چند قرن بردگی

ساعت ۰۱:۱۲ صبح پنجشنبه، شیراز - صدای جنگنده و انفجار همچنان ادامه دارد.

⚡️@bardegi57

👏2

411 views21:45

پایان دادن به جنگ ایران بدون تغییر رژیم به کشتار خواهد انجامید
نوشتهٔ مایکل روبین

در سال ۱۹۶۰، سالوت سار — که بیشتر با نام پل پوت شناخته می‌شود — گروه خمرهای سرخ را در کامبوج تشکیل داد. پل پوت به مائو تسه‌تونگ و انقلاب فرهنگی چین به‌عنوان الگو نگاه می‌کرد. رهبر خمرها هم یک افراطی بود و هم یک ملی‌گرا. او می‌خواست جامعه را از نو بسازد و آن را از نفوذ غرب پاکسازی کند. همچنین نسبت به تایلند و ویتنام کینه‌های عمیق نژادی و مذهبی داشت.
وقتی خمرهای سرخ قدرت را به دست گرفتند، کارزار تروری را آغاز کردند که بیش از یک میلیون نفر را به کام مرگ کشاند، یعنی نزدیک به ۲۵ درصد جمعیت کشور. حتی در اوج این کشتار، گروه‌های مترقی و دانشگاهیان غربی این جنایات را انکار کردند، تلاش کردند آن‌ها را توجیه کنند، یا حتی غرب را مقصر ایجاد شرایط و فضای ایدئولوژیکی دانستند که خمرهای سرخ در آن عمل می‌کردند.
تقریباً ۸۰ سال پس از آنکه کمیته خدمات دوستان آمریکایی، سازمان غیردولتی کوئیکرها، به‌خاطر فعالیتش با اسیران جنگی در جنگ جهانی دوم جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، این گروه همچنان ادعای مشروعیت اخلاقی به‌عنوان برنده نوبل دارد. با این حال، آنچه می‌کوشد فراموش کند، حمایتش از خمرهای سرخ است. نوام چامسکی، زبان‌شناسی که بیشتر به‌خاطر انتقاد از سیاست خارجی آمریکا شناخته می‌شود، نیز جنایات خمرهای سرخ را انکار کرد و گزارش‌های رسانه‌های غربی را نادرست و اغراق‌آمیز دانست. او نوشت: «حتی اگر عکس‌ها واقعی بودند، می‌توان پرسید چرا مردم در کامبوج گاوآهن می‌کشند. دلیل روشن است... حمله وحشیانه آمریکا به کامبوج حتی جمعیت حیوانات را هم باقی نگذاشت» — استدلالی بی‌معنا برای سلب مسئولیت از خمرهای سرخ در برده‌سازی مردم کامبوج. گرت پورتر، پژوهشگر و روزنامه‌نگار، نیز این جنایات را انکار کرد. او در جلسه‌ای در کنگره در سال ۱۹۷۷ گفت: «من نمی‌توانم بپذیرم... که این یک واقعیت است که یک میلیون نفر به‌طور سیستماتیک کشته شده‌اند یا دولت کامبوج به‌طور سیستماتیک مردم خود را قتل‌عام می‌کند.» امروز، پورتر جنایات ایران را انکار می‌کند.

در حالی که جنگ در ایران ادامه دارد، هنوز مشخص نیست رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تا چه مدت آن را ادامه خواهد داد، با وجود اولتیماتوم ۲۱ مارس ۲۰۲۶ او به رهبری باقی‌مانده ایران برای بازگشایی تنگه هرمز یا از دست دادن نیروگاه‌هایشان. ترامپ، در نهایت، خود را به گفته‌هایش محدود نمی‌کند. او کارزار بمباران علیه حوثی‌ها را با اعلام پیروزی پایان داد، در حالی که این گروه همچنان پابرجا و توانمند باقی ماند. اگر ترامپ ادعا کند که برنامه هسته‌ای ایران نابود شده است، ممکن است اعلام موفقیت کند و به خانه بازگردد. یا اگر فردی وابسته به رژیم را برای امضای یک توافق موقت — مشابه مدل ونزوئلا — پیدا کند، حکومت روحانیون باقی خواهد ماند.

در اینجا خطر نهفته است: رژیم ایران پیش‌تر از ایدئولوژی برای توجیه کشتار شاید ۳۰ هزار مخالف استفاده کرده است، همان‌گونه که پل پوت زمانی در مقیاسی بزرگ‌تر انجام داد.

اگر ترامپ عقب‌نشینی کند، ممکن است رژیم به این نتیجه برسد که نه‌تنها می‌تواند جنایتی در مقیاس کامبوج انجام دهد، بلکه می‌تواند مترقی‌ها را نیز وادار کند که ایالات متحده را مقصر بدانند. کمیته خدمات دوستان آمریکایی هم‌اکنون آمریکا را محکوم و از ایران دفاع می‌کند. پورتر در کنفرانسی در تهران درباره «حقیقت ۱۱ سپتامبر» در کنار منکران هولوکاست شرکت کرده است. در همین حال، دانشگاهیان جلسات آموزشی برگزار می‌کنند تا اقدامات ایران را واکنشی به بی‌احترامی‌ها جلوه دهند، به‌جای آنکه اختیار و اراده مستقل رژیم را بپذیرند.

فعالان حقوق بشر ممکن است از ترامپ متنفر باشند، اما نباید دچار توهم شوند: پایان دادن به جنگ بدون تغییر رژیم ممکن است به کشتاری در ایران منجر شود که از زمان مغول‌ها تاکنون دیده نشده است.

⚡️@bardegi57

👌3💯2

451 views21:46