Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
٢١ بهمن ،سالروز عروج بزرگ_علوى گرامى باد....
بخشي از رمان "چشمهايش" اثر جاودان " بزرگ_علوي"
من تسلیم شدم، منی که خیال میکردم خشک و مومیایی شده ام، منی که جز کار اداری و استاد چیز دیگری در سر ندارم، من در مقابل این زن ناشناس زانو زدم. نگاه چشمها مرا نیز افسون کرد. چند ثانیه ای از فرط غضب به خود
می پيچيدم، بعد چیزی در دل من آب شد. زخمی سر باز کرد و خون از آن ریخت. سستی گوارایی به من دست داد، دیگر شناختمش. پهلوی خود گفتم: چه کشیده است از دست این زن!…
https://t.me/behnima
بخشي از رمان "چشمهايش" اثر جاودان " بزرگ_علوي"
من تسلیم شدم، منی که خیال میکردم خشک و مومیایی شده ام، منی که جز کار اداری و استاد چیز دیگری در سر ندارم، من در مقابل این زن ناشناس زانو زدم. نگاه چشمها مرا نیز افسون کرد. چند ثانیه ای از فرط غضب به خود
می پيچيدم، بعد چیزی در دل من آب شد. زخمی سر باز کرد و خون از آن ریخت. سستی گوارایی به من دست داد، دیگر شناختمش. پهلوی خود گفتم: چه کشیده است از دست این زن!…
https://t.me/behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
بازداشت نیما قاسمی توسط نیروهای امنیتی در تهران
نیما قاسمی، نویسنده و پژوهشگر فلسفه روز دوشنبه ۲۰ بهمن‌ماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. ماموران در زمان بازداشت، اقدام به بازرسی منزل این شهروند کرده و شماری از وسایل شخصی او ازجمله، لپتاپ و دست نوشته‌های وی را ضبط کرده و با خود برده‌اند.
سه شنبه بیست و یک بهمن ۹۹
https://t.me/behnima
نیما قاسمی، نویسنده و پژوهشگر فلسفه روز دوشنبه ۲۰ بهمن‌ماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. ماموران در زمان بازداشت، اقدام به بازرسی منزل این شهروند کرده و شماری از وسایل شخصی او ازجمله، لپتاپ و دست نوشته‌های وی را ضبط کرده و با خود برده‌اند.
سه شنبه بیست و یک بهمن ۹۹
https://t.me/behnima
محکومیت علی اسحق زندانی سیاسی محبوس در زندان رجائی شهر به ۵ سال زندان تعزیری
وی از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ است که بدون هیچ دلیل مستندی به عضویت در گروه های خارج کشور متهم شده است. حکم او با اعتراض وکیل مدافع به دادگاه تجدیدنظر فرستاده شده است.
دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۹
@behnima
وی از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ است که بدون هیچ دلیل مستندی به عضویت در گروه های خارج کشور متهم شده است. حکم او با اعتراض وکیل مدافع به دادگاه تجدیدنظر فرستاده شده است.
دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۹
@behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
محکومیت علی اسحق زندانی سیاسی محبوس در زندان رجائی شهر به ۵ سال زندان تعزیری
وی از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ است که بدون هیچ دلیل مستندی به عضویت در گروه های خارج کشور متهم شده است. حکم او با اعتراض وکیل مدافع به دادگاه تجدیدنظر فرستاده شده است.
دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۹
@behnima
وی از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ است که بدون هیچ دلیل مستندی به عضویت در گروه های خارج کشور متهم شده است. حکم او با اعتراض وکیل مدافع به دادگاه تجدیدنظر فرستاده شده است.
دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۹
@behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
🔴کائوس ، سازمان حمایت از پناهجویان ترکیه اعلام کرد پلیس ترکیه «هایریه کارا» یکی از وکلای این سازمان را بصورت غیر قانونی بازداشت کرده است.
خلاصه ای از. اخبار وگزارشات کارگری 21 بهمن ماه 1399
- تجمع اعتراضی مربیان پیش دبستانی گیلان نسبت به عدم تبدیل وضعیت مقابل استانداری
روز سه شنبه 21 بهمن،جمعی از مربیان پیش دبستانی پیش از سال 92 گیلان برای بنمایش گذاشتن اعتراضشان برای باری دیگر دست به تجمع مقابل استانداری این استان در کلانشهر رشت زدند.
