پژوهشکده اقتصاد اتریشی
2.88K subscribers
376 photos
74 videos
41 files
203 links
✔ترویج اقتصاد مکتب اتریشی



@AustrianSchool
Download Telegram
Forwarded from بازار آزاد
خردگراییِ مورای روتبارد
👤هانس هرمان هوپ
📚بزرگان مکتب اتریش، محسن رنجبر

🖋در مکتب اقتصاد اتریشی نیز همچون دیگر سنت‌های اندیشه‌ای می‌توان شاخه‌های در‌هم‌تنیده گوناگونی را تشخیص داد. روتبارد واپسین نماینده شاخه اصلی خردگرا در مکتب اتریش است؛ شاخه‌ای که با کارل منگر، بنیانگذار این مکتب آغاز می‌شود و با اوگن فون بوم‌باورک و لودویگ فون میزس ادامه می‌یابد.

🌐در آکادمی‌ها، به طور کلی، هایک این روز‌ها از هر نظر برجسته‌ترین اقتصاددان اتریشی است. از این رو باید اشاره کرد که هایک نماینده جریان اصلی خرد‌گرای اقتصاد اتریشی نیست و خود او هم ادعایی غیر از این ندارد. هایک درون سنت اندیشه‌ای تجربه‌گرایی و شک‌اندیشی انگلیسی جای می‌گیرد و به روشنی با خردگرایی قاره‌ای که منگر، بوم‌باورک، میزس و روتبارد از آن پشتیبانی می‌کنند، مخالف است.

🌐روتبارد همچون منگر، بوم‌باورک و میزس خردگرایی بی‌پرده و منتقد همه گونه‌های نسبی‌گرایی اجتماعی چون تاریخی‌گری، تجربه‌گرایی، پوزیتیویسم، ابطال‌گرایی و شک‌اندیشی است. همچون اسلاف به رسمیت شناخته‌شده‌اش، روتبارد پشتیبان این دیدگاه است که قوانین اقتصادی نه تنها وجود دارند، بلکه به گونه‌ای مشخص‌تر، قوانینی «دقیق» (به بیان منگر) یا «پیشا‌تجربی» (به بیان میزس) هستند. بر خلاف گزاره‌های علوم طبیعی (تجربی) که باید پیوسته در برابر داده‌های تازه‌ای که همیشه از راه می‌رسند، آزمون شوند و از این رو اعتبار‌شان هیچ‌گاه نمی‌تواند فراتر از اعتباری فرضی باشد، گزاره‌های علم اقتصاد با روابطی ذاتی و غیر‌فرضی سروکار دارند و اعتباری بی‌چون و چرا به خود می‌گیرند.

🌐بر پایه جریان اصلی اقتصاد اتریشی، همه قوانین اقتصادی را می‌توان با استنتاج، از چند واقعیت انگشت‌شمار ساده درباره طبیعت و انسان (منگر) یا از یک اصل موضوع واحد (میزس) و چند فرض انگشت‌شمار تجربی- و دارای قابلیت آزمون تجربی- بیرون کشید. اصل موضوع واحدی که میزس به آن اشاره دارد، این گزاره است که «انسان کنشگر است» که اگر آن را به چالش کشیم، نا‌گزیر در تناقضی اجرایی گرفتار می‌شویم و از این رو بی‌چون‌وچرا درست است. (تناقض اجرایی هنگامی رخ می‌دهد که محتوای یک گزاره با آنچه در آن پیش‌فرض شده، در تعارض باشد. مثلا اگر کسی بگوید «من مرده‌ام»، در چنین تناقضی گرفتار آمده، چون خود عمل بیان این گزاره پیش‌فرض می‌گیرد که فرد زنده است.)

🌐روتبارد همچون اسلاف خود آزمون گزاره‌های اقتصادی به میانجی کاوش در داده‌های تجربی را نه ضروری می‌داند و نه حقیقتا ممکن. تجربه می‌تواند اعتبار یک قضیه اقتصادی را نشان دهد، اما هرگز نمی‌تواند آن را رد یا ابطال کند، چون اعتبار قضایای اقتصادی دست‌آخر تنها بر اعتبار بی‌چون و چرای اصل موضوع کنش و اعتبار (و اعمال صحیح) قواعد استدلال قیاسی و استنتاج منطقی استوار است. به واقع کوشش برای «آزمون‌تجربی» یک قانون اقتصادی، متضمن خلط مقوله است و نشانه‌ای است از سردرگمی. (خلط مقوله به معنای قرار دادن شی در مقوله‌ای است که به آن تعلق ندارد)


