Forwarded from لینک ساز / دکمه شیشه ای
❓تست خودشناسی اقتصادی
🗞دنیای اقتصاد به نقل از انستیتو میزس.
دیدگاههای شما به کدامیک از مکاتب اقتصادی نزدیک است؟
آیا دیدگاههای سوسیالیستی دارید؟ میگویند در درون همه ما یک فتوره چی پنهان است که از حسادت ناشی از احساس عجز نسبت به افراد موفقتر در رقابت نشأت میگیرد
انقدر آموزه های جریان اصلی که در دانشکده های اقتصاد به شما خورانده اند در ذهن شما رسوب کرده که با دولتگرایی نئوکلاسیکها همدلی بیشتری دارید؟
به کارآیی مکانیسم بازار اعتقاد دارید اما با تعریف دو عرصه کاملا مستقل برای اقتصاد خرد و کلان، دومی را محل تاخت و تاز دولت میدانید و مذبذبانه نمیتوانید بازار را بدون دست مداخله گر دولت تصور کنید و دیدگاههای شیکاگویی دارید؟
اعتقاد راسخ به فعالیت آزادانه فردی در بازار دارید و هرگونه دخالت و اجبار قیم مآبانه کارگزاران دولتی به بهانهٔ خیر ِ جمعی را نامطلوب میدانید و در نتیجه نظراتتان به اتریشی ها نزدیکتر است؟
با شرکت در این تست خودشناسی هم به منویات درونی خود پی می برید و هم با آرای مکاتب مختلف اقتصادی در موضوعات گوناگون آشنا خواهید شد (جمعا 25 پرسش طرح شده که میتوانید سوالات 14 تا 25 را در روزهای آتی در کانال بازار آزاد دنبال کنید هر روز یک پرسش):
1⃣مالکیت خصوصی از نظر اقتصادی به کدامیک از حالتهای زیر گفته میشود؟
2⃣روش مناسب برای پیش بردن تحقیقات اقتصادی چیست؟
3⃣علت و فلسفه وجودی نرخ بهره چیست و آیا نرخ بهره را باید قانونمند کرد؟
4⃣تاثیر اقتصادی پسانداز چیست؟
5⃣منشاء ارزش اقتصادی (کالاها و خدمات) چیست؟
6⃣پول چیست و از کجا منشا میگیرد؟
7⃣علت دور تجاری چیست؟
8⃣سیاست ضدرکودی درست کدام است؟
9⃣سوسیالیسم از نظر قابلیتها و امکانپذیری اهداف آن چه وضعی دارد؟
🔟اندازه مناسب و حوزه عمل درست برای دولت چیست؟
1⃣1⃣چه کسی و چگونه باید بازار کالاهای مصرفی را تنظیم کند؟
2⃣1⃣دستمزد چیست؟
3⃣1⃣چه عاملی موجب رشد اقتصادی میشود؟
🆓 @FreemarketEconomy
🗞دنیای اقتصاد به نقل از انستیتو میزس.
دیدگاههای شما به کدامیک از مکاتب اقتصادی نزدیک است؟
آیا دیدگاههای سوسیالیستی دارید؟ میگویند در درون همه ما یک فتوره چی پنهان است که از حسادت ناشی از احساس عجز نسبت به افراد موفقتر در رقابت نشأت میگیرد
انقدر آموزه های جریان اصلی که در دانشکده های اقتصاد به شما خورانده اند در ذهن شما رسوب کرده که با دولتگرایی نئوکلاسیکها همدلی بیشتری دارید؟
به کارآیی مکانیسم بازار اعتقاد دارید اما با تعریف دو عرصه کاملا مستقل برای اقتصاد خرد و کلان، دومی را محل تاخت و تاز دولت میدانید و مذبذبانه نمیتوانید بازار را بدون دست مداخله گر دولت تصور کنید و دیدگاههای شیکاگویی دارید؟
اعتقاد راسخ به فعالیت آزادانه فردی در بازار دارید و هرگونه دخالت و اجبار قیم مآبانه کارگزاران دولتی به بهانهٔ خیر ِ جمعی را نامطلوب میدانید و در نتیجه نظراتتان به اتریشی ها نزدیکتر است؟
با شرکت در این تست خودشناسی هم به منویات درونی خود پی می برید و هم با آرای مکاتب مختلف اقتصادی در موضوعات گوناگون آشنا خواهید شد (جمعا 25 پرسش طرح شده که میتوانید سوالات 14 تا 25 را در روزهای آتی در کانال بازار آزاد دنبال کنید هر روز یک پرسش):
1⃣مالکیت خصوصی از نظر اقتصادی به کدامیک از حالتهای زیر گفته میشود؟
2⃣روش مناسب برای پیش بردن تحقیقات اقتصادی چیست؟
3⃣علت و فلسفه وجودی نرخ بهره چیست و آیا نرخ بهره را باید قانونمند کرد؟
4⃣تاثیر اقتصادی پسانداز چیست؟
5⃣منشاء ارزش اقتصادی (کالاها و خدمات) چیست؟
6⃣پول چیست و از کجا منشا میگیرد؟
7⃣علت دور تجاری چیست؟
8⃣سیاست ضدرکودی درست کدام است؟
9⃣سوسیالیسم از نظر قابلیتها و امکانپذیری اهداف آن چه وضعی دارد؟
🔟اندازه مناسب و حوزه عمل درست برای دولت چیست؟
1⃣1⃣چه کسی و چگونه باید بازار کالاهای مصرفی را تنظیم کند؟
2⃣1⃣دستمزد چیست؟
3⃣1⃣چه عاملی موجب رشد اقتصادی میشود؟
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
سوسیالیسم؛ حد نهایت تجاوز دولت به مالکیت خصوصی است
👤مورای روتبارد
🖋اگر دزدی با این جمله شما را تهدید کند که «یا پولت را بده یا جانت را»، پولی که شما میپردازید به اجبار است نه ارادی و او به هزینه شما منتفع شده است. این نمونه بارز دزدی است نه بازار آزاد و در واقع مصداقی برای مدل مرکانتیلیستها: دزد با اتکا به زور منتفع شده است. استثمار نه در بازار آزاد، بلکه هنگامی رخ میدهد که فردی یک قربانی را استثمار کند. در بلند مدت، اجبار، یک بازی جمع منفی است که منجر به کاهش تولید، پسانداز و سرمایهگذاری، تنزل بهرهوری و استانداردهای زندگی برای همه و شاید برای خود استثمارکنندگان شود.
🌐دولت در هر جامعهای مرجع قانونی اعمال زور است. اخذ مالیات یک مبادله بالاجبار است و هر چه بار مالیاتی بر دوش تولید سنگینتر باشد، رشد اقتصادی کندتر شده و کاهش خواهد یافت. دیگر شکلهای اعمال زور و فشار دولت(مانند کنترلهای قیمتی یا محدودیتهایی که از ورود رقبای جدید به بازار جلوگیری میکنند) مبادلات بازار را مختل میکند در حالیکه برخی گونهها (مانند ممنوعیت اعمال و کارهای فریبنده یا قراردادهای اجباری) میتوانند مبادلات ارادی و آزاد را تسهیل کنند.
✅حد نهایت اعمال فشار توسط دولت، سوسیالیسم است. تحت برنامهریزی متمرکز سوسیالیستی، این نظام از نبود یک نظام قیمتی برای زمین و کالاهای سرمایهای رنج میبرد. بهگونهای که حتی اقتصاددان سوسیالیست، رابرت هیلبرونر امروزه تایید میکند که هیات برنامهریزی سوسیالیستی راهی جز محاسبه قیمت و هزینهها یا سرمایهگذاری بهطوریکه شبکه تولید شکل گرفته و تسویه شود، ندارد. تجربه جماهیر شوروی سابق، جایی که یک دروکننده گندم به نوعی نمیتوانست مسیری به مغازههای خرده فروشی پیدا کند، مثالی آموزنده از امکانناپذیری کارکرد یک اقتصاد مدرن و پیچیده در غیاب بازار آزاد است. در آن نظام نه انگیزهای و نه ابزاری برای محاسبه قیمت و هزینههای حمل بار برای آسیابان تا آنها را دریافت و آسیاب کند، وجود نداشت و این مسیر در مراحل بسیاری ادامه داشت تا اینکه به مصرفکنندگان نهایی در موسکیا اسویردلوفسک ختم میشد. به عبارتی سرمایهگذاری در گندم اتلاف منابع و تقریبا امری بیهوده بود.
