Forwarded from موسی غنینژاد
❇️ در غیاب اصول / بررسی ریشههای گرفتاری سیاستگذار اقتصادی در دام اقتضا و مصلحتاندیشی در گفتگو با موسی غنینژاد
🔻(بخش اول)
🎙 مصاحبه با تجارت فردا
شماره ۳۳۳ مورخ ۱۳ مهر ۱۳۹۸
۱
(پرسش و پاسخ اول)
🔹اوایل انقلاب سیاستگذاران تجربه کافی نداشتند و سطح دانش اقتصادی در کشور پایین بود، امروز که تجربه سالها آزمون و خطا را پشت سر گذاشتهایم و سطح کارشناسی کشور هم بسیار بالاتر است، چرا سیاستگذار در دام اقتضا و مصلحتاندیشی افتاده است❓
🔸در کشور ما از زمان انقلاب تا کنون به علت ایدئولوژی سیاسی حاکم بر ذهن انقلابیون، سیاستگذاری به صورت اصولی انجام نشده است مگر در دورههای خیلی کوتاه، در مقاطع و موارد خاص. تفکر اقتضایی یا مصلحتاندیشانه و کوتاهمدت نقطه مقابل تفکر علمی و استراتژیک و درازمدت است و سیاستگذاری مصلحتی در مقابل سیاستگذاری مبتنی بر اندیشه اصولی قرار دارد؛ منظورم تفکر بر مبنای اصول علمی است.
🔸اگر سیاستگذار بر مبنای اصول علمی بیندیشد، سیاستگذاری و استراتژی او هم دارای چهارچوبی تعریفشده، منطقی و منسجم خواهد بود، اما اگر سیاستگذاران تفکر اصولی و مبتنی بر اندیشه پایهای نداشته باشند، به سیاستهای اقتضایی و مصلحتاندیشانه اکتفا میکنند. از نظر فلسفه سیاسی، این موضوع مسالهای کاملاً شناختهشده است. گرفتاری ما از ابتدای انقلاب روشن نبودن مبنای تفکر سیاسی حاکم بوده است. وقتی تفکر اصولی وجود نداشته باشد، سیاستگذاری استراتژیک منسجمی هم نخواهیم داشت.
🔸به همین علت است که ما استراتژی بلندمدت روشنی درباره مسائل کلان در حوزه سیاست خارجی، اقتصاد بینالملل و سیاستگذاری اقتصادی نداریم. فارغ از جنبه سیاسی، از نظر اقتصادی گرفتاری ما همیشه همین بوده است که چون سیاستگذار یک تفکر اقتصادی منسجم مبتنی بر اصول نداشته، همیشه به مسائل اقتصادی مصلحتاندیشانه نگاه کرده است. مثلاً وقتی با تورم مواجه شدهایم، سیاستگذار به سراغ کنترل قیمتها رفته است نه به دنبال اینکه ریشههای تورم را بررسی و مساله را به صورت علمی حل کند، چون اساساً پایبند اندیشه اصولیای که میتوان مساله تورم را با آن توضیح داد نبوده است.
🔸در سایر مسائل نیز به همین ترتیب به صورت روزمره و طبق اقتضائات روز تصمیمگیری شده است. البته این تفکر مصلحتاندیشانه شدت و ضعف داشته است ولی اگر به صورت ریشهای نگاه کنیم، میبینیم که این یک مساله بلندمدت است که ریشه در یک اشکال مبنایی دارد و این اشکال مبنایی فقدان تفکر درازمدت، اصولی و استراتژیک است. در مقاطعی مثل شرایط حاضر که با مساله تحریمها روبهرو هستیم و فشارها و مشکلات اقتصادی بیشتر شده است، سیاستگذاری مصلحتاندیشانه و اقتضایی غلبه بیشتری پیدا میکند و بیشتر خودش را نشان میدهد، ولی در شرایط عادی هم این اشکال مبنایی پابرجاست.
#منافع_ملی #امنیت_ملی #علم_اقتصاد #اقتصاد_بازار #تجارت_آزاد
@ghaninejad_mousa
🔻(بخش اول)
🎙 مصاحبه با تجارت فردا
شماره ۳۳۳ مورخ ۱۳ مهر ۱۳۹۸
۱
(پرسش و پاسخ اول)
🔹اوایل انقلاب سیاستگذاران تجربه کافی نداشتند و سطح دانش اقتصادی در کشور پایین بود، امروز که تجربه سالها آزمون و خطا را پشت سر گذاشتهایم و سطح کارشناسی کشور هم بسیار بالاتر است، چرا سیاستگذار در دام اقتضا و مصلحتاندیشی افتاده است❓
🔸در کشور ما از زمان انقلاب تا کنون به علت ایدئولوژی سیاسی حاکم بر ذهن انقلابیون، سیاستگذاری به صورت اصولی انجام نشده است مگر در دورههای خیلی کوتاه، در مقاطع و موارد خاص. تفکر اقتضایی یا مصلحتاندیشانه و کوتاهمدت نقطه مقابل تفکر علمی و استراتژیک و درازمدت است و سیاستگذاری مصلحتی در مقابل سیاستگذاری مبتنی بر اندیشه اصولی قرار دارد؛ منظورم تفکر بر مبنای اصول علمی است.
🔸اگر سیاستگذار بر مبنای اصول علمی بیندیشد، سیاستگذاری و استراتژی او هم دارای چهارچوبی تعریفشده، منطقی و منسجم خواهد بود، اما اگر سیاستگذاران تفکر اصولی و مبتنی بر اندیشه پایهای نداشته باشند، به سیاستهای اقتضایی و مصلحتاندیشانه اکتفا میکنند. از نظر فلسفه سیاسی، این موضوع مسالهای کاملاً شناختهشده است. گرفتاری ما از ابتدای انقلاب روشن نبودن مبنای تفکر سیاسی حاکم بوده است. وقتی تفکر اصولی وجود نداشته باشد، سیاستگذاری استراتژیک منسجمی هم نخواهیم داشت.
🔸به همین علت است که ما استراتژی بلندمدت روشنی درباره مسائل کلان در حوزه سیاست خارجی، اقتصاد بینالملل و سیاستگذاری اقتصادی نداریم. فارغ از جنبه سیاسی، از نظر اقتصادی گرفتاری ما همیشه همین بوده است که چون سیاستگذار یک تفکر اقتصادی منسجم مبتنی بر اصول نداشته، همیشه به مسائل اقتصادی مصلحتاندیشانه نگاه کرده است. مثلاً وقتی با تورم مواجه شدهایم، سیاستگذار به سراغ کنترل قیمتها رفته است نه به دنبال اینکه ریشههای تورم را بررسی و مساله را به صورت علمی حل کند، چون اساساً پایبند اندیشه اصولیای که میتوان مساله تورم را با آن توضیح داد نبوده است.
🔸در سایر مسائل نیز به همین ترتیب به صورت روزمره و طبق اقتضائات روز تصمیمگیری شده است. البته این تفکر مصلحتاندیشانه شدت و ضعف داشته است ولی اگر به صورت ریشهای نگاه کنیم، میبینیم که این یک مساله بلندمدت است که ریشه در یک اشکال مبنایی دارد و این اشکال مبنایی فقدان تفکر درازمدت، اصولی و استراتژیک است. در مقاطعی مثل شرایط حاضر که با مساله تحریمها روبهرو هستیم و فشارها و مشکلات اقتصادی بیشتر شده است، سیاستگذاری مصلحتاندیشانه و اقتضایی غلبه بیشتری پیدا میکند و بیشتر خودش را نشان میدهد، ولی در شرایط عادی هم این اشکال مبنایی پابرجاست.
#منافع_ملی #امنیت_ملی #علم_اقتصاد #اقتصاد_بازار #تجارت_آزاد
@ghaninejad_mousa
Forwarded from موسی غنینژاد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✅بخشی از سخنرانی دکتر موسی غنی نژاد در جلسه نقد و نظر دنیای اقتصاد با موضوع: توقف خصوصی سازی؛ آری یا خیر؟
📌انتقاد دکتر غنی نژاد از نحوه و روش خصوصیسازی سابقه ای طولانی داشته و از سال ۱۳۷۲ تا به امروز در سخنرانی ها و نوشته های مختلف بیان شده است. تاکید بر تقدم #آزادسازی بر #خصوصی_سازی مبنای این دیدگاه انتقادی را شکل می دهد.
🔹دکتر غنی نژاد در این بخش از سخنان خود در توضیح سابقه رویکرد انتقادی خود به گفتگویی منتشر شده در سال ۱۳۷۳ اشاره می کند که می توانید مطلب مورد اشاره را در پست بعدی ببینید 👇
@ghaninejad_mousa
📌انتقاد دکتر غنی نژاد از نحوه و روش خصوصیسازی سابقه ای طولانی داشته و از سال ۱۳۷۲ تا به امروز در سخنرانی ها و نوشته های مختلف بیان شده است. تاکید بر تقدم #آزادسازی بر #خصوصی_سازی مبنای این دیدگاه انتقادی را شکل می دهد.
🔹دکتر غنی نژاد در این بخش از سخنان خود در توضیح سابقه رویکرد انتقادی خود به گفتگویی منتشر شده در سال ۱۳۷۳ اشاره می کند که می توانید مطلب مورد اشاره را در پست بعدی ببینید 👇
@ghaninejad_mousa
Forwarded from موسی غنینژاد
🖇تصویر کامل گفتگوی منتشر شده در مجله ایران فردا در سال 1373 با موضوع: بررسی مبانی نظری #خصوصی_سازی
📌بخش 1 از 2
@ghaninejad_mousa
📌بخش 1 از 2
@ghaninejad_mousa
Forwarded from موسی غنینژاد
🖇تصویر کامل گفتگوی منتشر شده در مجله ایران فردا در سال 1373 با موضوع: بررسی مبانی نظری #خصوصی_سازی
📌بخش 2 از 2
@ghaninejad_mousa
📌بخش 2 از 2
@ghaninejad_mousa
Forwarded from اکوایران
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📌#برداشت_آزاد
✅مناظره خصوصی سازی
گفتگو درباره ادامه تداوم یا عدم تداوم خصوصیسازی در ایران موضوع اصلی این قسمت از برنامه «برداشت آزاد» است که به پوشش نشستی با عنوان «خصوصیسازی، آری یا نه؟» و با حضور چند اقتصاددان برجسته میپردازد.
•
قسمت اول . پنجشنبه ۱۸ مهر ساعت ۱۹ از شبکه اینترنتی اقتصاد ایران #اکوایران
#خصوصی_سازی #اقتصاد_دانان #مناظره #اقتصاد_ایران #اقتصاد #اقتصادی #اکوایران
•
🌐 https://ecoiran.com
•
⭕ @ecoiran_webtv
✅مناظره خصوصی سازی
گفتگو درباره ادامه تداوم یا عدم تداوم خصوصیسازی در ایران موضوع اصلی این قسمت از برنامه «برداشت آزاد» است که به پوشش نشستی با عنوان «خصوصیسازی، آری یا نه؟» و با حضور چند اقتصاددان برجسته میپردازد.
•
قسمت اول . پنجشنبه ۱۸ مهر ساعت ۱۹ از شبکه اینترنتی اقتصاد ایران #اکوایران
#خصوصی_سازی #اقتصاد_دانان #مناظره #اقتصاد_ایران #اقتصاد #اقتصادی #اکوایران
•
🌐 https://ecoiran.com
•
⭕ @ecoiran_webtv
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
انگ زنی و برندسازی؛
👤 سرمقاله ای از دکتر موسی غنینژاد
✍️ واژه انگ در اصل معنای برند را کم و بیش دارد؛ اما امروزه این دو واژه در دو معنای متفاوت یا حتی متضاد به کار میروند. انگ برچسبی است که موجب آبروریزی میشود؛ در حالی که برند باعث افتخار است.
✍️ روش انگ زدن را در دنیای مدرن عمدتا مارکسیستها با توسل به این فرضیه باب کردند که ساختار ذهنی انسانها برحسب تعلق طبقاتیشان متفاوت است.
✍️ مارکس با انگ زدن به مخالفان فکری خود آنها را در افکار عمومی رسوا میکرد؛ بدون اینکه به محتوای تفکرات و استدلالهایشان بپردازد. چپها و مارکسیستها این روش نادرست اَنگ زدن را به استراتژی تبلیغات سیاسی خود تبدیل کردند؛ روشی که اغلب افراطیون و انقلابیون از هر سنخی به استقبال آن رفتند.
✍️ در اوایل انقلاب اسلامی، چپهای مارکسیست کلید واژه یا اَنگِ «لیبرالیسم» را به ابزاری برای پیش بردن استراتژی ضد سرمایهداری خود تبدیل کردند. تنها پیشرفتی که در این چهار دهه پیدا شده ظاهرا ارتقای اَنگ لیبرالیسم به نئولیبرالیسم بوده است.
✍️ هنوز نمیتوان مباحث مربوط به نظام بازار آزاد را در فضایی فارغ از اَنگ زدنهای ایدوئولوژیک یا اتهام وابستگی به این یا آن نهاد قدرت اقتصادی یا سیاسی پیش برد.
✍️ در دنیای کسب و کار پادزهر انگ زدن برندسازی است. در فضای رقابتی هر بنگاهی ناگزیر است برای موفقیت محصولات خود در بازار اعتماد مشتریان را به کیفیت کار خود جلب کند.
✍️ مفهوم برند یا اعتماد میان متعاملان تنها منحصر به دنیای کسبوکار و بازار صرفا اقتصادی نیست، بلکه در بازار اندیشهها و روابط سیاسی و اجتماعی نیز مصداق دارد.