🔚گذشته از آن روتبارد همچون اسلاف خود، منگر، بوم‌باورک و میزس سرسختانه به فردگرایی روش‌شناختی و معرفت‌شناختی پایبند است. تنها افراد دست به کنش می‌زنند و بر این پایه همه پدیده‌های اجتماعی را باید به مثابه نتیجه کنش‌های هدفمند فردی شرح داد (منطقا بازسازی کرد). هر توضیح «کل‌نگرانه» یا «اندام‌وش‌انگارانه» را باید قاطعانه به عنوان شبه‌توضیحی غیرعلمی رد کرد. به همین سان، هر توضیح مکانیکی از پدیده‌های اجتماعی را باید غیرعلمی خواند و دور انداخت. انسان‌ها در شرایط نا‌اطمینانی دست به کنش می‌زنند. انگاره تعادل مکانیکی اجتماعی تنها تا هنگامی سودمند است که سبب شود بتوانیم دریابیم که کنش‌ها چه نیستند و از چه لحاظ تفاوتی بنیادین با کارکردهای ماشین‌ها و روبات‌ها دارند و در مقوله‌ای متفاوت از آنها جای می‌گیرند.

🆓 @FreemarketEconomy
نتیجه ی سیاستهای سوسیالیستی

دولت ونزوئلا روز گذشته از ۴ برابر شدن حداقل حقوق در این کشور خبر داد نیکلاس مادورو، رئیس جمهوری این کشور در تصمیمی برای جبران قدرت خرید شهروندان، حداقل حقوق را به ۷ میلیون بولیوار افزایش داد این رقم پس از ۴ برابر شدن، معادل 2/5دلار آمریکا است در حالی که قیمت ۱ کیلو گوشت در این کشور معادل 3/75 دلار است و کارگران با حقوق ۱ ماه خود حتی توان خرید ۱ کیلو گوشت را هم ندارند نرخ تورم در ونزوئلا در سال ۲۰۲۰ به ۳۰۰۰ درصد رسیده بود

@austrianschool
👍1
❇️پاسخ به نقد از روتبارد

بسیار محتمل است که بازار آزاد به ایجاد انحصار و قیمت های انحصاری منجر شود. اگر انحصار را وضعیتی بدانیم که در آن تنها یک فروشنده محصول وجود دارد، بدون تردید در یک مسئله لاینحل گرفتار می شویم. ما نمی توانیم محصولات مشابه را مگر با ارزش گذاری های واقعی و روزانه مصرف کنندگان مشخص کنیم. به علاوه، اگر در نظر بگیریم چنین انحصاری بدذات است ما باید رابینسون کروزوئه و جمعه را انحصارگرایان فاسد بدانیم، زیرا آنها در آن جزیره متروک ماهی و تخته های چوب را با یکدیگر مبادله می کردند. اما اگر کروزوئه و جمعه بدسگال نیستند چطور می توان یک جامعه پیچیده را که لزوما انحصارگرایی کمتری دارد فاسد و بدسگال دانست؟ در چه نقطه ای از قلمرو کاسته شده چنین انحصاری می توان آن را زیانبار تلقی کرد؟ چطور می توان بازار را در برابر تعداد بیشماری از مردم تشکیل دهنده جامعه مسئول دانست ؟
به علاوه، هر شخص می کوشد اطرافیان بهتری را دور خود جمع کند که این تلاش لزوما انحصار گرایی است. اما آیا این عمل بد است؟ آیا چنین نیست که خودش و اکثریت جامعه از دام بهتر وی سود می برند؟ در نهایت باید بگوییم انحصار با قیمت انحصاری که از نظر مفهومی قابل شناسایی باشد، در بازار آزاد وجود ندارد.
از اینرو، تحت هر تعریف قابل تأملی از قیمت انحصاری و انحصار باید اذعان شود آنها فقط از اعطای امتیاز انحصاری دولتی نشأت می گیرند و این امتیاز شامل تمامی تلاش ها برای تحت فشار گذاشتن رقابت است

@austrianschool ⏪⏪⏪
❇️موری روتبارد:

