کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
2.65K subscribers
27.9K photos
23.9K videos
1.5K files
27.6K links
Contact Admin: @Koneshgaran12
Download Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
ادامه بی خبری از معلم زندانی ارژنگ داودی

#ارژنگ_داوودی زندانی سیاسی، معلم، شاعر و نویسنده علی رغم کهولت سن و بیماری از سال ۱۳۸۲ به مدت ۱۸ سال است بدون "یک روز مرخصی" در زندانهای رژیم جمهوری اسلامی است. در این سالها تحت انواع شکنجه، فشار و تبعید به بدترین زندانها از جمله زندان زاهدان، قرار گرفته. حتی خانواده ی وی نیز از فشارها و ارعاب رژیم جمهوری اسلامی در امان نبودند.
او در این سال‌ها به زندان‌های مختلفی در شهرهای مختلف تبعید شده است اما از فروردین ۱۳۹۸ هیچ اطلاعی از او در دست نیست و کسی نمی‌داند کجا نگهداری می‌شود. در این مدت بی خبری چند مرتبه تعدادی از زندانیان عادی با بهنام ابراهیم زاده و یکی دیگر از زندانیان سیاسی سابق تماس گرفته و به نام ارژنگ داودی درخواست پول کرده اند. یکی از همبندی های سابق ارژنگ داوودی دو مرتبه برای این زندانی عادی (که ادعا داشته این پول برای ارژنگ داودی است) هر بار مبلغ پانصد هزارتومان واریز کرده. بعد از این واریز، بار دیگر همین زندانیان عادی از زندان های زابل تماس گرفتند و این بار درخواست مبالغ زیادی تا ۱۰ میلیون کردند. بارها خود به شخصه به دوستان متذکر شدم که به این اشخاص نباید اعتماد کرد اگر مطمئن باشیم که این درخواست کمک مالی واقعا از طرف ارژنگ داوودی است این مبلغ پول را براش تهیه میکنیم
اما از آنجایی که این زندانیان عادی که به نام ارژنگ داوودی درخواست کمک مالی میکنند هیچ گونه اطلاعاتی از ارژنگ و وضعیت او نمیگویند، به نظر میرسد که بیشتر قصد سوءاستفاده از وضعیت ارژنگ داودی و هم بندیهای سابق وی را دارند. ارژنگ داوودی در حدود دو سال است که در بی خبری کامل است و اجازه ی هیچ گونه تماسی به وی داده نمیشود.

#نه_به_زندان_و_شکنجه
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@behnima
توییت «دیدبان ملل متحد» (UN Watch) در صفحه ی توییتر این سازمان: جمهوری اسلامی ایران تاریخ دادگاه دو زندانی دو تابعیتی (مهران رئوف فعال کارگری و فعال زنان ناهید تقوی روز ۸ اردیبهشت )را تعیین کرد؛(دادسرای انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری) در حالی که این رژیم همچنان از زندانی کردن اتباع خارجی به عنوان اهرم سیاسی استفاده می کند. جمهوری اسلامی ایران، یکی از اعضای منتخب در کمسیون عدالت کیفری سازمان ملل متحد است.
#نه_به_بازداشت_فعالان
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#مهران_رئوف
#ناهید_تقوی

@behnima
💎
به نام خدای آزادی

روزهای نگرانی و دلواپسی...
نزدیک دو سال بازداشت غیرقانونی
چهار ماه انفرادی
زخم های هر روزه
۴۲ روز اعتصاب غذا
۴۰ روز اعتصاب دارو
بیهوشی های مکرر
و ۷ ماه قطع تلفن
کافی بوده و هست که ایشان را از پا درآورد؛ دیگر چه نیازی به آمپول بود؟!
او را در حال بیهوشی بدون اطلاع خانواده هرجا می خواهید می برید!، هر بلایی سر ایشان می آورید!، و هیچ پاسخگو هم نیستید! و حتی در این هفته که ما گرفتار کرونا هستیم، اجازه حتی یک تماس تلفنی را نداده اید!! براستی شما از کدام قبیله اید؟!!
به هر حال شما مسئول جان ایشان هستید،
و هرچه زودتر ایشان را آزاد کنید تا فاجعه ببار نیامده.

