کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
بمناسبت هشت مارس در فنلاند. فرانکفورت. و دورسلدروف عکسهای زندانیان سیاسی زن در ایران نمایی به تظاهراتها داده بود
🔶 نسرین ستوده: شرایط زندان قرچک غیر انسانی است
العین فارسی
🔸 ورودی زندان قرچک ورامین که مقامات آن را ندامتگاه شهرری مینامند
نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر محبوس در زندان قرچک، درنامهای به رئیس سازمان زندانها با بیان اینکه شرایط زندان قرچک غیر انسانی است، خواستار تعطیلی این زندان شد.
🔸 در این نامه که در صفحه رضا خندان، همسر نسرین ستوده، در فیس بوک منتشر شد، خانم ستوده از آنها خواسته است که «نسبت به تعطیلی زندان قرچک به دلیل شرایط غیراستاندارد و غیرانسانی این زندان، اقدام و زندانی در شان زنان ایران در منطقهای مناسب احداث کنند.»
🔸 او در نامه خود درباره اوضاع ناگوار این زندان گفت که «اولین شرط احداث یک زندان، وجود آب و هوای مناسب است؛ در حالی که این زندان نه آب سالم دارد و نه هوای مناسب برای تنفس. فضاهای داخل زندان مخروبه و به حدی فشرده و تنگ با سقفهای کوتاه و بدون پنجره و تهویه مناسب است که شرایطی غیرانسانی را ایجاد کرده است. بوی نامطبوع زندان حتی برای پرسنل زندان نیز آزار دهنده است.»
🔸 رضا خندان در صفحه خود در فیس بوک همچنین بیان کرد که «زندان قرچک در منطقهای دورافتاده واقع شده است و تمام اطراف این زندان محل چَرا و پرورش شتر، شترمرغ و انواع حیوانات است.»
🔸 او ادامه داد که «به دلیل مسافت زیاد و دوری از تهران بسیاری از خانوادهها به طور مرتب نمیتوانند به ملاقات زندانیان بروند. محیط غیربهداشتی و آب و هوای نامناسب موجب بروز و رشد سریع انواع بیماریها میشود.»
🔸 آقای خندان همچنین بیان کرد که «طبق گفته پرسنل قرچک، ده سال پیش زندانیان زن به طور موقت در آنجا اسکان داده شده بودند تا در اولین فرصت، زندانی برای زنان ساخته شود؛ زندانی که تاکنون هیچ اقدامی برای ساخت آن صورت نگرفته است.»
🔸 پیش از این گزارشهای متعددی درباره وضعیت ناگوار زندان قرچک ورامین منتشر شده بود، از جمله نامه عاطفه رنگریز، فعال حقوق زنان و زندانی همین زندان، که در آن نوشته بود «قرچک نام مستعار جهنم است.»
🔸 زندان قرچک ورامین (ندامتگاه شهرری) ویژه زنان و دارای ۱۲ بند است. در این زندان متهمان از همه انواع به سر میبرند. در همین حال، زندانیان سیاسی هم بدون رعایت اصل تفکیک جرایم به منظور فشار بیشتر به این زندان منتقل میشوند.
https://t.me/behnima
العین فارسی
🔸 ورودی زندان قرچک ورامین که مقامات آن را ندامتگاه شهرری مینامند
نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر محبوس در زندان قرچک، درنامهای به رئیس سازمان زندانها با بیان اینکه شرایط زندان قرچک غیر انسانی است، خواستار تعطیلی این زندان شد.
🔸 در این نامه که در صفحه رضا خندان، همسر نسرین ستوده، در فیس بوک منتشر شد، خانم ستوده از آنها خواسته است که «نسبت به تعطیلی زندان قرچک به دلیل شرایط غیراستاندارد و غیرانسانی این زندان، اقدام و زندانی در شان زنان ایران در منطقهای مناسب احداث کنند.»
🔸 او در نامه خود درباره اوضاع ناگوار این زندان گفت که «اولین شرط احداث یک زندان، وجود آب و هوای مناسب است؛ در حالی که این زندان نه آب سالم دارد و نه هوای مناسب برای تنفس. فضاهای داخل زندان مخروبه و به حدی فشرده و تنگ با سقفهای کوتاه و بدون پنجره و تهویه مناسب است که شرایطی غیرانسانی را ایجاد کرده است. بوی نامطبوع زندان حتی برای پرسنل زندان نیز آزار دهنده است.»
🔸 رضا خندان در صفحه خود در فیس بوک همچنین بیان کرد که «زندان قرچک در منطقهای دورافتاده واقع شده است و تمام اطراف این زندان محل چَرا و پرورش شتر، شترمرغ و انواع حیوانات است.»
🔸 او ادامه داد که «به دلیل مسافت زیاد و دوری از تهران بسیاری از خانوادهها به طور مرتب نمیتوانند به ملاقات زندانیان بروند. محیط غیربهداشتی و آب و هوای نامناسب موجب بروز و رشد سریع انواع بیماریها میشود.»