دولت چطور می تواند به این دانایی برسد که ساختن جاده الف یا جاده ب با سرمایه گذاری در ساخت جاده ای دیگر یا مدرسه ترجیح دارد؟ چه میزان بودجه باید برای این طرحها در نظر گرفته شود؟ هیچ راه عقلانی وجود ندارد برای اینکه بتوان منابع را تخصیص داد یا حتی تصمیم گرفت چه بودجه ای برای هریک از این طرحها باید در نظر گرفته شود. جایی که با مشکل کمبود معلم یا کلاس یا پلیس یا خیابان مواجهیم، دولت و حامیان آن فقط یک پاسخ درس دارند: پول بیش تر، مردم باید از بیشتر دارایی خود چشم پوشی کنند و آن را به دولت تقدیم کنند. چرا چنین پاسخی هرگز در بازار آزاد مطرح نمی شود؟ زیرا این پاسخ مستلزم چشم پوشی از مصارف یا سرمایه گذاری های پولی دیگر و لزوم توجه این چشم پوشی است. این توجیه در بازار با آزمون هزینه - فایده میسر می شود: شاخص این است که ضروری ترین خواسته های مصرف کنندگان ارضا شود. اگربنگاه اقتصادی یاکالایی برای مالکان آن سود سرشاری به ارمغان بیاورد و انتظار رود که سوددهی آن تداوم داشته باشد، پول بیشتری به دست خواهد آمد. در مقابل، اگر زیان هایی متوجه بنگاه اقتصادی با تولید کالایی خاص شود، جریان پول از این صنعت خارج می شود. آزمون هزینه - فایده را می توان راهنمایی حیاتی برای هدایت جریان منابع مولد دانست. چنین راهنمایی در دسترس دولت نیست، زیرا هیچ راه معمولی برای تصمیم گیری وجود ندارد که دولت را متقاعد کند چه مقدار پول باید در مجموع یا در هر طرح خاص هزینه شود. پول بیشتری که دولت هزینه می کند می تواند به عرضه خدمات بیشتر منجر شود، اما به راستی حدود آن کجاست؟




@austrianschool ⏪⏪⏪
ًًسوسیالیسم تهاجم نهادینه شده علیه مالکیت خصوصی است."
هانس هرمان هاپ



@austrianschool⏪⏪⏪
👍1
فرصت پساشوک برای اصلاحات اقتصادی
موسی غنی‌نژاد
برنامه کلاب | «دنیای‌اقتصاد»

💢 با موضوع:
«فرصت پساشوک برای اصلاحات اقتصادی»

این برنامه در ساعت ۲۱ دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ به صورت زنده برگزار شد و با ارایه ویژه‌ای از دکتر موسی‌ غنی‌نژاد درباره معجزه اقتصادی آلمان همراه بود.

منبع: کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد

🌐 @den_ir
🆔 @ghaninejad_mousa
✔️ @BoomrangInstitute
‍
🔴 چرخه باطل – موسی غنی‌نژاد از نتایج ابطال خصوصی‌سازی‌ها می‌گوید | میزگرد پرونده ویژه ماهنامه تجارت فردا شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰

باید دید وقتی یک شرکت بزرگ که در اختیار بخش دولتی قرار دارد، قرار است به بخش خصوصی واگذار شود، در چه فضایی می‌تواند فعالیت کند؟ مشکل این‌جاست ۳۰ سال است که می‌گوییم ابتدا باید آزادسازی بعد خصوصی‎سازی شود. فضای کسب و کار در ایران مناسب فعالیت بخش خصوصی نیست. اقتصاد کشور دولتی است و دولت در تمام جنبه‌های همه بازارها از جمله کالا، خدمات، کار و پول دخالت می‌کند. در چنین شرایطی شما چگونه می‌توانید بخش خصوصی فعال، موفق و سالمی را تصور کنید؟ مشخصاً در چنین فضایی است که خصوصی‌سازی شرکت‌ها به شکست منتهی می‌شود.


🆔 @ghaninejad_mousa
✔️ @BoomrangInstitute


➖➖➖➖➖➖➖➖🔻
4_5843841131250453154.pdf
11.7 MB
گفتارهایی در روش‌‌شناشی علم اقتصاد. رابطه‌ی اقتصاد با کنش انسانی.