🌐سوسیالیسم بازار هم در حقیقت پارادوکسی بیش نیست. بحثهای جذاب پیرامون سوسیالیست بازاری اغلب از یک جنبه حیاتی بازاری چشمپوشی میکند: وقتی دو کالا مبادله میشوند، چیزی که در حقیقت این وسط مبادله شده عناوین مالکیت اموال است. وقتی یک روزنامه ۵۰ سنتی میخریم، ما و فروشنده در واقع عناوین مالکیت را مبادله کردهایم: ما مالکیت ۵۰ سنت را به روزنامهفروش واگذار کردهایم و او مالکیت روزنامه را به ما واگذار کرده. دقیقا چنین فرآیندی موقع خرید یک خانه رخ میدهد با این تفاوت که در مورد روزنامه برخی مسائل که در خرید خانه مطرح است از قبیل قراردادها، اخذ وام و ثبت اسناد و...چندان اهمیتی ندارند. اما طبیعت اقتصادی هر دو مبادله یکسان است.
🔚🔚این بدان معناست که کلید لازم برای حضور و پیشرفت بازار آزاد، جامعهای است که در آن حقوق و عنوان مالکیت اموال شخصی، مورد دفاع، حفاظت و احترام باشند. از سوی دیگر، کلید سوسیالیسم، مالکیت دولتی ابزار تولید، زمین و کالاهای سرمایهای است. بنابراین تحت لوای سوسیالیسم، بازاری برای زمین یا کالاهای سرمایهای وجود ندارد که بتوان روی آنها تمرکز کرد.
🆓 @FreemarketEconomy
👤مورای روتبارد
🖋اگر دزدی با این جمله شما را تهدید کند که «یا پولت را بده یا جانت را»، پولی که شما میپردازید به اجبار است نه ارادی و او به هزینه شما منتفع شده است. این نمونه بارز دزدی است نه بازار آزاد و در واقع مصداقی برای مدل مرکانتیلیستها: دزد با اتکا به زور منتفع شده است. استثمار نه در بازار آزاد، بلکه هنگامی رخ میدهد که فردی یک قربانی را استثمار کند. در بلند مدت، اجبار، یک بازی جمع منفی است که منجر به کاهش تولید، پسانداز و سرمایهگذاری، تنزل بهرهوری و استانداردهای زندگی برای همه و شاید برای خود استثمارکنندگان شود.
🌐دولت در هر جامعهای مرجع قانونی اعمال زور است. اخذ مالیات یک مبادله بالاجبار است و هر چه بار مالیاتی بر دوش تولید سنگینتر باشد، رشد اقتصادی کندتر شده و کاهش خواهد یافت. دیگر شکلهای اعمال زور و فشار دولت(مانند کنترلهای قیمتی یا محدودیتهایی که از ورود رقبای جدید به بازار جلوگیری میکنند) مبادلات بازار را مختل میکند در حالیکه برخی گونهها (مانند ممنوعیت اعمال و کارهای فریبنده یا قراردادهای اجباری) میتوانند مبادلات ارادی و آزاد را تسهیل کنند.
✅حد نهایت اعمال فشار توسط دولت، سوسیالیسم است. تحت برنامهریزی متمرکز سوسیالیستی، این نظام از نبود یک نظام قیمتی برای زمین و کالاهای سرمایهای رنج میبرد. بهگونهای که حتی اقتصاددان سوسیالیست، رابرت هیلبرونر امروزه تایید میکند که هیات برنامهریزی سوسیالیستی راهی جز محاسبه قیمت و هزینهها یا سرمایهگذاری بهطوریکه شبکه تولید شکل گرفته و تسویه شود، ندارد. تجربه جماهیر شوروی سابق، جایی که یک دروکننده گندم به نوعی نمیتوانست مسیری به مغازههای خرده فروشی پیدا کند، مثالی آموزنده از امکانناپذیری کارکرد یک اقتصاد مدرن و پیچیده در غیاب بازار آزاد است. در آن نظام نه انگیزهای و نه ابزاری برای محاسبه قیمت و هزینههای حمل بار برای آسیابان تا آنها را دریافت و آسیاب کند، وجود نداشت و این مسیر در مراحل بسیاری ادامه داشت تا اینکه به مصرفکنندگان نهایی در موسکیا اسویردلوفسک ختم میشد. به عبارتی سرمایهگذاری در گندم اتلاف منابع و تقریبا امری بیهوده بود.
🌐سوسیالیسم بازار هم در حقیقت پارادوکسی بیش نیست. بحثهای جذاب پیرامون سوسیالیست بازاری اغلب از یک جنبه حیاتی بازاری چشمپوشی میکند: وقتی دو کالا مبادله میشوند، چیزی که در حقیقت این وسط مبادله شده عناوین مالکیت اموال است. وقتی یک روزنامه ۵۰ سنتی میخریم، ما و فروشنده در واقع عناوین مالکیت را مبادله کردهایم: ما مالکیت ۵۰ سنت را به روزنامهفروش واگذار کردهایم و او مالکیت روزنامه را به ما واگذار کرده. دقیقا چنین فرآیندی موقع خرید یک خانه رخ میدهد با این تفاوت که در مورد روزنامه برخی مسائل که در خرید خانه مطرح است از قبیل قراردادها، اخذ وام و ثبت اسناد و...چندان اهمیتی ندارند. اما طبیعت اقتصادی هر دو مبادله یکسان است.
🔚🔚این بدان معناست که کلید لازم برای حضور و پیشرفت بازار آزاد، جامعهای است که در آن حقوق و عنوان مالکیت اموال شخصی، مورد دفاع، حفاظت و احترام باشند. از سوی دیگر، کلید سوسیالیسم، مالکیت دولتی ابزار تولید، زمین و کالاهای سرمایهای است. بنابراین تحت لوای سوسیالیسم، بازاری برای زمین یا کالاهای سرمایهای وجود ندارد که بتوان روی آنها تمرکز کرد.
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
هیچ تفاوتی بین کمونیسم و سوسیالیسم نیست بجز در وسیله دستیابی به هدف نهایی:
کمونیسم انسان را با زور برده میکند، سوسیالیسم با رای
فرق این دو همان فرق قتل و خودکشی است
👤آین رند
@FreemarketEconomy
کمونیسم انسان را با زور برده میکند، سوسیالیسم با رای
فرق این دو همان فرق قتل و خودکشی است
👤آین رند
@FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
🌐بزرگترین فقرزدایی ها در تاریخ ایالات متحده زمانی بوقوع پیوسته که مداخلات دولتی حداقل بوده است.
👤تام وودز
🆓 @FreemarketEconomy
👤تام وودز
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
دولتمردان ابتدا تصمیم می گیرند که میخواهند چه کاری انجام دهند سپس یک اقتصاددان پیدا می کنند که با آن تصمیم همراه باشد.
👤دکتر توماس ساول
#اقتصاددان_دولتگرا
#اقتصاددان_جیره_خوار
@FreemarketEconomy
👤دکتر توماس ساول
#اقتصاددان_دولتگرا
#اقتصاددان_جیره_خوار
@FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
نقد میزس بر اقتصادسنجی1⃣
👤مورای روتبارد
🗞دنیای اقتصاد، محسن رنجبر
🖋نه تنها میزس معتقد بود که نیازی نیست نظریه اقتصادی با استفاده از فاکتهای تاریخی مورد «آزمون» قرارگیرد، بلکه باور داشت که چنینکاری امکانپذیر نیست. یک حقیقت تاریخی، برای آنکه بتواند جهت آزمون نظریه مورد استفاده قرارگیرد، باید ساده بوده و با دیگر فاکتها در ردههای قابل دسترس و قابل تکرار همگن باشد.
