چند قرن بردگی

دونالد ترامپ قدرت خود را به منطقی پیوند زده که در آن عقب‌نشینی معنایی جز شکست مطلق ندارد. باید درک کرد که برای بازیگری مانند ترامپ ترس رقیب تنها دارایی ارزشمند در بازار جهانی سیاست است. او اگر پس از آرایش بی‌سابقه‌ی ناوگان‌های جنگی و تعیین ضرب‌الاجل‌های دقیق بدون دستاوردی ملموس_که همان تسلیم بی‌قید و شرط یا فروپاشی کارکردی نظام است_صحنه را ترک کند عملا امضای خود را در پای تمام قراردادهای آتی بین‌المللی بی‌اعتبار کرده است...

اعتراف به شکست در برابر فشارهای ترامپ برای این سیستم به معنای پذیرش این واقعیت است که تمام شعارها و هزینه‌های چهل‌ساله تنها مسیری رو به نابودی بوده است. اینجاست که مفهوم ماشه در دست تهران معنا پیدا می‌کند ترامپ مسئولیت فاجعه‌ی پیش‌رو را مستقیما به دوش خود نظام انداخته است تا در نگاه جهانی مقصر اصلی هرگونه ویرانی لجاجت حاکمیتی باشد که بقای خود را به نابودی یک ملت گره زده است. این فشار مانند سنگ فرزی است که بر پیکره‌ای فرسوده کشیده می‌شود. نظام سیاسی ایران که از درون با خشم عمومی سقوط پول ملی و گسست عمیق میان مردم و حاکمان دست‌وپنج نرم می‌کند دیگر توان جذب شوک‌های جدید را ندارد...

واشینگتن به این نتیجه رسیده است که این ساختار دیگر قابلیت اصلاح یا مذاکره ندارد و تنها راه پاکسازی موانع از مسیر نظم جدید است. تعلل فعلی تنها آرامش پیش از طوفانی است که در آن محاسبات نهایی برای از کار انداختن ماشین قدرت تهران در حال تکمیل است. حقیقت تلخ برای حاکمیت این است که در منطق جدید کاخ سفید جمهوری اسلامی دیگر حتی ارزش تحمل شدن را هم ندارد و پایان این مهلت چند روزه می‌تواند آغازگر فرایندی باشد که در آن هر ثانیه لجاجت خشتی از بنای لرزان نظام را به زمین می‌اندازد تا جایی که دیگر چیزی برای دفاع کردن باقی نماند.

خیلی خلاصه «نزدن» برایش گران‌تر از «زدن» تمام می‌شود.

ترامپ برای فرار از برچسب «ضعف» چاره‌ای جز یک نمایش قدرت خونین نخواهد داشت.

ترامپ درک کرده که سیستم‌های ایدئولوژیک تا زمانی که با یک واقعیت فیزیکی خشن روبرو نشوند از توهم قدرت دست نمی‌کشند لذا «نمایش خونین» تنها راه شکستن این بن‌بست ذهنی است.

⚡️@bardegi57

❤19👍9

2.64K views15:41