- اعتصاب کارگران پتروشیمی لاوان عسلویه دراعتراض به عدم پرداخت بموقع حقوق و وعده و وعیدهای توخالی
در اعتصاب هستند
- چهارمین روز کارگران اخراجی اداره کل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان قزوین نسبت به بلاتکلیفی شغلی و وعده های پوچ مقابل استانداری
- کانون نویسندگان ایران:ممانعت از اعزام کیوان باژن به بیمارستان
- حکم 6 سال حبس سها مرتضایی فعال دانشجویی دانشگاه تهران در دادگاه تجدیدنظرتایید شد
- چهارمین روز تحصن دانشجوی دارای معلولیت مقابل دیوان عدالت اداری
- ادامه اعتراضات سهامداران بانک مهر اقتصاد نسبت به قیمت گذاری سهام هایشان با برپایی مقابل ساختمان دادگستری و بانک مرکزی
- جان باختن یک کارگر درخیابان پیروزی تهران براثر سقوط به چاهک آسانسور
جانش را از دست داد
بر گرفته از سایت اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران
https://t.me/behnima
- تجمع اعتراضی مربیان پیش دبستانی گیلان نسبت به عدم تبدیل وضعیت مقابل استانداری
روز سه شنبه 21 بهمن،جمعی از مربیان پیش دبستانی پیش از سال 92 گیلان برای بنمایش گذاشتن اعتراضشان برای باری دیگر دست به تجمع مقابل استانداری این استان در کلانشهر رشت زدند.
- اعتصاب کارگران پتروشیمی لاوان عسلویه دراعتراض به عدم پرداخت بموقع حقوق و وعده و وعیدهای توخالی
در اعتصاب هستند
- چهارمین روز کارگران اخراجی اداره کل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان قزوین نسبت به بلاتکلیفی شغلی و وعده های پوچ مقابل استانداری
- کانون نویسندگان ایران:ممانعت از اعزام کیوان باژن به بیمارستان
- حکم 6 سال حبس سها مرتضایی فعال دانشجویی دانشگاه تهران در دادگاه تجدیدنظرتایید شد
- چهارمین روز تحصن دانشجوی دارای معلولیت مقابل دیوان عدالت اداری
- ادامه اعتراضات سهامداران بانک مهر اقتصاد نسبت به قیمت گذاری سهام هایشان با برپایی مقابل ساختمان دادگستری و بانک مرکزی
- جان باختن یک کارگر درخیابان پیروزی تهران براثر سقوط به چاهک آسانسور
جانش را از دست داد
بر گرفته از سایت اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
مهدی فتحی دبیر تاریخ وعضو سندیکای معلمان استان فارس بدلیل افشاگری مزاحمت ناموسی امام جمعه پاسارگاد ، روز جمعه در منزل مسکونی اش با ضرب وشتم توسط عوامل اداره اطلاعات دستگیر و به مکانی به نام پلاک ۱۰۰ منتقل شده است و تا این لحظه از وضعیت وی اطلاعی در دست نیست .
در ضمن این کنشگر مدنی چند ماهی با زنده یاد نوید افکاری در زندان عادل آباد شیراز هم بند بوده است .
👈صدایش باشیم
@behnima
در ضمن این کنشگر مدنی چند ماهی با زنده یاد نوید افکاری در زندان عادل آباد شیراز هم بند بوده است .
👈صدایش باشیم
@behnima
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
● تعلل در آزادی محمد نوریزاد، علی‌رغم رأی عدم تحمل کیفر و ادامهٔ بیهوشی‌های ایشان در زندان؛ روایت فاطمه ملکی از ملاقات با همسر و فرزند دربندش ●
● فاطمه ملکی:
روزهای ملاقات:
دوشنبه، ۲۰ بهمن ۹۹ به ملاقات آقای نوریزاد رفتم؛ این بار او زودتر آمده بود تکیده و ترکه‌ای و عصا بدست ولی همچنان قوی و با صلابت؛ بعداز سلام و احوالپرسی گفت: امروز ۲۰ بهمن است درست یکسال و نیم از ۲۰ مرداد ۹۸ زمان بازداشت ما می‌گذرد.
پرسیدم نتیجهٔ اعلام رأی کمیسیون پزشکی چه شد؟ گفت فعلاً آقای براعه قاضی دادسرای اوین درخواست استعلام داده‌اند که من به آنها گفته‌ام این هم ادامهٔ بازیست؛ گفته‌اند اینطور نیست؛ خب، بزودی معلوم می شود.
گفتم: از احوالت بگو؟ گفت: معمولاً هفته ای یکبار بیهوش می‌شوم که در هفته‌های اخیر از رفتن به بیمارستان‌های بی‌نتیجه خودداری کرده‌ام. سه شنبهٔ پیش هم دوباره بیهوش شدم. معمولاً از سرگیجه‌هایم می‌فهمم که دیگر نمی‌توانم سرپا بایستم؛ از قبل به همبندی‌هایم سپرده‌ام که مراقب من باشند؛ این‌دفعه من بیهوش در تختخوابم افتادم بعد از چهار ساعت بهوش آمدم. به زندان‌بانان گفته‌ام که تحت هیچ شرایطی دیگر به بیمارستان نخواهم رفت؛ یا باید تحت شرایط آزاد مشکل قلبی‌ام را برطرف کنم یا در یکی از این بیهوشی‌ها دیگر بهوش نخواهم آمد.