🌐 به طور خلاصه، این نظریه که یک اتم مس، یک اتم گوگرد و چهار اتم اکسیژن با همدیگر ترکیب شده و واحدی مشخص به نام سولفات مس را با خواصی معین به وجود میآورند، به راحتی در آزمایشگاه امتحان میشود. هر یک از این اتمها شبیه به یکدیگرند و بنابراین میتوان این آزمون را بینهایت تکرار کرد؛ اما همان طور که میزس خاطرنشان میکند، تمام رخدادهای تاریخی، ساده و قابل تکرار نیستند و هر یک، نتیجه پیچیده انواع متغیری از عوامل چندگانهاند که همواره در ارتباطی ثابت با عوامل دیگر قرار ندارند.
🌐بنابراین تمام رویدادهای تاریخی نامتجانساند و بنابراین نمیتوان از آنها برای آزمون یا ساخت قوانین تاریخی - چه کمی و چه غیرکمی - استفاده کرد. میتوان تمام اتمهای مس را در یک گروه همگن قرار داد؛ اما چنین کاری در خصوص رویدادهای تاریخی امکانناپذیر است. البته این بدان معنا نیست که هیچ تشابهی میان رخدادهای تاریخی وجود ندارد. شباهتهای آنها زیاد است؛ اما تجانسی میان آنها وجود ندارد.
🌐 همانندیهای بسیاری میان انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در سالهای ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ وجود داشت؛ اما نمیتوان آنها را رویدادهایی همگن نامید؛ زیرا تفاوتهای مهم و گریزناپذیری با یکدیگر داشتند. انتخابات بعدی نیز رویداد تکرارپذیری که بتوان آن را در گروه همگنی از «انتخابات» مختلف قرار داد، نخواهد بود. بنابراین هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمیتوان از این رویدادها استخراج کرد.
🌐این جا است که دلیل مخالفت کاملا بنیادین میزس با اقتصادسنجی روشن میشود. اقتصادسنجی نه تنها میکوشد که با استفاده از فاکتهای پیچیده و ناهمگن تاریخی، از علوم طبیعی تقلید کند - به شکلی که گویی اینها فاکتهای آزمایشگاهی همگن و تکرارپذیری هستند - بلکه پیچیدگی کیفی هر رویداد را به عددی کمی فرومیکاهد و سپس با عمل به شکلی که گویی این روابط مقداری در تاریخ بشر ثابت میمانند، بر وخامت این مغلطه میافزاید.
✅ همان گونه که میزس بارها اشاره کرده بود، اقتصادسنجی کاملا بر خلاف علوم فیزیکی که بر اکتشاف تجربی ثابتهای کمی استوارند، نتوانسته حتی یک ثابت را در تاریخ بشر پیدا کند و با توجه به شرایط دائما دگرگونشونده اراده، دانش و ارزشهای انسانها و همچنین با نظر به تفاوتهای آنها، قابل تصور نیست که اقتصادسنجی هرگز از پس چنین کاری برآید.
🆓 @FreemarketEconomy
👤مورای روتبارد
🗞دنیای اقتصاد، محسن رنجبر
🖋نه تنها میزس معتقد بود که نیازی نیست نظریه اقتصادی با استفاده از فاکتهای تاریخی مورد «آزمون» قرارگیرد، بلکه باور داشت که چنینکاری امکانپذیر نیست. یک حقیقت تاریخی، برای آنکه بتواند جهت آزمون نظریه مورد استفاده قرارگیرد، باید ساده بوده و با دیگر فاکتها در ردههای قابل دسترس و قابل تکرار همگن باشد.
🌐 به طور خلاصه، این نظریه که یک اتم مس، یک اتم گوگرد و چهار اتم اکسیژن با همدیگر ترکیب شده و واحدی مشخص به نام سولفات مس را با خواصی معین به وجود میآورند، به راحتی در آزمایشگاه امتحان میشود. هر یک از این اتمها شبیه به یکدیگرند و بنابراین میتوان این آزمون را بینهایت تکرار کرد؛ اما همان طور که میزس خاطرنشان میکند، تمام رخدادهای تاریخی، ساده و قابل تکرار نیستند و هر یک، نتیجه پیچیده انواع متغیری از عوامل چندگانهاند که همواره در ارتباطی ثابت با عوامل دیگر قرار ندارند.
🌐بنابراین تمام رویدادهای تاریخی نامتجانساند و بنابراین نمیتوان از آنها برای آزمون یا ساخت قوانین تاریخی - چه کمی و چه غیرکمی - استفاده کرد. میتوان تمام اتمهای مس را در یک گروه همگن قرار داد؛ اما چنین کاری در خصوص رویدادهای تاریخی امکانناپذیر است. البته این بدان معنا نیست که هیچ تشابهی میان رخدادهای تاریخی وجود ندارد. شباهتهای آنها زیاد است؛ اما تجانسی میان آنها وجود ندارد.
🌐 همانندیهای بسیاری میان انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در سالهای ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ وجود داشت؛ اما نمیتوان آنها را رویدادهایی همگن نامید؛ زیرا تفاوتهای مهم و گریزناپذیری با یکدیگر داشتند. انتخابات بعدی نیز رویداد تکرارپذیری که بتوان آن را در گروه همگنی از «انتخابات» مختلف قرار داد، نخواهد بود. بنابراین هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمیتوان از این رویدادها استخراج کرد.
🌐این جا است که دلیل مخالفت کاملا بنیادین میزس با اقتصادسنجی روشن میشود. اقتصادسنجی نه تنها میکوشد که با استفاده از فاکتهای پیچیده و ناهمگن تاریخی، از علوم طبیعی تقلید کند - به شکلی که گویی اینها فاکتهای آزمایشگاهی همگن و تکرارپذیری هستند - بلکه پیچیدگی کیفی هر رویداد را به عددی کمی فرومیکاهد و سپس با عمل به شکلی که گویی این روابط مقداری در تاریخ بشر ثابت میمانند، بر وخامت این مغلطه میافزاید.
✅ همان گونه که میزس بارها اشاره کرده بود، اقتصادسنجی کاملا بر خلاف علوم فیزیکی که بر اکتشاف تجربی ثابتهای کمی استوارند، نتوانسته حتی یک ثابت را در تاریخ بشر پیدا کند و با توجه به شرایط دائما دگرگونشونده اراده، دانش و ارزشهای انسانها و همچنین با نظر به تفاوتهای آنها، قابل تصور نیست که اقتصادسنجی هرگز از پس چنین کاری برآید.
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
مغالطه مخالفان اقتصاد آزاد؛
🔹 سرمقاله ای از دکتر موسی غنی نژاد
✍️ تجربه چند ماه نرخ ارز دستوری ۴۲۰۰ تومانی، یک بار دیگر به وضوح نشان داد که هر گونه قیمتگذاری دستوری بیاعتنا به منطق بازار نتیجهای جز ایجاد رانت، فساد و اتلاف منابع ندارد.
✍️ بالاخره ناگزیر شدند با اکراه روزنهای برای بازار آزاد باز کنند. این اقدام اصلاحی بلافاصله موثر واقع شد و تلاطمهای مخرب را تا حدود زیادی فرونشاند. اما از آنجاکه دولت بازار ارز را برحسب انواع کالاهای صادراتی و وارداتی طبقهبندی کرد و به نوعی بر تبعیض قیمتی صحه گذاشت بازار ارز عملا چندنرخی شد.
✍️ تعدد نرخ در یک بازار معنایی جز باز شدن راه برای رانتخواری و فساد به شکلهای متفاوت ندارد. نکته جالب در این میان مغالطههای مخالفان بازار آزاد است که عقاید چپگرایانه و نادرست خود را تحت عناوین غلطاندازی مانند نهادگرایی یا طرفداران عدالت اجتماعی و... مطرح میکنند...
✍️ وقتی نتایج مفسدهبرانگیز سرکوب بازار را به آزاد بودن بازار نسبت میدهند این کار چه نامی غیر از مغالطه دارد؟ مخالفان بازار آزاد اگر واقعا در دفاع از حقوق مردم صداقت دارند بهتر است از تناقضگویی، عوامفریبی و پاشیدن خاک در چشم مردم بپرهیزند و به روشنی راهحلهای خود را برای مسوولان و مردم توضیح دهند.
✍️ آیا راهحل اقتصادی مشخصی دارند یا صرفا بگیر و ببند پلیسی مد نظرشان است؟ آیا معتقدند با وجود فراهم آوردن فرصتهای رانتجویی و رانتخواری، باز هم میتوان با توصیههای اخلاقی و تهدید و ارعاب از فساد و حیف و میل اجتناب کرد؟
✍️ وقتی در «دیزی» را باز گذاشتهاند روی «حیای گربه» میخواهند حساب کنند؟ کسی که حرف حساب دارد مغالطه نمیکند. بالاخره حرف حساب این رفقا چیست؟ تا کی میخواهند کلیگویی کنند و حرف مشخص نزنند؟
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3431328
🔹 سرمقاله ای از دکتر موسی غنی نژاد
✍️ تجربه چند ماه نرخ ارز دستوری ۴۲۰۰ تومانی، یک بار دیگر به وضوح نشان داد که هر گونه قیمتگذاری دستوری بیاعتنا به منطق بازار نتیجهای جز ایجاد رانت، فساد و اتلاف منابع ندارد.
✍️ بالاخره ناگزیر شدند با اکراه روزنهای برای بازار آزاد باز کنند. این اقدام اصلاحی بلافاصله موثر واقع شد و تلاطمهای مخرب را تا حدود زیادی فرونشاند. اما از آنجاکه دولت بازار ارز را برحسب انواع کالاهای صادراتی و وارداتی طبقهبندی کرد و به نوعی بر تبعیض قیمتی صحه گذاشت بازار ارز عملا چندنرخی شد.
✍️ تعدد نرخ در یک بازار معنایی جز باز شدن راه برای رانتخواری و فساد به شکلهای متفاوت ندارد. نکته جالب در این میان مغالطههای مخالفان بازار آزاد است که عقاید چپگرایانه و نادرست خود را تحت عناوین غلطاندازی مانند نهادگرایی یا طرفداران عدالت اجتماعی و... مطرح میکنند...
✍️ وقتی نتایج مفسدهبرانگیز سرکوب بازار را به آزاد بودن بازار نسبت میدهند این کار چه نامی غیر از مغالطه دارد؟ مخالفان بازار آزاد اگر واقعا در دفاع از حقوق مردم صداقت دارند بهتر است از تناقضگویی، عوامفریبی و پاشیدن خاک در چشم مردم بپرهیزند و به روشنی راهحلهای خود را برای مسوولان و مردم توضیح دهند.
✍️ آیا راهحل اقتصادی مشخصی دارند یا صرفا بگیر و ببند پلیسی مد نظرشان است؟ آیا معتقدند با وجود فراهم آوردن فرصتهای رانتجویی و رانتخواری، باز هم میتوان با توصیههای اخلاقی و تهدید و ارعاب از فساد و حیف و میل اجتناب کرد؟
✍️ وقتی در «دیزی» را باز گذاشتهاند روی «حیای گربه» میخواهند حساب کنند؟ کسی که حرف حساب دارد مغالطه نمیکند. بالاخره حرف حساب این رفقا چیست؟ تا کی میخواهند کلیگویی کنند و حرف مشخص نزنند؟
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3431328
روزنامه دنیای اقتصاد
مغالطه مخالفان اقتصاد آزاد
برای مقابله با تلاطم شدید در بازار ارز، دولت در فروردینماه اقدام به تعیین نرخ «واقعی» ارز به شیوه دستوری کرد و شکلگیری هر گونه نرخ متفاوتی را در بازار آزاد، توطئه سودجویان اعلام کرد و به سرکوب آن برخاست. مسوولانی که دست به این اقدام زدند برای توجیه این…
Forwarded from بازار آزاد
برندگان و بازندگان تورم
❓چرا در فرایند تورم، نابرابری وجود دارد؟
👤لودویگ فون میزس
💻سایت بورژوا، مانی قائم مقامی
🖋وقتی مردم از یک «سطح قیمتها» حرف میزنند، در ذهنشان سطحی از یک مایع را تصور میکنند که متناسب با افزایش یا کاهش در مقدار کمّیاش بالا و پایین میرود، اما سطحی که مانند مایعی در یک حوض یا استخر، همیشه بهصورت یکنواخت و مساوی بالا میرود. اما در مورد قیمتها، چیزی به اسم «سطح» معنی ندارد. قیمتها در یک زمان واحد به یک اندازهی واحد تغییر نمیکنند. همیشه قیمتهایی هستند که خیلی سریعتر تغییر میکنند، و سریعتر از قیمتهای دیگر بالا و پایین میشوند.
🌐وقتی که دولت برای تأمین مخارج یک جنگ تورم ایجاد میکند، باید جنگافزار و مهمات بخرد، و نخستین گروههایی که این پول اضافهشده را دریافت یعنی صنایع نظامی-جنگی و کارگران این صنایع در موقعیتِ بسیار مطلوب و خوشآیندی قرار میگیرند. آنها منفعتهای بیشتر و دستمزدهای بیشتر دارند؛ کسبوکار آنها در حال ترقی است و اینک با برخورداری از پول بیشتر، دارند خرید میکنند و از کسانی خرید میکنند که تولیدکننده و فروشندهی کالاهایی هستند که این مهماتسازان میخواهند.
🌐این افراد دیگر به گروه دومی تعلق دارند. و این گروه دوم تورم را برای کسبوکار مفید میدانند. چرا که نه؟ چه کسی از فروش بیشتر بدش میآید؟ مثلاً، صاحب رستوران کنار کارخانهی مهماتسازی میگوید: «واقعاً شگفتانگیز است! کارگران مهماتسازی پول بیشتری دارند؛ تعدادشان از قبل بیشتر شده؛ همهشان مشتری رستوران من شدهاند؛ از این بابت خیلی خوشحالم.» هیچ دلیلی هم ندارد که ناراحت باشد.
🌐وضعیت از این قرار است: کسانی که پول همان اول بدیشان رسیده است اکنون درآمد بیشتری دارند، و هنوز میتوانند کالاها و خدمات بسیاری را به قیمتی بخرند که با وضعیت قبلی بازار همخوان بود؛ یعنی وضعیتی که تورم تازه داشت شروع می شد، اما هنوز اثرش کامل نشده بود. بنابراین اینها در موقعیت بسیار مطلوبی هستند. و بدینترتیب تورم گامبهگام، از یک گروه مردم به گروه دیگر، پیش میرود. و تمام کسانی که این پول اضافهشده در ابتدا و در آغاز وضعیت تورم بدانها میرسد، سود میکنند، زیرا بعضی کالاها را با قیمتی مطابق با همان نرخ قبلی تبادل پول و کالاها میخرند.
🌐اما در میان جمعیت گروههای دیگری نیز هستند که این پول اضافهشده خیلی دیرتر بهشان میرسد. این گروهها در موقعیتی غیرمطلوب هستند. پیش از آنکه این پول اضافهشده بهآنها برسد مجبورند برای برخی کالاها—یا عملاً همهی—کالاهایی که میخواهند بخرند پول بیشتری نسبت به قبل بپردازند، درحالیکه درآمدشان همان درآمد قبلی باقی مانده است، یا اینکه متناسب با قیمتها بالا نرفته است.
🌐برای مثال کشوری مثل ایالات متحده را در طول جنگ جهانی دوم در نظر بگیرید؛ از یک سو، تورم در آن زمان به نفع کارگران مهماتسازی و صنایع نظامی، تولیدکنندگان و سازندگان تفنگ بود، حالآنکه از سوی دیگر به ضرر دیگر گروههای جامعه تمام شد. و گروههایی که بیشترین ضرر را از تورم متحمل شدند معلمان و کشیشان بودند.
🌐همانطور که میدانید، کشیش شخصی بسیار فروتن است که خدمت خدا میکند و نباید زیاد دربارهی پول صحبت کند. معلمان نیز، به همین ترتیب، خدمتگزارانی هستند که قرار است بیشتر به فکر آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان باشند تا حقوقهایشان. در نتیجه، معلمان و کشیشها در زمرهی کسانی هستند که بیشترین ضرر را از تورم میبرند، زیرا اکثر مدارس و کلیساها آخرین نهادهایی هستند که به فکر بالابردن حقوق کارکنان خود میافتند. وقتی که بزرگان کلیسا و ادارههای امور مدارس نهایتاً متوجه میشوند که بالاخره، باید حقوق این مردم خدمتگزار را بالا ببرند، ضررها و صدماتی که صاحبان این مشاغل قبلا متحمل شدهاند، همچنان پابرجاست.
