تصویری از انقلاب مردم ایران، جمعه ۱۹ دی.
این پرچم ایران ماست.
خانهمان، خاکمان،
و مادری که هرگز تنها نمیماند.
✨️@bardegi57
این پرچم ایران ماست.
خانهمان، خاکمان،
و مادری که هرگز تنها نمیماند.
✨️@bardegi57
❤11
🚨خبرفوری
-شرکتهای هواپیمایی قطر ایرویز، امارات، ترکیش ایرلاینز، آسترین ایرلاینز، پگاسوس و فلایدوبی از جمله ایرلاینهایی هستند که پروازهای خود به #تهران را لغو کردهاند
✨️@bardegi57
-شرکتهای هواپیمایی قطر ایرویز، امارات، ترکیش ایرلاینز، آسترین ایرلاینز، پگاسوس و فلایدوبی از جمله ایرلاینهایی هستند که پروازهای خود به #تهران را لغو کردهاند
✨️@bardegi57
👏1
🚨 قهرمانها همین مردماند
قهرمانها مردمی هستند
که با دستِ خالی در خیابان ایستادهاند.
زنانی که عقب نمینشینند.
جوانانی که خیابان را نگه داشتهاند.
خانوادههایی که هزینه میدهند
و با وجود ترس،
دوباره به خیابان برمیگردند.
این ایستادن،
اعتراضِ معمولی نیست؛
مقاومت برای زنده ماندن است.
اینترنت را قطع کردهاند
چون میخواهند این واقعیت دیده نشود.
آنچه با سختی به بیرون میرسد،
چند ویدئوی کوتاه،
کافی است تا بفهمیم چه میگذرد:
سرکوبِ بیرحمانه در شرایطی نزدیک به جنگ خیابانی.
حکومت شمشیر را از رو بسته است.
مردم را «تروریست» مینامد
و برای ماندن،
از هر خط قرمزی عبور میکند،
حتی با استفاده از مزدوران غیرایرانی.
در چنین وضعیتی،
بحثهای جناحی
دیگر موضوعیت خود را از دست دادهاند.
حمایت بینالمللی هم دیگر امروز
بحث لوکس یا تئوریک نیست.
وقتی جان انسانها در خطر فوری است،
باید توان سرکوب رژیم را متوقف کرد،
ماشین امنیتی و فرماندهانش را فلج کرد،
و بازدارندگی واقعی برای ادامه کشتار ایجاد کرد.
نه برای تعیین آینده ایران،
بلکه برای توقف جنایتِ همین حالا
ایرانیان خارج از کشور
خوب عمل کردهاند.
خیابانها را پر کردهاند.
صدای ایران را بلند کردهاند.
اما این اتحاد
باید از «همدلی» عبور کند
و به فشار واقعی برسد؛
فشاری که جهان را وادار به واکنش کند،
نه صرفاً صدور بیانیه.
در این لحظه،
نقش شاهزاده هم
نه فقط رهبرِ یک جناح است
و نه تعیینکنندهی نتیجهی فردا.
بلکه صدای واحدِ قابل اتکا
برای رساندن فریاد مردم ایران به جهان است.
تمرکز باید فقط روی یک مطالبهی فوری باشد:
حفاظت از جان مردم و توقف سرکوب.
این لحظه،
لحظهی احتیاط نیست.
لحظهی سکوت نیست.
تمامقد کنار مردم ایران بایستیم.
همین حالا.
—
✍ Pirouz
@Lions4Iran
⚡️@bardegi57
قهرمانها مردمی هستند
که با دستِ خالی در خیابان ایستادهاند.
زنانی که عقب نمینشینند.
جوانانی که خیابان را نگه داشتهاند.
خانوادههایی که هزینه میدهند
و با وجود ترس،
دوباره به خیابان برمیگردند.
این ایستادن،
اعتراضِ معمولی نیست؛
مقاومت برای زنده ماندن است.
اینترنت را قطع کردهاند
چون میخواهند این واقعیت دیده نشود.