صحبت‌های زیادی شد؛ ازجمله اینکه گفتند: زمان‌های دیر گذر زندان را بخشی به نوشتن رمان و بخشی به نقاشی و بخش دیگر را به خطاطی برای همبندی‌ها، نگهبانان و ... می‌پردازم.
در انتها گفت: جملاتی برای علی و فائزه نوشتم و یک بیت شعر را خطاطی کرده‌ام آن هم روی طلقی دو متری که باید فکری برای بردنش بکنید. به خدا سپردمش؛ تابلو را گرفتم و راهی منزل شدم.
روی تابلو به زیبایی نوشته بود:
گرچه منزل بس خطرناکست و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کانرا نیست پایان غم مخور
و اما بعد:
سه شنبه، ۲۱ بهمن ۹۹، ساعت ۷:۳۰ به سمت زندان بزرگ حرکت کردیم؛ ساعت حدود ۹ رسیدیم؛ راننده منتظر ماند. برای گرفتن نوبت به سالن نوبت‌دهی رفتم جمعیتی منتظر بودند؛ اینجا وضیعت اسفبار است؛ ناچاراً می‌پذیرم که به عهد قجر سفر کرده‌ام.
بعد از نیم ساعتی برگهٔ ملاقات را گرفتم. حدود ساعت ده و نیم وارد سالن اصلی ملاقات شدم. دو هفته قبل، علی گفته بود لازم نیست بیایید، یک‌ماهی می‌شد که ملاقاتی در کار نبود. سر تا پا مشتاق دیدارش بودم که آغوش به رویش باز کنم و ببوسمش در این حس بودم که علی آمد و آن شیشهٔ حائل کذایی آغوش را از ما گرفت.
خدا را شکر حالش خوب بود و با خواندن کتاب "نیروی حال" و "اکهارت تله" حال کرده بود، از همبندی‌های آبانش گفت که منتظر آزادی‌شان هستند و از جدید الورودها گفت: آقای جلودار زاده، استاد دانشگاه و جانباز، آقای وهاب زاده... . به او گفتم: بابا برایت نوشته: “ علی جان، پسر نازنینم ، پایدار و پیروز باشی”، در حین گفتن این جمله پرده پایین آمد. همین‌طور که پرده پایین می‌آمد، خداحافظی کنان سر من و علی هم تا انتها پایین می‌آمد گویا پنج سانت دیدار هم برایمان غنیمت بود.
زندانیان سیاسی و بی‌گناه را آزاد کنید.
علی بی گناه است پدرش هم.
آزادشان کنید.
- فاطمه ملکی | ۹۹.۱۱.۲۲
@behnima
● فاطمه ملکی:
روزهای ملاقات:
دوشنبه، ۲۰ بهمن ۹۹ به ملاقات آقای نوریزاد رفتم؛ این بار او زودتر آمده بود تکیده و ترکه‌ای و عصا بدست ولی همچنان قوی و با صلابت؛ بعداز سلام و احوالپرسی گفت: امروز ۲۰ بهمن است درست یکسال و نیم از ۲۰ مرداد ۹۸ زمان بازداشت ما می‌گذرد.
پرسیدم نتیجهٔ اعلام رأی کمیسیون پزشکی چه شد؟ گفت فعلاً آقای براعه قاضی دادسرای اوین درخواست استعلام داده‌اند که من به آنها گفته‌ام این هم ادامهٔ بازیست؛ گفته‌اند اینطور نیست؛ خب، بزودی معلوم می شود.
گفتم: از احوالت بگو؟ گفت: معمولاً هفته ای یکبار بیهوش می‌شوم که در هفته‌های اخیر از رفتن به بیمارستان‌های بی‌نتیجه خودداری کرده‌ام. سه شنبهٔ پیش هم دوباره بیهوش شدم. معمولاً از سرگیجه‌هایم می‌فهمم که دیگر نمی‌توانم سرپا بایستم؛ از قبل به همبندی‌هایم سپرده‌ام که مراقب من باشند؛ این‌دفعه من بیهوش در تختخوابم افتادم بعد از چهار ساعت بهوش آمدم. به زندان‌بانان گفته‌ام که تحت هیچ شرایطی دیگر به بیمارستان نخواهم رفت؛ یا باید تحت شرایط آزاد مشکل قلبی‌ام را برطرف کنم یا در یکی از این بیهوشی‌ها دیگر بهوش نخواهم آمد.