🌐اینان مدتها مجبور بودند کمتر از مقداری که قبلاً خرید میکردند، خرید کنند، مصرف غذاهای باکیفیتتر و گرانتر را پایین بیاورند، و خرید لباسشان را محدود کنند، زیرا قیمتها پیش از این رو به صعود گذاشته بود، درحالیکه درآمدهایشان، حقوقشان، هنوز بالا نرفته بود.
✅بنابراین برای برخی از مردم، تورم بسیار سودآور است؛ حتی خواستار ادامهی تورم هستند، منظورم از به کار بردن عبارت «سود بسیار بردن» نکوهش این دستهی اخیر نیست، زیرا در این قضیه اگر قرار باشد تقصیر را متوجه کسی کنیم، باید دولت را مقصر بدانیم که این تورم را بهراه انداخته است. و همیشه کسانی هستند که از تورم متنفع میشوند، زیرا زودتر از افراد دیگر میفهمند که بهزودی چه پیش خواهد آمد. سودهای ویژهای که نصیب ایشان میشود به این دلیل است که در فرایند تورم ضرورتاً نابرابری وجود خواهد داشت.
🆓 @FreemarketEconomy
❓چرا در فرایند تورم، نابرابری وجود دارد؟
👤لودویگ فون میزس
💻سایت بورژوا، مانی قائم مقامی
🖋وقتی مردم از یک «سطح قیمتها» حرف میزنند، در ذهنشان سطحی از یک مایع را تصور میکنند که متناسب با افزایش یا کاهش در مقدار کمّیاش بالا و پایین میرود، اما سطحی که مانند مایعی در یک حوض یا استخر، همیشه بهصورت یکنواخت و مساوی بالا میرود. اما در مورد قیمتها، چیزی به اسم «سطح» معنی ندارد. قیمتها در یک زمان واحد به یک اندازهی واحد تغییر نمیکنند. همیشه قیمتهایی هستند که خیلی سریعتر تغییر میکنند، و سریعتر از قیمتهای دیگر بالا و پایین میشوند.
🌐وقتی که دولت برای تأمین مخارج یک جنگ تورم ایجاد میکند، باید جنگافزار و مهمات بخرد، و نخستین گروههایی که این پول اضافهشده را دریافت یعنی صنایع نظامی-جنگی و کارگران این صنایع در موقعیتِ بسیار مطلوب و خوشآیندی قرار میگیرند. آنها منفعتهای بیشتر و دستمزدهای بیشتر دارند؛ کسبوکار آنها در حال ترقی است و اینک با برخورداری از پول بیشتر، دارند خرید میکنند و از کسانی خرید میکنند که تولیدکننده و فروشندهی کالاهایی هستند که این مهماتسازان میخواهند.
🌐این افراد دیگر به گروه دومی تعلق دارند. و این گروه دوم تورم را برای کسبوکار مفید میدانند. چرا که نه؟ چه کسی از فروش بیشتر بدش میآید؟ مثلاً، صاحب رستوران کنار کارخانهی مهماتسازی میگوید: «واقعاً شگفتانگیز است! کارگران مهماتسازی پول بیشتری دارند؛ تعدادشان از قبل بیشتر شده؛ همهشان مشتری رستوران من شدهاند؛ از این بابت خیلی خوشحالم.» هیچ دلیلی هم ندارد که ناراحت باشد.
🌐وضعیت از این قرار است: کسانی که پول همان اول بدیشان رسیده است اکنون درآمد بیشتری دارند، و هنوز میتوانند کالاها و خدمات بسیاری را به قیمتی بخرند که با وضعیت قبلی بازار همخوان بود؛ یعنی وضعیتی که تورم تازه داشت شروع می شد، اما هنوز اثرش کامل نشده بود. بنابراین اینها در موقعیت بسیار مطلوبی هستند. و بدینترتیب تورم گامبهگام، از یک گروه مردم به گروه دیگر، پیش میرود. و تمام کسانی که این پول اضافهشده در ابتدا و در آغاز وضعیت تورم بدانها میرسد، سود میکنند، زیرا بعضی کالاها را با قیمتی مطابق با همان نرخ قبلی تبادل پول و کالاها میخرند.
🌐اما در میان جمعیت گروههای دیگری نیز هستند که این پول اضافهشده خیلی دیرتر بهشان میرسد. این گروهها در موقعیتی غیرمطلوب هستند. پیش از آنکه این پول اضافهشده بهآنها برسد مجبورند برای برخی کالاها—یا عملاً همهی—کالاهایی که میخواهند بخرند پول بیشتری نسبت به قبل بپردازند، درحالیکه درآمدشان همان درآمد قبلی باقی مانده است، یا اینکه متناسب با قیمتها بالا نرفته است.
🌐برای مثال کشوری مثل ایالات متحده را در طول جنگ جهانی دوم در نظر بگیرید؛ از یک سو، تورم در آن زمان به نفع کارگران مهماتسازی و صنایع نظامی، تولیدکنندگان و سازندگان تفنگ بود، حالآنکه از سوی دیگر به ضرر دیگر گروههای جامعه تمام شد. و گروههایی که بیشترین ضرر را از تورم متحمل شدند معلمان و کشیشان بودند.
🌐همانطور که میدانید، کشیش شخصی بسیار فروتن است که خدمت خدا میکند و نباید زیاد دربارهی پول صحبت کند. معلمان نیز، به همین ترتیب، خدمتگزارانی هستند که قرار است بیشتر به فکر آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان باشند تا حقوقهایشان. در نتیجه، معلمان و کشیشها در زمرهی کسانی هستند که بیشترین ضرر را از تورم میبرند، زیرا اکثر مدارس و کلیساها آخرین نهادهایی هستند که به فکر بالابردن حقوق کارکنان خود میافتند. وقتی که بزرگان کلیسا و ادارههای امور مدارس نهایتاً متوجه میشوند که بالاخره، باید حقوق این مردم خدمتگزار را بالا ببرند، ضررها و صدماتی که صاحبان این مشاغل قبلا متحمل شدهاند، همچنان پابرجاست.
🌐اینان مدتها مجبور بودند کمتر از مقداری که قبلاً خرید میکردند، خرید کنند، مصرف غذاهای باکیفیتتر و گرانتر را پایین بیاورند، و خرید لباسشان را محدود کنند، زیرا قیمتها پیش از این رو به صعود گذاشته بود، درحالیکه درآمدهایشان، حقوقشان، هنوز بالا نرفته بود.
✅بنابراین برای برخی از مردم، تورم بسیار سودآور است؛ حتی خواستار ادامهی تورم هستند، منظورم از به کار بردن عبارت «سود بسیار بردن» نکوهش این دستهی اخیر نیست، زیرا در این قضیه اگر قرار باشد تقصیر را متوجه کسی کنیم، باید دولت را مقصر بدانیم که این تورم را بهراه انداخته است. و همیشه کسانی هستند که از تورم متنفع میشوند، زیرا زودتر از افراد دیگر میفهمند که بهزودی چه پیش خواهد آمد. سودهای ویژهای که نصیب ایشان میشود به این دلیل است که در فرایند تورم ضرورتاً نابرابری وجود خواهد داشت.
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
طبقه بندی چهارگانه سوسیالیسم از نگاه هوپ
👤رابرت مک گی
🗞دنیای اقتصاد
1⃣تحت سوسياليسم سبک روسي، ابزارهاي توليد ملي شدند. سرمايه گذاري بايد از طريق مالکيت دلسوزان غير از مالکان صورت مي گرفت، زيرا هيچ مالکي وجود نداشت. چنين وضعيتي نسبت به سرمايه داري به چند دليل پايين تر است. يکي آنکه افراد دلسوز انگيزه مشابهي براي مراقبت از دارايي اجتماعي شده (به اندازه اي که براي خودشان مهم باشد) ندارند. دوم اينکه انگيزه کمتري براي بيشينه کردن مطلوبيت مالکيت وجود دارد، زيرا افراد دلسوز آنچه را که توليد مي کنند، نگه نمي دارند.