آنچه با سختی به بیرون میرسد،
چند ویدئوی کوتاه،
کافی است تا بفهمیم چه میگذرد:
سرکوبِ بیرحمانه در شرایطی نزدیک به جنگ خیابانی.
حکومت شمشیر را از رو بسته است.
مردم را «تروریست» مینامد
و برای ماندن،
از هر خط قرمزی عبور میکند،
حتی با استفاده از مزدوران غیرایرانی.
در چنین وضعیتی،
بحثهای جناحی
دیگر موضوعیت خود را از دست دادهاند.
حمایت بینالمللی هم دیگر امروز
بحث لوکس یا تئوریک نیست.
وقتی جان انسانها در خطر فوری است،
باید توان سرکوب رژیم را متوقف کرد،
ماشین امنیتی و فرماندهانش را فلج کرد،
و بازدارندگی واقعی برای ادامه کشتار ایجاد کرد.
نه برای تعیین آینده ایران،
بلکه برای توقف جنایتِ همین حالا
ایرانیان خارج از کشور
خوب عمل کردهاند.
خیابانها را پر کردهاند.
صدای ایران را بلند کردهاند.
اما این اتحاد
باید از «همدلی» عبور کند
و به فشار واقعی برسد؛
فشاری که جهان را وادار به واکنش کند،
نه صرفاً صدور بیانیه.
در این لحظه،
نقش شاهزاده هم
نه فقط رهبرِ یک جناح است
و نه تعیینکنندهی نتیجهی فردا.
بلکه صدای واحدِ قابل اتکا
برای رساندن فریاد مردم ایران به جهان است.
تمرکز باید فقط روی یک مطالبهی فوری باشد:
حفاظت از جان مردم و توقف سرکوب.
این لحظه،
لحظهی احتیاط نیست.
لحظهی سکوت نیست.
تمامقد کنار مردم ایران بایستیم.
همین حالا.
—
✍ Pirouz
@Lions4Iran
⚡️@bardegi57
❤6
لینزی گراهام، سناتور آمریکا، در شبکه ایکس، خطاب به معترضان ایران و با تمجید از «فداکاری» آنها نوشت: «کمک در راه است.»
آقای گراهام، که سناتور جمهوریخواه ایالت کارولینای جنوبی است، ادامه داد که «کابوس طولانی شما بهزودی به پایان میرسد. شجاعت و عزمتان برای پایان دادن به ستمی که بر شما میرود، مورد توجه رئیسجمهور آمریکا و همه آزادیخواهان قرار گرفته است.»
سناتور گراهام میگوید که وقتی رئیسجمهور ترامپ گفت: «عظمت را باردیگر به ایران بازگردانیم»، منظورش این است که معترضان در ایران باید بر آیتاللهها پیروز شوند. این روشنترین نشانه تا امروز است که او بهخوبی درک میکند که ایران هرگز با آیتالله و عواملش در قدرت، کشوری بزرگ نخواهد شد.»
⚡️@bardegi57
آقای گراهام، که سناتور جمهوریخواه ایالت کارولینای جنوبی است، ادامه داد که «کابوس طولانی شما بهزودی به پایان میرسد. شجاعت و عزمتان برای پایان دادن به ستمی که بر شما میرود، مورد توجه رئیسجمهور آمریکا و همه آزادیخواهان قرار گرفته است.»
سناتور گراهام میگوید که وقتی رئیسجمهور ترامپ گفت: «عظمت را باردیگر به ایران بازگردانیم»، منظورش این است که معترضان در ایران باید بر آیتاللهها پیروز شوند. این روشنترین نشانه تا امروز است که او بهخوبی درک میکند که ایران هرگز با آیتالله و عواملش در قدرت، کشوری بزرگ نخواهد شد.»
⚡️@bardegi57
❤7
😁6🤣4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Report: The regime in Iran is now using Shahed-129 strike drones against protesters in Tehran.
⚡️@bardegi57
⚡️@bardegi57
🔥4❤2
Report on an opposition channel in Iran: At least 2,000 protesters have been killed in the last 48 hours.
WHERE IS THE UN?
WHERE ARE THE HUMAN RIGHTS GROUPS?
⚡️@bardegi57
WHERE IS THE UN?
WHERE ARE THE HUMAN RIGHTS GROUPS?
⚡️@bardegi57
💔5
Iranian sources claim that the commander of the Iranian missile unit of "Mashma" in Kashan, Reza Kasab, was recently eliminated by a suicide drone that hit his vehicle.
This is not confirmed but definitely interesting.
⚡️@bardegi57
This is not confirmed but definitely interesting.
⚡️@bardegi57
🎉5❤3🔥1
🔴خبرفوری
-شرکتهای هواپیمایی قطر ایرویز، امارات، ترکیش ایرلاینز، آسترین ایرلاینز، پگاسوس و فلایدوبی از جمله ایرلاینهایی هستند که پروازهای خود به #تهران را لغو کرده اند
⚡️@bardegi57
-شرکتهای هواپیمایی قطر ایرویز، امارات، ترکیش ایرلاینز، آسترین ایرلاینز، پگاسوس و فلایدوبی از جمله ایرلاینهایی هستند که پروازهای خود به #تهران را لغو کرده اند
⚡️@bardegi57
🔥5
ساعت ۰۲:۵۲ بامداد یکشنبه، ۲۱ دی؛ گزارشهای متعدد از تهران دریافت میکنم مبنی بر اینکه سپاه پاسداران با خودروهای نظامی در سطح شهر درحال پخش نوحههای مذهبی و موسیقیهای زمان جنگ ۸ ساله است!!
⚡️@bardegi57
⚡️@bardegi57
🤣5💩4🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
An Iranian girl inside Iran says:
“Mom told me, ‘Tonight and tomorrow, you can stay out past midnight.’”
In the background, a speech by HIH Mohammad Reza Pahlavi plays, with Queen Farah on the screen.
This generation isn't looking back, they’re moving forward. Fearlessly.
⚡️@bardegi57
“Mom told me, ‘Tonight and tomorrow, you can stay out past midnight.’”
In the background, a speech by HIH Mohammad Reza Pahlavi plays, with Queen Farah on the screen.
This generation isn't looking back, they’re moving forward. Fearlessly.
⚡️@bardegi57
❤7
Forwarded from شیروخورشید
🚨 قهرمانها همین مردماند
قهرمانها مردمی هستند
که با دستِ خالی در خیابان ایستادهاند.
زنانی که عقب نمینشینند.
جوانانی که خیابان را نگه داشتهاند.
خانوادههایی که هزینه میدهند
و با وجود ترس،
دوباره به خیابان برمیگردند.
این ایستادن،
اعتراضِ معمولی نیست؛
مقاومت برای زنده ماندن است.
اینترنت را قطع کردهاند
چون میخواهند این واقعیت دیده نشود.
آنچه با سختی به بیرون میرسد،
چند ویدئوی کوتاه،
کافی است تا بفهمیم چه میگذرد:
سرکوبِ بیرحمانه در شرایطی نزدیک به جنگ خیابانی.
حکومت شمشیر را از رو بسته است.
مردم را «تروریست» مینامد
و برای ماندن،
از هر خط قرمزی عبور میکند،
حتی با استفاده از مزدوران غیرایرانی.
در چنین وضعیتی،
بحثهای جناحی
دیگر موضوعیت خود را از دست دادهاند.
حمایت بینالمللی هم دیگر امروز
بحث لوکس یا تئوریک نیست.
وقتی جان انسانها در خطر فوری است،
باید توان سرکوب رژیم را متوقف کرد،
ماشین امنیتی و فرماندهانش را فلج کرد،
و بازدارندگی واقعی برای ادامه کشتار ایجاد کرد.
نه برای تعیین آینده ایران،
بلکه برای توقف جنایتِ همین حالا
ایرانیان خارج از کشور
خوب عمل کردهاند.
خیابانها را پر کردهاند.
صدای ایران را بلند کردهاند.
اما این اتحاد
باید از «همدلی» عبور کند
و به فشار واقعی برسد؛
فشاری که جهان را وادار به واکنش کند،
نه صرفاً صدور بیانیه.
در این لحظه،
نقش شاهزاده هم
نه فقط رهبرِ یک جناح است
و نه تعیینکنندهی نتیجهی فردا.
بلکه صدای واحدِ قابل اتکا
برای رساندن فریاد مردم ایران به جهان است.
تمرکز باید فقط روی یک مطالبهی فوری باشد:
حفاظت از جان مردم و توقف سرکوب.
این لحظه،
لحظهی احتیاط نیست.
لحظهی سکوت نیست.
تمامقد کنار مردم ایران بایستیم.
همین حالا.
—
✍ Pirouz
📢 @lions4iran
قهرمانها مردمی هستند
که با دستِ خالی در خیابان ایستادهاند.
زنانی که عقب نمینشینند.
جوانانی که خیابان را نگه داشتهاند.
خانوادههایی که هزینه میدهند
و با وجود ترس،
دوباره به خیابان برمیگردند.
این ایستادن،
اعتراضِ معمولی نیست؛
مقاومت برای زنده ماندن است.
اینترنت را قطع کردهاند
چون میخواهند این واقعیت دیده نشود.
آنچه با سختی به بیرون میرسد،
چند ویدئوی کوتاه،
کافی است تا بفهمیم چه میگذرد:
سرکوبِ بیرحمانه در شرایطی نزدیک به جنگ خیابانی.
حکومت شمشیر را از رو بسته است.
مردم را «تروریست» مینامد
و برای ماندن،
از هر خط قرمزی عبور میکند،
حتی با استفاده از مزدوران غیرایرانی.
در چنین وضعیتی،
بحثهای جناحی
دیگر موضوعیت خود را از دست دادهاند.
حمایت بینالمللی هم دیگر امروز
بحث لوکس یا تئوریک نیست.
وقتی جان انسانها در خطر فوری است،
باید توان سرکوب رژیم را متوقف کرد،
ماشین امنیتی و فرماندهانش را فلج کرد،
و بازدارندگی واقعی برای ادامه کشتار ایجاد کرد.
نه برای تعیین آینده ایران،
بلکه برای توقف جنایتِ همین حالا
ایرانیان خارج از کشور
خوب عمل کردهاند.
خیابانها را پر کردهاند.
صدای ایران را بلند کردهاند.
اما این اتحاد
باید از «همدلی» عبور کند
و به فشار واقعی برسد؛
فشاری که جهان را وادار به واکنش کند،
نه صرفاً صدور بیانیه.
در این لحظه،
نقش شاهزاده هم
نه فقط رهبرِ یک جناح است
و نه تعیینکنندهی نتیجهی فردا.
بلکه صدای واحدِ قابل اتکا
برای رساندن فریاد مردم ایران به جهان است.
تمرکز باید فقط روی یک مطالبهی فوری باشد:
حفاظت از جان مردم و توقف سرکوب.
این لحظه،
لحظهی احتیاط نیست.
لحظهی سکوت نیست.
تمامقد کنار مردم ایران بایستیم.
همین حالا.
—
✍ Pirouz
📢 @lions4iran
❤9
همزمان با تداوم تظاهرات در شهرهای ایران، روایتهای هولناکی از بیمارستانهای آن کشور منتشر شده است. منابع آگاه در دو بیمارستان رشت و تهران به بیبیسی فارسی گفتند که در مجموع «۱۱۰» جسد کشتهشدگان به این دو بیمارستان منتقل شده است.
همزمان تعدادی از پزشکان داخل ایران میگویند که در ۱۸ و ۱۹ دیماه «بعضی از مراجعان با جراحت گلوله جنگی در سر، گردن و چشم به بیمارستان آورده شدند. پیشتر فعالان حقوق بشر با توجه به قطع سراسری اینترنت در مورد کشتار معترضان هشدار داده بودند.
دونالد ترامپ تهدید کرده است که در صورت تیراندازی به معترضان، آمریکا به کمک آنها خواهد رفت.
