پژوهشکده اقتصاد اتریشی
2.88K subscribers
376 photos
74 videos
41 files
203 links
✔ترویج اقتصاد مکتب اتریشی



@AustrianSchool
Download Telegram
Forwarded from بازار آزاد
🔴روشنفکران و نظریه پردازان از دولت بزرگ چه بدست می آورند؟ تعداد بیشتری از مشاغل بی دردسر در بوروکراسی دولتی، یا در بخش هایی [علمی و فرهنگی] که از دولت یارانه می گیرند، کارمندی در ادارات عریض و طویل سامان دهندهٔ دولت رفاه، و توجیه کردن سیاستهای اشتباه آن و همچنین تبلیغ کردن برای آن در میان عموم. به طور خلاصه، روشنفکران، نظریه پردازان، مراجع فکری، نخبگان رسانه ای و غیره، زندگی سطح بالایی دارند که نمی توانستند آن را در بازار آزاد داشته باشند اما حالا از جیب مالیات دهندگان بدان دست یافته اند.

👤مورای روتبارد
#اقتصاددانان_دولتگرا #روشنفکران_دولتپرست
🆓 @FreemarketEconomy
🗽چرا مثل کوتوله ها به دولت امید بسته ایم؟
⚜علی فتاحی

ثروتی که در یک فرآیند دلبخواهی و گزینشی اقتصاد آزاد دست یک عده جمع می گردد و به نام نابرابری و تبغیض به گردن سرمایه داری انداخته می شود، در حقیقت بخاطر فساد، قبیله گرایی، دوست بازی و انحصار دولتی هاست. بنابراین چپ ها بدون در نظر گرفتن این پیچیدگی ها، بی شرمانه، حیله گرانه و ناجوانمردانه به اقتصاد آزاد حمله می برند.

در واقع هرگونه "نوسازی" در غیاب کارآفرینان و با توسل به بودجه های دولتی در بهترین حالت عمارتی است شبیه اهرام ثلاثه مصر یا کاخ های هخامنشیان که با بادی سکندری ویران میشود؛ یعنی رنگ و لابی بر گلی بدبو است.

تولید کارآفرینان که هر دم بازتولید شود، ماندگار می ماند. چرا نمی خواهیم "انسان مختار" را باور کنیم. چرا مثل کوتوله ها به دولت امید بسته ایم. دولت ها در بهترین حالت منویات کسانی را پیش می برند که بقایشان را تضمین کند؛ یعنی عوام. در حالیکه می دانیم عوام هیچگاه در مقام کارآفرینان نیستند.

@whynationsfail2019
💡 کارل مارکس در ترازو : نقد اویگن بوم‌ باورک بر مارکس و پاسخ رودولف هیلفردینگ به این نقد

🔻 مولف: اویگن بوم-باورک ، رودولف هیلفردینگ / مترجم: محمود صدری

⚠️ در روزگار کنونی، که علی ‌الظاهر سوسیالیسم هزیمت شده است و در جای‌جای جهان همه از آزادسازی و خصوصی‌سازی سخن می‌گویند، بیرون کشیدن دو کتاب قدیمی در نقد و ستایش کارل مارکس از زیر آواری حدودا یک سده ‌ای، و خوانش مارکس از چنین منظری چه توجیهی دارد؟ پاسخ کمابیش روشن است: نخست اینکه نقد بوم-باورک بر مارکس، هنوز هم بی‌همتاست و از اردوگاه سوسیالیست‌ ها هنوز پاسخی همسنگ پاسخ هیلفردینگ به آن داده نشده است.

دیگر اینکه هنوز پرسش‌ ها و دغدغه ‌های مارکس وجود دارند و حتی با وجود بهبود چشمگیر سطح زندگی در سراسر جهان، بسیارند کسانی که یا استثمار می ‌شوند یا خودشان چنین تصوری دارند و مادام که چنین واقعیت یا تصوری وجود دارد، لاجرم شبح مارکس هم بالای سر جهان خواهد ماند. نشانه ‌ها می‌ گوید این شبح فعلا ماندگار است و مطالعه در احوال آن لازم.

✏️ دانلود پی دی اف کتاب:
🔘 http://bit.ly/2S80zvx

☎️ خرید تلفنی: 42710747-021
Forwarded from Toos Tahmasebi
پس از فروپاشی بلوک شرق تصور نمی‌شد که حکومت‌هایی نظیر کوبا و کره شمالی جان به در ببرند، اما آنها تا امروز دوام آورده‌اند. آنها بر خلاف دولت‌های اروپای شرقی برای بقا به مسکو متکی نبودند. آنها حمایت بخشی قابل توجه از بدنه اجتماعی را با خود داشتند. خود بنیاد و دارای اعتماد به نفس سرکوب موثر و دفاع از خود بودند. به علاوه آمریکا و متحدانش هم دیگر انگیزه چندانی نداشتند تا برای سرنگونی آنها بیشترین انرژی ممکن را مصروف کنند.

از سوی دیگر به وضعیت امروز ونزوئلا نگاه کنید: حکومت چاوز-مادورو در شرایطی که کشور را به گرسنگی همگانی و مرز امحاء بیولوژیک رسانده و با جنبش مردمی گسترده‌ای روبرو است که حمایت خارجی نیرومندی هم دارد، باز هم مقاومت می‌کند. نکته مهم اینجا است که هنوز هم بخش قابل‌توجهی از طبقه فقیر ونزوئلا برای حمایت از مادورو به خیابان می‌آید. نابخرد‌ترین و بی کفایت‌ترین حکومت سیاره در آغاز کار خود بر پایگاه مردمی نیرومندی استوار بوده و هنوز هم بخش قابل توجهی از آن را حفظ کرده‌است. نتیجه‌ای که می‌گیرم آن است که بدترین و خطرناک ترین نوع حکومت‌ها "مردمی‌ترین" آنها هستند. به عبارت دقیق‌تر بدترین نوع حکومت‌ها، آنهایی هستند که پایه اجتماعی آنها بر طبقه فقیر و بسیج سیاسی آن متکی است.
پل ساموئلسون؛ اقتصاددان کینزی مشهور و برنده جایزه نوبل، کتاب اقتصاد را نوشت و در کتابش پیش بینی کرد که اروپای شرقی با کمک "برنامه ریزی متمرکز" اقتصادهای سوسیالیستی، پس از اندکی عقب ماندگی از غرب، آن هم به دلیل سهم کمتر از مواهب طبیعی، به زودی از نظر اقتصادی چیره می شود و استانداردهای زندگی در غرب را درمی نوردد.

وقتی در سال ۱۹۸۹، دیوار برلین فروریخت و انقلاب های پی در پی سرتاسر اروپای شرقی را فراگرفت، واقعیتی عریان در نظر همگان رخ نمود که هر ناظری پیش تر پیش بینی می کرد:

تجربه سوسیالیستی در واقع سراسر شکست بود و پل ساموئلسون و "اقتصاد جدید" او جز شوخی احمقانه چیز دیگری نبود.

⚜هانس هرمان هوپ

@whynationsfail2019
انتقاد از استفاده ریاضیات در تحلیل اقتصادی از منگر تا زمان حال، صفت بارز مكتب اتریشی است اما اکثر اقتصاددانان آن را تمام موضوعی قدیمی محسوب می دارند. با این حال، میزس سؤالاتی عمیق درباره سازگاری ریاضیات با اقتصاد مطرح کرد که عمدتا بی جواب مانده است. این سؤالات پیرامون مسائل ناشی از زمان و عدم قطعیت حاکم بر کنش انسانی متمرکز است.
میزس در سیستمی منطقی یا ریاضی استدلال می کرد که پنداشت های زمان، یا تقدم و نتیجه» معنی ندارند. هیچ اشاره تلویحی به زمان یا علیت وجود ندارد. از طرف دیگر، کردارشناسی از زمان و علیت، از کنش و نتیجه، و از «برگشت ناپذیری رخداد جدایی ناپذیر است. در این مقام، زبان تابع های ریاضی صرفأ استعاره است، و استعاره و چندان مناسبی برای فرایندهای واقعی زمان مصرف نیست
#میزس همچنین خاطر نشان می سازد این نکته که انسان در زمان می زید - او متولذ می شود، سن و سال می یابد، و می میرد - تلویحا دلالت دارد بر اینکه خود زمان کمیاب است و باید در آن صرفه جویی کرد از این رو، کنش منطقی ضرورتا دارای بعد زمانی است و نمی توان به مسأله اقتصادی فقط در مفهوم تخصیصی ایستا اندیشید،نکته ایی که بعدها در نظریه سرمایه اش شرح و بسط می دهد. اما کنش در گذر زمان، برای مفهوم ضمنی اساسی دیگر، یعنی عدم قطعیت فراگیر است. بنا به گفته میزس، بازشناسی عدم قطعیت فراگیر باید ما را نسبت به هر ادعای نظریه پردازان جبرگرای بشر شکاک کند. در واقع، تنها به دو طریق می توان انتخاب های بشر نگاه کرد. از طرفی، اگر کل کنش به وسیله قوانین جهانی خارج از انسان تعیین شود، در این صورت هیچ عدم قطعیتی وجود نخواهد داشت. اما دلیلی هم وجود نخواهد داشت که انسان دست به عملی بزند. اگر آینده از قبل تعیین می شود و انسان هیچ اراده آزادی ندارد، ما فقط می توانیم حرکت های نا آگاهانه آدم های ماشینی را مشاهده کنیم، نه موجودات انسانی، اما در این صورت «ما»یی هم که عمل مشاهده را انجام می دهیم، صرفا به انگیزه ها واکنش نشان می دهیم و احتمالا نمی توان گفت که نظریه کنش انسانی خلق شده است. از طرف دیگر، چون آینده نامعلوم است و انسان هرگز از رخدادهای آشکارشوند؛ آینده خبر ندارد، اگر کنش آزادانه انتخاب شود، هیچ مقدمه منحصر به فرد قابل پیش بینی برای هر اقدام وجود ندارد. علم اجتماعی جبرگرایانه کنش انسانی یک تناقض است. همین موضوع مطرح شده از طرف میزس بود که جرج شكل را در اثر بعدی اش (۱۹۵۸) ۱۹۶۷) سرشوق آورد که کل ماهیت علم اجتماع را مورد تردید قرار دهد.
مهر تأیید میزس بر اهمیت زمان و عدم قطعیت برای کنش انسانی او را به ارائه نقد جالبی درباره مدل سازی آماری در علم اجتماع رهنمون شد. در جهانی از عدم قطعیت، کل کنش بر پایه پیش بینی نتایج احتمالی، و نه شناخت به آینده، استوار است. بشر برای دست یازیدن به کنش باید ارزیابی هایی در مورد نتایج احتمالی آینده کنش های خود انجام دهد، اما ارزیابی هایی که مربوط به کنش انسانی است برآوردهای احتمالی به مفهوم رایج مواردی از نوع رخدادها نیست، بلکه آن چیزی است که میزس «احتمال موردی» می نامد. میز خاطرنشان می سازد که کنش انسانی رخدادهای منحصر به فرد هستند، نه ازمایش های قابل تکرار مانند شیر یا خط کردن. احتمال موردی ضعیتی اشاره دارد که در آن ما برخی از عوامل علی را که به برخی از رخدادهای آینده و نه به همه آنها دلالت دارد، درک می کنیم. این احتمالی است که بر شناخت محدود روابط علی مبتنی است، نه بر نتیجه یک مورد از نوع رخدادها. از این بحث های احتمال بسیار بالای سقوط بازار سهام بعد از یک تکانه (شوک) نفت اظهاراتی در مورد سیستم اعتقادی شخص و مدل هایی است که کسی درباره رفتار بشی به کار می برد. قرار دادن ارقام احتمالی بر چنین رخدادهایی باز هم اظهارنظرهای استعاری درباره قدرت اعتقادات ما است. این بحث اساس شکاکیت بعدی اتریشی به مدل سازی اقتصادسنجی در اقتصاد تجربی را فراهم آورد.
علم اقتصاد اتریشی
کری ای وان.

@austrianschool
در اسارت ریاضیات

👤دکتر غنی نژاد

🖋امروزه بسیاری از دانش آموختگان اقتصاد که در آکادمی های جریان اصلی علم اقتصاد آموزش دیده اند قادر به تشخیص تئوری اقتصادی از ابزارهای ریاضی توصیف کنندهٔ آن و نیز ابزارهای ریاضی کاربردی آن (اقتصادسنجی) نیستند

🖋به سخن دیگر ریاضیات که بایست ابزاری در خدمت تئوری اقتصادی باشد عملا به جایگزین آن تبدیل شده بطوریکه در چهارچوب جریان اصلی علم اقتصاد دیگر امکان عبور از ریاضیات و پرداختن صرف به تئوری عملا وجود ندارد. در حالیکه برای تئوری کنش انسانی و روابط مبتنی بر علّیت در فرایندهای بازار، ریاضیات ابزار مناسبی نیست و باید از منطق پراگزولوژی [کردارشناسی] بهره جست

🌐اما سلطه ریاضیات بر آموزش و پژوهش در اقتصاد جریان اصلی به جایی رسیده که به هر وسیلهٔ ممکن از عبور از ریاضیات و رفتن به سوی منطق صرف جلوگیری میشود این کار اغلب با فرضهایی صورت میگیرد که با کمک آنها فرایندهای واقعی بازار تحت الشعاع توصیفهای ریاضی قرار میگیرد یکی از نخستین و مهمترین این فرضها همان حراج گر والراسی است که مبنایی برای بنیاد تئوری تعادل عمومی قرار گرفت این فرض خیال پردازانه دربارهٔ ساختار و کارکرد بازار رقابتی راه را برای استفادهٔ گسترده از ریاضیات در نظریهٔ اقتصادی باز کرد اما در عین حال موجب غفلت از فرایند واقعی رقابت در بازار و نقش آنترپرنرها [کارآفرینان] در آن شد.

🌐مدعای اصلی نظریه تعادل عمومی نشان دادن برتری بازار رقابتی در تخصیص بهینهٔ منابع، با استفاده از ابزار ریاضی است اما فرضهای اولیه آن نه فقط غیرواقعی بلکه به شدت غیرعقلایی است مثلا این فرض که همه بازیگران بازار اطلاعات کامل دارند بی نیاز از رقابت است و بدون وارد شدن در فرایند رقابتی بهترین گزینه را انتخاب میکند علت دست یازیدن به این فرضهای نامعقول چیزی جز فراهم کردن چهارچوب تصنعی است که کاربرد ریاضیات را امکانپذیر میکند.

🌐نمونه های بسیار دیگری از این فرضهای نامعقول میتوان ذکر کرد از جمله هلیکوپتر فریدمنی. به عقیدهٔ گریسن هلی کوپتر در نظریهٔ پولی فریدمن همان نقشی را دارد که حراج گر والراسی در نظریهٔ ارزش. برای حفظ امکان کاربرد #ریاضیات در تئوری فرض می شود تزریق های پولی به اقتصاد از طریق ریختن پولهایی که جدیدا خلق شده اند از هلی کوپتر صورت میگیرد.

🌐در ادبیات پول گرایان اغلب فرض بر این است که میزان پول جدیدی که افراد جمع آوری میکنند تناسب مستقیم با میزان پولی دارد که از قبل در اختیار داشته اند. قضایای مربوط به خنثی بودن پول نیز بطور سطحی از فرض دیگری نتیجه میشود که طبق آن توابع تولید نسبت به وسیلهٔ مبادله همگن از مرتبهٔ صفر هستند

🌐به این ترتیب، امکان نمایش #ریاضی تئوری فراهم می آید اما این کار به قیمت نادیده گرفتن یکی از مهمترین آثار مخرب تزریق پولی یعنی به هم خوردن تصنعی قیمتهای نسبی فراهم میشود.

🌐اگر فرض نامعقول هلی کوپتر کنار گذاشته شود باید پذیرفت که ورود پول جدید قیمتها و توزیع درآمد و ثروت را در بخشهای مختلف اقتصاد نه بطور همزمان و یکنواخت بلکه با تأخیر زمانی و ناهماهنگ تحت تأثیر قرار میدهد که نتیجهٔ آن تغییر ناموجه قیمتهای نسبی و ارسال اطلاعات نادرست به بازیگران اقتصادی و نهایتا تصمیمگیری های نادرست خواهد بود. نظریات مهم اقتصاددانان اتریشی در این خصوص کاملا در مباحث پولی جریان اصلی علم اقتصاد نادیده گرفته میشود چرا که آنها را نمی توان تخته بند ِ مدلهای #ریاضی کرد.

🌐مشکل اصلی روش شناختی است بدین صورت که: ریاضیات بنا به ویژگی هایی که دارد مناسبترین ابزار، یا شاید بهتر است بگوییم زبان، برای طرح مسائل نظری و راه حلهای عملی در علم فیزیک است؛ اما با توجه به خصلت و ماهیت علم اقتصاد چنین جایگاهی برای #ریاضیات در این علم قابل تصور نیست.

🌐شاید بتوان ادعا کرد مجموعهٔ مقولات کنش انسانی یا پراگزولوژی در علم اقتصاد همان جایگاهی را دارد که ریاضیات در فیزیک. البته این سخن به هیچ وجه به معنی بی نیازی علم اقتصاد از ریاضیات نیست بلکه به معنی تعریف جایگاه مناسب و مقتضی ریاضیات در طرح فرضیه های کمکی علم اقتصاد بویژه در توضیح تاریخ اقتصادی است.

🌐وانگهی باید تاکید کرد مقولات بنیادی کنش انسانی به لحاظ منطقی و تاریخی مقدم بر شکلگیری بازار است اما وقتی بازار شکل میگیرد و علم اقتصاد موضوعیت پیدا میکند، کنشگران ناگزیر از محاسبهٔ اقتصادی اند و محاسبه با ریاضیات ممکن میشود.

🔚 البته همانگونه که میزس به دفعات تاکید میکند محاسبهٔ اقتصادی را نباید با اندازه گیری به سیاق آنچه در فیزیک رایج است اشتباه گرفت. شاید تفکیک میان دو مفهوم محاسبهٔ اقتصادی و اندازه گیری نقطهٔ آغاز خوبی برای تفکر دربارهٔ جایگاه مناسب ریاضیات در اقتصاد باشد.
برگرفته از کانال بازار ازاد
@austrianschool