Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
ضرورت اصلاح قیمتهای نسبی؛
👤 سرمقاله ای از دکتر موسی غنینژاد
✍️ دوستی نقل میکرد که در اواخر دوران شوروی سابق در سفری به شهر باکو شاهد بوده که در خانه شعله گاز آشپزخانه را هیچگاه خاموش نمیکردند؛ چراکه هزینه خرید کبریت بیشتر از گازی بود که تقریبا مجانی در اختیار خانوارها قرار میگرفت. این رفتار غیر منطقی و حتی خطرناک نتیجه انعکاس اطلاعات دور از حقیقت قیمتهای مخدوش و دستکاری شده است که ما در کشور خودمان هم به نوعی شاهد آن هستیم.
✍️ اتلاف گسترده منابع درخصوص حاملهای انرژی و سایر کالاهای مشمول قیمت یارانهای شاهدی بر این مدعا است. مساله این است که در کشور ما از سالهای دور دولت به علت برخوردار بودن ازمنابع مالی آسان یاب نفتی مداخلات بیشتری در قیمتهای نسبی بازار کرده و میزان اتلاف منابع از این طریق را به حد اعلا رسانده است.
✍️ نکته حیرتانگیز، تاسفبار و در عین حال عبرتآموز اینکه همواره منطق سیاسیِ توجیه این سیاست غلط بر منطق اقتصادی غلبه کرده و اقتصاددانان به دلایلی نتوانستهاند سیاستمداران حاکم را به اصلاح این مسیر ضایعهبار قانع کنند.
✍️ نزدیک به نیم قرن است که این وضعیت ادامه دارد و کشور ما را دچار خسران هنگفتی کرده که نتیجه آن ناتوانی از استفاده درست از منابع ملی و دور افتادن از مسیر توسعه است.
✍️ تاخیر و تعلل در اصلاح قیمت حاملهای انرژی به ویژه بنزین و گازوئیل واقعا حیرتانگیز است. در شرایطی که درآمدهای ارزی دولت به شدت کاهش یافته، دولتمردان ما میلیاردها دلار منابع ارزی کشور را به ثمن بخس حراج میکنند که منتفعان آن عمدتا رانتخواران حرفهایاند و چیزی نصیب مردمان عادی نمیشود.
✍️ اشتباه اصلی این سیاستها در بیتوجهی ضایعه بار به کارکرد اطلاعرسانی قیمت در بازار است. وقتی دولت بدون توجه به منطق اقتصادی بازار (هزینه فرصت) قیمت کالایی را به دلخواه خود تعیین میکند در واقع اطلاعرسانی نادرستی درباره کمیابی منابع ارزشمند به فعالان اقتصادی انجام میدهد که نتیجه آن هدایت آنها به مسیر تصمیمگیری نادرست از جهت منافع عمومی است.
✍️ برای جلوگیری از اتلاف منابع و حرکت در مسیر درست، اصلاح قیمتهای نسبی بر حسب منطق اقتصادی بازار نخستین اقدام ضروری و اجتنابناپذیر است.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3563369
👤 سرمقاله ای از دکتر موسی غنینژاد
✍️ دوستی نقل میکرد که در اواخر دوران شوروی سابق در سفری به شهر باکو شاهد بوده که در خانه شعله گاز آشپزخانه را هیچگاه خاموش نمیکردند؛ چراکه هزینه خرید کبریت بیشتر از گازی بود که تقریبا مجانی در اختیار خانوارها قرار میگرفت. این رفتار غیر منطقی و حتی خطرناک نتیجه انعکاس اطلاعات دور از حقیقت قیمتهای مخدوش و دستکاری شده است که ما در کشور خودمان هم به نوعی شاهد آن هستیم.
✍️ اتلاف گسترده منابع درخصوص حاملهای انرژی و سایر کالاهای مشمول قیمت یارانهای شاهدی بر این مدعا است. مساله این است که در کشور ما از سالهای دور دولت به علت برخوردار بودن ازمنابع مالی آسان یاب نفتی مداخلات بیشتری در قیمتهای نسبی بازار کرده و میزان اتلاف منابع از این طریق را به حد اعلا رسانده است.
✍️ نکته حیرتانگیز، تاسفبار و در عین حال عبرتآموز اینکه همواره منطق سیاسیِ توجیه این سیاست غلط بر منطق اقتصادی غلبه کرده و اقتصاددانان به دلایلی نتوانستهاند سیاستمداران حاکم را به اصلاح این مسیر ضایعهبار قانع کنند.
✍️ نزدیک به نیم قرن است که این وضعیت ادامه دارد و کشور ما را دچار خسران هنگفتی کرده که نتیجه آن ناتوانی از استفاده درست از منابع ملی و دور افتادن از مسیر توسعه است.
✍️ تاخیر و تعلل در اصلاح قیمت حاملهای انرژی به ویژه بنزین و گازوئیل واقعا حیرتانگیز است. در شرایطی که درآمدهای ارزی دولت به شدت کاهش یافته، دولتمردان ما میلیاردها دلار منابع ارزی کشور را به ثمن بخس حراج میکنند که منتفعان آن عمدتا رانتخواران حرفهایاند و چیزی نصیب مردمان عادی نمیشود.
✍️ اشتباه اصلی این سیاستها در بیتوجهی ضایعه بار به کارکرد اطلاعرسانی قیمت در بازار است. وقتی دولت بدون توجه به منطق اقتصادی بازار (هزینه فرصت) قیمت کالایی را به دلخواه خود تعیین میکند در واقع اطلاعرسانی نادرستی درباره کمیابی منابع ارزشمند به فعالان اقتصادی انجام میدهد که نتیجه آن هدایت آنها به مسیر تصمیمگیری نادرست از جهت منافع عمومی است.