👤 موسی غنی نژاد

▶️▶️@austrianschool◀️◀️
سرمایه‌داری، عامل کرونا یا عامل عبور از آن؟
BBC Persian Radio
سرمایه‌داری، عامل کرونا یا عامل عبور از آن؟

کرونا عارضه‌ای طبیعی‌ست یا زاییده ساختارهای سیاسی و اقتصادی جهانی‌ست؟ اقتصاد سرمایه‌داری جهانی عامل بحران‌هایی چون کروناست یا عاملی ست در تخفیف پیامدهای آن؟
مهمانان این هفته برنامه: پرویز صداقت تحلیل‌گر اقتصاد سیاسی و موسی غنی‌نژاد اقتصاددان

@austrianschool
👎1
استیون هورویتز نویسنده کتاب اقتصاد اتریشی :
امروز ۴۰ سال از احیای اقتصاد اتریشی که از ایالات متحده آمریکا آغاز شد می‌گذرد. از آن زمان به بعد، اندیشه‌های منگر، میزس، هایک، و کرزنر آهسته و پیوسته به محافل دانشگاهی رشته اقتصاد راه یافته‌اند و پژواک اندیشه اتریشی در فضای روشنفکری و حتی سیاست‌گذاری هم شنیده می‌شود.

❇️ موسی غنی‌نژاد
اگر آنچنان‌که هورویتز می‌گوید، اقبال به اقتصاد اتریشی در دانشگاه‌ها و آکادمی‌های کشورهای پیشرفته رو به فزونی است، اما در کشور ما اقتصاددانان تربیت یافته در جریان اصلی علم اقتصاد هیچ اعتنایی به آن ندارند و گاه حتی با قیاس‌های نسنجیده و تحقیرآمیز از آن یاد می‌کنند که بیشتر نشانه بی اطلاعی از یافته‌های مهم مکتب اتریش است.


به نقل از بومرنگ

@austrianschool⏪⏪⏪
اگر مقدار پول را افزایش دهید ، باعث کاهش قدرت خرید واحد پولی می شوید. لودویگ فون میزس



@austrianschool⏪⏪⏪
👍1
⚜میزس

مداخله‌گرایی به‌دنبال حفظ مالکیت خصوصی بر ابزار تولید است، ولی با مقررات مقتدرانه، به‌ویژه با ممنوعیت‌ها، در جست‌وجوی محدودسازی کنش‌های مالکان خصوصی است. اگر این محدودیت‌ها به نقطه‌ای برسند که تمام تصمیمات مهم در امتداد دستورات اقتدارگرایانه گرفته شوند، اگر دیگر انگیزه‌ی سود برای زمین‌داران، سرمایه‌داران، و کارآفرینان وجود نداشته باشد، بلکه دلایل دولتی باشد که تصمیم بگیرد چه چیزی و چگونه تولید شود، پس ما سوسیالیسم داریم، حتی اگر برچسب مالکیت خصوصی را حفظ کنیم. اسپن زمانی‌که چنین نظامی را «نظام مالکیت خصوصی در معنای رسمی، ولی سوسالیسم در معنای ماهوی» خواند، کاملاً درست می‌گفت. مالکیت عمومی تولید چیزی جز سوسیالیسم یا کمونیسم نیست.
مدیریت جهادی هم مثل اقتصاد اسلامی یک حرف بی‌محتواست. یک شعار سیاسی و ایدئولوژیک است که می‌گویند. حالا داخل این شعار چیست؟ هیچ. یک نفر که می‌خواهد یک کامیون را براند باید گواهینامه پایه یک یعنی تخصص این کار را داشته باشد. ما به این فرد می‌گوییم تکنوکرات چون تکنیک این کار را بلد است. حالا شما فکر کنید کسی در عمرش رانندگی نکرده و بلد نیست ماشین براند، می‌تواند بگوید من با مدیریت جهادی می‌خواهم کامیون برانم؟ مگر می‌شود؟ کامیون را می‌برد ته دره. او باید ابتدا برود رانندگی با کامیون را یاد بگیرد. یادگیری هم جهادی و غیرجهادی ندارد و یک فن مشخص است. وقتی در مورد علم اقتصاد یا مدیریت حرف می‌زنید یک بحث تخصصی را مطرح می‌کنید. یک جراح قلب با مدیریت جهادی نمی‌تواند کار یک اقتصاددان را بکند و بالعکس. دو جراح قلب را در نظر بگیرید که یکی از نظر شما ارجح است چون مدیریت جهادی دارد. اما آیا او الزاماً جراح بهتری هم هست؟ خیر. این شاخصی که شما انتخاب کرده‌اید یک شاخص ایدئولوژیک است و ربطی به تخصص فرد ندارد. این که چنین حرف‌هایی مطرح می‌شود به خاطر این است که یک عده نان همین حرف‌ها را می‌خورند و به قول امروزی‌ها کاسبان این حرف‌ها هستند. کسی که واقعا تعهد دارد که نمی‌آید جار بزند من تعهد دارم. تعهد را باید در عمل نشان داد. ضمن این که تعهد به هر کس و هر چیزی خوب نیست. کسی که به خدا و دین و راستی و درستی تعهد دارد که آن را در بوق و کرنا نمی‌کند. مگر این که هدف و مقصد دیگری داشته باشد. کسی که تعهد داشته باشد اصلا کاری را که در آن تخصص ندارد قبول نمی‌کند. کشاندن بحث تعهد به حوزه عمومی جامعه به این معناست که مطرح‌کنندگان بحث تعهد را هم خوب متوجه نشده‌اند. باید به آنها گفت نباید با تعهد کاسبی کرد. اگر تعهد را برای کاسبی می‌خواهید یعنی اصلا تعهد ندارید.

https://www.cgie.org.ir/fa/news/115437/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A8%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%DA%A9%D9%86%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%88-%D8%AA%DA%A9%D9%86%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C-%D8%BA%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D9%86%DA%98%D8%A7%D8%AF

@austrianschool


⏪⏪⏪
👍1
✍ موسی غنی‌نژاد

به عقیده میزس در دنیای بیرونی که حوزه مطالعه‌ی علوم طبیعی است کنش جایگاهی ندارد و موضوع مورد مطالعه این علوم موجودات و تحولات دنیای مادی است که به لحاظ علمی هیچ غایتی برای آن‌ها متصور نیست. اما در این دنیای بیرونی به نظر می‌رسد نوعی قاعده‌مندی یا نظم ضروری در زنجیره پشت سر هم پدیدارها وجود دارد که می‌توان از آن به علّیت تعبیر کرد گرچه فیلسوفانی مانند هیوم به عینیت این مفهوم ایراد وارد کرده‌اند. در هر صورت، به نظر می‌رسد روابط ثابتی میان پدیدارهای دنیای بیرونی وجود دارد که موضوع بررسی و اندازه‌گیری دانشمندان قرار می‌گیرد. در این روابط چیزی وجود ندارد که حاکی از اهداف پیگیری شده‌ای باشد. یعنی به نظر نمی‌رسد پدیدارهای طبیعی هیچ هدف و غایتی را دنبال کنند. از این رو، می‌توان گفت پژوهش در علوم طبیعی ناظر بر شناخت روابط علّی میان پدیدارها است و روابط غایی در آن جایی ندارد، در حالیکه پژوهش در علوم مربوط به کنش انسانی اساساً غایت‌انگارانه است. میزس تأکید دارد که این تمایز روش‌شناختی میان علوم طبیعی و علوم مربوط به کنش انسانی به هیچ وجه به معنی رد یا قبول این مسأله نیست که آیا همه وقایع کیهانی در نهایت تابع اراده‌ای فوق انسانی است یا نه. بررسی چنین مسأله بزرگی فراتر از حدود عقل انسانی و بیرون از حوزه هر علم انسانی است. این مسأله‌ای است که متافیزیک و الهیات عهده‌دار پژوهش در آن است. به همین دلیل او مطالعات ناظر بر نوعی از فلسفه تاریخ را که در صدد کشف برنامه‌های پنهان خدا یا هر نیروی فوق بشری است مربوط به حوزه متافیزیک می‌داند. به این ترتیب سیستم نظری مارکس که در آن «نیروهای مادی تولید» جهت و غایت تاریخ بشری را معین می‌کند در حوزه‌ی مباحث متافیزیکی قرار می‌گیرد و ربطی به علم ندارد.

#میزس #روش‌شناسی #کنش_انسانی

📚 کتاب «گفتارهایی در روش‌شناسی علم اقتصاد»، انتشارات مینوی خرد

🆔 @ghaninejad_mousa
✔️ @BoomrangInstitute
رئیسی در مناظره انتخاباتی: اقتصاددانان را به خط می کنم!


توماس ساول: دولتمردان ابتدا تصمیم می گیرند که میخواهند چه کاری انجام دهند سپس یک اقتصاددان پیدا می کنند که با آن تصمیم همراه باشد.

#اقتصاددان_دولتگرا
#اقتصاددان_جیره_خوار




@austrianschool⏪⏪⏪
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رئيسي : قيمت #خودرو را عادلانه تعيين مي کنيم تا کارخانه های خودروسازی متضرر نشوند. زنجیره قیمت گذاری در خودروسازی را باید عادلانه کنیم و این کار امکان پذیر است.


