چند قرن بردگی

🌏 لطفا تا اطلاع ثانوی ؛ بیمار نشوید !

🌑 جعفر بخشی بی نیاز
نویسنده و روزنامه نگار

🌐 اگر بپرسیم از جماعتی خسته و رنجور که کدام تان سالمید و اوضاع روحی و جسمی تان چگونه است ؛ فکر می کنید ما با چه پاسخ هایی روبرو شویم ؟ به ما چه خواهند گفت و از حال و احوال شان ما را چگونه مطلع خواهند کرد ؟ ما دو روی سکه ای را در پیش رو داریم که یکی پنهان و خاموش است و دیگری در خروش و هیاهو. همین است که حال دل همواره پنهان است و حال صورت نمایان. با این همه صورت ها هم خبر از سیرت ها می دهند و از حال درون می گویند. آن پشت و آن جایی که به چشم نمی آید هزار فکر به هم ریخته با کلی صورت مسئله ی حل نشده و زیستی دشوار و مرد افکن هست که می تواند یک کوه را متلاشی کند و جهانی را به لرزه وادارد. می تواند هر آدمی را به آخر خط برساند و زندگی را از او دریغ کند. وقتی روح ناسالم است و ذهن و اندیشه مدام در کاسه ها و ظرف های چه کنم چه کنم فرو رفته و لنگِ دو ریال پول است ؛ چطور می شود جسم را سالم نگهداشت و به او از آتیه ای درخشان و پر امید گفت. وقتی جیب خالی ست ؛ سفره بی نان است ؛ حال معیشت خراب است و اوضاع جهان افتضاح ؛ چطور می شود به وعده ی سلامتی آدمها را زنده نگهداشت و عمرشان را تا عدد صد رساند.

🌐 گفت انتظار این است که در هفته ی سلامت عموم شهروندان منبعد کمترین بار و هزینه را به شبکه درمانی وارد کنند. به معنای ساده و قابل فهم این که مردم کاری کنند که اصلا بیمار نشوند. بیمارستان نروند‌ و دارو هم مصرف نکنند. خودشان مراقب خودشان باشند تا نمیرند. همان تجویز معروف آقایانی که وقتی دیدند توانایی اداره امور کشور را ندارند ؛ رک و بدون تعارف گفتند امکانات غذایی زندگی را خودتان تهیه کنید. بنا نیست زندگی شما هر جور که قبلا می گذشته ؛ الان هم همان طور باشد. و بعد این که اگر مرغ در دسترس نیست یا گوشت برای خوردن ندارید ؛ آن را به یک ماده پروتئینی دیگر جایگزین کنید. و اصل حرف این که دشمن می خواهد به خاطر شکم ما را از پا درآورد. وقتی بار آن حرف در آن روز این بود که مردم یا نخورید یا کمتر بخورید و یا اشکنه و پیاز بخورید ؛ این حرف هم امروز می شود همین که مریض نشوید ؛ دارو نخورید و بیمارستان هم نروید. پاک کردن یک صورت مسئله ی حیاتی و مهم به همین ساده گی.

🌐 وقتی قرار است برای گرفتن بودجه در بحث سلامت که مهمترین و اصلی ترین موضوع جامعه ی بشری ست چانه بزنی و ساعتها پشت در اتاق وزیر منتظر بمانی و با التماس برای پروژه هایت پول بگیری تا در هفته ی سلامت یک یا دو مرکز درمانی زهوار در رفته و قدیمی را احیا کنی یا کلنگ مرکز جدیدی را به زمین بزنی که معلوم نیست آن هم بعدها چه سرنوشتی پیدا کند و هزینه هایش چطور تامین شود ؛ قطعا نشان از خرابی اوضاعِ پیش رو دارد. به جای تامین نیازهای اولیه و معمولی مردم که در تمام جهان امری بدیهی و پیش پا افتاده است ؛ مردم را از خوردن ؛ گشتن ؛ تفریح ؛ شادی ؛ حتی نفس کشیدن منع می کنید تا مشکلات مردم را خود مردم حل کنند. نان اگر دارند بخورند و اگر ندارند بمیرند. اگر پول دارند به مراکز درمانی بروند و درمان شوند و اگر ندارند بمیرند. ما سالهاست که با همین نسخه داریم زندگی می کنیم و هیچ تغییری هم نکرده ایم. ملتی که هم گرسنه باشد و هم نان خودش را خودش در بیاورد در حالی که روزگار حاکمانش با مردم از زمین تا آسمان فاصله داشت ؛ تا به حال در هیچ کجای تاریخ دیده و شنیده نشده

⚡️@bardegi57

👍7🔥3🤬1

2.15K views16:22