🔸 آقای خندان همچنین بیان کرد که «طبق گفته پرسنل قرچک، ده سال پیش زندانیان زن به طور موقت در آنجا اسکان داده شده بودند تا در اولین فرصت، زندانی برای زنان ساخته شود؛ زندانی که تاکنون هیچ اقدامی برای ساخت آن صورت نگرفته است.»
🔸 پیش از این گزارشهای متعددی درباره وضعیت ناگوار زندان قرچک ورامین منتشر شده بود، از جمله نامه عاطفه رنگریز، فعال حقوق زنان و زندانی همین زندان، که در آن نوشته بود «قرچک نام مستعار جهنم است.»
🔸 زندان قرچک ورامین (ندامتگاه شهرری) ویژه زنان و دارای ۱۲ بند است. در این زندان متهمان از همه انواع به سر میبرند. در همین حال، زندانیان سیاسی هم بدون رعایت اصل تفکیک جرایم به منظور فشار بیشتر به این زندان منتقل میشوند.
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
امروز ۱۸اسفند۱۴۰۰ عصر امروز زرتشت احمدی راغب از امضا کنددگان بیانیه ۱۴ درهیجدهمین روز اعتصاب غذایه اعتراضی خود حالش بشدت دچار وخامت شد و افت فشارو و خونریزی معده و روده و فشار عصبی به طور اورژانسی روانه بهداری تیپ۴زندان تهران بزرگ شد ک پزشکمعالج پساز ویزیت این فعال مدنی اورا به پزشک هایه متخصص دیگر معرفی کرده ..این فعال حقوق بشر که در مهر ماه پارسال توسط آخوند جنایتکاری به نام مقیسه که از جنایتکاران دهه ۶۰ میباشد اورا در دادگاهی پشت درهایه بسته در پنج قیقه بدون حضور وکیل بدونحضور هیئت منصفه محاکمه و اورا همواره تهدید به اعدام کرد که با اعتراض زرتشت احمدی روبرو شدکه دادگاه نیمه تمامماند متاسفانه پیرو امنیتی بودن شرایط کشور چون این فعال مدنی در کنار علاوه بر روشنگری نوشتن و اظهار عقیده مورد رصد نیروهایه امنیتی بود بدوناینکه ابلاغی از سویه دادگاه به صورت رسمی بهاو اعلامشود دوم اسفند امسال نیروهایه وزرات اطلاعات وپلیس امنیت شهریار ناگهان به خانه وی در شهریار یورش آوردند و اورا با خود به پلیس امنیت شهریار وازآنجا به دادسرایه امنیت اوین منتقل کردند که دادیارشعبه ۱ اجرایه احکام به اوگفت که برایه بیانیه ۱۴محکومشده و باید زندانیگردد که با اعتراض این فعال مدنی روبرو شد..زرتشت احمدی راغب همانجا درمقابل دادیار اعلام اعتصاب غذایه اعتراضیکرددر اعتراض به سانسور ..در اعتراض به سرکوب و خشونت ک قانون شکنی که سپساورا به قرنطینه بند۴زندان اوین منتقل کردند .پس از گفتگویه رئیس زندان اوین و حفاظت زندان با او که دست از اعتصاب غذا بردارد و اونپذیرفت دوروز اورا به سلول انفرادی فرستادند وپس از آن اورا به تیپ۴زندان تهران بزرگ تبعید کردند برایه تنبیه که این تیپ مجرمان سابقه دار خشن راه زن چاقوکش که مواد مخدر در آن بیداد میکند و همین فشار ها باعث شده که زرتشت احمدی که در اعتصاب غذاست وضعیت جسمی و روحی اش نامناسب شود و جان اون در خطر بیفتد..این گزارش جهت اطلاع تمام مردم ایران و فعالان حقوق بشر منتشر میگرددو هرگونه اتفاقی که برایه این امضا کننده بیانیه ۱۴ بیفتد مسئول ان حکومت رهبر آن دستگاه قضائی و اطلاعات استکه میخواهند بااین فشارها این فعال حقوق بشر را حذف کنند..
https://t.me/behnima
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
عصر امروز چهارشنبه، ١٨ اسفند ١٤٠٠ "ریبوار عبداللهی" و "آرش محمدی" از فعالان کارگری در کردستان پس از تودیع وثیقه تا پایان مراحل دادرسی به طور موقت از زندان مرکزی سنندج آزاد شدهاند.
https://t.me/behnima
https://t.me/behnima
کیوان باژن از زندان اوین ازاد شد
کیوان باژن، عضو کانون نویسندگان ایران امروز چهارشنبه ۱۸ اسفندماه از زندان اوین ازاد شد. با وصل این مرخصی به آزادی، آقای باژن که از مهرماه ۹۹ در حال سپری کردن دوران محکومیت خود بوده دیگر به زندان بازنخواهد گشت.
