پژوهشکده اقتصاد اتریشی
2.88K subscribers
376 photos
74 videos
41 files
203 links
✔ترویج اقتصاد مکتب اتریشی



@AustrianSchool
Download Telegram
#فرد_گرایی_و_نظم_اقتصادی

🎗فقط با برچیدن نهاد #مالکیت_خصوصی و عمل #مبادله که بدون آنها #ارزش-به هیچ معنای معقولی از کلمه- نمی تواند وجود داشته باشد می توان به اهداف سوسیالیست ها و کمونیست ها رسید.

پروفسور ادوین کانان

#فرد_گرایی_و_نظم_اقتصادی
#هایک
#فرد_گرایی_و_نظم_اقتصادی

🗽هم پیمان شدن لیبرالیسم با ناسیونالیسم در آغاز از این اتفاق تاریخی سرچشمه می گرفت که در سده ی نوزدهم ناسیونالیسم بود که در ایرلند و یونان و بلژیک و لهستان و سپس در ایتالیا و اتریش-مجارستان با همان نوعی از سرکوب که لیبرالیسم مخالفش بود می جنگید.

🗽لیبرالیسم بعداً به این علت هم پیمان سوسیالیسم شد که توافقی که این دو جنبش برای مدتی درباره ی برخی از اهداف نهایی کرده بودند تعارض کامل روش هایی را که می کوشیدند از طریق آنها به اهدافشان برسند پنهان می کرد.

🗽اما حالا-سال۱۹۳۹- که ناسیونالیسم و سوسیالیسم با هم ترکیب شده اند و سازمان قدرتمندی ساخته اند که دموکراسی های لیبرالی را تهدید می کند و حتی در درون دموکراسی های لیبرالی، سوسیالیست ها پیوسته دارند ناسیونالیست تر می شوند و ناسیونالیست ها پیوسته سوسیالیست تر، آیا زیادی خوشبینانه است که به نوزایش لیبرالیسم واقعی امیدوار باشیم که به آرمان آزادی و انترناسیونالیسم خود وفادار باشد و از اردوگاه های ناسیونالیسم و سوسیالیسم که موقتاً به درون آنها لغزیده بود، پا پس بکشد؟😊

#فرد_گرایی_و_نظم_اقتصادی
لودویگ فون ‌#میزس، معمای غامضی را که اقتصاددان و اقتصاددان سیاسی قرن بیستم با تکیه بر مفروضات رمانتیک‌شان در باب همه‌چیز‌دانی و خیرخواهی دولت با آن روبه‌رو بوده‌اند، چنین معرفی کرده است که این اعتقاد که دولت می‌باید بهره‌برداری و توزیع منابع را زیر فرمان خود داشته باشد نتیجه‌ی منطقی همین مفروضات رمانتیک است:

«به مجرد آن‌که مردم بنا گذاشتند به نسبت دادن نه فقط کمال اخلاقی، بلکه همچنین کمال خردورزی به دولت، آن وقت این استنباط (این‌که بهره‌برداری و توزیع منابع باید زیر فرمان دولت باشد) منطقا گریزناپذیر شد. فلاسفه‌ی لیبرال دولت خیالی‌شان را موجودی عاری از خودخواهی شرح می‌دادند، موجودی که انحصارا به بهترین راه‌های بهبودبخشی رفاه اتباع‌ش پایبند است. اینان به این باور رسیدند که در چارچوب جامعه‌ی بازارمحور، خودخواهی شهروندان همان نتایجی را به بار می‌آورد که دولت ناخودخواه در طلب تحقق‌بخشی‌شان می‌بود. در نظر ایشان مشروعیت حفاظت از اقتصاد بازار چیزی غیر از این نبود. اما همه‌چیز وقتی تغییر کرد که مردم بنا کردند به نسبت دادنِ نه فقط حسن نیت، بلکه همچنین همه‌‌چیزدانی به دولت. آن‌گاه نمی‌شد نتیجه نگرفت که دولت که بری از خطا است در موقعیتی است که بتواند بیشتر از افراد انسانیِ خطاکار در اداره‌ی فعالیت‌های تولیدی توفیق یابد. آنگاه دولتِ معصوم، از آن خطاهایی که غالبا سوداگران و سرمایه‌داران مرتکب می‌شدند، بری پنداشته شد. دیگر خبری از سرمایه‌گذاری بد و از هدر رفتن عناصر کمیاب تولید نبود، و تحت فرمان دولت تصور بود ثروت چند برابر می‌شود. «آنارشی»ِ روندِ تولید، وقتی در برابر این طرح‌ریزی‌های دولتِ همه‌چیزدان قرار می‌گرفت، به نظر اسراف‌کار جلوه می‌کرد. بدین ترتیب، روش سوسیالیستی تولید به ظاهر تنها نظام منطقی بود، و اقتصاد بازار تجسم نابخردی.»
بورژوا
@austrianschool
دو رويكرد متضاد به علم اقتصاد
مكتب نئوكلاسيك(پول گرايان وكينزى ها)، مكتب اتريش

١- مكتب نئوكلاسيك رابا علامت* ٢ مكتب اتريش #

*تاثير زمان ناديده گرفته مى شود.
#اتريشى ها: زمان نقش اساسى ايفا مى كند
*سرمايه به عنوان وجه مالى همگنى تعريف مى شود كه خودش را باز توليد مى كند.

#اتريشى ها:سرمايه به عنوان مجموعه ناهمگنى از كالا هاى سرمايه اى كه دوام مى يابد وبايد جايگزين شود ، در نظر گرفته مى شود

*پول بر سطح عمومى قيمت اثر مى گذارد. به تغييرات قيمت هاى نسبى توجه نمى شود.

#اتريشى ها: پول باتعديل ساختار قيمت هاى نسبى بر اين فرايند تاثير مى گذارد.

*نظريه سرمايه وجود ندارد
#اتريشى ها: اتريشى ها يك نظريه سرمايه اى دقيق را اتخاذ مى كنند

*پس انداز مهم نيست. سرمايه ، به طور جانبى توليد شده وتابع توليد ، ثابت است با نوع فناورى تعيين مى شود

#اتريشى ها: پس انداز نقشى اساسى ايفا مى كند ، سبب يك تغيير طولى درساختار توليدى شده ونوع فناورى استفاده شده را تعيين مى كند
*هزينه هاى توليد عينى، واقعى واز قبل تعيين مى شوند

#اتريشى ها: فرض مى شود هزينه هاى توليد ذهنى بوده واز قبل تعيين نشده اند
* تقاضا براى همه كايه اى رابطه مستقيمى با تقاضا براى كالاهاى مصرفى دارد.

#اتريشى ها: رابطه معكوس بين تقاضا براى كالاهاى سرمايه اى وتقاضابراى كالا هاى مصرفى وجود دارد. همه سرمايه گذارى ها نيازمند پس انداز ودرنتيجه كاهش موقت مصرف اند.

*هزينه هاى گذشته توليد قيمت هاى بازار را تعييين مى كنند

#اتريشى ها:قيمت هاى بازار هزينه هاى توليد راتعييين مى كنند نه بلعكس.

*نرخ بهره با كارايى يا بهره ورى نهايى سرمايه تعيين مى شود وبه عنوان نرخ تنزيل داخلى كه در ان جريان پيش بينى شده جريان سرمايه ، برابر باهزينه گذشته ى توليد كالاهاى سرمايه اى است ( كه به صورت ثابت واز قبل تعيين شده در نظر گرفته مى شود). اين اعتقاد وجود داردكه نرخ بهره ، غالباً يك پديده ى پولى در كوتاه مدت است.

#اتريشى ها : نرخ بهره يك قيمت بازارى است كه از طريق ارزش گذارى هاى ذهنى ترجيح زمانى معين مى شود. نرخ بهره بدين جهت استفاده مى شود تا به ارزش فعلى كالاى سرمايه اى برسيم كه قيمت بازار در راستاى ان شكل مى گيرد.

( برشى ازكتاب مكتب اتريش ، نظم بازار وخلاقيت كار افرينانه.نوشته خسوس هورتا دسوتو)
مسرور نظری
@austrianschool
#روتبارد

مالکیت، شبکه عصبی را بر عهده دارد و فرمانده کل جامعه است.

#نظریه_اقتصاد_اتریشی
@austrianschool

❇️ تصویر غلط از اقتصاد آزاد❇️
نئوکلاسیک ها تلاش نمودند تا با استفاده از ریاضیات پیچیده و مدل های آماری، مسائل اقتصادی و رفتار انسانها را تحلیل نمایند. چنین درکی از اقتصاد باعث شده است که به طور اجتناب ناپذیری بر تعادل و شرایط تعادلی که برابری قیمت و هزینه نهایی است تأکید شود؛ کاری که نئوکلاسیک ها آن را به صورت فرضی و غیرواقعی در نظر می گیرند و سوسیالیستها از طریق دستور به مدیران شرکت ها آن را عملی می سازند. بنابراین با تاکید بر راه حل های ریاضی تعادلی عملا" هردوی نئوکلاسیک هاوسوسیالیستها به راه حل واحدی برای مهندسی اقتصاد می رسند در نتیجه از این طریق نه تنها جوهر و ماهیت اقتصاد آزاد به فراموشی سپرده شده، بلکه نقش و جایگاه کار آفرینی در فرایند بازار نیز نادیده گرفته شده است. در حقیقت گفته می شود نظریات نئو کلاسیک در رقابت با نظریات سوسیالیستی بسط و توسعه یافت . اما با توجه به ویژگی غیر تاریخی و غیر تشریحی آن شديدا" تجریدی شده و اهمیت کاربردی خود را از دست داده است. و در درک پیچیدگی های رفتاری در اقتصاد نیز ناتوان شده است. در پارادایم نئو کلاسیک ها تجارت در فضایی صورت می گیرد که همه قسمت پذیرند. کالا همگن و اطلاعات کامل است و مبادله هیچگونه هزینه ای ندارد. پارادایم تخصیص منابع شرایطی را نشان می دهد
که عاری از هر گونه نا اطمینانی ، و آزمون و خطاست و در آن همه اطلاعات کامل دارند و دو طرف معادله از قبل معلوم اند و از طریق یک مجموعه متغیرهای برونزا راه حل بدست می آید و نیازی به کشف ناشناخته ها نیست. در حقیقت تصویری که از اقتصاد آزادی در محافل آکادمیک و یا در متون در سی آموزشی کشیده می شود بسیار متناقض و گمراه کننده و تخیلی است که در هیچ نقطه ای در دنیا وجود ندارد . در واقع اقتصاد آزاد تنها یک مشخصه دارد و آن آزادی عمل فعالان و کارآفرینان اقتصادی در چارچوب قانون است و مهندسی پذیر نیست. با تأکید بر مدلهای ریاضی رویکردهای تعادلی مکتب نئوکلاسیک و سوسیالیزم بازاری به یک راه حل می رسند که در تضاد با اقتصاد آزاد مبتنی بر فعالیت کار آفرینی در فرایند بازار آزاد است. در یک اقتصاد آزاد هماهنگی عرضه و تقاضا از طریق یک نظم خود به خودی یا «کاتالاکسی صورت می گیرد. اگرچه کاتالاکسی یک نظم خودانگیخته آزاد و اختیاری است، اما قانونمند هم هست. در حقیقت کاتالاکسی شبکه ای از نهادهای بازاری را توضیح می دهد که در درون آن شبکه مبادله به عنوان یک راه و وسیله برای دستیابی به اهداف انسانی شکل می گیرد. نهادهای بازاری از طریق ارائه قوانین، راهنمای عمل بازیگران هستند. بر اساس ثبات نهادهاست که انتخاب در شرایط بازارصورت می گیرد. نهاد ها، رفتار بازیگران در بازار هماهنگ می سازند. بازار، عرصه آزاد و داوطلبانه داد و ستد و در نتیجه هماهنگ کننده عرضه و تقاضاست.اگرچه رقابت وجود‌دارد، اما آنچه بازار را مهم و اساسی می نماید، رقابت نیست. در حقیقت رقابت، جنبه اصلی و مرکزی بازار نیست و یک امر ثانویه است. جنبه اصلی و‌اولیه بازار، هماهنگی انتخاب های آزاد است. بازار جایی ست که در آن، هم گرایی انتخاب های در شرایط احترام و اطمینان متقابل با شأن و منزلت برابر برای همه انسانها صورت می گیرد بازیگران بازار به خاطر این که مهارت، توانایی، شایستگی و صداقت دارند و در ستکارند، قابل اعتماد و اطمینان و احترام هستند. به قانون احترام می گذارند، اخلاق بازی را رعایت می کنند موفق و پیروز می شوند. بازار قانونمند و مبتنی بر آزادی عمل بازیگران اقتصادی است؛ دارای نهادهای حقوقی قضایی و قانونی کارآمد است که شفافیت و پاسخ گویی را در بر دارد؛ در آن،رقابت به شکل تنازع بقا و مبارزه در جنگل نیست بلکه رقابت در چارچوب قوانین بازی صورت می گیرد. در یک بازار آزاد، دروغ و فریب و نیرنگ و زور جایی ندارد و نمی تواند کارساز باشد؛ قانون، حاکمیت دارد و امنیت حقوق مالکیت و اجرای قراردادها تضمین شده است.
از کتاب خطاهای علم‌اقتصاد
محمد قلی یوسفی
@austrianschool
❇️انسان و تحولات فکری آن❇️

