آمد او را
نمک بر سینه ریش آمد او را

بلای عشق و اندوه غریبی
غم هجران و درد بی نصیبی

نه یاری کین حکایت باز گوید
نه غمخواری که با او راز گوید

بآخر سر بشیدایی برآورد
علم در کوی رسوایی برآورد

باندک روزگاری آن چنان شد
که در عمر ابد مشکل توان شد

بلی، تندست عشق فتنه انگیز
چو آتش تند شد بالا رود تیز

ز عشق آن پری دیوانه گردید
حدیث عشق او افسانه گردید

کسان با یکدگر آن راز گفتند
بپیش خواجه آخر باز گفتند

طبعن به گوش خواجه می رسه و می فهمه که ای دل غافل غلام خوشگلش که تا کونش میزاشت خرم‌میشد از وصالش' دل به مرد دیگه ای سپرده. حالا چکارکنه؟
ادامه دارد
@ashar_khafan

شب قوزی

خون قبیله‌ی پدرم عبری است، خط زبان مادری‌ام تازی
از بس که دشنه در جگرم دارم، افتاده‌ام به قافیه‌پردازی

جسمم به کفر نیچه می‌اندیشد، روحم به سهروردی و مولانا
یک قسمتم یهودی اتریشی است، یک قسمتم مسیحی قفقازی

دیروز کلب آل علی بودم امروز عبد بیت فلان‌الله
من دست‌پخت مادرم ایرانم مونتاژ کارخانه‌ی دین‌سازی

اندیشه‌های من هگلی امّا، واگویه‌های من فوکویامایی است
انبوهی از غوامض فکری را حل کرده است علم لغت‌بازی

تلفیق عقل و عرف و ولنگاری، آموزش شریعت و خوش‌باشی
درک نبوغ فلسفی خیّام، با فال خواجه حافظ شیرازی

ما سوژه‌های خنده‌ی دنیاییم، وقتی که یک فقیر گنابادی
با یک دو پاره ذکر و سه تا حق‌حق، اقدام می‌کند به براندازی

می‌ترسم از تذَبذَب یارانم، گفتی برادرم شده‌ای؟ باشد
اثبات کن برادری خود را، باید مرا به چاه بیندازی

#علی_اکبر_یاغی_تبار
@ashar_khafan
#مناسبتی
پ.ن: به بهانه‌یِ دیشب. وبی شمار افرادی که تا دم دمای صبح' انتخابات اسراییل رو با حساسیت پیگیری می‌کردند. کانال عرازشه هم سر زدم؛ وضع همین بود. یکیشون باحسرت گفت:
کی فکر می‌کرد دوره ای بیاد که تا دم صبح انتخابات رژیم اشغالگر رو با حساسیت پیگیری کنیم ودل تو دلمون نباشه که کدوم طرف پیروز بشه😐😐.
در فرسته بعدی خوانش این شعررو با صدای گرم همراه ویاورهمیشگی کانال #حیدریار می شنویم.

بر سر تربت من با می و مطرب بنشین
دختر مجتهد وباده‌یِ تربت چه خوش است.

#از_تربت_تا_گوتبوری

https://t.me/azabiatt/60

دربیابان داغ ران هایت
مزرعی ژرف و سبز پنهان است.
رهزنان در هوای آن واحه
تیغ‌شان آخته توی تنبان است‌.

#شیخ_ابوالقاسم_تفتازانی
@ashar_khafan
#رباعی #طنز #صوتی #شعر

#تفسیر_امروزی_از_اشعار_دیروزی

بخش چهل وشش:اندر حکایت شوگر ددی جغتایی /قسمت دوم وپایانی

(ابتدا قسمت اول رو در اینجا بخونین)