صحبت‌های زیادی شد؛ ازجمله اینکه گفتند: زمان‌های دیر گذر زندان را بخشی به نوشتن رمان و بخشی به نقاشی و بخش دیگر را به خطاطی برای همبندی‌ها، نگهبانان و ... می‌پردازم.
در انتها گفت: جملاتی برای علی و فائزه نوشتم و یک بیت شعر را خطاطی کرده‌ام آن هم روی طلقی دو متری که باید فکری برای بردنش بکنید. به خدا سپردمش؛ تابلو را گرفتم و راهی منزل شدم.
روی تابلو به زیبایی نوشته بود:
گرچه منزل بس خطرناکست و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کانرا نیست پایان غم مخور
و اما بعد:
سه شنبه، ۲۱ بهمن ۹۹، ساعت ۷:۳۰ به سمت زندان بزرگ حرکت کردیم؛ ساعت حدود ۹ رسیدیم؛ راننده منتظر ماند. برای گرفتن نوبت به سالن نوبت‌دهی رفتم جمعیتی منتظر بودند؛ اینجا وضیعت اسفبار است؛ ناچاراً می‌پذیرم که به عهد قجر سفر کرده‌ام.
بعد از نیم ساعتی برگهٔ ملاقات را گرفتم. حدود ساعت ده و نیم وارد سالن اصلی ملاقات شدم. دو هفته قبل، علی گفته بود لازم نیست بیایید، یک‌ماهی می‌شد که ملاقاتی در کار نبود. سر تا پا مشتاق دیدارش بودم که آغوش به رویش باز کنم و ببوسمش در این حس بودم که علی آمد و آن شیشهٔ حائل کذایی آغوش را از ما گرفت.
خدا را شکر حالش خوب بود و با خواندن کتاب "نیروی حال" و "اکهارت تله" حال کرده بود، از همبندی‌های آبانش گفت که منتظر آزادی‌شان هستند و از جدید الورودها گفت: آقای جلودار زاده، استاد دانشگاه و جانباز، آقای وهاب زاده... . به او گفتم: بابا برایت نوشته: “ علی جان، پسر نازنینم ، پایدار و پیروز باشی”، در حین گفتن این جمله پرده پایین آمد. همین‌طور که پرده پایین می‌آمد، خداحافظی کنان سر من و علی هم تا انتها پایین می‌آمد گویا پنج سانت دیدار هم برایمان غنیمت بود.
زندانیان سیاسی و بی‌گناه را آزاد کنید.
علی بی گناه است پدرش هم.
آزادشان کنید.
- فاطمه ملکی | ۹۹.۱۱.۲۲
@behnima
در دفاع از حماسه سیاهکل
ع.الف
به نظر من هر چیزی را بایستی در متن و بستر آن تحلیل کرد. در دهه چهل دیکتاتوری به اوج خود رسیده بود. دهه سی هنوز بارقه‌هایی از مبارزاتی که در دهه ۲۰ که منتهی به نهضت ملی شدن نفت و سپس کوتای سال ۳۲ شد، وجود داشت. ولی دهه چهل اوج سرخوردگی نیروهای اجتماعی و حتی روشنفکران آن دوره بود. من این را در متون داستانی این دو دهه تحلیل کرده‌ام. مقایسه کتاب مدیر مدرسه جلال آل احمد و بره گمشده هوشنگ گلشیری به خوبی این وضعیت را نشان می‌دهد. در دهه چهل افرادی که در جوانی خود در مبارزات ملی شدن نفت مشارکت داشته‌اند امروز میان‌سالانی شده بودند که به مواد مخدر و مشروبات الکلی و زنباره‌گی و بی‌انگیزه‌گی و حتی خودکشی کشیده شده بودند. شرایط دهه چهل چنان می‌نمود که هیچ خط و خشی به دیوار ستبر استبداد نمی‌توان وارد کرد. در آن دوران واقعه‌ای لازم بود که تلنگری باشد بر بدنه خواب‌آلود اجتماع که شاید تکانی بخورد. و فداییان خلق با خلق حماسه سیاهکل با خونشان این اتفاق را رقم زدند. و با این کار جامعه تکانی خورد و از خواب رخوت بیرون آمد.
از طرفی هیچ کار دیگری نمی‌توانست انجام شود. قلم‌ها شکسته شده بود، صداها خفه شده بود و دیکتاتوری ترکتازی می‌کرد. واقعه سیاهکل آن دیوار ستبر را ترک داد و دهه پنجاه را پر از اعتراض و قیام و اعتصاب و شورش کرد که در نهایت به سال ۵۷ انجامید.
دوستان به این نقش عظیم توجه نمی‌کنند. آن همه فیلم و کتاب و سخنرانی و تبلیغ بر علیه فداییان و مجاهیدین خلق به طور اخص، و چپ به طور اعم بر این دوستان نیز تاثیر گذاشته است. تمام رسلنه‌های داخل و خارج از کشور هم، هم‌صدا و هم‌دل دارند در قالب اپوزیسیون و پوزیسیون همین اندیشه را تبلیغ می‌کنند. تاثیر این رسانه‌ها و فیلم و کتاب و میتینگ‌ها آنقدر زیاد بوده است که حتی هواداران آن روز مبارزات انقلابی را نیز متاثر کرده است.
این از یکسو و از سوی دیگر، پیروزی‌های دهه‌های اخیر نظام سرمایه‌داری که سر آن تبلیغ زیادی می‌شود و نارسایی‌ها و ناکارامدی‌های این نظام را تحت‌الشعاع قرار داده است، طیف به اصطلاح روشنفکر را مغلوب کرده است و با تیزبینی متوجه شده‌اند که اگر در شرایط امروز بخواهند نام و شهرتی کسب نمایند، باید موج‌سواری کنند.
این همه سبب شده است که بدنه اپورتونیست و چپ‌نمای گروه‌های چپ، راه را در کوبیدن چپ جستجو کنند و این‌گونه بلیطی برای آینده ایران که فکر می‌کنند در حال تغییر است، به دست آورند.
در حالی که اگر به واقعیت نگاه کنیم، تلاش‌های اصلاح‌طلبانه و خشونت‌پرهیز در مقابل این رژیم هم به بن‌بست رسیده است و آنچه امروز جدی‌تر می‌نماید اعتصابات کارگران و رانندگان و معلمان و مزدبگیران است. نه آن راه‌های اصلاح‌طلبانه و خشونت‌پرهیز و....
برخی هنوز می‌گویند که تغییر با قلم انجام شود نه تفنگ. ولی تاریخ بیش از دو دهه قلم‌فرسایی اصلاح‌طلبان و منتقدانی مانند سروش‌ها و کدیورها و منتقدان داخل و خارج کشور نشان داده است که ساختار متصلب ج.ا هیچ تغییری نخواهد کرد و شاید به زور فشارهای اجتماعی فرصت‌های محدودی برای پوشش زنان و مردان جامعه ایجاد کند و فرصت‌های محدودتری برای منتقدان و روزنامه‌نگاران ایجاد نماید، ولی این دم دستگاه دائما استثمار اقشار فرودست جامعه را بیشتر و بیشتر می‌کند. افزایش ضریب جینی در هر سال در این مملکت نشان می‌دهد که اوضاع هر روز بدتر می‌شود. و بسیاری از فعالان غیروابسته نیز به این نتیجه رسیده‌اند که راه گذار از این سیستم و این استثمار از کف خیابان می‌گذرد.
با اعتراضات خیابان هم که دیدیم چگونه برخورد می‌شود و حاکمیت همان‌گونه که حکومت شاه در دهه چهل و پنجاه راهی را بجز مبارزه خشونت‌آمیز برای مردم نگذاشت، راه و مفری برای مردم باقی نگذاشته است و هم حکومت و هم دیگران به خوبی می‌دانند که این‌بار اگر مردم به خیابان بیایند، بصورت مسالمت‌آمیز و با دست خالی به خیابان نخواهند آمد. این است که لرزه به اندامشان افتاده است و دست به دامن تئوریسن‌های خودشان و حتی جداشده‌های گروه‌های مخالف و به ظاهر اپوزیسیون بشوند و در بوق و کرنا بدمند که این راه درستی نیست و تروریسم است و فلان است و بهمان است.
پول و هزینه و انرژی زیادی برای این کار خرج می‌شود. از پیشنهاد انقلاب کنترل شده رضا پهلوی تا راه سوم تا جدا شده‌ها و بریده‌ها و کم‌رمق‌های جنبش چپ گرفته تا نظریه‌پردازان دانشگاهی و غیر دانشگاهی و اصلاح‌طلب و... همه و همه یکدست شده‌اند، چون خوابشان آشفته شده است و می‌ترسند این بار انقلاب غیر کنترل شده‌ای در ایران اتفاق بیفتد. چیزی که در سال ۵۷ به نفع خمینی کنترل شد ولی اینان نگرانند که انقلاب نوین ایران ادامه همان انقلاب ۵۷ باشد و چیزی که آن‌روز مردم به دست نیاوردند و از دستشان ربوده شد، امروز به دست آورند.
ع.الف
به نظر من هر چیزی را بایستی در متن و بستر آن تحلیل کرد. در دهه چهل دیکتاتوری به اوج خود رسیده بود. دهه سی هنوز بارقه‌هایی از مبارزاتی که در دهه ۲۰ که منتهی به نهضت ملی شدن نفت و سپس کوتای سال ۳۲ شد، وجود داشت. ولی دهه چهل اوج سرخوردگی نیروهای اجتماعی و حتی روشنفکران آن دوره بود. من این را در متون داستانی این دو دهه تحلیل کرده‌ام. مقایسه کتاب مدیر مدرسه جلال آل احمد و بره گمشده هوشنگ گلشیری به خوبی این وضعیت را نشان می‌دهد. در دهه چهل افرادی که در جوانی خود در مبارزات ملی شدن نفت مشارکت داشته‌اند امروز میان‌سالانی شده بودند که به مواد مخدر و مشروبات الکلی و زنباره‌گی و بی‌انگیزه‌گی و حتی خودکشی کشیده شده بودند. شرایط دهه چهل چنان می‌نمود که هیچ خط و خشی به دیوار ستبر استبداد نمی‌توان وارد کرد. در آن دوران واقعه‌ای لازم بود که تلنگری باشد بر بدنه خواب‌آلود اجتماع که شاید تکانی بخورد. و فداییان خلق با خلق حماسه سیاهکل با خونشان این اتفاق را رقم زدند. و با این کار جامعه تکانی خورد و از خواب رخوت بیرون آمد.
از طرفی هیچ کار دیگری نمی‌توانست انجام شود. قلم‌ها شکسته شده بود، صداها خفه شده بود و دیکتاتوری ترکتازی می‌کرد. واقعه سیاهکل آن دیوار ستبر را ترک داد و دهه پنجاه را پر از اعتراض و قیام و اعتصاب و شورش کرد که در نهایت به سال ۵۷ انجامید.
دوستان به این نقش عظیم توجه نمی‌کنند. آن همه فیلم و کتاب و سخنرانی و تبلیغ بر علیه فداییان و مجاهیدین خلق به طور اخص، و چپ به طور اعم بر این دوستان نیز تاثیر گذاشته است. تمام رسلنه‌های داخل و خارج از کشور هم، هم‌صدا و هم‌دل دارند در قالب اپوزیسیون و پوزیسیون همین اندیشه را تبلیغ می‌کنند. تاثیر این رسانه‌ها و فیلم و کتاب و میتینگ‌ها آنقدر زیاد بوده است که حتی هواداران آن روز مبارزات انقلابی را نیز متاثر کرده است.
این از یکسو و از سوی دیگر، پیروزی‌های دهه‌های اخیر نظام سرمایه‌داری که سر آن تبلیغ زیادی می‌شود و نارسایی‌ها و ناکارامدی‌های این نظام را تحت‌الشعاع قرار داده است، طیف به اصطلاح روشنفکر را مغلوب کرده است و با تیزبینی متوجه شده‌اند که اگر در شرایط امروز بخواهند نام و شهرتی کسب نمایند، باید موج‌سواری کنند.
این همه سبب شده است که بدنه اپورتونیست و چپ‌نمای گروه‌های چپ، راه را در کوبیدن چپ جستجو کنند و این‌گونه بلیطی برای آینده ایران که فکر می‌کنند در حال تغییر است، به دست آورند.
در حالی که اگر به واقعیت نگاه کنیم، تلاش‌های اصلاح‌طلبانه و خشونت‌پرهیز در مقابل این رژیم هم به بن‌بست رسیده است و آنچه امروز جدی‌تر می‌نماید اعتصابات کارگران و رانندگان و معلمان و مزدبگیران است. نه آن راه‌های اصلاح‌طلبانه و خشونت‌پرهیز و....
برخی هنوز می‌گویند که تغییر با قلم انجام شود نه تفنگ. ولی تاریخ بیش از دو دهه قلم‌فرسایی اصلاح‌طلبان و منتقدانی مانند سروش‌ها و کدیورها و منتقدان داخل و خارج کشور نشان داده است که ساختار متصلب ج.ا هیچ تغییری نخواهد کرد و شاید به زور فشارهای اجتماعی فرصت‌های محدودی برای پوشش زنان و مردان جامعه ایجاد کند و فرصت‌های محدودتری برای منتقدان و روزنامه‌نگاران ایجاد نماید، ولی این دم دستگاه دائما استثمار اقشار فرودست جامعه را بیشتر و بیشتر می‌کند. افزایش ضریب جینی در هر سال در این مملکت نشان می‌دهد که اوضاع هر روز بدتر می‌شود. و بسیاری از فعالان غیروابسته نیز به این نتیجه رسیده‌اند که راه گذار از این سیستم و این استثمار از کف خیابان می‌گذرد.
با اعتراضات خیابان هم که دیدیم چگونه برخورد می‌شود و حاکمیت همان‌گونه که حکومت شاه در دهه چهل و پنجاه راهی را بجز مبارزه خشونت‌آمیز برای مردم نگذاشت، راه و مفری برای مردم باقی نگذاشته است و هم حکومت و هم دیگران به خوبی می‌دانند که این‌بار اگر مردم به خیابان بیایند، بصورت مسالمت‌آمیز و با دست خالی به خیابان نخواهند آمد. این است که لرزه به اندامشان افتاده است و دست به دامن تئوریسن‌های خودشان و حتی جداشده‌های گروه‌های مخالف و به ظاهر اپوزیسیون بشوند و در بوق و کرنا بدمند که این راه درستی نیست و تروریسم است و فلان است و بهمان است.
پول و هزینه و انرژی زیادی برای این کار خرج می‌شود. از پیشنهاد انقلاب کنترل شده رضا پهلوی تا راه سوم تا جدا شده‌ها و بریده‌ها و کم‌رمق‌های جنبش چپ گرفته تا نظریه‌پردازان دانشگاهی و غیر دانشگاهی و اصلاح‌طلب و... همه و همه یکدست شده‌اند، چون خوابشان آشفته شده است و می‌ترسند این بار انقلاب غیر کنترل شده‌ای در ایران اتفاق بیفتد. چیزی که در سال ۵۷ به نفع خمینی کنترل شد ولی اینان نگرانند که انقلاب نوین ایران ادامه همان انقلاب ۵۷ باشد و چیزی که آن‌روز مردم به دست نیاوردند و از دستشان ربوده شد، امروز به دست آورند.
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
دایه شریفه و خالو میرزا:
پدر و مادر شهید رامین حسین پناهی در حمایت از بازداشت‌شدگان اخیر در کوردستان.
#نه_به_بازداشت_فعالان_کورد
#نا_بۆ_رەشبگیری_چاڵاکانی_کورد
https://t.me/behnima
پدر و مادر شهید رامین حسین پناهی در حمایت از بازداشت‌شدگان اخیر در کوردستان.
#نه_به_بازداشت_فعالان_کورد
#نا_بۆ_رەشبگیری_چاڵاکانی_کورد
https://t.me/behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
🍃🍃
علیرضا کاظمی، معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش گفت: «از جمله مشکلاتی که با شیوع کرونا و و گسترش آموزش مجازی، دانش‌آموران در برابر آن قرار گرفته‌اند سبک زندگی غیراسلامی و توطئه و ترویج بی‌حجابی است.»
🖌به جای تامین گوشی یا لپ تاپ که عدم دسترسی تعداد زیادی از دانش‌آموزان به آنها، منجر به خودکشی یا ترک تحصیل آنها شده، اهمیتی ندارد اما سبک زندگی و... برای این معاون پرورشی اولویت دارد.
https://t.me/behnima
علیرضا کاظمی، معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش گفت: «از جمله مشکلاتی که با شیوع کرونا و و گسترش آموزش مجازی، دانش‌آموران در برابر آن قرار گرفته‌اند سبک زندگی غیراسلامی و توطئه و ترویج بی‌حجابی است.»
🖌به جای تامین گوشی یا لپ تاپ که عدم دسترسی تعداد زیادی از دانش‌آموزان به آنها، منجر به خودکشی یا ترک تحصیل آنها شده، اهمیتی ندارد اما سبک زندگی و... برای این معاون پرورشی اولویت دارد.
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
بازداشت کارمند کنسولگری ایران در استانبول به اتهام دست داشتن در قتل مسعود مولوی
روزنامه «دیلی‌صباح» ترکیه نوشت یک کارمند کنسولگری ایران در استانبول به اتهام دست داشتن در قتل مسعود مولوی بازداشت شده است.
نام این فرد «محمدرضا ناصرزاده» عنوان شده و متهم است که برای علی اسفنجانی که مسئولیت کشتن مولوی را به عهده داشته، مدارک سفر جعل کرده تا قاچاقی به ایران برگردد.
https://t.me/behnima
روزنامه «دیلی‌صباح» ترکیه نوشت یک کارمند کنسولگری ایران در استانبول به اتهام دست داشتن در قتل مسعود مولوی بازداشت شده است.
نام این فرد «محمدرضا ناصرزاده» عنوان شده و متهم است که برای علی اسفنجانی که مسئولیت کشتن مولوی را به عهده داشته، مدارک سفر جعل کرده تا قاچاقی به ایران برگردد.
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
♦️ اداره اطلاعات دو تن از شهروندان عرب اهل شهر #شوش را بازداشت كرد
♦️به گزارش خاکزدگان دو شهروند عرب ساكن روستاى «چعب خلف مسلم»تابع شهرستان شوش توسط اداره اطلاعات بازداشت شدند.
مجيد كعبى،۳۲ساله، فرزند عبدالله، متاهل و حسن كعبى،۲۵ساله از اهالى روستاى «چعب خلف مسلم »روز سه شنبه ۲۱بهمن ماه ۱۳۹۹ توسط نيروهاى اداره اطلاعات بازداشت شدند و تا كنون از محل نگهدارى و دليل بازداشت آنها اطلاعى در دست نيست.
منابع #حقوق_بشر مى گويند؛نیروهای امنیتی در حین بازداشت اين افراد،منازل این شهروندان را بازرسى کرده و برخی وسایل شخصی آنها را ضبط کرده و با خود بردند.
@behnima
♦️به گزارش خاکزدگان دو شهروند عرب ساكن روستاى «چعب خلف مسلم»تابع شهرستان شوش توسط اداره اطلاعات بازداشت شدند.
مجيد كعبى،۳۲ساله، فرزند عبدالله، متاهل و حسن كعبى،۲۵ساله از اهالى روستاى «چعب خلف مسلم »روز سه شنبه ۲۱بهمن ماه ۱۳۹۹ توسط نيروهاى اداره اطلاعات بازداشت شدند و تا كنون از محل نگهدارى و دليل بازداشت آنها اطلاعى در دست نيست.
منابع #حقوق_بشر مى گويند؛نیروهای امنیتی در حین بازداشت اين افراد،منازل این شهروندان را بازرسى کرده و برخی وسایل شخصی آنها را ضبط کرده و با خود بردند.
@behnima
VID-20210212-WA0039.mp4
2.9 MB
کسادی و ورشکستگی بازار سارقین انقلاب اسلامی در کوهدشت،لرستان، و مرگ بر دیکتاتور گفتن یک هموطن آزاده که فیلم گرفته و مرگ بر دیکتاتور می گوید
فراخوان اقدام فوری عفو بین الملل؛ زینب جلالیان تحت شکنجه است
سازمان عفو بین الملل طی فراخوانی خواستار اقدام فوری در خصوص وضعیت زینب جلالیان شد. در بخشی از این فراخوان آمده است؛ ماموران وزارت اطلاعات ایران با جلوگیری از دسترسی زینب جلالیان به خدمات پزشکی، وی را تحت شکنجه قرار داده‌اند تا او را وادار به «اعتراف» علیه خود در مقابل دوربین فلیم‌برداری کنند.
زینب جلالیان، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان یزد، در سیزدهمین سال حبس همچنان محروم از مرخصی و بدون چشم‌اندازی از آزادی، حکم حبس ابد خود را تحمل می‌کند. خانم جلالیان با وجود مشکلات پزشکی همچون ناخونک چشم، ناراحتی کلیه و بیماری زمینه‌ای آسم از رسیدگی پزشکی محروم است. این زندانی سیاسی طی ۸ ماه گذشته به ۴ زندان مختلف کشور تبعید شده و در حال حاضر هیچ وکیلی برای پیگیری پرونده، وضعیت پزشکی و یا اعزام این زندانی سیاسی به مرخصی، وکالت او را بر عهده ندارد.
جمعه ۲۴ بهمن ۱۳۹۹
@behnima
سازمان عفو بین الملل طی فراخوانی خواستار اقدام فوری در خصوص وضعیت زینب جلالیان شد. در بخشی از این فراخوان آمده است؛ ماموران وزارت اطلاعات ایران با جلوگیری از دسترسی زینب جلالیان به خدمات پزشکی، وی را تحت شکنجه قرار داده‌اند تا او را وادار به «اعتراف» علیه خود در مقابل دوربین فلیم‌برداری کنند.
زینب جلالیان، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان یزد، در سیزدهمین سال حبس همچنان محروم از مرخصی و بدون چشم‌اندازی از آزادی، حکم حبس ابد خود را تحمل می‌کند. خانم جلالیان با وجود مشکلات پزشکی همچون ناخونک چشم، ناراحتی کلیه و بیماری زمینه‌ای آسم از رسیدگی پزشکی محروم است. این زندانی سیاسی طی ۸ ماه گذشته به ۴ زندان مختلف کشور تبعید شده و در حال حاضر هیچ وکیلی برای پیگیری پرونده، وضعیت پزشکی و یا اعزام این زندانی سیاسی به مرخصی، وکالت او را بر عهده ندارد.
جمعه ۲۴ بهمن ۱۳۹۹
@behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
دیدار فعالین مدنی با خانم نوریزاد ۲۴ بهمن ۹۹https://t.me/behnima
#محمدنوریزاد
#دیدار_فعالین_مدنی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#محمدنوریزاد
#دیدار_فعالین_مدنی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد