🔹استرالیا مجددا از شهروندان خود خواست خاورمیانه را سریعا ترک کنند.


🔹دولت استرالیا در هشدار جدید اسمارت‌تراولر اعلام کرد وضعیت امنیتی خاورمیانه و ایران «غیرقابل پیش‌بینی» است و خطر درگیری نظامی می‌تواند سفرهای منطقه‌ای و جهانی را مختل کند


⚡️@bardegi57

بدون شرح!

جاوید نام
#دانیال_مرادی_زاده
#دانیال_کمانگیر

#مردم_مسلح_شوید

⚡️@bardegi57

بخشی از وصیت نامه جان باخته راه آزادی ایران 🕊 #آراد_قاسمی :

«دوست دارم تو کردان دفن شم، یه درخت گیلاس بزرگ هم سر مزارم بکارید.
آخوندی هم سر قبرم نمی‌خوام.»

جاویدنام #آراد_قاسمی ۱۹ ساله
در کرج، با اصابت دو گلوله به گردن، توسط مزدوران جمهوری‌اسلامی به قتل رسید.


⚡️@bardegi57

🔺به‌ گزارش رسانه های عبری: واسطه‌های عمانی در مذاکرات ژنو پاکتی از طرف آمریکایی که مربوط به برنامه موشکی ایران بود را تحویل طرف ایرانی دادند و وزیر امور خارجه ایران «عراقچی» از باز کردن آن خودداری کرد و آن را تحویل نگرفت!


⚡️@bardegi57

🔺به‌ گزارش رسانه های عبری: واسطه‌های عمانی در مذاکرات ژنو پاکتی از طرف آمریکایی که مربوط به برنامه موشکی ایران بود را تحویل طرف ایرانی دادند و وزیر امور خارجه ایران «عراقچی» از باز کردن آن خودداری کرد و آن را تحویل نگرفت!

💥@bardegi57

در روان‌شناسی معاصر، به‌ویژه در پژوهش‌های مرتبط با سوگ جمعی و بحران‌های طولانی‌مدت، یک نکته بارها تکرار شده:
انجام دادن کارهای روزمره، لذت‌های کوچک، یا فعالیت‌های شخصی نه عادی‌سازی رنجه، نه بی‌تفاوتی، نه فراموشی مطالبه‌ی جمعی.
نباید مطالبه‌گری پیوسته و جنگ علیه فراموشی، جاش رو به احساس گناه و عذاب وجدان و فرسودگی بده!

روان‌شناس برجسته‌ی حوزه‌‌ی تروما، آقای جورج بونانو، طی مطالعات گسترده‌ای ثابت کرده که بسیاری از انسان‌ها در دل بحران‌های جمعی، با حفظ بخش‌هایی از زندگی عادی، نه‌تنها دچار فروپاشی اخلاقی نمی‌شن، بلکه توان کنش‌گری مؤثرتر پیدا می‌کنن.
او اسم این الگو رو «تاب‌آوری سالم» گذاشته؛ این انکار درد و واقعیت نیست، بلکه تنظیم هوشمندانه‌ی مواجهه با اونه.

از منظر روان‌پزشکی هم، باقی موندن طولانی‌مدت در حالت هشدار و فرسودگی عصبی، سیستم تصمیم‌گیری، امید، و پیگیری مطالبه رو تضعیف می‌کند.
به تعبیر جودیث هرمان، در
کتاب Trauma and Recovery، بدون بازسازی حداقلی از حس ایمنی، معنا و پیوستگی شخصی، هیچ کنش جمعی پایداری شکل نمی‌تونه شکل بگیره.

انجمن روان‌شناسی آمریکا هم در راهنماهای مربوط به بحران‌های اجتماعی تأکید می‌کنه که:

«خودمراقبتی، فعالیت‌های لذت‌بخش، و حفظ ریتم زندگی روزمره، پیش‌شرط سلامت روان در کنش‌های بلندمدت اجتماعیه؛ نه مانع اون!»


واقعیت اینه که ما برای رسیدن به مطالبه‌ی اصلی‌مون در این دوی ماراتن و نه سرعت، به بدن و روانی نیاز داریم که از پا نیفتاده باشه.
تاب‌آوری، از دل کارهای «به‌ظاهر کوچیک» ساخته می‌شه و منافاتی با کنشگری نداره:
خواب، غذا، حرکت، ارتباط، نوشتن، موسیقی، کار، فیلم و سریال، خلاقیت، و چیزهایی که هنوز به ما یادآوری می‌کنن که «زنده‌ایم».

پس اگر در دل سوگ جمعی، هنوز کار می‌کنی، می‌نویسی، می‌خندی، یا به چیزی علاقه نشون می‌دی؛ این خیانت و فراموشی و یا حتی خلاف سوگ نیست. این سرمایه‌گذاری روی موندن، دیدن، و ادامه دادنِ آگاهانه است.

و هیچ کنش جمعیِ مؤثری، بدون انسان‌هایی که تاب آورده‌ن، دووم نمی‌آره.
این چیزیه که اتفاقا بخاطر جاویدنام‌هامون و ادامه‌ی راهشون بهش احتیاج داریم نه غم فلج‌کننده!

💥@bardegi57

در روان‌شناسی معاصر، به‌ویژه در پژوهش‌های مرتبط با سوگ جمعی و بحران‌های طولانی‌مدت، یک نکته بارها تکرار شده:
انجام دادن کارهای روزمره، لذت‌های کوچک، یا فعالیت‌های شخصی نه عادی‌سازی رنجه، نه بی‌تفاوتی، نه فراموشی مطالبه‌ی جمعی.
نباید مطالبه‌گری پیوسته و جنگ علیه فراموشی، جاش رو به احساس گناه و عذاب وجدان و فرسودگی بده!

روان‌شناس برجسته‌ی حوزه‌‌ی تروما، آقای جورج بونانو، طی مطالعات گسترده‌ای ثابت کرده که بسیاری از انسان‌ها در دل بحران‌های جمعی، با حفظ بخش‌هایی از زندگی عادی، نه‌تنها دچار فروپاشی اخلاقی نمی‌شن، بلکه توان کنش‌گری مؤثرتر پیدا می‌کنن.
او اسم این الگو رو «تاب‌آوری سالم» گذاشته؛ این انکار درد و واقعیت نیست، بلکه تنظیم هوشمندانه‌ی مواجهه با اونه.

از منظر روان‌پزشکی هم، باقی موندن طولانی‌مدت در حالت هشدار و فرسودگی عصبی، سیستم تصمیم‌گیری، امید، و پیگیری مطالبه رو تضعیف می‌کند.
به تعبیر جودیث هرمان، در
کتاب Trauma and Recovery، بدون بازسازی حداقلی از حس ایمنی، معنا و پیوستگی شخصی، هیچ کنش جمعی پایداری شکل نمی‌تونه شکل بگیره.

انجمن روان‌شناسی آمریکا هم در راهنماهای مربوط به بحران‌های اجتماعی تأکید می‌کنه که:

«خودمراقبتی، فعالیت‌های لذت‌بخش، و حفظ ریتم زندگی روزمره، پیش‌شرط سلامت روان در کنش‌های بلندمدت اجتماعیه؛ نه مانع اون!»


واقعیت اینه که ما برای رسیدن به مطالبه‌ی اصلی‌مون در این دوی ماراتن و نه سرعت، به بدن و روانی نیاز داریم که از پا نیفتاده باشه.
تاب‌آوری، از دل کارهای «به‌ظاهر کوچیک» ساخته می‌شه و منافاتی با کنشگری نداره:
خواب، غذا، حرکت، ارتباط، نوشتن، موسیقی، کار، فیلم و سریال، خلاقیت، و چیزهایی که هنوز به ما یادآوری می‌کنن که «زنده‌ایم».

پس اگر در دل سوگ جمعی، هنوز کار می‌کنی، می‌نویسی، می‌خندی، یا به چیزی علاقه نشون می‌دی؛ این خیانت و فراموشی و یا حتی خلاف سوگ نیست. این سرمایه‌گذاری روی موندن، دیدن، و ادامه دادنِ آگاهانه است.

و هیچ کنش جمعیِ مؤثری، بدون انسان‌هایی که تاب آورده‌ن، دووم نمی‌آره.
این چیزیه که اتفاقا بخاطر جاویدنام‌هامون و ادامه‌ی راهشون بهش احتیاج داریم نه غم فلج‌کننده!

⚡️@bardegi57

وقتی جنگ شروع شد 👇
به آخوند،سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !
به آخوند، سپاهی، بسیجی رحم نکنید !

⚡️@bardegi57

#سعید_استکی،۲۴ ساله، ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات #گلپایگان اصفهان با ضربات شدید نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی کشته سعید که پسر دوم خانواده‌اش بود در کوچه‌ای گرفتار ماموران سرکوب جمهوری اسلامی شد و آنها با ضربات متعدد باتوم به سرش او را کشته و پیکرش را در خیابان رها کردند.
به گفته یکی از دوستان سعید، او در تهران کار می‌کرد و برای دیدار با خانواده‌اش به گلپایگان آمده بود.براساس این اطلاعات ماموران امنیتی ابتدا پیکر سعید را به خانواده‌اش تحویل ندادند و خانواده‌اش را مجبور کردند تا علت مرگ او را خودکشی اعلام کنند.
دوست سعید می‌گوید: در چهل روز گذشته به دلیل فشار نیروهای امنیتی بر خانواده هیچ اطلاعاتی درباره وضعیت سعید منتشر نشد. خانواده سعید همچنان از سوی ماموران امنیتی تهدید می‌شوند».
به مناسبت چهلمین روز کشته‌شدن او دوستان و خانواده‌اش بر سر مزارش در گلپایگان حاضر شدند.


⚡️@bardegi57

#اکبر_حمزه‌حسینی شامگاه ۱۹دی۱۴۰۴ در «چهارراه آبرسانی» فردیس #کرج با شلیک گلوله ماموران سرکوب‌گر کشته شده است. یک منبع نزدیک به خانواده او می‌گوید:«اکبر در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ در ایران هم سابقه بازداشت و زندان داشت. او قهرمان و مربی ورزش رزمی نینجوتسو و یکی از ورزشکاران معترض ایران بود. به تازگی نامزد کرده بود و قرار بود زندگی مشترک خود را شروع کند»


⚡️@bardegi57

اکنون یک ایران خواهر و برادر توست ای فرزند ایران...

👑 پانته‌آ شیاسی👑



⚡️@bardegi57

این پیامو همسر جاوید نام اسفندیار_نادری گذاشته بودن
خون من از اونا رنگی تر نیست...
جدی جدی انگار میدونستن قراره کشته شن

⚡️@bardegi57

متولد ۱۳۷۱ ام
اصالتا اهل کاشانم
پدر و مادر با افتخار میگند دخترمون مکانیکه

اما از این به‌بعد پدر و مادرم با افتخار میگند
دخترمون فرزند ایران و‌جانفدای میهنه

#رزیتا_رخ_زاده


⚡️@bardegi57

🔴مزدور علیرضا دبیر حکم خنثی شدنش را صادر کرد

میگه اگه ناراحتن چرا می زنن می رقصن...

⁦ #IRGCterrorists
شک نکنید این زنازاده از قاتلین برادران و خواهرانمون هست

⚡️@bardegi57

منابع لبنانی گزارش می‌دهند که علی محمد بازی، تروریست حزب‌الله، که یک سال و نیم پیش در حمله با پیجر مجروح شده بود، و بارها برای درمان به تهران سفر کرده بود بر اثر جراحات وارده جان خود را از دست داده است.و بدرک واصل شده است .
🔥👍


✨️@bardegi57

یک تیر از سمت حرامزادگان شلیک شد ، ۳ نفر کشته شدند..💔


✨️@bardegi57