🌐همچنين فقدان نظام قيمت گذاري کار براي برنامه ريزي عقلايي را غيرممکن مي کند. نيازهاي کمتر ضروري به هزينه نياز هاي ضروري ارضا مي شود، اجتماعي کردن ابزار توليد موجب فقر نسبي مي شود و در نتيجه مي تواند دارايي هاي تحت تملک اجتماعي را با کارآيي کمتري روبه رو کند که اگر به طور خصوصي مورد استفاده قرار مي گرفتند، کارآيي بيشتري داشتند. جايي که انگيزه توليد کمتر شود، توليد نيز کاهش خواهد يافت.
🌐آلمان شرقي و غربي مثال هاي خوبي در اين زمينه فراهم مي کنند. جمعيت اين دو کشور همگن است با وجود اين، شکوفايي اقتصاد آلمان غربی در برابر رکود اقتصاد آلمان شرقي ناشي از نظام هاي اقتصادي بود که در تخصيص منابع به کار گرفته شده بودند.
2⃣ مدل سوسيال دموکراتيک: تحت اين سيستم، ايده توليد اجتماعي تبديل به نوعي ماليات ستاني و برابري شده است. توليد بايد تحت تملک بخش خصوصي باشد، به جز در چند مورد مانند آموزش، ترافيک، ارتباطات، بانک مرکزي، پليس و دادگاه ها. افراد حق مالکيت و توليد دارند اما نمي توانند تمام ثمرات کارشان را نگهداري کنند. برخي از اين ثمرات متعلق به جامعه هستند که به اين معني است که حقوق مالکان طبيعي مورد هجوم قرار گرفته است.
🌐بنابراين تفاوت بين سوسياليسم سبک روسي و سوسياليسم سبک سوسيال دموکراتيک تنها يک درجه است. در نخستين مورد، يعني سوسياليسم سبک روسي، مالکيت خصوصي مجاز نيست، در حالي که در دومين مورد مالکيت خصوصي مجاز هست اما دولت تعيين مي کند چقدر از ثمرات مي توانند از سوي مالک حقيقي آن نگهداري شود. حقوق مالکيت در آنها اساسا اسمي هستند. سوسياليسم سبک سوسيال دموکراتيک مبتني بر بازتوزيع درآمدهاي توليدکنندگان و استفاده از آنها است. با اين حال نتايج همانند سوسياليسم سبک روسي هستند و انگيزه ها براي توليد کاهش پيدا مي کند.
3⃣ سوسياليسم محافظه کارانه که ايدئولوژي آن مربوط به فئوداليسم است. مانند سوسياليسم دموکراتيک، اين نوع نيز اجازه مالکيت خصوصي را مي دهد اما اجازه نگهداري تمام ثمرات مالکيت خصوصي را نمي دهد. با اين حال، در حالي که سوسياليسم سوسيال دموکراتيک آنچه را که توليد شده است از توليدکنندگان به غيرتوليدکنندگان توزيع مي کند، سوسياليسم محافظه کارانه اين کار را بيشتر با هدف نگهداري وضعيت موجود افراد انجام مي دهد تا افزايش برابري.
🌐تفاوت بين اين دو نوع سوسياليسم در گروه غيرتوليدکنندگان قرار دارد که ثمرات نيروي کار ديگران را دريافت مي کنند. همچنين، در حالي که نوع سوسيال دموکرات از ماليات ستاني براي دستيابي به اهدافش استفاده مي کند، سوسياليست هاي محافظه کار از کنترل هاي قيمتي، مقررات گذاري و کنترل هاي رفتاري استفاده مي کنند. با اين حال، استفاده از هريک از اين تکنيک ها موجب مي شود منابع به نحو نادرست تخصيص داده شوند.
4⃣نوع چهارم سوسياليسم، مهندسي اجتماعي است. در حالي که انواع دیگر سوسياليسم در زمينه هاي اقتصادي شکست خورده اند، نوع چهارم سوسياليسم ادعا نمي کند که از نظر اقتصادي بر نظام سرمايه داري برتري دارد، بلکه بيان مي کند با وجود اينکه سوسياليسم ممکن است از نظر اقتصادي پايين تر از سرمايه داري باشد، از نظر اخلاقي برتر است. اين سوسياليسم به نوعي تجربه گرا- اثبات گراي سبک پوپري قلمداد مي شود و به دلايل تجربي برتري سرمايه داري انتقاد دارد. اين سوسياليسم از در معرض انتقاد قرار گرفتن ايمن است، زيرا هر شکستي مي تواند به نحوي شرح داده شود که مربوط به مداخله متغيرهاي غيرکنترل شده باشد. ما هرگز نمي دانيم پيامد يک سياست چه خواهد بود، مگر اينکه آن را در ابتدا آزمون کنيم. سپس اگر سياست شکست بخورد، مي توانيم آن را شرح دهيم.
🌐هوپ از سرمايه داري در زمينه هاي اخلاقي نيز دفاع کرده و نشان مي دهد، چرا سوسياليسم غير قابل دفاع است. تحت سوسياليسم حقوق يک نفر با طبقه اش مشخص مي شود. برخي افراد تعهد و الزامي نسبت به پرداخت ماليات دارند و ديگران حق مصرف کردن آنها را دارند. براي مثال صنعت رايانه بايد يارانه کشاورزان را بپردازد، استخدام شدگان بايد به بيکاران يارانه دهند و افراد بدون فرزند بايد به آناني که فرزند دارند، يارانه بدهند. تمام اين سيستم براساس تهاجم قرار دارد.
🆓 @FreemarketEconomy
👤رابرت مک گی
🗞دنیای اقتصاد
1⃣تحت سوسياليسم سبک روسي، ابزارهاي توليد ملي شدند. سرمايه گذاري بايد از طريق مالکيت دلسوزان غير از مالکان صورت مي گرفت، زيرا هيچ مالکي وجود نداشت. چنين وضعيتي نسبت به سرمايه داري به چند دليل پايين تر است. يکي آنکه افراد دلسوز انگيزه مشابهي براي مراقبت از دارايي اجتماعي شده (به اندازه اي که براي خودشان مهم باشد) ندارند. دوم اينکه انگيزه کمتري براي بيشينه کردن مطلوبيت مالکيت وجود دارد، زيرا افراد دلسوز آنچه را که توليد مي کنند، نگه نمي دارند.
🌐همچنين فقدان نظام قيمت گذاري کار براي برنامه ريزي عقلايي را غيرممکن مي کند. نيازهاي کمتر ضروري به هزينه نياز هاي ضروري ارضا مي شود، اجتماعي کردن ابزار توليد موجب فقر نسبي مي شود و در نتيجه مي تواند دارايي هاي تحت تملک اجتماعي را با کارآيي کمتري روبه رو کند که اگر به طور خصوصي مورد استفاده قرار مي گرفتند، کارآيي بيشتري داشتند. جايي که انگيزه توليد کمتر شود، توليد نيز کاهش خواهد يافت.
🌐آلمان شرقي و غربي مثال هاي خوبي در اين زمينه فراهم مي کنند. جمعيت اين دو کشور همگن است با وجود اين، شکوفايي اقتصاد آلمان غربی در برابر رکود اقتصاد آلمان شرقي ناشي از نظام هاي اقتصادي بود که در تخصيص منابع به کار گرفته شده بودند.
2⃣ مدل سوسيال دموکراتيک: تحت اين سيستم، ايده توليد اجتماعي تبديل به نوعي ماليات ستاني و برابري شده است. توليد بايد تحت تملک بخش خصوصي باشد، به جز در چند مورد مانند آموزش، ترافيک، ارتباطات، بانک مرکزي، پليس و دادگاه ها. افراد حق مالکيت و توليد دارند اما نمي توانند تمام ثمرات کارشان را نگهداري کنند. برخي از اين ثمرات متعلق به جامعه هستند که به اين معني است که حقوق مالکان طبيعي مورد هجوم قرار گرفته است.
