یکم اردیبهشت،
روز بزرگداشت سعدی شیرین گفتار،
سالروز درگذشت شادروانان
ملک‌الشعرای بهار ،
سهراب سپهری
و علامه اقبال لاهوری

چه بسا حق این بود که
امروز را روز شعر و ادب پارسی می‌نامیدند...

🌸🌸🌸

تهران پل امیر کبیر همین امروز سقوط کرد

‎⁨اخباروگزارشات کارگری اول اردیبهشت ماه 1400⁩.doc

ویدیویی دیگر از تجمع کسبه پاساژ علاالدین تهران با شعار "زندانی سیاسی آزاد باید گردد"

این شهروندان در اعتراض به پلمب مغازه هایشان و بسته شدن پاساژ مذکور، در مقابل این مرکز خرید دست به تجمع گسترده ای زدند و در حمایت از زندانیان سیاسی شعار "زندانی سیاسی آزاد باید گردد" را سر دادند.

تجمع این شهروندان با حضور نیروهای انتظامی همراه بوده است.


@behnima

یک ماه است "پای مصنوعی" زندانی سیاسی #عبدالرسول_مرتضوی را گرفته‌ و به او پس نمی‌دهند. در زندان رجایی‌شهر برای انتقال اجباری‌اش او را صدا کرده و بهانه تحویل "پا"، از بند خارج و به مکان دیگری منتقل کرده‌اند.
او پایش را در جبهه از دست داده است.
شرح ماجرا:
واقعیت تلخ درباره‌ی "پایی که جا ماند"!
در حیاط زندان در حال آشنا شدن و گفت و گو بودیم. از پیشینه‌اش می‌گفت؛ و از اینکه در هفده سالگی پای‌اش را در جبهه از دست داده بود؛ و اینکه در اواخر دهه‌ی شصت نظرش به کلی عوض شده بود و ... خیلی چیزهای دیگر. در عین اینکه نه با روش او موافق بودم و نه با هدف او (و این را در عین احترام، صراحتا به او گفتم) به سخنانش گوش سپرده بودم که خود از ملزومات آشنایی در محیط محدود زندان است. یک ماهی می‌شد که از اوین به رجایی شهر منتقل شده بود، اما هنوز پای مصنوعی‌اش را که هنگام انتقال از او گرفته بودند به او نداده بودند. در قرنطینه و بندی دیگر، سه هفته‌ای در شرایطی سخت نگه‌اش داشته بودند و تازه یک هفته‌ای می‌شد که به بند عمومی سیاسی منتقل شده بود. در میانه‌ی سخن بودیم که یکی از پاسداربندها صدایش کرد. با تکیه به دو چوب زیر بغلش بلند شد و تا خروجی حیاط به راهروی ساختمان، عصا زنان رفت. بعد از گفت و گوی کوتاهی، از آن فاصله رو کرد به من، دستی تکان داد و با لبخندی گفت: "می‌گویند پایم را آورده‌اند، باید بروم تحویل بگیرم."
بلند شدم و با هم تا طبقه‌ی دوم رفتیم تا برود به "زیر هشت" (محل استقرار پاسداربندها یا افسر نگهبان). پیش از رفتن از من خواست که آیا می‌توانم به بند بروم و از هم اتاقی‌هایش بخواهم جوراب مخصوص پای مصنوعی‌اش را بدهند؟ سریع رفتم و با یک لنگه‌ جورابی که بسیار پهن‌تر از جوراب‌های عادی می‌نمود برگشتم. وقتی رفت، خوشحال بودیم که پای او را بالاخره بعد از یک ماه آورده‌اند تا به او بدهند، اما... چند دقیقه‌ای بیشتر از رفتنش نگذشته بود که از همان «زیر هشت» گفتند: وسایل آقای مرتضوی را از اتاقش جمع کنید و بدهید بیاید!
بله... تمام آنچه درباره‌ی دادن پای مصنوعی‌اش گفته بودند فریبی بیش نبود، فقط برای آنکه به آن بهانه بی‌سر و صدا او را از بند ببرند و به دلایل از نظر خودشان تنبیهی به بخش دیگری منتقل کنند.
***
جناب آقای سازمان زندان‌ها! متأسفانه فریب و نیرنگ در سازمان شما به ابزاری عادی و پرکاربرد در برخورد با زندانیان سیاسی بدل شده است این دیگر رویه‌ای سازمانی شده که به زندانی بگویند ملاقاتی دارد، یا می‌خواهند ببرندش بهداری یا ... و بعد ناگهان زندانی ببیند سر از انفرادی در آورده است! یا از ماشین انتقال به زندان دیگر یا بازداشتگاه‌های بازجویی برای پرونده‌ای جدید و غیره. حیله‌پردازی و ریاکاری چنان تا مغز استخوان سیستم نفوذ کرده که دیگر ساده‌ترین امور نیز به پیچیده‌ترین شعبده‌ها برگزار می‌شود و این حد از نزول اخلاقی به امری مرسوم، پذیرفته و هنجار تبدیل شده – ظاهرا شما به آن می گویید "خدعه"! – و پنداری دیگر هیچ حد ومرز و حرمتی هم در مسیر آن لحاظ نمی‌شود.
روزی که قرار بود او پایش را در میدان نبرد جا بگذارد، اگر کمی پیش‌ترش تصویر این آینده را نشان‌اش می‌دادند که چگونه این سیستم روزی با وعده مزورانه آوردن پای مصنوعی‌اش او را برای انتقال از بخشی به بخش دیگر زندان فریب خواهد داد، فکر می‌کنید او چه حالی می‌شد؟ آیا دیگر قدمی از قدم بر می‌داشت؟
مدیران ارشد سازمان زندان‌ها مشخص کنند برای تامین اهدافی دم دستی در اموری روزمره قرار است سقوط اخلاقی تا چه حضیضی را توجیه کنند و آیا اصلا حد و مرزی برای چنین سقوطی قائل هستند یا خیر؟ به نظر میرسد "سازمان زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی" قوه قضائیه "خود پیش و بیش از هر کس به "تربیت" شدن نیاز دارند.
با کمال تاسف
#فرهاد_میثمی
یکم اردیبهشت ۱۴۰۰
بند ۴ زندان رجایی شهر

