❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت3⃣
🔻اینها برخی از دلالت های بلافاصله اصل موضوع کنش هستند. ما با استنتاج تبعات منطقی حقیقت موجودی با عنوان کنش انسان به آنها رسیدیم و از این طریق، نتایجی صحیح را از یک اصل موضوع صحیح استنباط کردیم. فارغ از اینکه نمی توان این نتایج را با استفاده از ابزار های تاریخی یا آماری به «آزمون» گذاشت، اصولا نیازی به آزمون آنها وجود ندارد، زیرا درستی آنها از قبل ثابت شده است. ورود فاکت های تاریخی به این نتایج، تنها با تعیین اینکه کدام شاخه نظری برای هر مورد خاص قابل استفاده است، صورت می گیرد.
بنابراین نظریه رفتار شناسانه مربوط به پول، تنها از جنبه ای آکادمیک برای رابینسون کروزو و فرایدی در جزیره متروکشان برخوردار است و وجهی که برای آنها قابل استفاده باشد، ندارد. در ادامه به شکلی کامل تر به تحلیل ارتباط میان تئوری و تاریخ در چارچوب رفتارشناسی می پردازیم.
این روش استنتاجی مبتنی بر اصل موضوع، دو بخش دارد:
یکی فرآیند استنباط
و دیگری جایگاه معرفت شناختی خود این اصول موضوعه.
در وهله اول به فرآیند استنباط می پردازیم. چرا ابزار های مورد استفاده کلامی اند، نه برگرفته از منطق ریاضی؟بی آنکه نقد جامع مکتب اتریش بر اقتصاد ریاضی را بیان کنیم، بلافاصله می توان به یک نکته اشاره کرد: اجازه دهید که خواننده، دلالت های مفهوم کنش را بدان گونه که تا این بخش از مقاله حاضر بسط داده شده است، درک کرده و تلاش کند که آنها را در قالب ریاضی قرار دهد. حتی اگر بتوان چنین کاری را انجام داد، به جز اینکه در هر مرحله از فرآیند استنباط، صدمه شدیدی به معنا وارد می شود، چه اتفاق دیگری رخ می دهد؟ منطق ریاضی برای فیزیک مناسب است - علمی که به دانش مدل تبدیل شده و پوزیتیویست ها و تجربه گرایان جدید معتقدند که تمام علوم اجتماعی و فیزیکی دیگر باید مطابق آن پیش روند.
در علم فیزیک، اصول موضوعه و بنابراین استنباط هایی که صورت می گیرد، به خودی خود کاملا صوری هستند و تنها «به شکل عملیاتی» و تا آن جا که قادر به توضیح و پیش بینی فاکت های مشخص هستند، معنا پیدا می کنند. برعکس در رفتار شناسی و در تحلیل کنش انسان، آشکار است که خود اصول موضوعه صحیح و معنادار هستند. در نتیجه هر استنباط کلامی مرحله به مرحله نیز صحیح و معنادار خواهد بود، زیرا این ویژگی مهم قضایای کلامی است که به تمامی معنادار هستند، در حالی که نماد های ریاضی به خودی خود معنایی ندارند. این چنین است که لردکینز که به هیچ وجه باور های اتریشی نداشت و خود، ریاضیدانی برجسته بود، نقد زیر را بر نماد گرایی ریاضی در اقتصاد وارد می دانست:
«این خطای بزرگ روش های نماد گرای شبه ریاضی برای قالب ریزی نظامی از تحلیل اقتصادی است که آشکارا فرض می کنند عواملی که در اقتصاد دخالت دارند، کاملا از یکدیگر مستقلند و اگر این فرضیه رد شود، انسجام و نفوذ خود را به کلی از دست می دهند، حال آنکه در گفت وگو های معمولی که واژگان را کورکورانه به کار نمی بریم، بلکه همواره می دانیم که در حال انجام چه کاری هستیم و واژه ها چه معنایی دارند، می توانیم تعدیلات و شرایط و قیود لازمی که بعدا باید به کار گیریم را «در ذهن خود» نگه داریم، اما نمی توانیم دیفرانسیل های جزئی پیچیده را به این شیوه در چندین صفحه معادله جبری حفظ کنیم. بخش بسیار بزرگی از ادبیات اخیر اقتصاد «ریاضی» فقط سر هم بافی هایی است که به اندازه فرضیات اولیه ای که بر آنها تکیه دارد، غیردقیق است و باعث می شود که نویسنده، پیچیدگی ها و روابط درونی دنیای واقعی را در هزار تویی از نماد های پرطمطراق و بی خاصیت نبیند».
به علاوه حتی اگر بتوان اقتصاد کلامی را با موفقیت به نماد های ریاضی ترجمه کرد و آن گاه برای بیان نتایج در قالب زبان درآورد، این فرآیند به هیچ وجه منطقی نیست و اصل مهم علمی اوکام، یعنی اجتناب از دستکاری غیر ضروری در ذوات را نقض می کند.
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت3⃣
🔻اینها برخی از دلالت های بلافاصله اصل موضوع کنش هستند. ما با استنتاج تبعات منطقی حقیقت موجودی با عنوان کنش انسان به آنها رسیدیم و از این طریق، نتایجی صحیح را از یک اصل موضوع صحیح استنباط کردیم. فارغ از اینکه نمی توان این نتایج را با استفاده از ابزار های تاریخی یا آماری به «آزمون» گذاشت، اصولا نیازی به آزمون آنها وجود ندارد، زیرا درستی آنها از قبل ثابت شده است. ورود فاکت های تاریخی به این نتایج، تنها با تعیین اینکه کدام شاخه نظری برای هر مورد خاص قابل استفاده است، صورت می گیرد.
بنابراین نظریه رفتار شناسانه مربوط به پول، تنها از جنبه ای آکادمیک برای رابینسون کروزو و فرایدی در جزیره متروکشان برخوردار است و وجهی که برای آنها قابل استفاده باشد، ندارد. در ادامه به شکلی کامل تر به تحلیل ارتباط میان تئوری و تاریخ در چارچوب رفتارشناسی می پردازیم.
این روش استنتاجی مبتنی بر اصل موضوع، دو بخش دارد:
یکی فرآیند استنباط
و دیگری جایگاه معرفت شناختی خود این اصول موضوعه.
در وهله اول به فرآیند استنباط می پردازیم. چرا ابزار های مورد استفاده کلامی اند، نه برگرفته از منطق ریاضی؟بی آنکه نقد جامع مکتب اتریش بر اقتصاد ریاضی را بیان کنیم، بلافاصله می توان به یک نکته اشاره کرد: اجازه دهید که خواننده، دلالت های مفهوم کنش را بدان گونه که تا این بخش از مقاله حاضر بسط داده شده است، درک کرده و تلاش کند که آنها را در قالب ریاضی قرار دهد. حتی اگر بتوان چنین کاری را انجام داد، به جز اینکه در هر مرحله از فرآیند استنباط، صدمه شدیدی به معنا وارد می شود، چه اتفاق دیگری رخ می دهد؟ منطق ریاضی برای فیزیک مناسب است - علمی که به دانش مدل تبدیل شده و پوزیتیویست ها و تجربه گرایان جدید معتقدند که تمام علوم اجتماعی و فیزیکی دیگر باید مطابق آن پیش روند.
در علم فیزیک، اصول موضوعه و بنابراین استنباط هایی که صورت می گیرد، به خودی خود کاملا صوری هستند و تنها «به شکل عملیاتی» و تا آن جا که قادر به توضیح و پیش بینی فاکت های مشخص هستند، معنا پیدا می کنند. برعکس در رفتار شناسی و در تحلیل کنش انسان، آشکار است که خود اصول موضوعه صحیح و معنادار هستند. در نتیجه هر استنباط کلامی مرحله به مرحله نیز صحیح و معنادار خواهد بود، زیرا این ویژگی مهم قضایای کلامی است که به تمامی معنادار هستند، در حالی که نماد های ریاضی به خودی خود معنایی ندارند. این چنین است که لردکینز که به هیچ وجه باور های اتریشی نداشت و خود، ریاضیدانی برجسته بود، نقد زیر را بر نماد گرایی ریاضی در اقتصاد وارد می دانست:
«این خطای بزرگ روش های نماد گرای شبه ریاضی برای قالب ریزی نظامی از تحلیل اقتصادی است که آشکارا فرض می کنند عواملی که در اقتصاد دخالت دارند، کاملا از یکدیگر مستقلند و اگر این فرضیه رد شود، انسجام و نفوذ خود را به کلی از دست می دهند، حال آنکه در گفت وگو های معمولی که واژگان را کورکورانه به کار نمی بریم، بلکه همواره می دانیم که در حال انجام چه کاری هستیم و واژه ها چه معنایی دارند، می توانیم تعدیلات و شرایط و قیود لازمی که بعدا باید به کار گیریم را «در ذهن خود» نگه داریم، اما نمی توانیم دیفرانسیل های جزئی پیچیده را به این شیوه در چندین صفحه معادله جبری حفظ کنیم. بخش بسیار بزرگی از ادبیات اخیر اقتصاد «ریاضی» فقط سر هم بافی هایی است که به اندازه فرضیات اولیه ای که بر آنها تکیه دارد، غیردقیق است و باعث می شود که نویسنده، پیچیدگی ها و روابط درونی دنیای واقعی را در هزار تویی از نماد های پرطمطراق و بی خاصیت نبیند».
به علاوه حتی اگر بتوان اقتصاد کلامی را با موفقیت به نماد های ریاضی ترجمه کرد و آن گاه برای بیان نتایج در قالب زبان درآورد، این فرآیند به هیچ وجه منطقی نیست و اصل مهم علمی اوکام، یعنی اجتناب از دستکاری غیر ضروری در ذوات را نقض می کند.
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 4⃣
🔻همان طور که برونو لئونی، دانشمند علوم سیاسی و اوگنیو فرولای ریاضیدان اشاره کرده اند، غالبا ادعا می شود که ترجمه مفهومی مانند «حداکثر» از زبان عادی به زبان ریاضی متضمن بهبود دقت منطقی این مفهوم است و فرصت های بیشتری را نیز برای کاربرد آن فراهم می آورد. اما عدم وجود دقت ریاضی در زبان روزمره، دقیقا رفتار یکایک انسان ها را در دنیای واقعی منعکس می کند.... می توان تصور کرد که خود ترجمه به زبان ریاضی، بر تبدیل عملگر های (اپراتور های) اقتصادی انسان به ربات های کلامی دلالت می کند.
🔻به همین ترتیب، ژان #باتیست سه، یکی از اولین روش شناسان در علم اقتصاد، این اتهام را مطرح می کند که متخصصین اقتصاد ریاضی نتوانسته اند این پرسش ها را به زبان تحلیلی بیان کنند، بی آنکه آنها را در اثر ساده سازی و پنهان سازی آگاهانه از پیچیدگی طبیعی شان دور کنند - ساده سازی ها و پنهان سازی هایی که پیامد هایشان (که به خوبی برآورد نشده اند) همواره ضرورتا شرط مساله را تغییر می دهند و نتایج آن را به کلی به انحراف می کشانند. در این اواخر بوریس ایسکبولدین بر تفاوت میان دو منطق تاکید کرده است، یکی منطق کلامی یا «زبانی» («تحلیل عملی فکر بیان شده در قالب زبانی که واقعیت را بدان صورت که در تجربه مشترک درک شده است، بازگو می کند») و دیگری منطق «سازه ای» که عبارت است از «به کار گیری داده های کمی (اقتصادی) در باب سازه های ریاضی و منطق نمادین که سازه های آن می توانند معادل هایی واقعی داشته باشند یا نداشته باشند».
🔻کارل #منگر، اگر چه خود متخصص اقتصاد ریاضی بود، نقدی کوبنده بر این ایده که بیان ریاضی در اقتصاد لزوما دقیق تر از زبان عادی است، نوشت:
«به عنوان نمونه این گزارهها را در نظر بگیرید: (2) با قیمت بالاتر برای یک کالا، تقاضایی پایینتر (یا تقاضایی که در هر صورت زیادتر نیست) مطابقت دارد.
('2) اگر p به قیمت یک کالا و q به تقاضا برای آن دلالت کند، داریم:
q = f(p), dq/dp = f'(p) ≤ 0
افرادی که فرمول '2 را دقیقتر یا «ریاضیتر» از جمله 2 میدانند برداشتی کاملا غلط دارند.... تنها تفاوت میان 2 و '2 این است: از آن جا که '2 به توابعی محدود است که مشتقپذیرند و از این رو نمودارشان خط مماس دارد (که از نقطهنظر اقتصادی، چیزی قابلقبولتر از انحنا نیست)، جمله 2 عمومیتر است، اما به هیچ وجه دقتی کمتر از '2 ندارد و دقت ریاضی آنها به یک اندازه است».
گذشته از فرآیند استنتاج، مساله این است که خود اصول موضوعه چه جایگاه معرفت شناسانه ای دارند؟ این نکته تحت الشعاع تفاوتی فکری در اردوگاه رفتار گرایان، به ویژه در خصوص ویژگی های اصل موضوعه کنش قرار دارد.
🔻 لودویگ فن #میزس به عنوان فردی مدافع معرفت شناسی کانتی تاکید می کرد که مفهوم کنش در موقعیتی پیشینی نسبت به تجربه قرار دارد، زیرا مانند قانون علت و معلول، بخشی از «ویژگی ضروری و ماهوی ساختار منطقی ذهن انسان است». من به عنوان یک فرد ارسطویی و نئو توماسی، بی آنکه به غور و بررسی عمیق در آب های تار و کدر معرفت شناسی پرداخته باشم، وجود آنچه را که «قوانین ساختار منطقی» نامیده می شوند و ذهن انسان، ضرورتا آنها را بر بافت آشفته واقعیت تحمیل می کند، نمی پذیرم. در مقابل، تمام قوانینی از این دست را «قوانین واقعیت» می نامم که ذهن، آنها را با بررسی و قیاس فاکت های دنیای واقعی درک می کند. باور من این است که اصل موضوع بنیادین و اصول موضوعه فرعی از تجربه واقعیت ریشه می گیرند و از این رو در گسترده ترین معنای کلمه، تجربی هستند. من با دیدگاه واقع گرایانه ارسطویی که به شدت تجربی است - بسیار تجربی تر از تجربه گرایی پسا هیومی که بر فلسفه مدرن استیلا دارد - موافقم. هم از این رو است که جان وایلد می نویسد:
«غیر ممکن است که تجربه را به مجموعه ای از برداشت های مجزا و واحد های بسیار ریز فروکاست. ساختار رابطه ای نیز با قطعیت و ملاک مشابهی داده شده است. داده های بلاواسطه، سرشار از ساختار هایی قطعی هستند که به راحتی توسط ذهن تجرید شده و به عنوان ذوات یا امکان هایی جهان شمول و مطلق درک می شوند».
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 4⃣
🔻همان طور که برونو لئونی، دانشمند علوم سیاسی و اوگنیو فرولای ریاضیدان اشاره کرده اند، غالبا ادعا می شود که ترجمه مفهومی مانند «حداکثر» از زبان عادی به زبان ریاضی متضمن بهبود دقت منطقی این مفهوم است و فرصت های بیشتری را نیز برای کاربرد آن فراهم می آورد. اما عدم وجود دقت ریاضی در زبان روزمره، دقیقا رفتار یکایک انسان ها را در دنیای واقعی منعکس می کند.... می توان تصور کرد که خود ترجمه به زبان ریاضی، بر تبدیل عملگر های (اپراتور های) اقتصادی انسان به ربات های کلامی دلالت می کند.
🔻به همین ترتیب، ژان #باتیست سه، یکی از اولین روش شناسان در علم اقتصاد، این اتهام را مطرح می کند که متخصصین اقتصاد ریاضی نتوانسته اند این پرسش ها را به زبان تحلیلی بیان کنند، بی آنکه آنها را در اثر ساده سازی و پنهان سازی آگاهانه از پیچیدگی طبیعی شان دور کنند - ساده سازی ها و پنهان سازی هایی که پیامد هایشان (که به خوبی برآورد نشده اند) همواره ضرورتا شرط مساله را تغییر می دهند و نتایج آن را به کلی به انحراف می کشانند. در این اواخر بوریس ایسکبولدین بر تفاوت میان دو منطق تاکید کرده است، یکی منطق کلامی یا «زبانی» («تحلیل عملی فکر بیان شده در قالب زبانی که واقعیت را بدان صورت که در تجربه مشترک درک شده است، بازگو می کند») و دیگری منطق «سازه ای» که عبارت است از «به کار گیری داده های کمی (اقتصادی) در باب سازه های ریاضی و منطق نمادین که سازه های آن می توانند معادل هایی واقعی داشته باشند یا نداشته باشند».
🔻کارل #منگر، اگر چه خود متخصص اقتصاد ریاضی بود، نقدی کوبنده بر این ایده که بیان ریاضی در اقتصاد لزوما دقیق تر از زبان عادی است، نوشت:
«به عنوان نمونه این گزارهها را در نظر بگیرید: (2) با قیمت بالاتر برای یک کالا، تقاضایی پایینتر (یا تقاضایی که در هر صورت زیادتر نیست) مطابقت دارد.
('2) اگر p به قیمت یک کالا و q به تقاضا برای آن دلالت کند، داریم:
q = f(p), dq/dp = f'(p) ≤ 0
افرادی که فرمول '2 را دقیقتر یا «ریاضیتر» از جمله 2 میدانند برداشتی کاملا غلط دارند.... تنها تفاوت میان 2 و '2 این است: از آن جا که '2 به توابعی محدود است که مشتقپذیرند و از این رو نمودارشان خط مماس دارد (که از نقطهنظر اقتصادی، چیزی قابلقبولتر از انحنا نیست)، جمله 2 عمومیتر است، اما به هیچ وجه دقتی کمتر از '2 ندارد و دقت ریاضی آنها به یک اندازه است».
گذشته از فرآیند استنتاج، مساله این است که خود اصول موضوعه چه جایگاه معرفت شناسانه ای دارند؟ این نکته تحت الشعاع تفاوتی فکری در اردوگاه رفتار گرایان، به ویژه در خصوص ویژگی های اصل موضوعه کنش قرار دارد.
🔻 لودویگ فن #میزس به عنوان فردی مدافع معرفت شناسی کانتی تاکید می کرد که مفهوم کنش در موقعیتی پیشینی نسبت به تجربه قرار دارد، زیرا مانند قانون علت و معلول، بخشی از «ویژگی ضروری و ماهوی ساختار منطقی ذهن انسان است». من به عنوان یک فرد ارسطویی و نئو توماسی، بی آنکه به غور و بررسی عمیق در آب های تار و کدر معرفت شناسی پرداخته باشم، وجود آنچه را که «قوانین ساختار منطقی» نامیده می شوند و ذهن انسان، ضرورتا آنها را بر بافت آشفته واقعیت تحمیل می کند، نمی پذیرم. در مقابل، تمام قوانینی از این دست را «قوانین واقعیت» می نامم که ذهن، آنها را با بررسی و قیاس فاکت های دنیای واقعی درک می کند. باور من این است که اصل موضوع بنیادین و اصول موضوعه فرعی از تجربه واقعیت ریشه می گیرند و از این رو در گسترده ترین معنای کلمه، تجربی هستند. من با دیدگاه واقع گرایانه ارسطویی که به شدت تجربی است - بسیار تجربی تر از تجربه گرایی پسا هیومی که بر فلسفه مدرن استیلا دارد - موافقم. هم از این رو است که جان وایلد می نویسد:
«غیر ممکن است که تجربه را به مجموعه ای از برداشت های مجزا و واحد های بسیار ریز فروکاست. ساختار رابطه ای نیز با قطعیت و ملاک مشابهی داده شده است. داده های بلاواسطه، سرشار از ساختار هایی قطعی هستند که به راحتی توسط ذهن تجرید شده و به عنوان ذوات یا امکان هایی جهان شمول و مطلق درک می شوند».
🔻🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
سرمایه داری نعمتی نادر در همه تاریخ (473)
خودکشی چاره درد نیست همانطور که سوسیالیسم نسخه درمان نیست خودکشی سهل ترین کاری است که در مقابل فرار از حیات می توان انجام داد و سوسیالیسم سیانوری است که به معده افکار افراد ریخته می شود از این نظر همانقدر خودکشی گریز از اخلاق و تباهی اندیشه فلسفی است که سوسیالیسم گریز از خودپذیری و تعطیلی تفکر انتقادی است اما امروز مبرهن است که سوسیالیسم وداع با عقل است ولی عقل گریزی در لباس اخلاق و فلسفه حاکمان دوباره جان تازه گرفته و با مصادره اخلاق و فلسفه ، خودکشی از نوع تازه ای را ترویج می کند بله بازگشت به عوام و تقلیل حاکمان به دون ترین و یا ترحم انگیز ترین افراد و این چنین است که نومیدی نخبگان را در خود می پیچد و به انزوا فرو می روند اما طبع خود خواه بشر به این سادگی ها تسلیم فردگرایی نمی شود و با اخلاق دیگر خواه خودخواهی خود را پنهان می کند و از فرد باوری پرهیز می نماید شاید اخلاق ستیزی نیچه نوعی مقاومت در مقابل جمع گرایانی بود که به بهانه جمع ،خود خواهی های خود را تعقیب می کردند در هر حال سوسیالیسم و اخلاق حاکمان و خود خواهی در پیوندی درونی، مزدور پروری را ترویج و ترغیب می نماید
علی فتاحی
28 مرداد 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
خودکشی چاره درد نیست همانطور که سوسیالیسم نسخه درمان نیست خودکشی سهل ترین کاری است که در مقابل فرار از حیات می توان انجام داد و سوسیالیسم سیانوری است که به معده افکار افراد ریخته می شود از این نظر همانقدر خودکشی گریز از اخلاق و تباهی اندیشه فلسفی است که سوسیالیسم گریز از خودپذیری و تعطیلی تفکر انتقادی است اما امروز مبرهن است که سوسیالیسم وداع با عقل است ولی عقل گریزی در لباس اخلاق و فلسفه حاکمان دوباره جان تازه گرفته و با مصادره اخلاق و فلسفه ، خودکشی از نوع تازه ای را ترویج می کند بله بازگشت به عوام و تقلیل حاکمان به دون ترین و یا ترحم انگیز ترین افراد و این چنین است که نومیدی نخبگان را در خود می پیچد و به انزوا فرو می روند اما طبع خود خواه بشر به این سادگی ها تسلیم فردگرایی نمی شود و با اخلاق دیگر خواه خودخواهی خود را پنهان می کند و از فرد باوری پرهیز می نماید شاید اخلاق ستیزی نیچه نوعی مقاومت در مقابل جمع گرایانی بود که به بهانه جمع ،خود خواهی های خود را تعقیب می کردند در هر حال سوسیالیسم و اخلاق حاکمان و خود خواهی در پیوندی درونی، مزدور پروری را ترویج و ترغیب می نماید
علی فتاحی
28 مرداد 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
موسی #غنینژاد
❇️یكی از تزهای هایك این است كه بر مبنای عمل بر اساس یك سلسله قواعد، یكسری نظمهایی در طول قرون و اعصار به وجود آمده است. انسانها بهطور خودجوش با عمل خود این را فهمیدهاند که رعایت برخی قواعد نظمهایی را به وجود میآورد که کارآمد است و به منافع همگانی میانجامد. مثلا مالکیت مثل خیلی اصول حقوقی دیگر از اعتقادات سنتی نشات میگیرد. #هایک میگوید چرا مالکیت در بسیاری از سنتها مقدس تلقی شده است؟ زیرا انسانها فهمیدهاند که اگر براساس قاعده مالکیت عمل کنند، یک جامعه صلحآمیز شکل میگیرد. به همین خاطر گفتهاند که نباید آن را زیر سوال برد حتی اگر نتوان درستی آن را به صورت استدلالی توجیه کرد. به صورت طبیعی این اصل به حوزه اعتقادات و باورها میرفت. حتی هایک معتقد است ادیان پاسداران سنت هستند و از این جهت او ادیان را در تحول جامعه بشری به سوی تمدن مثبت تلقی میکند. زیرا در غیر این صورت فیلسوفان ممکن است تمام این قاعدهها را، به این دلیل که به طور استدلالی قابل اثبات نیست، زیر سوال برند. وقتی هم که مردم به این قواعد بیاعتقاد شوند، دیگر جامعه صلحآمیز و پایدار شکل نمیگیرد.
اندیشه آزادی اقتصاد
ترویج مکتب اقتصادی اتریشی و نقد جریان اصلی اقتصاد
https://t.me/austrianschool
❇️یكی از تزهای هایك این است كه بر مبنای عمل بر اساس یك سلسله قواعد، یكسری نظمهایی در طول قرون و اعصار به وجود آمده است. انسانها بهطور خودجوش با عمل خود این را فهمیدهاند که رعایت برخی قواعد نظمهایی را به وجود میآورد که کارآمد است و به منافع همگانی میانجامد. مثلا مالکیت مثل خیلی اصول حقوقی دیگر از اعتقادات سنتی نشات میگیرد. #هایک میگوید چرا مالکیت در بسیاری از سنتها مقدس تلقی شده است؟ زیرا انسانها فهمیدهاند که اگر براساس قاعده مالکیت عمل کنند، یک جامعه صلحآمیز شکل میگیرد. به همین خاطر گفتهاند که نباید آن را زیر سوال برد حتی اگر نتوان درستی آن را به صورت استدلالی توجیه کرد. به صورت طبیعی این اصل به حوزه اعتقادات و باورها میرفت. حتی هایک معتقد است ادیان پاسداران سنت هستند و از این جهت او ادیان را در تحول جامعه بشری به سوی تمدن مثبت تلقی میکند. زیرا در غیر این صورت فیلسوفان ممکن است تمام این قاعدهها را، به این دلیل که به طور استدلالی قابل اثبات نیست، زیر سوال برند. وقتی هم که مردم به این قواعد بیاعتقاد شوند، دیگر جامعه صلحآمیز و پایدار شکل نمیگیرد.
اندیشه آزادی اقتصاد
ترویج مکتب اقتصادی اتریشی و نقد جریان اصلی اقتصاد
https://t.me/austrianschool
Telegram
پژوهشکده اقتصاد اتریشی
✔ترویج اقتصاد مکتب اتریشی
@AustrianSchool
@AustrianSchool
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت7⃣
❇️ اصل موضوع وجود شعور انسانی، به واسطه این حقیقت که هر عملی برای رد وجود آن، باید خود از طریق موجودی ذی شعور انجام گیرد، به عنوان اصلی بدیهی نشان داده می شود. آر پی فیلیپس فیلسوف، این ویژگی اصول موضوعه بدیهی را «اصل بومرنگ» می نامد؛ زیرا «اگر چه آنها را از خود دور می کنیم، دوباره به سوی ما باز می گردند.» همچنین فردی که سعی دارد اصل موضوع #کنش انسان را رد کند، با تناقضی آشکار روبه رو می شود؛ زیرا به واسطه ماهیت خود این عمل، آگاهانه دست به انتخاب ابزار هایی برای دستیابی به هدفی انتخاب شده می زند. هدف در این جا عبارت است از تلاش برای رد اصل موضوع کنش. او از کنش برای رد مفهوم کنش استفاده می کند.
البته ممکن است کسی بگوید که وجود اصولی بدیهی یا دیگر حقایق اثبات شده درباره دنیای واقعی را قبول ندارد؛ اما صرف این گفته هیچ اعتبار معرفت شناسانه ای ندارد. به گفته توهی، «افراد می توانند هر چه تمایل دارند بگویند، اما نمی توانند هر آنچه می خواهند، فکر کنند یا انجام دهند. می توانند بگویند که مربعی گرد را مشاهده کرده اند؛ اما نمی توانند فکر کنند که مربعی گرد را دیده اند. در صورت تمایل می توانند بگویند که اسبی را دیده اند که دو لنگه، بر پشت خود سوار بوده است؛ اما می دانیم که اگر فردی چنین حرفی را به زبان آورد، چه نظری درباره او خواهیم داشت.»
❇️روش شناسی اثبات گرایی و تجربه گرایی جدید، حتی در علوم فیزیکی که در #قیاس با علوم مربوط به کنش انسانی، تناسب بیشتری با آن دارند، به شکست می انجامد. در حقیقت این روش شناسی به ویژه در جایی با ناکامی روبه رو می شود که دو شاخه مورد اشاره با یکدیگر ارتباط می یابند. به این خاطر، آلفرد #شوتس پدیدار شناس که در وین، شاگرد میزس بود و استفاده از پدیدار شناسی را در علوم اجتماعی بنیان گذاشت، به تناقض موجود در تاکید تجربه گرایان بر اصل تایید پذیری تجربی در علم و در عین حال، انکار وجود «اذهان دیگر» و غیر قابل تایید دانستن اشاره می کند. اما اگر خود این «اذهان دیگر» دانشمندانی که گرد هم جمع شده اند، تایید آزمایشگاهی را انجام ندهند، قرار است چه کسی دست به این کار بزند؟ شوتس می نویسد:
«قابل درک نیست که همان نویسندگانی که مطمئنند هوش انسان های دیگر را به هیچ وجه نمی توان تایید کرد، این قدر به خود اصل تایید پذیری که صرفا می توان آن را از طریق همکاری با دیگران درک نمود، اطمینان داشته باشند.»
تجربه گرایان جدید، به این طریق، از پیش انگاره های خود روش علمی که از آن دفاع می کنند، غافل می شوند. از نگاه شوتس، آگاهی از این قبیل پیش فرض ها به وسیع ترین معنای کلمه «تجربی» است.«مشروط بر آنکه این واژه را به برداشت های حسی از اشیا و رویداد های دنیای بیرونی محدود نکنیم، بلکه شکل تجربی که تفکر عرفی در زندگی روز مره، اعمال انسان و پیامد های آن را بدان شکل و در قالب انگیزه ها و اهدافی که در پشت آنها قرار دارد، درک می کند نیز در نظر بگیریم.»
حال که ویژگی های رفتار شناسی، رویه ها و اصول موضوعه آن و شالوده فلسفی اش را مورد بررسی قرار داده ایم، اجازه دهید به مداقه در باب ارتباط آن با دیگر شاخه هایی که کنش انسان را مطالعه می کنند، بپردازیم و مخصوصا بررسی کنیم که چه تفاوت هایی میان رفتار شناسی و تکنولوژی، روان شناسی، تاریخ و اخلاق - که همگی به نوعی به کنش انسان می پردازند - وجود دارد.
رفتار شناسی به طور خلاصه ترکیبی است از دلالت های منطقی این حقیقت صوری جهان شمول که افراد دست به عمل می زنند و ابزار ها را در تلاش برای دستیابی به اهداف انتخاب شده به کار می گیرند. تکنولوژی به این مساله محتوایی می پردازد که چگونه باید با استفاده از ابزار ها به اهداف دست پیدا کرد. روانشناسی، این مساله را که چرا افراد، اهدافی متفاوت را برای خود برمی گزینند و چگونه دست به انتخاب اهداف می زنند، مورد بررسی قرار می دهد. اخلاق به این موضوع می پردازد که افراد باید چه هدف ها یا ارزش هایی را اختیار کنند و تاریخ در این باره مداقه می کند که چه اهدافی در گذشته انتخاب شده اند، چه ابزار هایی برای دستیابی به آنها مورد استفاده قرار گرفته اند و این اقدامات، چه پیامد هایی را به دنبال داشته است.
ادامه دارد.....
کانال اندیشه آزادی اقتصاد🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت7⃣
❇️ اصل موضوع وجود شعور انسانی، به واسطه این حقیقت که هر عملی برای رد وجود آن، باید خود از طریق موجودی ذی شعور انجام گیرد، به عنوان اصلی بدیهی نشان داده می شود. آر پی فیلیپس فیلسوف، این ویژگی اصول موضوعه بدیهی را «اصل بومرنگ» می نامد؛ زیرا «اگر چه آنها را از خود دور می کنیم، دوباره به سوی ما باز می گردند.» همچنین فردی که سعی دارد اصل موضوع #کنش انسان را رد کند، با تناقضی آشکار روبه رو می شود؛ زیرا به واسطه ماهیت خود این عمل، آگاهانه دست به انتخاب ابزار هایی برای دستیابی به هدفی انتخاب شده می زند. هدف در این جا عبارت است از تلاش برای رد اصل موضوع کنش. او از کنش برای رد مفهوم کنش استفاده می کند.
البته ممکن است کسی بگوید که وجود اصولی بدیهی یا دیگر حقایق اثبات شده درباره دنیای واقعی را قبول ندارد؛ اما صرف این گفته هیچ اعتبار معرفت شناسانه ای ندارد. به گفته توهی، «افراد می توانند هر چه تمایل دارند بگویند، اما نمی توانند هر آنچه می خواهند، فکر کنند یا انجام دهند. می توانند بگویند که مربعی گرد را مشاهده کرده اند؛ اما نمی توانند فکر کنند که مربعی گرد را دیده اند. در صورت تمایل می توانند بگویند که اسبی را دیده اند که دو لنگه، بر پشت خود سوار بوده است؛ اما می دانیم که اگر فردی چنین حرفی را به زبان آورد، چه نظری درباره او خواهیم داشت.»
❇️روش شناسی اثبات گرایی و تجربه گرایی جدید، حتی در علوم فیزیکی که در #قیاس با علوم مربوط به کنش انسانی، تناسب بیشتری با آن دارند، به شکست می انجامد. در حقیقت این روش شناسی به ویژه در جایی با ناکامی روبه رو می شود که دو شاخه مورد اشاره با یکدیگر ارتباط می یابند. به این خاطر، آلفرد #شوتس پدیدار شناس که در وین، شاگرد میزس بود و استفاده از پدیدار شناسی را در علوم اجتماعی بنیان گذاشت، به تناقض موجود در تاکید تجربه گرایان بر اصل تایید پذیری تجربی در علم و در عین حال، انکار وجود «اذهان دیگر» و غیر قابل تایید دانستن اشاره می کند. اما اگر خود این «اذهان دیگر» دانشمندانی که گرد هم جمع شده اند، تایید آزمایشگاهی را انجام ندهند، قرار است چه کسی دست به این کار بزند؟ شوتس می نویسد:
«قابل درک نیست که همان نویسندگانی که مطمئنند هوش انسان های دیگر را به هیچ وجه نمی توان تایید کرد، این قدر به خود اصل تایید پذیری که صرفا می توان آن را از طریق همکاری با دیگران درک نمود، اطمینان داشته باشند.»
تجربه گرایان جدید، به این طریق، از پیش انگاره های خود روش علمی که از آن دفاع می کنند، غافل می شوند. از نگاه شوتس، آگاهی از این قبیل پیش فرض ها به وسیع ترین معنای کلمه «تجربی» است.«مشروط بر آنکه این واژه را به برداشت های حسی از اشیا و رویداد های دنیای بیرونی محدود نکنیم، بلکه شکل تجربی که تفکر عرفی در زندگی روز مره، اعمال انسان و پیامد های آن را بدان شکل و در قالب انگیزه ها و اهدافی که در پشت آنها قرار دارد، درک می کند نیز در نظر بگیریم.»
حال که ویژگی های رفتار شناسی، رویه ها و اصول موضوعه آن و شالوده فلسفی اش را مورد بررسی قرار داده ایم، اجازه دهید به مداقه در باب ارتباط آن با دیگر شاخه هایی که کنش انسان را مطالعه می کنند، بپردازیم و مخصوصا بررسی کنیم که چه تفاوت هایی میان رفتار شناسی و تکنولوژی، روان شناسی، تاریخ و اخلاق - که همگی به نوعی به کنش انسان می پردازند - وجود دارد.
رفتار شناسی به طور خلاصه ترکیبی است از دلالت های منطقی این حقیقت صوری جهان شمول که افراد دست به عمل می زنند و ابزار ها را در تلاش برای دستیابی به اهداف انتخاب شده به کار می گیرند. تکنولوژی به این مساله محتوایی می پردازد که چگونه باید با استفاده از ابزار ها به اهداف دست پیدا کرد. روانشناسی، این مساله را که چرا افراد، اهدافی متفاوت را برای خود برمی گزینند و چگونه دست به انتخاب اهداف می زنند، مورد بررسی قرار می دهد. اخلاق به این موضوع می پردازد که افراد باید چه هدف ها یا ارزش هایی را اختیار کنند و تاریخ در این باره مداقه می کند که چه اهدافی در گذشته انتخاب شده اند، چه ابزار هایی برای دستیابی به آنها مورد استفاده قرار گرفته اند و این اقدامات، چه پیامد هایی را به دنبال داشته است.
ادامه دارد.....
کانال اندیشه آزادی اقتصاد🔻🔻🔻🔻
@austrianschool
Forwarded from اقتصاد وسرمایه داری
چسب هل
جزیره های کوچک قدرت نتیجه همان اقتصادی است که راه رقابت در مقیاس بزرگ را مسدود کرده است و بعنوان زائده قدرت حاکم ، فئودالیسمی صنعتی و یا نهادی و یا سازمانی را برپا نموده است اگر کارآفرین را به معنی اشتغال ساز تلقی کنیم سزیف نیز کارآفرین قلمداد می شد اما نکته این است که کارآفرین حتی در مفهوم غلط نیز بیش از انکه کار ایجاد کند فکر تولید می نماید به این خاطر انهایی که معنی اینترپرزور را می فهمند ، می گویند بریده باد دست ها در تولید ولی زنده باد مغزها در تولید به این سبب اطلاق کار آفرین به هر کس که تعدادی شغل ایحاد کرده و بنگاه خود را یتیمخانه و یا به کمیته امداد تبدیل نموده این چنین کسانی از بیکاری عسرت بار افراد بهره می برند و خود را کارآفرین معرفی می نمایند اتفاقا سطح اشتغال در هر بنگاه اقتصادی پیوند نزدیک با خروجی تولیدی دارد بطوریکه بنگاهی که 500 نیروی شاغل داردحداقل باید به ازاء هرنفر یک ملیارد ریال در سال فروش داشته باشد تا بتوان انرا بنگاه متعارف نامید در حالیکه هنوز نمی توان این بنگاه را کارآفرین دانست به عبارت دیگر اگر این کارخانه 50 هزار ملیارد تومان فروش سالانه داشته باشد تازه در مقام یک بنگاه دار متعارف شناخته می شود به همین سبب نسبت نیروی کار و قیمت پولی تولید نشانگر حد و حدود طرح آفرینی است بنابراین چسب هل با پانصد نیروی کار اردوگاه کار پرپا کرده و ربطی به کارآفرینی ندارد اما مدیریت چسب هل خود را سلطان بنگاه خود می داند و فردناباور است زیرا در خصوصی ترین امور کارکنان خود دخالت می کند از این نظر اینگونه بنگاهها زایده بخش دولتی اقتصاد هستند و رویکرد آزاد را بر نمی تابند همچنانکه آزادی لشکر کارگران خود را محترم نمی شمارد
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
جزیره های کوچک قدرت نتیجه همان اقتصادی است که راه رقابت در مقیاس بزرگ را مسدود کرده است و بعنوان زائده قدرت حاکم ، فئودالیسمی صنعتی و یا نهادی و یا سازمانی را برپا نموده است اگر کارآفرین را به معنی اشتغال ساز تلقی کنیم سزیف نیز کارآفرین قلمداد می شد اما نکته این است که کارآفرین حتی در مفهوم غلط نیز بیش از انکه کار ایجاد کند فکر تولید می نماید به این خاطر انهایی که معنی اینترپرزور را می فهمند ، می گویند بریده باد دست ها در تولید ولی زنده باد مغزها در تولید به این سبب اطلاق کار آفرین به هر کس که تعدادی شغل ایحاد کرده و بنگاه خود را یتیمخانه و یا به کمیته امداد تبدیل نموده این چنین کسانی از بیکاری عسرت بار افراد بهره می برند و خود را کارآفرین معرفی می نمایند اتفاقا سطح اشتغال در هر بنگاه اقتصادی پیوند نزدیک با خروجی تولیدی دارد بطوریکه بنگاهی که 500 نیروی شاغل داردحداقل باید به ازاء هرنفر یک ملیارد ریال در سال فروش داشته باشد تا بتوان انرا بنگاه متعارف نامید در حالیکه هنوز نمی توان این بنگاه را کارآفرین دانست به عبارت دیگر اگر این کارخانه 50 هزار ملیارد تومان فروش سالانه داشته باشد تازه در مقام یک بنگاه دار متعارف شناخته می شود به همین سبب نسبت نیروی کار و قیمت پولی تولید نشانگر حد و حدود طرح آفرینی است بنابراین چسب هل با پانصد نیروی کار اردوگاه کار پرپا کرده و ربطی به کارآفرینی ندارد اما مدیریت چسب هل خود را سلطان بنگاه خود می داند و فردناباور است زیرا در خصوصی ترین امور کارکنان خود دخالت می کند از این نظر اینگونه بنگاهها زایده بخش دولتی اقتصاد هستند و رویکرد آزاد را بر نمی تابند همچنانکه آزادی لشکر کارگران خود را محترم نمی شمارد
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 9⃣
❇️یک موضوع بسیار حیاتی، ارتباط میان تاریخ و نظریه اقتصادی است. در این جا نیز لودویگ فن #میزس، همانند بسیاری از دیگر حوزه های اقتصاد اتریشی، نقش برجسته ای را به ویژه در اثر خود با عنوان نظریه و تاریخ بازی می کند. بسیار شگفت انگیز است که میزس و رفتار شناسان دیگر که با عنوان «ماقبل تجربه گرایان» از آنها یاد می شود، عموما به «مخالفت» با تاریخ متهم شده اند. اما در واقع، نه تنها میزس معتقد بود که نیازی نیست نظریه اقتصادی با استفاده از فاکت های تاریخی مورد «آزمون» قرار گیرد، بلکه باور داشت که چنین کاری امکان پذیر نیست. یک حقیقت تاریخی، برای آنکه بتواند جهت آزمون نظریه مورد استفاده قرار گیرد، باید ساده بوده و با دیگر فاکت ها در رده های قابل دسترس و قابل تکرار همگن باشد.
❇️به طور خلاصه، این نظریه که یک اتم مس، یک اتم گوگرد و چهار اتم اکسیژن با همدیگر ترکیب شده و واحدی مشخص به نام سولفات مس را با خواصی معین به وجود می آورند، به راحتی در آزمایشگاه امتحان می شود. هر یک از این اتم ها شبیه به یکدیگرند و بنابراین می توان این آزمون را بی نهایت تکرار کرد؛ اما همان طور که میزس خاطر نشان می کند، تمام رخداد های تاریخی، ساده و قابل تکرار نیستند و هر یک، نتیجه پیچیده انواع متغیری از عوامل چند گانه اند که همواره در ارتباطی ثابت با عوامل دیگر قرار ندارند. بنابراین تمام رویداد های تاریخی نامتجانس اند و بنابراین نمی توان از آنها برای آزمون یا ساخت قوانین تاریخی - چه کمی و چه غیر کمی - استفاده کرد. می توان تمام اتم های مس را در یک گروه همگن قرار داد؛ اما چنین کاری در خصوص رویداد های تاریخی امکان ناپذیر است.
❇️البته این بدان معنا نیست که هیچ تشابهی میان رخداد های تاریخی وجود ندارد. شباهت های آنها زیاد است؛ اما تجانسی میان آنها وجود ندارد. همانندی های بسیاری میان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ وجود داشت؛ اما نمی توان آنها را رویداد هایی همگن نامید؛ زیرا تفاوت های مهم و گریز ناپذیری با یکدیگر داشتند. انتخابات بعدی نیز رویداد تکرار پذیری که بتوان آن را در گروه همگنی از «انتخابات» مختلف قرار داد، نخواهد بود. بنابراین هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد.
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت 9⃣
❇️یک موضوع بسیار حیاتی، ارتباط میان تاریخ و نظریه اقتصادی است. در این جا نیز لودویگ فن #میزس، همانند بسیاری از دیگر حوزه های اقتصاد اتریشی، نقش برجسته ای را به ویژه در اثر خود با عنوان نظریه و تاریخ بازی می کند. بسیار شگفت انگیز است که میزس و رفتار شناسان دیگر که با عنوان «ماقبل تجربه گرایان» از آنها یاد می شود، عموما به «مخالفت» با تاریخ متهم شده اند. اما در واقع، نه تنها میزس معتقد بود که نیازی نیست نظریه اقتصادی با استفاده از فاکت های تاریخی مورد «آزمون» قرار گیرد، بلکه باور داشت که چنین کاری امکان پذیر نیست. یک حقیقت تاریخی، برای آنکه بتواند جهت آزمون نظریه مورد استفاده قرار گیرد، باید ساده بوده و با دیگر فاکت ها در رده های قابل دسترس و قابل تکرار همگن باشد.
❇️به طور خلاصه، این نظریه که یک اتم مس، یک اتم گوگرد و چهار اتم اکسیژن با همدیگر ترکیب شده و واحدی مشخص به نام سولفات مس را با خواصی معین به وجود می آورند، به راحتی در آزمایشگاه امتحان می شود. هر یک از این اتم ها شبیه به یکدیگرند و بنابراین می توان این آزمون را بی نهایت تکرار کرد؛ اما همان طور که میزس خاطر نشان می کند، تمام رخداد های تاریخی، ساده و قابل تکرار نیستند و هر یک، نتیجه پیچیده انواع متغیری از عوامل چند گانه اند که همواره در ارتباطی ثابت با عوامل دیگر قرار ندارند. بنابراین تمام رویداد های تاریخی نامتجانس اند و بنابراین نمی توان از آنها برای آزمون یا ساخت قوانین تاریخی - چه کمی و چه غیر کمی - استفاده کرد. می توان تمام اتم های مس را در یک گروه همگن قرار داد؛ اما چنین کاری در خصوص رویداد های تاریخی امکان ناپذیر است.
❇️البته این بدان معنا نیست که هیچ تشابهی میان رخداد های تاریخی وجود ندارد. شباهت های آنها زیاد است؛ اما تجانسی میان آنها وجود ندارد. همانندی های بسیاری میان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ وجود داشت؛ اما نمی توان آنها را رویداد هایی همگن نامید؛ زیرا تفاوت های مهم و گریز ناپذیری با یکدیگر داشتند. انتخابات بعدی نیز رویداد تکرار پذیری که بتوان آن را در گروه همگنی از «انتخابات» مختلف قرار داد، نخواهد بود. بنابراین هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد.
@austrianschool
❇️ متدولوژی اقتصاد اتریشی❇️
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت🔟
❇️هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد. این جا است که دلیل مخالفت کاملا بنیادین میزس با اقتصاد سنجی روشن می شود.
اقتصاد #سنجی نه تنها می کوشد که با استفاده از فاکت های پیچیده و نا همگن تاریخی، از علوم طبیعی تقلید کند - به شکلی که گویی اینها فاکت های آزمایشگاهی همگن و تکرار پذیری هستند - بلکه پیچیدگی کیفی هر رویداد را به عددی کمی فرو می کاهد و سپس با عمل به شکلی که گویی این روابط مقداری در تاریخ بشر ثابت می مانند، بر وخامت این مغلطه می افزاید. همان گونه که میزس بار ها اشاره کرده بود، اقتصادسنجی کاملا بر خلاف علوم فیزیکی که بر اکتشاف تجربی ثابت های کمی استوارند،نتوانسته حتی یک ثابت را در تاریخ بشر پیدا کند و با توجه به شرایط دائما دگرگون شونده اراده، دانش و ارزش های انسان ها و همچنین با نظر به تفاوت های آنها، قابل تصور نیست که اقتصاد سنجی هرگز از پس چنین کاری برآید.
❇️رفتار شناسان - و نه ستایشگران کذایی تاریخ - در مقابل تاریخ نیستند و نکات منحصر به فرد و تحویل ناپذیر تاریخ انسان را عمیقا مورد توجه قرار می دهند. به علاوه به عقیده رفتار شناسان، دانشمندان علوم اجتماعی نمی توانند به شکلی با یکایک انسان ها رفتار کنند که گویی افرادی صاحب ذهن که بر پایه ارزش ها و انتظاراتشان عمل می کنند، نیستند، بلکه سنگ یا مولکول هایی اند که می توان روند تغییرات شان را به لحاظ علمی در آنچه ثابت یا قانون کمی نامیده می شود، دنبال کرد. به علاوه بزرگ ترین مایه شگفتی آن است که این رفتار شناس ها هستند که واقعا رویکردی تجربی را اتخاذ می کنند؛ زیرا به طبیعت منحصر به فرد و نامتجانس فاکت های تاریخی اذعان دارند و این «تجربه گرایان» خود خوانده هستند که با تلاش برای فروکاستن حقایق تاریخی به قوانین کمی، کاملا آنها را نادیده می گیرند.
❇️از این رو #میزس درباره متخصصین اقتصاد سنجی و دیگر عالمان «اقتصاد مقداری» می نویسد:
«در حوزه اقتصاد، هیچ رابطه ثابتی وجود ندارد و متعاقبا هیچ گونه ای از اندازه گیری امکان پذیر نیست. اگر یک متخصص آمار محاسبه کند که افزایش ۱۰ درصدی عرضه سیب زمینی در آتلانتیس در زمانی معین، کاهش ۸ درصدی قیمت آن را به دنبال می آورد، چیزی را درباره تاثیر تغییر عرضه این محصول در کشوری دیگر یا در زمانی دیگر ثابت نکرده است. او «کشش تقاضا» برای سیب زمینی را «اندازه گیری» نکرده و تنها یک حقیقت منحصر به فرد تاریخی را نشان داده است. ممکن نیست هیچ فرد هوشمندی در این باره که رفتار انسان ها در قبال سیب زمینی و هر کالای دیگری متغیر است، شک کند. افراد مختلف، ارزش چیز های یکسان را به گونه هایی متفاوت تعیین می کنند و با تغییر شرایط، ارزش گذاری هایشان تغییر می یابد...
امکان ناپذیری اندازه گیری به خاطر نبود روش های تکنیکی برای تعیین معیار نیست.... بلکه به نبود روابط ثابت باز می گردد.... اقتصاد، بر خلاف آنچه پوزیتیویست ها به کرات می گویند... رو به گذشته ندارد؛ چرا که «مقداری» نیست. اقتصاد به این دلیل مقداری نیست و اندازه گیری نمی کند که هیچ ثابتی وجود ندارد؛ ارقام آماری که به رخداد های اقتصادی اشاره دارند، داده های تاریخی اند. آنها به ما می گویند که در یک مورد تکرار ناپذیر تاریخی چه اتفاقی رخ داده است. می توانیم رویداد های فیزیکی را بر پایه دانش خود درباره روابط ثابتی که آزمایش ها برایمان محرز کرده اند، تفسیر کنیم؛ اما اتفاقات تاریخی چنین تفسیری را تاب نمی آورند....
@austrianschool
موری #روتبارد ترجمه محسن رنجبر
قسمت🔟
❇️هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد. این جا است که دلیل مخالفت کاملا بنیادین میزس با اقتصاد سنجی روشن می شود.
اقتصاد #سنجی نه تنها می کوشد که با استفاده از فاکت های پیچیده و نا همگن تاریخی، از علوم طبیعی تقلید کند - به شکلی که گویی اینها فاکت های آزمایشگاهی همگن و تکرار پذیری هستند - بلکه پیچیدگی کیفی هر رویداد را به عددی کمی فرو می کاهد و سپس با عمل به شکلی که گویی این روابط مقداری در تاریخ بشر ثابت می مانند، بر وخامت این مغلطه می افزاید. همان گونه که میزس بار ها اشاره کرده بود، اقتصادسنجی کاملا بر خلاف علوم فیزیکی که بر اکتشاف تجربی ثابت های کمی استوارند،نتوانسته حتی یک ثابت را در تاریخ بشر پیدا کند و با توجه به شرایط دائما دگرگون شونده اراده، دانش و ارزش های انسان ها و همچنین با نظر به تفاوت های آنها، قابل تصور نیست که اقتصاد سنجی هرگز از پس چنین کاری برآید.
❇️رفتار شناسان - و نه ستایشگران کذایی تاریخ - در مقابل تاریخ نیستند و نکات منحصر به فرد و تحویل ناپذیر تاریخ انسان را عمیقا مورد توجه قرار می دهند. به علاوه به عقیده رفتار شناسان، دانشمندان علوم اجتماعی نمی توانند به شکلی با یکایک انسان ها رفتار کنند که گویی افرادی صاحب ذهن که بر پایه ارزش ها و انتظاراتشان عمل می کنند، نیستند، بلکه سنگ یا مولکول هایی اند که می توان روند تغییرات شان را به لحاظ علمی در آنچه ثابت یا قانون کمی نامیده می شود، دنبال کرد. به علاوه بزرگ ترین مایه شگفتی آن است که این رفتار شناس ها هستند که واقعا رویکردی تجربی را اتخاذ می کنند؛ زیرا به طبیعت منحصر به فرد و نامتجانس فاکت های تاریخی اذعان دارند و این «تجربه گرایان» خود خوانده هستند که با تلاش برای فروکاستن حقایق تاریخی به قوانین کمی، کاملا آنها را نادیده می گیرند.
❇️از این رو #میزس درباره متخصصین اقتصاد سنجی و دیگر عالمان «اقتصاد مقداری» می نویسد:
«در حوزه اقتصاد، هیچ رابطه ثابتی وجود ندارد و متعاقبا هیچ گونه ای از اندازه گیری امکان پذیر نیست. اگر یک متخصص آمار محاسبه کند که افزایش ۱۰ درصدی عرضه سیب زمینی در آتلانتیس در زمانی معین، کاهش ۸ درصدی قیمت آن را به دنبال می آورد، چیزی را درباره تاثیر تغییر عرضه این محصول در کشوری دیگر یا در زمانی دیگر ثابت نکرده است. او «کشش تقاضا» برای سیب زمینی را «اندازه گیری» نکرده و تنها یک حقیقت منحصر به فرد تاریخی را نشان داده است. ممکن نیست هیچ فرد هوشمندی در این باره که رفتار انسان ها در قبال سیب زمینی و هر کالای دیگری متغیر است، شک کند. افراد مختلف، ارزش چیز های یکسان را به گونه هایی متفاوت تعیین می کنند و با تغییر شرایط، ارزش گذاری هایشان تغییر می یابد...
امکان ناپذیری اندازه گیری به خاطر نبود روش های تکنیکی برای تعیین معیار نیست.... بلکه به نبود روابط ثابت باز می گردد.... اقتصاد، بر خلاف آنچه پوزیتیویست ها به کرات می گویند... رو به گذشته ندارد؛ چرا که «مقداری» نیست. اقتصاد به این دلیل مقداری نیست و اندازه گیری نمی کند که هیچ ثابتی وجود ندارد؛ ارقام آماری که به رخداد های اقتصادی اشاره دارند، داده های تاریخی اند. آنها به ما می گویند که در یک مورد تکرار ناپذیر تاریخی چه اتفاقی رخ داده است. می توانیم رویداد های فیزیکی را بر پایه دانش خود درباره روابط ثابتی که آزمایش ها برایمان محرز کرده اند، تفسیر کنیم؛ اما اتفاقات تاریخی چنین تفسیری را تاب نمی آورند....
@austrianschool
❇️ enterprise❇️
در معنای عام یا گسترده، به عقیده ی اتریشی ها کارآفرینی در واقع با کنش انسان منطبق است. از این جهت می توان گفت هر کس که برای تغییر وضع حاضر و دست یابی به اهدافش در آینده اقدام میکند، کارآفرینی کرده است. اگر چه در نگاه اول این تعریف ممکن است بیش از حد بسیط و گسترده بوده و با کاربردهای جاری زبان شناسی همخوانی نداشته باشد، اما باید به یاد داشته باشیم که این تعریف به معنای واقعی اقدام متهورانه یا کلمه ی اسپانیایی “empresa” است. در واقع کلمه ی اسپانیایی empresa و کلمه ی فرانسوی و انگلیسی enterprise# از نظر ریشه شسناسی واژگان از واژه ی in prehendo-endi-ensum مشتق می شوند که به معنای کشف کردن، دیدن، درک کردن، فهمیدن و دریافتن است و واژه ی لاتین In prehensa، به روشنی بر مفهوم کنش دلالت می کند و به معنای گرفتن و تصاحب کردن است. به طور خلاصه empresa هم معنا با واژه ی اقدام شجاعانه است.
❇️در فرانسه واژه ی entrepreneur قدمتی طولانی دارد و از اواخر قرون وسطا به افراد مسئول انجام اعمال مهم و عمدتا مربوط به جنگ و افراد مسئول پروژه های بزرگ ساخت کلیسا نسبت داده می شد. لغت نامه ی آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی واژه ی empresa را چنین تعریف می کند: عملی سخت و دشوار که شجاعانه و یا تهور و جسارت انجام می شود empresa همچنین در قرون میانه برای اشاره به علامت های مخصوصی استفاده شد که برخی شوالیه ها برای اعلام تعهدشان به انجام یک عمل مهم حمل می کردند. مفهوم empresa یا اقدام متهورانه به عنوان یک کنش ضرورتاً و مسلماً نیازمند یک نگرش جسورانه است که دقیقاً متشکل از یک اشتیاق مداوم برای جست و جو، کشف یا خلق و شناسایی اهداف و ابزار است (که همگی این ها یا معنای فوق الذکر و واژه ی in prehendo سازگار است).
❇️کارآفرینی در معنایی دقیق، اساساً شامل درک و کشف prehendo فرصتها برای دست یابی به یک هدف یا کسب سود و در نتیجه ی آن اقدام برای بهره برداری از این فرصت ها است که در محیط به وجود می آیند. #کرزنر معتقد است که اقدام برای بهره برداری از این فرصت ها است که در محیط به وجود می آیند. کرزنر معتقد است که اقدام به کارآفرینی مستلزم یک دقت خاص است، یعنی یک نوع هشیاری دایمی که به کارزنر اجازه می دهد ان چه که در اطرافش هست را درک و کشف کند ..... شاید دلیل استفاده ی کرزنر از واژه ی انگلیسی alertness این است که کارآفرینی از زبان فرانسوی ریشه می گیرد و مستقیماً بیان کننده ی مفهوم prehendo نیست آن گونه که در زبان های اروپایی رومی معنا می دهد. به هر جهت، صفت اسپانیایی perienz (باهوش و زیرک)، کاملاً مناسب کارآفرینی است، چرا که همان گونه که لغت نامه ی آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی به ما می گوید، این واژه درباره ی نکاه یا بصیرتی که عمیق و دقیق باشد، به کار می رود به علاوه، واژه ی Speculator از نظر ریشه شناسی لغات از واژه ژلاتین Specula مشتق می شده اند، از دور ببینند.
در نتیجه این مفاهیم کاملاً با فعالیت هایی که کارآفرینان درگیر آن هستند متناسب است، چه زمانی که تصمیم می گیرند چه اقداماتی انجام دهند، چه زمانی که تاثیر آن اقدامات در آینده را تخمین می زنند و چه زمانی که آن اقدام ها را انجام می دهند و درگیر آن ها می شوند. اگر چه el estaralerta (آگاهی) نیز می تواند یکی از نشانه های قابل قبول کارآفرینی باشد، این واژه نیز دربرگیرنده ی مفهوم توجه و هشیاری است و تا حدودی دقت آن کمتر از واژه ی perpicaz است، چرا که به وضوح نشان دهنده ی یک رویکرد ثابت است تا
یک رویکرد پویا و دینامیک
برگرفته از کتاب اقتصاد اتریش. نوشته خسوس هورتا دسوتو
@austrianschool
در معنای عام یا گسترده، به عقیده ی اتریشی ها کارآفرینی در واقع با کنش انسان منطبق است. از این جهت می توان گفت هر کس که برای تغییر وضع حاضر و دست یابی به اهدافش در آینده اقدام میکند، کارآفرینی کرده است. اگر چه در نگاه اول این تعریف ممکن است بیش از حد بسیط و گسترده بوده و با کاربردهای جاری زبان شناسی همخوانی نداشته باشد، اما باید به یاد داشته باشیم که این تعریف به معنای واقعی اقدام متهورانه یا کلمه ی اسپانیایی “empresa” است. در واقع کلمه ی اسپانیایی empresa و کلمه ی فرانسوی و انگلیسی enterprise# از نظر ریشه شسناسی واژگان از واژه ی in prehendo-endi-ensum مشتق می شوند که به معنای کشف کردن، دیدن، درک کردن، فهمیدن و دریافتن است و واژه ی لاتین In prehensa، به روشنی بر مفهوم کنش دلالت می کند و به معنای گرفتن و تصاحب کردن است. به طور خلاصه empresa هم معنا با واژه ی اقدام شجاعانه است.
❇️در فرانسه واژه ی entrepreneur قدمتی طولانی دارد و از اواخر قرون وسطا به افراد مسئول انجام اعمال مهم و عمدتا مربوط به جنگ و افراد مسئول پروژه های بزرگ ساخت کلیسا نسبت داده می شد. لغت نامه ی آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی واژه ی empresa را چنین تعریف می کند: عملی سخت و دشوار که شجاعانه و یا تهور و جسارت انجام می شود empresa همچنین در قرون میانه برای اشاره به علامت های مخصوصی استفاده شد که برخی شوالیه ها برای اعلام تعهدشان به انجام یک عمل مهم حمل می کردند. مفهوم empresa یا اقدام متهورانه به عنوان یک کنش ضرورتاً و مسلماً نیازمند یک نگرش جسورانه است که دقیقاً متشکل از یک اشتیاق مداوم برای جست و جو، کشف یا خلق و شناسایی اهداف و ابزار است (که همگی این ها یا معنای فوق الذکر و واژه ی in prehendo سازگار است).
❇️کارآفرینی در معنایی دقیق، اساساً شامل درک و کشف prehendo فرصتها برای دست یابی به یک هدف یا کسب سود و در نتیجه ی آن اقدام برای بهره برداری از این فرصت ها است که در محیط به وجود می آیند. #کرزنر معتقد است که اقدام برای بهره برداری از این فرصت ها است که در محیط به وجود می آیند. کرزنر معتقد است که اقدام به کارآفرینی مستلزم یک دقت خاص است، یعنی یک نوع هشیاری دایمی که به کارزنر اجازه می دهد ان چه که در اطرافش هست را درک و کشف کند ..... شاید دلیل استفاده ی کرزنر از واژه ی انگلیسی alertness این است که کارآفرینی از زبان فرانسوی ریشه می گیرد و مستقیماً بیان کننده ی مفهوم prehendo نیست آن گونه که در زبان های اروپایی رومی معنا می دهد. به هر جهت، صفت اسپانیایی perienz (باهوش و زیرک)، کاملاً مناسب کارآفرینی است، چرا که همان گونه که لغت نامه ی آکادمی سلطنتی زبان اسپانیایی به ما می گوید، این واژه درباره ی نکاه یا بصیرتی که عمیق و دقیق باشد، به کار می رود به علاوه، واژه ی Speculator از نظر ریشه شناسی لغات از واژه ژلاتین Specula مشتق می شده اند، از دور ببینند.
در نتیجه این مفاهیم کاملاً با فعالیت هایی که کارآفرینان درگیر آن هستند متناسب است، چه زمانی که تصمیم می گیرند چه اقداماتی انجام دهند، چه زمانی که تاثیر آن اقدامات در آینده را تخمین می زنند و چه زمانی که آن اقدام ها را انجام می دهند و درگیر آن ها می شوند. اگر چه el estaralerta (آگاهی) نیز می تواند یکی از نشانه های قابل قبول کارآفرینی باشد، این واژه نیز دربرگیرنده ی مفهوم توجه و هشیاری است و تا حدودی دقت آن کمتر از واژه ی perpicaz است، چرا که به وضوح نشان دهنده ی یک رویکرد ثابت است تا
یک رویکرد پویا و دینامیک
برگرفته از کتاب اقتصاد اتریش. نوشته خسوس هورتا دسوتو
@austrianschool
Forwarded from اقتصاد وسرمایه داری
سرمایه داری نعمتی نادر در همه تاریخ (475)
سرمایه داری راز سر به مهری است که غارتگران و یاغی صفتان و راهزنان و نوچه های انها با فریب کاری و اشعار دلربا اجازه نمی دهند مردم جهان سوم حقیقت انرا کشف کنند و با کمترین تردید راه دشوار سرمایه داری را در پیش گیرند تا هرکدام یک پاریس و یا سوئیس و یا منچستر و یا دانمارک و یا واشنگتن شوند
علی فتاحی
3 شهریور 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
سرمایه داری راز سر به مهری است که غارتگران و یاغی صفتان و راهزنان و نوچه های انها با فریب کاری و اشعار دلربا اجازه نمی دهند مردم جهان سوم حقیقت انرا کشف کنند و با کمترین تردید راه دشوار سرمایه داری را در پیش گیرند تا هرکدام یک پاریس و یا سوئیس و یا منچستر و یا دانمارک و یا واشنگتن شوند
علی فتاحی
3 شهریور 1396
@alisaehon
کانال اقتصاد و سرمایه داری
Forwarded from LiberTorch (|>👀¥@)
📜چرا نسبیگرایی جذاب است؟
✍تیموتی ویلیامسون
🗽نسبی گرا مدعی است بین حقیقت مطلق و جزم گرایی رابطه مستقیمی وجود دارد. ولی این اشتباه است، می توان به وجود حقیقت مطلق باور داشت بدون این ادعا که یقیناً به آن دسترسی پیدا کرده ایم.
Instagr.am/LiberTorch
🗽تیموتی ویلیامسون (متولد ۱۹۵۵) فیلسوف بریتانیایی و استاد دانشگاه آکسفورد است. زمینههای تخصص وی شامل معرفتشناسی، منطق، فلسفه زبان و متافیزیک میشود. وی در حال حاضر استاد دانشگاه آکسفورد است.
t.me/LibrT
🗽نسبیگرا، کسی است که از گفتن «من اشتباه میکنم، حق با توست» یا «حق با من است، تو اشتباه می کنی» پرهیز می کند و بر این باور است که هر شخصی نقطه نظر خود را دارد و هر نقطه نظری از منظر همان نقطه نظر صحیح است ولی از نظر دیگر دیدگاهها صحیح نیست و چیزی فراتر از این دیدگاه نمی تواند درست و غلط بودن نظرهای ما را مشخص کند.
@LibrT
🗽نسبی گرا نافی وجود هر گونه حقیقت مطلق است. تغییر دادن دیدگاه برخی از اشخاص بسیار دشوار و گاهی غیرممکن است ولی این دلیل نمی شود که آنها در اشتباه نیستند. به طور کلی وقتی شخصی نمی خواهد دیدگاه اشتباه خودش را تغییر دهد مشکل خودش است ولی در صورتی که این افراد بخواهند بر اساس باورهای اشتباه خود عمل کنند و برای دیگران دردسر درست کنند، دیدگاه آنها به مشکلی برای همه تبدیل خواهد شد.
🗽چرا نسبی گرایی این قدر جذاب شده است؟ ویلیامسون بر این باور است که برخی افراد می ترسند با پذیرش این موضع که برخی باورها غلط و برخی دیگر صحیح هستند و افراد گاهی در اختلاف نظرها به روشی منطقی به نتیجه تن نمی دهند این اختلاف نظر به جنگ قدرت تبدیل شود و هر که قدرتمندتر است، فارغ از اعتبار استدلال هایش بتواند نظرش را بر دیگری تحمیل کند
🗽مشکل اصلی نسبی گرایی این است که نمی توان آن را به شکلی منسجم ارائه کرد. فیلسوفی که اغلب به عنوان یک نسبی گرا در مورد حقیقت از او یاد می شود نیچه است. ولی حتی نیچه هم باورهای خود را در مورد چگونگی امور داشت و نظراتی را که با نظرات خودش همخوان نبودند را عمیقاً اشتباه می دانست. صرف داشتن اندیشه – هر اندیشه ای - شما را به عدم تقارنی میان افراد همفکر و ناهمفکر با شما متعهد می کند.
🗽اگر قرار باشد دیدگاهی داشته باشید (هر دیدگاهی) یعنی به شکلی خاص به مسائل نگاه می کنید و این یعنی پذیرفتن اینکه دیدگاه مخالفی وجود دارد. ممکن است نسبی گرا بخواهد از این تله نیز فرار کند. تنها راه پیش روی او این است که به هیچ دیدگاهی تعهد نداشته باشد، حتی خود نسبی گرایی!
🗽نسبی گرایی را نمی توان به صورت منسجمی ارائه کرد، حال سؤال اینجاست که چرا باید برای رد کردن دیدگاهی چنین فاقد انسجام، وقت صرف کرد. ویلیامسون اشاره می کند که در جوامع امروزی از نسبی گرایی بسیار استقبال شده است. درست است که این استقبال ناشی از سردرگمی است ولی همین سردرگمی ها می توانند تأثیرگذار باشند. به عنوان مثال این روزها افراد بسیاری می گویند هر کسی دیدگاه خودش را دارد و همه دیدگاهها ارزش یکسانی دارند.
🗽این افراد فراموش می کنند که این خود یک دیدگاه است و باید با این دیدگاه که «برخی دیدگاهها از دیگر دیدگاهها برتر هستند» ارزش یکسانی داشته باشد! سردرگمی هایی که نسبی گرایی به بار می آورد می تواند در مسئولیت پذیری و عمل اخلاقی افراد تأثیرگذار باشد. نسبی گرایی چیزی جز قانع شدن به شعاری بی مایه به این بهانه که به وسیله آن می توانیم با یکدیگر در صلح زندگی کنیم نیست. اختلاف نظر یکی از بنیادی ترین مسائل بشر است و برای بررسی آن به رویکردی عمیق تر نیاز است.
✍تیموتی ویلیامسون
🗽نسبی گرا مدعی است بین حقیقت مطلق و جزم گرایی رابطه مستقیمی وجود دارد. ولی این اشتباه است، می توان به وجود حقیقت مطلق باور داشت بدون این ادعا که یقیناً به آن دسترسی پیدا کرده ایم.
Instagr.am/LiberTorch
🗽تیموتی ویلیامسون (متولد ۱۹۵۵) فیلسوف بریتانیایی و استاد دانشگاه آکسفورد است. زمینههای تخصص وی شامل معرفتشناسی، منطق، فلسفه زبان و متافیزیک میشود. وی در حال حاضر استاد دانشگاه آکسفورد است.
t.me/LibrT
🗽نسبیگرا، کسی است که از گفتن «من اشتباه میکنم، حق با توست» یا «حق با من است، تو اشتباه می کنی» پرهیز می کند و بر این باور است که هر شخصی نقطه نظر خود را دارد و هر نقطه نظری از منظر همان نقطه نظر صحیح است ولی از نظر دیگر دیدگاهها صحیح نیست و چیزی فراتر از این دیدگاه نمی تواند درست و غلط بودن نظرهای ما را مشخص کند.
@LibrT
🗽نسبی گرا نافی وجود هر گونه حقیقت مطلق است. تغییر دادن دیدگاه برخی از اشخاص بسیار دشوار و گاهی غیرممکن است ولی این دلیل نمی شود که آنها در اشتباه نیستند. به طور کلی وقتی شخصی نمی خواهد دیدگاه اشتباه خودش را تغییر دهد مشکل خودش است ولی در صورتی که این افراد بخواهند بر اساس باورهای اشتباه خود عمل کنند و برای دیگران دردسر درست کنند، دیدگاه آنها به مشکلی برای همه تبدیل خواهد شد.
🗽چرا نسبی گرایی این قدر جذاب شده است؟ ویلیامسون بر این باور است که برخی افراد می ترسند با پذیرش این موضع که برخی باورها غلط و برخی دیگر صحیح هستند و افراد گاهی در اختلاف نظرها به روشی منطقی به نتیجه تن نمی دهند این اختلاف نظر به جنگ قدرت تبدیل شود و هر که قدرتمندتر است، فارغ از اعتبار استدلال هایش بتواند نظرش را بر دیگری تحمیل کند
🗽مشکل اصلی نسبی گرایی این است که نمی توان آن را به شکلی منسجم ارائه کرد. فیلسوفی که اغلب به عنوان یک نسبی گرا در مورد حقیقت از او یاد می شود نیچه است. ولی حتی نیچه هم باورهای خود را در مورد چگونگی امور داشت و نظراتی را که با نظرات خودش همخوان نبودند را عمیقاً اشتباه می دانست. صرف داشتن اندیشه – هر اندیشه ای - شما را به عدم تقارنی میان افراد همفکر و ناهمفکر با شما متعهد می کند.
🗽اگر قرار باشد دیدگاهی داشته باشید (هر دیدگاهی) یعنی به شکلی خاص به مسائل نگاه می کنید و این یعنی پذیرفتن اینکه دیدگاه مخالفی وجود دارد. ممکن است نسبی گرا بخواهد از این تله نیز فرار کند. تنها راه پیش روی او این است که به هیچ دیدگاهی تعهد نداشته باشد، حتی خود نسبی گرایی!
🗽نسبی گرایی را نمی توان به صورت منسجمی ارائه کرد، حال سؤال اینجاست که چرا باید برای رد کردن دیدگاهی چنین فاقد انسجام، وقت صرف کرد. ویلیامسون اشاره می کند که در جوامع امروزی از نسبی گرایی بسیار استقبال شده است. درست است که این استقبال ناشی از سردرگمی است ولی همین سردرگمی ها می توانند تأثیرگذار باشند. به عنوان مثال این روزها افراد بسیاری می گویند هر کسی دیدگاه خودش را دارد و همه دیدگاهها ارزش یکسانی دارند.
🗽این افراد فراموش می کنند که این خود یک دیدگاه است و باید با این دیدگاه که «برخی دیدگاهها از دیگر دیدگاهها برتر هستند» ارزش یکسانی داشته باشد! سردرگمی هایی که نسبی گرایی به بار می آورد می تواند در مسئولیت پذیری و عمل اخلاقی افراد تأثیرگذار باشد. نسبی گرایی چیزی جز قانع شدن به شعاری بی مایه به این بهانه که به وسیله آن می توانیم با یکدیگر در صلح زندگی کنیم نیست. اختلاف نظر یکی از بنیادی ترین مسائل بشر است و برای بررسی آن به رویکردی عمیق تر نیاز است.
#هایک دریافت طی دهه ی 1920، فدرال رزرو یا همان بانک مرکزی امریکا، به عمد طرح گسترش اعتبار را جهت خنثی سازی اثر کاهش تورم ناشی از افزایش پایدار در بهره وری شروع کرده است، لذا اگرچه قیمت های کالاهای مصرفی و خدمات طی آن دوره به طرز قابل توجهی افزایش نیافت، اما رشد پولی قابل ملاحظه ای روی داده و حباب مالی بزرگی بروزکرد. هایک معتقد بود که دیر یا زود این حباب خواهد ترکید و خطاهای عظیم سرمایه گذاری های انجام شده را آشکار خواهد کرد. در واقع، هایک پیشنهاد پولی باعث ناهماهنگی ادواری بین تصمیمات سرمایه گذاران و مصرف کنندگان می شود، ناهماهنگی که دیر یا زود روند جریان ها را برعکس کرده و موجب رکود اقتصادی می شود. هایک این ایده ها را در مقاله ی خود درباره ی معادله ی ادواری قیمت و تغییر در ارزش پول بیان می دارد که در سال 1928 منتشر شده است (هایک، 1984؛ 171-118). کاربرد تحلیل هایک بر شرایط موجود این امکان را به او داد که رکود کلی را که در سال 1929 شروع شده بود، پیش بینی کند و هایک همیشه آن را به عنوان نتیجه ی روند گسترش اعتباری مصنوعی بیان کند که بانک مرکزی امریکا آن را در مقیاس گسترده و طی آن دهه اقتباس کرده بود ....
بعدها در سال 1931، هایک چیزی را منتشر کرد که شاید مهم ترین و مشهورترین کتاب در زمینه ی نظریه ی سیکل تجاری است، قیمت ها و تولید در این مختصر، هایک در تحلیل دقیقی شرح می دهد که چگونه گسترش اعتبار بدون پیشتوانه قبلی در افزایش داوطلبانه ی پس اندازها، ساختار تولیدی را مختل کرده، بنابراین آن را به طور مصنوعی، بیش از حد سرمایه بر می کند و نیازمند این است که خطاهای مرتکب شده در شکل رکود بروز کند.
از کتاب اقتصاد علم اتریشی نوشته
کری آی وان
@austrianschool
بعدها در سال 1931، هایک چیزی را منتشر کرد که شاید مهم ترین و مشهورترین کتاب در زمینه ی نظریه ی سیکل تجاری است، قیمت ها و تولید در این مختصر، هایک در تحلیل دقیقی شرح می دهد که چگونه گسترش اعتبار بدون پیشتوانه قبلی در افزایش داوطلبانه ی پس اندازها، ساختار تولیدی را مختل کرده، بنابراین آن را به طور مصنوعی، بیش از حد سرمایه بر می کند و نیازمند این است که خطاهای مرتکب شده در شکل رکود بروز کند.
از کتاب اقتصاد علم اتریشی نوشته
کری آی وان
@austrianschool
👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
اسرار نهان پول مایکل ملونی قسمت اول
Forwarded from راهبرد (Amir Hossein Khaleqi)
پزشکی که کسب وکارش انقلاب بود!
می گویند محمد رضا شاه پهلوی نسبت به تصویرش در رسانه های غربی بسیار حساس بود و یکی از شکایت های همیشگی اش از فرنگی ها این بود که روزنامه ها شما هر چه بخواهند می نویسند و شما هم هیچ کاری نمی کنید. پاسخ آنها البته روشن بود که رسانه های ما آزاد اند و نمی توانیم به آنها چیزی تحمیل کنیم.
همان زمان ها ابوالحسن خان بنی صدر به این نتیجه رسید که بد نیست مبالغی خرج شود تا شاه و دودمان پهلوی در رسانه های غربی بد جلوه داده شود، صدها هزار دلار به حساب یک پزشک ایرانی مقیم هیوستون تگزاس واریز شد که کارش برنامه ریزی و به راه انداختن تظاهرات دانشجویی و ارتباط با رسانه های غربی بود، این پزشک کسی نبود جز ابراهیم یزدی.
او ارتباط خوبی با اهالی رسانه و سیاستمداران غربی برقرار کرده بود و تلاش می کرد با رساندن اخبار مربوط به وضعیت حقوق بشر و فساد در ایران، جامعه جهانی را نسبت به وضع ایران حساس کند. او به ویژه در سالهای اوج گیری اعتراض ها در دوره کارتر نقشی اساسی بازی کرد. ارتباطش با مسئول میز ایران در وزارت امور خارجه باعث شد امریکایی ها برای مصالحه با مخالفان و جلوگیری از برخورد تند با آنها روی شاه فشار بیاورند.
سرگذشت این پزشک جالب بود؛ سوسیالیسم آن هم از نوع خاورمیانه ای اش چیزی کم از طاعون نداشت، او هم به قول خودش مسلمان سوسیالیست بود و هنوز هم عکسش با فیدل کاسترو را در اینترنت می شود پیدا کرد، می گفت همان سال های دهه 1340 دیدیم انقلاب کوبا و الجزایر پیروز شده بود، شور انقلابی بر ما غلبه کرد و بلند شدیم رفتیم به الجزایر و چین تا برای مبارزه آموزش های چریکی ببینیم. حتی گفته بود که اول بار اصول و فن مبارزه و سازمان دهی مخفی را او یاد سازمان مجاهدین خلق داده است.
در این سالها رفقایش بنی صدر و قطب زاده و بازرگان و علی شریعتی بودند، آنها در سال های مبارزه ارتباط گسترده ای با عرفات و قذافی و جمال عبدالناصر و صدام تکریتی برقرار کرده بودند، رهبران ناسیونالیست های عرب مخالف شاه بودند و دریغی از حمایت از مخالفان او نداشتند. به وساطت علی شریعتی، یزدی و تعدادی دیگر از الجزایر به مصر رفتند و در قاهره تشکیلات راه انداختند و به مخالفان اصول نبرد چریکی را آموزش می دادند، در عددی حیرت آور که به اشتباه چاپی می ماند ادعا کرده بود که 3635 نفر در این دوره آموزش دیدند و مسلح به ایران برگشتند! بعید بود این لشگر چریک مسلح از دید ساواک دور بماند.
باری، او و رفقایش در لبنان، فلسطین، عراق، مصر فعالیت کردند و برخی کمک ها از جاهایی نظیر سازمان اطلاعات لیبی و مصر می رسید، اما گذشته از چریک بازی، در امریکا و بعدها فرانسه هم با قطب زاده و بنی صدر مثلثی را تشکیل داده بود و بازوی اصلی آیت الله خمینی در مبارزه علیه شاه به شمار می آمدند.
بعدها هم که انقلاب پیروز شد و پستی در دولت موقت پیدا کرد، در مورد نقش او در اعدام مقامات رژیم سابق حرف های ضد ونقیض کم نیست. مذاکره اش با سایرس ونس، وزیر امور خارجه امریکا، خبرساز شد، جالب بود در همانجا هم حرف های شاه را برای او تکرار می کرد که چرا اینقدر در مورد وضعیت ایران سیاه نمایی می کنید و مگر نمی فهمید وضع در ایران عوض شده است!
به تدریج از سیاست ایران کنار گذاشته شد و شاید باورش این بود که مصداق بارز این جمله است که انقلاب فرزندانش را می خورد. زندگی اش پایین و بالا زیاد داشت، بعید بود خیلی از دنیا و واقعیت های آن سر در بیاورد، از جنس سوسیالیست های رمانتیک خاورمیانه ای بود که بیشتر عاشق مبارزه اند. سرنوشت او، بنی صدر، قطب زاده و بازرگان غریب و عبرت آموز بود؛ فاعتبروا یا اولی الابصار.
https://goo.gl/ExEnph
کانال راهبرد
@RahbordChannel
می گویند محمد رضا شاه پهلوی نسبت به تصویرش در رسانه های غربی بسیار حساس بود و یکی از شکایت های همیشگی اش از فرنگی ها این بود که روزنامه ها شما هر چه بخواهند می نویسند و شما هم هیچ کاری نمی کنید. پاسخ آنها البته روشن بود که رسانه های ما آزاد اند و نمی توانیم به آنها چیزی تحمیل کنیم.
همان زمان ها ابوالحسن خان بنی صدر به این نتیجه رسید که بد نیست مبالغی خرج شود تا شاه و دودمان پهلوی در رسانه های غربی بد جلوه داده شود، صدها هزار دلار به حساب یک پزشک ایرانی مقیم هیوستون تگزاس واریز شد که کارش برنامه ریزی و به راه انداختن تظاهرات دانشجویی و ارتباط با رسانه های غربی بود، این پزشک کسی نبود جز ابراهیم یزدی.
او ارتباط خوبی با اهالی رسانه و سیاستمداران غربی برقرار کرده بود و تلاش می کرد با رساندن اخبار مربوط به وضعیت حقوق بشر و فساد در ایران، جامعه جهانی را نسبت به وضع ایران حساس کند. او به ویژه در سالهای اوج گیری اعتراض ها در دوره کارتر نقشی اساسی بازی کرد. ارتباطش با مسئول میز ایران در وزارت امور خارجه باعث شد امریکایی ها برای مصالحه با مخالفان و جلوگیری از برخورد تند با آنها روی شاه فشار بیاورند.
سرگذشت این پزشک جالب بود؛ سوسیالیسم آن هم از نوع خاورمیانه ای اش چیزی کم از طاعون نداشت، او هم به قول خودش مسلمان سوسیالیست بود و هنوز هم عکسش با فیدل کاسترو را در اینترنت می شود پیدا کرد، می گفت همان سال های دهه 1340 دیدیم انقلاب کوبا و الجزایر پیروز شده بود، شور انقلابی بر ما غلبه کرد و بلند شدیم رفتیم به الجزایر و چین تا برای مبارزه آموزش های چریکی ببینیم. حتی گفته بود که اول بار اصول و فن مبارزه و سازمان دهی مخفی را او یاد سازمان مجاهدین خلق داده است.
در این سالها رفقایش بنی صدر و قطب زاده و بازرگان و علی شریعتی بودند، آنها در سال های مبارزه ارتباط گسترده ای با عرفات و قذافی و جمال عبدالناصر و صدام تکریتی برقرار کرده بودند، رهبران ناسیونالیست های عرب مخالف شاه بودند و دریغی از حمایت از مخالفان او نداشتند. به وساطت علی شریعتی، یزدی و تعدادی دیگر از الجزایر به مصر رفتند و در قاهره تشکیلات راه انداختند و به مخالفان اصول نبرد چریکی را آموزش می دادند، در عددی حیرت آور که به اشتباه چاپی می ماند ادعا کرده بود که 3635 نفر در این دوره آموزش دیدند و مسلح به ایران برگشتند! بعید بود این لشگر چریک مسلح از دید ساواک دور بماند.
باری، او و رفقایش در لبنان، فلسطین، عراق، مصر فعالیت کردند و برخی کمک ها از جاهایی نظیر سازمان اطلاعات لیبی و مصر می رسید، اما گذشته از چریک بازی، در امریکا و بعدها فرانسه هم با قطب زاده و بنی صدر مثلثی را تشکیل داده بود و بازوی اصلی آیت الله خمینی در مبارزه علیه شاه به شمار می آمدند.
بعدها هم که انقلاب پیروز شد و پستی در دولت موقت پیدا کرد، در مورد نقش او در اعدام مقامات رژیم سابق حرف های ضد ونقیض کم نیست. مذاکره اش با سایرس ونس، وزیر امور خارجه امریکا، خبرساز شد، جالب بود در همانجا هم حرف های شاه را برای او تکرار می کرد که چرا اینقدر در مورد وضعیت ایران سیاه نمایی می کنید و مگر نمی فهمید وضع در ایران عوض شده است!
به تدریج از سیاست ایران کنار گذاشته شد و شاید باورش این بود که مصداق بارز این جمله است که انقلاب فرزندانش را می خورد. زندگی اش پایین و بالا زیاد داشت، بعید بود خیلی از دنیا و واقعیت های آن سر در بیاورد، از جنس سوسیالیست های رمانتیک خاورمیانه ای بود که بیشتر عاشق مبارزه اند. سرنوشت او، بنی صدر، قطب زاده و بازرگان غریب و عبرت آموز بود؛ فاعتبروا یا اولی الابصار.
https://goo.gl/ExEnph
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Khaleqi
پزشکی که کسب وکارش انقلاب بود! | وبسایت شخصی امیرحسین خالقی
وب سایت شخصی امیر حسین خالقی ، خالقی ، راهبرد ، سیاست ، اقتصاد
هانس هرمان #هوپ:
✅ #دولت یک انحصار منطقه ای مبتنی بر زور است. آژانسی است که به صورت مستمر به حقوق نهادینه شده مالکیت تعدی کرده و با اخذ مالیات و ابداع مقررات به بهره برداری و اخاذی از مالکان اموال و دارایی ها می پردازد.
اما دولت چگونه امکان وجود یافته است؟ در اینجا دو نظریه برای خواستگاه دولت وجود دارد. در یک دسته، افرادی همچون فرانتس اوپنهایمر، الکساندر روستو و آلبرت جی نوک قرار دارند، که معتقدند برتری نظامی گروهی بر دیگران، ریشه پیدایش دولت است. این نظریه بیانگر خواستگاه بیرونی دولت است. اما این رویکرد از سوی نظریاتی که بستری تاریخی دارند، همچون انسان شناسان و مردم شناسانی مثل ویلهلم موهلمان به شدت مورد نقد قرار گرفته است. از موضع انتقادی آنان، همه دولت ها ثمره فتوحات بیرونی نیستند. این نقدها در واقع به جایگزینی نادرست زمانی کوچ نشینان بر کشاورزان یکجانشین در اولین دولت اشاره دارند. همچنین این نظریه بیرونی، وجود یک شبه دولت را نزد فاتحان، پیش فرض میگیرد. از این روی، نظریه بیرونی نیازمند یک مبنا و بنیاد درونی است.
چنین نظری از سوی برتراندو جوونل ارائه شده است. از دید او لدوت ها پیامد ارتقای رهبران طبیعی هستند. رهبران طبیعی، خود اصل مبادلات و تعاملات آزادانه دارندگان املاک خصوصی بوده و ماهیتی نابرابرانه، سلسله مراتبی و نخبه گرایانه دارد. در هر جامعه ای، افرادی بنا به استعدادهای خود در جایگاهی نخبه و برجسته نسبت به دیگران قرار می گیرند. دستمایه رفاهی، بهره هوشی و شجاعت می تواند فرد را در موقعیت نخبه قرار دهد و نظریات و داوری های او با دیده احترام ترویج می یابد. همچنین به علت ازدواج های انتخابی و قوانین مدنی و میراث ژنتیک موقعیت اقتدار طبیعی برای چندین نسل همچنان در میان خانواده های برگزیده پابرجا می ماند. سران این خاندان ها و برگزیده ها با کسب دستاوردها و دوراندیشی های نهادیه شده، خود به حل منازعات و اختلافات بین خود اقدام می کنند. این رهبران و نخبگان طبیعی به صورت رایگان همچون قاضی و مصلح نقش ایفا می کنند و این فارغ از عرضه عدالت مدنی به مثابه کالای عمومی یا حس وظیفه ای است که از خدمتگزاران حکومتی انتظار می رود. گام کوچک ولی مهم و اساسی برای گذار به سوی دولت، تاکید و پافشاری یکی از اعضای الیت و نخبگان و علی رغم مخالفت دیگر اعضای برجسته جامعه صورت گرفته و حق داوری آزاد را به انحصار خویش درآورده که بر حسب آن جناح های متعارض کشمکش، اکنون دیگر حقی در انتخاب قاضی و میانجی خویش نداشتند.
از کتاب اشرافیت دمکراسی سلطنت
نوشته هوپ
ترجمه سلیمان عبدی
@austrianschool
✅ #دولت یک انحصار منطقه ای مبتنی بر زور است. آژانسی است که به صورت مستمر به حقوق نهادینه شده مالکیت تعدی کرده و با اخذ مالیات و ابداع مقررات به بهره برداری و اخاذی از مالکان اموال و دارایی ها می پردازد.
اما دولت چگونه امکان وجود یافته است؟ در اینجا دو نظریه برای خواستگاه دولت وجود دارد. در یک دسته، افرادی همچون فرانتس اوپنهایمر، الکساندر روستو و آلبرت جی نوک قرار دارند، که معتقدند برتری نظامی گروهی بر دیگران، ریشه پیدایش دولت است. این نظریه بیانگر خواستگاه بیرونی دولت است. اما این رویکرد از سوی نظریاتی که بستری تاریخی دارند، همچون انسان شناسان و مردم شناسانی مثل ویلهلم موهلمان به شدت مورد نقد قرار گرفته است. از موضع انتقادی آنان، همه دولت ها ثمره فتوحات بیرونی نیستند. این نقدها در واقع به جایگزینی نادرست زمانی کوچ نشینان بر کشاورزان یکجانشین در اولین دولت اشاره دارند. همچنین این نظریه بیرونی، وجود یک شبه دولت را نزد فاتحان، پیش فرض میگیرد. از این روی، نظریه بیرونی نیازمند یک مبنا و بنیاد درونی است.
چنین نظری از سوی برتراندو جوونل ارائه شده است. از دید او لدوت ها پیامد ارتقای رهبران طبیعی هستند. رهبران طبیعی، خود اصل مبادلات و تعاملات آزادانه دارندگان املاک خصوصی بوده و ماهیتی نابرابرانه، سلسله مراتبی و نخبه گرایانه دارد. در هر جامعه ای، افرادی بنا به استعدادهای خود در جایگاهی نخبه و برجسته نسبت به دیگران قرار می گیرند. دستمایه رفاهی، بهره هوشی و شجاعت می تواند فرد را در موقعیت نخبه قرار دهد و نظریات و داوری های او با دیده احترام ترویج می یابد. همچنین به علت ازدواج های انتخابی و قوانین مدنی و میراث ژنتیک موقعیت اقتدار طبیعی برای چندین نسل همچنان در میان خانواده های برگزیده پابرجا می ماند. سران این خاندان ها و برگزیده ها با کسب دستاوردها و دوراندیشی های نهادیه شده، خود به حل منازعات و اختلافات بین خود اقدام می کنند. این رهبران و نخبگان طبیعی به صورت رایگان همچون قاضی و مصلح نقش ایفا می کنند و این فارغ از عرضه عدالت مدنی به مثابه کالای عمومی یا حس وظیفه ای است که از خدمتگزاران حکومتی انتظار می رود. گام کوچک ولی مهم و اساسی برای گذار به سوی دولت، تاکید و پافشاری یکی از اعضای الیت و نخبگان و علی رغم مخالفت دیگر اعضای برجسته جامعه صورت گرفته و حق داوری آزاد را به انحصار خویش درآورده که بر حسب آن جناح های متعارض کشمکش، اکنون دیگر حقی در انتخاب قاضی و میانجی خویش نداشتند.
از کتاب اشرافیت دمکراسی سلطنت
نوشته هوپ
ترجمه سلیمان عبدی
@austrianschool
Forwarded from LiberTorch (|>👀¥@)
🔖فردگرایی روش شناختی
🗽میزس در کتاب «کنش انسانی» توضیحی از آنچه او آن را «اصول فردگرایی روششناختی» مینامد، ارائه میکند:
« ابتدا باید این واقعیت را درک کنیم که تمامی فعالیتها توسط افراد انجام میگیرد . . . اگر معنای فعالیتهای بی شماری که توسط افراد انجام گردیده اند را به دقت بررسی کنیم باید همه چیز در بارهی فعالیتهای کل اجتماع را بیاموزیم. زیرا یک جمع اجتماعی خارج از « فعالیتهای » اعضای منفرد خود وجود و واقعیت ندارد ».
instagr.am/LiberTorch
🗽میزس مدعی بود که کلیهای اجتماعی مانند « خانواده » یا « جامعه » چیزی بیشتر از اعضای منفرد خود نیستند که آنها را تشکیل داده اند. چنین کلهایی انتزاعاتی برای نشان دادن همکاری متقابل مردم در یک شرایط ویژه مفیداند. « خانواده » مجموعهای از فعالیتهای متقابل را نشان میدهد و « فلان باشگاه » نوع دیگرش را.
t.me/LibrT
🗽در تقلیل کارکردهای گروهی به عمده ترین عناصر مبنایی اش ـ یعنی به فعالیت افراد ـ میزس اهمیت کلیهای اجتماعی را نادیده نمیگیرد. کاملاً برعکس. او توضیح میدهد که « فردگرایی روش شناختی از به زیر سوال بردن اهمیت چنین کلیهای اجتماعی بسیار به دور است.
@LibrT
🗽یکی از اصلی ترین وظایف فردگرایی روش شناختی توصیف و تحلیل تبدیل شدنها، ناپدید شدنها، تغییرات ساختاری و عملیات کلیهای اجتماعی است و از این نظر این تنها روشی است که برای حل رضایت آمیز این معضل مناسب است ».
🗽میزس در کتاب «کنش انسانی» توضیحی از آنچه او آن را «اصول فردگرایی روششناختی» مینامد، ارائه میکند:
« ابتدا باید این واقعیت را درک کنیم که تمامی فعالیتها توسط افراد انجام میگیرد . . . اگر معنای فعالیتهای بی شماری که توسط افراد انجام گردیده اند را به دقت بررسی کنیم باید همه چیز در بارهی فعالیتهای کل اجتماع را بیاموزیم. زیرا یک جمع اجتماعی خارج از « فعالیتهای » اعضای منفرد خود وجود و واقعیت ندارد ».
instagr.am/LiberTorch
🗽میزس مدعی بود که کلیهای اجتماعی مانند « خانواده » یا « جامعه » چیزی بیشتر از اعضای منفرد خود نیستند که آنها را تشکیل داده اند. چنین کلهایی انتزاعاتی برای نشان دادن همکاری متقابل مردم در یک شرایط ویژه مفیداند. « خانواده » مجموعهای از فعالیتهای متقابل را نشان میدهد و « فلان باشگاه » نوع دیگرش را.
t.me/LibrT
🗽در تقلیل کارکردهای گروهی به عمده ترین عناصر مبنایی اش ـ یعنی به فعالیت افراد ـ میزس اهمیت کلیهای اجتماعی را نادیده نمیگیرد. کاملاً برعکس. او توضیح میدهد که « فردگرایی روش شناختی از به زیر سوال بردن اهمیت چنین کلیهای اجتماعی بسیار به دور است.
@LibrT
🗽یکی از اصلی ترین وظایف فردگرایی روش شناختی توصیف و تحلیل تبدیل شدنها، ناپدید شدنها، تغییرات ساختاری و عملیات کلیهای اجتماعی است و از این نظر این تنها روشی است که برای حل رضایت آمیز این معضل مناسب است ».