🌐بنابراين تفاوت بين سوسياليسم سبک روسي و سوسياليسم سبک سوسيال دموکراتيک تنها يک درجه است. در نخستين مورد، يعني سوسياليسم سبک روسي، مالکيت خصوصي مجاز نيست، در حالي که در دومين مورد مالکيت خصوصي مجاز هست اما دولت تعيين مي کند چقدر از ثمرات مي توانند از سوي مالک حقيقي آن نگهداري شود. حقوق مالکيت در آنها اساسا اسمي هستند. سوسياليسم سبک سوسيال دموکراتيک مبتني بر بازتوزيع درآمدهاي توليدکنندگان و استفاده از آنها است. با اين حال نتايج همانند سوسياليسم سبک روسي هستند و انگيزه ها براي توليد کاهش پيدا مي کند.
3⃣ سوسياليسم محافظه کارانه که ايدئولوژي آن مربوط به فئوداليسم است. مانند سوسياليسم دموکراتيک، اين نوع نيز اجازه مالکيت خصوصي را مي دهد اما اجازه نگهداري تمام ثمرات مالکيت خصوصي را نمي دهد. با اين حال، در حالي که سوسياليسم سوسيال دموکراتيک آنچه را که توليد شده است از توليدکنندگان به غيرتوليدکنندگان توزيع مي کند، سوسياليسم محافظه کارانه اين کار را بيشتر با هدف نگهداري وضعيت موجود افراد انجام مي دهد تا افزايش برابري.
🌐تفاوت بين اين دو نوع سوسياليسم در گروه غيرتوليدکنندگان قرار دارد که ثمرات نيروي کار ديگران را دريافت مي کنند. همچنين، در حالي که نوع سوسيال دموکرات از ماليات ستاني براي دستيابي به اهدافش استفاده مي کند، سوسياليست هاي محافظه کار از کنترل هاي قيمتي، مقررات گذاري و کنترل هاي رفتاري استفاده مي کنند. با اين حال، استفاده از هريک از اين تکنيک ها موجب مي شود منابع به نحو نادرست تخصيص داده شوند.
4⃣نوع چهارم سوسياليسم، مهندسي اجتماعي است. در حالي که انواع دیگر سوسياليسم در زمينه هاي اقتصادي شکست خورده اند، نوع چهارم سوسياليسم ادعا نمي کند که از نظر اقتصادي بر نظام سرمايه داري برتري دارد، بلکه بيان مي کند با وجود اينکه سوسياليسم ممکن است از نظر اقتصادي پايين تر از سرمايه داري باشد، از نظر اخلاقي برتر است. اين سوسياليسم به نوعي تجربه گرا- اثبات گراي سبک پوپري قلمداد مي شود و به دلايل تجربي برتري سرمايه داري انتقاد دارد. اين سوسياليسم از در معرض انتقاد قرار گرفتن ايمن است، زيرا هر شکستي مي تواند به نحوي شرح داده شود که مربوط به مداخله متغيرهاي غيرکنترل شده باشد. ما هرگز نمي دانيم پيامد يک سياست چه خواهد بود، مگر اينکه آن را در ابتدا آزمون کنيم. سپس اگر سياست شکست بخورد، مي توانيم آن را شرح دهيم.
🌐هوپ از سرمايه داري در زمينه هاي اخلاقي نيز دفاع کرده و نشان مي دهد، چرا سوسياليسم غير قابل دفاع است. تحت سوسياليسم حقوق يک نفر با طبقه اش مشخص مي شود. برخي افراد تعهد و الزامي نسبت به پرداخت ماليات دارند و ديگران حق مصرف کردن آنها را دارند. براي مثال صنعت رايانه بايد يارانه کشاورزان را بپردازد، استخدام شدگان بايد به بيکاران يارانه دهند و افراد بدون فرزند بايد به آناني که فرزند دارند، يارانه بدهند. تمام اين سيستم براساس تهاجم قرار دارد.
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
دیدگاه پولی میلتون فریدمن: دولتگرا و تورم گرا
👤مورای روتبارد
🗞دنیای اقتصاد، محسن رنجبر
🖋میلتون فریدمن به شدت متأثر از فیشر «اقتصاددان دولت در دهه های 1900 تا 1920» بود: در مقالهٔ «چرخه تجاری، رقص دلار» که فیشر در 1923 منتشر کرد چرخه تجاری صرفا یک «رقص» یا به بیانی دیگر، مجموعهای اساسا تصادفی و بدون ارتباط علّی از بالا و پایین رفتن «سطح قیمتها» تلقی میشود. خلاصه اینکه چرخه تجاری، تغییرات تصادفی و غیرضروری در سطح کلی قیمتها است؛ بنابراین از آنجا که بازار آزاد، به این «رقص» تصادفی پر و بال میدهد، راه رفع چرخه تجاری آن است که دولت تدابیری را برای تثبیت سطح قیمتها و حفظ آن در مقداری ثابت اتخاذ کند
❓چرا تصور میشود که یک سطح پایدار قیمتی، ایدهای اخلاقی است که حتی باید با استفاده از قوه قهریه دولت بدان دست یافت؟
◀️ این هدف خیالبافانه و دونکیشوتوار برای دستیابی به سطح پایدار قیمتی، در مقابل دیدگاه اقتصادی حاکم در قرن نوزده - و مکتب اتریشی متعاقب آن - قرار دارد. آنها [اتریشیها و اقتصاددانان قرن نوزده،م] نتایج کاپیتالیسم لسهفر و بازار آزاد را در ایجاد سطحی از قیمتها که دائما در حال کاهش است، با آغوش باز پذیرا شدند، چرا که بهرهوری و عرضه کالاها، بدون دخالت دولت همواره افزایش یافته و به کاهش قیمتها منجر میشود. از این رو، قیمتها در نیمه اول قرن نوزده - «انقلاب صنعتی» - دائما رو به کاهش داشت و به این ترتیب، نرخهای واقعی دستمزد را حتی بدون افزایش اندازه پولی آنها بالا میبرد. میتوان دید که این کاهش پیوسته قیمتها - مثلا کاهش قیمت تلویزیون از ۲۰۰۰ دلار در آغاز عرضه آن به بازار به نزدیک به ۱۰۰ دلار برای دستگاههای بسیار بهتر کنونی - از طریق بالا بردن استانداردهای زندگی برای تمام مصرفکنندگان منفعتآور بوده است و این اتفاق در دورهای از تورمی که چهارنعل به پیش میرانده، رخ داده است.
🌐فیشر و فدرالرزرو به هشدارهای اقتصاددانان غیرارتدوکسی مانند لودویگ فن میزس و پارکر ویلیس در دهه ۱۹۲۰ مبنی بر آنکه تورم نامناسب اعتبارات بانکی به سقوط گریزناپذیر اقتصادی منجر خواهد شد، اعتنا نکردند
🌐بنیامین استرانگ رئیس وقت فدرال رزرو که یقینا ویرانکنندهترین تاثیر را بر اقتصاد دهه ۱۹۲۰ به جا گذاشته، دقیقا به خاطر تثبیت تورم و سطح قیمتها در طول این دهه از سوی فریدمن تکریم شده است.در حقیقت، فریدمن رکود سال ۱۹۲۹ را نه به رونق تورمی پیش از آن، بلکه به ناکامی فدرالرزرو در دوره بعد از استرانگ در افزایش کافی عرضه پول، قبل و بعد از رکود نسبت میدهد.
🖋... در حالی که اتریشیها معتقدند که انبساط پولی استرانگ، سقوط سال ۱۹۲۹ را اجتنابناپذیر کرد، فیشر و فریدمن اعتقاد دارند که همه آنچه فدرالرزرو باید انجام میداد، این بود که پول بیشتری را برای جبران هر گونه رکود به اقتصاد تزریق کند. شیکاگوییها با این اعتقاد که هیچ رابطه علّی از رونق به رکود وجود ندارد و با باور به نظریه سادهانگارانه «رقص دلار»، صرفا خواهان آنند که دولت این رقص را کنترل کرده و مشخصا عرضه پول را برای جبران رکود افزایش دهد:
1⃣ افزایش عرضه پول از جانب فدرالرزرو.
2⃣ انجام مخارج کسری بودجه و اجرای پروژههای بزرگ عمومی از سوی دولت فدرال.