✍️ برای جلوگیری از اتلاف منابع و حرکت در مسیر درست، اصلاح قیمتهای نسبی بر حسب منطق اقتصادی بازار نخستین اقدام ضروری و اجتنابناپذیر است.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3563369
روزنامه دنیای اقتصاد
ضرورت اصلاح قیمتهای نسبی
هر قیمتی در بازار قیمت نسبی است، از اینرو سخن گفتن از نسبی بودن قیمت صرفا از باب تاکید و یادآوری است. از آنجا که قیمت در بازار همیشه با واحد پولی معینی بیان میشود این شبهه به وجود میآید که قیمت یک کالا بیانکننده واقعیتی مستقل از قیمت کالاهای دیگر است؛…
Forwarded from ساسان آقایی
✍🏼 کمونیسم در خدمت اسراییل
👈🏻 یادداشت وارده از شایان اویسی | #بازتاب
چپها همواره خود را پشتیبانی فلسطین و در سنگر مقابل اسراییل تعریف کردهاند و آن را دستنشاندهی سرمایهداری میدانند اما نقشی که #کمونیسم در تاسیس اسراییل داشت، ناگفته مانده و کمتر دربارهی چرایی تمایل دولتهای غربی به صهیونیسم از اوایل سدهی بیستم حرف زده میشود. شواهد تاریخی میگوید که برخلاف گرایش چپ امروز، ظهور اسراییل ارتباط مستقیم با جریان چپ و کمونیسم دارد و اگر انقلاب بلشویکی روی نمیداد، شاید هرگز اسراییل تاسیس نمیشد.
با وقوع انقلاب کمونیستی در روسیهی تزاری انگشت اتهام آن، چه در خود روسیه و چه در اروپا به سوی یهودیها نشانه رفت. بیشتر تئوریسینها، رهبران و انقلابیون کمونیست، یهودی بودند و این را چهره اصلی انقلاب روسیه، لنین نیک میدانست:
«همان گونه که لنین به خواهرش آنا متذکر شد، فعالان سیاسی یهودی شامل تقریبا نیمی از انقلابیون در مناطق جنوبی امپراتوری روسیه میشدند» (لنین؛ زندگی انقلابی سرخ / رابرت سرویس)
این یهودیها حتی با هم بر سر همکاری با گروههای یهودی و غیریهودی سوسیالیست بحث و جدل داشتند؛
«مارتف که خودش یهودی بود اعتقاد داشت سوسیالیستهای یهودی باید به سازمانهای سوسیالیست عمومی روسیه ملحق شوند و در قالب این سازمانها فعالیت کنند. او مخالف اندیشهی ایجاد یک حزب سوسیالیستی منحصرا یهودی بود» (همان منبع)
استالین نیز که بعد از لنین سکاندار و رهبر شوروی شد، از این ماجرا سخت گلایهمند بود و از بودن کنار انقلابیون یهودی دل خوشی نداشت؛
«حضور یهودیها در کنگره پنجم، استالین را آزار میداد. استالین به این نتیجه رسیده بود که بلشویکها تنها گروه روسی واقعیاند؛ در حالی که منشویکها یک گروه یهودیاند ... سوسو (استالین) نمیتوانست همقطاران تبعیدی خود را تحمل کند. در نووایا اودا، روشنفکران یهودی تبعیدی حضور پررنگی داشتند. (استالین جوان /مانتیفوری)
در هم آمیختگی یهودیها و کمونیسم سبب شد سران کشورهای دیگر اروپایی به ویژه انگلیس به فکر چارهای بیافتند تا راهی برای دوری یهودیان از اندیشههای کمونیستی بیابند چه، بافت یهودی پرجمعیت کشورهای اروپایی میتوانست تبدیل به جنبشی شود و تحتتاثیر همکیشان خود بانیان انقلاب کمونیستی بعدی باشند. بنابراین راهکار بریتانیا، حمایت از صهیونیسم قرار گرفت و انگلیس که توانسته بود فلسطین را از امپراتوری عثمانی بگیرد، از فرصت به دست آمده به خوبی استفاده کرد؛
«چرچیل شخصا به واسطه سابقه دوستی دیرینی که پیش از جنگ جهانی با اتحادیه یهودیان منچستر داشت، به صهیونیسم علاقهمند بود اما از آنجا که حضور پررنگ یهودیها در انقلاب بلشویکها آتش جریانهای یهودستیزی را در گروههای کژپندار راستگرا شعلهورتر میکرد، چرچیل به این نتیجه رسید که حمایت از ایدهی صهیونیسم میتواند پادزهری علیه یک انقلاب بلشویکی باشد چرا که یهودیان روس و شرق اروپا میتوانند از رهگذر صهیونیسم برای خود موطنی بیابند و ملیتی جدید و احساسات وطنپرستانه نو در خود بیابند» (چرچیل؛ قهرمان پیشبینیناپذیر / پاول ادیسون)
چرچیل پیشتر به صراحت نوشته بود:
«تروتسکی به این علت از صهیونیسم بیزار است که صهیونیستها برنامههای او را برای استقرار حاکمیت کمونیستی با استفاده از یهودیان بر سراسر جهان خنثا کردهاند و توانستهاند امید و انرژی یهودیان جهان را به هدفی سادهتر، واقعیتر و سهلالحصولتر جلب کنند» (مقاله صهیونیسم در مقابل بولشویسم / وینستون چرچیل / مجله ساندیهرالد ۸ فوریه ۱۹۲۰)
این مساله حتا سبب شد صهیونیستها از ترس مقامهای لندن از بلشویکها به نوعی سواستفاده کرده و حتا گروکشی کنند، برای نمونه در مذاکرات کنفرانس صلح پاریس به تاریخ ۵ دسامبر ۱۹۱۸ میخوانیم؛
«ژنرال مک دوناف (رییس اداره اطلاعات ارتش انگلیس): مساله ما در فلسطین این است که چگونه این سرزمین را به صورت وطن ملی یهود درآوریم و به دنبال آن توجه کلیه یهودیان ساکن در سراسر جهان را به سمت خویش جلب کنیم. چون ضمن تماسهایی که با عدهای از صهیونیستها داشتهام، همین پریروز از یکی از آنها شنیدم که میگفت: اگر نتوانیم در فلسطین به آنچه که میخواهیم برسیم، ناچار کاری میکنیم که تمام یهودیان رو به سوی بلشویکها بیاورند و همانند کاری که در روسیه انجام دادند، مردم تمام کشورها را به حمایت از بلشویکها وادارند» (بذرهای توطئه / گزیره اسناد محرمانه وزارت خارجه انگلیس)
بنا به آنچه رفت، تاسیس اسراییل بدون نگاه به نقش جدی یهودیها در جریانهای کمونیستی روسیهی تزاری و اروپای شرقی، دارای کاستیهای جدیست و اگر نبود کمونیسم، این بلای قرن بیستم، شاید ایدهی تاسیس اسراییل شکل دیگری به خود میگرفت.