اقتصاد نئوکلاسیک انسان را به نحوی معرفی می کند که فاقد انگیزه، احساس و عاطفه و. تاثیر ناپذیر از محیط اطراف است و با شخصیت ، سلیقه و ذائقه ثابت به دنیا می آید . او عقل کامل دارد و رفتار آن همواره بر اساس عقل و خرد است در حالیکه نه تنها عقل ان هرگز کامل نیست بلکه اصولا" بیشتر رفتارهای روزانه او بر اساس عقل و خرد نیست. بيشتر رفتارهای انسان تحت تاثیر محیط اطراف قرار دارد .احساسات و عواطف غرایز، عادت سنت های فرهنگی نقش مهمی در رفتار و کردار انسان دارند. واقعیت آن است که ویژگی برجسته انسان در قدرت یادگیری و تقلید است. او در ابتدا با دیگران ارتباط کلامی برقرار کرد و معنی کلمات و مفاهیم رفتاری را درک کرد. او بتدریج یاد گرفت که واکنش های غریزی و درونی را با قوانین آموخته شده عوض نماید. همین قدرت یادگیری و انتقال آموزه ها به دیگران بوده که انسان را از دیگر جانداران متمایز ساخته است . او با تقلید و تجربه یاد گرفت که کارهای زیادی را به تنهایی یا با همکاری دیگران انجام دهد بدون اینکه در مورد آنها فکر کرده باشد و یا با عقل و منطق به ضرورت و اهمیت انجام آنها پی برده باشد. در فرایند زندگی اجتماعی آداب و رسوم و سنت و فرهنگی شکل گرفت که روند توسعه بشر را تحت تاثیر قرار داد. انسان به مرور یاد گرفت که چگونه رفتارهای غریزی خود را کنترل نماید. اما چنین رفتارهایی ناشی از عقل او نبود. در حالیکه قوانین و قوائد رفتاری را که بشر آموخته بود و بصورت ناخود آگاه از آنها پیروی می کرد بتدریج جای رفتارهای غریزی را گرفت . با رشد و تکامل ساختاری بشر او توانست از آموزه های فرهنگی درک بهتری داشته باشد. بشر در سیر تکاملی خود همکاری و هماهنگی با دیگر افراد جامعه را به نفع خود می دید .لذا به عادتها و سنن جمعی خود جوش در جامعه تن داد و قوائد رفتاری نهادهای جمعی را پذیرفت .او از طریق عادات رفتاری و قوائد و همکاری و هماهنگی با دیگران زندگی اجتماعی خود را شکل داد و از آداب و سنن و فرهنگ پیروی نمود و به هرمرور کردار عقلانی خود را بهبود بخشید و از خطاها پرهیز نمود.اما فرهنگ و سنت چیزی نیست که از طریق ژن به بشر منتقل شده باشد. اگرچه تکامل فرهنگی و
که آن ساخته موجب تفاوت ها در دستاوردها و ثروت افراد بشر گردیده است. کامل بیولوژیکی و یادگیری و آزمون و خطا باعث گردید که بین اهداف و ابزار سازگاری ایجاد شود و کسانیکه در این راه موفق شدند به رفاه بیشتری دست یافتند. فکر انسان راهنمای عمل او نبوده بلکه عمل انسان بیشتر محصول تکامل فرهنگی است و مبتنی بر تقلید است. چنین نیست که درک و فهم و عقل انسان همواره رفتارهای وی را تعین کرده باشد. ظرفیت یادگیری مهارت و تقلید از امتیازات برجسته انسان بوده و تکامل تدریجی وی را رقم زده است در حقیقت همین ظرفیت و توانایی یادگیری مهارت از طریق تقلید بوده که سوای واکنش های غریزی از نظر ژنیتیکی از آن برخوردار بوده است. بنابراین باید از چیزی اجتناب شود که #هایک آن را "غرور کشنده " نامید که مدعی است که توانایی یادگیری ما ناشی از عقل بوده است. زیرا بر عکس است یعنی عقل ما به همان اندازه محصول فرایند تکامل تدریجی است که اخلاق چنین است که توسعه جداگانه ای داشته است. و نمی توان چنین استنباط کرد که عقل ما در وضعیت و جایگاه والا و معتبری برخوردار بوده است و چنین استدلال کرد که آن قوانین اخلاقی معتبرند که عقل آنها را تایید می کند. در واقع چنین نیست #هایک معتقد است که بین غریزه و عقل یک دوره طولانی و نظم گسترده ای وجود دارد که در برگیرنده تکامل فرهنگی و اخلاقی است که از یک طرف پس از غریزه است و در بیشتر موارد مقابل آن است و با آن در تضاد قرار دارد و از طرف دیگر ایجاد یا طراحی آن ها خارج از توان عقل است به عبارت دیگر یادگیری اینکه چگونه رفتار کنیم بیشتر منبع و منشاء عقل ، درک و بصیرت است و نه زاییده ان.انسان عاقل ، خردمند و خوب به دنیا نمی آید بلکه باید آموزش داده شود تا چنین شود . این عقل و خرد بشر نیست که اخلاق را ایجاد کرده است بلکه روابط متقابل و برخورد های مبتنی بر اخلاق است که موجب رشد عقل و توانمندی های ان می شود انسان به این خاطر آگاه شد که سنت و فرهنگی بین غریزه و عقل اورا عاقل ساخته است. او توانست از فرهنگ و سنت بیاموزد. این سنت به خاطر ظرفیت عقلایی بشر در تبیین فاکتها و استنباط از داده های عینی و قابل روئیت نبود بلکه ناشی از عادات واکنشی با عکس العملی بوده که بشر نسبت به کنش ها نشان می داده است. او یاد گرفته بود که در شرایط معین چه کارهایی می باید انجام دهد و چه کارهایی نباید انجام دهد نه اینکه انتظار وقوع کاری را داشته است . انسان بتدریج ظرفیت جذب و یادگیری را بدست آورد و اصول پیچیده ای را آموخت که بتواند در محیط اطراف موفق حرکت کند.
