Forwarded from LiberTorch (|>👀¥@)
🔖مکتب قیاسی و راسیونالیست اتریشی در برابر ابطال گرایی پوپری و پوزیتیویسم
✍️هانس هرمان هوپ
*باور اکادمیک اخیر بدینگونه بوده است که هیچ دانش پیشینی و مطلق درباره طبیعت و واقعیت اجتماعی کنش های انسانی و شناخت، وجود ندارد. اما مکتب اتریش این بار پرچمدار خردگرایی (راسیونالیسم) در عصر حاضر بوده و با یادآوری گزاره هایی انکارناپذیر درباره شرایط پیشینی عمل و استدلال، به اثبات مطلق اخلاق و اقتصاد مالکیت خصوصی میپردازد. [مترجم]
Instagr.am/LiberTorch
🗽برخی گزاره های ابتدایی اقتصادی را مشاهده کنید: هروقت یک مبادله داوطلبانه نبوده بلکه اجباری باشد، مانند راهزنی و مالیات، یک طرف مبادله به بهای طرف دیگر مبادله سود میکند.
t.me/LibrT
🗽یا: هرگاه قوانین حداقل دستمزد، بالاتر از دستمزد های موجود بازار تحمیل شده باشند، نتیجه اش بیکاری غیرداوطلبانه خواهد بود.
@LibrT
🗽یا: مالکيت اشتراکی تمام عوامل تولید، محاسبه هزینه را ناممکن میکند و منجر به خروجی ای کمارزشتر در ارزشگذاری مشتری خواهد شد.
🗽ظاهرا این گزاره ها، شامل شناختی درباره واقعیت هستند، در حالی که به نظر نمی آید ابطالپذیر هم باشند، اما بوسیله تعریفشان درست هستند. [اشاره به اشتباه معرفتشناسی ابطالگرای پوپر/مترجم]
📚ص۳۲۸، اقتصاد و اخلاقیات مالکیت خصوصی، هانس هرمان هوپ
🇮🇷پویا قهرمانپور
✍️هانس هرمان هوپ
*باور اکادمیک اخیر بدینگونه بوده است که هیچ دانش پیشینی و مطلق درباره طبیعت و واقعیت اجتماعی کنش های انسانی و شناخت، وجود ندارد. اما مکتب اتریش این بار پرچمدار خردگرایی (راسیونالیسم) در عصر حاضر بوده و با یادآوری گزاره هایی انکارناپذیر درباره شرایط پیشینی عمل و استدلال، به اثبات مطلق اخلاق و اقتصاد مالکیت خصوصی میپردازد. [مترجم]
Instagr.am/LiberTorch
🗽برخی گزاره های ابتدایی اقتصادی را مشاهده کنید: هروقت یک مبادله داوطلبانه نبوده بلکه اجباری باشد، مانند راهزنی و مالیات، یک طرف مبادله به بهای طرف دیگر مبادله سود میکند.
t.me/LibrT
🗽یا: هرگاه قوانین حداقل دستمزد، بالاتر از دستمزد های موجود بازار تحمیل شده باشند، نتیجه اش بیکاری غیرداوطلبانه خواهد بود.
@LibrT
🗽یا: مالکيت اشتراکی تمام عوامل تولید، محاسبه هزینه را ناممکن میکند و منجر به خروجی ای کمارزشتر در ارزشگذاری مشتری خواهد شد.
🗽ظاهرا این گزاره ها، شامل شناختی درباره واقعیت هستند، در حالی که به نظر نمی آید ابطالپذیر هم باشند، اما بوسیله تعریفشان درست هستند. [اشاره به اشتباه معرفتشناسی ابطالگرای پوپر/مترجم]
📚ص۳۲۸، اقتصاد و اخلاقیات مالکیت خصوصی، هانس هرمان هوپ
🇮🇷پویا قهرمانپور
Forwarded from اقتصاد وسرمایه داری
سرمایه داری نعمتی نادر در همه تاریخ (470)
مجازات یا تنبیه
وقتی در چارچوب نظام سرمایه داری آدمی بعنوان کارگر یا کارمند یا حسابدار و یا مهندس و راننده و معلم و یا کارآفرین و یا سرمایه گذار ارزش یافت مجازات رفته رفته از حقوق کیفری حذف شد و تنبیه جایگزین مجازات شد چرا که در چارچوب اقتصاد بازار هر فرد یک مبادله گر است یعنی نیازی را برآورده می کند تا نیازش پاسخ یابد به این خاطر مجازات و بخصوص مجازات مرگ تدریجا از مشروعیت ساقط شد و تنبیه برای بازسازی فرد مقرر شد تا او قادر باشد بدون تعدی به دیگری در فرایند مبادله مشارکت کند از این نظر مجازات نوعی انتقام جویی کور تشخیص شد که می بایست از حوزه قضا خارج و تنبیه به قصد اصلاح، اندیشه حقوقی را تسخیر کرد از این رو تنها در چارچوب استعداد یابی بود که مجازات مجرم به تنبیه او تقلیل یافت !
علی فتاحی
18 مرداد 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
مجازات یا تنبیه
وقتی در چارچوب نظام سرمایه داری آدمی بعنوان کارگر یا کارمند یا حسابدار و یا مهندس و راننده و معلم و یا کارآفرین و یا سرمایه گذار ارزش یافت مجازات رفته رفته از حقوق کیفری حذف شد و تنبیه جایگزین مجازات شد چرا که در چارچوب اقتصاد بازار هر فرد یک مبادله گر است یعنی نیازی را برآورده می کند تا نیازش پاسخ یابد به این خاطر مجازات و بخصوص مجازات مرگ تدریجا از مشروعیت ساقط شد و تنبیه برای بازسازی فرد مقرر شد تا او قادر باشد بدون تعدی به دیگری در فرایند مبادله مشارکت کند از این نظر مجازات نوعی انتقام جویی کور تشخیص شد که می بایست از حوزه قضا خارج و تنبیه به قصد اصلاح، اندیشه حقوقی را تسخیر کرد از این رو تنها در چارچوب استعداد یابی بود که مجازات مجرم به تنبیه او تقلیل یافت !
علی فتاحی
18 مرداد 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
Forwarded from اقتصاد ایران
معرفی کتاب "معرفت شناسی علم اقتصاد"
اثر دکتر موسی غنی نژاد
برگرفته از سایت بورژوا⏬
🔵انجمن اقتصاددانان ایران
🔵 @ieairan
اثر دکتر موسی غنی نژاد
برگرفته از سایت بورژوا⏬
🔵انجمن اقتصاددانان ایران
🔵 @ieairan
میزس:
علم اقتصاد متمرکز بر اشیا و داراییهای محسوس وعینی نیست، بلکه متوجه انسانها، درک آنها و کنشهای آنهاست. کالاها، محصولات، ثروت و دیگر وجوه کرداری، عناصر و مؤلفههای طبیعت نیستند، آنها مؤلفههای کردار و ادراک انسان هستند…وجوه کردار انسان است که به آن معنا میبخشد؛ و کسی که میخواهد به بررسی آنها بپردازد، نباید به دنیای برون ذهنی توجه کند، بلکه باید در معنا، مفهوم و شناخت افراد کنشگر به جست و جوی آنها بپردازد.»
اندیشه آزادی اقتصاد
ترویج مکتب اقتصادی اتریشی و نقد جریان اصلی اقتصاد
https://t.me/austrianschool
علم اقتصاد متمرکز بر اشیا و داراییهای محسوس وعینی نیست، بلکه متوجه انسانها، درک آنها و کنشهای آنهاست. کالاها، محصولات، ثروت و دیگر وجوه کرداری، عناصر و مؤلفههای طبیعت نیستند، آنها مؤلفههای کردار و ادراک انسان هستند…وجوه کردار انسان است که به آن معنا میبخشد؛ و کسی که میخواهد به بررسی آنها بپردازد، نباید به دنیای برون ذهنی توجه کند، بلکه باید در معنا، مفهوم و شناخت افراد کنشگر به جست و جوی آنها بپردازد.»
اندیشه آزادی اقتصاد
ترویج مکتب اقتصادی اتریشی و نقد جریان اصلی اقتصاد
https://t.me/austrianschool
Telegram
پژوهشکده اقتصاد اتریشی
✔ترویج اقتصاد مکتب اتریشی
@AustrianSchool
@AustrianSchool
❇️اقتصاد نظریرفتار شناسی: متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 1⃣
رفتار شناسی (praxeology) روش مختص مکتب اتریش است. این اصطلاح، اولین بار توسط لودویگ فن میزس برای اشاره به متد اتریشی به کار گرفته شد - کسی که نه تنها معمار و شارح اصلی این روش شناسی است، بلکه اضافه بر آن اقتصاددانی است که این روش شناسی را کامل تر و موفق تر از همه، برای ساخت نظریه اقتصادی به کار برده است.
هر چند بی هیچ اغراقی، متد رفتار شناسانه در علم اقتصاد معاصر و عموما در علوم اجتماعی و فلسفه علم کنار گذاشته شده است، اما مکتب اولیه اتریش و نیز بخش قابل توجهی از مکتب قدیمی تر کلاسیک، به ویژه آثار ژان باتسیت سه و ناساو سینیور بر این متد مبتنی بودند.
رفتار شناسی بر این اصل بنیادین استوار است که یکایک انسان ها دست به عمل می زنند و به عبارت دیگر بر این نکته ازلی مبتنی است که افراد، کنش هایی هوشیارانه را برای دستیابی به اهدافی انتخاب شده انجام می دهند. این مفهوم از کنش انسان در مقابل رفتار کاملا انعکاسی یا غیر ارادی که هدفی را دنبال نمی کند، قرار دارد. روش رفتار شناسانه، تبعات و دلالت های منطقی نکته ازلی مورد اشاره را با استنتاج کلامی شرح می دهد. به طور خلاصه، اقتصاد رفتار شناسانه برساخت هایی است از دلالت های منطقی این حقیقت که انسان ها کنشگرند. این سازه بر اصل بنیادین کنش بنا نهاده شده و چند اصل موضوع فرعی نیز دارد، از این قبیل که افراد با یکدیگر متفاوتند یا انسان ها، فراغت را یک کالای باارزش قلمداد می کنند. به علاوه، از آن جا که رفتار شناسی از یک اصل موضوع صحیح A آغاز می شود، تمام قضایایی که می توان از این اصل موضوع استنباط کرد نیز باید درست باشند؛ چرا که اگر A صحیح است و به B دلالت می کند، B نیز باید صحیح باشد.
اجازه دهید برخی از دلالت های بلافصل اصل کنش را بررسی کنیم.
کنش (action) به طور خلاصه حکایت از آن می کند که رفتار افراد، هدفمند است و اهدافی خاص را دنبال می کند. افزون بر آن، کنش انسان به این نکته دلالت دارد که او ابزار های خاصی را به شکلی آگاهانه برای دستیابی به اهداف خود برگزیده است. اهداف برگزیده شده از سوی فرد باید برای او ارزشمند باشند، چرا که می خواهد آنها را برآورده کند و بر همین اساس، باید ارزش هایی داشته باشد که بر انتخاب هایش اثر بگذارند. اینکه فرد ابزار هایی را به کار می گیرد، بدان معنا است که به باور خود از این دانش تکنولوژیکی برخوردار است که ابزار هایی مشخص، اهداف مطلوب او را برآورده می کنند.
باید متذکر شد که رفتار شناسی، انتخاب ارزش ها یا اهداف توسط فرد را عاقلانه یا صحیح فرض نمی کند یا مسلم نمی گیرد که او روشی را برای دستیابی به آنها انتخاب کرده که از نظر تکنولوژیکی صحیح است. تمام آنچه رفتار شناسی مورد تاکید قرار می دهد، این است که فرد کنشگر، به درست یا غلط، اهداف و باور هایی را اتخاذ می کند که می تواند با استفاده از ابزار هایی معین به آنها دست یابد.