فرض کنین شما شوگرددی' کلی هزینه کردین واس زید جوونتون؛ از خرید لباس وموبایل و ماشین بگیر تا خرج عمل بینی و ممه وباسن و یه‌هو متوجه میشین که ای دل غافل' دوس دختر جونتون عاشق ی پسر هم سن وسال خودش شده و هرچی از شما تلکه میکنه' میره خرج اون میکنه' (الان خیلی از دخترا دوسره بازی می‌کنند. از ی طرف یه شو گرددی پولدار پیدا می‌کنند واس گذران زندگی؛ از دیگر سو طبعن جوونن و دلشون می ره پی پسرای هم سن و سال و خوشگل وسیکس پک دار. ولی طبعن بی پول. )
خب آقای شوگر ددی' سرک کشیدی تو موبایل زیدت وبا هک موبایلش و خوندن پیاماش فهمیدی' زیرسرش بلند شده وعاشق یه جوون یالغوز بی پول شده' چه کار می‌کنی؟ سکوت می‌کنی وزیر سبیلی در می‌کنی و می‌گی خب به قول اون عارف بهتره' هلویی رو با یکی دیگه بخورم تا یه سیب کرمو رو به تنهایی؟ یا نه' کات می‌کنی؟ خواجه ترکستانی ما یه شوگر ددی با مرامه‌. دلش به حال غلامش می سوزه:

دلش از آتش اندوه او سوخت
چو شمع از آتش دل رنگش افروخت

غلام ماهرو را پیش خود خواند
سخن با او بدستور ادب راند

که: ای شاخ گل زیبنده من
تو سلطان منی، نی بنده من

اگر بودی غلام من ازین پیش
کنون بخشیدمت با آن وفا کیش.

بله میگه برو به عشقت برس:

بعزم خدمت او زود برخیز
باو آمیز و از غیرش بپرهیز

بحکم خواجه آن ماه دل افروز
چو شد آرام جان آن جگر سوز

غلام هم خوشحال وخندون می ره پیش اون پسره و حال وروز رو می‌گه. پسره هم‌ خوشش میاد از مرام خواجه(و نمی‌دونه که این خواجه باباشه) میره پیشش واس تشکر و سپاس:

دل صد پاره اش چون غنچه بشکفت
چو گل خندان بسویش آمد و گفت:

عجب لطفی نمودی! وه! چه گویم؟
کرم کردی، عفاک الله! چه گویم؟

خواجه می بینه این پسره صاحب کرم(تو بخون صاحب کیرم ) هست. درست مثل خودش. تست دن ای می‌گیرن و می فهمه ای داد بیداد' این پسر خودشه! پس غلامش حروم نشده اززیر کیر بابا رفته زیر کیر پسر:

چو او را خواجه صاحب کرم دید
پدر وارش ز اصل و نسل پرسید

پدر چون با پسر همداستان شد
پدر فرزندی ایشان عیان شد

روان در دست و پای هم فتادند
بعزت روی هم را بوسه دادند

بمقصود و مراد خود رسیدند
ز درد دل بداد خود رسیدند

کرم کرد آن جوانمرد خردمند
که چشم افگند بر دیدار فرزند

کرم کن، کز کرم یار تو باشند
مدد کن، تا مددگار تو باشند

خداوندا، بغایت بی نواییم
کرم فرما، که محتاج و گداییم

کرم کن، تا کرم را پیشه سازیم
لئیمان را سخا اندیشه سازیم.

بله آقای شوگر ددی ' اگه دیدی زیر سر زید جوونت بلندشده' اذیتش نکن' شاید پسر خودته که این داف رو از چنگ باباش در آورده.
ودر انتها' توصیه اکید من به شوگر ددی های محترم اینه که مطلقا تست دی ان ای نگیرن مثل خواجه ترکستانی.
ممکنه اسراری افشا بشه. این‌که پسر تازه پیداشده‌' بچه حاج خانم شون هست ولی اثری از دی ان ای خودش رو نداره.
و خلاصه بفهمن که همون زمان که اونا داشتن #شوگر_ددی بازی میکردن' همسر محترمه هم مشغول #شوگرمامی بازی بوده😁

لینک به تفسیر پیشین

لینک به فهرست تفاسیر
@ashar_khafan

یک شعر اروتیک نایاب از مهدی اخوان ثالث

[این شعر در مجموعه زمستان چاپ شده بود که بعد انقلاب حذف شد ]
.
.
چون میهمانان به سفره ی پر ناز و نعمتی
خواندی مرا به بستر وصل خود ای پری

هر جا دلم بخواهد من دست می برم
دیگر مگو : ببین به کجا دست می بری


با میهمان مگوی : بنوش این ، منوش آن
ای میزبان که پر گل ناز است بسترت

بگذار مست مست بیفتم کنار تو
بگذار هر چه هست بنوشم ز ساغرت

هر جا دلم بخواهد ، آری ، چنین خوش است
باید درید هر چه شود بین ما حجاب

باید شکست هر چه شود سد راه وصل
دیوانه بود باید و مست و خوش و خراب

گه می چرم چو آهوی مستی ، به دست و لب
در دشت گیسوی تو که صاف است و بی شکن

گه می پرم چو بلبل سرگشته با نگاه
بر گرد آن دو نو گل پنهان به پیرهن

هر جا دلم بخواهد ، آری به شرم و شوق
دستم خزد به جانب پستان نرم تو

واندر دلم شکفته شود صد گل از غرور
چون ببنم آن دو گونه ی گلگون ز شرم تو

تو خنده زن چو کبک ، گریزنده چون غزال
من در پی ات چو در پی آهو پلنگ مست

وانگه ترا بگیرم و دستان من روند
هر جا دلم بخواهد آری چنین خوش است

چشمان شاد گرسنه مستم دود حریص
بر پیکر برهنه ی پر نور و صاف تو

بر مرمر ملایم جاندار و گرم تو
بر روی و ران و گردن و پستان و ناف تو

کم کم به شوق دست نوازش کشم بر آن
گلدیس پاک و پردگی نازپرورت

هر جا دلم بخواهد من دست می برم
ای میزبان که پر گل ناز است بسترت

تو شوخ پندگوی ، به خشم و به ناز خوش
من مست پند نشنو ، بی رحم ، بی قرار

و آنگه دگر تو دانی و من ، وین شب شگفت
وین کنج دنج و بستر خاموش و رازدار
.


#مهدی_اخوان_ثالث

@ashar_khafan
#سانسور #انقلاب #جنگ #اروتیک

🥚 #تخمک_دوازده

(لینک به تخمک قبلی)

عطف به ارسال عکس فوق ؛

ذوق شعرای گروه 💦 :


علی:
سیل آمد و سالار کسانی به فنا رفت
هر چیز که اندوخته بودیم بگا رفت

مس:
بر کون و کسان بی مدد آلت و دیلدو
کس نیست بگوید که چها رفت، چها رفت.

علی:
شاد است حریفی که هوای کس تر کرد.
ناکرده کسی ' کون عزیزش به سمارفت

مس:
عمری به تجلی سر سالار عیان بود
کفران که ز نعمت بنمودند خفا رفت

مس:
گفتم به کسش؛ بی مدد کیر چه سانی
نالید کزین کوچه وفا رفت و صفا رفت

علی:
گرخید پلنگی که به آهوش طمع کرد.
ناگه ز خفا کیر خرش سوی قفا رفت

مس:
گفتیم به مطرب که نوایی ز وفا ساز
گریید کزین ساز می سل لا ر دو فا رفت

مس:
هر چند که درد کس ازین آلت خر بود
اما چو بگا رفت ازین تنگه شفا رفت

دکی:
دوللا شد و با غمزه به من گفت فرو کن
جوری زدم از پشت که دادش به هوا رفت

دکی:
البته نه این که برود داخلش آسان
من ژل زدم او گفت فشارش بده! تا رفت

منوچ:
دردا چه کنم چاره به پرکردن این چاک؟
افسوس که آن بلبل بی برگ و نوا رفت

مس:
چون میل به سوراخ تهش داشتمی، نرم
چرخاندم و تو رفت گمان کرد خطا رفت!

مس:
کس گفت چرا میل به کون کردی و کیرم
گفتا که اگر چند خطا رفت، روا رفت !

‌
ترسید شیخ تا که زِ شادی به صف شویم،
مِی را حرام کرد که از غم تلف شویم!
‌
عُمرِ پدر به نکبتِ تمکین تباه شد...
هان ای پسر! بکوش که ما ناخلف شویم!
‌
اینک دهان مبند که بعد از وفات هم
از ما اگر که پوست بگیرند دَف شویم!
‌
وقتِ "چِرا" به شوقِ "چَرا" در شکم مریز،
تا صبحِ روزِ حشر مبادا علف شویم!
‌
چون مرگ در ره است زِ پنهان شدن چه سود؟
صیاد را چه غم اگر اندر صدف شویم؟
‌
شُکرَ خدا که سفره‌ی باریکِ شیخ و شاه،
پَهن آنچنان نبود که ما بی‌شرف شویم...
‌
‌
#حسین_جنتی
‌
@ashar_khafan
#شعر_سیاسی #شعر_انقلابی #جنگ #گرانی #شعر_ضد_جنگ