@austrianschool
بخش دوم
همانگونه که غریزه قدمی تر از فرهنگ و سنت است به همین ترتیب فرهنگ و سنت‌ قدیمی تر از عقل قرار دارند. به عبارت دیگر فرهنگ و سنت از نظر منطقی ، روانشناسی و زمانی بین غریزه و عقل قرار می گیرند. شکل گیری فرهنگها از روی وحی و الهام یا از روی نا آگاهی و یا به دلیل فهم و درک عقلایی نبوده بلکه صرفا" بر اساس تجربه بود که افراد کارهایی انجام می دادند بدون اینکه بدانيد چرا انجام می دهند یا بدون اینکه یک فکر و مغز متفکری این رفتارها را طراحی کرده باشد. تکامل فرهنگی مسیر کاملا متفاوتی از تکامل بیولوژیکی دارد. تکامل فرهنگی در نتیجه تغییر در عادات ، اطلاعات و آموزه هایی است که شخص از افرادی غیر از والدین فیزیکی خود دریافت می کند و تحت تاثیر قوانینی قرار دارد که روابط افراد را شکل می دهد که ارثی نیستند. تکامل فرهنگی خیلی سریع تر از تکامل بیولوژیکی صورت می گیرد.ورائت ژنتیکی ممکن است ظرفیت یادگیری را تعیین کند اما خود چشمه جوشان فکر و خرد نیست. هر آنچه از طریق ژن منتقل نمی شود عارضه بیولوژیکی نیست . این مفهوم که تکامل تدریجی فرهنگی از نظر زمانی نسبت به تکامل بیولوژیکی و غریزی متاخر است نشان می دهد که این یک مرحله باروری است که به مرحله کامل تری می انجامد که در آن عقل شکل می گیرد. به عبارت دیگر عقل بشر در فرایند تکاملی شکل می گیرد و بشر را به مراحل بعدی هدایت می نماید. لذا این فکر انسان نبود که تمدن ها را ساخته یا تکامل آن را هدایت کرده بلکه فکر و تمدن هر دو در یک فرایند تکاملی با هم توسعه یافتند. بشر به مرور اصول پیچیده ای را آموخت که به او کمک کرد تا بر محيط ان تسلط یابد. چیزی را که ما فکر می نامیم چیزی نیست که بشر با آن زائیده شده باشد یا چیزی نیست که مغز انسان آن را تولید کرده باشد. مغز انسان تجهیزاتی برای یادگیری ارائه می کند. این تجهیزات ژنتیک (مانند اندازه معین مغز و ساختار آن ظرفیت یادگیری او را تعیین می کنند. انسان در فرایند تکاملی خود از خانواده و جامعه یاد می گیرد. از این نظر فکر انسان کمتر شامل دانش آزمودنی در باره دنیا است. کمتر توان تبين محیط اطراف را دارد اما بیشتر ظرفیت محدود سازی و کنترل غریزه را نمایندگی می کند. ظرفیتی
که نمی توان آن را از نظر عقل فردی مورد آزمون قرار داد زیرا تاثیر آن در جامعه معلوم است و از طریق رفتار گروهی و جامعه نمایان می گردد. از آنجاییکه فکر تحت تاثیر روابط اجتماعی تکامل می یابد شرایط زندگی و رفاه بشر را تعیین می کند. اما علیرغم این تفاوت ها ، تمام تحولات فرهنگی و بیولوژیکی فرایند انطباق و سازگاری مداوم با حوادث و عارضه های پیش بینی نشده اند. نهادهای جامعه بشری اگرچه محصول طراحی شده و یک فکر خردمندانه نبوده اند اما شکل گیری آنها هدفمند بوده است. نهادهایی مانند پول، قانون، زبان و رفتارهای اخلاقی همگی ابزار های مهم و سودمندی بودند که نتیجه عمل انسان ها اما نه طرح انسانی خاصی بودند و پذیرش آنها و پیروی از آنها به نفع همگان بود و به مرور پالایش و تکامل یافته و با فکر و خرد انسانی ش کل استاندارد پیدا کرده اند. واقعیت آن است که رفتارهای انسان ها همواره بر اساس عقل و منطق و دانش کامل نیست بلکه تحت تاثیر عواطف احساسات و غرایض و اطلاعات ناکامل قراردارد . در بیشتر مواقع تصمیماتی می گیرد که بر خلاف قوانین اقتصادی یا غیر عقلایی است و حتی ممکن است به ضرر خود او تمام شود. این تعریف روش شناسی فرد گرایی نئوکلاسیک ها عاری از ابهام نیست. در اقتصاد یک سیستم اقتصادی حاصل جمع افراد مستقل است و این افراد ایزوله واحد های اساسی تحقیقات نئوکلاسیک هستند. آنها موجودات مستقل از جامعه و فرهنگ و سنتها هستند که نسبت به تغییر قیمت به صورت عقلایی ، قابل پیش بینی و منفعلانه واکنش نشان می دهند. اما ویژگی خاص این افراد (سلیقه ها، ذائقه ها و انتظارات) تا حد زیادی داده شده ، معین و ثابت اند. و چگونگی شکل گیری این ویژگی ها نادیده گرفته می شود.عارضه های پیچیده اجتماعی به صورت حاصل جمع دستاورد تحلیل های بهینه یابی فردی دیده می شود. در حقیقت افراد به صورت ایزوله و اتمی دیده می شوند و هیچ عارضه اجتماعی را بر حسب افراد به تنهایی ارائه نمی کنند. . #میزس تعریف فرد گرایی نئو کلاسیک ها را جعلی می داند و "آدم اقتصادی " آنها را "افسانه" می نامد. او بر این نکته تاکید می کند که اقتصاد با انسان های معمولی سر و کار دارد. به عبارت دیگر تعریفی که در مورد آن اجماع وجود دارد مفهوم "فرد نهادگراست که آگاسی معرفی کرده است. در اینجا تاکید بر فردی است که تصمیم می گیرد انتخاب می کند بر جامعه اثر می گذارد و از فرهنگ و آداب و رسوم پیروی می کند و از آنها تاثیر می پذیرد.
کتاب خطاهای علم اقتصاد
محمد قلی یوسفی
@austrianschool
#هایک