🌐خلاصه کلام اینکه فیشر و مکتب شیکاگو در طول دهه ۱۹۳۰ «کینزیهای پیشاکینزی» بودند و به این دلیل - به درستی - بسیار رادیکال و سوسیالیست تلقی میشدند.
🔚🔚ممکن است عدهای به اعتراض بگویند که میلتون فریدمن اعتقاد چندانی به سیاستهای پولی و مالی تعدیلکننده، مانند افزایش «خودکار» ۴-۳ درصدی حجم پول در سال از سوی فدرالرزرو ندارد، اما این تغییر در باورهای شیکاگوییهای قدیمیتر، تغییری کاملا تکنیکی است و از درک این نکته توسط فریدمن ناشی میشود که دخالتهای روزانه و کوتاهمدت فدرالرزرو از شکافهای زمانی گریزناپذیری رنج خواهد برد و از این رو لاجرم به جای اصلاح چرخه، بر وخامت آن خواهد افزود، اما باید قبول کرد که سیاست خودکار تورمی فریدمن، صرفا بخشی از تلاش او برای دستیابی به همان هدف قدیمی فیشری-شیکاگویی، یعنی تثبیت سطح قیمتها - و در این مورد، تثبیت آن در بلندمدت - است. بنابراین میلتون فریدمن، کاملا و مطلقا یک تورمگرا-دولتگرا است، ولو اینکه در قیاس با بیشتر کینزیها، تورمگرایی متعادلتر و میانهروتر به شمار میرود، اما این نکته حقیقتا چندان مایه تسلی نیست و فریدمن را در جایگاه اقتصاددانی طرفدار بازار آزاد در این عرصه حیاتی نمینشاند."
🆓 @FreemarketEconomy
👤مورای روتبارد
🗞دنیای اقتصاد، محسن رنجبر
🖋میلتون فریدمن به شدت متأثر از فیشر «اقتصاددان دولت در دهه های 1900 تا 1920» بود: در مقالهٔ «چرخه تجاری، رقص دلار» که فیشر در 1923 منتشر کرد چرخه تجاری صرفا یک «رقص» یا به بیانی دیگر، مجموعهای اساسا تصادفی و بدون ارتباط علّی از بالا و پایین رفتن «سطح قیمتها» تلقی میشود. خلاصه اینکه چرخه تجاری، تغییرات تصادفی و غیرضروری در سطح کلی قیمتها است؛ بنابراین از آنجا که بازار آزاد، به این «رقص» تصادفی پر و بال میدهد، راه رفع چرخه تجاری آن است که دولت تدابیری را برای تثبیت سطح قیمتها و حفظ آن در مقداری ثابت اتخاذ کند
❓چرا تصور میشود که یک سطح پایدار قیمتی، ایدهای اخلاقی است که حتی باید با استفاده از قوه قهریه دولت بدان دست یافت؟
◀️ این هدف خیالبافانه و دونکیشوتوار برای دستیابی به سطح پایدار قیمتی، در مقابل دیدگاه اقتصادی حاکم در قرن نوزده - و مکتب اتریشی متعاقب آن - قرار دارد. آنها [اتریشیها و اقتصاددانان قرن نوزده،م] نتایج کاپیتالیسم لسهفر و بازار آزاد را در ایجاد سطحی از قیمتها که دائما در حال کاهش است، با آغوش باز پذیرا شدند، چرا که بهرهوری و عرضه کالاها، بدون دخالت دولت همواره افزایش یافته و به کاهش قیمتها منجر میشود. از این رو، قیمتها در نیمه اول قرن نوزده - «انقلاب صنعتی» - دائما رو به کاهش داشت و به این ترتیب، نرخهای واقعی دستمزد را حتی بدون افزایش اندازه پولی آنها بالا میبرد. میتوان دید که این کاهش پیوسته قیمتها - مثلا کاهش قیمت تلویزیون از ۲۰۰۰ دلار در آغاز عرضه آن به بازار به نزدیک به ۱۰۰ دلار برای دستگاههای بسیار بهتر کنونی - از طریق بالا بردن استانداردهای زندگی برای تمام مصرفکنندگان منفعتآور بوده است و این اتفاق در دورهای از تورمی که چهارنعل به پیش میرانده، رخ داده است.
🌐فیشر و فدرالرزرو به هشدارهای اقتصاددانان غیرارتدوکسی مانند لودویگ فن میزس و پارکر ویلیس در دهه ۱۹۲۰ مبنی بر آنکه تورم نامناسب اعتبارات بانکی به سقوط گریزناپذیر اقتصادی منجر خواهد شد، اعتنا نکردند
🌐بنیامین استرانگ رئیس وقت فدرال رزرو که یقینا ویرانکنندهترین تاثیر را بر اقتصاد دهه ۱۹۲۰ به جا گذاشته، دقیقا به خاطر تثبیت تورم و سطح قیمتها در طول این دهه از سوی فریدمن تکریم شده است.در حقیقت، فریدمن رکود سال ۱۹۲۹ را نه به رونق تورمی پیش از آن، بلکه به ناکامی فدرالرزرو در دوره بعد از استرانگ در افزایش کافی عرضه پول، قبل و بعد از رکود نسبت میدهد.
🖋... در حالی که اتریشیها معتقدند که انبساط پولی استرانگ، سقوط سال ۱۹۲۹ را اجتنابناپذیر کرد، فیشر و فریدمن اعتقاد دارند که همه آنچه فدرالرزرو باید انجام میداد، این بود که پول بیشتری را برای جبران هر گونه رکود به اقتصاد تزریق کند. شیکاگوییها با این اعتقاد که هیچ رابطه علّی از رونق به رکود وجود ندارد و با باور به نظریه سادهانگارانه «رقص دلار»، صرفا خواهان آنند که دولت این رقص را کنترل کرده و مشخصا عرضه پول را برای جبران رکود افزایش دهد:
1⃣ افزایش عرضه پول از جانب فدرالرزرو.
2⃣ انجام مخارج کسری بودجه و اجرای پروژههای بزرگ عمومی از سوی دولت فدرال.
🌐خلاصه کلام اینکه فیشر و مکتب شیکاگو در طول دهه ۱۹۳۰ «کینزیهای پیشاکینزی» بودند و به این دلیل - به درستی - بسیار رادیکال و سوسیالیست تلقی میشدند.
🔚🔚ممکن است عدهای به اعتراض بگویند که میلتون فریدمن اعتقاد چندانی به سیاستهای پولی و مالی تعدیلکننده، مانند افزایش «خودکار» ۴-۳ درصدی حجم پول در سال از سوی فدرالرزرو ندارد، اما این تغییر در باورهای شیکاگوییهای قدیمیتر، تغییری کاملا تکنیکی است و از درک این نکته توسط فریدمن ناشی میشود که دخالتهای روزانه و کوتاهمدت فدرالرزرو از شکافهای زمانی گریزناپذیری رنج خواهد برد و از این رو لاجرم به جای اصلاح چرخه، بر وخامت آن خواهد افزود، اما باید قبول کرد که سیاست خودکار تورمی فریدمن، صرفا بخشی از تلاش او برای دستیابی به همان هدف قدیمی فیشری-شیکاگویی، یعنی تثبیت سطح قیمتها - و در این مورد، تثبیت آن در بلندمدت - است. بنابراین میلتون فریدمن، کاملا و مطلقا یک تورمگرا-دولتگرا است، ولو اینکه در قیاس با بیشتر کینزیها، تورمگرایی متعادلتر و میانهروتر به شمار میرود، اما این نکته حقیقتا چندان مایه تسلی نیست و فریدمن را در جایگاه اقتصاددانی طرفدار بازار آزاد در این عرصه حیاتی نمینشاند."
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
دولت بطور معمول وسیله ای برای ثروتمند شدن تعدادی از افراد از جیب اکثریت مردم است.
👤مورای روتبارد
#ارز_دولتی #رانت
#وامهای_بی_بازگشت
🆓 @FreemarketEconomy
👤مورای روتبارد
#ارز_دولتی #رانت
#وامهای_بی_بازگشت
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
🖋دولتها همیشه به روشنفکران [و اقتصاددانانی] نیاز دارند تا با شیادی مردم را به این باور برسانند که نقش دولتها، عاقلانه، خوب و اجتناب ناپذیر است.
👤روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
👤روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy