ائتلاف پنج حزب کرد ایرانی با هدف سرنگونی جمهوری اسلامی در گفتوگو…
<unknown>
🔴مهم—از دیروز در فضای مجازی خبری منتشر شده که پنج حزب کردی ایران خواستار تجزیه شده اند !
این فایل کامل صوتی را پخش میکنیم
آیا صحبتی از جدایی یا تجزیه می شنوید !
قضاوت با مردم شریف ایران..
(همگان بشنوید)
جمهوری اسلامی به شدت از این ائتلاف ترسیده
بنده با بسیاری از این افراد نشست و برخاست کرده ام، اکثر کوردها خودشون رو ایرانی تر از من و شما میدونند
انگ تجزیه طلب زدن و ترساندن از تجزیه حربه جمهوری اسلامی برای ایجاد تفرقه
⚡️@bardegi57
این فایل کامل صوتی را پخش میکنیم
آیا صحبتی از جدایی یا تجزیه می شنوید !
قضاوت با مردم شریف ایران..
(همگان بشنوید)
جمهوری اسلامی به شدت از این ائتلاف ترسیده
بنده با بسیاری از این افراد نشست و برخاست کرده ام، اکثر کوردها خودشون رو ایرانی تر از من و شما میدونند
انگ تجزیه طلب زدن و ترساندن از تجزیه حربه جمهوری اسلامی برای ایجاد تفرقه
⚡️@bardegi57
👍32💯5❤3👏2😁1💩1👌1🤨1
مشاوران ارشد رئیسجمهور ترامپ ترجیح میدهند اسرائیل پیش از آنکه ایالات متحده حملهای علیه رژیم ایران آغاز کند، به ایران حمله کند؛ این موضوع را دو منبع آگاه از گفتوگوهای جاری اعلام کردهاند.
@bardegi57
@bardegi57
🔥17❤2👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💡فرار از آزادی⁉️
⁉️چرا انسانها ،
دیکتاتورها را به بت تبدیل میکنند؟
بر اساس نظریه اریک فروم Erich Fromm
سؤال این نیست که
چرا بعضی رهبران دیکتاتور میشوند؟
سؤال واقعی این است:
چرا بعضی انسانها به آنها دل میبندند؟
اریک فروم، روانشناس اجتماعی و
فیلسوف معروف، این سؤال را بعد از تجربه
فاشیسم و نازیسم بهطور جدی مطرح کرد.
او میخواست بفهمد که
چطور انسانهای معمولی، تحصیلکرده و
حتی مهربان، میتوانند حامی خشونت،
سرکوب و جنایت شوند.
⚡️@bardegi57
⁉️چرا انسانها ،
دیکتاتورها را به بت تبدیل میکنند؟
بر اساس نظریه اریک فروم Erich Fromm
سؤال این نیست که
چرا بعضی رهبران دیکتاتور میشوند؟
سؤال واقعی این است:
چرا بعضی انسانها به آنها دل میبندند؟
اریک فروم، روانشناس اجتماعی و
فیلسوف معروف، این سؤال را بعد از تجربه
فاشیسم و نازیسم بهطور جدی مطرح کرد.
او میخواست بفهمد که
چطور انسانهای معمولی، تحصیلکرده و
حتی مهربان، میتوانند حامی خشونت،
سرکوب و جنایت شوند.
⚡️@bardegi57
💯8❤2👍1💩1🤣1
Forwarded from حزب براندازان( موتا ها)
به نام ایران
این نامه خطاب به یک فرد یا حزب نیست؛ خطاب به همهی ایرانیانی است که هنوز برای سرنوشت ایران احساس مسئولیت میکنند.
موتا می گوید: «زندگی واقعی در خطرناک آغاز میشود.» بیایید این جمله را دقیقتر بفهمیم. انسان تا زمانی که هیچ خطری نکند، در چارچوب نظمی از پیشساخته زندگی میکند؛ نظمی که مسیر آن نه برای زندگی آزاد، بلکه برای حفظ قدرتِ استبداد طراحی شده است. این نظم با ترسی که در ذهن تو میکارد، بر تصمیمهایت حکومت میکند؛ ترس از انجام کار درست. برای بیرون آمدن از این وضعیت، پیش از هر چیز باید با همین ترس روبهرو شد.
باروخ اسپینوزا پرسیده بود: «چه کسی میداند مرزهای بدن انسان تا کجاست؟» امروز، در جهانی که تکنولوژی امتدادِ ارادهی ما شده است، این پرسش معنای تازهای دارد. با آنچه مارتین هایدگر درباره جهان تکنولوژیک مطرح میکرد، میتوان پرسید: آیا فاصلهی جغرافیایی هنوز بهانهای برای بیعملی است؟
واقعیت این است که امروز مرز حضور تغییر کرده است. کنش، فقط حضور فیزیکی در خیابان نیست. بسیاری از ایرانیان خارج از کشور احساس میکنند در میدان نیستند. اما سؤال واقعی این است: آیا نبودن در میدان فیزیکی، به معنای نداشتن نقش است؟
در هر دورهی تاریخی، لحظهای فرا میرسد که جامعه با خشونت ساختاری و سازمانیافته روبهرو میشود. در چنین شرایطی، یک پرسش جدی و بیتعارف مطرح میشود: آیا جامعهای که در معرض سرکوب است، بدون «تجهیز» و ایجاد «توان بازدارندگی» میتواند از خود محافظت کند؟ اینجاست که مسئولیت معنای سختتری به خود میگیرد. وقتی دشمن تا بن دندان مسلح است، تجهیزِ مبارزان و مسلح کردنِ ارادهها، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورتِ تاریخی برای بقاست.
در رمان ابله اثر داستایفسکی، شخصیتی مردی را میبیند که با وقار راه میرود و از خود میپرسد: «کی میتوانم چنین با غرور راه بروم؟» غرور واقعی در ظاهر نیست؛ از این آگاهی میآید که انسان در لحظههای مهم تاریخ، سهمِ واقعی خود را ادا کرده است. امروز بسیاری میتوانند استوری بگذارند یا در تجمعهای نمادین شرکت کنند. اینها بیارزش نیست، اما کافی هم نیست.
تعهد واقعی همیشه با نوعی هزینه همراه است. شعرهای هولدرلین از همین نقطه آغاز میشوند: جایی که انسان چیزی از «خود» را در راه چیزی بزرگتر میگذارد. امروز تکنولوژی فاصلهها را کم کرده است. امکان حمایتِ مستقیم و تجهیزِ نیروهایِ ایران بانان، از طریق ابزارهای امن دیجیتال، بیش از هر زمان دیگری در دسترس است. برای بسیاری از شما در خارج از کشور، خطرِ شخصی در مقایسه با مبارزان داخل، نزدیک به صفر است. اگر خطر برای تو حداقلی است و امکانِ اثرگذاریِ واقعی وجود دارد، سهم تو در مسلح کردنِ این جنبش چیست؟
تاریخ را کسانی نمیسازند که فقط «احساس» داشتند؛ تاریخ را کسانی میسازند که در لحظهی تصمیم، از منطقهی امن خود عبور کردند و اجازه ندادند دستانِ حقیقت، خالی بماند. غرور واقعی آن روزی به سراغ انسان میآید که بتواند با خود بگوید: من فقط تماشاگر نبودم.
پاینده ایران
این نامه خطاب به یک فرد یا حزب نیست؛ خطاب به همهی ایرانیانی است که هنوز برای سرنوشت ایران احساس مسئولیت میکنند.
موتا می گوید: «زندگی واقعی در خطرناک آغاز میشود.» بیایید این جمله را دقیقتر بفهمیم. انسان تا زمانی که هیچ خطری نکند، در چارچوب نظمی از پیشساخته زندگی میکند؛ نظمی که مسیر آن نه برای زندگی آزاد، بلکه برای حفظ قدرتِ استبداد طراحی شده است. این نظم با ترسی که در ذهن تو میکارد، بر تصمیمهایت حکومت میکند؛ ترس از انجام کار درست. برای بیرون آمدن از این وضعیت، پیش از هر چیز باید با همین ترس روبهرو شد.
باروخ اسپینوزا پرسیده بود: «چه کسی میداند مرزهای بدن انسان تا کجاست؟» امروز، در جهانی که تکنولوژی امتدادِ ارادهی ما شده است، این پرسش معنای تازهای دارد. با آنچه مارتین هایدگر درباره جهان تکنولوژیک مطرح میکرد، میتوان پرسید: آیا فاصلهی جغرافیایی هنوز بهانهای برای بیعملی است؟
واقعیت این است که امروز مرز حضور تغییر کرده است. کنش، فقط حضور فیزیکی در خیابان نیست. بسیاری از ایرانیان خارج از کشور احساس میکنند در میدان نیستند. اما سؤال واقعی این است: آیا نبودن در میدان فیزیکی، به معنای نداشتن نقش است؟
در هر دورهی تاریخی، لحظهای فرا میرسد که جامعه با خشونت ساختاری و سازمانیافته روبهرو میشود. در چنین شرایطی، یک پرسش جدی و بیتعارف مطرح میشود: آیا جامعهای که در معرض سرکوب است، بدون «تجهیز» و ایجاد «توان بازدارندگی» میتواند از خود محافظت کند؟ اینجاست که مسئولیت معنای سختتری به خود میگیرد. وقتی دشمن تا بن دندان مسلح است، تجهیزِ مبارزان و مسلح کردنِ ارادهها، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورتِ تاریخی برای بقاست.
در رمان ابله اثر داستایفسکی، شخصیتی مردی را میبیند که با وقار راه میرود و از خود میپرسد: «کی میتوانم چنین با غرور راه بروم؟» غرور واقعی در ظاهر نیست؛ از این آگاهی میآید که انسان در لحظههای مهم تاریخ، سهمِ واقعی خود را ادا کرده است. امروز بسیاری میتوانند استوری بگذارند یا در تجمعهای نمادین شرکت کنند. اینها بیارزش نیست، اما کافی هم نیست.
تعهد واقعی همیشه با نوعی هزینه همراه است. شعرهای هولدرلین از همین نقطه آغاز میشوند: جایی که انسان چیزی از «خود» را در راه چیزی بزرگتر میگذارد. امروز تکنولوژی فاصلهها را کم کرده است. امکان حمایتِ مستقیم و تجهیزِ نیروهایِ ایران بانان، از طریق ابزارهای امن دیجیتال، بیش از هر زمان دیگری در دسترس است. برای بسیاری از شما در خارج از کشور، خطرِ شخصی در مقایسه با مبارزان داخل، نزدیک به صفر است. اگر خطر برای تو حداقلی است و امکانِ اثرگذاریِ واقعی وجود دارد، سهم تو در مسلح کردنِ این جنبش چیست؟
تاریخ را کسانی نمیسازند که فقط «احساس» داشتند؛ تاریخ را کسانی میسازند که در لحظهی تصمیم، از منطقهی امن خود عبور کردند و اجازه ندادند دستانِ حقیقت، خالی بماند. غرور واقعی آن روزی به سراغ انسان میآید که بتواند با خود بگوید: من فقط تماشاگر نبودم.
پاینده ایران
❤16
😭29❤3💔2😁1
سعادت از آگاهی زاده میشود؛
زیرا انسانِ آگاه، جهان را نه از سر عادت، بلکه با فهم و انتخاب میبیند.
و آگاهی است که به رأی معنا میبخشد؛
رأیی که از شناخت برخیزد، صرفاً یک انتخاب نیست،
بلکه مسئولیتی آگاهانه در برابر سرنوشت خویش و جامعه است.
آنگاه که دانایی جای تقلید را بگیرد،
تصمیمها وزن پیدا میکنند
و آینده، نتیجه اندیشه میشود نه اتفاق.
پس سعادت، نه در داشتنِ حق انتخاب،
بلکه در فهمیدنِ چراییِ انتخابهاست.
⚡️@bardegi57
زیرا انسانِ آگاه، جهان را نه از سر عادت، بلکه با فهم و انتخاب میبیند.