✍️ نویسنده یا اهل فکری که با اصول اعتقادی و علمی خود ریاکاری میکند دیر یا زود اعتماد مخاطبان و نفوذ اندیشههایش را از دست میدهد. تاثیرگذاری احزاب، سازمانها و نهادهای مدنی نیز تابع همین منطق است. اینجا هم مشتریان یا مردم به دنبال برندهای قابل اعتماد میروند.
✍️ حزب یا جناح سیاسی که به وعده هایش عمل نمیکند و از زیر پا گذاشتن اصولی که مدعی آن است نمیهراسد، دیر یا زود اعتبار و اعتماد عمومی را از دست میدهد.
✍️ سازمانها و نهادهای علمی و فرهنگی که داعیه ترویج علم و اخلاق را دارند، زمانی میتوانند نفوذ اجتماعی خود را گسترش دهند که صادقانه برندسازی کنند و بر اعتماد عمومی تکیه زنند.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3581940
👤 سرمقاله ای از دکتر موسی غنینژاد
✍️ واژه انگ در اصل معنای برند را کم و بیش دارد؛ اما امروزه این دو واژه در دو معنای متفاوت یا حتی متضاد به کار میروند. انگ برچسبی است که موجب آبروریزی میشود؛ در حالی که برند باعث افتخار است.
✍️ روش انگ زدن را در دنیای مدرن عمدتا مارکسیستها با توسل به این فرضیه باب کردند که ساختار ذهنی انسانها برحسب تعلق طبقاتیشان متفاوت است.
✍️ مارکس با انگ زدن به مخالفان فکری خود آنها را در افکار عمومی رسوا میکرد؛ بدون اینکه به محتوای تفکرات و استدلالهایشان بپردازد. چپها و مارکسیستها این روش نادرست اَنگ زدن را به استراتژی تبلیغات سیاسی خود تبدیل کردند؛ روشی که اغلب افراطیون و انقلابیون از هر سنخی به استقبال آن رفتند.
✍️ در اوایل انقلاب اسلامی، چپهای مارکسیست کلید واژه یا اَنگِ «لیبرالیسم» را به ابزاری برای پیش بردن استراتژی ضد سرمایهداری خود تبدیل کردند. تنها پیشرفتی که در این چهار دهه پیدا شده ظاهرا ارتقای اَنگ لیبرالیسم به نئولیبرالیسم بوده است.
✍️ هنوز نمیتوان مباحث مربوط به نظام بازار آزاد را در فضایی فارغ از اَنگ زدنهای ایدوئولوژیک یا اتهام وابستگی به این یا آن نهاد قدرت اقتصادی یا سیاسی پیش برد.
✍️ در دنیای کسب و کار پادزهر انگ زدن برندسازی است. در فضای رقابتی هر بنگاهی ناگزیر است برای موفقیت محصولات خود در بازار اعتماد مشتریان را به کیفیت کار خود جلب کند.
✍️ مفهوم برند یا اعتماد میان متعاملان تنها منحصر به دنیای کسبوکار و بازار صرفا اقتصادی نیست، بلکه در بازار اندیشهها و روابط سیاسی و اجتماعی نیز مصداق دارد.
✍️ نویسنده یا اهل فکری که با اصول اعتقادی و علمی خود ریاکاری میکند دیر یا زود اعتماد مخاطبان و نفوذ اندیشههایش را از دست میدهد. تاثیرگذاری احزاب، سازمانها و نهادهای مدنی نیز تابع همین منطق است. اینجا هم مشتریان یا مردم به دنبال برندهای قابل اعتماد میروند.
✍️ حزب یا جناح سیاسی که به وعده هایش عمل نمیکند و از زیر پا گذاشتن اصولی که مدعی آن است نمیهراسد، دیر یا زود اعتبار و اعتماد عمومی را از دست میدهد.
✍️ سازمانها و نهادهای علمی و فرهنگی که داعیه ترویج علم و اخلاق را دارند، زمانی میتوانند نفوذ اجتماعی خود را گسترش دهند که صادقانه برندسازی کنند و بر اعتماد عمومی تکیه زنند.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3581940
روزنامه دنیای اقتصاد
انگ زنی و برندسازی
واژه اَنگ در اصل معنای برَند را کم و بیش دارد؛ اما امروزه این دو واژه در دو معنای متفاوت یا حتی متضاد به کار میروند. انگ برچسبی است که موجب آبروریزی میشود؛ در حالی که برند باعث افتخار است. در زبان امروزی انگ زدن یعنی نسبت دادن صفتی نکوهیده به کسی و برند…