مبانی معرفت شناسی هایک و درکی که از نظام اجتماعی دارد، هرگز پذیرای نقش هدایت گر #عقل در طراحی و ساخت نظام اجتماعی مطلوب یا آرمانی نیست. آنگونه برداشتی که نظم حاکم در اجتماع را ناشی از ذهنی طراح قلمداد کند یا قابلیت طراحی نظم اجتماعی را مدعی شود، هایک اصطلاح "ساختمان گری" بر آن می نهد که این برداشت در تضاد با برداشت #نظم_خود_انگیخته است.

ساختمانگران با این خطای خود که وابستگی خود عقل را به نظم خودانگیخته حیات ذهنی نادیده می گیرند، روابط واقعی شناخت مکتوم و شناخت آشکار را وارونه می کنند و به عقل نقشی چشمگیر واگذار می کنند که اصلاً از عهده ی ایفای آن در ذهن یا اجتماع برنمی آید.

#عدالت
#لیبرالیسم
#هایک

اساساً امکانی برای برنامه ریزی به منظور رسیدن به پیشرفت و تکامل در سطح نظام اجتماعی وجود ندارد؛زیرا که هیچ قانونی برای تکامل وجود ندارد.

#فلسفه_سیاسی_هایک
#اخلاق_در_فلسفه_کانت

هر ضابطه ای که قانونگذار مقرر بدارد، برخلاف عدالت است اگر آشکار شدن آن نزد عموم آنچنان مخالفتی در همگان برانگیزد که مانع رسیدن به هدف شود.

#عدالت
#هایک

@austrianschool
نقش کار آفرین در یک اقتصاد آزاد
ویژگی خاص مسئله یک نظم اقتصاد عقلایی، دقیقا به وسیله این حقیقت تعیین می گردد که دانش شرایطی که ما باید از آن استفاده نماییم، هرگز به صورت متمرکز و یکپارچه وجود ندارد؛ بلکه اساسا به صورت دانش های جزئی، پراکنده، ناکامل و متضادی است که همه افراد یک جامعه به طور جداگانه در اختیار دارند. بنابراین مشکل اقتصادی جامعه صرفا این نیست که چگونه منابع داده شده را تخصیص نماییم؛ البته اگر منظور از داده شده این باشد که آن اطلاعات در اختیار یک فرد قرار دارد که او با فکر خود به صورت دلبخواهی مشکلات این داده ها را حل نماید. بلکه مشکل این است که چگونه بتوان بهترین استفاده از این منابع را که برای هریک از اعضاء جامعه شناخته شده است صورت داد. اهدافی که تنها این افراد می دانند یا به طور خلاصه این مسئله استفاده از دانشی است که همه آن یک جا در اختیار هیچ کس قرار ندارد.»
@austrianschool
🔴 اقتصاد کوپنی یعنی اعلان جنگ به تولیدکنندگان

🎤 موسی غنی‌نژاد، اقتصاددان و عضو شورای سیاست گذاری هفته نامه #تجارت_فردا از عواقب احیای اقتصاد کوپنی می گوید:


🔺آیا سیاستگذاران اقتصادی و سیاسی دهه 60 راه‌حل‌های مناسبی را برای اداره کشور برگزیده بودند؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد که این گزاره صحیح نیست. شاهد این مدعا آن است که سنگ‌بنای آن دسته از مفاسد اقتصادی که پس از انقلاب شکل گرفت و به تدریج رو به تزاید گذاشت، در اقتصاد دولتی دهه 60 و کوپنیسم گذاشته شد. یعنی بذر فسادهایی که گریبان اقتصاد ایران را گرفته است، در دهه 60 افشانده شد.

🔺طرح این پیشنهاد که اقتصاد ایران باید به کوپنیسم رجوع کند، یا به دلیل جهل به واقعیاتی است که اتفاق افتاده یا ناشی از ساده‌لوحی یا خدایی نکرده ناشی از قصد و غرض‌های خاصی است که رانت‌خواران پشت آن هستند. چراکه بازگشت به دوران کوپنیسم اگرچه برای مردم آب نمی‌شود، اما برای عده‌ای نان می‌شود. البته به نظر می‌رسد مقدمات بازگشت به دهه 60 و کوپنی شدن اقتصاد فراهم شده است. ملاحظه کنید که این ارز 4200تومانی در این مدت کوتاه چه بلایی سر اقتصاد ما آورده است؟ چند 10 هزار میلیارد تومان از بیت‌المال به دلیل توزیع ارز 4200تومانی به باد فنا رفته است. حالا اگر سیستم کوپن راه‌اندازی شود، رانت‌خواری‌ها و فساد بیشتر می‌شود.

🔺من فکر می‌کنم، زمزمه‌هایی که اکنون از کوپنی شدن اقتصاد شنیده می‌شود، از رویکردهایی کاملاً ایدئولوژیک برخاسته است. این افراد به‌جای آنکه، راه‌حل مشکلات اقتصادی را در علم اقتصاد جست‌وجو کنند، راه‌حل را صرفاً در مدیریت متمرکز دولتی و جیره‌بندی می‌بینند. آقای توکلی که اقتصاد هم خوانده‌اند، به ما نشان دهند که در کجای علم اقتصاد از کوپن سخنی به میان آمده؟ هر کشوری ازجمله کشورهای اروپایی مثل فرانسه و آلمان که در دوران جنگ به اقتصاد دولتی متوسل شدند، بعداً تاوان سنگینی را پرداختند. اقتصاددانان پذیرفته‌اند که این راه‌حل، راه‌حل بهینه‌ای نیست.

🔺این چه منطقی است که گفته می‌شود، چون در شرایط جنگی به سر می‌بریم باید اقتصاد را دولتی‌تر کنیم؟ این کاملاً خلاف عقل سلیم است. از قضا، دولت باید اقتصاد را بازتر و آزادتر کند که تولیدکنندگان تولیدشان را بیشتر کنند و اقتصاد نیز آسیب‌پذیری کمتری در مقابل تحریم و محاصره اقتصادی داشته باشد. بنابراین در این شرایط باید به تولید داخلی تکیه کنیم. اگر همچنان سیاست تثبیت قیمت و سرکوب بازار ادامه یابد، تولید داخلی بدون ضربه دشمن بیرونی از بین می‌رود. یعنی سیاست‌های تثبیتی، لشکر اقتصاد ایران را نابود می‌کند. تصور من این است که مدافعان این سیاست‌ها نه‌فقط به منطق اقتصادی توجهی ندارند، بلکه به عقل سلیم هم بی‌اعتنا هستند.

🔺در شرایط فعلی، اگر دولت به‌جای ارزان‌فروشی منابع خود از جمله ارز، این منابع را به قیمت بازار بفروشد، با افزایش درآمدهایش مواجه می‌شود و پس از آن می‌تواند این منابع را به صورت نقدی به اقشار آسیب‌پذیر که از طریق سازمان‌هایی مانند بهزیستی و کمیته امداد شناسایی شده‌اند، بپردازد. این بهترین راه کمک به آنهاست. نه اینکه، قیمت‌ها را تثبیت کرده، بازار را سرکوب کنند و در پی این سیاست‌ها، تولید هم متوقف شود. البته معمولاً دولت‌ها در این شرایط، انتظار بهبود وضعیت معیشتی مردم را هم دارند. حال آنکه، معیشت مردم با سرکوب قیمت‌ها بهبود پیدا نمی‌کند.

🔺اینکه دولت با تثبیت قیمت‌ها سعی کند، رضایت اکثریت جامعه را جلب کند، یک عوام‌فریبی سیاسی است. اما راهکار اقتصادی این مساله، یعنی بهبود معیشت اکثریت جامعه آن است که موانع رونق اقتصادی از میان برداشته شود و در پی ایجاد رونق، درآمد طبقه متوسط افزایش پیدا کند. منتها سیاستمداران نمی‌خواهند این راه‌حل را بپذیرند. همه آنها در ادارات، رئیس و وزیر بوده‌اند و عادت کرده‌اند که دستور بدهند و زیردستانشان دستورات را اجرا کنند. آنها تصور می‌کنند بازار هم از دستورات آنان پیروی می‌کند. اما این‌طور نیست.

👈🏻 متن کامل این گفت و گو را در شماره 276 تجارت فردا مطالعه کنید.

@tejaratefarda
#موسی_غنی_نژاد

اخیرا خوانده ام که جامعه شناسی به نام "علی رضاقلی" نیز که کتاب جامعه شناسی نخبه کشی را نوشته، از مدیریت دولتی دهه ۶۰ تمجید کرده است؛ داخل پرانتز بگویم مطابق منطق علم اقتصاد کسی که از اقتصاد دولتی حمایت می وند خود سر دسته نخبه کشان است!

در گفتگو با تجارت فردا
#هایک درباره ی تفاوت های مکتب اتریش با فریدمن و نئوکلاسیک

فریدمن یک فوق اثبات گرا بود که معتقد بود جز آنچه که بتوان آن را به طریق تجربه ثابت کرد، هیچ چیز نباید وارد مباحثه ی علمی شود. بحث من این است که ما مطالب تفصیلی و جزئی زیادی را درباره ی علم اقتصاد می دانیم و وظیفه ی ما این است که دانش خود را منظم کنیم. ما، شدیدا به هر اطلاعات جدیدی نیازمندیم. مشکل بزرگ ما این است که هر چه را از قبل میدانیم هضم می کنیم. ما با اطلاعات آماری هوشمندتر نمیشویم مگر این که اطلاعات خاصی را در باره ی یک موقعیت خاص در یک لحظه به دست آوریم. اما به لحاظ نظری من فکر نمی کنم که اطلاعات آماری تغییری در وضعیت ما ایجاد کند.
... پول گرایی میلتون و کینزی گرایی چیزهای مشترک بسیار زیادی با هم دارند و اشتراک های من با آن در کمتر است. مکتب شیکاگو اصولا رویکرد اقتصاد کلان را اتخاذ می کنند. آنها می خواهند با میانگین و جمع جبری مقدار کل پول، سطح کلی قیمت، اشتغال کل و... را محاسبه کنند. تمام این لایه های آماری نظریه ی مقداری فریدمن را تشکیل میدهند. من چهل سال پیش نوشتم که مخالفت های بسیار قوی راجع به نظریه ی مقداری دارم، چرا که آن نظریه یک رویکرد کاملا خام است که به خیلی از چیزها نمی پردازد. من تأسف می پنخورم که مردی با تخصص ميلتون فریدمن، از آن به عنوان رویکرد اولیه استفاده نمی کند اما آن را همه چیز می داند. بنابراین واقعا به خاطر مشکلات روش شناختی است که ما به صورت بنیانی باهم تفاوت داریم.
@austrianschool
@austrianschool
#روتبارد
انتخاب های غیر اخلاقی
برخی نویسندگان به اندازه کافی زیرک هستند که تشخیص دهند اقتصاد بازار برایند ارزیابی های شخصی است، بنابراین اگر آنها به برآیندها علاقه ای ندارند مقصر آن ارزیابی ها و نه نظام اقتصادی است. با وجود این، آنها از مداخله دولت برای تصحیح غیراخلاقی بودن انتخاب های اشخاص دفاع می کنند. از نظر آنهااگر مردم به اندازه ای بی اخلاق هستند که میان ویسکی و شیر، ویسکی و به جای لوازم التحریر، لوازم آرایش را انتخاب می کنند، دولت باید برای تصحیح این انتخاب ها مداخله کند. برای رد این نظر می توان به استدلال آگاهی از منافع مانند داشتن تناقض درونی این ادعا اشاره کرد که مردم نمی توانند تصمیمات اخلاقی در زندگی روزانه خود بگیرند اما می توان از آنها مطمئن بود که به رهبران از نظر اخلاقی عالم تر رای می دهند.
میزس به درستی اظهار می کند هر فردی که از دستورات دولتی درباره مصرف افراد طرفداری می کند، باید به صورت منطقی از امرونهی مطلقه دولت در تمامی زمینه ها حمایت کند. بدین ترتیب اگر دیکتاتورها اصول ارزیابی مختص خودشان را داشته باشند باید همان اجرایی شود. بنابراین اگر حاکمان به باخ علاقه مند و از موزارت تنفر داشته باشند و بر این اعتقاد راسخ باشند که موسیقی موزارت غیر اخلاقی است، این حق را برای خود قائل می شوند که پخش موسیقی موزارت را همانند مصرف مواد مخدر و مصرف مشروبات الکلی ممنوع کنند. با وجود این، بسیاری از دولتمردان این نتیجه را رد می کند و تمایل دارند جانشین انتخاب افراد در این مسئله سلیقه ای نیز شوند.
@austrianschool