وحیدانلاین
⚡️@bardegi57
همزمان تعدادی از پزشکان داخل ایران میگویند که در ۱۸ و ۱۹ دیماه «بعضی از مراجعان با جراحت گلوله جنگی در سر، گردن و چشم به بیمارستان آورده شدند. پیشتر فعالان حقوق بشر با توجه به قطع سراسری اینترنت در مورد کشتار معترضان هشدار داده بودند.
دونالد ترامپ تهدید کرده است که در صورت تیراندازی به معترضان، آمریکا به کمک آنها خواهد رفت.
وحیدانلاین
⚡️@bardegi57
😢5😡2❤1💔1
خلاصه مقاله:
پاییز آیتاللهها
چه نوع تغییری در راه ایران است؟
ایران در آستانهٔ یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر خود قرار دارد. برای نخستین بار در نزدیک به چهار دهه، موضوع فقط تغییر سیاست یا جابهجایی مهرهها نیست، بلکه مسئلهٔ تغییر رهبری و حتی احتمال تغییر رژیم مطرح است. جنگ ۱۲روزهٔ اخیر و حملات مستقیم به زیرساختهای نظامی و هستهای ایران، شکاف عمیق میان ادعاهای ایدئولوژیک جمهوری اسلامی و توان واقعی آن را آشکار کرد. رژیمی که زمانی خود را قدرت بلامنازع منطقه میدانست، امروز نه کنترل کامل بر آسمان دارد، نه بر خیابانها، و نه بر آینده.
علی خامنهای در ۳۶ سال رهبری خود، نظام را بر دو ستون بنا کرد: وفاداری مطلق به ایدئولوژی انقلابی و حذف هرگونه اصلاح واقعی. او اصلاحات را تهدیدی مرگبار میدانست، نه راه نجات. نتیجه، انباشت بحرانهایی است که امروز بهطور همزمان بروز کردهاند: فروپاشی اقتصادی، انزوای بینالمللی، فرسایش مشروعیت، و نافرمانی اجتماعی گسترده، بهویژه در میان زنان و نسل جوان.
جامعهٔ ایران با ۹۲ میلیون جمعیت، بزرگترین جامعهای است که دههها از نظام جهانی منزوی مانده: اقتصادی بهشدت تحریمشده، پولی بیارزش، اینترنتی سانسورشده، گذرنامهای کماعتبار و کیفیت زندگیای که هر روز بدتر میشود. در چنین شرایطی، شعارهای رسمی رژیم که بر دشمنی خارجی تأکید دارند اما هرگز «ایران» را در مرکز قرار نمیدهند، بیش از پیش تهی و بیاعتبار شدهاند.
مقاله تأکید میکند که پس از خامنهای، چند سناریوی محتمل پیش روی ایران است و هیچکدام تضمینکنندهٔ دموکراسی نیستند. یکی از محتملترین مسیرها، شباهت به روسیهٔ پساشوروی است: فروپاشی ایدئولوژی و ظهور یک مرد قدرتمند ملیگرا از دل نهادهای امنیتی، که اسلام سیاسی را کنار میگذارد اما اقتدارگرایی را حفظ میکند. در این سناریو، ملیگرایی جای ایدئولوژی دینی را میگیرد، اما آزادی سیاسی حاصل نمیشود.
سناریوی دیگر، الگوی چین است: حفظ نظام اقتدارگرا همراه با چرخش به عملگرایی اقتصادی و کاهش تنش با جهان. اما مقاله نشان میدهد که ایران نه رهبرِ اصلاحطلبی در حد دنگ شیائوپینگ داشته و نه زیرساخت اقتصادی لازم برای چنین جهشی را. کنارگذاشتن ایدئولوژی بدون بهبود ملموس زندگی مردم، میتواند به فروپاشی سریعتر مشروعیت منجر شود.
ادامهٔ مسیر کنونی نیز ممکن است ایران را به الگویی شبیه کرهٔ شمالی نزدیک کند: انزوا، سرکوب حداکثری و تکیه بر بازدارندگی نظامی. اما جامعهٔ ایران، با سطح آگاهی و اتصال جهانیاش، ظرفیت پذیرش یک نظام تمامیتخواه بسته را ندارد و چنین مسیری ناپایدار خواهد بود.
نقش سپاه پاسداران در آیندهٔ ایران بسیار کلیدی است. جمهوری اسلامی بهتدریج از یک حکومت روحانیمحور به یک دولت امنیتی تبدیل شده و سپاه اکنون در اقتصاد، سیاست، امنیت و سیاست خارجی دست بالا را دارد. با رفتن خامنهای، رقابتهای درونی سپاه و احتمال گذار از پشتپرده به حاکمیت مستقیم افزایش مییابد. در این حالت، ایران ممکن است به مدلی شبیه پاکستان برسد: کشوری که عملاً توسط نظامیان اداره میشود.
مقاله همچنین احتمال ظهور یک رهبر پوپولیست را مطرح میکند؛ شخصیتی که با وعدهٔ عدالت، نظم و کرامت ملی، خشم عمومی را بسیج کند، بدون آنکه الزاماً به دموکراسی پایبند باشد. تجربهٔ تاریخی ایران نشان میدهد که پوپولیسم میتواند جایگزین روحانیت شود، نه مکمل آزادی.
جمعبندی مقاله روشن است: سقوط ایدئولوژی لزوماً به دموکراسی منتهی نمیشود. آنچه مردم ایران بیش از هر چیز میخواهند، نه شعارهای بزرگ و نه حتی مفاهیم انتزاعی دموکراسی، بلکه یک «زندگی عادی» است: دولتی کارآمد، پاسخگو، غیرایدئولوژیک که در زندگی خصوصی دخالت نکند و کرامت اقتصادی را بازگرداند.
پرسش اصلی این نیست که آیا تغییر در راه است، بلکه این است که این تغییر به بهار منجر میشود یا زمستانی دیگر.
مجله Foreign Affairs
اگر انتقادی به این مقاله دارید لینک مقاله:
https://www.foreignaffairs.com/iran/autumn-ayatollahs
⚡️@bardegi57
پاییز آیتاللهها
چه نوع تغییری در راه ایران است؟
ایران در آستانهٔ یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر خود قرار دارد. برای نخستین بار در نزدیک به چهار دهه، موضوع فقط تغییر سیاست یا جابهجایی مهرهها نیست، بلکه مسئلهٔ تغییر رهبری و حتی احتمال تغییر رژیم مطرح است. جنگ ۱۲روزهٔ اخیر و حملات مستقیم به زیرساختهای نظامی و هستهای ایران، شکاف عمیق میان ادعاهای ایدئولوژیک جمهوری اسلامی و توان واقعی آن را آشکار کرد. رژیمی که زمانی خود را قدرت بلامنازع منطقه میدانست، امروز نه کنترل کامل بر آسمان دارد، نه بر خیابانها، و نه بر آینده.
علی خامنهای در ۳۶ سال رهبری خود، نظام را بر دو ستون بنا کرد: وفاداری مطلق به ایدئولوژی انقلابی و حذف هرگونه اصلاح واقعی. او اصلاحات را تهدیدی مرگبار میدانست، نه راه نجات. نتیجه، انباشت بحرانهایی است که امروز بهطور همزمان بروز کردهاند: فروپاشی اقتصادی، انزوای بینالمللی، فرسایش مشروعیت، و نافرمانی اجتماعی گسترده، بهویژه در میان زنان و نسل جوان.
جامعهٔ ایران با ۹۲ میلیون جمعیت، بزرگترین جامعهای است که دههها از نظام جهانی منزوی مانده: اقتصادی بهشدت تحریمشده، پولی بیارزش، اینترنتی سانسورشده، گذرنامهای کماعتبار و کیفیت زندگیای که هر روز بدتر میشود. در چنین شرایطی، شعارهای رسمی رژیم که بر دشمنی خارجی تأکید دارند اما هرگز «ایران» را در مرکز قرار نمیدهند، بیش از پیش تهی و بیاعتبار شدهاند.
مقاله تأکید میکند که پس از خامنهای، چند سناریوی محتمل پیش روی ایران است و هیچکدام تضمینکنندهٔ دموکراسی نیستند. یکی از محتملترین مسیرها، شباهت به روسیهٔ پساشوروی است: فروپاشی ایدئولوژی و ظهور یک مرد قدرتمند ملیگرا از دل نهادهای امنیتی، که اسلام سیاسی را کنار میگذارد اما اقتدارگرایی را حفظ میکند. در این سناریو، ملیگرایی جای ایدئولوژی دینی را میگیرد، اما آزادی سیاسی حاصل نمیشود.
سناریوی دیگر، الگوی چین است: حفظ نظام اقتدارگرا همراه با چرخش به عملگرایی اقتصادی و کاهش تنش با جهان. اما مقاله نشان میدهد که ایران نه رهبرِ اصلاحطلبی در حد دنگ شیائوپینگ داشته و نه زیرساخت اقتصادی لازم برای چنین جهشی را. کنارگذاشتن ایدئولوژی بدون بهبود ملموس زندگی مردم، میتواند به فروپاشی سریعتر مشروعیت منجر شود.
ادامهٔ مسیر کنونی نیز ممکن است ایران را به الگویی شبیه کرهٔ شمالی نزدیک کند: انزوا، سرکوب حداکثری و تکیه بر بازدارندگی نظامی. اما جامعهٔ ایران، با سطح آگاهی و اتصال جهانیاش، ظرفیت پذیرش یک نظام تمامیتخواه بسته را ندارد و چنین مسیری ناپایدار خواهد بود.
نقش سپاه پاسداران در آیندهٔ ایران بسیار کلیدی است. جمهوری اسلامی بهتدریج از یک حکومت روحانیمحور به یک دولت امنیتی تبدیل شده و سپاه اکنون در اقتصاد، سیاست، امنیت و سیاست خارجی دست بالا را دارد. با رفتن خامنهای، رقابتهای درونی سپاه و احتمال گذار از پشتپرده به حاکمیت مستقیم افزایش مییابد. در این حالت، ایران ممکن است به مدلی شبیه پاکستان برسد: کشوری که عملاً توسط نظامیان اداره میشود.
مقاله همچنین احتمال ظهور یک رهبر پوپولیست را مطرح میکند؛ شخصیتی که با وعدهٔ عدالت، نظم و کرامت ملی، خشم عمومی را بسیج کند، بدون آنکه الزاماً به دموکراسی پایبند باشد. تجربهٔ تاریخی ایران نشان میدهد که پوپولیسم میتواند جایگزین روحانیت شود، نه مکمل آزادی.
جمعبندی مقاله روشن است: سقوط ایدئولوژی لزوماً به دموکراسی منتهی نمیشود. آنچه مردم ایران بیش از هر چیز میخواهند، نه شعارهای بزرگ و نه حتی مفاهیم انتزاعی دموکراسی، بلکه یک «زندگی عادی» است: دولتی کارآمد، پاسخگو، غیرایدئولوژیک که در زندگی خصوصی دخالت نکند و کرامت اقتصادی را بازگرداند.
پرسش اصلی این نیست که آیا تغییر در راه است، بلکه این است که این تغییر به بهار منجر میشود یا زمستانی دیگر.
مجله Foreign Affairs
اگر انتقادی به این مقاله دارید لینک مقاله:
https://www.foreignaffairs.com/iran/autumn-ayatollahs
⚡️@bardegi57
👎4🔥1
🚨خبرفوری-وال استریت ژورنال:
-احتمال حمله امریکا به ایران دو نقطه مهم را هدف میگیرند، بیت خامنه ای و شورای امنیت ملی
✨️bardegi57
-احتمال حمله امریکا به ایران دو نقطه مهم را هدف میگیرند، بیت خامنه ای و شورای امنیت ملی
✨️bardegi57
❤5