اندیشه آزادی اقتصاد
ترویج مکتب اقتصادی اتریشی و نقد جریان اصلی اقتصاد
https://t.me/austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 1⃣
رفتار شناسی (praxeology) روش مختص مکتب اتریش است. این اصطلاح، اولین بار توسط لودویگ فن میزس برای اشاره به متد اتریشی به کار گرفته شد - کسی که نه تنها معمار و شارح اصلی این روش شناسی است، بلکه اضافه بر آن اقتصاددانی است که این روش شناسی را کامل تر و موفق تر از همه، برای ساخت نظریه اقتصادی به کار برده است.
هر چند بی هیچ اغراقی، متد رفتار شناسانه در علم اقتصاد معاصر و عموما در علوم اجتماعی و فلسفه علم کنار گذاشته شده است، اما مکتب اولیه اتریش و نیز بخش قابل توجهی از مکتب قدیمی تر کلاسیک، به ویژه آثار ژان باتسیت سه و ناساو سینیور بر این متد مبتنی بودند.
رفتار شناسی بر این اصل بنیادین استوار است که یکایک انسان ها دست به عمل می زنند و به عبارت دیگر بر این نکته ازلی مبتنی است که افراد، کنش هایی هوشیارانه را برای دستیابی به اهدافی انتخاب شده انجام می دهند. این مفهوم از کنش انسان در مقابل رفتار کاملا انعکاسی یا غیر ارادی که هدفی را دنبال نمی کند، قرار دارد. روش رفتار شناسانه، تبعات و دلالت های منطقی نکته ازلی مورد اشاره را با استنتاج کلامی شرح می دهد. به طور خلاصه، اقتصاد رفتار شناسانه برساخت هایی است از دلالت های منطقی این حقیقت که انسان ها کنشگرند. این سازه بر اصل بنیادین کنش بنا نهاده شده و چند اصل موضوع فرعی نیز دارد، از این قبیل که افراد با یکدیگر متفاوتند یا انسان ها، فراغت را یک کالای باارزش قلمداد می کنند. به علاوه، از آن جا که رفتار شناسی از یک اصل موضوع صحیح A آغاز می شود، تمام قضایایی که می توان از این اصل موضوع استنباط کرد نیز باید درست باشند؛ چرا که اگر A صحیح است و به B دلالت می کند، B نیز باید صحیح باشد.
اجازه دهید برخی از دلالت های بلافصل اصل کنش را بررسی کنیم.
کنش (action) به طور خلاصه حکایت از آن می کند که رفتار افراد، هدفمند است و اهدافی خاص را دنبال می کند. افزون بر آن، کنش انسان به این نکته دلالت دارد که او ابزار های خاصی را به شکلی آگاهانه برای دستیابی به اهداف خود برگزیده است. اهداف برگزیده شده از سوی فرد باید برای او ارزشمند باشند، چرا که می خواهد آنها را برآورده کند و بر همین اساس، باید ارزش هایی داشته باشد که بر انتخاب هایش اثر بگذارند. اینکه فرد ابزار هایی را به کار می گیرد، بدان معنا است که به باور خود از این دانش تکنولوژیکی برخوردار است که ابزار هایی مشخص، اهداف مطلوب او را برآورده می کنند.
باید متذکر شد که رفتار شناسی، انتخاب ارزش ها یا اهداف توسط فرد را عاقلانه یا صحیح فرض نمی کند یا مسلم نمی گیرد که او روشی را برای دستیابی به آنها انتخاب کرده که از نظر تکنولوژیکی صحیح است. تمام آنچه رفتار شناسی مورد تاکید قرار می دهد، این است که فرد کنشگر، به درست یا غلط، اهداف و باور هایی را اتخاذ می کند که می تواند با استفاده از ابزار هایی معین به آنها دست یابد.
اندیشه آزادی اقتصاد
ترویج مکتب اقتصادی اتریشی و نقد جریان اصلی اقتصاد
https://t.me/austrianschool
Telegram
پژوهشکده اقتصاد اتریشی
✔ترویج اقتصاد مکتب اتریشی
@AustrianSchool
@AustrianSchool
❇️اقتصاد نظری رفتار شناسی: متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 2⃣
🔻 تمام کنش ها در دنیای واقعی باید در گذر زمان رخ دهند، به این معنا که تمام کنش ها در زمان حال به وقوع می پیوندند و به دستیابی به هدفی در آینده (نزدیک یا دور) معطوف هستند. اگر بتوان فورا به تمام تمایلات فرد جامه عمل پوشاند، هیچ دلیلی برای اینکه دست به عمل بزند، وجود نخواهد داشت. اضافه بر آن، اینکه انسانی دست به عمل می زند، نشانگر آن است که باور دارد این عمل، اثر گذار خواهد بود یا به سخن دیگر، شرایط منتج از کنش را به شرایط حاصل از عدم انجام آن ترجیح می دهد.
بنابراین کنش دلیلی است بر اینکه انسان، دانشی فراگیر درباره آینده ندارد، زیرا اگر به شکلی فراگیر از آینده آگاه بود، هیچ یک از اقداماتش اهمیتی نداشت و تفاوتی را به وجود نمی آورد. بنابراین کنش به این معنا است که ما در دنیایی با آینده ای نامشخص یا آینده ای که به طور کامل معین نیست، زندگی می کنیم. بر همین مبنا می توانیم تحلیل خود از کنش را بدین شکل اصلاح کنیم که دلیل اینکه افراد تصمیم می گیرند در حال حاضر ابزار هایی را بر اساس یک برنامه تکنولوژیکی مورد استفاده قرار دهند، این است که انتظار دارند در آینده به اهداف خود دست یابند.
این واقعیت که افراد دست به عمل می زنند، لاجرم نشان می دهد که ابزار های مورد استفاده در قیاس با اهداف مطلوب آنها کمیابند، زیرا اگر تمام ابزار ها به وفور وجود داشتند و با کمبود آنها روبه رو نبودیم، به اهداف خود دست یافته بودیم و نیازی به عمل وجود نداشت. به عبارت دیگر، منابعی که بسیار فراوانند، دیگر کارکرد ابزار را ایفا نمی کنند، زیرا دیگر موضوع کنش نیستند. هوا برای زندگی و بنابراین برای دستیابی به اهداف، ضروری است.
اما این ماده که به وفور در اختیار ما قرار دارد، موضوع کنش نیست و بنابراین نمی تواند به عنوان یک ابزار در نظر گرفته شود، بلکه به بیان میزس، «شرط عمومی رفاه انسان» است. در جایی که هوا به مقدار فراوان وجود ندارد - مثلا در جایی که به هوای خنک نیاز داریم و هوای گرم از طریق سیستم تهویه تغییر داده می شود - این ماده به موضوع عمل تبدیل می گردد. حتی اگر بر پایه آنچه در برخی مذاهب بیان می شود، پدیده باغ عدن رخ دهد (که چند سال قبل از سوی برخی گروه ها با عنوان دنیای قریب الوقوع «ما بعد کمیابی» از آن یاد می شد و در آن تمام تمایلات افراد می توانند فورا برآورده شوند)، کماکان دست کم یک ابزار کمیاب وجود خواهد داشت و آن چیزی نیست جز زمان که هر واحد از آن که به یک هدف معین اختصاص یابد، ضرورتا به هدفی دیگر تخصیص داده نمی شود.
ادامه دارد...
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 2⃣
🔻 تمام کنش ها در دنیای واقعی باید در گذر زمان رخ دهند، به این معنا که تمام کنش ها در زمان حال به وقوع می پیوندند و به دستیابی به هدفی در آینده (نزدیک یا دور) معطوف هستند. اگر بتوان فورا به تمام تمایلات فرد جامه عمل پوشاند، هیچ دلیلی برای اینکه دست به عمل بزند، وجود نخواهد داشت. اضافه بر آن، اینکه انسانی دست به عمل می زند، نشانگر آن است که باور دارد این عمل، اثر گذار خواهد بود یا به سخن دیگر، شرایط منتج از کنش را به شرایط حاصل از عدم انجام آن ترجیح می دهد.
بنابراین کنش دلیلی است بر اینکه انسان، دانشی فراگیر درباره آینده ندارد، زیرا اگر به شکلی فراگیر از آینده آگاه بود، هیچ یک از اقداماتش اهمیتی نداشت و تفاوتی را به وجود نمی آورد. بنابراین کنش به این معنا است که ما در دنیایی با آینده ای نامشخص یا آینده ای که به طور کامل معین نیست، زندگی می کنیم. بر همین مبنا می توانیم تحلیل خود از کنش را بدین شکل اصلاح کنیم که دلیل اینکه افراد تصمیم می گیرند در حال حاضر ابزار هایی را بر اساس یک برنامه تکنولوژیکی مورد استفاده قرار دهند، این است که انتظار دارند در آینده به اهداف خود دست یابند.
این واقعیت که افراد دست به عمل می زنند، لاجرم نشان می دهد که ابزار های مورد استفاده در قیاس با اهداف مطلوب آنها کمیابند، زیرا اگر تمام ابزار ها به وفور وجود داشتند و با کمبود آنها روبه رو نبودیم، به اهداف خود دست یافته بودیم و نیازی به عمل وجود نداشت. به عبارت دیگر، منابعی که بسیار فراوانند، دیگر کارکرد ابزار را ایفا نمی کنند، زیرا دیگر موضوع کنش نیستند. هوا برای زندگی و بنابراین برای دستیابی به اهداف، ضروری است.
اما این ماده که به وفور در اختیار ما قرار دارد، موضوع کنش نیست و بنابراین نمی تواند به عنوان یک ابزار در نظر گرفته شود، بلکه به بیان میزس، «شرط عمومی رفاه انسان» است. در جایی که هوا به مقدار فراوان وجود ندارد - مثلا در جایی که به هوای خنک نیاز داریم و هوای گرم از طریق سیستم تهویه تغییر داده می شود - این ماده به موضوع عمل تبدیل می گردد. حتی اگر بر پایه آنچه در برخی مذاهب بیان می شود، پدیده باغ عدن رخ دهد (که چند سال قبل از سوی برخی گروه ها با عنوان دنیای قریب الوقوع «ما بعد کمیابی» از آن یاد می شد و در آن تمام تمایلات افراد می توانند فورا برآورده شوند)، کماکان دست کم یک ابزار کمیاب وجود خواهد داشت و آن چیزی نیست جز زمان که هر واحد از آن که به یک هدف معین اختصاص یابد، ضرورتا به هدفی دیگر تخصیص داده نمی شود.
ادامه دارد...
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
#فروغی:
❇️دخالت دولت جایز نیست و باید به مردم آزا دی مطلق داد تا امور خود را اداره کنند. در امور ثروتی (اقتصادی)، اختیار افراد حقیقتاً بر اقدام دولت مزیت کلی دارد و باید مردم به آزادی، ثروت را تولید کنند و توزیع نمایند و به دوران بیندازند و به مصرف برسانند و اگر دولت بخواهد در این باب مداخله کند و بعضی را ترغیب نماید و از برخی طرفداری کند، سنگ راه مردم میشود و ممکن است مرتکب ظلم و تعدی شود، چه، مساعدت با جماعتی، ظلم در حق جماعت دیگر است
❇️جماعتی میگویند دولت باید تمام قوای صنعتی را به دست خود بگیرد، یعنی متصدی کل شود و حال آنکه، قطع نظر از ظلم و جوری که ناچار دولت در این صورت بالنسبه به اشخاص در تعیین شغل و محل کا رایشان خواهد کرد، چطور میتواند از عهده این امر برآید، چه باید اطلاع کامل از مقتضیات ثروتی محل داشته باشد و حال آنکه این مقتضیات متصل در تغییر است. نیز باید سلیقه و ذوق و استعداد و کفایت هرکس را بهخوبی بداند و در این باب اشتباه نکند و چنین چیزی ممکن نیست.