❇️اقتصادیون اتریشی: تنها قیمت "عادلانه" کالا ، قیمتی است که داوطلبانه بین خریدار و فروشنده توافق شده است.
در غیر این صورت ، هرگونه قیمت‌گذاری خارج از توافق دوطرفه ، بدون تردید غیر اخلاقی و " ناعادلانه " است.




@austrianschool⏪⏪⏪
Austrian School.pdf
3.8 MB
آشنایی مختصر با بزرگان اقتصاد اتریشی


@austrianschool⏪⏪⏪
بررسی ادعای رئیسی مبنی بر اینکه «ایران اسلامی امن‌ترین و سودآورترین نقطه برای سرمایه‌گذاری است»

✍🏼 یوحنا نجدی مدیر اجرایی «موسسه ترویج جامعه باز»

ابراهیم رئیسی، نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری شامگاه ۲۳ خردادماه در حاشیه حضور در یک گفت‌وگو در تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی با تأکید بر ضرورت زمینه‌سازی برای سرمایه‌گذاری ایرانیان خارج از کشور در ایران گفت که این افراد «باید بتوانند سرمایه‌ای را که در خارج از کشور کسب کرده‌اند، به داخل کشور بیاورند و تبدیل‌‌اش کنند به یک مرکز تولیدی».

او در ادامه خطاب به «ایرانیانی که در خارج از کشور درآمد خوبی کسب کرده‌اند» گفت که «بهترین، امن‌ترین و سودآورترین نقطه برای سرمایه‌گذاری همین ایران اسلامی است».

آیا ادعای او درست است؟ و ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی، واقعاً «بهترین،‌ امن‌ترین و سودآورترین» کشور برای سرمایه‌گذاری است؟

طبق آمارهای موجود، اقتصاد در جمهوری اسلامی یک اقتصاد دولتی است که از مشکلات گسترده‌ای همچون فساد سیستماتیک، فقدان شفافیت، بوروکراسی پیچیده و رانتی رنج می‌برد. در نتیجه این وضعیت، ایران در شاخص بین‌المللی «سهولت انجام کسب و کار»، جزو یکی از بدترین کشورها حتی در بین کشورهای منطقه به شمار می‌رود و از لحاظ جذب سرمایه‌گذاری خارجی نیز بدترین عملکرد را طی تقریباً دو دهه گذشته به جا گذاشته است.

از این رو، سخنان ابراهیم رئیسی مبنی بر اینکه «ایران اسلامی بهترین،‌ امن‌ترین و سودآورترین نقطه جهان برای سرمایه‌گذاری است»، ادعای نادرستی است.

طبق برآورد کارشناسان و فعالان صنفی، بخش بزرگی از اقتصاد ایران، در کنترل نهادهای دولتی است. از جمله در بهمن ماه سال گذشته، رئیس «خانه صنعت، معدن و تجارت خراسان رضوی» گفت که «در حال حاضر ۸۰ درصد از اقتصاد کشور به بخش دولتی وابسته است».

در همین اقتصاد دولتی نیز بخش خصوصی و کارآفرینان با مشکلات فراوان و قوانین دست و پاگیری برای راه‌اندازی یک واحد تولیدی کوچک دست به گریبان هستند.

بر اساس گزارش «بانک جهانی» مربوط به سال ۲۰۱۹ درباره وضعیت کسب و کار کشورهای جهان، ایران از لحاظ «شاخص سهولت انجام کسب و کار» از میان ۱۹۰ کشور جایگاه ۱۲۸ را دارد. به این ترتیب، در میان همسایه‌های ایران فقط وضعیت پاکستان، افغانستان و عراق بدتر از ایران است.

بر اساس این گزارش، اگر فردی بخواهد «کاری در ایران راه‌اندازی کند»، باید به‌طور متوسط از ۱۰٫۵ مرحله اداری بگذرد و ۷۲٫۵ روز وقت صرف کند که یکی از بدترین‌ها در جهان است و ایران از این نظر جایگاه ۱۷۳ را در میان ۱۹۰ کشور جهان گرفته‌است.

در کنار همه اینها، سرنوشت لوایح «گروه ویژه اقدام مالی»، موسوم به اف‌ای‌تی‌اف، در جمهوری اسلامی همچنان بلاتکلیف مانده و به دلیل امتناع جمهوری اسلامی از تصویب برخی از این لوایح، ایران در فهرست سیاه این گروه قرار دارد. از این رو، به دلیل احتمال مشارکت در پولشویی و تأمین مالی فعالیت‌های تروریستی، ارتباطات بانکی ایران با جهان باز هم محدودتر شده است.

در نتیجه این شرایط، جمهوری اسلامی یکی از ضعیف‌ترین کشورها در جذب سرمایه مستقیم خارجی است. کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل (آنکتاد) در آخرین گزارش خود اعلام کرد که سرمایه‌گذاری‌ مستقیم خارجی در ایران طی سال ۲۰۱۹ با ۳۶.۵ درصد کاهش نسبت به سال قبل به ۱.۵ میلیارد دلار رسیده است. این رقم، کمترین مقدار سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در ایران طی ۱۷ سال گذشته به شمار می‌رود.

این در حالی است که به عنوان مثال، امارات تقریبا ۱۰ برابر ایران، ترکیه پنج برابر، عربستان سه برابر و عراق و عمان دو برابر ایران سرمایه‌گذاری‌ مستقیم خارجی جذب کردند.

از این رو، سخنان ابراهیم رئیسی مبنی بر اینکه «ایران اسلامی بهترین،‌ امن‌ترین و سودآورترین نقطه جهان برای سرمایه‌گذاری است»، ادعای نادرستی است که با هیچ کدام از واقعیت‌های اقتصاد ایران بویژه آمارهای مربوط به جذب سرمایه‌گذاری خارجی، همخوان نیست.
💢 سوسیالیسم با لعاب اسلامی - گفت‌وگو با موسی غنی‌نژاد درباره اندیشه اقتصادی بنی‌صدر - هفته‌نامه تجارت فردا - شماره ۴۱۰ - شنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۰

🎤 موسی غنی‌نژاد

ابوالحسن بنی‌صدر از طرفداران ملی شدن صنعت نفت یا به اصطلاح مصدقی بود. جوانان مصدقی وقتی به عنوان دانشجو به اروپا مهاجرت کردند، رفته‌رفته گرایشات چپ رادیکال پیدا کردند. بخش مهمی از آنها مائوئیست شدند، بخش دیگری مارکسیست‌های به اصطلاح مستقل شدند و برخی هم اسلامی-مارکسیست.

بنی‌صدر جزو مصدقی‌هایی بود که تحت تاثیر عقاید مارکسیستی قرار گرفت، اما به علت اینکه بسیار آدم سطحی و کم‌سوادی بود، درک درستی از ایدئولوژی‌های چپ هم نداشت و مانند دکتر شریعتی بیشتر حراف بود تا متفکر.

شما کتاب «اقتصاد توحیدی» بنی‌صدر را ببینید، نوشته‌ای به شدت بی‌سر و ته است به طوری‌که بخشی از آن به صورت سخنرانی و گفت‌وگو، حتی پرسش و پاسخ‌های حضار در سخنرانی است! اگر یک نفر کتاب «اقتصاد توحیدی» بنی‌صدر را بخواند، متوجه فکر آشفته او می‌شود. اصلاً انسجام ندارد، خودش هم در نهایت نمی‌داند که چه می‌خواهد و چه می‌گوید.


👈 متن کامل را در بومرنگ بخوانید



➖➖➖➖➖➖➖➖🔻

🆔 @ghaninejad_mousa
✔️ @BoomrangInstitute
Forwarded from AUSTRO LIBERTARIAN (Reza)
کنش انسانی - ۰۰ مقدمه.pdf
511.7 KB
مقدمه‌ی کنش انسانی
نوشته‌ی لودویگ فون میزس
ترجمه: رضا زارع‌پور

@austru_libertarian
#کنش_انسانی
🔖 تفاوت بنیادی جوامع جدید و قدیم

✍ موسی غنی‌نژاد

نابرابری مادرزادی انسان­‌ها از لحاظ توانایی­‌های ذهنی و بدنی واقعیتی طبیعی، بدیهی و انکارناپذیر است. هرگونه داوری ارزشی در این خصوص ناموجه و بر خطا است و همانند این است که تنوع، تفاوت و تکثر بیشمار موجودات طبیعی را ارزش­‌داوری کنیم. در جوامع ماقبل مدرن این نابرابری اغلب به اَشکالی از سلطه اقلیت قوی‌ترها بر اکثریت می­‌انجامید که ویژگی مهم آن شکل­‌گیری جامعه‌ای با ساختار ستیزه­‌جو و صُلب بود. قوی‌ترها در قامت جنگجویان، سرداران و نهایتا طبقه حاکمه قدرت را به دست می­‌گرفتند و توده­‌های ضعیف­‌تر را مجذوب و مطیع خود می‌کردند. جامعه به دو گروه اصلی حاکمان و اشرافیت صاحب قدرت و مردمان عادی فاقد قدرت تقسیم می­‌شد؛ گروه دوم (اکثریت افراد جامعه) در خدمت گروه نخست (اقلیت اقویا) بودند و در مقابل از چتر «حمایتی» آنها در برابر تهدیدات خارجی و داخلی برخوردار می­‌شدند.

در این ساختار صُلب حاکم بر جامعه، تحرک اجتماعی بسیار ناچیز و نزدیک به صفر بود، و بنا به ماهیت روابط اجتماعی، جامعه دائما در معرض تنش و بی­‌ثباتی قرار داشت. اما با گذشت قرون و اعصار، در درون و بیرون همین جوامع، پدیده داد و ستد داوطلبانه یا تجارت آزاد رو به گسترش نهاد که لازمه آن همکاری صلح­‌آمیز بر اساس تقسیم کار بود. توسعه تجارت و فراگیر شدن اقتصاد بازار که به ظهور جوامع مدرن انجامید، ساختار و سازمان اقتصادی و سیاسی را به طور اساسی متحول کرد. در جوامع ماقبل مدرن قوی‌ترها برای سود بردن از قدرت خود روش دیگری جز تحت سلطه درآوردن و استثمار اکثریت ضعیف­‌ترها نمی‌شناختند.

اما در جامعه مبتنی بر اقتصاد بازار، اقلیت انسان‌های تواناتر و با استعدادتر اساسا در صورتی می‌توانند به اهداف و منافع خود برسند که توان و استعداد خود را در خدمت برآورده کردن آرزوها و خواسته‌های اکثریت که از توانایی‌های نسبی کمتری برخوردارند به کار گیرند. دارندگان بیشترین دانش، توان و استعداد در جوامع مدرنِ مبتنی بر اقتصاد بازار موفقیت خود را نه در روابط ستیزه‌جویانه یا سلطه‌طلبانه بلکه در کسب رضایت داوطلبانه اکثریت همنوعان خود می‌بینند. نخبگانی مانند استیو جابز، بیل گیتس، جف بزوس و ... که صرفا با تکیه بر توانایی­‌های خود به قله‌های ثروت و موفقیت دست یافته‌اند شاهد این ادعا است. آنها هزاران برابر بیشتر از ثروت و قدرتی که برای خود به دست آورده‌اند برای هم­نوعان خود ثروت و رفاه ایجاد کرده‌اند.

نکته درس آموز اینجا است که چپ­‌ها و منتقدان اقتصاد بازار درست عکس این واقعیت را القاء می‌کنند و می‌گویند در نظام بازار یا به اصطلاح «سرمایه‌داری»، اقلیتی از صاحبان ثروت (سرمایه­‌داران) اکثریت توده‌های مردم را استثمار می­‌کنند. به عقیده آنها مشاهده هرگونه نابرابری در توزیع ثروت و درآمد میان انسان­‌ها نشانه استثمار و بی‌عدالتی در ماهیت ­­یا ساختار درونی نظام بازار است، حال آنکه در واقعیت امر تصور روابط سلطه‌جویانه و استثماری در چنین ساختاری ناممکن است. فساد، زورگویی و بهره‌کشی ظالمانه واقعا موجود در جوامع پیشرفته و پیش و بیش از آن در جوامع در حال توسعه ناشی از میراث به جا مانده از روابط قدیمی در دستگاه اداری دولت‌ها و ساختار قدرت سیاسی است.

نابرابری ناموجه و ظالمانه موجود در همه جوامع امروزی، البته با نسبت‌های کم و بیش، ناشی از مداخله صاحبان قدرت سیاسی در امور اقتصادی و ایجاد انحراف در ساز و کار بازار آزاد است که به صورت امتیازات انحصاری و انواع و اقسام رانت‌ها بروز می­‌کند. ثروت باد آورده و ناموجه، یعنی آنچه ما به ازایی به صورت ثروت و رفاه برای عموم مردم ندارد، تنها می‌تواند از انحصارات و رانت‌هایی نشئت بگیرد که دولت و صاحبان قدرت سیاسی برسازنده آن هستند.

#تجارت_آزاد #اقتصاد_بازار #سرمایه‌داری

🆔 @ghaninejad_mousa
✔️ @BoomrangInstitute