✔️ t.me/joinchat/AAAAAE5Uy4R6VrISPOSPSA
#تاریخ
👈🏻 یادداشت وارده از شایان اویسی | #بازتاب
چپها همواره خود را پشتیبانی فلسطین و در سنگر مقابل اسراییل تعریف کردهاند و آن را دستنشاندهی سرمایهداری میدانند اما نقشی که #کمونیسم در تاسیس اسراییل داشت، ناگفته مانده و کمتر دربارهی چرایی تمایل دولتهای غربی به صهیونیسم از اوایل سدهی بیستم حرف زده میشود. شواهد تاریخی میگوید که برخلاف گرایش چپ امروز، ظهور اسراییل ارتباط مستقیم با جریان چپ و کمونیسم دارد و اگر انقلاب بلشویکی روی نمیداد، شاید هرگز اسراییل تاسیس نمیشد.
با وقوع انقلاب کمونیستی در روسیهی تزاری انگشت اتهام آن، چه در خود روسیه و چه در اروپا به سوی یهودیها نشانه رفت. بیشتر تئوریسینها، رهبران و انقلابیون کمونیست، یهودی بودند و این را چهره اصلی انقلاب روسیه، لنین نیک میدانست:
«همان گونه که لنین به خواهرش آنا متذکر شد، فعالان سیاسی یهودی شامل تقریبا نیمی از انقلابیون در مناطق جنوبی امپراتوری روسیه میشدند» (لنین؛ زندگی انقلابی سرخ / رابرت سرویس)
این یهودیها حتی با هم بر سر همکاری با گروههای یهودی و غیریهودی سوسیالیست بحث و جدل داشتند؛
«مارتف که خودش یهودی بود اعتقاد داشت سوسیالیستهای یهودی باید به سازمانهای سوسیالیست عمومی روسیه ملحق شوند و در قالب این سازمانها فعالیت کنند. او مخالف اندیشهی ایجاد یک حزب سوسیالیستی منحصرا یهودی بود» (همان منبع)
استالین نیز که بعد از لنین سکاندار و رهبر شوروی شد، از این ماجرا سخت گلایهمند بود و از بودن کنار انقلابیون یهودی دل خوشی نداشت؛
«حضور یهودیها در کنگره پنجم، استالین را آزار میداد. استالین به این نتیجه رسیده بود که بلشویکها تنها گروه روسی واقعیاند؛ در حالی که منشویکها یک گروه یهودیاند ... سوسو (استالین) نمیتوانست همقطاران تبعیدی خود را تحمل کند. در نووایا اودا، روشنفکران یهودی تبعیدی حضور پررنگی داشتند. (استالین جوان /مانتیفوری)
در هم آمیختگی یهودیها و کمونیسم سبب شد سران کشورهای دیگر اروپایی به ویژه انگلیس به فکر چارهای بیافتند تا راهی برای دوری یهودیان از اندیشههای کمونیستی بیابند چه، بافت یهودی پرجمعیت کشورهای اروپایی میتوانست تبدیل به جنبشی شود و تحتتاثیر همکیشان خود بانیان انقلاب کمونیستی بعدی باشند. بنابراین راهکار بریتانیا، حمایت از صهیونیسم قرار گرفت و انگلیس که توانسته بود فلسطین را از امپراتوری عثمانی بگیرد، از فرصت به دست آمده به خوبی استفاده کرد؛
«چرچیل شخصا به واسطه سابقه دوستی دیرینی که پیش از جنگ جهانی با اتحادیه یهودیان منچستر داشت، به صهیونیسم علاقهمند بود اما از آنجا که حضور پررنگ یهودیها در انقلاب بلشویکها آتش جریانهای یهودستیزی را در گروههای کژپندار راستگرا شعلهورتر میکرد، چرچیل به این نتیجه رسید که حمایت از ایدهی صهیونیسم میتواند پادزهری علیه یک انقلاب بلشویکی باشد چرا که یهودیان روس و شرق اروپا میتوانند از رهگذر صهیونیسم برای خود موطنی بیابند و ملیتی جدید و احساسات وطنپرستانه نو در خود بیابند» (چرچیل؛ قهرمان پیشبینیناپذیر / پاول ادیسون)
چرچیل پیشتر به صراحت نوشته بود:
«تروتسکی به این علت از صهیونیسم بیزار است که صهیونیستها برنامههای او را برای استقرار حاکمیت کمونیستی با استفاده از یهودیان بر سراسر جهان خنثا کردهاند و توانستهاند امید و انرژی یهودیان جهان را به هدفی سادهتر، واقعیتر و سهلالحصولتر جلب کنند» (مقاله صهیونیسم در مقابل بولشویسم / وینستون چرچیل / مجله ساندیهرالد ۸ فوریه ۱۹۲۰)
این مساله حتا سبب شد صهیونیستها از ترس مقامهای لندن از بلشویکها به نوعی سواستفاده کرده و حتا گروکشی کنند، برای نمونه در مذاکرات کنفرانس صلح پاریس به تاریخ ۵ دسامبر ۱۹۱۸ میخوانیم؛
«ژنرال مک دوناف (رییس اداره اطلاعات ارتش انگلیس): مساله ما در فلسطین این است که چگونه این سرزمین را به صورت وطن ملی یهود درآوریم و به دنبال آن توجه کلیه یهودیان ساکن در سراسر جهان را به سمت خویش جلب کنیم. چون ضمن تماسهایی که با عدهای از صهیونیستها داشتهام، همین پریروز از یکی از آنها شنیدم که میگفت: اگر نتوانیم در فلسطین به آنچه که میخواهیم برسیم، ناچار کاری میکنیم که تمام یهودیان رو به سوی بلشویکها بیاورند و همانند کاری که در روسیه انجام دادند، مردم تمام کشورها را به حمایت از بلشویکها وادارند» (بذرهای توطئه / گزیره اسناد محرمانه وزارت خارجه انگلیس)
بنا به آنچه رفت، تاسیس اسراییل بدون نگاه به نقش جدی یهودیها در جریانهای کمونیستی روسیهی تزاری و اروپای شرقی، دارای کاستیهای جدیست و اگر نبود کمونیسم، این بلای قرن بیستم، شاید ایدهی تاسیس اسراییل شکل دیگری به خود میگرفت.
✔️ t.me/joinchat/AAAAAE5Uy4R6VrISPOSPSA
#تاریخ
Forwarded from موسی غنینژاد
🔰تجارت آزاد در دیدگاه کندیاک
💠کندیاک بر دو مفهوم بسیار مهم و تعیین کننده تاکید میورزد: نخست، در تجارت آزاد، ارزشهای برابر مبادله نمیشوند؛ دوم، تجارت، علاوه بر افزایش رفاه مبادلهکنندگان، کل ثروت تولیدی در جامعه را نیز افزایش میدهد.
از نظر کشیش فرانسوی، اگر همچنان که غالبا تصور میشود تجارت ناظر بر مبادله ارزشهای برابر باشد، هیچ فایدهای از آن برای انسانهای مبادلهکننده مترتب نخواهد بود.
💠اما واقعیت چیز دیگری است: تصور اینکه در مبادلات ارزشهای برابر رد و بدل میشوند نادرست است. برعکس، هر یک از معاملهکنندگان همیشه چیزی کمتر از آنچه میستاند، میدهد. در واقع اگر همیشه ارزشهای برابر مبادله میشدند نفعی برای هیچ یک از مبادلهکنندگان نمیبود. بنابراین، اصلا چرا کسانی میبایست به مبادله دست یازند؟ مبادله برای این صورت میگیرد که اشیاء در رابطه با نیازهای ما دارای ارزش نسبیاند، آنچه برای یک نفر ارزش بیشتری دارد برای دیگری ارزش کمتری دارد و بالعکس.
💠متفکر فرانسوی، بر خلاف تفکر عمومی رایج، تجارت را نه تنها موجب افزایش رضایت و رفاه متعاملین، بلکه باعث فزونی حجم مادی ثروت هم میداند. مازاد تولیدی اگر وارد چرخه تجارت نشود ارزش چندانی برای هیچ کس ندارد. آنچه قبلا ثروت به حساب نمیآمد، از طریق مبادله تبدیل به ثروت میشود. مازاد انباشته شده در انبار زمانی ثروت به حساب میآید که متقاضیانی برای مبادله در قبال کالاهای دیگر داشته باشد. نقش تاجر، در واقع پیوند دادن دارندگان مازاد و خواستاران مصرف این مازاد است.
💠بنابراین تاجران، کانالهای ارتباطی هستند که مازاد در آن جریان مییابد. مازاد از مکانهایی که ارزشی ندارد به جاهایی میگذرد که در آنها ارزش پیدا میکند و در هر مکانی که فرود آید، تبدیل به ثروت میشود. به این ترتیب تاجر، به تعبیری، هیچ چيز را به چیزی تبدیل میکند. چشمه ای که در میان صخرهها و شنزارها سرگردان است برای من ثروتی نیست؛ اما در صورتی که آبراههای بسازم و آن را به مزرعهام هدایت کنم تبدیل به ثروت میشود. این چشمه مظهر تولیدات مازادی است که ما به کشاورزان مدیونیم و آبراهه مظهر تاجران است.
#روش_شناسی #تجارت_آزاد #کندیاک #بریده_کتاب
📚 برگرفته از کتاب گفتارهایی در روششناسی علم اقتصاد
🖌موسی غنینژاد
@ghaninejad_mousa
💠کندیاک بر دو مفهوم بسیار مهم و تعیین کننده تاکید میورزد: نخست، در تجارت آزاد، ارزشهای برابر مبادله نمیشوند؛ دوم، تجارت، علاوه بر افزایش رفاه مبادلهکنندگان، کل ثروت تولیدی در جامعه را نیز افزایش میدهد.
از نظر کشیش فرانسوی، اگر همچنان که غالبا تصور میشود تجارت ناظر بر مبادله ارزشهای برابر باشد، هیچ فایدهای از آن برای انسانهای مبادلهکننده مترتب نخواهد بود.
💠اما واقعیت چیز دیگری است: تصور اینکه در مبادلات ارزشهای برابر رد و بدل میشوند نادرست است. برعکس، هر یک از معاملهکنندگان همیشه چیزی کمتر از آنچه میستاند، میدهد. در واقع اگر همیشه ارزشهای برابر مبادله میشدند نفعی برای هیچ یک از مبادلهکنندگان نمیبود. بنابراین، اصلا چرا کسانی میبایست به مبادله دست یازند؟ مبادله برای این صورت میگیرد که اشیاء در رابطه با نیازهای ما دارای ارزش نسبیاند، آنچه برای یک نفر ارزش بیشتری دارد برای دیگری ارزش کمتری دارد و بالعکس.
💠متفکر فرانسوی، بر خلاف تفکر عمومی رایج، تجارت را نه تنها موجب افزایش رضایت و رفاه متعاملین، بلکه باعث فزونی حجم مادی ثروت هم میداند. مازاد تولیدی اگر وارد چرخه تجارت نشود ارزش چندانی برای هیچ کس ندارد. آنچه قبلا ثروت به حساب نمیآمد، از طریق مبادله تبدیل به ثروت میشود. مازاد انباشته شده در انبار زمانی ثروت به حساب میآید که متقاضیانی برای مبادله در قبال کالاهای دیگر داشته باشد. نقش تاجر، در واقع پیوند دادن دارندگان مازاد و خواستاران مصرف این مازاد است.
💠بنابراین تاجران، کانالهای ارتباطی هستند که مازاد در آن جریان مییابد. مازاد از مکانهایی که ارزشی ندارد به جاهایی میگذرد که در آنها ارزش پیدا میکند و در هر مکانی که فرود آید، تبدیل به ثروت میشود. به این ترتیب تاجر، به تعبیری، هیچ چيز را به چیزی تبدیل میکند. چشمه ای که در میان صخرهها و شنزارها سرگردان است برای من ثروتی نیست؛ اما در صورتی که آبراههای بسازم و آن را به مزرعهام هدایت کنم تبدیل به ثروت میشود. این چشمه مظهر تولیدات مازادی است که ما به کشاورزان مدیونیم و آبراهه مظهر تاجران است.
#روش_شناسی #تجارت_آزاد #کندیاک #بریده_کتاب
📚 برگرفته از کتاب گفتارهایی در روششناسی علم اقتصاد
🖌موسی غنینژاد
@ghaninejad_mousa
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
کار مولد و نامولد در اقتصاد؛
👤 سرمقاله ای از دکتر موسی غنی نژاد
✍️ آدام اسمیت صرفا تولید کالاهای مادی ملموس را کار مولد میدانست و کارهای ناظر بر تولید خدمات نظیر تجارت، حمل و نقل، آموزش، خدمات پزشکی و حقوقی و مانند آنها را گرچه مفید میشمرد، اما مولد نمیدانست. اشتباه اسمیت ناشی از رویکرد ماتریالیستی به موضوع تولید بود و ریشه در نظریه ارزش داشت.
✍️ به عقیده اسمیت، ارزش کالاها در بازار به مقدار کار صرف شده برای تولید آنها بستگی دارد. نظریه «ارزش -کار» یا «ارزش- هزینه تولید» پس از اسمیت از طریق ریکاردو و دیگر اقتصاددانان کلاسیک بریتانیایی تداوم یافت و به تعبیری پیشرفت علم اقتصاد را ۱۰۰ سال به تعویق انداخت.
✍️ تا اینکه در دهه ۱۸۷۰ میلادی در اروپا نظریه ارزش ذهنی یا نظریه مارژینالیستی ارزش با رویکردی منطقی، منسجم و علمی، اندیشه اقتصادی را از این بنبست رها ساخت.
✍️ طبق نظریه ارزش مارژینالیستی که علم اقتصاد مدرن بر اساس آن بنا نهاده شده، ارزش هر کالا یا خدمتی بر اساس مطلوبیت تقاضا برای آخرین واحد عرضه آن تعیین میشود و ربطی به کار صرف شده برای تولید آن ندارد. مطلوبیت هم امری ذهنی است که به ارزیابی یا ارزشگذاری بازیگران اقتصادی در بازار بستگی دارد و بنابراین ذاتی خود کالا یا خدمت نیست.
✍️ اخیرا گزارشی «پژوهشی» تحت عنوان «فعالیتهای نامولد رقیب تولید» منتشر شده که مصون از این شبهات نیست و اگر ملاک سیاستگذاری قرار گیرد، ممکن است به جای درمان مشکلات بر دامنه آنها بیفزاید.
✍️ مشکل نظری این گزارش از عنوان آن کاملا پیدا است. هر فعالیت اقتصادی دو طرف دارد: خریدار و فروشنده؛ بنابراین فعالیت یک طرفهای در اقتصاد نداریم که یکی مولد و دیگری رقیب آن، غیرمولد باشد.
✍️ هر فعالیت اقتصادی در نهایت به معنی دقیق کلمه دادوستد یا تجارت است. اگر همه داد و ستدها داوطلبانه (آزادانه) و در چارچوب قانون باشد هر دو طرف معامله نفع میبرند؛ چون در غیر این صورت، به لحاظ منطقی معاملهای صورت نمیگیرد.
✍️ نویسنده سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»، در ادامه به بررسی نقاط ضعف این پژوهش و دلایل آن می پردازد.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3567218
👤 سرمقاله ای از دکتر موسی غنی نژاد
✍️ آدام اسمیت صرفا تولید کالاهای مادی ملموس را کار مولد میدانست و کارهای ناظر بر تولید خدمات نظیر تجارت، حمل و نقل، آموزش، خدمات پزشکی و حقوقی و مانند آنها را گرچه مفید میشمرد، اما مولد نمیدانست. اشتباه اسمیت ناشی از رویکرد ماتریالیستی به موضوع تولید بود و ریشه در نظریه ارزش داشت.
✍️ به عقیده اسمیت، ارزش کالاها در بازار به مقدار کار صرف شده برای تولید آنها بستگی دارد. نظریه «ارزش -کار» یا «ارزش- هزینه تولید» پس از اسمیت از طریق ریکاردو و دیگر اقتصاددانان کلاسیک بریتانیایی تداوم یافت و به تعبیری پیشرفت علم اقتصاد را ۱۰۰ سال به تعویق انداخت.
✍️ تا اینکه در دهه ۱۸۷۰ میلادی در اروپا نظریه ارزش ذهنی یا نظریه مارژینالیستی ارزش با رویکردی منطقی، منسجم و علمی، اندیشه اقتصادی را از این بنبست رها ساخت.
✍️ طبق نظریه ارزش مارژینالیستی که علم اقتصاد مدرن بر اساس آن بنا نهاده شده، ارزش هر کالا یا خدمتی بر اساس مطلوبیت تقاضا برای آخرین واحد عرضه آن تعیین میشود و ربطی به کار صرف شده برای تولید آن ندارد. مطلوبیت هم امری ذهنی است که به ارزیابی یا ارزشگذاری بازیگران اقتصادی در بازار بستگی دارد و بنابراین ذاتی خود کالا یا خدمت نیست.
✍️ اخیرا گزارشی «پژوهشی» تحت عنوان «فعالیتهای نامولد رقیب تولید» منتشر شده که مصون از این شبهات نیست و اگر ملاک سیاستگذاری قرار گیرد، ممکن است به جای درمان مشکلات بر دامنه آنها بیفزاید.
✍️ مشکل نظری این گزارش از عنوان آن کاملا پیدا است. هر فعالیت اقتصادی دو طرف دارد: خریدار و فروشنده؛ بنابراین فعالیت یک طرفهای در اقتصاد نداریم که یکی مولد و دیگری رقیب آن، غیرمولد باشد.
✍️ هر فعالیت اقتصادی در نهایت به معنی دقیق کلمه دادوستد یا تجارت است. اگر همه داد و ستدها داوطلبانه (آزادانه) و در چارچوب قانون باشد هر دو طرف معامله نفع میبرند؛ چون در غیر این صورت، به لحاظ منطقی معاملهای صورت نمیگیرد.
✍️ نویسنده سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»، در ادامه به بررسی نقاط ضعف این پژوهش و دلایل آن می پردازد.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3567218
روزنامه دنیای اقتصاد
کار مولد و نامولد در اقتصاد
مفهوم کار مولد در اقتصاد بحثی دیرینه است. آدام اسمیت صرفا تولید کالاهای مادی ملموس را کار مولد میدانست و کارهای ناظر بر تولید خدمات نظیر تجارت، حمل و نقل، آموزش، خدمات پزشکی و حقوقی و مانند آنها را گرچه مفید میشمرد، اما مولد نمیدانست. اشتباه اسمیت ناشی…
Forwarded from موسی غنینژاد
📌 از نظر آکوئینی مالکیت خصوصی امری ضروری و اجتناب ناپذیر برای زندگی انسانی است. او سه دلیل برای این ضرورت ذکر می کند: 1️⃣ یکی دلیل اقتصادی است؛ یعنی همان گونه که پیش از این اشاره شد، به عقیده وی، انگیزه مالکیت عامل مهمی در تولید ثروت و رفاه بیشتر در جامعه است. 2️⃣ دلیل دوم وی این است که مالکیت خصوصی اموال موجب پیشرفت نظم و جلوگیری از هرج و مرج در میان انسان ها است؛ 3️⃣ و دلیل سومی که بی ارتباط با قبلی نیست، این است که مالکیت خصوصی وضعیت صلح آمیزتری را در جامعه به وجود می آورد.
#مالکیت_خصوصی #توماس_آکوئینی
📖برگرفته از کتاب: اقتصاد به روایت دیگر
@ghaninejad_mousa
#مالکیت_خصوصی #توماس_آکوئینی
📖برگرفته از کتاب: اقتصاد به روایت دیگر
@ghaninejad_mousa
Forwarded from موسی غنینژاد
@ghaninejad_mousa
💠 روششناسی علم اقتصاد - مکتب اتریش و مکتب تاریخی آلمان در مقابل اقتصاد نئوکلاسیک
برنامه اقتصاد آزاد ۱۳۹۸/۰۶/۲۰
تحلیل آرا و نظرات گوستاو شمولر، اقتصاددان آلمانی و کارل منگر، اقتصاددان و نماینده مکتب اتریش و مقایسه نقطه نظرات این دو اندیشمند با مارجینالیستها، موضوع این قسمت از برنامه «اقتصاد آزاد» است که در رابطه با آن با موسی غنینژاد گفتگو شده است.
#روش_شناسی #مکتب_اتریش #مکتب_تاریخی_آلمان #گفتگو
در لینک زیر مشاهده کنید 👇
https://bit.ly/2mhIwEd
💠 روششناسی علم اقتصاد - مکتب اتریش و مکتب تاریخی آلمان در مقابل اقتصاد نئوکلاسیک
برنامه اقتصاد آزاد ۱۳۹۸/۰۶/۲۰
تحلیل آرا و نظرات گوستاو شمولر، اقتصاددان آلمانی و کارل منگر، اقتصاددان و نماینده مکتب اتریش و مقایسه نقطه نظرات این دو اندیشمند با مارجینالیستها، موضوع این قسمت از برنامه «اقتصاد آزاد» است که در رابطه با آن با موسی غنینژاد گفتگو شده است.
#روش_شناسی #مکتب_اتریش #مکتب_تاریخی_آلمان #گفتگو
در لینک زیر مشاهده کنید 👇
https://bit.ly/2mhIwEd
اکوایران
روششناسی علم اقتصاد | مکتب اتریش و مکتب تاریخی آلمان در مقابل اقتصاد نئو کلاسیک - قسمت پنجم
تحلیل آرا و نظرات گوستاو شمولر، اقتصاددان آلمانی و کارل منگر، اقتصاددان و نماینده مکتب اتریش و مقایسه نقطه نظرات این دو اندیشمند با مارجینالیست ها، موضوع این قسمت از برنامه «اقتصاد آزاد» است که در رابطه با آن با موسی غنی نژاد گفتگو شده است.
Forwarded from موسی غنینژاد
📌دو نکته مهم در اندیشه مونکرتین درباره ثروت وجود دارد: یکی اینکه این مفهوم صرفا ناظر بر محدودیت طبیعی نیازهای معیشتی انسان ها نیست و همه خواسته های انسان ها را، اعم از ضروری یا غیر آن، در برمی گیرد و اتفاقا خوب زیستن انسان ها مستلزم فرا رفتن از نیازهای طبیعی است. نکته دوم این است که بخش عمده ثروت ایجاد شده که منشاء رفاه انسان ها است ریشه در کاروصنعت دارد. با توجه به اینکه خواسته های انسان ها نامحدود است، برای تولید ثروت نیز که تابعی از تلاش و ابتکار انسان ها است، نمی توان محدودیتی قائل شد. این تصور از ثروت و چگونگی تولید آن، مبنای اندیشه مدرن اقتصادی و مفاهیم بنیادی علم اقتصاد را تشکیل می دهد.
#ثروت #آنتوان_دمونکرتین
📚برگرفته از کتاب: اقتصاد به روایت دیگر
@ghaninejad_mousa
#ثروت #آنتوان_دمونکرتین
📚برگرفته از کتاب: اقتصاد به روایت دیگر
@ghaninejad_mousa
Forwarded from اکوایران
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📌#اقتصاد_آزاد
✅اثبات گرایی در #اقتصاد
پوزیتیویسم(اثباتگرایی)، موضوعی است که در ابتدا در اقتصاد جایگاه ویژهای نداشته است. در دهه 30 اقتصاددانان به مباحث اثباتگرایی میپردازند و نهایتاً «#میلتون_فریدمن» با ارائه نظریه روششناسی خود، موضع رسمی جریان اصلی اقتصاد را در مقابل حقیقت آزمایی نظریههای اقتصادی روشن میکند. در این قسمت از برنامه «اقتصاد آزاد» #دکتر_موسی_غنی_نژاد، به بررسی چگونگی ورود پوزیتیویسم به روششناسی علم اقتصاد پرداخته است.
•
#اثبات_گرایی #پوزیتیویسم #علم_اقتصاد #اکوایران
•
https://www.ecoiran.com/fa/tiny/news-175
•
@ecoiran_webtv
✅اثبات گرایی در #اقتصاد
پوزیتیویسم(اثباتگرایی)، موضوعی است که در ابتدا در اقتصاد جایگاه ویژهای نداشته است. در دهه 30 اقتصاددانان به مباحث اثباتگرایی میپردازند و نهایتاً «#میلتون_فریدمن» با ارائه نظریه روششناسی خود، موضع رسمی جریان اصلی اقتصاد را در مقابل حقیقت آزمایی نظریههای اقتصادی روشن میکند. در این قسمت از برنامه «اقتصاد آزاد» #دکتر_موسی_غنی_نژاد، به بررسی چگونگی ورود پوزیتیویسم به روششناسی علم اقتصاد پرداخته است.
•
#اثبات_گرایی #پوزیتیویسم #علم_اقتصاد #اکوایران
•
https://www.ecoiran.com/fa/tiny/news-175
•
@ecoiran_webtv
Forwarded from LiberTorch (Pouya)
حفظ آزادی فقط با پیروی از اصول امکانپذیر است و پیروی از مصلحتاندیشی آزادی را نابود میکند (۳ از ۳)
✍🏻 فردریک هایک
🗽با توجه به تعبیر غلط از هشدارهایی که در خصوص این شیوه عمل صورت گرفته است، همانطور که در خصوص یکی از کتابهای قبلی من پیش آمد، چند کلامی در باره هدف این هشدارها شاید مناسب باشد. آنچه در کتاب راه بندگی [۱۰] قصد توضیحش را داشتم مسلماً این نبود که با انحرافی هرچند اندک از آنچه به نظر من اصول جامعۀ آزاد است، ناگزیر و تمام وکمال بهسوی نظامی توتالیتر رانده خواهیم شد. آنچه میخواستم بگویم به زبان سادهتر در این سخن آمده است: «اگر اصولت را بهتر نکنی، به جهنم خواهی رفت.» فهم این سخن به این صورت که ما روی فرایند اتخاذ شده هیچ تسلطی نداریم، حاکی از درک اندک از اهمیت اصول در تعیین خطمشی است؛ و بخصوص نشاندهندۀ غفلت از این واقعیت اساسی است که اَعمال سیاسی ما، ناخواسته، موجب پذیرفتهشدن اصولی میشوند که [به نوبه خود] عمل دیگری را ناگزیر خواهند کرد.
💡این «واقعگرایان» مدرنِ غیر واقع بین، که به مدرنبودن دیدگاهشان مباهات میکنند، غافلاند که از چیزی دفاع میکنند که در بخش بزرگی از دنیای غرب طی دو یا سه نسل گذشته عملاً اجرا شده است، و وضعیت سیاسی کنونی محصول آن است. میتوان گفت که پایان دوران لیبرالی اصول به زمانی برمیگردد که هشتاد سال پیش، دبلیو. اس. جِوِنز اظهار کرد که در سیاست اقتصادی و اجتماعی «ما نمیتوانیم قواعد سفت وسختی وضع کنیم، بلکه باید به هر موردی در جزئیات و برحسب استحقاقش بپردازیم». [۱۱] و ده سال بعد هربرت اسپنسر «مکتب سیاسی حاکم» را مکتبی توصیف کرد که در آن «هر عقیدۀ حاکی از محدودساختن مصلحتاندیشیهای کوتاهمدت» یا متکی بر «اصول انتزاعی»، به دیده تحقیر نگریسته میشد. [۱۲]
@LibrT
💠 این بینش «واقعگرایانه» که دیگر مدت مدیدی است بر تفکر سیاسی غالب شده، بهندرت توانسته نتایجی را که مدافعان آن آرزو داشتند، به بار آورد. بهجای تسلط بیشتر بر سرنوشتمان، درمییابیم که درواقع بیش ازپیش در مسیری قرار گرفتهایم که عامدانه انتخاب نکردهایم؛ و با «ضرورتهای ناگزیر» اَعمال دیگری مواجه هستیم که گرچه هرگز قصد انجامشان را نداشتیم اما نتیجه کارهایی هستند که [در گذشته] انجام دادهایم.
📚 قانون، قانونگذاری و آزادی ، جلد یک ، فصل سوم ، ص۶۹
✍🏻 فردریک هایک
🗽با توجه به تعبیر غلط از هشدارهایی که در خصوص این شیوه عمل صورت گرفته است، همانطور که در خصوص یکی از کتابهای قبلی من پیش آمد، چند کلامی در باره هدف این هشدارها شاید مناسب باشد. آنچه در کتاب راه بندگی [۱۰] قصد توضیحش را داشتم مسلماً این نبود که با انحرافی هرچند اندک از آنچه به نظر من اصول جامعۀ آزاد است، ناگزیر و تمام وکمال بهسوی نظامی توتالیتر رانده خواهیم شد. آنچه میخواستم بگویم به زبان سادهتر در این سخن آمده است: «اگر اصولت را بهتر نکنی، به جهنم خواهی رفت.» فهم این سخن به این صورت که ما روی فرایند اتخاذ شده هیچ تسلطی نداریم، حاکی از درک اندک از اهمیت اصول در تعیین خطمشی است؛ و بخصوص نشاندهندۀ غفلت از این واقعیت اساسی است که اَعمال سیاسی ما، ناخواسته، موجب پذیرفتهشدن اصولی میشوند که [به نوبه خود] عمل دیگری را ناگزیر خواهند کرد.
💡این «واقعگرایان» مدرنِ غیر واقع بین، که به مدرنبودن دیدگاهشان مباهات میکنند، غافلاند که از چیزی دفاع میکنند که در بخش بزرگی از دنیای غرب طی دو یا سه نسل گذشته عملاً اجرا شده است، و وضعیت سیاسی کنونی محصول آن است. میتوان گفت که پایان دوران لیبرالی اصول به زمانی برمیگردد که هشتاد سال پیش، دبلیو. اس. جِوِنز اظهار کرد که در سیاست اقتصادی و اجتماعی «ما نمیتوانیم قواعد سفت وسختی وضع کنیم، بلکه باید به هر موردی در جزئیات و برحسب استحقاقش بپردازیم». [۱۱] و ده سال بعد هربرت اسپنسر «مکتب سیاسی حاکم» را مکتبی توصیف کرد که در آن «هر عقیدۀ حاکی از محدودساختن مصلحتاندیشیهای کوتاهمدت» یا متکی بر «اصول انتزاعی»، به دیده تحقیر نگریسته میشد. [۱۲]
@LibrT
💠 این بینش «واقعگرایانه» که دیگر مدت مدیدی است بر تفکر سیاسی غالب شده، بهندرت توانسته نتایجی را که مدافعان آن آرزو داشتند، به بار آورد. بهجای تسلط بیشتر بر سرنوشتمان، درمییابیم که درواقع بیش ازپیش در مسیری قرار گرفتهایم که عامدانه انتخاب نکردهایم؛ و با «ضرورتهای ناگزیر» اَعمال دیگری مواجه هستیم که گرچه هرگز قصد انجامشان را نداشتیم اما نتیجه کارهایی هستند که [در گذشته] انجام دادهایم.
📚 قانون، قانونگذاری و آزادی ، جلد یک ، فصل سوم ، ص۶۹