🔴 تجمع اعتراضی داروسازان در تبریز

▪️روز چهارشنبه اول اردبیهشت دانشجویان داروسازی تبریز در واکنش به حقوق تضییع شده داروسازان و اعتراض به بی توجهی انجمن داروخانه داران تبریز مقابل ساختمان معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی تبریز تجمع اعتراضی برپا کردند.
#اعتراضات_سراسری

@behnima

❤️کشورهایی که اعدام را برای کلیه جرائم لغو کرده‌اند: ۱۰۸ 🚫کشورهایی که اعدام را برای جرائم عادی لغو کرده‌اند: ۸ ⛔️کشورهایی که اعدام را در عمل متوقف کرده‌اند: ۲۸
‏☀️💪رویای ما پیوستن مجریان بزرگ اعدام در جهان چین، ایران، مصر، عراق، عربستان سعودی و آمریکا به فهرست بالا 👆 است.

@behnima

‌‌🔴 فوری؛ صدای آرش هنرور شجاعی از کمپ توزلا و خطر دیپورت وی طی ساعات آینده... لطفا منتشر کنید...

امروز پنجشنبه ۲۲ آوریل ۲۰۲۱؛ ساعتی قبل آرش هنرور شجاعی، زندانی سیاسی سابق که هم‌اکنون در کمپ توزلا در استانبول در بازداشت نیروهای امنیتی ترکیه قرار دارد، با ارسال این پیام گفت؛

" من هشدار می دهم؛ دولت ترکیه می داند من مریض هستم و اگر من به ایران دیپورت شوم دولت ترکیه، رسانه ها، افکار عمومی، سازمان‌ های حقوق بشری و سازمان ملل مقصر هستند."

دیروز برای دومین بار یکی از مأموران کمپ توزلا با آرش صحبت کرده که آماده‌ی دیپورت به ایران از راه هوایی باشد. به آرش هشدار داده شده درصورت مقاومت به کمپ شهر وان منتقل و از طریق مرز زمینی به ایران دیپورت خواهد شد.

"صدای پناهجویان ایرانی در ترکیه باشیم.

https://t.me/behnima

🔴تجمع کشاورزان شرق اصفهان ۲ اردیبهشت
صحبت های یکی از کشاورزان

https://t.me/behnima

‎⁨اخباروگزارشات کارگری 2 اردیبهشت ماه 1400⁩.doc

یورش به خانه ی رضا اسدی

نیروهای امنیتی یا سارقان سازمان یافته ی مسلح ،
صبح روز چهارشنبه اول اردیبهشت به خانه ی رضا اسدی کنشگر سیاسی در شهر سیرجان یورش برده و او را با خود بردند.
این سارقان مسلح حتا در برخورد با اعضای خانواده ی اقای اسدی از شوکر برقی استفاده کرده و رفتارشان بسیار وحشیانه بود.
سارقان مسلح همچنین خانه ی اقای اسدی را شخم زده و با ایجاد وحشت در بین اعضای خانواده انچه را خواستند با خود بردند.
شایان توجه است پدر اقای اسدی از شهدای جنگ است و معلوم نیست سارقان مسلح او را به کجا برده اند.