زندانیان سیاسی را آزاد کنید.
علی نوری زاد را آزاد کنید.
محمد نوری زاد را آزاد کنید.
زندانیان بی گناه را آزاد کنید.

فاطمه ملکی
۳ اردیبهشت ۱۴۰۰@behnima
🔴 ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، روایت یکی از خانواده‌های خاوران:

«امروز که به خاوران رفتم با شرایطی بسیار تلخ و دردناک روبرو شدم. در قطعه بالایی خاوران، بر گورهای جمعی عزیزان ما و در کنار قطعه بهایی ها تعدادی گور کنده و به نظر می‌رسید که دو بهایی را در آن جا دفن کرده اند. شوربختانه به تازگی بهائیان که فوت می کنند، سازمان بهشت زهرا که زیر نظر شهرداری است، اجازه دفن به بهاییان در محلی که هنوز جای زیادی برای دفن بهاییان دارند نمی‌دهد و آن ها را وادار کرده‌اند که مرده های شان را در خاوران در قطعه گروهی اعدام شدگان دفن کنند. برای ما خانواده ها بسیار غم انگیز و ناراحت کننده است. حتی جای پدر، مادر، همسر، برادر و خواهرمان را نمی دانیم. تلاش‌های بسیاری نیز کرده ایم تا بدانیم که آن‌ها را کجا دفن کرده‌اند، ولی هیچ جوابی تا به حال به ما نداده‌اند و خاوران مثل همیشه خاری در چشمان شان است.»

@behnima
گزارش کوتاهی از آخرین وضعیت دانشجوی زندانی سمیه کارگر .
در تاریخ ۲۵ مهرماه ۹۹ توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. ماموران در حین بازداشت اقدام به تفتیش منزل این شهروند کرده و برخی از وسایل شخصی او ازجمله لپ‌تاپ و تلفن همراه وی را ضبط کرده و با خود بردند.
سمیه کارگر که از یک بیماری نادر چشمی رنج می‌برد، از زمان بازداشت از رسیدگی پزشکی و دسترسی به داروهای خود محروم مانده است. به گفته یک منبع مطلع سمیه کارگر به دلیل این بیماری تحت درمان متخصصین چشم در کشور فرانسه بود و آخرین ویزای پزشکی‌اش ایشان در ماه نوامبر ۲۰۲۰ صادر شده و مقامات قضائی از پرونده جسمی و چشمی خانم سمیه کارگر اطلاع دارند و ایشان نزدیک به ۱۹۰ روز است که در زندان بسر میبرد و بخانواده اطلاع داده شده که با قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی ازاد شود و متاسفانه خانواده ایشان نمی تونند چنین وثیقه سنگینی را تهیه کنند و کماکان در زندان است.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

@behnima
دو شهروند بلوچ توسط نیروهای امنیتی در زاهدان بازداشت شدند


دو شهروند بلوچ طی دو هفته گذشته شهروند در شهرستان زاهدان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدند.

بیبرگ شه‌بخش، روز سه‌شنبه ۳۱ فروردین ماه ۱۴۰۰، به دلیل مشارکت در اعتراضات مردمی توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه زاهدان بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

https://t.me/behnima
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔷ویدئویی از یک کودک کار در سایت تخلیه زباله‌ در کنار تالاب بین‌المللی شادگان استان خوزستان در رسانه‌های اجتماعی همرسانی شده است‌ که او در پاسخ به علت‌ جمع آوری زباله می‌گوید: "پدرم‌ سکته‌ کرده و افتاده در خانه و مادرم مریض است و فقط همین زندگی من است"

🔴جمهوری اسلامی مسئول مستقیم پدیده ایی بنام کودکان کار و خیابان است، چرا که فقر و نبودن معیشت اقتصادی خانواده‌ها کودکان کار را بوجود میاورد!

# نه به فقر، نه به فلاکت!

@NA_BE_KAR_KOODAKAN
❌ممنوعیت تردد 3 روزه در ترکیه

🔻وزارت کشور ترکیه، به مدت 3 روز ممنوعیت سراسری تردد در ترکیه اعلام کرد.

