🔻بعد از ونزوئلا، هیچ کشوری در قاره آمریکا به اندازه کوبا تحت تاثیر تحولات کاراکاس قرار نگرفته است.

از سال ۱۹۹۹ و دیدار هوگو چاوز جوان با فیدل کاستروی سالخورده در فرودگاه هاوانا، دو کشور چشم‌انداز سیاسی مشترکی مبتنی بر سوسیالیسم دولتی داشته‌اند.

سال‌ها این پیوند دوجانبه عمیق‌تر شد؛ نفت خام ونزوئلا به این جزیره کمونیستی می‌رفت و در مقابل، پزشکان و کادر درمان کوبایی راهی ونزوئلا می‌شدند.

پس از مرگ آن دو نفر، نوبت به نیکولاس مادورو رسید؛ فردی که در کوبا آموزش دیده و تحت هدایت آن کشور قرار داشت و آقای چاوز او را شخصا به عنوان جانشین خود برگزیده بود. انتخابی که بخشی از دلیل آن، مقبولیت مادورو نزد برادران کاسترو بود. آقای مادورو برای انقلاب کوبا همان اندازه نماد تداوم بود که برای انقلاب ونزوئلا.

ادامه مطلب⬇️

📸 Getty/ EPA/ Reuters
https://bbc.in/4jtU0wO
@BBCPersian

🔻در شهر غزه، صدای آموختن کودکان بار دیگر شنیده می‌شود. چادرهایی که اکنون به‌عنوان کلاس‌های درس استفاده می‌شوند، پر سر و صدا و اندکی آشفته‌ هستند اما سرشار از زندگی‌اند. برخی از معلمان به تخته‌هایی اشاره می‌کنند که حروف انگلیسی روی آن نوشته شده است. دیگران از دانش‌آموزان می‌خواهند که جلو بیایند و کلمات عربی را بنویسند.

این به‌ هیچ‌وجه یک روز عادی مدرسه‌ای نیست. اما پس از آتش‌بس اسرائیل و حماس در ماه اکتبر، این یک شروع است.

پس از دو سال جنگ، صدای زمزمه درس‌ها و گفتگوی هم‌کلاسی‌ها در میان ویرانه‌ها چیزی طنین‌انداز شده که زمانی مدرسه لولوه عبدالوهاب القطامی در محله تل‌الهوا در جنوب‌غربی شهر غزه بود.

این مدرسه در ژانویه ۲۰۲۴ هدف حمله قرار گرفت و برای ماه‌ها پس از آن، محوطه‌اش به سرپناهی برای خانواده‌های آواره تبدیل شده بود. امروز، این مکان بار دیگر محل آموزش است. هرچند به شکل بسیار ابتدایی‌تری است.

دانش‌آموزان در حالی که به‌ صف راه می‌روند و دستان کوچک‌شان را روی شانه‌های یکدیگر گذاشته‌اند، لبخند بر لب به سمت کلاس‌های موقتی می‌روند.

ادامه مطلب⬇️
📸BBC/ GettyImages
https://bbc.in/49oJVwt
@BBCPersian