روز به روز به تعداد زندانیان اضافه می شود
زندانیان عقیدتی سیاسی را ازاد کنید

https://t.me/behnima

ادامه بی خبری از معلم زندانی ارژنگ داودی

#ارژنگ_داوودی زندانی سیاسی، معلم، شاعر و نویسنده علی رغم کهولت سن و بیماری از سال ۱۳۸۲ به مدت ۱۸ سال است بدون "یک روز مرخصی" در زندانهای رژیم جمهوری اسلامی است. در این سالها تحت انواع شکنجه، فشار و تبعید به بدترین زندانها از جمله زندان زاهدان، قرار گرفته. حتی خانواده ی وی نیز از فشارها و ارعاب رژیم جمهوری اسلامی در امان نبودند.
او در این سال‌ها به زندان‌های مختلفی در شهرهای مختلف تبعید شده است اما از فروردین ۱۳۹۸ هیچ اطلاعی از او در دست نیست و کسی نمی‌داند کجا نگهداری می‌شود. در این مدت بی خبری چند مرتبه تعدادی از زندانیان عادی با بهنام ابراهیم زاده و یکی دیگر از زندانیان سیاسی سابق تماس گرفته و به نام ارژنگ داودی درخواست پول کرده اند. یکی از همبندی های سابق ارژنگ داوودی دو مرتبه برای این زندانی عادی (که ادعا داشته این پول برای ارژنگ داودی است) هر بار مبلغ پانصد هزارتومان واریز کرده. بعد از این واریز، بار دیگر همین زندانیان عادی از زندان های زابل تماس گرفتند و این بار درخواست مبالغ زیادی تا ۱۰ میلیون کردند. بارها خود به شخصه به دوستان متذکر شدم که به این اشخاص نباید اعتماد کرد اگر مطمئن باشیم که این درخواست کمک مالی واقعا از طرف ارژنگ داوودی است این مبلغ پول را براش تهیه میکنیم
اما از آنجایی که این زندانیان عادی که به نام ارژنگ داوودی درخواست کمک مالی میکنند هیچ گونه اطلاعاتی از ارژنگ و وضعیت او نمیگویند، به نظر میرسد که بیشتر قصد سوءاستفاده از وضعیت ارژنگ داودی و هم بندیهای سابق وی را دارند. ارژنگ داوودی در حدود دو سال است که در بی خبری کامل است و اجازه ی هیچ گونه تماسی به وی داده نمیشود.

#نه_به_زندان_و_شکنجه
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@behnima

توییت «دیدبان ملل متحد» (UN Watch) در صفحه ی توییتر این سازمان: جمهوری اسلامی ایران تاریخ دادگاه دو زندانی دو تابعیتی (مهران رئوف فعال کارگری و فعال زنان ناهید تقوی روز ۸ اردیبهشت )را تعیین کرد؛(دادسرای انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری) در حالی که این رژیم همچنان از زندانی کردن اتباع خارجی به عنوان اهرم سیاسی استفاده می کند. جمهوری اسلامی ایران، یکی از اعضای منتخب در کمسیون عدالت کیفری سازمان ملل متحد است.
#نه_به_بازداشت_فعالان
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#مهران_رئوف
#ناهید_تقوی

@behnima

💎
به نام خدای آزادی

روزهای نگرانی و دلواپسی...
نزدیک دو سال بازداشت غیرقانونی
چهار ماه انفرادی
زخم های هر روزه
۴۲ روز اعتصاب غذا
۴۰ روز اعتصاب دارو
بیهوشی های مکرر
و ۷ ماه قطع تلفن
کافی بوده و هست که ایشان را از پا درآورد؛ دیگر چه نیازی به آمپول بود؟!
او را در حال بیهوشی بدون اطلاع خانواده هرجا می خواهید می برید!، هر بلایی سر ایشان می آورید!، و هیچ پاسخگو هم نیستید! و حتی در این هفته که ما گرفتار کرونا هستیم، اجازه حتی یک تماس تلفنی را نداده اید!! براستی شما از کدام قبیله اید؟!!
به هر حال شما مسئول جان ایشان هستید،
و هرچه زودتر ایشان را آزاد کنید تا فاجعه ببار نیامده.

زندانیان سیاسی را آزاد کنید.
علی نوری زاد را آزاد کنید.
محمد نوری زاد را آزاد کنید.
زندانیان بی گناه را آزاد کنید.

فاطمه ملکی
۳ اردیبهشت ۱۴۰۰@behnima