در اردیبهشتماه ۱۳۹۴ کیوان باژن به همراه رضا خندان (مهابادی) و زنده یاد بکتاش آبتین به شعبه ۱۲ بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه احضار و مورد بازجویی قرار گرفت. دلیل احضار و بازجویی وی نیز “تبلیغ علیه نظام” عنوان شد. در تاریخ ۲ بهمنماه ۹۷، آقای باژن به همراه رضا خندان مهابادی و بکتاش آبتین برای رسیدگی به پرونده خود در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه حاضر شده و به دلیل افزایش قرار صادره از کفالت به وثیقه یک میلیارد تومانی و عدم توانایی در تامین آن بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او در تاریخ ۶ بهمنماه ۹۷ با تودیع قرار وثیقه یک میلیارد تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.
https://t.me/behnima
کیوان باژن، عضو کانون نویسندگان ایران امروز چهارشنبه ۱۸ اسفندماه از زندان اوین ازاد شد. با وصل این مرخصی به آزادی، آقای باژن که از مهرماه ۹۹ در حال سپری کردن دوران محکومیت خود بوده دیگر به زندان بازنخواهد گشت.
در اردیبهشتماه ۱۳۹۴ کیوان باژن به همراه رضا خندان (مهابادی) و زنده یاد بکتاش آبتین به شعبه ۱۲ بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه احضار و مورد بازجویی قرار گرفت. دلیل احضار و بازجویی وی نیز “تبلیغ علیه نظام” عنوان شد. در تاریخ ۲ بهمنماه ۹۷، آقای باژن به همراه رضا خندان مهابادی و بکتاش آبتین برای رسیدگی به پرونده خود در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه حاضر شده و به دلیل افزایش قرار صادره از کفالت به وثیقه یک میلیارد تومانی و عدم توانایی در تامین آن بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. او در تاریخ ۶ بهمنماه ۹۷ با تودیع قرار وثیقه یک میلیارد تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.
https://t.me/behnima
بە مناسبت روز جهانی زن، بازنشر نامەای از زينب جلالیان با صدای این زندانی از سوی شبکهی حقوق بشر کردستان!
درود برای شماهایی که برای حق میجنگید.
من این نامه را برای کسانی مینویسم که برای حق و حقوق دیگران ارزش قایلند و به خاطر آن تلاش میکنند. من یازده سال است در زندانهای جمهوری اسلامی به سر میبرم و علیرغم همهی بیماریهایم از این رژیم تقاضای مدواوای پزشکی نکردهام.
اول از همهچشمهایم بیمار شدند و بعد از آن کلیهها، ریههایم و فشار خونم بعد از آن دهانم برفک زد و نهایتا دندانهایم خراب شدند و مجبورم درد زیادی را تحمل کنم . چون به مدت سه ماه است که تقاضای دندانپزشک کردهام اما مسئولان زندان هیچ اقدامی نکردهاند. من به عنوان یک زندانی سیاسی از هیچ حق و حقوقی برخوردار نیستم و همیشه با دردهایم کنار آمدهام مثل مادری که کودک ناآرامش را با لالاهایش آرام کرده با دردهایم کنار آمدهام. چون به خوبی میدانستم اگر تقاضای درمان کنم مثل الان جوابی نخواهم گرفت.
این نظام ریاکار و دروغگوست. مرا به دکتر نبردهاند اما برایم پروندهی پزشکی درست کرده و در رسانههایشان این اسناد جعلی را منتشر کرده که زینب جلالیان را به دکتر بردهایم. این یک دروغ محض است. این نظام بویی از انسانیت نبرده و بدتر از همه از تصاویری که از سال ۱۳۸۷ گرفته بودند استفاده کردند. در حقیقت سوٍاستفاده کردند تا سازمانهای حقوق بشری را گمراه کنند و اذهان عمومی را بفریبند.آیا شکنجه کردنم و سالها در سلول نمور نگه داشتنم، از تلفن و ملاقات محروم کردنم کافی نبود. برای بیاهمیتترین تقاضاهایم دهها شرط و شروط میگذارند. به مانند جلادی که سرم را از تنم جدا کند و با لبخندی ملیح از من تقاضا کند که پابشم و راه بروم. این چه معاملهی کثیفی است که این جلادها با من انجام میدهند.
آیا کسی که به مانند این جلادان فکر نکند و عمل نکند، بایستی بمیرد؟ یا در زندان بپوسد؟ این منطق سیاه انکار طبیعت است. پس تکلیف این همه رنگها و تفاوتمندهای چه خواهد شد؟ آیا کسی که به مانند شما جلادها تشنهی خون نباشد باید بمیرد؟
ای جلادها صدای آزادیخواهی من را پشت میلههای زندان میشنوید؟ بگذارید خیالتان را راحت کنم؛ که با جسمم مبارزه نکردهام که افسوس بخورم جسمم در بند است. یک آزاده با فکر و اندیشهاش مبارزه میکند نه با جسم خویش و خوشبختانه شما جلادها هم نمیتوانید افکار هیچ آزادیخواهی را به بند بکشید.
برای من حتی مردن و درد کشیدن در راه آزادی گواراست. در حقیقت شما تیشه به ریشه خودتان میزنید و همهی تلاشهایی که شما کردهاید بیهوده بوده و محکوم به شکستید. هیچ کس و هیچ چیزی آنقدر قوی نیست که بتواند مرا از رسیدن به اهدافم بازدارد. به تنهایی از همه قویترم و به راهم ادامه خواهم داد.
به درود
زینب جلالیان
زندان خوی
خرداد ١٣٩٧
https://t.me/behnima
درود برای شماهایی که برای حق میجنگید.
من این نامه را برای کسانی مینویسم که برای حق و حقوق دیگران ارزش قایلند و به خاطر آن تلاش میکنند. من یازده سال است در زندانهای جمهوری اسلامی به سر میبرم و علیرغم همهی بیماریهایم از این رژیم تقاضای مدواوای پزشکی نکردهام.
اول از همهچشمهایم بیمار شدند و بعد از آن کلیهها، ریههایم و فشار خونم بعد از آن دهانم برفک زد و نهایتا دندانهایم خراب شدند و مجبورم درد زیادی را تحمل کنم . چون به مدت سه ماه است که تقاضای دندانپزشک کردهام اما مسئولان زندان هیچ اقدامی نکردهاند. من به عنوان یک زندانی سیاسی از هیچ حق و حقوقی برخوردار نیستم و همیشه با دردهایم کنار آمدهام مثل مادری که کودک ناآرامش را با لالاهایش آرام کرده با دردهایم کنار آمدهام. چون به خوبی میدانستم اگر تقاضای درمان کنم مثل الان جوابی نخواهم گرفت.
این نظام ریاکار و دروغگوست. مرا به دکتر نبردهاند اما برایم پروندهی پزشکی درست کرده و در رسانههایشان این اسناد جعلی را منتشر کرده که زینب جلالیان را به دکتر بردهایم. این یک دروغ محض است. این نظام بویی از انسانیت نبرده و بدتر از همه از تصاویری که از سال ۱۳۸۷ گرفته بودند استفاده کردند. در حقیقت سوٍاستفاده کردند تا سازمانهای حقوق بشری را گمراه کنند و اذهان عمومی را بفریبند.آیا شکنجه کردنم و سالها در سلول نمور نگه داشتنم، از تلفن و ملاقات محروم کردنم کافی نبود. برای بیاهمیتترین تقاضاهایم دهها شرط و شروط میگذارند. به مانند جلادی که سرم را از تنم جدا کند و با لبخندی ملیح از من تقاضا کند که پابشم و راه بروم. این چه معاملهی کثیفی است که این جلادها با من انجام میدهند.
آیا کسی که به مانند این جلادان فکر نکند و عمل نکند، بایستی بمیرد؟ یا در زندان بپوسد؟ این منطق سیاه انکار طبیعت است. پس تکلیف این همه رنگها و تفاوتمندهای چه خواهد شد؟ آیا کسی که به مانند شما جلادها تشنهی خون نباشد باید بمیرد؟
ای جلادها صدای آزادیخواهی من را پشت میلههای زندان میشنوید؟ بگذارید خیالتان را راحت کنم؛ که با جسمم مبارزه نکردهام که افسوس بخورم جسمم در بند است. یک آزاده با فکر و اندیشهاش مبارزه میکند نه با جسم خویش و خوشبختانه شما جلادها هم نمیتوانید افکار هیچ آزادیخواهی را به بند بکشید.
برای من حتی مردن و درد کشیدن در راه آزادی گواراست. در حقیقت شما تیشه به ریشه خودتان میزنید و همهی تلاشهایی که شما کردهاید بیهوده بوده و محکوم به شکستید. هیچ کس و هیچ چیزی آنقدر قوی نیست که بتواند مرا از رسیدن به اهدافم بازدارد. به تنهایی از همه قویترم و به راهم ادامه خواهم داد.
به درود
زینب جلالیان
زندان خوی
خرداد ١٣٩٧
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
امیرعباس آذرموند برای اجرای حکم به زندان تحویل داده شد
«امیرعباس آذرموند»، روزنامهنگار و فعال کارگری برای اجرای چهار سال و سه ماه حکم خود به زندان اوین تحویل داده شد.
او که دیروز در جریان برگزاری مراسم «هشتم مارس» از سوی نهادهای امنیتی بازداشت شده بود، ساعاتی پیش در تماس با خانواده خود اعلام کرد که او را برای اجرای حکم به قرنطینه یک زندان اوین تحویل دادهاند.
این روزنامهنگار در شهریور ماه امسال از سوی وزارت اطلاعات بازداشت شده و با تودیع وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شده بود.
https://t.me/behnima
«امیرعباس آذرموند»، روزنامهنگار و فعال کارگری برای اجرای چهار سال و سه ماه حکم خود به زندان اوین تحویل داده شد.
او که دیروز در جریان برگزاری مراسم «هشتم مارس» از سوی نهادهای امنیتی بازداشت شده بود، ساعاتی پیش در تماس با خانواده خود اعلام کرد که او را برای اجرای حکم به قرنطینه یک زندان اوین تحویل دادهاند.
این روزنامهنگار در شهریور ماه امسال از سوی وزارت اطلاعات بازداشت شده و با تودیع وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شده بود.
https://t.me/behnima
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تخریب اموال یک هموطن دامدار در کنگانhttps://t.me/behnima
غزاله مقدم پناهجو ایرانی که ٨ مارس روز جهانی زن به مناسبت این روز از ترابزون به استانبول رفته و بازداشت شده بود خوشبختانه دیروز ساعت ۷ عصر آزاد گردید .
https://t.me/behnima
https://t.me/behnima
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تصاویری از برگزاری مراسم هشت مارس روز جهانی زن با سرود انترناسیونال در نقده.
#روز_جهانی_زن
https://t.me/behnima
#روز_جهانی_زن
https://t.me/behnima
مهدی فتحی از فعالین صنفی معلمان استان فارس به ۲ سال حبس، دو سال تبعید گرمسار، ۲ سال ابطال گذرنامه و ۱۲ سال ممنوعالخروجی از کشور محکوم شد.
https://t.me/behnima
#سرکوب_معلمان #مهدی_فتحی
https://t.me/behnima
#سرکوب_معلمان #مهدی_فتحی
کارگر و فعال کارگری #آرش_محمدی هم پس از نزدیک به پنج هفته بازداشت ، دیروز عصر با قرار وثیقه آزاد شد #سنندج
https://t.me/behnima
https://t.me/behnima
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
مطالبه آزادی زندانیان سیاسی در ایران در روز جهانی زن
هشتم مارس، «روز جهانی زن»، موقعیتی است برای اعلام عمومی حمایت از برابری جنسیتی و البته موضعگیری علیه هرگونه ستم. امسال در این روز اعضای «کمپین اقدام فوری بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی» نیز حضور داشتند که با در دست داشتن پلاکاردهایی با عکسهای زندانیان سیاسی، سعی کردند توجه حاضران در تظاهرات را به این مساله جلب کنند. در میان اعضای این کمپین، گروهی از زنان فمینیست ایرانی نیز حضور داشتند.
اما این کمپین و اهمیت حمایت فمینیستهای ایرانی از آن در چیست؟
***
کمپین اقدام فوری برای آزادی زندانیان سیاسی چیست؟
پس از سالروز آبان ۱۳۹۸ بود که جمعی از کنشگران سیاسی آزادیخواه در خارج از ایران کارزاری برای حمایت از زندانیان سیاسی و جلب توجه جامعه جهانی به این موضوع راهاندازی کردند. فراخوان «کمپین اقدام فوری بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی» تاکنون بیش از سه هزار امضا جمعآوری کرده است.
«نوام چوامسکی» فیلسوف، «اریل دورفمن» نویسنده، «شیرین عبادی» برنده جایزه صلح نوبل، «کورنل وست» فیلسوف، «جودیت باتلر» نویسنده و بسیاری چهرههای هنری، نویسنده و آکادمیک و همچنین کنشگران ایرانی در عرصههای مختلف از امضاکنندگان این فراخوان هستند.
مطالبات کمپین اقدام فوری بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی چیست؟
در مطالبات فراخوان آمده است: «ما از جمهوری اسلامی میخواهیم کلیه زندانیان سیاسی ایران را فوری آزاد کنند… ما به دولت امریکا میگوییم دست از حرکات و تهدیدات جنگی علیه ایران بردار و تحریمها را ملغی کن.»
در این فراخوان همچنین تاکید شده است: «زندانیان سیاسی ایران با یک وضعیت اضطراری فوری، خطر مرگ روبهرو هستند.»
نویسندگان این فراخوان به تعدادی از زندانیان دو تابعیتی به عنوان نمونه اشاره کردهاند؛ از جمله «ناهید تقوی»، فعال مدنی و معمار بازنشسته و شهروند ایرانی آلمانی که به مدت ۱۵۱ روز در انفرادی نگهداری شده است.
«مهران رئوف»، شهروند ایرانی انگلیسی که از دسترسی به وکلای خود در بریتانیا محروم شده و خانوادهای نیز در ایران ندارد، یکی دیگر از نمونههای ذکر شده در این فراخوان است.
جابهجایی زندانیان زن به زندانهای دور از مرکز، مورد دیگر است. «سپیده قلیان» و «سمیه کارگر» دو فعال مدنی هستند که از حقوق ابتدایی خود محروم شدهاند. به «نرگس محمدی» و «نسرین ستوده» نیز در این فراخوان اشاره شده است.
اعضای این کمپین به زندانیان عضو «کانون نویسندگان ایران» نیز اشاره کردهاند. اعدام «نوید افکاری» که در واقع کنشگران حقوق بشری از آن به عنوان قتل سیاسی نام میبرند، مورد دیگری است که نویسندگان و امضاکنندگان فراخوان تاکید کردهاند: «نمیتوانیم اجازه دهیم این اتفاق دوباره تکرار شود.»
افزایش سرکوبها، ظلمی که به زندانیان سیاسی و خانوادههای آنها اعمال میشود، محرومیتهای مداوم زندانیان سیاسی از حقوق ابتدایی مثل مرخصی و درمان، نگرانی فعالان حقوق بشری را تشدید کردهاند.
جان دادن «بکتاش آبتین»، از اعضای کانون نویسندگان ایران و «بهنام محجوبی»، از درویشان گنابادی در پی محرومیت آنها از حق درمان، به قتلهای سیاسی مشهور شده که در سالهای اخیر اعتراض جامعه دادخواه ایران را در پی داشته است.
هدف امضاکنندگان کمپین از جلب توجه جامعه جهانی به زندانیان سیاسی چیست؟
«مونا روشن»، از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ از جمله حامیان و امضاکنندگان این فراخوان است که در راستای اهداف این کمپین از کانادا به پاریس آمده است.
او در گفتوگو با «ایرانوایر» تصریح میکند: «هدف ما، جلب توجه جامعه جهانی به لزوم فوری بودن آزادی زندانیان سیاسی در ایران است تا در قبال زندانیان سیاسی در ایران احساس مسوولیت کنند. همچنین در نظر داریم بتوانیم با حمایتهایی که جلب میکنیم، جنبشی جهانی علیه ستم جمهوری اسلامی ایجاد کنیم؛ درست مثل آنچه علیه آپارتاید آفریقا شکل گرفت.»
مونا روشن درباره تاریخچه ایجاد این کمپین میگوید در سالروز آبان ۱۳۹۸، پس از تشدید فشارها و سرکوبهای جمهوری اسلامی علیه کنشگران و معترضان، کمپینی با عنوان «قفس را بسوزان / رها کن پرندهها را» در شبکههای اجتماعی توسط خانوادههای زندانیان سیاسی داخل ایران و برخی کنشگران سیاسی خارج از کشور ایجاد شد و به برگزاری نشستهای حقوق بشری و اعتراضی علیه ظلم و ستم در کشورهای مختلف، از جمله آلمان انجامید. در ادامه آن کمپین، گروهی از کنشگران سیاسی آزادیخواه در امریکا کمپین اقدام فوری بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی را به راه انداختند و در ارتباط با چهرههای ایرانی و بینالمللی در سراسر جهان، چه هنرمند، چه کنشگر سیاسی و چه آکادمیک، اقدام به جمعآوری امضا کردند.👇👇👇
هشتم مارس، «روز جهانی زن»، موقعیتی است برای اعلام عمومی حمایت از برابری جنسیتی و البته موضعگیری علیه هرگونه ستم. امسال در این روز اعضای «کمپین اقدام فوری بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی» نیز حضور داشتند که با در دست داشتن پلاکاردهایی با عکسهای زندانیان سیاسی، سعی کردند توجه حاضران در تظاهرات را به این مساله جلب کنند. در میان اعضای این کمپین، گروهی از زنان فمینیست ایرانی نیز حضور داشتند.
اما این کمپین و اهمیت حمایت فمینیستهای ایرانی از آن در چیست؟
***
کمپین اقدام فوری برای آزادی زندانیان سیاسی چیست؟
پس از سالروز آبان ۱۳۹۸ بود که جمعی از کنشگران سیاسی آزادیخواه در خارج از ایران کارزاری برای حمایت از زندانیان سیاسی و جلب توجه جامعه جهانی به این موضوع راهاندازی کردند. فراخوان «کمپین اقدام فوری بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی» تاکنون بیش از سه هزار امضا جمعآوری کرده است.
«نوام چوامسکی» فیلسوف، «اریل دورفمن» نویسنده، «شیرین عبادی» برنده جایزه صلح نوبل، «کورنل وست» فیلسوف، «جودیت باتلر» نویسنده و بسیاری چهرههای هنری، نویسنده و آکادمیک و همچنین کنشگران ایرانی در عرصههای مختلف از امضاکنندگان این فراخوان هستند.
مطالبات کمپین اقدام فوری بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی چیست؟
در مطالبات فراخوان آمده است: «ما از جمهوری اسلامی میخواهیم کلیه زندانیان سیاسی ایران را فوری آزاد کنند… ما به دولت امریکا میگوییم دست از حرکات و تهدیدات جنگی علیه ایران بردار و تحریمها را ملغی کن.»
در این فراخوان همچنین تاکید شده است: «زندانیان سیاسی ایران با یک وضعیت اضطراری فوری، خطر مرگ روبهرو هستند.»
نویسندگان این فراخوان به تعدادی از زندانیان دو تابعیتی به عنوان نمونه اشاره کردهاند؛ از جمله «ناهید تقوی»، فعال مدنی و معمار بازنشسته و شهروند ایرانی آلمانی که به مدت ۱۵۱ روز در انفرادی نگهداری شده است.
«مهران رئوف»، شهروند ایرانی انگلیسی که از دسترسی به وکلای خود در بریتانیا محروم شده و خانوادهای نیز در ایران ندارد، یکی دیگر از نمونههای ذکر شده در این فراخوان است.
جابهجایی زندانیان زن به زندانهای دور از مرکز، مورد دیگر است. «سپیده قلیان» و «سمیه کارگر» دو فعال مدنی هستند که از حقوق ابتدایی خود محروم شدهاند. به «نرگس محمدی» و «نسرین ستوده» نیز در این فراخوان اشاره شده است.
اعضای این کمپین به زندانیان عضو «کانون نویسندگان ایران» نیز اشاره کردهاند. اعدام «نوید افکاری» که در واقع کنشگران حقوق بشری از آن به عنوان قتل سیاسی نام میبرند، مورد دیگری است که نویسندگان و امضاکنندگان فراخوان تاکید کردهاند: «نمیتوانیم اجازه دهیم این اتفاق دوباره تکرار شود.»
افزایش سرکوبها، ظلمی که به زندانیان سیاسی و خانوادههای آنها اعمال میشود، محرومیتهای مداوم زندانیان سیاسی از حقوق ابتدایی مثل مرخصی و درمان، نگرانی فعالان حقوق بشری را تشدید کردهاند.
جان دادن «بکتاش آبتین»، از اعضای کانون نویسندگان ایران و «بهنام محجوبی»، از درویشان گنابادی در پی محرومیت آنها از حق درمان، به قتلهای سیاسی مشهور شده که در سالهای اخیر اعتراض جامعه دادخواه ایران را در پی داشته است.
هدف امضاکنندگان کمپین از جلب توجه جامعه جهانی به زندانیان سیاسی چیست؟
«مونا روشن»، از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ از جمله حامیان و امضاکنندگان این فراخوان است که در راستای اهداف این کمپین از کانادا به پاریس آمده است.
او در گفتوگو با «ایرانوایر» تصریح میکند: «هدف ما، جلب توجه جامعه جهانی به لزوم فوری بودن آزادی زندانیان سیاسی در ایران است تا در قبال زندانیان سیاسی در ایران احساس مسوولیت کنند. همچنین در نظر داریم بتوانیم با حمایتهایی که جلب میکنیم، جنبشی جهانی علیه ستم جمهوری اسلامی ایجاد کنیم؛ درست مثل آنچه علیه آپارتاید آفریقا شکل گرفت.»
مونا روشن درباره تاریخچه ایجاد این کمپین میگوید در سالروز آبان ۱۳۹۸، پس از تشدید فشارها و سرکوبهای جمهوری اسلامی علیه کنشگران و معترضان، کمپینی با عنوان «قفس را بسوزان / رها کن پرندهها را» در شبکههای اجتماعی توسط خانوادههای زندانیان سیاسی داخل ایران و برخی کنشگران سیاسی خارج از کشور ایجاد شد و به برگزاری نشستهای حقوق بشری و اعتراضی علیه ظلم و ستم در کشورهای مختلف، از جمله آلمان انجامید. در ادامه آن کمپین، گروهی از کنشگران سیاسی آزادیخواه در امریکا کمپین اقدام فوری بینالمللی برای آزادی زندانیان سیاسی را به راه انداختند و در ارتباط با چهرههای ایرانی و بینالمللی در سراسر جهان، چه هنرمند، چه کنشگر سیاسی و چه آکادمیک، اقدام به جمعآوری امضا کردند.👇👇👇
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
او میگوید: «این کمپین میخواهد با محوریت توجه به زندانیان سیاسی و لزوم آزادی بیقید و شرط آنها، صرفا کنار مردم باشد؛ یعنی مهم نیست گرایش سیاسی یا روش مبارزه چیست، مهم این است که علیه ستم ایستادهایم و میخواهیم توجه جامعه جهانی را به مساله زندانیان سیاسی در ایران و این که جانشان در خطر است، جلب کنیم تا همبستگی بینالمللی ایجاد کنیم.»
هدف مونا روشن از سفر به کشورهای اروپایی هم همین است: «برای همین آمدم اروپا تا هم کنشگران را نسبت به این کمپین آگاه کنم و هم با شرکت در تظاهرات هشت مارس، از این موقعیت استفاده کنم که با معرفی کمپین، بگوییم وضعیت زندانیان سیاسی در ایران در خطر است.»
او تاکید میکند که هدف این کمپین، صرفا جامعه ایران و اعلام همبستگی با آن نیست بلکه هدف، جلب توجه بینالمللی برای ایجاد جنبشی جهانی در حمایت از زندانیان سیاسی و تلاش برای آزادی آنها است: «به نظر من، هشتم مارس بهترین موقعیت برای طرح این مساله میان اروپاییها است؛ بهویژه که بسیاری از چهرههای مطرح اروپایی نیز به این کمپین پیوستهاند.»
اهمیت حمایت فمینیستها از کمپین برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران چیست؟
«آزاده کیان»، استاد دانشگاه در حوزه مطالعات جنسیتی نیز یکی از اعضا و امضاکنندگان این کمپین است که در تظاهرات روز هشت مارس، پلاکاردی با عکس زندانیان سیاسی در ایران در دست دارد. از او درباره اهمیت حمایت فمینیستها از چنین کمپینی پرسیدیم.
او گفت: «از اواخر قرن ۱۹، وقتی ایده فمینیسم بینالمللی شروع به گسترش پیدا کرد، اگرچه فمینیستهای غربی خودشان را از فمینیستهای خاورمیانهای برتر میدانستند اما ایده همبستگی بینالمللی از همان موقع مطرح شد. انجمنهایی که در سطح بینالمللی برای احقاق حقوق سیاسی زنان ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه شکل گرفت هم به همان موقع برمیگردد.»
البته همانطور که کیان اشاره دارد، این همبستگیها بعدها مورد انتقاد برخی فمینیستها قرار گرفتند: «چون روابط قدرت میان خود زنان هم وجود دارد؛ یعنی به عنوان نمونه، زنان غربی و زنان شرقی. در واقع، سوال این بود که ما از چه همبستگی صحبت میکنیم؛ خصوصا وقتی که برخی فمینیستهای غربی از لشکرکشی امریکا به افغانستان یا عراق حمایت کردند. به همین دلیل، معنای خواهری و همبستگی به چالش کشیده شد. اما به هر حال، در بسیاری از جنبشهای فمینیستی سراسر جهان این ایده وجود دارد که باید به دولتهای موجود فشارهای اجتماعی و سیاسی وارد کرد تا زنان بتوانند به حقوق خود در کشورهایشان و در سطح بینالمللی دست پیدا کنند. برای همین مهم است که به گوش جهان برسانیم دهها زن فمینیست در زندانهای ایران تحت بدترین شرایط هستند. باید با هم روی دول دیگر فشار بگذاریم تا این زنان سریعا آزاد شوند؛ خصوصا که جان برخی از آنها در خطر است. برای همین، این نوع همبستگیها را بهویژه در هشتم مارس که روزی بینالمللی است، شاهد هستیم.»
هدف فمینیستها در مقابله با ستم چیست؟
آزاده کیان یادآور شد: «جنبش فمینیستی علیه هر نوع ظلم و ستمی فعالیت میکند و فمینیست اصلی همانی است که روابط قدرت مردان را از بین ببرد تا ما به تساوی واقعی جنسیتی، نژادی، قومی و طبقاتی در دنیا برسیم. به همین دلیل، یک جنبش بینالمللی است که همبستگی بینالمللی را میطلبد.»
آزاده کیانآیدا قجر
https://t.me/behnima
هدف مونا روشن از سفر به کشورهای اروپایی هم همین است: «برای همین آمدم اروپا تا هم کنشگران را نسبت به این کمپین آگاه کنم و هم با شرکت در تظاهرات هشت مارس، از این موقعیت استفاده کنم که با معرفی کمپین، بگوییم وضعیت زندانیان سیاسی در ایران در خطر است.»
او تاکید میکند که هدف این کمپین، صرفا جامعه ایران و اعلام همبستگی با آن نیست بلکه هدف، جلب توجه بینالمللی برای ایجاد جنبشی جهانی در حمایت از زندانیان سیاسی و تلاش برای آزادی آنها است: «به نظر من، هشتم مارس بهترین موقعیت برای طرح این مساله میان اروپاییها است؛ بهویژه که بسیاری از چهرههای مطرح اروپایی نیز به این کمپین پیوستهاند.»
اهمیت حمایت فمینیستها از کمپین برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران چیست؟
«آزاده کیان»، استاد دانشگاه در حوزه مطالعات جنسیتی نیز یکی از اعضا و امضاکنندگان این کمپین است که در تظاهرات روز هشت مارس، پلاکاردی با عکس زندانیان سیاسی در ایران در دست دارد. از او درباره اهمیت حمایت فمینیستها از چنین کمپینی پرسیدیم.
او گفت: «از اواخر قرن ۱۹، وقتی ایده فمینیسم بینالمللی شروع به گسترش پیدا کرد، اگرچه فمینیستهای غربی خودشان را از فمینیستهای خاورمیانهای برتر میدانستند اما ایده همبستگی بینالمللی از همان موقع مطرح شد. انجمنهایی که در سطح بینالمللی برای احقاق حقوق سیاسی زنان ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه شکل گرفت هم به همان موقع برمیگردد.»
البته همانطور که کیان اشاره دارد، این همبستگیها بعدها مورد انتقاد برخی فمینیستها قرار گرفتند: «چون روابط قدرت میان خود زنان هم وجود دارد؛ یعنی به عنوان نمونه، زنان غربی و زنان شرقی. در واقع، سوال این بود که ما از چه همبستگی صحبت میکنیم؛ خصوصا وقتی که برخی فمینیستهای غربی از لشکرکشی امریکا به افغانستان یا عراق حمایت کردند. به همین دلیل، معنای خواهری و همبستگی به چالش کشیده شد. اما به هر حال، در بسیاری از جنبشهای فمینیستی سراسر جهان این ایده وجود دارد که باید به دولتهای موجود فشارهای اجتماعی و سیاسی وارد کرد تا زنان بتوانند به حقوق خود در کشورهایشان و در سطح بینالمللی دست پیدا کنند. برای همین مهم است که به گوش جهان برسانیم دهها زن فمینیست در زندانهای ایران تحت بدترین شرایط هستند. باید با هم روی دول دیگر فشار بگذاریم تا این زنان سریعا آزاد شوند؛ خصوصا که جان برخی از آنها در خطر است. برای همین، این نوع همبستگیها را بهویژه در هشتم مارس که روزی بینالمللی است، شاهد هستیم.»
هدف فمینیستها در مقابله با ستم چیست؟
آزاده کیان یادآور شد: «جنبش فمینیستی علیه هر نوع ظلم و ستمی فعالیت میکند و فمینیست اصلی همانی است که روابط قدرت مردان را از بین ببرد تا ما به تساوی واقعی جنسیتی، نژادی، قومی و طبقاتی در دنیا برسیم. به همین دلیل، یک جنبش بینالمللی است که همبستگی بینالمللی را میطلبد.»
آزاده کیانآیدا قجر
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12