🔹بر اساس بخشنامه ارسالی از طرف وزارت کشور ترکیه به 81 استان، در روزهای 23، 24، 25 آوریل، ممنوعیت سراسری تردد اعمال خواهد شد.

🔸این ممنوعیت که مدتی است برای 2 روز آخر هفته اعمال می‌شود، این هفته به مدت 3 روز خواهد بود.

🔹گفتنی است روز 23 آوریل، روز حاکمیت ملی و عید کودک در ترکیه است که در حالت عادی نیز جزو تعطیلات رسمی این کشور محسوب می‌شود./جمهوریت
@behnima
🔴پلاتفرم سندیکاهای کارگری سوئد در حمایت از فراخوان اول ماه مه

▪️فراخوان جهانی،برای حمایت از جنبش کارگری

▪️شرایط کار و معیشت کارگران ایران در سال ۱۳۹۹ شمسی نسبت به سالهای گذشته باز هم وخیم تر شد. دستمزده های معوقه طولانی مدت یعنی بدهی کافرمایان به کارگران اکنون به یک امر طبیعی نه فقط در بخش خصوصی بلکه در مراکز کار دولتی نیز تبدیل شده است. بنا به اظهار نظرهای رسمی و دولتی ۵۹ درصد کارگران ایران شامل قراردادهای موقت بوده و امنیت شغلی در ایران امروز معنایی ندارد. نتیجه خصوصی سازی های سالهای اخیر گسترش دستمزدهای معوقه، افزایش بیکاری و تعطیلی بیشتر مراکز تولیدی بوده است. ارزش ریال همچنان سقوط کرده و دستمزهای واقعی کارگران چندین برابر کاهش پیدا کرده است. افزایش فزاینده ویروس کرونا و مرگ و میر بسیار بالای ناشی از آن و سیاست بسیار غیرمسئولانه و غیر انسانی مقامات جمهوری اسلامی در چگونگی استفاده از واکسن ضد کرونا شرایط رندگی کارگران و زحمتکشان در ایران را بسیار مخاطره آمیزتر کرده است.
▪️با این وجود اما کارگران ایران تسلیم این شرایط نشده و اعتراض، تجمع، راهیمایی، تحصن و اعتصاب به امری روزمره در ایران تبدیل شده است. کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشتگان، زنان، روزنامه نگاران، نویسندگان و اقشار مختلف مردم به اشکال گوناگون به این شرایط اعتراض کرده و خواهان تغییرات بنیادی در شرایط کار و زندگی می باشند.
▪️اما پاسخ جمهوری اسلامی به این اعتراضات برحق و انسانی اخراج، تهدید، ارعاب، زندان و شکنجه بوده است. تعداد زیادی از فعالین عرصه های مختلف کارگری، اجتماعی و فرهنگی به اتهام ” توطئه جهت برهم زدن امنیت ملی” متهم شده، در بازجویی ها مورد شکنجه قرارگرفته و به زندانهای طویل المدت محکوم میشوند. مجازات های قرون وسطایی مانند شلاق نیزاغلب بکاربرده میشود. با وجود آزادی تعدادی از فعالین کارگری در ماههای اخیر از جمله جعفر عظیم زاده، تعداد زیادی از این فعالین از جمله اسماعیل عبدی دبیر کانون صنفی معلمان، نسرین ستوده وکیل، حسن سعیدی از اعضای سندیکای اتوبوسرانی، صبا کردافشاری، گلرخ ایرانی، بتول امینی ده‌یادگاری فعال حقوق زنان، بکتاش آبتین، رضا خندان (مهابادی) و کیوان باژن از اعضای کانون نویسندگان ایران و محمد رسول اف کارگردان سینما و تعداد بسیار بیشتری همچنان در زندان بسر میبرند.
▪️اول ماه مه روز اعتراض کارگران در سراسر جهان علیه شرایط نابرابر و برای بهبود شرایط کار و زندگی است. این شرایط در ایران بسیار اسفناک و بحرانی است. تعدادی از تشکل های کارگری و اتحادیه ای، معلمان و بازنشتگان در ایران ضمن اعتراض به این شرایط و طرح مطالبات گوناگون فراخوان مشترکی را برای روز اول ماه منتشر کرده اند. در این اطلاعیه خواستهای حق داشتن تشکیلات مستقل، تجمع، اعتراض، حق اعتصاب، آزادی تمامی کارگران، معلمان، دانشجویان و همه فعالان مدنی و سیاسی، برقراری حقوق برابر برای زنان و مردان، افزایش حداقل دستمزد متناسب با تورم واقعی، لغو خصوصی سازی ها، توقف فوری کار کودکان، تامین بیمه فراگیر، در اختیار گذاشتن تمامی امکانات ایمنی و بهداشتی به کادر درمانی برای مقابله با ویروس کرونا، تامین اجتماعی و بیمه بیکاری مکفی و حق برخورداری از آزادی بیان و آزادی شده اند.
▪️پلاتفرم سندیکاهای کارگری سوئد ضمن شادباش روز اول مه مه روز جشن و مبارزه جهانی کارگری حمایت خود از این فراخوان را اعلام داشته و از مقامات جمهوری اسلامی میخواهد که این خواستها که جزو حقوق بنیادین و برسمیت شناخته شده جهانی، از جمله مقاوله نامه های شماره ۸۷ و ۹۸ سازمان جهانی کار و همچنین کنوانسیون شماره ۳۲ حقوق بشر سازمان ملل، است را تصویب و آنها را اجرا نماید. ما به سهم خویش برای جلب حمایت بین المللی از این خواستها با استفاده از روابط خود با سندیکاهای کارگری و نهاد های بین المللی به تلاش همیشکی خود ادامه خواهیم داد.

۲۰ آوریل ۲۰۲۱
پلاتفرم سندیکاهای کارگری سوئد/ایران


@behnima
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✅در آستانه ی ۱۱ اردیبهشت روز جهانی کارگر

💢طبرزدی
همگان را دعوت به حضور در خیابان کرد

✔️در دیدار با
کارگر مبارز و اخراجی
زرتشت احمدی راغب
@behnima
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گفتگوی بهنام ابراهیم زاده با خانم فرشته تاجمیری همسر افشین سهراب زاده که در استانه دیپورت قراردارد.
خانم تاجمیری در این گفتگو از خطر دیپورت افشین و دیگر دستگیرشدگان ازجمله ارش هنرور و اقای ترابیان میگوید فرشته تاجمیری همچنین میگوید طی روزهای اخیر بارها به دفتر سازمان ملل در شهر انکارا برای اعتراض و ممانعت از دیپورت همسرم رفتم اما تا این لحظه جوابی نگرفتم متاسفانه این چند روز به خاطر کرونا تمام شهرها قرنطینه است و دفتر سازمان ملل و دیگر نهادها هم تا روز دوشنبه تعطیل میباشند. لازم بذکر است که افشین هچنان در کمپ مولا (موغلا) در بین زندانیان خطرناک و داعشی بسرمیبرد.

سوم اردیبهشت 1400

#نه_به_دیپورت_افشین_سهراب_زاده

@behnima
برفها آب شدند اما کبک ها هنوز به دنبال جایی برای پنهان کردن سرهایشان هستند.
از عادت کردن به فجایع تا عادی جلوه دادن فجایع و توجیه تسلیم شدن در برابر ستمگر همه به دلیل هراس از دست دادن امکانات حداقلی است، امکاناتی که به خوبی می دانیم حتی ذره ای از حقوق بدیهی ما نیست و اگر به مقاومت و مبارزه ادامه دهیم امکانات و وضعیتی که سزاوارش هستیم و قطعا بزرگتر و بهتر از این حداقل امکانات است دست خواهیم یافت. این تسلیم شدن در برابر ستمگر نه از نگاه معرفتی موجه است و نه از دید منفعتی و مادی گرایی. تاریخ به ما آموخت اگر در برابر ستم به یکی از همنوعانمان سکوت کنیم آنگاه که خودمان قربانی ستمگری میشویم کسی به فریادمان نمیرسد. اما شوربختانه هنوز عده ای درس نمیگیرند. پس از این گلایه سربسته به کسانی که گمان میکردم همراهانم هستند و اعلام جدایی از بی مسئولیتی ها، نه ضعیف تر، بلکه با قدرتی بیش از پیش ضمن محکوم کردن هر شکلی از شکنجه گری اعتراض خود را به آزار و شکنجه نمودن هم بندی و همنوعم آقای رسول مرتضوی که غروب سه شنبه او را با دروغ به شکنجه گاهی دیگر یعنی طبق گفته عوامل زندان، سلول انفرادی اتاق دوربین قرنطینه تبعید کردند، اعتراض خود را اعلام میدارم. این رفتار زشت به ویژه با آقای مرتضوی بویژه در چندماه اخیر بارها و بارها تکرار و تشدید شد. از انتقال و تبعید گلرخ ایرایی و آتنا دائمی تا زینب جلالیان، اسماعیل عبدی و .. و.. ده ها زندانی دیگر، به دلیل حق خواهی مورد شکنجه ها قرار داشتند و علاوه بر عوامل شکنجه تمام کسانی که با سکوت و بی تفاوتی کار را برای شکنجه گران آسان ساختند نیز در این جنایتها سهیم اند. ضمن این اعتراض و محکوم کردن شکنجه گران از تمام وجدانهای بیدار خواهش و دعوت می کنم اقدامی در خور به این رفتار ضد بشری و بی رحمانه نشان دهند و با واکنشها و کنش های مناسب و در خور، تمام قربانیان شکنجه را رها سازند.امید که خود به خواب زدگان هم به یاد آرند که شطرنج فقط در تاکتیک یک گام به پس و کنشگری در عقب نشینی و بی تفاوتی خلاصه نمی شود. مبارزه برای آزادی سرعت مطمعنه ندارد بلکه باید با سرعت لازم حرکت کرد. همان طور که تند روی و بی احتیاطی خطر آفرین است، کند روی و انفعال نیز فاجعه ساز است.پی نوشت و توضیحات بیشتر :
حدود ساعت ۱۸ غروب سه شنبه ۳۱ فروردین ماه امسال ، هنگامی که آقای مرتضوی در هواخوری بند ۴ نشسته بود او را به دفتر نگهبانی بند فراخواندند. گفتند که پای مصنوعی او پس از سی روز از زندان اوین رسیده  و با این فریب او را از بند خارج کردند. اما نه تنها پای او را تحویل ندادند بلکه او را به سلول انفرادی بند قرنطینه معروف به اتاق دوربین که محبوس شدن در آنجا در شأن هیچ انسانی نیست تبعید کردند. به ویژه اینکه آقای مرتضوی به دلیل شرایط جسمی که معلول جانبازی در جنگ است در چنین وضعیتی بیشتر آسیب می بیند. وضعیت سرویس بهداشتی آنجا، توالتی که چند پله میخورد و دقیقا زیر دوربین است هرگز مناسب آقای مرتضوی و هیچ انسان دیگری نیست. بنابراین به عنوان هم بندی آقای مرتضوی و همنوع او ، بی درنگ به این اعمال ناپسند و بیرحمانه از لحظه ای که متوجه شدیم این اتفاق افتاده به همراه دیگر همبندیانم نسبت به رفتاری که با آقای مرتضوی شد اعتراض خود را اعلام کردیم ، نخست به نگهبانها و سپس به جانشین رئیس زندان و هنگامی که به خواسته های ما رسیدگی نشد شیوه های دیگری از اعتراض را ادامه دادیم. متاسفانه با تهدید های یکی از این زندانبانها به نام منصوری عده ای از معترضین از اعتراض دست برداشتند، مبادا امکاناتشان را از دست دهند. به هر حال حتی تنها هم من به این اعتراض ادامه می دهم و بدینوسیله به هرشکلی از شکنجه گری و آزار انسانها و بویژه به دلیل حق  اعتراض خود را اعلام میدارم و از تمام وجدانهای بیدار نیز میخواهم به این شکنجه گری واکنشی در خور نشان دهند.

سهیل عربی
یکم اردیبهشت ۱۴۰۰
زندان رجایی شهر کرج

https://t.me/behnima