Forwarded from بازار آزاد
برندگان و بازندگان تورم
❓چرا در فرایند تورم، نابرابری وجود دارد؟
👤لودویگ فون میزس
💻سایت بورژوا، مانی قائم مقامی
🖋وقتی مردم از یک «سطح قیمتها» حرف میزنند، در ذهنشان سطحی از یک مایع را تصور میکنند که متناسب با افزایش یا کاهش در مقدار کمّیاش بالا و پایین میرود، اما سطحی که مانند مایعی در یک حوض یا استخر، همیشه بهصورت یکنواخت و مساوی بالا میرود. اما در مورد قیمتها، چیزی به اسم «سطح» معنی ندارد. قیمتها در یک زمان واحد به یک اندازهی واحد تغییر نمیکنند. همیشه قیمتهایی هستند که خیلی سریعتر تغییر میکنند، و سریعتر از قیمتهای دیگر بالا و پایین میشوند.
🌐وقتی که دولت برای تأمین مخارج یک جنگ تورم ایجاد میکند، باید جنگافزار و مهمات بخرد، و نخستین گروههایی که این پول اضافهشده را دریافت یعنی صنایع نظامی-جنگی و کارگران این صنایع در موقعیتِ بسیار مطلوب و خوشآیندی قرار میگیرند. آنها منفعتهای بیشتر و دستمزدهای بیشتر دارند؛ کسبوکار آنها در حال ترقی است و اینک با برخورداری از پول بیشتر، دارند خرید میکنند و از کسانی خرید میکنند که تولیدکننده و فروشندهی کالاهایی هستند که این مهماتسازان میخواهند.
🌐این افراد دیگر به گروه دومی تعلق دارند. و این گروه دوم تورم را برای کسبوکار مفید میدانند. چرا که نه؟ چه کسی از فروش بیشتر بدش میآید؟ مثلاً، صاحب رستوران کنار کارخانهی مهماتسازی میگوید: «واقعاً شگفتانگیز است! کارگران مهماتسازی پول بیشتری دارند؛ تعدادشان از قبل بیشتر شده؛ همهشان مشتری رستوران من شدهاند؛ از این بابت خیلی خوشحالم.» هیچ دلیلی هم ندارد که ناراحت باشد.
🌐وضعیت از این قرار است: کسانی که پول همان اول بدیشان رسیده است اکنون درآمد بیشتری دارند، و هنوز میتوانند کالاها و خدمات بسیاری را به قیمتی بخرند که با وضعیت قبلی بازار همخوان بود؛ یعنی وضعیتی که تورم تازه داشت شروع می شد، اما هنوز اثرش کامل نشده بود. بنابراین اینها در موقعیت بسیار مطلوبی هستند. و بدینترتیب تورم گامبهگام، از یک گروه مردم به گروه دیگر، پیش میرود. و تمام کسانی که این پول اضافهشده در ابتدا و در آغاز وضعیت تورم بدانها میرسد، سود میکنند، زیرا بعضی کالاها را با قیمتی مطابق با همان نرخ قبلی تبادل پول و کالاها میخرند.
🌐اما در میان جمعیت گروههای دیگری نیز هستند که این پول اضافهشده خیلی دیرتر بهشان میرسد. این گروهها در موقعیتی غیرمطلوب هستند. پیش از آنکه این پول اضافهشده بهآنها برسد مجبورند برای برخی کالاها—یا عملاً همهی—کالاهایی که میخواهند بخرند پول بیشتری نسبت به قبل بپردازند، درحالیکه درآمدشان همان درآمد قبلی باقی مانده است، یا اینکه متناسب با قیمتها بالا نرفته است.
🌐برای مثال کشوری مثل ایالات متحده را در طول جنگ جهانی دوم در نظر بگیرید؛ از یک سو، تورم در آن زمان به نفع کارگران مهماتسازی و صنایع نظامی، تولیدکنندگان و سازندگان تفنگ بود، حالآنکه از سوی دیگر به ضرر دیگر گروههای جامعه تمام شد. و گروههایی که بیشترین ضرر را از تورم متحمل شدند معلمان و کشیشان بودند.
🌐همانطور که میدانید، کشیش شخصی بسیار فروتن است که خدمت خدا میکند و نباید زیاد دربارهی پول صحبت کند. معلمان نیز، به همین ترتیب، خدمتگزارانی هستند که قرار است بیشتر به فکر آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان باشند تا حقوقهایشان. در نتیجه، معلمان و کشیشها در زمرهی کسانی هستند که بیشترین ضرر را از تورم میبرند، زیرا اکثر مدارس و کلیساها آخرین نهادهایی هستند که به فکر بالابردن حقوق کارکنان خود میافتند. وقتی که بزرگان کلیسا و ادارههای امور مدارس نهایتاً متوجه میشوند که بالاخره، باید حقوق این مردم خدمتگزار را بالا ببرند، ضررها و صدماتی که صاحبان این مشاغل قبلا متحمل شدهاند، همچنان پابرجاست.
🌐اینان مدتها مجبور بودند کمتر از مقداری که قبلاً خرید میکردند، خرید کنند، مصرف غذاهای باکیفیتتر و گرانتر را پایین بیاورند، و خرید لباسشان را محدود کنند، زیرا قیمتها پیش از این رو به صعود گذاشته بود، درحالیکه درآمدهایشان، حقوقشان، هنوز بالا نرفته بود.
✅بنابراین برای برخی از مردم، تورم بسیار سودآور است؛ حتی خواستار ادامهی تورم هستند، منظورم از به کار بردن عبارت «سود بسیار بردن» نکوهش این دستهی اخیر نیست، زیرا در این قضیه اگر قرار باشد تقصیر را متوجه کسی کنیم، باید دولت را مقصر بدانیم که این تورم را بهراه انداخته است. و همیشه کسانی هستند که از تورم متنفع میشوند، زیرا زودتر از افراد دیگر میفهمند که بهزودی چه پیش خواهد آمد. سودهای ویژهای که نصیب ایشان میشود به این دلیل است که در فرایند تورم ضرورتاً نابرابری وجود خواهد داشت.
🆓 @FreemarketEconomy
❓چرا در فرایند تورم، نابرابری وجود دارد؟
👤لودویگ فون میزس
💻سایت بورژوا، مانی قائم مقامی
🖋وقتی مردم از یک «سطح قیمتها» حرف میزنند، در ذهنشان سطحی از یک مایع را تصور میکنند که متناسب با افزایش یا کاهش در مقدار کمّیاش بالا و پایین میرود، اما سطحی که مانند مایعی در یک حوض یا استخر، همیشه بهصورت یکنواخت و مساوی بالا میرود. اما در مورد قیمتها، چیزی به اسم «سطح» معنی ندارد. قیمتها در یک زمان واحد به یک اندازهی واحد تغییر نمیکنند. همیشه قیمتهایی هستند که خیلی سریعتر تغییر میکنند، و سریعتر از قیمتهای دیگر بالا و پایین میشوند.
🌐وقتی که دولت برای تأمین مخارج یک جنگ تورم ایجاد میکند، باید جنگافزار و مهمات بخرد، و نخستین گروههایی که این پول اضافهشده را دریافت یعنی صنایع نظامی-جنگی و کارگران این صنایع در موقعیتِ بسیار مطلوب و خوشآیندی قرار میگیرند. آنها منفعتهای بیشتر و دستمزدهای بیشتر دارند؛ کسبوکار آنها در حال ترقی است و اینک با برخورداری از پول بیشتر، دارند خرید میکنند و از کسانی خرید میکنند که تولیدکننده و فروشندهی کالاهایی هستند که این مهماتسازان میخواهند.
🌐این افراد دیگر به گروه دومی تعلق دارند. و این گروه دوم تورم را برای کسبوکار مفید میدانند. چرا که نه؟ چه کسی از فروش بیشتر بدش میآید؟ مثلاً، صاحب رستوران کنار کارخانهی مهماتسازی میگوید: «واقعاً شگفتانگیز است! کارگران مهماتسازی پول بیشتری دارند؛ تعدادشان از قبل بیشتر شده؛ همهشان مشتری رستوران من شدهاند؛ از این بابت خیلی خوشحالم.» هیچ دلیلی هم ندارد که ناراحت باشد.
🌐وضعیت از این قرار است: کسانی که پول همان اول بدیشان رسیده است اکنون درآمد بیشتری دارند، و هنوز میتوانند کالاها و خدمات بسیاری را به قیمتی بخرند که با وضعیت قبلی بازار همخوان بود؛ یعنی وضعیتی که تورم تازه داشت شروع می شد، اما هنوز اثرش کامل نشده بود. بنابراین اینها در موقعیت بسیار مطلوبی هستند. و بدینترتیب تورم گامبهگام، از یک گروه مردم به گروه دیگر، پیش میرود. و تمام کسانی که این پول اضافهشده در ابتدا و در آغاز وضعیت تورم بدانها میرسد، سود میکنند، زیرا بعضی کالاها را با قیمتی مطابق با همان نرخ قبلی تبادل پول و کالاها میخرند.
🌐اما در میان جمعیت گروههای دیگری نیز هستند که این پول اضافهشده خیلی دیرتر بهشان میرسد. این گروهها در موقعیتی غیرمطلوب هستند. پیش از آنکه این پول اضافهشده بهآنها برسد مجبورند برای برخی کالاها—یا عملاً همهی—کالاهایی که میخواهند بخرند پول بیشتری نسبت به قبل بپردازند، درحالیکه درآمدشان همان درآمد قبلی باقی مانده است، یا اینکه متناسب با قیمتها بالا نرفته است.
🌐برای مثال کشوری مثل ایالات متحده را در طول جنگ جهانی دوم در نظر بگیرید؛ از یک سو، تورم در آن زمان به نفع کارگران مهماتسازی و صنایع نظامی، تولیدکنندگان و سازندگان تفنگ بود، حالآنکه از سوی دیگر به ضرر دیگر گروههای جامعه تمام شد. و گروههایی که بیشترین ضرر را از تورم متحمل شدند معلمان و کشیشان بودند.
🌐همانطور که میدانید، کشیش شخصی بسیار فروتن است که خدمت خدا میکند و نباید زیاد دربارهی پول صحبت کند. معلمان نیز، به همین ترتیب، خدمتگزارانی هستند که قرار است بیشتر به فکر آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان باشند تا حقوقهایشان. در نتیجه، معلمان و کشیشها در زمرهی کسانی هستند که بیشترین ضرر را از تورم میبرند، زیرا اکثر مدارس و کلیساها آخرین نهادهایی هستند که به فکر بالابردن حقوق کارکنان خود میافتند. وقتی که بزرگان کلیسا و ادارههای امور مدارس نهایتاً متوجه میشوند که بالاخره، باید حقوق این مردم خدمتگزار را بالا ببرند، ضررها و صدماتی که صاحبان این مشاغل قبلا متحمل شدهاند، همچنان پابرجاست.
🌐اینان مدتها مجبور بودند کمتر از مقداری که قبلاً خرید میکردند، خرید کنند، مصرف غذاهای باکیفیتتر و گرانتر را پایین بیاورند، و خرید لباسشان را محدود کنند، زیرا قیمتها پیش از این رو به صعود گذاشته بود، درحالیکه درآمدهایشان، حقوقشان، هنوز بالا نرفته بود.
✅بنابراین برای برخی از مردم، تورم بسیار سودآور است؛ حتی خواستار ادامهی تورم هستند، منظورم از به کار بردن عبارت «سود بسیار بردن» نکوهش این دستهی اخیر نیست، زیرا در این قضیه اگر قرار باشد تقصیر را متوجه کسی کنیم، باید دولت را مقصر بدانیم که این تورم را بهراه انداخته است. و همیشه کسانی هستند که از تورم متنفع میشوند، زیرا زودتر از افراد دیگر میفهمند که بهزودی چه پیش خواهد آمد. سودهای ویژهای که نصیب ایشان میشود به این دلیل است که در فرایند تورم ضرورتاً نابرابری وجود خواهد داشت.
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
طبقه بندی چهارگانه سوسیالیسم از نگاه هوپ
👤رابرت مک گی
🗞دنیای اقتصاد
1⃣تحت سوسياليسم سبک روسي، ابزارهاي توليد ملي شدند. سرمايه گذاري بايد از طريق مالکيت دلسوزان غير از مالکان صورت مي گرفت، زيرا هيچ مالکي وجود نداشت. چنين وضعيتي نسبت به سرمايه داري به چند دليل پايين تر است. يکي آنکه افراد دلسوز انگيزه مشابهي براي مراقبت از دارايي اجتماعي شده (به اندازه اي که براي خودشان مهم باشد) ندارند. دوم اينکه انگيزه کمتري براي بيشينه کردن مطلوبيت مالکيت وجود دارد، زيرا افراد دلسوز آنچه را که توليد مي کنند، نگه نمي دارند.
🌐همچنين فقدان نظام قيمت گذاري کار براي برنامه ريزي عقلايي را غيرممکن مي کند. نيازهاي کمتر ضروري به هزينه نياز هاي ضروري ارضا مي شود، اجتماعي کردن ابزار توليد موجب فقر نسبي مي شود و در نتيجه مي تواند دارايي هاي تحت تملک اجتماعي را با کارآيي کمتري روبه رو کند که اگر به طور خصوصي مورد استفاده قرار مي گرفتند، کارآيي بيشتري داشتند. جايي که انگيزه توليد کمتر شود، توليد نيز کاهش خواهد يافت.
🌐آلمان شرقي و غربي مثال هاي خوبي در اين زمينه فراهم مي کنند. جمعيت اين دو کشور همگن است با وجود اين، شکوفايي اقتصاد آلمان غربی در برابر رکود اقتصاد آلمان شرقي ناشي از نظام هاي اقتصادي بود که در تخصيص منابع به کار گرفته شده بودند.
2⃣ مدل سوسيال دموکراتيک: تحت اين سيستم، ايده توليد اجتماعي تبديل به نوعي ماليات ستاني و برابري شده است. توليد بايد تحت تملک بخش خصوصي باشد، به جز در چند مورد مانند آموزش، ترافيک، ارتباطات، بانک مرکزي، پليس و دادگاه ها. افراد حق مالکيت و توليد دارند اما نمي توانند تمام ثمرات کارشان را نگهداري کنند. برخي از اين ثمرات متعلق به جامعه هستند که به اين معني است که حقوق مالکان طبيعي مورد هجوم قرار گرفته است.
🌐بنابراين تفاوت بين سوسياليسم سبک روسي و سوسياليسم سبک سوسيال دموکراتيک تنها يک درجه است. در نخستين مورد، يعني سوسياليسم سبک روسي، مالکيت خصوصي مجاز نيست، در حالي که در دومين مورد مالکيت خصوصي مجاز هست اما دولت تعيين مي کند چقدر از ثمرات مي توانند از سوي مالک حقيقي آن نگهداري شود. حقوق مالکيت در آنها اساسا اسمي هستند. سوسياليسم سبک سوسيال دموکراتيک مبتني بر بازتوزيع درآمدهاي توليدکنندگان و استفاده از آنها است. با اين حال نتايج همانند سوسياليسم سبک روسي هستند و انگيزه ها براي توليد کاهش پيدا مي کند.
3⃣ سوسياليسم محافظه کارانه که ايدئولوژي آن مربوط به فئوداليسم است. مانند سوسياليسم دموکراتيک، اين نوع نيز اجازه مالکيت خصوصي را مي دهد اما اجازه نگهداري تمام ثمرات مالکيت خصوصي را نمي دهد. با اين حال، در حالي که سوسياليسم سوسيال دموکراتيک آنچه را که توليد شده است از توليدکنندگان به غيرتوليدکنندگان توزيع مي کند، سوسياليسم محافظه کارانه اين کار را بيشتر با هدف نگهداري وضعيت موجود افراد انجام مي دهد تا افزايش برابري.
🌐تفاوت بين اين دو نوع سوسياليسم در گروه غيرتوليدکنندگان قرار دارد که ثمرات نيروي کار ديگران را دريافت مي کنند. همچنين، در حالي که نوع سوسيال دموکرات از ماليات ستاني براي دستيابي به اهدافش استفاده مي کند، سوسياليست هاي محافظه کار از کنترل هاي قيمتي، مقررات گذاري و کنترل هاي رفتاري استفاده مي کنند. با اين حال، استفاده از هريک از اين تکنيک ها موجب مي شود منابع به نحو نادرست تخصيص داده شوند.
4⃣نوع چهارم سوسياليسم، مهندسي اجتماعي است. در حالي که انواع دیگر سوسياليسم در زمينه هاي اقتصادي شکست خورده اند، نوع چهارم سوسياليسم ادعا نمي کند که از نظر اقتصادي بر نظام سرمايه داري برتري دارد، بلکه بيان مي کند با وجود اينکه سوسياليسم ممکن است از نظر اقتصادي پايين تر از سرمايه داري باشد، از نظر اخلاقي برتر است. اين سوسياليسم به نوعي تجربه گرا- اثبات گراي سبک پوپري قلمداد مي شود و به دلايل تجربي برتري سرمايه داري انتقاد دارد. اين سوسياليسم از در معرض انتقاد قرار گرفتن ايمن است، زيرا هر شکستي مي تواند به نحوي شرح داده شود که مربوط به مداخله متغيرهاي غيرکنترل شده باشد. ما هرگز نمي دانيم پيامد يک سياست چه خواهد بود، مگر اينکه آن را در ابتدا آزمون کنيم. سپس اگر سياست شکست بخورد، مي توانيم آن را شرح دهيم.
🌐هوپ از سرمايه داري در زمينه هاي اخلاقي نيز دفاع کرده و نشان مي دهد، چرا سوسياليسم غير قابل دفاع است. تحت سوسياليسم حقوق يک نفر با طبقه اش مشخص مي شود. برخي افراد تعهد و الزامي نسبت به پرداخت ماليات دارند و ديگران حق مصرف کردن آنها را دارند. براي مثال صنعت رايانه بايد يارانه کشاورزان را بپردازد، استخدام شدگان بايد به بيکاران يارانه دهند و افراد بدون فرزند بايد به آناني که فرزند دارند، يارانه بدهند. تمام اين سيستم براساس تهاجم قرار دارد.
🆓 @FreemarketEconomy
👤رابرت مک گی
🗞دنیای اقتصاد
1⃣تحت سوسياليسم سبک روسي، ابزارهاي توليد ملي شدند. سرمايه گذاري بايد از طريق مالکيت دلسوزان غير از مالکان صورت مي گرفت، زيرا هيچ مالکي وجود نداشت. چنين وضعيتي نسبت به سرمايه داري به چند دليل پايين تر است. يکي آنکه افراد دلسوز انگيزه مشابهي براي مراقبت از دارايي اجتماعي شده (به اندازه اي که براي خودشان مهم باشد) ندارند. دوم اينکه انگيزه کمتري براي بيشينه کردن مطلوبيت مالکيت وجود دارد، زيرا افراد دلسوز آنچه را که توليد مي کنند، نگه نمي دارند.
🌐همچنين فقدان نظام قيمت گذاري کار براي برنامه ريزي عقلايي را غيرممکن مي کند. نيازهاي کمتر ضروري به هزينه نياز هاي ضروري ارضا مي شود، اجتماعي کردن ابزار توليد موجب فقر نسبي مي شود و در نتيجه مي تواند دارايي هاي تحت تملک اجتماعي را با کارآيي کمتري روبه رو کند که اگر به طور خصوصي مورد استفاده قرار مي گرفتند، کارآيي بيشتري داشتند. جايي که انگيزه توليد کمتر شود، توليد نيز کاهش خواهد يافت.
🌐آلمان شرقي و غربي مثال هاي خوبي در اين زمينه فراهم مي کنند. جمعيت اين دو کشور همگن است با وجود اين، شکوفايي اقتصاد آلمان غربی در برابر رکود اقتصاد آلمان شرقي ناشي از نظام هاي اقتصادي بود که در تخصيص منابع به کار گرفته شده بودند.
2⃣ مدل سوسيال دموکراتيک: تحت اين سيستم، ايده توليد اجتماعي تبديل به نوعي ماليات ستاني و برابري شده است. توليد بايد تحت تملک بخش خصوصي باشد، به جز در چند مورد مانند آموزش، ترافيک، ارتباطات، بانک مرکزي، پليس و دادگاه ها. افراد حق مالکيت و توليد دارند اما نمي توانند تمام ثمرات کارشان را نگهداري کنند. برخي از اين ثمرات متعلق به جامعه هستند که به اين معني است که حقوق مالکان طبيعي مورد هجوم قرار گرفته است.
🌐بنابراين تفاوت بين سوسياليسم سبک روسي و سوسياليسم سبک سوسيال دموکراتيک تنها يک درجه است. در نخستين مورد، يعني سوسياليسم سبک روسي، مالکيت خصوصي مجاز نيست، در حالي که در دومين مورد مالکيت خصوصي مجاز هست اما دولت تعيين مي کند چقدر از ثمرات مي توانند از سوي مالک حقيقي آن نگهداري شود. حقوق مالکيت در آنها اساسا اسمي هستند. سوسياليسم سبک سوسيال دموکراتيک مبتني بر بازتوزيع درآمدهاي توليدکنندگان و استفاده از آنها است. با اين حال نتايج همانند سوسياليسم سبک روسي هستند و انگيزه ها براي توليد کاهش پيدا مي کند.
3⃣ سوسياليسم محافظه کارانه که ايدئولوژي آن مربوط به فئوداليسم است. مانند سوسياليسم دموکراتيک، اين نوع نيز اجازه مالکيت خصوصي را مي دهد اما اجازه نگهداري تمام ثمرات مالکيت خصوصي را نمي دهد. با اين حال، در حالي که سوسياليسم سوسيال دموکراتيک آنچه را که توليد شده است از توليدکنندگان به غيرتوليدکنندگان توزيع مي کند، سوسياليسم محافظه کارانه اين کار را بيشتر با هدف نگهداري وضعيت موجود افراد انجام مي دهد تا افزايش برابري.
🌐تفاوت بين اين دو نوع سوسياليسم در گروه غيرتوليدکنندگان قرار دارد که ثمرات نيروي کار ديگران را دريافت مي کنند. همچنين، در حالي که نوع سوسيال دموکرات از ماليات ستاني براي دستيابي به اهدافش استفاده مي کند، سوسياليست هاي محافظه کار از کنترل هاي قيمتي، مقررات گذاري و کنترل هاي رفتاري استفاده مي کنند. با اين حال، استفاده از هريک از اين تکنيک ها موجب مي شود منابع به نحو نادرست تخصيص داده شوند.
4⃣نوع چهارم سوسياليسم، مهندسي اجتماعي است. در حالي که انواع دیگر سوسياليسم در زمينه هاي اقتصادي شکست خورده اند، نوع چهارم سوسياليسم ادعا نمي کند که از نظر اقتصادي بر نظام سرمايه داري برتري دارد، بلکه بيان مي کند با وجود اينکه سوسياليسم ممکن است از نظر اقتصادي پايين تر از سرمايه داري باشد، از نظر اخلاقي برتر است. اين سوسياليسم به نوعي تجربه گرا- اثبات گراي سبک پوپري قلمداد مي شود و به دلايل تجربي برتري سرمايه داري انتقاد دارد. اين سوسياليسم از در معرض انتقاد قرار گرفتن ايمن است، زيرا هر شکستي مي تواند به نحوي شرح داده شود که مربوط به مداخله متغيرهاي غيرکنترل شده باشد. ما هرگز نمي دانيم پيامد يک سياست چه خواهد بود، مگر اينکه آن را در ابتدا آزمون کنيم. سپس اگر سياست شکست بخورد، مي توانيم آن را شرح دهيم.
🌐هوپ از سرمايه داري در زمينه هاي اخلاقي نيز دفاع کرده و نشان مي دهد، چرا سوسياليسم غير قابل دفاع است. تحت سوسياليسم حقوق يک نفر با طبقه اش مشخص مي شود. برخي افراد تعهد و الزامي نسبت به پرداخت ماليات دارند و ديگران حق مصرف کردن آنها را دارند. براي مثال صنعت رايانه بايد يارانه کشاورزان را بپردازد، استخدام شدگان بايد به بيکاران يارانه دهند و افراد بدون فرزند بايد به آناني که فرزند دارند، يارانه بدهند. تمام اين سيستم براساس تهاجم قرار دارد.
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
دیدگاه پولی میلتون فریدمن: دولتگرا و تورم گرا
👤مورای روتبارد
🗞دنیای اقتصاد، محسن رنجبر
🖋میلتون فریدمن به شدت متأثر از فیشر «اقتصاددان دولت در دهه های 1900 تا 1920» بود: در مقالهٔ «چرخه تجاری، رقص دلار» که فیشر در 1923 منتشر کرد چرخه تجاری صرفا یک «رقص» یا به بیانی دیگر، مجموعهای اساسا تصادفی و بدون ارتباط علّی از بالا و پایین رفتن «سطح قیمتها» تلقی میشود. خلاصه اینکه چرخه تجاری، تغییرات تصادفی و غیرضروری در سطح کلی قیمتها است؛ بنابراین از آنجا که بازار آزاد، به این «رقص» تصادفی پر و بال میدهد، راه رفع چرخه تجاری آن است که دولت تدابیری را برای تثبیت سطح قیمتها و حفظ آن در مقداری ثابت اتخاذ کند
❓چرا تصور میشود که یک سطح پایدار قیمتی، ایدهای اخلاقی است که حتی باید با استفاده از قوه قهریه دولت بدان دست یافت؟
◀️ این هدف خیالبافانه و دونکیشوتوار برای دستیابی به سطح پایدار قیمتی، در مقابل دیدگاه اقتصادی حاکم در قرن نوزده - و مکتب اتریشی متعاقب آن - قرار دارد. آنها [اتریشیها و اقتصاددانان قرن نوزده،م] نتایج کاپیتالیسم لسهفر و بازار آزاد را در ایجاد سطحی از قیمتها که دائما در حال کاهش است، با آغوش باز پذیرا شدند، چرا که بهرهوری و عرضه کالاها، بدون دخالت دولت همواره افزایش یافته و به کاهش قیمتها منجر میشود. از این رو، قیمتها در نیمه اول قرن نوزده - «انقلاب صنعتی» - دائما رو به کاهش داشت و به این ترتیب، نرخهای واقعی دستمزد را حتی بدون افزایش اندازه پولی آنها بالا میبرد. میتوان دید که این کاهش پیوسته قیمتها - مثلا کاهش قیمت تلویزیون از ۲۰۰۰ دلار در آغاز عرضه آن به بازار به نزدیک به ۱۰۰ دلار برای دستگاههای بسیار بهتر کنونی - از طریق بالا بردن استانداردهای زندگی برای تمام مصرفکنندگان منفعتآور بوده است و این اتفاق در دورهای از تورمی که چهارنعل به پیش میرانده، رخ داده است.
🌐فیشر و فدرالرزرو به هشدارهای اقتصاددانان غیرارتدوکسی مانند لودویگ فن میزس و پارکر ویلیس در دهه ۱۹۲۰ مبنی بر آنکه تورم نامناسب اعتبارات بانکی به سقوط گریزناپذیر اقتصادی منجر خواهد شد، اعتنا نکردند
🌐بنیامین استرانگ رئیس وقت فدرال رزرو که یقینا ویرانکنندهترین تاثیر را بر اقتصاد دهه ۱۹۲۰ به جا گذاشته، دقیقا به خاطر تثبیت تورم و سطح قیمتها در طول این دهه از سوی فریدمن تکریم شده است.در حقیقت، فریدمن رکود سال ۱۹۲۹ را نه به رونق تورمی پیش از آن، بلکه به ناکامی فدرالرزرو در دوره بعد از استرانگ در افزایش کافی عرضه پول، قبل و بعد از رکود نسبت میدهد.
🖋... در حالی که اتریشیها معتقدند که انبساط پولی استرانگ، سقوط سال ۱۹۲۹ را اجتنابناپذیر کرد، فیشر و فریدمن اعتقاد دارند که همه آنچه فدرالرزرو باید انجام میداد، این بود که پول بیشتری را برای جبران هر گونه رکود به اقتصاد تزریق کند. شیکاگوییها با این اعتقاد که هیچ رابطه علّی از رونق به رکود وجود ندارد و با باور به نظریه سادهانگارانه «رقص دلار»، صرفا خواهان آنند که دولت این رقص را کنترل کرده و مشخصا عرضه پول را برای جبران رکود افزایش دهد:
1⃣ افزایش عرضه پول از جانب فدرالرزرو.
2⃣ انجام مخارج کسری بودجه و اجرای پروژههای بزرگ عمومی از سوی دولت فدرال.
🌐خلاصه کلام اینکه فیشر و مکتب شیکاگو در طول دهه ۱۹۳۰ «کینزیهای پیشاکینزی» بودند و به این دلیل - به درستی - بسیار رادیکال و سوسیالیست تلقی میشدند.
🔚🔚ممکن است عدهای به اعتراض بگویند که میلتون فریدمن اعتقاد چندانی به سیاستهای پولی و مالی تعدیلکننده، مانند افزایش «خودکار» ۴-۳ درصدی حجم پول در سال از سوی فدرالرزرو ندارد، اما این تغییر در باورهای شیکاگوییهای قدیمیتر، تغییری کاملا تکنیکی است و از درک این نکته توسط فریدمن ناشی میشود که دخالتهای روزانه و کوتاهمدت فدرالرزرو از شکافهای زمانی گریزناپذیری رنج خواهد برد و از این رو لاجرم به جای اصلاح چرخه، بر وخامت آن خواهد افزود، اما باید قبول کرد که سیاست خودکار تورمی فریدمن، صرفا بخشی از تلاش او برای دستیابی به همان هدف قدیمی فیشری-شیکاگویی، یعنی تثبیت سطح قیمتها - و در این مورد، تثبیت آن در بلندمدت - است. بنابراین میلتون فریدمن، کاملا و مطلقا یک تورمگرا-دولتگرا است، ولو اینکه در قیاس با بیشتر کینزیها، تورمگرایی متعادلتر و میانهروتر به شمار میرود، اما این نکته حقیقتا چندان مایه تسلی نیست و فریدمن را در جایگاه اقتصاددانی طرفدار بازار آزاد در این عرصه حیاتی نمینشاند."
🆓 @FreemarketEconomy
👤مورای روتبارد
🗞دنیای اقتصاد، محسن رنجبر
🖋میلتون فریدمن به شدت متأثر از فیشر «اقتصاددان دولت در دهه های 1900 تا 1920» بود: در مقالهٔ «چرخه تجاری، رقص دلار» که فیشر در 1923 منتشر کرد چرخه تجاری صرفا یک «رقص» یا به بیانی دیگر، مجموعهای اساسا تصادفی و بدون ارتباط علّی از بالا و پایین رفتن «سطح قیمتها» تلقی میشود. خلاصه اینکه چرخه تجاری، تغییرات تصادفی و غیرضروری در سطح کلی قیمتها است؛ بنابراین از آنجا که بازار آزاد، به این «رقص» تصادفی پر و بال میدهد، راه رفع چرخه تجاری آن است که دولت تدابیری را برای تثبیت سطح قیمتها و حفظ آن در مقداری ثابت اتخاذ کند
❓چرا تصور میشود که یک سطح پایدار قیمتی، ایدهای اخلاقی است که حتی باید با استفاده از قوه قهریه دولت بدان دست یافت؟
◀️ این هدف خیالبافانه و دونکیشوتوار برای دستیابی به سطح پایدار قیمتی، در مقابل دیدگاه اقتصادی حاکم در قرن نوزده - و مکتب اتریشی متعاقب آن - قرار دارد. آنها [اتریشیها و اقتصاددانان قرن نوزده،م] نتایج کاپیتالیسم لسهفر و بازار آزاد را در ایجاد سطحی از قیمتها که دائما در حال کاهش است، با آغوش باز پذیرا شدند، چرا که بهرهوری و عرضه کالاها، بدون دخالت دولت همواره افزایش یافته و به کاهش قیمتها منجر میشود. از این رو، قیمتها در نیمه اول قرن نوزده - «انقلاب صنعتی» - دائما رو به کاهش داشت و به این ترتیب، نرخهای واقعی دستمزد را حتی بدون افزایش اندازه پولی آنها بالا میبرد. میتوان دید که این کاهش پیوسته قیمتها - مثلا کاهش قیمت تلویزیون از ۲۰۰۰ دلار در آغاز عرضه آن به بازار به نزدیک به ۱۰۰ دلار برای دستگاههای بسیار بهتر کنونی - از طریق بالا بردن استانداردهای زندگی برای تمام مصرفکنندگان منفعتآور بوده است و این اتفاق در دورهای از تورمی که چهارنعل به پیش میرانده، رخ داده است.
🌐فیشر و فدرالرزرو به هشدارهای اقتصاددانان غیرارتدوکسی مانند لودویگ فن میزس و پارکر ویلیس در دهه ۱۹۲۰ مبنی بر آنکه تورم نامناسب اعتبارات بانکی به سقوط گریزناپذیر اقتصادی منجر خواهد شد، اعتنا نکردند
🌐بنیامین استرانگ رئیس وقت فدرال رزرو که یقینا ویرانکنندهترین تاثیر را بر اقتصاد دهه ۱۹۲۰ به جا گذاشته، دقیقا به خاطر تثبیت تورم و سطح قیمتها در طول این دهه از سوی فریدمن تکریم شده است.در حقیقت، فریدمن رکود سال ۱۹۲۹ را نه به رونق تورمی پیش از آن، بلکه به ناکامی فدرالرزرو در دوره بعد از استرانگ در افزایش کافی عرضه پول، قبل و بعد از رکود نسبت میدهد.
🖋... در حالی که اتریشیها معتقدند که انبساط پولی استرانگ، سقوط سال ۱۹۲۹ را اجتنابناپذیر کرد، فیشر و فریدمن اعتقاد دارند که همه آنچه فدرالرزرو باید انجام میداد، این بود که پول بیشتری را برای جبران هر گونه رکود به اقتصاد تزریق کند. شیکاگوییها با این اعتقاد که هیچ رابطه علّی از رونق به رکود وجود ندارد و با باور به نظریه سادهانگارانه «رقص دلار»، صرفا خواهان آنند که دولت این رقص را کنترل کرده و مشخصا عرضه پول را برای جبران رکود افزایش دهد:
1⃣ افزایش عرضه پول از جانب فدرالرزرو.
2⃣ انجام مخارج کسری بودجه و اجرای پروژههای بزرگ عمومی از سوی دولت فدرال.
🌐خلاصه کلام اینکه فیشر و مکتب شیکاگو در طول دهه ۱۹۳۰ «کینزیهای پیشاکینزی» بودند و به این دلیل - به درستی - بسیار رادیکال و سوسیالیست تلقی میشدند.
🔚🔚ممکن است عدهای به اعتراض بگویند که میلتون فریدمن اعتقاد چندانی به سیاستهای پولی و مالی تعدیلکننده، مانند افزایش «خودکار» ۴-۳ درصدی حجم پول در سال از سوی فدرالرزرو ندارد، اما این تغییر در باورهای شیکاگوییهای قدیمیتر، تغییری کاملا تکنیکی است و از درک این نکته توسط فریدمن ناشی میشود که دخالتهای روزانه و کوتاهمدت فدرالرزرو از شکافهای زمانی گریزناپذیری رنج خواهد برد و از این رو لاجرم به جای اصلاح چرخه، بر وخامت آن خواهد افزود، اما باید قبول کرد که سیاست خودکار تورمی فریدمن، صرفا بخشی از تلاش او برای دستیابی به همان هدف قدیمی فیشری-شیکاگویی، یعنی تثبیت سطح قیمتها - و در این مورد، تثبیت آن در بلندمدت - است. بنابراین میلتون فریدمن، کاملا و مطلقا یک تورمگرا-دولتگرا است، ولو اینکه در قیاس با بیشتر کینزیها، تورمگرایی متعادلتر و میانهروتر به شمار میرود، اما این نکته حقیقتا چندان مایه تسلی نیست و فریدمن را در جایگاه اقتصاددانی طرفدار بازار آزاد در این عرصه حیاتی نمینشاند."
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
دولت بطور معمول وسیله ای برای ثروتمند شدن تعدادی از افراد از جیب اکثریت مردم است.
👤مورای روتبارد
#ارز_دولتی #رانت
#وامهای_بی_بازگشت
🆓 @FreemarketEconomy
👤مورای روتبارد
#ارز_دولتی #رانت
#وامهای_بی_بازگشت
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
🖋دولتها همیشه به روشنفکران [و اقتصاددانانی] نیاز دارند تا با شیادی مردم را به این باور برسانند که نقش دولتها، عاقلانه، خوب و اجتناب ناپذیر است.
👤روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
👤روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
🚫دولت باند بزرگ دزدان است که از ضداخلاقترین، حریصترین و بی شرفترین افراد در هر جامعه ای تشکیل می شود.
👤مورای روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
👤مورای روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
بورژوازی در حجاز! بندیکت کلر
مترجم محمد ماشین چیان
سیاستنامه شماره ۴و۵
صفحه ۹۳
احتکار در اسلام
واکنش پیامبر اسلام به درخواست مؤمنان مدینه محدود به قیمت ها دست خدا است» نیست. ایشان حامی حقوق مصرف کننده است. ایشان دستور می دهد که اگر کاسبی در انبار آذوغهای دارد، آن را برای فروش به بازار عرضه کند. در سیره نبوی احتکار ممنوع است. کاسب موظف است که به وقت قحطی از بازار کناره نگیرد، و جنسش را در معرض فروش قرار دهد. اما به چه قیمت بفروشد؟ نه به قیمت به اصطلاح منصفانهای که حاکم تعیین کند، بلکه به همان قیمتی که دست خدا است؛ خدایی که به وقت قحطی قیمت را بالا و به وقت فراوانی آن را پایین می آورد؛ یعنی به قیمت تعادلی که «دست نامرئی» بازار تعیین می کند؛ یعنی به قیمتی که عرضه و تقاضا تسویه میشوند.
خلاصه که در اسلام احتکار ممنوع است،
مقایسه کنید با
در اقتصاد مدرن احتکار مصداق دیوانگی است
https://donya-e-eqtesad.com/بخش-باشگاه-اقتصاددانان-52/3440484-درمانی-بدتر-از-خود-بیماری
مترجم محمد ماشین چیان
سیاستنامه شماره ۴و۵
صفحه ۹۳
احتکار در اسلام
واکنش پیامبر اسلام به درخواست مؤمنان مدینه محدود به قیمت ها دست خدا است» نیست. ایشان حامی حقوق مصرف کننده است. ایشان دستور می دهد که اگر کاسبی در انبار آذوغهای دارد، آن را برای فروش به بازار عرضه کند. در سیره نبوی احتکار ممنوع است. کاسب موظف است که به وقت قحطی از بازار کناره نگیرد، و جنسش را در معرض فروش قرار دهد. اما به چه قیمت بفروشد؟ نه به قیمت به اصطلاح منصفانهای که حاکم تعیین کند، بلکه به همان قیمتی که دست خدا است؛ خدایی که به وقت قحطی قیمت را بالا و به وقت فراوانی آن را پایین می آورد؛ یعنی به قیمت تعادلی که «دست نامرئی» بازار تعیین می کند؛ یعنی به قیمتی که عرضه و تقاضا تسویه میشوند.
خلاصه که در اسلام احتکار ممنوع است،
مقایسه کنید با
در اقتصاد مدرن احتکار مصداق دیوانگی است
https://donya-e-eqtesad.com/بخش-باشگاه-اقتصاددانان-52/3440484-درمانی-بدتر-از-خود-بیماری
روزنامه دنیای اقتصاد
درمانی بدتر از خود بیماری
اخیرا درباره جنگ سیاستگذار با احتکار دکتر طبیبیان مخلص کلام را گفته بودند که «در نظریه علم اقتصاد چیزى به نام احتکار نداریم. ادبیات چند صد ساله موجود سرفصلى به نام احتکار ایجاد نکرده. بلکه مفهوم انحصار مطرح بوده است. انحصار هم به معنى این است که یک فعال…
Forwarded from بازار آزاد
🔵اگر تاجری اشتباه کند خودش نتایجش را متحمل میشود
🔴اگر دولتمردی اشتباه کند شما عواقبش را متحمل میشوید
👤آین رند
#سیف #شریعتمداری #نعمت_زاده #روحانی #احمدی_نژاد
دولت یا بازار⁉️
@FreemarketEconomy
🔴اگر دولتمردی اشتباه کند شما عواقبش را متحمل میشوید
👤آین رند
#سیف #شریعتمداری #نعمت_زاده #روحانی #احمدی_نژاد
دولت یا بازار⁉️
@FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
💸تورم پولی نه تنها قیمت ها را افزایش می دهد و ارزش پول ملی را نابود می کند؛ بلکه به عنوان یک سیستم عظیم مصادره و بالا کشیدن اموال نیز عمل می کند.
👤موری روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
👤موری روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
🚯سیستم یارانه های دولتی، ناکارآمدی در تولید و کارآمدی در تهدید، قلدری و چاپلوسی و نوکرصفتی را ترویج میکند بدین ترتیب که کارآیی در تولید و ناکارآیی در غارت تاوان دارد.
👤روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
👤روتبارد
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
مسئله همیشه یکسان است:
دولت یا بازار؟
هیچ راه حل سومی وجود ندارد.
👤لودویگ فون میزس
🆓 @FreemarketEconomy
دولت یا بازار؟
هیچ راه حل سومی وجود ندارد.
👤لودویگ فون میزس
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
بسیاری از روشنفکران [و اقتصاددانان] به درآمد بالاتر تاجران حسادت میکنند و این آنها را به سمت دولتگرایی سوق میدهد آنها بر این باورند که مقامات دولت حقوق بیشتری از درآمد بازاری به آنها میپردازند
👤میزس
👤میزس
Forwarded from بازار آزاد
"هر دخالت دولت [در بازار] عواقب ناخواسته و نامطلوبی ایجاد می کند که منجر به فراخوانی مداخلات بیشتر دولت می شود.
👤لودویگ فون میزس
🆓 @FreemarketEconomy
👤لودویگ فون میزس
🆓 @FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
#جمع_گرایی به نوعی خاص گرایی می انجامد که ملت، نژاد یا قوم خاصی را اصل و محور قرار می دهد.
👤فردریش فون هایک
فردگرایی ِلیبرال با ملی گرایی و قومگرایی قابل جمع نیست
#اهواز #ترور
@FreemarketEconomy
👤فردریش فون هایک
فردگرایی ِلیبرال با ملی گرایی و قومگرایی قابل جمع نیست
#اهواز #ترور
@FreemarketEconomy
Forwarded from بازار آزاد
نبرد انسان آزاد با هیولای چند سر جمعگرایی
نازیسم، ملی گرایی و قومگرایی، سوسیال دموکراسی (دولت رفاه)، عدالت اجتماعی و کمونیسم از اشکال جمعگرایی در برابر فردیت هستند
#تروریسم #اهواز
@FreemarketEconomy
نازیسم، ملی گرایی و قومگرایی، سوسیال دموکراسی (دولت رفاه)، عدالت اجتماعی و کمونیسم از اشکال جمعگرایی در برابر فردیت هستند
#تروریسم #اهواز
@FreemarketEconomy
متدلوژی اقتصاد اتریشی و اقتصاد سنجی
❇️هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد. این جا است که دلیل مخالفت کاملا بنیادین میزس با اقتصاد سنجی روشن می شود.
اقتصاد #سنجی نه تنها می کوشد که با استفاده از فاکت های پیچیده و نا همگن تاریخی، از علوم طبیعی تقلید کند - به شکلی که گویی اینها فاکت های آزمایشگاهی همگن و تکرار پذیری هستند - بلکه پیچیدگی کیفی هر رویداد را به عددی کمی فرو می کاهد و سپس با عمل به شکلی که گویی این روابط مقداری در تاریخ بشر ثابت می مانند، بر وخامت این مغلطه می افزاید. همان گونه که میزس بار ها اشاره کرده بود، اقتصادسنجی کاملا بر خلاف علوم فیزیکی که بر اکتشاف تجربی ثابت های کمی استوارند،نتوانسته حتی یک ثابت را در تاریخ بشر پیدا کند و با توجه به شرایط دائما دگرگون شونده اراده، دانش و ارزش های انسان ها و همچنین با نظر به تفاوت های آنها، قابل تصور نیست که اقتصاد سنجی هرگز از پس چنین کاری برآید.
❇️رفتار شناسان - و نه ستایشگران کذایی تاریخ - در مقابل تاریخ نیستند و نکات منحصر به فرد و تحویل ناپذیر تاریخ انسان را عمیقا مورد توجه قرار می دهند. به علاوه به عقیده رفتار شناسان، دانشمندان علوم اجتماعی نمی توانند به شکلی با یکایک انسان ها رفتار کنند که گویی افرادی صاحب ذهن که بر پایه ارزش ها و انتظاراتشان عمل می کنند، نیستند، بلکه سنگ یا مولکول هایی اند که می توان روند تغییرات شان را به لحاظ علمی در آنچه ثابت یا قانون کمی نامیده می شود، دنبال کرد. به علاوه بزرگ ترین مایه شگفتی آن است که این رفتار شناس ها هستند که واقعا رویکردی تجربی را اتخاذ می کنند؛ زیرا به طبیعت منحصر به فرد و نامتجانس فاکت های تاریخی اذعان دارند و این «تجربه گرایان» خود خوانده هستند که با تلاش برای فروکاستن حقایق تاریخی به قوانین کمی، کاملا آنها را نادیده می گیرند.
❇️از این رو #میزس درباره متخصصین اقتصاد سنجی و دیگر عالمان «اقتصاد مقداری» می نویسد:
«در حوزه اقتصاد، هیچ رابطه ثابتی وجود ندارد و متعاقبا هیچ گونه ای از اندازه گیری امکان پذیر نیست. اگر یک متخصص آمار محاسبه کند که افزایش ۱۰ درصدی عرضه سیب زمینی در آتلانتیس در زمانی معین، کاهش ۸ درصدی قیمت آن را به دنبال می آورد، چیزی را درباره تاثیر تغییر عرضه این محصول در کشوری دیگر یا در زمانی دیگر ثابت نکرده است. او «کشش تقاضا» برای سیب زمینی را «اندازه گیری» نکرده و تنها یک حقیقت منحصر به فرد تاریخی را نشان داده است. ممکن نیست هیچ فرد هوشمندی در این باره که رفتار انسان ها در قبال سیب زمینی و هر کالای دیگری متغیر است، شک کند. افراد مختلف، ارزش چیز های یکسان را به گونه هایی متفاوت تعیین می کنند و با تغییر شرایط، ارزش گذاری هایشان تغییر می یابد...