و آگاهی است که به رأی معنا میبخشد؛
رأیی که از شناخت برخیزد، صرفاً یک انتخاب نیست،
بلکه مسئولیتی آگاهانه در برابر سرنوشت خویش و جامعه است.
آنگاه که دانایی جای تقلید را بگیرد،
تصمیمها وزن پیدا میکنند
و آینده، نتیجه اندیشه میشود نه اتفاق.
پس سعادت، نه در داشتنِ حق انتخاب،
بلکه در فهمیدنِ چراییِ انتخابهاست.
⚡️@bardegi57
👍11❤3
گزارش تکمیلی درباره راحله معینی؛ مخالفت با اتهامات و امتناع از امضا در مرحله تفهیم اتهام» بر اساس گزارش تکمیلی دریافتی از خانواده راحله معینی که در اختیار #خبرنامه_امیرکبیر قرار گرفته، در روزهای اخیر احراز هویت قضایی او در سامانه ثنا انجام شده و سپس مرحله تفهیم اتهام صورت گرفته است. اتهامات مطرحشده علیه او «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی کشور» عنوان شده است. با این حال، بنا بر گفته خانواده، راحله معینی هیچیک از این اتهامات را نپذیرفته و از امضای هرگونه برگه یا صورتجلسه خودداری کرده است. به گفته منابع نزدیک به او، همین عدم پذیرش و امضا نکردن، باعث طولانیتر شدن روند رسیدگی به پرونده شده است. راحله معینی، دانشآموخته مهندسی پزشکی دانشگاه پلیتکنیک تهران (امیرکبیر) و دانشجوی مقطع کارشناسیارشد مهندسی پزشکی در ایتالیا است که پیشتر گزارش شده بود در زندان قرچک نگهداری میشود. خانواده او پس از یک دوره بیخبری، با پیگیریهای مکرر توانستهاند اطلاعات محدودی از وضعیتش به دست آورند و نسبت به شرایط جسمی و روحی او ابراز نگرانی کردهاند.
⚡️@bardegi57
⚡️@bardegi57
❤17
تایمز اسرائیل به نقل از تحلیلگرانی که دادههای ردیابی پرواز را نظارت میکنند، نوشت ارتش آمریکا انتقال شش فروند دیگر جنگنده رادار گریز اف-۲۲ را به سمت خاورمیانه آغاز کرده است.
انتظار میرود این شش فروند اف-۲۲ در یک پایگاه نیروی هوایی در جنوب اسرائیل مستقر شوند؛ جایی که ۱۱ جنگنده رادارگریز دیگر دوشنبه پنجم اسفند در آنجا فرود آمدند. قرار بود ۱۲ فروند از این نوع جنگندهها دراین پایگاه فرود آیند اما یکی از آنها در راه به دلیل بروز مشکل فنی به پایگاه مبدا بازگشت.
بر اساس این گزارش، طبق دادههای ردیابی پرواز، این شش فروند اف-۲۲ صبح چهارشنبه ششم اسفند همراه با هواپیماهای سوخترسان از ایالات متحده به مقصد پایگاه هوایی نیروی هوایی سلطنتی لکنهیث در بریتانیا پرواز کردند.
⚡️@bardegi57
انتظار میرود این شش فروند اف-۲۲ در یک پایگاه نیروی هوایی در جنوب اسرائیل مستقر شوند؛ جایی که ۱۱ جنگنده رادارگریز دیگر دوشنبه پنجم اسفند در آنجا فرود آمدند. قرار بود ۱۲ فروند از این نوع جنگندهها دراین پایگاه فرود آیند اما یکی از آنها در راه به دلیل بروز مشکل فنی به پایگاه مبدا بازگشت.
بر اساس این گزارش، طبق دادههای ردیابی پرواز، این شش فروند اف-۲۲ صبح چهارشنبه ششم اسفند همراه با هواپیماهای سوخترسان از ایالات متحده به مقصد پایگاه هوایی نیروی هوایی سلطنتی لکنهیث در بریتانیا پرواز کردند.
⚡️@bardegi57
❤17🔥3