کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
ازادی در روز جهانی کارگر 96
پنج شنبه سیاه بند 350 زندان اوین
28 فروردین 93 بعد از ماجرای حمله گارد وحشی به بند 350 زندان اوین و ضرب و شتم همه زندانیانی که در مقابل گارد مقاومت کردند (زندانیان مجاهدین و چپ و صنفی و حقوق بشری) به سلول های بند 240 منتقل شدیم در میان انتقال شدگان محمد صدیق کبودوند غلام رضا خسروی، محمد داوری و عبدالفتاح سلطانی سمکو خلقتی ...... بودند. تمام پانزده روز انفرادی ما اعتصاب غذا بودیم روز پانزدهم انفرادی دقیقا روز جهانی کارگر بود که همگی ما را به بند 350 برگرداندند. شور و شوق، عجیبی در بین زندانیان بود من نهار که خوردم پیچ شدم برای بازپرسی وقتی به بازپرسی بردند بازپرس منم به اتهام دادن اخبار و گزارشات از داخل زندان و بیانیه مطالب و ارتباط به دفتر احمد شهید تفهیم اتهام کرد. دیگر به بند برگردانده نشدم مستقیم به بند وزارت 209 منتقل شدم سه ماه مورد بازجویی بودم خبردار شدم در این سه ماه هیچ تماسی با وجودبیماری نیما با خانواده ام بجز روزهای اخر انهم فقط جز اینکه بگم من زنده وسالم هستم نداشتم.
غلام رضا خسروی از هوادارهای مجاهدین هم در بند و سلول های 209 بودند.
در اعتراض به ادامه انفرادی و بازجویی اعنصاب کردم همان روزهای اخر انفرادی ام غلامرضا خسروی در نهایت اعدام شد و منم با وجود اعتصاب غذا به زندان رجایی شهر بند یک زندانیان خطرناک بدون وسایل شخصی منتقل شدم بعد از 25 روز کلا که اعتصاب بودم به بند چهار سیاسی کنار شاهرخ زمانی منتقل شدم با اینحال تا اخر حبس، اجازه ندادند در بندچهار بمانم و بار دیگر به بند یک برگردانده شدم در تمام این مدت مدام از بندی به بند دیگر منتقل میشدم در بند ده بودم ارژنگ داودی به زندان زابل تبعید شد. و اخر اینکه در روز جهانی کارگر 96 بعد از تحمل نزدیک به هشت سال حبس ازاد شدم وقتی خبر ازادی و بهم دادند به خانواده زنگ زدم دوستان اتحادیه ازاد کارگران به استقبالم امدند اما یک نکته لازمه بگم در عین ازادی به همراه مهدی فراحی شاندیز با شعار مرگ بر خامنه ای و دیکتاتور از بند ازاد شدم وقتی بیرون امدم بچه های اتحادیه در بیرون زندان منتظرم بودند و مرا با گل و شیرینی در اغوش گرفتند شبی و لحظاتی بیاد ماندنی بود.
#بهنام_ابراهیم_زاده
#اول_ماه_مه
@behnima
پنج شنبه سیاه بند 350 زندان اوین
28 فروردین 93 بعد از ماجرای حمله گارد وحشی به بند 350 زندان اوین و ضرب و شتم همه زندانیانی که در مقابل گارد مقاومت کردند (زندانیان مجاهدین و چپ و صنفی و حقوق بشری) به سلول های بند 240 منتقل شدیم در میان انتقال شدگان محمد صدیق کبودوند غلام رضا خسروی، محمد داوری و عبدالفتاح سلطانی سمکو خلقتی ...... بودند. تمام پانزده روز انفرادی ما اعتصاب غذا بودیم روز پانزدهم انفرادی دقیقا روز جهانی کارگر بود که همگی ما را به بند 350 برگرداندند. شور و شوق، عجیبی در بین زندانیان بود من نهار که خوردم پیچ شدم برای بازپرسی وقتی به بازپرسی بردند بازپرس منم به اتهام دادن اخبار و گزارشات از داخل زندان و بیانیه مطالب و ارتباط به دفتر احمد شهید تفهیم اتهام کرد. دیگر به بند برگردانده نشدم مستقیم به بند وزارت 209 منتقل شدم سه ماه مورد بازجویی بودم خبردار شدم در این سه ماه هیچ تماسی با وجودبیماری نیما با خانواده ام بجز روزهای اخر انهم فقط جز اینکه بگم من زنده وسالم هستم نداشتم.
غلام رضا خسروی از هوادارهای مجاهدین هم در بند و سلول های 209 بودند.
در اعتراض به ادامه انفرادی و بازجویی اعنصاب کردم همان روزهای اخر انفرادی ام غلامرضا خسروی در نهایت اعدام شد و منم با وجود اعتصاب غذا به زندان رجایی شهر بند یک زندانیان خطرناک بدون وسایل شخصی منتقل شدم بعد از 25 روز کلا که اعتصاب بودم به بند چهار سیاسی کنار شاهرخ زمانی منتقل شدم با اینحال تا اخر حبس، اجازه ندادند در بندچهار بمانم و بار دیگر به بند یک برگردانده شدم در تمام این مدت مدام از بندی به بند دیگر منتقل میشدم در بند ده بودم ارژنگ داودی به زندان زابل تبعید شد. و اخر اینکه در روز جهانی کارگر 96 بعد از تحمل نزدیک به هشت سال حبس ازاد شدم وقتی خبر ازادی و بهم دادند به خانواده زنگ زدم دوستان اتحادیه ازاد کارگران به استقبالم امدند اما یک نکته لازمه بگم در عین ازادی به همراه مهدی فراحی شاندیز با شعار مرگ بر خامنه ای و دیکتاتور از بند ازاد شدم وقتی بیرون امدم بچه های اتحادیه در بیرون زندان منتظرم بودند و مرا با گل و شیرینی در اغوش گرفتند شبی و لحظاتی بیاد ماندنی بود.
#بهنام_ابراهیم_زاده
#اول_ماه_مه
@behnima
Forwarded from کودکان کار و خیابان
Forwarded from کودکان کار و خیابان
❇️️گرامی باد یاد معلمان همیشه زنده
#هرمز_گرجی_بیانی
متولد۲۴ اسفند ۱۳۲۴
وی از نخستین کسانی بودکه اولین اعتصاب معلمان ایران را علیه رژیم سلطنتی در کرمانشاه ساماندهی کرد.
وی در شهریور و مهر همان سال به همراه دیگر معلمان و نیز چند تن از دانش آموزان «کانون معلمان کرمانشاه» را تأسیس کرد که نقش اساسی را در به راه انداختن اعتصاب عمومی در آموزش و پرورش در شهر کرمانشاه به عنوان نخستین اعتصاب معلمان در انقلاب ۱۳۵۷ داشت.
در سال ۱۳۵۸ همراه با دیگر اعضای بنیانگذار «کانون معلمان کرمانشاه» را به «کانون مستقل معلمان آزادی‌خواه» تغییر دادند.
گرجی‌بیانی در ساعت ۲:۳۰ دقیقه بعدازظهر روز ۲۷ امرداد ۱۳۵۸ در منزل شخصی‌اش، برای «پاسخگویی مختصر و کوتاه مدت به چند سؤال» دستگیر و در ساعت ۱:۳۰ پس از نیمه شب در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه به همراه ۱۰ نفر دیگر بدون محاکمه و به اتهام «فساد فی الارض و محاربه با خدا و رسول خدا» تیرباران شد.
بر روی جسد وی آثار شکنجه مشهود بود.
هیچ کدام از اتهامات وی هیچ گاه اثبات نشد. حاکم شرع کرمانشاه، علی رازی زاده گفته‌بود: که حرفهای او از گلوله بدتر است.
#جای_معلم_زندان_نیست
https://t.me/behnima
#هرمز_گرجی_بیانی
متولد۲۴ اسفند ۱۳۲۴
وی از نخستین کسانی بودکه اولین اعتصاب معلمان ایران را علیه رژیم سلطنتی در کرمانشاه ساماندهی کرد.
وی در شهریور و مهر همان سال به همراه دیگر معلمان و نیز چند تن از دانش آموزان «کانون معلمان کرمانشاه» را تأسیس کرد که نقش اساسی را در به راه انداختن اعتصاب عمومی در آموزش و پرورش در شهر کرمانشاه به عنوان نخستین اعتصاب معلمان در انقلاب ۱۳۵۷ داشت.
در سال ۱۳۵۸ همراه با دیگر اعضای بنیانگذار «کانون معلمان کرمانشاه» را به «کانون مستقل معلمان آزادی‌خواه» تغییر دادند.
گرجی‌بیانی در ساعت ۲:۳۰ دقیقه بعدازظهر روز ۲۷ امرداد ۱۳۵۸ در منزل شخصی‌اش، برای «پاسخگویی مختصر و کوتاه مدت به چند سؤال» دستگیر و در ساعت ۱:۳۰ پس از نیمه شب در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه به همراه ۱۰ نفر دیگر بدون محاکمه و به اتهام «فساد فی الارض و محاربه با خدا و رسول خدا» تیرباران شد.
بر روی جسد وی آثار شکنجه مشهود بود.
هیچ کدام از اتهامات وی هیچ گاه اثبات نشد. حاکم شرع کرمانشاه، علی رازی زاده گفته‌بود: که حرفهای او از گلوله بدتر است.
#جای_معلم_زندان_نیست
https://t.me/behnima
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔴 ویدیویی از صحبتهای عزیز قاسم زاده از کانون صنفی فرهنگیان گیلان و نرگس محمدی از کانون مدافعان حقوق بشر و جعفر عظیم زاده از اتحادیه آزاد کارگران ایران در تجمع اعتراضی مقابل زندان ندامتگاه کرج
#کارگر_زندانی_معلم_زندانی_آزاد_باید_گردد
#کارگر_زندانی_آزاد_باید_گردد
#معلم_زندانی_آزاد_باید_گردد
#لغو_احکام_زندان_علیه_کارگران_و_معلمان
#زنده_باد_اول_ماه_مه_روز_جهانی_کارگر
#کارگر_زندانی_معلم_زندانی_آزاد_باید_گردد
#کارگر_زندانی_آزاد_باید_گردد
#معلم_زندانی_آزاد_باید_گردد
#لغو_احکام_زندان_علیه_کارگران_و_معلمان
#زنده_باد_اول_ماه_مه_روز_جهانی_کارگر
بیانیه اتحاد بازنشستگان به مناسبت روز معلم
🖌۶۰ سال می‌گذرد از زمانی که دکتر ابوالحسن خانعلی معلم ۲۹ ساله‌ی فلسفه، برای احقاق حق، همراه بی‌شماری از معلمان و دانش‌آموزان معترض، در میدان بهارستان تجمع کردند و با شلیک گلوله‌ی عوامل رژیم پهلوی، جان خود را از دست داد.
۶۰ سال سپری شد اما معلمان هنوز دربند مشکلات معیشتی خود هستند. معلمان در اعتراض به کمترین خواسته‌ها از جمله؛ افزایش حقوق، عدم امنیت شغلی معلمان حق‌التدریس و رسمی نکردن آنها، خواسته‌ی معلمان دانشسراها برای احتساب فاصله‌ی خدمت‌شان، دائمی نشدن همسان‌سازی معلمان بازنشسته،
بیمه‌ی ناکارآمد و تحمیل بیمه‌ی تکمیلی، نبود امکانات آموزشی مناسب در مدارس، خصوصی‌سازی آموزش، نگاه ایدئولوژیک به آموزش، رانده شدن دانش‌آموزان از آموزش و مدرسه و رها شدنشان در خیابان‌ها و تبدیل شدن به کودکان کار، آموزش سنتی و موازی نبودن آموزش با یافته‌های جهان امروز و...، معلمان و دانش‌آموزان متحمل مصائب فراوانی شده‌اند و هم‌چنان با پرونده‌سازی و زندان مواجهند.
سال گذشته و امسال حاکمیت در قبال پاندمی کرونا، و با وجود تورم وحشتناک و نفس‌گیر، هیچ‌گونه مسئولیتی را برای تسهیل در روند آموزش و کمک به معلمین و دانش‌آموزان جهت دستیابی به وسایل کمک آموزشی نکرده و در واقع آنان را به حال خود وانهاده است و طبق رویه‌ی همیشگی تنها به وعده و وعیدهای مبهم همچون نظام رتبه‌بندی که شکل شل‌کن سفت‌کن به خود گرفته است، اکتفا می‌کند. عدم عدالت آموزشی بین شهرهای مرکز و حاشیه‌ای همچون سیستان و بلوچستان و دیگر شهرهای مرزی خصوصا به جهت آموزش مجازی، بسیاری از دانش آموزان را وادار به ترک تحصیل نمود. از طرفی با به راه انداختن اپلیکیشن ضعیف شاد بیش از پیش با اعصاب و روان معلم و دانش‌آموز بازی شده است. معضلاتی چون نداشتن گوشی یا لپ‌تاپ، نبود اینترنت و یا ناتوانی در خرید بسته‌های اینترنتی و ...
همه‌ی این بی‌تدبیری‌ها دورنمایی بدون امید و بدتر از گذشته را ترسیم کرده است.
از آنجا که هیچ‌کدام از دولت‌ها تا کنون همتی برای برطرف کردن این معضلات نداشته و ندارند، معلمین ملزم به اعتراض و پافشاری بر خواسته‌هایشان خواهند بود.
امروز یاد می‌کنیم از معلمان این سرزمین:
یاد اکبر عابدی که سوخت تا دانش‌آموزانش نسوزند.
یاد کاظم صفرزاده که در لرستان جان خود را به سیلاب سپرد تا دانش‌آموزش بماند.
یاد محسن خشخاشی معلم بروجردی که با چاقوی دانش‌آموزی قربانی فقر و جهالت در کلاس درس جانباخت.
یاد حمید کنگو زهی معلم سیستانی که زیر آوار مدرسه از میان ما رفت.
یاد حسن امیدزاده در گیلان که برای نجات دانش‌آموزانش از آتش، چهره‌اش را از دست داد.
یاد واعظی‌نسب؛ معلم نیشابوری که برای نجات دانش‌آموزان از سقوط تیر دروازه، جانش را از دست داد.
یاد امیر صادقی؛ معلمی از مشکین‌شهر که برای نجات دانش‌آموزان از ریزش سقف مدرسه، در زیر آوار ماند.
یاد حمیده دانش؛ معلم مشهدی که غرق شد تا با نجات دانش‌آموزش زندگی به وی ببخشد.
یاد محمدعلی محمدیان که موی خود را تراشید تا شاگرد سرطانی‌اش در کلاس آسوده باشد.
یاد علی بهاری که بخشی از کبدش را به دانش آموزش هدیه داد.
یاد معصومه خوش‌کام که بعداز عمل دیسک کمر، با تخت در کلاس درس حاضر شد تا دانش‌آموزان از تحصیل جا نمانند.
یاد احسان موسوی و ثریا مطهّرزاده که تمام اندوخته‌ی خود را برای درمان دانش‌آموزشان هزینه کردند.
... و یاد صمد بهرنگی، فرزاد کمانگر و علی‌‌اشرف درویشیان جاودان باد!
۱۴۰۰/۲/۱۲
https://t.me/behnima
🖌۶۰ سال می‌گذرد از زمانی که دکتر ابوالحسن خانعلی معلم ۲۹ ساله‌ی فلسفه، برای احقاق حق، همراه بی‌شماری از معلمان و دانش‌آموزان معترض، در میدان بهارستان تجمع کردند و با شلیک گلوله‌ی عوامل رژیم پهلوی، جان خود را از دست داد.
۶۰ سال سپری شد اما معلمان هنوز دربند مشکلات معیشتی خود هستند. معلمان در اعتراض به کمترین خواسته‌ها از جمله؛ افزایش حقوق، عدم امنیت شغلی معلمان حق‌التدریس و رسمی نکردن آنها، خواسته‌ی معلمان دانشسراها برای احتساب فاصله‌ی خدمت‌شان، دائمی نشدن همسان‌سازی معلمان بازنشسته،
بیمه‌ی ناکارآمد و تحمیل بیمه‌ی تکمیلی، نبود امکانات آموزشی مناسب در مدارس، خصوصی‌سازی آموزش، نگاه ایدئولوژیک به آموزش، رانده شدن دانش‌آموزان از آموزش و مدرسه و رها شدنشان در خیابان‌ها و تبدیل شدن به کودکان کار، آموزش سنتی و موازی نبودن آموزش با یافته‌های جهان امروز و...، معلمان و دانش‌آموزان متحمل مصائب فراوانی شده‌اند و هم‌چنان با پرونده‌سازی و زندان مواجهند.
سال گذشته و امسال حاکمیت در قبال پاندمی کرونا، و با وجود تورم وحشتناک و نفس‌گیر، هیچ‌گونه مسئولیتی را برای تسهیل در روند آموزش و کمک به معلمین و دانش‌آموزان جهت دستیابی به وسایل کمک آموزشی نکرده و در واقع آنان را به حال خود وانهاده است و طبق رویه‌ی همیشگی تنها به وعده و وعیدهای مبهم همچون نظام رتبه‌بندی که شکل شل‌کن سفت‌کن به خود گرفته است، اکتفا می‌کند. عدم عدالت آموزشی بین شهرهای مرکز و حاشیه‌ای همچون سیستان و بلوچستان و دیگر شهرهای مرزی خصوصا به جهت آموزش مجازی، بسیاری از دانش آموزان را وادار به ترک تحصیل نمود. از طرفی با به راه انداختن اپلیکیشن ضعیف شاد بیش از پیش با اعصاب و روان معلم و دانش‌آموز بازی شده است. معضلاتی چون نداشتن گوشی یا لپ‌تاپ، نبود اینترنت و یا ناتوانی در خرید بسته‌های اینترنتی و ...
همه‌ی این بی‌تدبیری‌ها دورنمایی بدون امید و بدتر از گذشته را ترسیم کرده است.
از آنجا که هیچ‌کدام از دولت‌ها تا کنون همتی برای برطرف کردن این معضلات نداشته و ندارند، معلمین ملزم به اعتراض و پافشاری بر خواسته‌هایشان خواهند بود.
امروز یاد می‌کنیم از معلمان این سرزمین:
یاد اکبر عابدی که سوخت تا دانش‌آموزانش نسوزند.
یاد کاظم صفرزاده که در لرستان جان خود را به سیلاب سپرد تا دانش‌آموزش بماند.
یاد محسن خشخاشی معلم بروجردی که با چاقوی دانش‌آموزی قربانی فقر و جهالت در کلاس درس جانباخت.
یاد حمید کنگو زهی معلم سیستانی که زیر آوار مدرسه از میان ما رفت.
یاد حسن امیدزاده در گیلان که برای نجات دانش‌آموزانش از آتش، چهره‌اش را از دست داد.
یاد واعظی‌نسب؛ معلم نیشابوری که برای نجات دانش‌آموزان از سقوط تیر دروازه، جانش را از دست داد.
یاد امیر صادقی؛ معلمی از مشکین‌شهر که برای نجات دانش‌آموزان از ریزش سقف مدرسه، در زیر آوار ماند.
یاد حمیده دانش؛ معلم مشهدی که غرق شد تا با نجات دانش‌آموزش زندگی به وی ببخشد.
یاد محمدعلی محمدیان که موی خود را تراشید تا شاگرد سرطانی‌اش در کلاس آسوده باشد.
یاد علی بهاری که بخشی از کبدش را به دانش آموزش هدیه داد.
یاد معصومه خوش‌کام که بعداز عمل دیسک کمر، با تخت در کلاس درس حاضر شد تا دانش‌آموزان از تحصیل جا نمانند.
یاد احسان موسوی و ثریا مطهّرزاده که تمام اندوخته‌ی خود را برای درمان دانش‌آموزشان هزینه کردند.
... و یاد صمد بهرنگی، فرزاد کمانگر و علی‌‌اشرف درویشیان جاودان باد!
۱۴۰۰/۲/۱۲
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 جان وحید افکاری در خطر است
بنابر اخبار منتشر شده ماموران جمھوری اسلامی وحید افکاری برادر زندە یاد نوید افکاری را در زندان شیراز تهدید کردەاند که اگر به آنچه میخواهند اعتراف نکند وی را اعدام خواهند کرد.
“مردم ایران من بی گناهم” این صدای وحید افکاری است.
جمهوری‌اسلامی بازهم دنبال گردنی برای اعدام است، برادرش را مقابل چشمان او اعدام کردند و حالا نوبت وحید است.
https://t.me/behnima
بنابر اخبار منتشر شده ماموران جمھوری اسلامی وحید افکاری برادر زندە یاد نوید افکاری را در زندان شیراز تهدید کردەاند که اگر به آنچه میخواهند اعتراف نکند وی را اعدام خواهند کرد.
“مردم ایران من بی گناهم” این صدای وحید افکاری است.
جمهوری‌اسلامی بازهم دنبال گردنی برای اعدام است، برادرش را مقابل چشمان او اعدام کردند و حالا نوبت وحید است.
https://t.me/behnima