امکان ناپذیری اندازه گیری به خاطر نبود روش های تکنیکی برای تعیین معیار نیست.... بلکه به نبود روابط ثابت باز می گردد.... اقتصاد، بر خلاف آنچه پوزیتیویست ها به کرات می گویند... رو به گذشته ندارد؛ چرا که «مقداری» نیست. اقتصاد به این دلیل مقداری نیست و اندازه گیری نمی کند که هیچ ثابتی وجود ندارد؛ ارقام آماری که به رخداد های اقتصادی اشاره دارند، داده های تاریخی اند. آنها به ما می گویند که در یک مورد تکرار ناپذیر تاریخی چه اتفاقی رخ داده است. می توانیم رویداد های فیزیکی را بر پایه دانش خود درباره روابط ثابتی که آزمایش ها برایمان محرز کرده اند، تفسیر کنیم؛ اما اتفاقات تاریخی چنین تفسیری را تاب نمی آورند....
❇️هیچ قانون علمی و یقینا هیچ قانون کمی را نمی توان از این رویداد ها استخراج کرد. این جا است که دلیل مخالفت کاملا بنیادین میزس با اقتصاد سنجی روشن می شود.
اقتصاد #سنجی نه تنها می کوشد که با استفاده از فاکت های پیچیده و نا همگن تاریخی، از علوم طبیعی تقلید کند - به شکلی که گویی اینها فاکت های آزمایشگاهی همگن و تکرار پذیری هستند - بلکه پیچیدگی کیفی هر رویداد را به عددی کمی فرو می کاهد و سپس با عمل به شکلی که گویی این روابط مقداری در تاریخ بشر ثابت می مانند، بر وخامت این مغلطه می افزاید. همان گونه که میزس بار ها اشاره کرده بود، اقتصادسنجی کاملا بر خلاف علوم فیزیکی که بر اکتشاف تجربی ثابت های کمی استوارند،نتوانسته حتی یک ثابت را در تاریخ بشر پیدا کند و با توجه به شرایط دائما دگرگون شونده اراده، دانش و ارزش های انسان ها و همچنین با نظر به تفاوت های آنها، قابل تصور نیست که اقتصاد سنجی هرگز از پس چنین کاری برآید.
❇️رفتار شناسان - و نه ستایشگران کذایی تاریخ - در مقابل تاریخ نیستند و نکات منحصر به فرد و تحویل ناپذیر تاریخ انسان را عمیقا مورد توجه قرار می دهند. به علاوه به عقیده رفتار شناسان، دانشمندان علوم اجتماعی نمی توانند به شکلی با یکایک انسان ها رفتار کنند که گویی افرادی صاحب ذهن که بر پایه ارزش ها و انتظاراتشان عمل می کنند، نیستند، بلکه سنگ یا مولکول هایی اند که می توان روند تغییرات شان را به لحاظ علمی در آنچه ثابت یا قانون کمی نامیده می شود، دنبال کرد. به علاوه بزرگ ترین مایه شگفتی آن است که این رفتار شناس ها هستند که واقعا رویکردی تجربی را اتخاذ می کنند؛ زیرا به طبیعت منحصر به فرد و نامتجانس فاکت های تاریخی اذعان دارند و این «تجربه گرایان» خود خوانده هستند که با تلاش برای فروکاستن حقایق تاریخی به قوانین کمی، کاملا آنها را نادیده می گیرند.
❇️از این رو #میزس درباره متخصصین اقتصاد سنجی و دیگر عالمان «اقتصاد مقداری» می نویسد:
«در حوزه اقتصاد، هیچ رابطه ثابتی وجود ندارد و متعاقبا هیچ گونه ای از اندازه گیری امکان پذیر نیست. اگر یک متخصص آمار محاسبه کند که افزایش ۱۰ درصدی عرضه سیب زمینی در آتلانتیس در زمانی معین، کاهش ۸ درصدی قیمت آن را به دنبال می آورد، چیزی را درباره تاثیر تغییر عرضه این محصول در کشوری دیگر یا در زمانی دیگر ثابت نکرده است. او «کشش تقاضا» برای سیب زمینی را «اندازه گیری» نکرده و تنها یک حقیقت منحصر به فرد تاریخی را نشان داده است. ممکن نیست هیچ فرد هوشمندی در این باره که رفتار انسان ها در قبال سیب زمینی و هر کالای دیگری متغیر است، شک کند. افراد مختلف، ارزش چیز های یکسان را به گونه هایی متفاوت تعیین می کنند و با تغییر شرایط، ارزش گذاری هایشان تغییر می یابد...
امکان ناپذیری اندازه گیری به خاطر نبود روش های تکنیکی برای تعیین معیار نیست.... بلکه به نبود روابط ثابت باز می گردد.... اقتصاد، بر خلاف آنچه پوزیتیویست ها به کرات می گویند... رو به گذشته ندارد؛ چرا که «مقداری» نیست. اقتصاد به این دلیل مقداری نیست و اندازه گیری نمی کند که هیچ ثابتی وجود ندارد؛ ارقام آماری که به رخداد های اقتصادی اشاره دارند، داده های تاریخی اند. آنها به ما می گویند که در یک مورد تکرار ناپذیر تاریخی چه اتفاقی رخ داده است. می توانیم رویداد های فیزیکی را بر پایه دانش خود درباره روابط ثابتی که آزمایش ها برایمان محرز کرده اند، تفسیر کنیم؛ اما اتفاقات تاریخی چنین تفسیری را تاب نمی آورند....
Forwarded from بازار آزاد
همانطور که در پاسخ به یک دزد که می پرسد: چه چیز با ارزشی در خانه دارید؟ اخلاقا مکلف به راستگویی نیستید در پاسخ به سوالات مشابه دولت نیز موظف به صداقت نیستید مثلا هنگام پرکردن فرمهای مالیات
👤روتبارد
👤روتبارد
Forwarded from بازار آزاد
پول نه اختراع دولت است نه محصول قانونگذاری مجلس. حتی وجودش محتاج تایید قدرت سیاسی نیست
درطول تاریخ کالاهای مطمئن در نتیجهٔ مبادلات اقتصادی مستقل از قدرت دولت بطور طبیعی تبدیل به پول شده اند
👤 منگر
درطول تاریخ کالاهای مطمئن در نتیجهٔ مبادلات اقتصادی مستقل از قدرت دولت بطور طبیعی تبدیل به پول شده اند
👤 منگر