❇️اگر انسانها در امور ثروتی آزادی داشته باشند برحسب صرفه شخصی و مسوولیتی که در کار خود دارند موجب پیشرفت امور خواهند شد. اما در صورتی که این امور به دولت واگذار شود به علت بیتفاوتی و تعلل و تانی موجود در دستگاه دولتی، پیشرفتی در کارها صورت نخواهد گرفت. بعضی دیگر از افراد، دخالت محدود دولت را به منظور رفع برخی بیعدالتیها توصیه میکنند. این عقیده هم باطل است و باید مردم در امور صنعتی آزادی مطلق داشته باشند اگرچه بعضی خبط و خطاها هم بکنند. خبط و خطاهای مردم با محسناتی هم همراه است و از تحمل آنها گریزی نیست، اما دولت اگر مداخله کند مشکلات بیحد میشود و ضررهای فاحش به صنایع وارد میآورد و علاوه بر اینها در همت مردم برای کار کردن رخوت ایجاد مینماید و موجب میشود مردم دست و دلشان درپی کار نرود.
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
❇️دخالت دولت جایز نیست و باید به مردم آزا دی مطلق داد تا امور خود را اداره کنند. در امور ثروتی (اقتصادی)، اختیار افراد حقیقتاً بر اقدام دولت مزیت کلی دارد و باید مردم به آزادی، ثروت را تولید کنند و توزیع نمایند و به دوران بیندازند و به مصرف برسانند و اگر دولت بخواهد در این باب مداخله کند و بعضی را ترغیب نماید و از برخی طرفداری کند، سنگ راه مردم میشود و ممکن است مرتکب ظلم و تعدی شود، چه، مساعدت با جماعتی، ظلم در حق جماعت دیگر است
❇️جماعتی میگویند دولت باید تمام قوای صنعتی را به دست خود بگیرد، یعنی متصدی کل شود و حال آنکه، قطع نظر از ظلم و جوری که ناچار دولت در این صورت بالنسبه به اشخاص در تعیین شغل و محل کا رایشان خواهد کرد، چطور میتواند از عهده این امر برآید، چه باید اطلاع کامل از مقتضیات ثروتی محل داشته باشد و حال آنکه این مقتضیات متصل در تغییر است. نیز باید سلیقه و ذوق و استعداد و کفایت هرکس را بهخوبی بداند و در این باب اشتباه نکند و چنین چیزی ممکن نیست.
❇️اگر انسانها در امور ثروتی آزادی داشته باشند برحسب صرفه شخصی و مسوولیتی که در کار خود دارند موجب پیشرفت امور خواهند شد. اما در صورتی که این امور به دولت واگذار شود به علت بیتفاوتی و تعلل و تانی موجود در دستگاه دولتی، پیشرفتی در کارها صورت نخواهد گرفت. بعضی دیگر از افراد، دخالت محدود دولت را به منظور رفع برخی بیعدالتیها توصیه میکنند. این عقیده هم باطل است و باید مردم در امور صنعتی آزادی مطلق داشته باشند اگرچه بعضی خبط و خطاها هم بکنند. خبط و خطاهای مردم با محسناتی هم همراه است و از تحمل آنها گریزی نیست، اما دولت اگر مداخله کند مشکلات بیحد میشود و ضررهای فاحش به صنایع وارد میآورد و علاوه بر اینها در همت مردم برای کار کردن رخوت ایجاد مینماید و موجب میشود مردم دست و دلشان درپی کار نرود.
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
#میزس:
مکتب اتریشی ، تولید را به عنوان یک رویداد طبیعی ،فیزیکی و خارجی ملاحظه نمی کند ، بلکه به طور کاملا برعکس آن را به عنوان پدیده ای فکری و معنوی قلمداد می کنند .
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
مکتب اتریشی ، تولید را به عنوان یک رویداد طبیعی ،فیزیکی و خارجی ملاحظه نمی کند ، بلکه به طور کاملا برعکس آن را به عنوان پدیده ای فکری و معنوی قلمداد می کنند .
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت3⃣
🔻اینها برخی از دلالت های بلافاصله اصل موضوع کنش هستند. ما با استنتاج تبعات منطقی حقیقت موجودی با عنوان کنش انسان به آنها رسیدیم و از این طریق، نتایجی صحیح را از یک اصل موضوع صحیح استنباط کردیم. فارغ از اینکه نمی توان این نتایج را با استفاده از ابزار های تاریخی یا آماری به «آزمون» گذاشت، اصولا نیازی به آزمون آنها وجود ندارد، زیرا درستی آنها از قبل ثابت شده است. ورود فاکت های تاریخی به این نتایج، تنها با تعیین اینکه کدام شاخه نظری برای هر مورد خاص قابل استفاده است، صورت می گیرد.
بنابراین نظریه رفتار شناسانه مربوط به پول، تنها از جنبه ای آکادمیک برای رابینسون کروزو و فرایدی در جزیره متروکشان برخوردار است و وجهی که برای آنها قابل استفاده باشد، ندارد. در ادامه به شکلی کامل تر به تحلیل ارتباط میان تئوری و تاریخ در چارچوب رفتارشناسی می پردازیم.
این روش استنتاجی مبتنی بر اصل موضوع، دو بخش دارد:
یکی فرآیند استنباط
و دیگری جایگاه معرفت شناختی خود این اصول موضوعه.
در وهله اول به فرآیند استنباط می پردازیم. چرا ابزار های مورد استفاده کلامی اند، نه برگرفته از منطق ریاضی؟بی آنکه نقد جامع مکتب اتریش بر اقتصاد ریاضی را بیان کنیم، بلافاصله می توان به یک نکته اشاره کرد: اجازه دهید که خواننده، دلالت های مفهوم کنش را بدان گونه که تا این بخش از مقاله حاضر بسط داده شده است، درک کرده و تلاش کند که آنها را در قالب ریاضی قرار دهد. حتی اگر بتوان چنین کاری را انجام داد، به جز اینکه در هر مرحله از فرآیند استنباط، صدمه شدیدی به معنا وارد می شود، چه اتفاق دیگری رخ می دهد؟ منطق ریاضی برای فیزیک مناسب است - علمی که به دانش مدل تبدیل شده و پوزیتیویست ها و تجربه گرایان جدید معتقدند که تمام علوم اجتماعی و فیزیکی دیگر باید مطابق آن پیش روند.
در علم فیزیک، اصول موضوعه و بنابراین استنباط هایی که صورت می گیرد، به خودی خود کاملا صوری هستند و تنها «به شکل عملیاتی» و تا آن جا که قادر به توضیح و پیش بینی فاکت های مشخص هستند، معنا پیدا می کنند. برعکس در رفتار شناسی و در تحلیل کنش انسان، آشکار است که خود اصول موضوعه صحیح و معنادار هستند. در نتیجه هر استنباط کلامی مرحله به مرحله نیز صحیح و معنادار خواهد بود، زیرا این ویژگی مهم قضایای کلامی است که به تمامی معنادار هستند، در حالی که نماد های ریاضی به خودی خود معنایی ندارند. این چنین است که لردکینز که به هیچ وجه باور های اتریشی نداشت و خود، ریاضیدانی برجسته بود، نقد زیر را بر نماد گرایی ریاضی در اقتصاد وارد می دانست:
«این خطای بزرگ روش های نماد گرای شبه ریاضی برای قالب ریزی نظامی از تحلیل اقتصادی است که آشکارا فرض می کنند عواملی که در اقتصاد دخالت دارند، کاملا از یکدیگر مستقلند و اگر این فرضیه رد شود، انسجام و نفوذ خود را به کلی از دست می دهند، حال آنکه در گفت وگو های معمولی که واژگان را کورکورانه به کار نمی بریم، بلکه همواره می دانیم که در حال انجام چه کاری هستیم و واژه ها چه معنایی دارند، می توانیم تعدیلات و شرایط و قیود لازمی که بعدا باید به کار گیریم را «در ذهن خود» نگه داریم، اما نمی توانیم دیفرانسیل های جزئی پیچیده را به این شیوه در چندین صفحه معادله جبری حفظ کنیم. بخش بسیار بزرگی از ادبیات اخیر اقتصاد «ریاضی» فقط سر هم بافی هایی است که به اندازه فرضیات اولیه ای که بر آنها تکیه دارد، غیردقیق است و باعث می شود که نویسنده، پیچیدگی ها و روابط درونی دنیای واقعی را در هزار تویی از نماد های پرطمطراق و بی خاصیت نبیند».
به علاوه حتی اگر بتوان اقتصاد کلامی را با موفقیت به نماد های ریاضی ترجمه کرد و آن گاه برای بیان نتایج در قالب زبان درآورد، این فرآیند به هیچ وجه منطقی نیست و اصل مهم علمی اوکام، یعنی اجتناب از دستکاری غیر ضروری در ذوات را نقض می کند.
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت3⃣
🔻اینها برخی از دلالت های بلافاصله اصل موضوع کنش هستند. ما با استنتاج تبعات منطقی حقیقت موجودی با عنوان کنش انسان به آنها رسیدیم و از این طریق، نتایجی صحیح را از یک اصل موضوع صحیح استنباط کردیم. فارغ از اینکه نمی توان این نتایج را با استفاده از ابزار های تاریخی یا آماری به «آزمون» گذاشت، اصولا نیازی به آزمون آنها وجود ندارد، زیرا درستی آنها از قبل ثابت شده است. ورود فاکت های تاریخی به این نتایج، تنها با تعیین اینکه کدام شاخه نظری برای هر مورد خاص قابل استفاده است، صورت می گیرد.
بنابراین نظریه رفتار شناسانه مربوط به پول، تنها از جنبه ای آکادمیک برای رابینسون کروزو و فرایدی در جزیره متروکشان برخوردار است و وجهی که برای آنها قابل استفاده باشد، ندارد. در ادامه به شکلی کامل تر به تحلیل ارتباط میان تئوری و تاریخ در چارچوب رفتارشناسی می پردازیم.
این روش استنتاجی مبتنی بر اصل موضوع، دو بخش دارد:
یکی فرآیند استنباط
و دیگری جایگاه معرفت شناختی خود این اصول موضوعه.
در وهله اول به فرآیند استنباط می پردازیم. چرا ابزار های مورد استفاده کلامی اند، نه برگرفته از منطق ریاضی؟بی آنکه نقد جامع مکتب اتریش بر اقتصاد ریاضی را بیان کنیم، بلافاصله می توان به یک نکته اشاره کرد: اجازه دهید که خواننده، دلالت های مفهوم کنش را بدان گونه که تا این بخش از مقاله حاضر بسط داده شده است، درک کرده و تلاش کند که آنها را در قالب ریاضی قرار دهد. حتی اگر بتوان چنین کاری را انجام داد، به جز اینکه در هر مرحله از فرآیند استنباط، صدمه شدیدی به معنا وارد می شود، چه اتفاق دیگری رخ می دهد؟ منطق ریاضی برای فیزیک مناسب است - علمی که به دانش مدل تبدیل شده و پوزیتیویست ها و تجربه گرایان جدید معتقدند که تمام علوم اجتماعی و فیزیکی دیگر باید مطابق آن پیش روند.
در علم فیزیک، اصول موضوعه و بنابراین استنباط هایی که صورت می گیرد، به خودی خود کاملا صوری هستند و تنها «به شکل عملیاتی» و تا آن جا که قادر به توضیح و پیش بینی فاکت های مشخص هستند، معنا پیدا می کنند. برعکس در رفتار شناسی و در تحلیل کنش انسان، آشکار است که خود اصول موضوعه صحیح و معنادار هستند. در نتیجه هر استنباط کلامی مرحله به مرحله نیز صحیح و معنادار خواهد بود، زیرا این ویژگی مهم قضایای کلامی است که به تمامی معنادار هستند، در حالی که نماد های ریاضی به خودی خود معنایی ندارند. این چنین است که لردکینز که به هیچ وجه باور های اتریشی نداشت و خود، ریاضیدانی برجسته بود، نقد زیر را بر نماد گرایی ریاضی در اقتصاد وارد می دانست:
«این خطای بزرگ روش های نماد گرای شبه ریاضی برای قالب ریزی نظامی از تحلیل اقتصادی است که آشکارا فرض می کنند عواملی که در اقتصاد دخالت دارند، کاملا از یکدیگر مستقلند و اگر این فرضیه رد شود، انسجام و نفوذ خود را به کلی از دست می دهند، حال آنکه در گفت وگو های معمولی که واژگان را کورکورانه به کار نمی بریم، بلکه همواره می دانیم که در حال انجام چه کاری هستیم و واژه ها چه معنایی دارند، می توانیم تعدیلات و شرایط و قیود لازمی که بعدا باید به کار گیریم را «در ذهن خود» نگه داریم، اما نمی توانیم دیفرانسیل های جزئی پیچیده را به این شیوه در چندین صفحه معادله جبری حفظ کنیم. بخش بسیار بزرگی از ادبیات اخیر اقتصاد «ریاضی» فقط سر هم بافی هایی است که به اندازه فرضیات اولیه ای که بر آنها تکیه دارد، غیردقیق است و باعث می شود که نویسنده، پیچیدگی ها و روابط درونی دنیای واقعی را در هزار تویی از نماد های پرطمطراق و بی خاصیت نبیند».
به علاوه حتی اگر بتوان اقتصاد کلامی را با موفقیت به نماد های ریاضی ترجمه کرد و آن گاه برای بیان نتایج در قالب زبان درآورد، این فرآیند به هیچ وجه منطقی نیست و اصل مهم علمی اوکام، یعنی اجتناب از دستکاری غیر ضروری در ذوات را نقض می کند.
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 4⃣
🔻همان طور که برونو لئونی، دانشمند علوم سیاسی و اوگنیو فرولای ریاضیدان اشاره کرده اند، غالبا ادعا می شود که ترجمه مفهومی مانند «حداکثر» از زبان عادی به زبان ریاضی متضمن بهبود دقت منطقی این مفهوم است و فرصت های بیشتری را نیز برای کاربرد آن فراهم می آورد. اما عدم وجود دقت ریاضی در زبان روزمره، دقیقا رفتار یکایک انسان ها را در دنیای واقعی منعکس می کند.... می توان تصور کرد که خود ترجمه به زبان ریاضی، بر تبدیل عملگر های (اپراتور های) اقتصادی انسان به ربات های کلامی دلالت می کند.
🔻به همین ترتیب، ژان #باتیست سه، یکی از اولین روش شناسان در علم اقتصاد، این اتهام را مطرح می کند که متخصصین اقتصاد ریاضی نتوانسته اند این پرسش ها را به زبان تحلیلی بیان کنند، بی آنکه آنها را در اثر ساده سازی و پنهان سازی آگاهانه از پیچیدگی طبیعی شان دور کنند - ساده سازی ها و پنهان سازی هایی که پیامد هایشان (که به خوبی برآورد نشده اند) همواره ضرورتا شرط مساله را تغییر می دهند و نتایج آن را به کلی به انحراف می کشانند. در این اواخر بوریس ایسکبولدین بر تفاوت میان دو منطق تاکید کرده است، یکی منطق کلامی یا «زبانی» («تحلیل عملی فکر بیان شده در قالب زبانی که واقعیت را بدان صورت که در تجربه مشترک درک شده است، بازگو می کند») و دیگری منطق «سازه ای» که عبارت است از «به کار گیری داده های کمی (اقتصادی) در باب سازه های ریاضی و منطق نمادین که سازه های آن می توانند معادل هایی واقعی داشته باشند یا نداشته باشند».
🔻کارل #منگر، اگر چه خود متخصص اقتصاد ریاضی بود، نقدی کوبنده بر این ایده که بیان ریاضی در اقتصاد لزوما دقیق تر از زبان عادی است، نوشت:
«به عنوان نمونه این گزارهها را در نظر بگیرید: (2) با قیمت بالاتر برای یک کالا، تقاضایی پایینتر (یا تقاضایی که در هر صورت زیادتر نیست) مطابقت دارد.
('2) اگر p به قیمت یک کالا و q به تقاضا برای آن دلالت کند، داریم:
q = f(p), dq/dp = f'(p) ≤ 0
افرادی که فرمول '2 را دقیقتر یا «ریاضیتر» از جمله 2 میدانند برداشتی کاملا غلط دارند.... تنها تفاوت میان 2 و '2 این است: از آن جا که '2 به توابعی محدود است که مشتقپذیرند و از این رو نمودارشان خط مماس دارد (که از نقطهنظر اقتصادی، چیزی قابلقبولتر از انحنا نیست)، جمله 2 عمومیتر است، اما به هیچ وجه دقتی کمتر از '2 ندارد و دقت ریاضی آنها به یک اندازه است».
گذشته از فرآیند استنتاج، مساله این است که خود اصول موضوعه چه جایگاه معرفت شناسانه ای دارند؟ این نکته تحت الشعاع تفاوتی فکری در اردوگاه رفتار گرایان، به ویژه در خصوص ویژگی های اصل موضوعه کنش قرار دارد.
🔻 لودویگ فن #میزس به عنوان فردی مدافع معرفت شناسی کانتی تاکید می کرد که مفهوم کنش در موقعیتی پیشینی نسبت به تجربه قرار دارد، زیرا مانند قانون علت و معلول، بخشی از «ویژگی ضروری و ماهوی ساختار منطقی ذهن انسان است». من به عنوان یک فرد ارسطویی و نئو توماسی، بی آنکه به غور و بررسی عمیق در آب های تار و کدر معرفت شناسی پرداخته باشم، وجود آنچه را که «قوانین ساختار منطقی» نامیده می شوند و ذهن انسان، ضرورتا آنها را بر بافت آشفته واقعیت تحمیل می کند، نمی پذیرم. در مقابل، تمام قوانینی از این دست را «قوانین واقعیت» می نامم که ذهن، آنها را با بررسی و قیاس فاکت های دنیای واقعی درک می کند. باور من این است که اصل موضوع بنیادین و اصول موضوعه فرعی از تجربه واقعیت ریشه می گیرند و از این رو در گسترده ترین معنای کلمه، تجربی هستند. من با دیدگاه واقع گرایانه ارسطویی که به شدت تجربی است - بسیار تجربی تر از تجربه گرایی پسا هیومی که بر فلسفه مدرن استیلا دارد - موافقم. هم از این رو است که جان وایلد می نویسد:
«غیر ممکن است که تجربه را به مجموعه ای از برداشت های مجزا و واحد های بسیار ریز فروکاست. ساختار رابطه ای نیز با قطعیت و ملاک مشابهی داده شده است. داده های بلاواسطه، سرشار از ساختار هایی قطعی هستند که به راحتی توسط ذهن تجرید شده و به عنوان ذوات یا امکان هایی جهان شمول و مطلق درک می شوند».
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 4⃣
🔻همان طور که برونو لئونی، دانشمند علوم سیاسی و اوگنیو فرولای ریاضیدان اشاره کرده اند، غالبا ادعا می شود که ترجمه مفهومی مانند «حداکثر» از زبان عادی به زبان ریاضی متضمن بهبود دقت منطقی این مفهوم است و فرصت های بیشتری را نیز برای کاربرد آن فراهم می آورد. اما عدم وجود دقت ریاضی در زبان روزمره، دقیقا رفتار یکایک انسان ها را در دنیای واقعی منعکس می کند.... می توان تصور کرد که خود ترجمه به زبان ریاضی، بر تبدیل عملگر های (اپراتور های) اقتصادی انسان به ربات های کلامی دلالت می کند.
🔻به همین ترتیب، ژان #باتیست سه، یکی از اولین روش شناسان در علم اقتصاد، این اتهام را مطرح می کند که متخصصین اقتصاد ریاضی نتوانسته اند این پرسش ها را به زبان تحلیلی بیان کنند، بی آنکه آنها را در اثر ساده سازی و پنهان سازی آگاهانه از پیچیدگی طبیعی شان دور کنند - ساده سازی ها و پنهان سازی هایی که پیامد هایشان (که به خوبی برآورد نشده اند) همواره ضرورتا شرط مساله را تغییر می دهند و نتایج آن را به کلی به انحراف می کشانند. در این اواخر بوریس ایسکبولدین بر تفاوت میان دو منطق تاکید کرده است، یکی منطق کلامی یا «زبانی» («تحلیل عملی فکر بیان شده در قالب زبانی که واقعیت را بدان صورت که در تجربه مشترک درک شده است، بازگو می کند») و دیگری منطق «سازه ای» که عبارت است از «به کار گیری داده های کمی (اقتصادی) در باب سازه های ریاضی و منطق نمادین که سازه های آن می توانند معادل هایی واقعی داشته باشند یا نداشته باشند».
🔻کارل #منگر، اگر چه خود متخصص اقتصاد ریاضی بود، نقدی کوبنده بر این ایده که بیان ریاضی در اقتصاد لزوما دقیق تر از زبان عادی است، نوشت:
«به عنوان نمونه این گزارهها را در نظر بگیرید: (2) با قیمت بالاتر برای یک کالا، تقاضایی پایینتر (یا تقاضایی که در هر صورت زیادتر نیست) مطابقت دارد.
('2) اگر p به قیمت یک کالا و q به تقاضا برای آن دلالت کند، داریم:
q = f(p), dq/dp = f'(p) ≤ 0
افرادی که فرمول '2 را دقیقتر یا «ریاضیتر» از جمله 2 میدانند برداشتی کاملا غلط دارند.... تنها تفاوت میان 2 و '2 این است: از آن جا که '2 به توابعی محدود است که مشتقپذیرند و از این رو نمودارشان خط مماس دارد (که از نقطهنظر اقتصادی، چیزی قابلقبولتر از انحنا نیست)، جمله 2 عمومیتر است، اما به هیچ وجه دقتی کمتر از '2 ندارد و دقت ریاضی آنها به یک اندازه است».
گذشته از فرآیند استنتاج، مساله این است که خود اصول موضوعه چه جایگاه معرفت شناسانه ای دارند؟ این نکته تحت الشعاع تفاوتی فکری در اردوگاه رفتار گرایان، به ویژه در خصوص ویژگی های اصل موضوعه کنش قرار دارد.
🔻 لودویگ فن #میزس به عنوان فردی مدافع معرفت شناسی کانتی تاکید می کرد که مفهوم کنش در موقعیتی پیشینی نسبت به تجربه قرار دارد، زیرا مانند قانون علت و معلول، بخشی از «ویژگی ضروری و ماهوی ساختار منطقی ذهن انسان است». من به عنوان یک فرد ارسطویی و نئو توماسی، بی آنکه به غور و بررسی عمیق در آب های تار و کدر معرفت شناسی پرداخته باشم، وجود آنچه را که «قوانین ساختار منطقی» نامیده می شوند و ذهن انسان، ضرورتا آنها را بر بافت آشفته واقعیت تحمیل می کند، نمی پذیرم. در مقابل، تمام قوانینی از این دست را «قوانین واقعیت» می نامم که ذهن، آنها را با بررسی و قیاس فاکت های دنیای واقعی درک می کند. باور من این است که اصل موضوع بنیادین و اصول موضوعه فرعی از تجربه واقعیت ریشه می گیرند و از این رو در گسترده ترین معنای کلمه، تجربی هستند. من با دیدگاه واقع گرایانه ارسطویی که به شدت تجربی است - بسیار تجربی تر از تجربه گرایی پسا هیومی که بر فلسفه مدرن استیلا دارد - موافقم. هم از این رو است که جان وایلد می نویسد:
«غیر ممکن است که تجربه را به مجموعه ای از برداشت های مجزا و واحد های بسیار ریز فروکاست. ساختار رابطه ای نیز با قطعیت و ملاک مشابهی داده شده است. داده های بلاواسطه، سرشار از ساختار هایی قطعی هستند که به راحتی توسط ذهن تجرید شده و به عنوان ذوات یا امکان هایی جهان شمول و مطلق درک می شوند».
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
سرمایه داری نعمتی نادر در همه تاریخ (473)
خودکشی چاره درد نیست همانطور که سوسیالیسم نسخه درمان نیست خودکشی سهل ترین کاری است که در مقابل فرار از حیات می توان انجام داد و سوسیالیسم سیانوری است که به معده افکار افراد ریخته می شود از این نظر همانقدر خودکشی گریز از اخلاق و تباهی اندیشه فلسفی است که سوسیالیسم گریز از خودپذیری و تعطیلی تفکر انتقادی است اما امروز مبرهن است که سوسیالیسم وداع با عقل است ولی عقل گریزی در لباس اخلاق و فلسفه حاکمان دوباره جان تازه گرفته و با مصادره اخلاق و فلسفه ، خودکشی از نوع تازه ای را ترویج می کند بله بازگشت به عوام و تقلیل حاکمان به دون ترین و یا ترحم انگیز ترین افراد و این چنین است که نومیدی نخبگان را در خود می پیچد و به انزوا فرو می روند اما طبع خود خواه بشر به این سادگی ها تسلیم فردگرایی نمی شود و با اخلاق دیگر خواه خودخواهی خود را پنهان می کند و از فرد باوری پرهیز می نماید شاید اخلاق ستیزی نیچه نوعی مقاومت در مقابل جمع گرایانی بود که به بهانه جمع ،خود خواهی های خود را تعقیب می کردند در هر حال سوسیالیسم و اخلاق حاکمان و خود خواهی در پیوندی درونی، مزدور پروری را ترویج و ترغیب می نماید
علی فتاحی
28 مرداد 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
خودکشی چاره درد نیست همانطور که سوسیالیسم نسخه درمان نیست خودکشی سهل ترین کاری است که در مقابل فرار از حیات می توان انجام داد و سوسیالیسم سیانوری است که به معده افکار افراد ریخته می شود از این نظر همانقدر خودکشی گریز از اخلاق و تباهی اندیشه فلسفی است که سوسیالیسم گریز از خودپذیری و تعطیلی تفکر انتقادی است اما امروز مبرهن است که سوسیالیسم وداع با عقل است ولی عقل گریزی در لباس اخلاق و فلسفه حاکمان دوباره جان تازه گرفته و با مصادره اخلاق و فلسفه ، خودکشی از نوع تازه ای را ترویج می کند بله بازگشت به عوام و تقلیل حاکمان به دون ترین و یا ترحم انگیز ترین افراد و این چنین است که نومیدی نخبگان را در خود می پیچد و به انزوا فرو می روند اما طبع خود خواه بشر به این سادگی ها تسلیم فردگرایی نمی شود و با اخلاق دیگر خواه خودخواهی خود را پنهان می کند و از فرد باوری پرهیز می نماید شاید اخلاق ستیزی نیچه نوعی مقاومت در مقابل جمع گرایانی بود که به بهانه جمع ،خود خواهی های خود را تعقیب می کردند در هر حال سوسیالیسم و اخلاق حاکمان و خود خواهی در پیوندی درونی، مزدور پروری را ترویج و ترغیب می نماید
علی فتاحی
28 مرداد 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
موسی #غنینژاد
❇️یكی از تزهای هایك این است كه بر مبنای عمل بر اساس یك سلسله قواعد، یكسری نظمهایی در طول قرون و اعصار به وجود آمده است. انسانها بهطور خودجوش با عمل خود این را فهمیدهاند که رعایت برخی قواعد نظمهایی را به وجود میآورد که کارآمد است و به منافع همگانی میانجامد. مثلا مالکیت مثل خیلی اصول حقوقی دیگر از اعتقادات سنتی نشات میگیرد. #هایک میگوید چرا مالکیت در بسیاری از سنتها مقدس تلقی شده است؟ زیرا انسانها فهمیدهاند که اگر براساس قاعده مالکیت عمل کنند، یک جامعه صلحآمیز شکل میگیرد. به همین خاطر گفتهاند که نباید آن را زیر سوال برد حتی اگر نتوان درستی آن را به صورت استدلالی توجیه کرد. به صورت طبیعی این اصل به حوزه اعتقادات و باورها میرفت. حتی هایک معتقد است ادیان پاسداران سنت هستند و از این جهت او ادیان را در تحول جامعه بشری به سوی تمدن مثبت تلقی میکند. زیرا در غیر این صورت فیلسوفان ممکن است تمام این قاعدهها را، به این دلیل که به طور استدلالی قابل اثبات نیست، زیر سوال برند. وقتی هم که مردم به این قواعد بیاعتقاد شوند، دیگر جامعه صلحآمیز و پایدار شکل نمیگیرد.
اندیشه آزادی اقتصاد
ترویج مکتب اقتصادی اتریشی و نقد جریان اصلی اقتصاد
https://t.me/austrianschool
❇️یكی از تزهای هایك این است كه بر مبنای عمل بر اساس یك سلسله قواعد، یكسری نظمهایی در طول قرون و اعصار به وجود آمده است. انسانها بهطور خودجوش با عمل خود این را فهمیدهاند که رعایت برخی قواعد نظمهایی را به وجود میآورد که کارآمد است و به منافع همگانی میانجامد. مثلا مالکیت مثل خیلی اصول حقوقی دیگر از اعتقادات سنتی نشات میگیرد. #هایک میگوید چرا مالکیت در بسیاری از سنتها مقدس تلقی شده است؟ زیرا انسانها فهمیدهاند که اگر براساس قاعده مالکیت عمل کنند، یک جامعه صلحآمیز شکل میگیرد. به همین خاطر گفتهاند که نباید آن را زیر سوال برد حتی اگر نتوان درستی آن را به صورت استدلالی توجیه کرد. به صورت طبیعی این اصل به حوزه اعتقادات و باورها میرفت. حتی هایک معتقد است ادیان پاسداران سنت هستند و از این جهت او ادیان را در تحول جامعه بشری به سوی تمدن مثبت تلقی میکند. زیرا در غیر این صورت فیلسوفان ممکن است تمام این قاعدهها را، به این دلیل که به طور استدلالی قابل اثبات نیست، زیر سوال برند. وقتی هم که مردم به این قواعد بیاعتقاد شوند، دیگر جامعه صلحآمیز و پایدار شکل نمیگیرد.
اندیشه آزادی اقتصاد
ترویج مکتب اقتصادی اتریشی و نقد جریان اصلی اقتصاد
https://t.me/austrianschool
Telegram
پژوهشکده اقتصاد اتریشی
✔ترویج اقتصاد مکتب اتریشی
@AustrianSchool
@AustrianSchool
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت7⃣
❇️ اصل موضوع وجود شعور انسانی، به واسطه این حقیقت که هر عملی برای رد وجود آن، باید خود از طریق موجودی ذی شعور انجام گیرد، به عنوان اصلی بدیهی نشان داده می شود. آر پی فیلیپس فیلسوف، این ویژگی اصول موضوعه بدیهی را «اصل بومرنگ» می نامد؛ زیرا «اگر چه آنها را از خود دور می کنیم، دوباره به سوی ما باز می گردند.» همچنین فردی که سعی دارد اصل موضوع #کنش انسان را رد کند، با تناقضی آشکار روبه رو می شود؛ زیرا به واسطه ماهیت خود این عمل، آگاهانه دست به انتخاب ابزار هایی برای دستیابی به هدفی انتخاب شده می زند. هدف در این جا عبارت است از تلاش برای رد اصل موضوع کنش. او از کنش برای رد مفهوم کنش استفاده می کند.
البته ممکن است کسی بگوید که وجود اصولی بدیهی یا دیگر حقایق اثبات شده درباره دنیای واقعی را قبول ندارد؛ اما صرف این گفته هیچ اعتبار معرفت شناسانه ای ندارد. به گفته توهی، «افراد می توانند هر چه تمایل دارند بگویند، اما نمی توانند هر آنچه می خواهند، فکر کنند یا انجام دهند. می توانند بگویند که مربعی گرد را مشاهده کرده اند؛ اما نمی توانند فکر کنند که مربعی گرد را دیده اند. در صورت تمایل می توانند بگویند که اسبی را دیده اند که دو لنگه، بر پشت خود سوار بوده است؛ اما می دانیم که اگر فردی چنین حرفی را به زبان آورد، چه نظری درباره او خواهیم داشت.»
❇️روش شناسی اثبات گرایی و تجربه گرایی جدید، حتی در علوم فیزیکی که در #قیاس با علوم مربوط به کنش انسانی، تناسب بیشتری با آن دارند، به شکست می انجامد. در حقیقت این روش شناسی به ویژه در جایی با ناکامی روبه رو می شود که دو شاخه مورد اشاره با یکدیگر ارتباط می یابند. به این خاطر، آلفرد #شوتس پدیدار شناس که در وین، شاگرد میزس بود و استفاده از پدیدار شناسی را در علوم اجتماعی بنیان گذاشت، به تناقض موجود در تاکید تجربه گرایان بر اصل تایید پذیری تجربی در علم و در عین حال، انکار وجود «اذهان دیگر» و غیر قابل تایید دانستن اشاره می کند. اما اگر خود این «اذهان دیگر» دانشمندانی که گرد هم جمع شده اند، تایید آزمایشگاهی را انجام ندهند، قرار است چه کسی دست به این کار بزند؟ شوتس می نویسد:
«قابل درک نیست که همان نویسندگانی که مطمئنند هوش انسان های دیگر را به هیچ وجه نمی توان تایید کرد، این قدر به خود اصل تایید پذیری که صرفا می توان آن را از طریق همکاری با دیگران درک نمود، اطمینان داشته باشند.»
تجربه گرایان جدید، به این طریق، از پیش انگاره های خود روش علمی که از آن دفاع می کنند، غافل می شوند. از نگاه شوتس، آگاهی از این قبیل پیش فرض ها به وسیع ترین معنای کلمه «تجربی» است.«مشروط بر آنکه این واژه را به برداشت های حسی از اشیا و رویداد های دنیای بیرونی محدود نکنیم، بلکه شکل تجربی که تفکر عرفی در زندگی روز مره، اعمال انسان و پیامد های آن را بدان شکل و در قالب انگیزه ها و اهدافی که در پشت آنها قرار دارد، درک می کند نیز در نظر بگیریم.»
حال که ویژگی های رفتار شناسی، رویه ها و اصول موضوعه آن و شالوده فلسفی اش را مورد بررسی قرار داده ایم، اجازه دهید به مداقه در باب ارتباط آن با دیگر شاخه هایی که کنش انسان را مطالعه می کنند، بپردازیم و مخصوصا بررسی کنیم که چه تفاوت هایی میان رفتار شناسی و تکنولوژی، روان شناسی، تاریخ و اخلاق - که همگی به نوعی به کنش انسان می پردازند - وجود دارد.
رفتار شناسی به طور خلاصه ترکیبی است از دلالت های منطقی این حقیقت صوری جهان شمول که افراد دست به عمل می زنند و ابزار ها را در تلاش برای دستیابی به اهداف انتخاب شده به کار می گیرند. تکنولوژی به این مساله محتوایی می پردازد که چگونه باید با استفاده از ابزار ها به اهداف دست پیدا کرد. روانشناسی، این مساله را که چرا افراد، اهدافی متفاوت را برای خود برمی گزینند و چگونه دست به انتخاب اهداف می زنند، مورد بررسی قرار می دهد. اخلاق به این موضوع می پردازد که افراد باید چه هدف ها یا ارزش هایی را اختیار کنند و تاریخ در این باره مداقه می کند که چه اهدافی در گذشته انتخاب شده اند، چه ابزار هایی برای دستیابی به آنها مورد استفاده قرار گرفته اند و این اقدامات، چه پیامد هایی را به دنبال داشته است.
ادامه دارد.....
کانال اندیشه آزادی اقتصاد🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت7⃣
❇️ اصل موضوع وجود شعور انسانی، به واسطه این حقیقت که هر عملی برای رد وجود آن، باید خود از طریق موجودی ذی شعور انجام گیرد، به عنوان اصلی بدیهی نشان داده می شود. آر پی فیلیپس فیلسوف، این ویژگی اصول موضوعه بدیهی را «اصل بومرنگ» می نامد؛ زیرا «اگر چه آنها را از خود دور می کنیم، دوباره به سوی ما باز می گردند.» همچنین فردی که سعی دارد اصل موضوع #کنش انسان را رد کند، با تناقضی آشکار روبه رو می شود؛ زیرا به واسطه ماهیت خود این عمل، آگاهانه دست به انتخاب ابزار هایی برای دستیابی به هدفی انتخاب شده می زند. هدف در این جا عبارت است از تلاش برای رد اصل موضوع کنش. او از کنش برای رد مفهوم کنش استفاده می کند.
البته ممکن است کسی بگوید که وجود اصولی بدیهی یا دیگر حقایق اثبات شده درباره دنیای واقعی را قبول ندارد؛ اما صرف این گفته هیچ اعتبار معرفت شناسانه ای ندارد. به گفته توهی، «افراد می توانند هر چه تمایل دارند بگویند، اما نمی توانند هر آنچه می خواهند، فکر کنند یا انجام دهند. می توانند بگویند که مربعی گرد را مشاهده کرده اند؛ اما نمی توانند فکر کنند که مربعی گرد را دیده اند. در صورت تمایل می توانند بگویند که اسبی را دیده اند که دو لنگه، بر پشت خود سوار بوده است؛ اما می دانیم که اگر فردی چنین حرفی را به زبان آورد، چه نظری درباره او خواهیم داشت.»
❇️روش شناسی اثبات گرایی و تجربه گرایی جدید، حتی در علوم فیزیکی که در #قیاس با علوم مربوط به کنش انسانی، تناسب بیشتری با آن دارند، به شکست می انجامد. در حقیقت این روش شناسی به ویژه در جایی با ناکامی روبه رو می شود که دو شاخه مورد اشاره با یکدیگر ارتباط می یابند. به این خاطر، آلفرد #شوتس پدیدار شناس که در وین، شاگرد میزس بود و استفاده از پدیدار شناسی را در علوم اجتماعی بنیان گذاشت، به تناقض موجود در تاکید تجربه گرایان بر اصل تایید پذیری تجربی در علم و در عین حال، انکار وجود «اذهان دیگر» و غیر قابل تایید دانستن اشاره می کند. اما اگر خود این «اذهان دیگر» دانشمندانی که گرد هم جمع شده اند، تایید آزمایشگاهی را انجام ندهند، قرار است چه کسی دست به این کار بزند؟ شوتس می نویسد:
«قابل درک نیست که همان نویسندگانی که مطمئنند هوش انسان های دیگر را به هیچ وجه نمی توان تایید کرد، این قدر به خود اصل تایید پذیری که صرفا می توان آن را از طریق همکاری با دیگران درک نمود، اطمینان داشته باشند.»
تجربه گرایان جدید، به این طریق، از پیش انگاره های خود روش علمی که از آن دفاع می کنند، غافل می شوند. از نگاه شوتس، آگاهی از این قبیل پیش فرض ها به وسیع ترین معنای کلمه «تجربی» است.«مشروط بر آنکه این واژه را به برداشت های حسی از اشیا و رویداد های دنیای بیرونی محدود نکنیم، بلکه شکل تجربی که تفکر عرفی در زندگی روز مره، اعمال انسان و پیامد های آن را بدان شکل و در قالب انگیزه ها و اهدافی که در پشت آنها قرار دارد، درک می کند نیز در نظر بگیریم.»
حال که ویژگی های رفتار شناسی، رویه ها و اصول موضوعه آن و شالوده فلسفی اش را مورد بررسی قرار داده ایم، اجازه دهید به مداقه در باب ارتباط آن با دیگر شاخه هایی که کنش انسان را مطالعه می کنند، بپردازیم و مخصوصا بررسی کنیم که چه تفاوت هایی میان رفتار شناسی و تکنولوژی، روان شناسی، تاریخ و اخلاق - که همگی به نوعی به کنش انسان می پردازند - وجود دارد.
رفتار شناسی به طور خلاصه ترکیبی است از دلالت های منطقی این حقیقت صوری جهان شمول که افراد دست به عمل می زنند و ابزار ها را در تلاش برای دستیابی به اهداف انتخاب شده به کار می گیرند. تکنولوژی به این مساله محتوایی می پردازد که چگونه باید با استفاده از ابزار ها به اهداف دست پیدا کرد. روانشناسی، این مساله را که چرا افراد، اهدافی متفاوت را برای خود برمی گزینند و چگونه دست به انتخاب اهداف می زنند، مورد بررسی قرار می دهد. اخلاق به این موضوع می پردازد که افراد باید چه هدف ها یا ارزش هایی را اختیار کنند و تاریخ در این باره مداقه می کند که چه اهدافی در گذشته انتخاب شده اند، چه ابزار هایی برای دستیابی به آنها مورد استفاده قرار گرفته اند و این اقدامات، چه پیامد هایی را به دنبال داشته است.
ادامه دارد.....
کانال اندیشه آزادی اقتصاد🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
Forwarded from اقتصاد وسرمایه داری
چسب هل
جزیره های کوچک قدرت نتیجه همان اقتصادی است که راه رقابت در مقیاس بزرگ را مسدود کرده است و بعنوان زائده قدرت حاکم ، فئودالیسمی صنعتی و یا نهادی و یا سازمانی را برپا نموده است اگر کارآفرین را به معنی اشتغال ساز تلقی کنیم سزیف نیز کارآفرین قلمداد می شد اما نکته این است که کارآفرین حتی در مفهوم غلط نیز بیش از انکه کار ایجاد کند فکر تولید می نماید به این خاطر انهایی که معنی اینترپرزور را می فهمند ، می گویند بریده باد دست ها در تولید ولی زنده باد مغزها در تولید به این سبب اطلاق کار آفرین به هر کس که تعدادی شغل ایحاد کرده و بنگاه خود را یتیمخانه و یا به کمیته امداد تبدیل نموده این چنین کسانی از بیکاری عسرت بار افراد بهره می برند و خود را کارآفرین معرفی می نمایند اتفاقا سطح اشتغال در هر بنگاه اقتصادی پیوند نزدیک با خروجی تولیدی دارد بطوریکه بنگاهی که 500 نیروی شاغل داردحداقل باید به ازاء هرنفر یک ملیارد ریال در سال فروش داشته باشد تا بتوان انرا بنگاه متعارف نامید در حالیکه هنوز نمی توان این بنگاه را کارآفرین دانست به عبارت دیگر اگر این کارخانه 50 هزار ملیارد تومان فروش سالانه داشته باشد تازه در مقام یک بنگاه دار متعارف شناخته می شود به همین سبب نسبت نیروی کار و قیمت پولی تولید نشانگر حد و حدود طرح آفرینی است بنابراین چسب هل با پانصد نیروی کار اردوگاه کار پرپا کرده و ربطی به کارآفرینی ندارد اما مدیریت چسب هل خود را سلطان بنگاه خود می داند و فردناباور است زیرا در خصوصی ترین امور کارکنان خود دخالت می کند از این نظر اینگونه بنگاهها زایده بخش دولتی اقتصاد هستند و رویکرد آزاد را بر نمی تابند همچنانکه آزادی لشکر کارگران خود را محترم نمی شمارد
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
جزیره های کوچک قدرت نتیجه همان اقتصادی است که راه رقابت در مقیاس بزرگ را مسدود کرده است و بعنوان زائده قدرت حاکم ، فئودالیسمی صنعتی و یا نهادی و یا سازمانی را برپا نموده است اگر کارآفرین را به معنی اشتغال ساز تلقی کنیم سزیف نیز کارآفرین قلمداد می شد اما نکته این است که کارآفرین حتی در مفهوم غلط نیز بیش از انکه کار ایجاد کند فکر تولید می نماید به این خاطر انهایی که معنی اینترپرزور را می فهمند ، می گویند بریده باد دست ها در تولید ولی زنده باد مغزها در تولید به این سبب اطلاق کار آفرین به هر کس که تعدادی شغل ایحاد کرده و بنگاه خود را یتیمخانه و یا به کمیته امداد تبدیل نموده این چنین کسانی از بیکاری عسرت بار افراد بهره می برند و خود را کارآفرین معرفی می نمایند اتفاقا سطح اشتغال در هر بنگاه اقتصادی پیوند نزدیک با خروجی تولیدی دارد بطوریکه بنگاهی که 500 نیروی شاغل داردحداقل باید به ازاء هرنفر یک ملیارد ریال در سال فروش داشته باشد تا بتوان انرا بنگاه متعارف نامید در حالیکه هنوز نمی توان این بنگاه را کارآفرین دانست به عبارت دیگر اگر این کارخانه 50 هزار ملیارد تومان فروش سالانه داشته باشد تازه در مقام یک بنگاه دار متعارف شناخته می شود به همین سبب نسبت نیروی کار و قیمت پولی تولید نشانگر حد و حدود طرح آفرینی است بنابراین چسب هل با پانصد نیروی کار اردوگاه کار پرپا کرده و ربطی به کارآفرینی ندارد اما مدیریت چسب هل خود را سلطان بنگاه خود می داند و فردناباور است زیرا در خصوصی ترین امور کارکنان خود دخالت می کند از این نظر اینگونه بنگاهها زایده بخش دولتی اقتصاد هستند و رویکرد آزاد را بر نمی تابند همچنانکه آزادی لشکر کارگران خود را محترم نمی شمارد
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 9⃣
❇️یک موضوع بسیار حیاتی، ارتباط میان تاریخ و نظریه اقتصادی است. در این جا نیز لودویگ فن #میزس، همانند بسیاری از دیگر حوزه های اقتصاد اتریشی، نقش برجسته ای را به ویژه در اثر خود با عنوان نظریه و تاریخ بازی می کند. بسیار شگفت انگیز است که میزس و رفتار شناسان دیگر که با عنوان «ماقبل تجربه گرایان» از آنها یاد می شود، عموما به «مخالفت» با تاریخ متهم شده اند. اما در واقع، نه تنها میزس معتقد بود که نیازی نیست نظریه اقتصادی با استفاده از فاکت های تاریخی مورد «آزمون» قرار گیرد، بلکه باور داشت که چنین کاری امکان پذیر نیست. یک حقیقت تاریخی، برای آنکه بتواند جهت آزمون نظریه مورد استفاده قرار گیرد، باید ساده بوده و با دیگر فاکت ها در رده های قابل دسترس و قابل تکرار همگن باشد.
❇️به طور خلاصه، این نظریه که یک اتم مس، یک اتم گوگرد و چهار اتم اکسیژن با همدیگر ترکیب شده و واحدی مشخص به نام سولفات مس را با خواصی معین به وجود می آورند، به راحتی در آزمایشگاه امتحان می شود. هر یک از این اتم ها شبیه به یکدیگرند و بنابراین می توان این آزمون را بی نهایت تکرار کرد؛ اما همان طور که میزس خاطر نشان می کند، تمام رخداد های تاریخی، ساده و قابل تکرار نیستند و هر یک، نتیجه پیچیده انواع متغیری از عوامل چند گانه اند که همواره در ارتباطی ثابت با عوامل دیگر قرار ندارند. بنابراین تمام رویداد های تاریخی نامتجانس اند و بنابراین نمی توان از آنها برای آزمون یا ساخت قوانین تاریخی - چه کمی و چه غیر کمی - استفاده کرد. می توان تمام اتم های مس را در یک گروه همگن قرار داد؛ اما چنین کاری در خصوص رویداد های تاریخی امکان ناپذیر است.
❇️البته این بدان معنا نیست که هیچ تشابهی میان رخداد های تاریخی وجود ندارد. شباهت های آنها زیاد است؛ اما تجانسی میان آنها وجود ندارد. همانندی های بسیاری میان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ وجود داشت؛ اما نمی توان آنها را رویداد هایی همگن نامید؛ زیرا تفاوت های مهم و گریز ناپذیری با یکدیگر داشتند. انتخابات بعدی نیز رویداد تکرار پذیری که بتوان آن را در گروه همگنی از «انتخابات» مختلف قرار داد، نخواهد بود. بنابراین هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد.
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 9⃣
❇️یک موضوع بسیار حیاتی، ارتباط میان تاریخ و نظریه اقتصادی است. در این جا نیز لودویگ فن #میزس، همانند بسیاری از دیگر حوزه های اقتصاد اتریشی، نقش برجسته ای را به ویژه در اثر خود با عنوان نظریه و تاریخ بازی می کند. بسیار شگفت انگیز است که میزس و رفتار شناسان دیگر که با عنوان «ماقبل تجربه گرایان» از آنها یاد می شود، عموما به «مخالفت» با تاریخ متهم شده اند. اما در واقع، نه تنها میزس معتقد بود که نیازی نیست نظریه اقتصادی با استفاده از فاکت های تاریخی مورد «آزمون» قرار گیرد، بلکه باور داشت که چنین کاری امکان پذیر نیست. یک حقیقت تاریخی، برای آنکه بتواند جهت آزمون نظریه مورد استفاده قرار گیرد، باید ساده بوده و با دیگر فاکت ها در رده های قابل دسترس و قابل تکرار همگن باشد.
❇️به طور خلاصه، این نظریه که یک اتم مس، یک اتم گوگرد و چهار اتم اکسیژن با همدیگر ترکیب شده و واحدی مشخص به نام سولفات مس را با خواصی معین به وجود می آورند، به راحتی در آزمایشگاه امتحان می شود. هر یک از این اتم ها شبیه به یکدیگرند و بنابراین می توان این آزمون را بی نهایت تکرار کرد؛ اما همان طور که میزس خاطر نشان می کند، تمام رخداد های تاریخی، ساده و قابل تکرار نیستند و هر یک، نتیجه پیچیده انواع متغیری از عوامل چند گانه اند که همواره در ارتباطی ثابت با عوامل دیگر قرار ندارند. بنابراین تمام رویداد های تاریخی نامتجانس اند و بنابراین نمی توان از آنها برای آزمون یا ساخت قوانین تاریخی - چه کمی و چه غیر کمی - استفاده کرد. می توان تمام اتم های مس را در یک گروه همگن قرار داد؛ اما چنین کاری در خصوص رویداد های تاریخی امکان ناپذیر است.
❇️البته این بدان معنا نیست که هیچ تشابهی میان رخداد های تاریخی وجود ندارد. شباهت های آنها زیاد است؛ اما تجانسی میان آنها وجود ندارد. همانندی های بسیاری میان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ وجود داشت؛ اما نمی توان آنها را رویداد هایی همگن نامید؛ زیرا تفاوت های مهم و گریز ناپذیری با یکدیگر داشتند. انتخابات بعدی نیز رویداد تکرار پذیری که بتوان آن را در گروه همگنی از «انتخابات» مختلف قرار داد، نخواهد بود. بنابراین هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد.
@austrianschool
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت🔟
❇️هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد. این جا است که دلیل مخالفت کاملا بنیادین میزس با اقتصاد سنجی روشن می شود.
اقتصاد #سنجی نه تنها می کوشد که با استفاده از فاکت های پیچیده و نا همگن تاریخی، از علوم طبیعی تقلید کند - به شکلی که گویی اینها فاکت های آزمایشگاهی همگن و تکرار پذیری هستند - بلکه پیچیدگی کیفی هر رویداد را به عددی کمی فرو می کاهد و سپس با عمل به شکلی که گویی این روابط مقداری در تاریخ بشر ثابت می مانند، بر وخامت این مغلطه می افزاید. همان گونه که میزس بار ها اشاره کرده بود، اقتصادسنجی کاملا بر خلاف علوم فیزیکی که بر اکتشاف تجربی ثابت های کمی استوارند،نتوانسته حتی یک ثابت را در تاریخ بشر پیدا کند و با توجه به شرایط دائما دگرگون شونده اراده، دانش و ارزش های انسان ها و همچنین با نظر به تفاوت های آنها، قابل تصور نیست که اقتصاد سنجی هرگز از پس چنین کاری برآید.
❇️رفتار شناسان - و نه ستایشگران کذایی تاریخ - در مقابل تاریخ نیستند و نکات منحصر به فرد و تحویل ناپذیر تاریخ انسان را عمیقا مورد توجه قرار می دهند. به علاوه به عقیده رفتار شناسان، دانشمندان علوم اجتماعی نمی توانند به شکلی با یکایک انسان ها رفتار کنند که گویی افرادی صاحب ذهن که بر پایه ارزش ها و انتظاراتشان عمل می کنند، نیستند، بلکه سنگ یا مولکول هایی اند که می توان روند تغییرات شان را به لحاظ علمی در آنچه ثابت یا قانون کمی نامیده می شود، دنبال کرد. به علاوه بزرگ ترین مایه شگفتی آن است که این رفتار شناس ها هستند که واقعا رویکردی تجربی را اتخاذ می کنند؛ زیرا به طبیعت منحصر به فرد و نامتجانس فاکت های تاریخی اذعان دارند و این «تجربه گرایان» خود خوانده هستند که با تلاش برای فروکاستن حقایق تاریخی به قوانین کمی، کاملا آنها را نادیده می گیرند.
❇️از این رو #میزس درباره متخصصین اقتصاد سنجی و دیگر عالمان «اقتصاد مقداری» می نویسد:
«در حوزه اقتصاد، هیچ رابطه ثابتی وجود ندارد و متعاقبا هیچ گونه ای از اندازه گیری امکان پذیر نیست. اگر یک متخصص آمار محاسبه کند که افزایش ۱۰ درصدی عرضه سیب زمینی در آتلانتیس در زمانی معین، کاهش ۸ درصدی قیمت آن را به دنبال می آورد، چیزی را درباره تاثیر تغییر عرضه این محصول در کشوری دیگر یا در زمانی دیگر ثابت نکرده است. او «کشش تقاضا» برای سیب زمینی را «اندازه گیری» نکرده و تنها یک حقیقت منحصر به فرد تاریخی را نشان داده است. ممکن نیست هیچ فرد هوشمندی در این باره که رفتار انسان ها در قبال سیب زمینی و هر کالای دیگری متغیر است، شک کند. افراد مختلف، ارزش چیز های یکسان را به گونه هایی متفاوت تعیین می کنند و با تغییر شرایط، ارزش گذاری هایشان تغییر می یابد...
امکان ناپذیری اندازه گیری به خاطر نبود روش های تکنیکی برای تعیین معیار نیست.... بلکه به نبود روابط ثابت باز می گردد.... اقتصاد، بر خلاف آنچه پوزیتیویست ها به کرات می گویند... رو به گذشته ندارد؛ چرا که «مقداری» نیست. اقتصاد به این دلیل مقداری نیست و اندازه گیری نمی کند که هیچ ثابتی وجود ندارد؛ ارقام آماری که به رخداد های اقتصادی اشاره دارند، داده های تاریخی اند. آنها به ما می گویند که در یک مورد تکرار ناپذیر تاریخی چه اتفاقی رخ داده است. می توانیم رویداد های فیزیکی را بر پایه دانش خود درباره روابط ثابتی که آزمایش ها برایمان محرز کرده اند، تفسیر کنیم؛ اما اتفاقات تاریخی چنین تفسیری را تاب نمی آورند....
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت🔟
❇️هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد. این جا است که دلیل مخالفت کاملا بنیادین میزس با اقتصاد سنجی روشن می شود.
اقتصاد #سنجی نه تنها می کوشد که با استفاده از فاکت های پیچیده و نا همگن تاریخی، از علوم طبیعی تقلید کند - به شکلی که گویی اینها فاکت های آزمایشگاهی همگن و تکرار پذیری هستند - بلکه پیچیدگی کیفی هر رویداد را به عددی کمی فرو می کاهد و سپس با عمل به شکلی که گویی این روابط مقداری در تاریخ بشر ثابت می مانند، بر وخامت این مغلطه می افزاید. همان گونه که میزس بار ها اشاره کرده بود، اقتصادسنجی کاملا بر خلاف علوم فیزیکی که بر اکتشاف تجربی ثابت های کمی استوارند،نتوانسته حتی یک ثابت را در تاریخ بشر پیدا کند و با توجه به شرایط دائما دگرگون شونده اراده، دانش و ارزش های انسان ها و همچنین با نظر به تفاوت های آنها، قابل تصور نیست که اقتصاد سنجی هرگز از پس چنین کاری برآید.
❇️رفتار شناسان - و نه ستایشگران کذایی تاریخ - در مقابل تاریخ نیستند و نکات منحصر به فرد و تحویل ناپذیر تاریخ انسان را عمیقا مورد توجه قرار می دهند. به علاوه به عقیده رفتار شناسان، دانشمندان علوم اجتماعی نمی توانند به شکلی با یکایک انسان ها رفتار کنند که گویی افرادی صاحب ذهن که بر پایه ارزش ها و انتظاراتشان عمل می کنند، نیستند، بلکه سنگ یا مولکول هایی اند که می توان روند تغییرات شان را به لحاظ علمی در آنچه ثابت یا قانون کمی نامیده می شود، دنبال کرد. به علاوه بزرگ ترین مایه شگفتی آن است که این رفتار شناس ها هستند که واقعا رویکردی تجربی را اتخاذ می کنند؛ زیرا به طبیعت منحصر به فرد و نامتجانس فاکت های تاریخی اذعان دارند و این «تجربه گرایان» خود خوانده هستند که با تلاش برای فروکاستن حقایق تاریخی به قوانین کمی، کاملا آنها را نادیده می گیرند.
❇️از این رو #میزس درباره متخصصین اقتصاد سنجی و دیگر عالمان «اقتصاد مقداری» می نویسد:
«در حوزه اقتصاد، هیچ رابطه ثابتی وجود ندارد و متعاقبا هیچ گونه ای از اندازه گیری امکان پذیر نیست. اگر یک متخصص آمار محاسبه کند که افزایش ۱۰ درصدی عرضه سیب زمینی در آتلانتیس در زمانی معین، کاهش ۸ درصدی قیمت آن را به دنبال می آورد، چیزی را درباره تاثیر تغییر عرضه این محصول در کشوری دیگر یا در زمانی دیگر ثابت نکرده است. او «کشش تقاضا» برای سیب زمینی را «اندازه گیری» نکرده و تنها یک حقیقت منحصر به فرد تاریخی را نشان داده است. ممکن نیست هیچ فرد هوشمندی در این باره که رفتار انسان ها در قبال سیب زمینی و هر کالای دیگری متغیر است، شک کند. افراد مختلف، ارزش چیز های یکسان را به گونه هایی متفاوت تعیین می کنند و با تغییر شرایط، ارزش گذاری هایشان تغییر می یابد...
امکان ناپذیری اندازه گیری به خاطر نبود روش های تکنیکی برای تعیین معیار نیست.... بلکه به نبود روابط ثابت باز می گردد.... اقتصاد، بر خلاف آنچه پوزیتیویست ها به کرات می گویند... رو به گذشته ندارد؛ چرا که «مقداری» نیست. اقتصاد به این دلیل مقداری نیست و اندازه گیری نمی کند که هیچ ثابتی وجود ندارد؛ ارقام آماری که به رخداد های اقتصادی اشاره دارند، داده های تاریخی اند. آنها به ما می گویند که در یک مورد تکرار ناپذیر تاریخی چه اتفاقی رخ داده است. می توانیم رویداد های فیزیکی را بر پایه دانش خود درباره روابط ثابتی که آزمایش ها برایمان محرز کرده اند، تفسیر کنیم؛ اما اتفاقات تاریخی چنین تفسیری را تاب نمی آورند....
@austrianschool
❇️ enterprise❇️
در معنای عام یا گسترده، به عقیده ی اتریشی ها کارآفرینی در واقع با کنش انسان منطبق است. از این جهت می توان گفت هر کس که برای تغییر وضع حاضر و دست یابی به اهدافش در آینده اقدام میکند، کارآفرینی کرده است. اگر چه در نگاه اول این تعریف ممکن است بیش از حد بسیط و گسترده بوده و با کاربردهای جاری زبان شناسی همخوانی نداشته باشد، اما باید به یاد داشته باشیم که این تعریف به معنای واقعی اقدام متهورانه یا کلمه ی اسپانیایی “empresa” است. در واقع کلمه ی اسپانیایی empresa و کلمه ی فرانسوی و انگلیسی enterprise# از نظر ریشه شسناسی واژگان از واژه ی in prehendo-endi-ensum مشتق می شوند که به معنای کشف کردن، دیدن، درک کردن، فهمیدن و دریافتن است و واژه ی لاتین In prehensa، به روشنی بر مفهوم کنش دلالت می کند و به معنای گرفتن و تصاحب کردن است. به طور خلاصه empresa هم معنا با واژه ی اقدام شجاعانه است.
❇️در فرانسه واژه ی entrepreneur قدمتی طولانی دارد و از اواخر قرون وسطا به افراد مسئول انجام اعمال مهم و عمدتا مربوط به جنگ و افراد مسئول پروژه های بزرگ ساخت کلیسا نسبت داده می شد. لغت نامه ی آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی واژه ی empresa را چنین تعریف می کند: عملی سخت و دشوار که شجاعانه و یا تهور و جسارت انجام می شود empresa همچنین در قرون میانه برای اشاره به علامت های مخصوصی استفاده شد که برخی شوالیه ها برای اعلام تعهدشان به انجام یک عمل مهم حمل می کردند. مفهوم empresa یا اقدام متهورانه به عنوان یک کنش ضرورتاً و مسلماً نیازمند یک نگرش جسورانه است که دقیقاً متشکل از یک اشتیاق مداوم برای جست و جو، کشف یا خلق و شناسایی اهداف و ابزار است (که همگی این ها یا معنای فوق الذکر و واژه ی in prehendo سازگار است).
❇️کارآفرینی در معنایی دقیق، اساساً شامل درک و کشف prehendo فرصتها برای دست یابی به یک هدف یا کسب سود و در نتیجه ی آن اقدام برای بهره برداری از این فرصت ها است که در محیط به وجود می آیند. #کرزنر معتقد است که اقدام برای بهره برداری از این فرصت ها است که در محیط به وجود می آیند. کرزنر معتقد است که اقدام به کارآفرینی مستلزم یک دقت خاص است، یعنی یک نوع هشیاری دایمی که به کارزنر اجازه می دهد ان چه که در اطرافش هست را درک و کشف کند ..... شاید دلیل استفاده ی کرزنر از واژه ی انگلیسی alertness این است که کارآفرینی از زبان فرانسوی ریشه می گیرد و مستقیماً بیان کننده ی مفهوم prehendo نیست آن گونه که در زبان های اروپایی رومی معنا می دهد. به هر جهت، صفت اسپانیایی perienz (باهوش و زیرک)، کاملاً مناسب کارآفرینی است، چرا که همان گونه که لغت نامه ی آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی به ما می گوید، این واژه درباره ی نکاه یا بصیرتی که عمیق و دقیق باشد، به کار می رود به علاوه، واژه ی Speculator از نظر ریشه شناسی لغات از واژه ژلاتین Specula مشتق می شده اند، از دور ببینند.
در نتیجه این مفاهیم کاملاً با فعالیت هایی که کارآفرینان درگیر آن هستند متناسب است، چه زمانی که تصمیم می گیرند چه اقداماتی انجام دهند، چه زمانی که تاثیر آن اقدامات در آینده را تخمین می زنند و چه زمانی که آن اقدام ها را انجام می دهند و درگیر آن ها می شوند. اگر چه el estaralerta (آگاهی) نیز می تواند یکی از نشانه های قابل قبول کارآفرینی باشد، این واژه نیز دربرگیرنده ی مفهوم توجه و هشیاری است و تا حدودی دقت آن کمتر از واژه ی perpicaz است، چرا که به وضوح نشان دهنده ی یک رویکرد ثابت است تا
یک رویکرد پویا و دینامیک
برگرفته از کتاب اقتصاد اتریش. نوشته خسوس هورتا دسوتو
@austrianschool
در معنای عام یا گسترده، به عقیده ی اتریشی ها کارآفرینی در واقع با کنش انسان منطبق است. از این جهت می توان گفت هر کس که برای تغییر وضع حاضر و دست یابی به اهدافش در آینده اقدام میکند، کارآفرینی کرده است. اگر چه در نگاه اول این تعریف ممکن است بیش از حد بسیط و گسترده بوده و با کاربردهای جاری زبان شناسی همخوانی نداشته باشد، اما باید به یاد داشته باشیم که این تعریف به معنای واقعی اقدام متهورانه یا کلمه ی اسپانیایی “empresa” است. در واقع کلمه ی اسپانیایی empresa و کلمه ی فرانسوی و انگلیسی enterprise# از نظر ریشه شسناسی واژگان از واژه ی in prehendo-endi-ensum مشتق می شوند که به معنای کشف کردن، دیدن، درک کردن، فهمیدن و دریافتن است و واژه ی لاتین In prehensa، به روشنی بر مفهوم کنش دلالت می کند و به معنای گرفتن و تصاحب کردن است. به طور خلاصه empresa هم معنا با واژه ی اقدام شجاعانه است.
❇️در فرانسه واژه ی entrepreneur قدمتی طولانی دارد و از اواخر قرون وسطا به افراد مسئول انجام اعمال مهم و عمدتا مربوط به جنگ و افراد مسئول پروژه های بزرگ ساخت کلیسا نسبت داده می شد. لغت نامه ی آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی واژه ی empresa را چنین تعریف می کند: عملی سخت و دشوار که شجاعانه و یا تهور و جسارت انجام می شود empresa همچنین در قرون میانه برای اشاره به علامت های مخصوصی استفاده شد که برخی شوالیه ها برای اعلام تعهدشان به انجام یک عمل مهم حمل می کردند. مفهوم empresa یا اقدام متهورانه به عنوان یک کنش ضرورتاً و مسلماً نیازمند یک نگرش جسورانه است که دقیقاً متشکل از یک اشتیاق مداوم برای جست و جو، کشف یا خلق و شناسایی اهداف و ابزار است (که همگی این ها یا معنای فوق الذکر و واژه ی in prehendo سازگار است).
❇️کارآفرینی در معنایی دقیق، اساساً شامل درک و کشف prehendo فرصتها برای دست یابی به یک هدف یا کسب سود و در نتیجه ی آن اقدام برای بهره برداری از این فرصت ها است که در محیط به وجود می آیند. #کرزنر معتقد است که اقدام برای بهره برداری از این فرصت ها است که در محیط به وجود می آیند. کرزنر معتقد است که اقدام به کارآفرینی مستلزم یک دقت خاص است، یعنی یک نوع هشیاری دایمی که به کارزنر اجازه می دهد ان چه که در اطرافش هست را درک و کشف کند ..... شاید دلیل استفاده ی کرزنر از واژه ی انگلیسی alertness این است که کارآفرینی از زبان فرانسوی ریشه می گیرد و مستقیماً بیان کننده ی مفهوم prehendo نیست آن گونه که در زبان های اروپایی رومی معنا می دهد. به هر جهت، صفت اسپانیایی perienz (باهوش و زیرک)، کاملاً مناسب کارآفرینی است، چرا که همان گونه که لغت نامه ی آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی به ما می گوید، این واژه درباره ی نکاه یا بصیرتی که عمیق و دقیق باشد، به کار می رود به علاوه، واژه ی Speculator از نظر ریشه شناسی لغات از واژه ژلاتین Specula مشتق می شده اند، از دور ببینند.
در نتیجه این مفاهیم کاملاً با فعالیت هایی که کارآفرینان درگیر آن هستند متناسب است، چه زمانی که تصمیم می گیرند چه اقداماتی انجام دهند، چه زمانی که تاثیر آن اقدامات در آینده را تخمین می زنند و چه زمانی که آن اقدام ها را انجام می دهند و درگیر آن ها می شوند. اگر چه el estaralerta (آگاهی) نیز می تواند یکی از نشانه های قابل قبول کارآفرینی باشد، این واژه نیز دربرگیرنده ی مفهوم توجه و هشیاری است و تا حدودی دقت آن کمتر از واژه ی perpicaz است، چرا که به وضوح نشان دهنده ی یک رویکرد ثابت است تا
یک رویکرد پویا و دینامیک
برگرفته از کتاب اقتصاد اتریش. نوشته خسوس هورتا دسوتو
@austrianschool
Forwarded from اقتصاد وسرمایه داری
سرمایه داری نعمتی نادر در همه تاریخ (475)
سرمایه داری راز سر به مهری است که غارتگران و یاغی صفتان و راهزنان و نوچه های انها با فریب کاری و اشعار دلربا اجازه نمی دهند مردم جهان سوم حقیقت انرا کشف کنند و با کمترین تردید راه دشوار سرمایه داری را در پیش گیرند تا هرکدام یک پاریس و یا سوئیس و یا منچستر و یا دانمارک و یا واشنگتن شوند
علی فتاحی
3 شهریور 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
سرمایه داری راز سر به مهری است که غارتگران و یاغی صفتان و راهزنان و نوچه های انها با فریب کاری و اشعار دلربا اجازه نمی دهند مردم جهان سوم حقیقت انرا کشف کنند و با کمترین تردید راه دشوار سرمایه داری را در پیش گیرند تا هرکدام یک پاریس و یا سوئیس و یا منچستر و یا دانمارک و یا واشنگتن شوند
علی فتاحی
3 شهریور 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری