Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
● احضار کیوان صمیمی به دادسرای اوین و امتناع ایشان از حضور بعلت الزام پوشیدن لباس زندان ●
کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و از بازداشتشدگان روز جهانی کارگر محبوس در زندان اوین، روز یکشنبه ۲۹ فروردینماه از بابت پروندهای که در دوران حبس علیه ایشان گشوده شده به دادسرای اوین احضار شد. جناب صمیمی به دلیل اجبار به پوشیدن لباس زندان در زمان انتقال از رفتن به دادسرا امتناع کرده است.
@behnima
کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و از بازداشتشدگان روز جهانی کارگر محبوس در زندان اوین، روز یکشنبه ۲۹ فروردینماه از بابت پروندهای که در دوران حبس علیه ایشان گشوده شده به دادسرای اوین احضار شد. جناب صمیمی به دلیل اجبار به پوشیدن لباس زندان در زمان انتقال از رفتن به دادسرا امتناع کرده است.
@behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
🌅 #محمود_ملاکی دستگیر شد.
محمود ملاکی دبیر آموزش و پرورش بوشهر ، بازرس کانون صنفی فرهنگیان استان بوشهر، روز چهارشنبه 18 فروردین 1400 بوسیله ی اداره ی اطلاعات بوشهر دستگیر و بازداشت شد.
وی بیش از 13روز است ، در بازداشت به سر میبرد.
برابر گزارشات رسیده برای آزادی وی تا تشکیل دادگاه ،از خانواده ی وی نخست 500 میلیون تومان سپس یک میلیاردتومان وثیقه خواسته است.
یادآوری می شود ، آقای ملاکی صرفا به خاطر فعالیتهای صنفی دستگیر شده و کاملا بی گناه است
#نه_به_بازداشت_فعالین
.
🚩https://t.me/behnima
محمود ملاکی دبیر آموزش و پرورش بوشهر ، بازرس کانون صنفی فرهنگیان استان بوشهر، روز چهارشنبه 18 فروردین 1400 بوسیله ی اداره ی اطلاعات بوشهر دستگیر و بازداشت شد.
وی بیش از 13روز است ، در بازداشت به سر میبرد.
برابر گزارشات رسیده برای آزادی وی تا تشکیل دادگاه ،از خانواده ی وی نخست 500 میلیون تومان سپس یک میلیاردتومان وثیقه خواسته است.
یادآوری می شود ، آقای ملاکی صرفا به خاطر فعالیتهای صنفی دستگیر شده و کاملا بی گناه است
#نه_به_بازداشت_فعالین
.
🚩https://t.me/behnima
● بیانیهٔ جمعی از فعالان مدنی جهت حمایت از حق حیات محمد نوریزاد و محکومیت رفتارهای غیرقانونی و غیرانسانی صورت گرفته با او ●
● چکیدهٔ بیانیه:
[ متأسفانه باخبر شدهایم که پس از انتقال محمد نوریزاد در پی آخرین بیهوشی وی به بیمارستان لقمان تهران، فردی لباسشخصی با روشی تجاوزگونه مادهای را به زور به عضو تناسلی ایشان تزریق کرده است و پس از بازگرداندن ایشان به زندان، مسئولان زندان از اعزام ایشان به پزشکی قانونی استنکاف کردهاند. با توجه به اینکه هنوز تجربهٔ تلخ مرگ بهنام محجوبی در پی اقدامات سوء مسئولان زندان در بیمارستان لقمان در ذهنمان کمرنگ نشده؛ ]
انتظار میرود با توجه به موقعیت خطرناک محمد نوریزاد و در جهت جلوگیری ازتکرار فاجعهای دیگر، مقامات زندان با آزاد کردن ایشان و رفع نگرانی از خانواده و فرزندانش از ایجاد فاجعهٔ انسانیای دیگری جلوگیری نمایند. مسلماً هر اتفاق ناگواری برای محمد نوریزاد، هزینهٔ سنگینی برای نظام قضایی ایران در پی خواهد داشت؛ به ویژه اینکه همسر و دختر او نیز اکنون به علت ابتلا به کرونا امکان ملاقات با او و پیگیری وضعیتش را ندارند.
امضاکنندگان این نامه امیدوارند علیرغم ساز و کارهای غیرحقوقی بسیار در دستگاه قضایی، دست کم برای کاهش بحرانهای این قوه و نظام جمهوری اسلامی، ناشی از روندی که با امتدادش چیزی جز مرگ محمد نوریزاد نیست، با تجدیدنظر در رفتار خود، خدای نکرده امکان حیات را از این زندانی سلب ننمایید.
مسلماً عدم آزادی محمد نوریزاد در این شرایط خطرناک، هیچ توجیهی ندارد و قوهٔ قضائیه و مقامات قضایی مسئول هرگونه فاجعهٔ احتمالی پیرامون زندگی ایشان خواهند بود. ما امضاکنندگان این نامه امیدواریم با عنایت به وضعیت بسیار حاد وی، انتشار این نامه، کارگر افتد و هرچه زودتر او به آغوش خانوادهٔ خود باز گشته و شاهد تکرار فاجعهای دیگر در زندانهای جمهوری اسلامی نباشیم.
● جمعی از امضاکنندگان:
عبدالفتاح سلطانی / جعفر پناهی / نرگس محمدی / محمود بهشتی لنگرودی / جعفر عظیمزاده / ابوالفضل قدیانی / معصومه دهقان / پوران ناظمی / شهناز اکملی / محمد کریمبیگی / حوریه فرجزاده / حمید آصفی / حسین کروبی / شهین مهینفر
@behnima
● چکیدهٔ بیانیه:
[ متأسفانه باخبر شدهایم که پس از انتقال محمد نوریزاد در پی آخرین بیهوشی وی به بیمارستان لقمان تهران، فردی لباسشخصی با روشی تجاوزگونه مادهای را به زور به عضو تناسلی ایشان تزریق کرده است و پس از بازگرداندن ایشان به زندان، مسئولان زندان از اعزام ایشان به پزشکی قانونی استنکاف کردهاند. با توجه به اینکه هنوز تجربهٔ تلخ مرگ بهنام محجوبی در پی اقدامات سوء مسئولان زندان در بیمارستان لقمان در ذهنمان کمرنگ نشده؛ ]
انتظار میرود با توجه به موقعیت خطرناک محمد نوریزاد و در جهت جلوگیری ازتکرار فاجعهای دیگر، مقامات زندان با آزاد کردن ایشان و رفع نگرانی از خانواده و فرزندانش از ایجاد فاجعهٔ انسانیای دیگری جلوگیری نمایند. مسلماً هر اتفاق ناگواری برای محمد نوریزاد، هزینهٔ سنگینی برای نظام قضایی ایران در پی خواهد داشت؛ به ویژه اینکه همسر و دختر او نیز اکنون به علت ابتلا به کرونا امکان ملاقات با او و پیگیری وضعیتش را ندارند.
امضاکنندگان این نامه امیدوارند علیرغم ساز و کارهای غیرحقوقی بسیار در دستگاه قضایی، دست کم برای کاهش بحرانهای این قوه و نظام جمهوری اسلامی، ناشی از روندی که با امتدادش چیزی جز مرگ محمد نوریزاد نیست، با تجدیدنظر در رفتار خود، خدای نکرده امکان حیات را از این زندانی سلب ننمایید.
مسلماً عدم آزادی محمد نوریزاد در این شرایط خطرناک، هیچ توجیهی ندارد و قوهٔ قضائیه و مقامات قضایی مسئول هرگونه فاجعهٔ احتمالی پیرامون زندگی ایشان خواهند بود. ما امضاکنندگان این نامه امیدواریم با عنایت به وضعیت بسیار حاد وی، انتشار این نامه، کارگر افتد و هرچه زودتر او به آغوش خانوادهٔ خود باز گشته و شاهد تکرار فاجعهای دیگر در زندانهای جمهوری اسلامی نباشیم.
● جمعی از امضاکنندگان:
عبدالفتاح سلطانی / جعفر پناهی / نرگس محمدی / محمود بهشتی لنگرودی / جعفر عظیمزاده / ابوالفضل قدیانی / معصومه دهقان / پوران ناظمی / شهناز اکملی / محمد کریمبیگی / حوریه فرجزاده / حمید آصفی / حسین کروبی / شهین مهینفر
@behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تهران پل امیر کبیر همین امروز سقوط کرد
اخباروگزارشات_کارگری_اول_اردیبهشت_ماه_1400.doc
1.7 MB
اخباروگزارشات کارگری اول اردیبهشت ماه 1400.doc
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیویی دیگر از تجمع کسبه پاساژ علاالدین تهران با شعار "زندانی سیاسی آزاد باید گردد"
این شهروندان در اعتراض به پلمب مغازه هایشان و بسته شدن پاساژ مذکور، در مقابل این مرکز خرید دست به تجمع گسترده ای زدند و در حمایت از زندانیان سیاسی شعار "زندانی سیاسی آزاد باید گردد" را سر دادند.
تجمع این شهروندان با حضور نیروهای انتظامی همراه بوده است.
@behnima
این شهروندان در اعتراض به پلمب مغازه هایشان و بسته شدن پاساژ مذکور، در مقابل این مرکز خرید دست به تجمع گسترده ای زدند و در حمایت از زندانیان سیاسی شعار "زندانی سیاسی آزاد باید گردد" را سر دادند.
تجمع این شهروندان با حضور نیروهای انتظامی همراه بوده است.
@behnima
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
یک ماه است "پای مصنوعی" زندانی سیاسی #عبدالرسول_مرتضوی را گرفته و به او پس نمیدهند. در زندان رجاییشهر برای انتقال اجباریاش او را صدا کرده و بهانه تحویل "پا"، از بند خارج و به مکان دیگری منتقل کردهاند.
او پایش را در جبهه از دست داده است.
شرح ماجرا:
واقعیت تلخ دربارهی "پایی که جا ماند"!
در حیاط زندان در حال آشنا شدن و گفت و گو بودیم. از پیشینهاش میگفت؛ و از اینکه در هفده سالگی پایاش را در جبهه از دست داده بود؛ و اینکه در اواخر دههی شصت نظرش به کلی عوض شده بود و ... خیلی چیزهای دیگر. در عین اینکه نه با روش او موافق بودم و نه با هدف او (و این را در عین احترام، صراحتا به او گفتم) به سخنانش گوش سپرده بودم که خود از ملزومات آشنایی در محیط محدود زندان است. یک ماهی میشد که از اوین به رجایی شهر منتقل شده بود، اما هنوز پای مصنوعیاش را که هنگام انتقال از او گرفته بودند به او نداده بودند. در قرنطینه و بندی دیگر، سه هفتهای در شرایطی سخت نگهاش داشته بودند و تازه یک هفتهای میشد که به بند عمومی سیاسی منتقل شده بود. در میانهی سخن بودیم که یکی از پاسداربندها صدایش کرد. با تکیه به دو چوب زیر بغلش بلند شد و تا خروجی حیاط به راهروی ساختمان، عصا زنان رفت. بعد از گفت و گوی کوتاهی، از آن فاصله رو کرد به من، دستی تکان داد و با لبخندی گفت: "میگویند پایم را آوردهاند، باید بروم تحویل بگیرم."
بلند شدم و با هم تا طبقهی دوم رفتیم تا برود به "زیر هشت" (محل استقرار پاسداربندها یا افسر نگهبان). پیش از رفتن از من خواست که آیا میتوانم به بند بروم و از هم اتاقیهایش بخواهم جوراب مخصوص پای مصنوعیاش را بدهند؟ سریع رفتم و با یک لنگه جورابی که بسیار پهنتر از جورابهای عادی مینمود برگشتم. وقتی رفت، خوشحال بودیم که پای او را بالاخره بعد از یک ماه آوردهاند تا به او بدهند، اما... چند دقیقهای بیشتر از رفتنش نگذشته بود که از همان «زیر هشت» گفتند: وسایل آقای مرتضوی را از اتاقش جمع کنید و بدهید بیاید!
بله... تمام آنچه دربارهی دادن پای مصنوعیاش گفته بودند فریبی بیش نبود، فقط برای آنکه به آن بهانه بیسر و صدا او را از بند ببرند و به دلایل از نظر خودشان تنبیهی به بخش دیگری منتقل کنند.
***
جناب آقای سازمان زندانها! متأسفانه فریب و نیرنگ در سازمان شما به ابزاری عادی و پرکاربرد در برخورد با زندانیان سیاسی بدل شده است این دیگر رویهای سازمانی شده که به زندانی بگویند ملاقاتی دارد، یا میخواهند ببرندش بهداری یا ... و بعد ناگهان زندانی ببیند سر از انفرادی در آورده است! یا از ماشین انتقال به زندان دیگر یا بازداشتگاههای بازجویی برای پروندهای جدید و غیره. حیلهپردازی و ریاکاری چنان تا مغز استخوان سیستم نفوذ کرده که دیگر سادهترین امور نیز به پیچیدهترین شعبدهها برگزار میشود و این حد از نزول اخلاقی به امری مرسوم، پذیرفته و هنجار تبدیل شده – ظاهرا شما به آن می گویید "خدعه"! – و پنداری دیگر هیچ حد ومرز و حرمتی هم در مسیر آن لحاظ نمیشود.
روزی که قرار بود او پایش را در میدان نبرد جا بگذارد، اگر کمی پیشترش تصویر این آینده را نشاناش میدادند که چگونه این سیستم روزی با وعده مزورانه آوردن پای مصنوعیاش او را برای انتقال از بخشی به بخش دیگر زندان فریب خواهد داد، فکر میکنید او چه حالی میشد؟ آیا دیگر قدمی از قدم بر میداشت؟
مدیران ارشد سازمان زندانها مشخص کنند برای تامین اهدافی دم دستی در اموری روزمره قرار است سقوط اخلاقی تا چه حضیضی را توجیه کنند و آیا اصلا حد و مرزی برای چنین سقوطی قائل هستند یا خیر؟ به نظر میرسد "سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی" قوه قضائیه "خود پیش و بیش از هر کس به "تربیت" شدن نیاز دارند.
با کمال تاسف
#فرهاد_میثمی
یکم اردیبهشت ۱۴۰۰
بند ۴ زندان رجایی شهر
او پایش را در جبهه از دست داده است.
شرح ماجرا:
واقعیت تلخ دربارهی "پایی که جا ماند"!
در حیاط زندان در حال آشنا شدن و گفت و گو بودیم. از پیشینهاش میگفت؛ و از اینکه در هفده سالگی پایاش را در جبهه از دست داده بود؛ و اینکه در اواخر دههی شصت نظرش به کلی عوض شده بود و ... خیلی چیزهای دیگر. در عین اینکه نه با روش او موافق بودم و نه با هدف او (و این را در عین احترام، صراحتا به او گفتم) به سخنانش گوش سپرده بودم که خود از ملزومات آشنایی در محیط محدود زندان است. یک ماهی میشد که از اوین به رجایی شهر منتقل شده بود، اما هنوز پای مصنوعیاش را که هنگام انتقال از او گرفته بودند به او نداده بودند. در قرنطینه و بندی دیگر، سه هفتهای در شرایطی سخت نگهاش داشته بودند و تازه یک هفتهای میشد که به بند عمومی سیاسی منتقل شده بود. در میانهی سخن بودیم که یکی از پاسداربندها صدایش کرد. با تکیه به دو چوب زیر بغلش بلند شد و تا خروجی حیاط به راهروی ساختمان، عصا زنان رفت. بعد از گفت و گوی کوتاهی، از آن فاصله رو کرد به من، دستی تکان داد و با لبخندی گفت: "میگویند پایم را آوردهاند، باید بروم تحویل بگیرم."
بلند شدم و با هم تا طبقهی دوم رفتیم تا برود به "زیر هشت" (محل استقرار پاسداربندها یا افسر نگهبان). پیش از رفتن از من خواست که آیا میتوانم به بند بروم و از هم اتاقیهایش بخواهم جوراب مخصوص پای مصنوعیاش را بدهند؟ سریع رفتم و با یک لنگه جورابی که بسیار پهنتر از جورابهای عادی مینمود برگشتم. وقتی رفت، خوشحال بودیم که پای او را بالاخره بعد از یک ماه آوردهاند تا به او بدهند، اما... چند دقیقهای بیشتر از رفتنش نگذشته بود که از همان «زیر هشت» گفتند: وسایل آقای مرتضوی را از اتاقش جمع کنید و بدهید بیاید!
بله... تمام آنچه دربارهی دادن پای مصنوعیاش گفته بودند فریبی بیش نبود، فقط برای آنکه به آن بهانه بیسر و صدا او را از بند ببرند و به دلایل از نظر خودشان تنبیهی به بخش دیگری منتقل کنند.
***
جناب آقای سازمان زندانها! متأسفانه فریب و نیرنگ در سازمان شما به ابزاری عادی و پرکاربرد در برخورد با زندانیان سیاسی بدل شده است این دیگر رویهای سازمانی شده که به زندانی بگویند ملاقاتی دارد، یا میخواهند ببرندش بهداری یا ... و بعد ناگهان زندانی ببیند سر از انفرادی در آورده است! یا از ماشین انتقال به زندان دیگر یا بازداشتگاههای بازجویی برای پروندهای جدید و غیره. حیلهپردازی و ریاکاری چنان تا مغز استخوان سیستم نفوذ کرده که دیگر سادهترین امور نیز به پیچیدهترین شعبدهها برگزار میشود و این حد از نزول اخلاقی به امری مرسوم، پذیرفته و هنجار تبدیل شده – ظاهرا شما به آن می گویید "خدعه"! – و پنداری دیگر هیچ حد ومرز و حرمتی هم در مسیر آن لحاظ نمیشود.
روزی که قرار بود او پایش را در میدان نبرد جا بگذارد، اگر کمی پیشترش تصویر این آینده را نشاناش میدادند که چگونه این سیستم روزی با وعده مزورانه آوردن پای مصنوعیاش او را برای انتقال از بخشی به بخش دیگر زندان فریب خواهد داد، فکر میکنید او چه حالی میشد؟ آیا دیگر قدمی از قدم بر میداشت؟
مدیران ارشد سازمان زندانها مشخص کنند برای تامین اهدافی دم دستی در اموری روزمره قرار است سقوط اخلاقی تا چه حضیضی را توجیه کنند و آیا اصلا حد و مرزی برای چنین سقوطی قائل هستند یا خیر؟ به نظر میرسد "سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی" قوه قضائیه "خود پیش و بیش از هر کس به "تربیت" شدن نیاز دارند.
با کمال تاسف
#فرهاد_میثمی
یکم اردیبهشت ۱۴۰۰
بند ۴ زندان رجایی شهر
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
🔴 تجمع اعتراضی داروسازان در تبریز
▪️روز چهارشنبه اول اردبیهشت دانشجویان داروسازی تبریز در واکنش به حقوق تضییع شده داروسازان و اعتراض به بی توجهی انجمن داروخانه داران تبریز مقابل ساختمان معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی تبریز تجمع اعتراضی برپا کردند.
#اعتراضات_سراسری
@behnima
▪️روز چهارشنبه اول اردبیهشت دانشجویان داروسازی تبریز در واکنش به حقوق تضییع شده داروسازان و اعتراض به بی توجهی انجمن داروخانه داران تبریز مقابل ساختمان معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی تبریز تجمع اعتراضی برپا کردند.
#اعتراضات_سراسری
@behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
❤️کشورهایی که اعدام را برای کلیه جرائم لغو کردهاند: ۱۰۸ 🚫کشورهایی که اعدام را برای جرائم عادی لغو کردهاند: ۸ ⛔️کشورهایی که اعدام را در عمل متوقف کردهاند: ۲۸
☀️💪رویای ما پیوستن مجریان بزرگ اعدام در جهان چین، ایران، مصر، عراق، عربستان سعودی و آمریکا به فهرست بالا 👆 است.
@behnima
☀️💪رویای ما پیوستن مجریان بزرگ اعدام در جهان چین، ایران، مصر، عراق، عربستان سعودی و آمریکا به فهرست بالا 👆 است.
@behnima
Audio
🔴 فوری؛ صدای آرش هنرور شجاعی از کمپ توزلا و خطر دیپورت وی طی ساعات آینده... لطفا منتشر کنید...
امروز پنجشنبه ۲۲ آوریل ۲۰۲۱؛ ساعتی قبل آرش هنرور شجاعی، زندانی سیاسی سابق که هماکنون در کمپ توزلا در استانبول در بازداشت نیروهای امنیتی ترکیه قرار دارد، با ارسال این پیام گفت؛
" من هشدار می دهم؛ دولت ترکیه می داند من مریض هستم و اگر من به ایران دیپورت شوم دولت ترکیه، رسانه ها، افکار عمومی، سازمان های حقوق بشری و سازمان ملل مقصر هستند."
دیروز برای دومین بار یکی از مأموران کمپ توزلا با آرش صحبت کرده که آمادهی دیپورت به ایران از راه هوایی باشد. به آرش هشدار داده شده درصورت مقاومت به کمپ شهر وان منتقل و از طریق مرز زمینی به ایران دیپورت خواهد شد.
"صدای پناهجویان ایرانی در ترکیه باشیم.
https://t.me/behnima
امروز پنجشنبه ۲۲ آوریل ۲۰۲۱؛ ساعتی قبل آرش هنرور شجاعی، زندانی سیاسی سابق که هماکنون در کمپ توزلا در استانبول در بازداشت نیروهای امنیتی ترکیه قرار دارد، با ارسال این پیام گفت؛
" من هشدار می دهم؛ دولت ترکیه می داند من مریض هستم و اگر من به ایران دیپورت شوم دولت ترکیه، رسانه ها، افکار عمومی، سازمان های حقوق بشری و سازمان ملل مقصر هستند."
دیروز برای دومین بار یکی از مأموران کمپ توزلا با آرش صحبت کرده که آمادهی دیپورت به ایران از راه هوایی باشد. به آرش هشدار داده شده درصورت مقاومت به کمپ شهر وان منتقل و از طریق مرز زمینی به ایران دیپورت خواهد شد.
"صدای پناهجویان ایرانی در ترکیه باشیم.
https://t.me/behnima
اخباروگزارشات_کارگری_2_اردیبهشت_ماه_1400.doc
683.5 KB
اخباروگزارشات کارگری 2 اردیبهشت ماه 1400.doc
یورش به خانه ی رضا اسدی
نیروهای امنیتی یا سارقان سازمان یافته ی مسلح ،
صبح روز چهارشنبه اول اردیبهشت به خانه ی رضا اسدی کنشگر سیاسی در شهر سیرجان یورش برده و او را با خود بردند.
این سارقان مسلح حتا در برخورد با اعضای خانواده ی اقای اسدی از شوکر برقی استفاده کرده و رفتارشان بسیار وحشیانه بود.
سارقان مسلح همچنین خانه ی اقای اسدی را شخم زده و با ایجاد وحشت در بین اعضای خانواده انچه را خواستند با خود بردند.
شایان توجه است پدر اقای اسدی از شهدای جنگ است و معلوم نیست سارقان مسلح او را به کجا برده اند.
روز به روز به تعداد زندانیان اضافه می شود
زندانیان عقیدتی سیاسی را ازاد کنید
https://t.me/behnima
نیروهای امنیتی یا سارقان سازمان یافته ی مسلح ،
صبح روز چهارشنبه اول اردیبهشت به خانه ی رضا اسدی کنشگر سیاسی در شهر سیرجان یورش برده و او را با خود بردند.
این سارقان مسلح حتا در برخورد با اعضای خانواده ی اقای اسدی از شوکر برقی استفاده کرده و رفتارشان بسیار وحشیانه بود.
سارقان مسلح همچنین خانه ی اقای اسدی را شخم زده و با ایجاد وحشت در بین اعضای خانواده انچه را خواستند با خود بردند.
شایان توجه است پدر اقای اسدی از شهدای جنگ است و معلوم نیست سارقان مسلح او را به کجا برده اند.
روز به روز به تعداد زندانیان اضافه می شود
زندانیان عقیدتی سیاسی را ازاد کنید
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
ادامه بی خبری از معلم زندانی ارژنگ داودی
#ارژنگ_داوودی زندانی سیاسی، معلم، شاعر و نویسنده علی رغم کهولت سن و بیماری از سال ۱۳۸۲ به مدت ۱۸ سال است بدون "یک روز مرخصی" در زندانهای رژیم جمهوری اسلامی است. در این سالها تحت انواع شکنجه، فشار و تبعید به بدترین زندانها از جمله زندان زاهدان، قرار گرفته. حتی خانواده ی وی نیز از فشارها و ارعاب رژیم جمهوری اسلامی در امان نبودند.
او در این سالها به زندانهای مختلفی در شهرهای مختلف تبعید شده است اما از فروردین ۱۳۹۸ هیچ اطلاعی از او در دست نیست و کسی نمیداند کجا نگهداری میشود. در این مدت بی خبری چند مرتبه تعدادی از زندانیان عادی با بهنام ابراهیم زاده و یکی دیگر از زندانیان سیاسی سابق تماس گرفته و به نام ارژنگ داودی درخواست پول کرده اند. یکی از همبندی های سابق ارژنگ داوودی دو مرتبه برای این زندانی عادی (که ادعا داشته این پول برای ارژنگ داودی است) هر بار مبلغ پانصد هزارتومان واریز کرده. بعد از این واریز، بار دیگر همین زندانیان عادی از زندان های زابل تماس گرفتند و این بار درخواست مبالغ زیادی تا ۱۰ میلیون کردند. بارها خود به شخصه به دوستان متذکر شدم که به این اشخاص نباید اعتماد کرد اگر مطمئن باشیم که این درخواست کمک مالی واقعا از طرف ارژنگ داوودی است این مبلغ پول را براش تهیه میکنیم
اما از آنجایی که این زندانیان عادی که به نام ارژنگ داوودی درخواست کمک مالی میکنند هیچ گونه اطلاعاتی از ارژنگ و وضعیت او نمیگویند، به نظر میرسد که بیشتر قصد سوءاستفاده از وضعیت ارژنگ داودی و هم بندیهای سابق وی را دارند. ارژنگ داوودی در حدود دو سال است که در بی خبری کامل است و اجازه ی هیچ گونه تماسی به وی داده نمیشود.
#نه_به_زندان_و_شکنجه
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@behnima
#ارژنگ_داوودی زندانی سیاسی، معلم، شاعر و نویسنده علی رغم کهولت سن و بیماری از سال ۱۳۸۲ به مدت ۱۸ سال است بدون "یک روز مرخصی" در زندانهای رژیم جمهوری اسلامی است. در این سالها تحت انواع شکنجه، فشار و تبعید به بدترین زندانها از جمله زندان زاهدان، قرار گرفته. حتی خانواده ی وی نیز از فشارها و ارعاب رژیم جمهوری اسلامی در امان نبودند.
او در این سالها به زندانهای مختلفی در شهرهای مختلف تبعید شده است اما از فروردین ۱۳۹۸ هیچ اطلاعی از او در دست نیست و کسی نمیداند کجا نگهداری میشود. در این مدت بی خبری چند مرتبه تعدادی از زندانیان عادی با بهنام ابراهیم زاده و یکی دیگر از زندانیان سیاسی سابق تماس گرفته و به نام ارژنگ داودی درخواست پول کرده اند. یکی از همبندی های سابق ارژنگ داوودی دو مرتبه برای این زندانی عادی (که ادعا داشته این پول برای ارژنگ داودی است) هر بار مبلغ پانصد هزارتومان واریز کرده. بعد از این واریز، بار دیگر همین زندانیان عادی از زندان های زابل تماس گرفتند و این بار درخواست مبالغ زیادی تا ۱۰ میلیون کردند. بارها خود به شخصه به دوستان متذکر شدم که به این اشخاص نباید اعتماد کرد اگر مطمئن باشیم که این درخواست کمک مالی واقعا از طرف ارژنگ داوودی است این مبلغ پول را براش تهیه میکنیم
اما از آنجایی که این زندانیان عادی که به نام ارژنگ داوودی درخواست کمک مالی میکنند هیچ گونه اطلاعاتی از ارژنگ و وضعیت او نمیگویند، به نظر میرسد که بیشتر قصد سوءاستفاده از وضعیت ارژنگ داودی و هم بندیهای سابق وی را دارند. ارژنگ داوودی در حدود دو سال است که در بی خبری کامل است و اجازه ی هیچ گونه تماسی به وی داده نمیشود.
#نه_به_زندان_و_شکنجه
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@behnima