This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴آتش سوزی در جنگلهای سردشت توسط سپاه تروریستی پاسداران ! اینبار در جنگل روستاهای بروه و بلاو
https://t.me/behnima
https://t.me/behnima
اخباروگزارش_های_کارگری_10_خردادماه_1400.doc
534 KB
اخباروگزارش های کارگری 10 خردادماه 1400.doc
#اعتراض_اعتصاب_حق_مسلم_ماست
#نه_به_انتخابات_نمایشی
https://t.me/behnima
#اعتراض_اعتصاب_حق_مسلم_ماست
#نه_به_انتخابات_نمایشی
https://t.me/behnima
⭕️خالد پیرزاده در زندان تهران بزرگ اعتصاب غذا کرد
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا.
#نه_به_انتخابات_نمایشی
------
https://t.me/behnima
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا.
#نه_به_انتخابات_نمایشی
------
https://t.me/behnima
دبیر اجرایی خانه کارگر مشهد؛ تشکلهای کارگری را دولت مهندسی میکند
حسن رسولی با بیان اینکه تشکلهای کارگری خیلی افت کردهاند و دولتها به آنها بهایی نمیدهد، افزود: در واقع بهتر است بگوییم تشکلهای کارگری را دولت مهندسی میکند و کارگران خیلی در آن دخل و تصرفی ندارند.
وی در ادامه با اشاره به اینکه بالای ۹۵ درصد از کارگران در کارهایی با ماهیت دائم، قراردادی موقت هستند، افزود: مهمترین مطالبات کارگران امنیت شغلی، ایجاد اشتغال و تعیین حداقل دستمزد براساس سبد معیشت و نرخ تورم است.
وی در پایان یادآور شد: واردات کالا باعث افزایش تعداد بیکاران و بیارزش شدنِ نیروی کار در کشور میشود و کارگران امروز در وضعیت بد معیشتی قرار دارند به طوری که یک کارگر حتی برای پرداخت اجارهی خانه هم دچار مشکل میشود.
https://t.me/behnima
حسن رسولی با بیان اینکه تشکلهای کارگری خیلی افت کردهاند و دولتها به آنها بهایی نمیدهد، افزود: در واقع بهتر است بگوییم تشکلهای کارگری را دولت مهندسی میکند و کارگران خیلی در آن دخل و تصرفی ندارند.
وی در ادامه با اشاره به اینکه بالای ۹۵ درصد از کارگران در کارهایی با ماهیت دائم، قراردادی موقت هستند، افزود: مهمترین مطالبات کارگران امنیت شغلی، ایجاد اشتغال و تعیین حداقل دستمزد براساس سبد معیشت و نرخ تورم است.
وی در پایان یادآور شد: واردات کالا باعث افزایش تعداد بیکاران و بیارزش شدنِ نیروی کار در کشور میشود و کارگران امروز در وضعیت بد معیشتی قرار دارند به طوری که یک کارگر حتی برای پرداخت اجارهی خانه هم دچار مشکل میشود.
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
🔴 گزارش فاطمه ملکی همسر محمد نوریزاد پس از ملاقات روز گذشته (۱۰ خرداد) با آقای نوریزاد
به نام خدای آزادی
« اگر به خانه من آمدی ای مهربان چراغ بیاور»
دوشنبه های ملاقات
امروز آقای نوریزاد با چهره ای خونین به دیدار ما آمدند؛ همانطور ایستاده، با دستمال هایی که به همراه داشتند پیشانی و صورت خود را پاک کردند و نشستند. به واسطه ریزش مو، پیشانیشان بلند شده و با موهای سفید بلند از دو طرف قیافه شان متفاوت شده. همچنان تکیده و استخوانی،
گفتند: «تپش قلبم خیلی بالاست؛ چربی های بدنم آب شده؛ طوری که از نشستن بر روی صندلی سفت رنج می کشم. یکماه تمام به یبوست گزنده دچار شدم و....»
ما هر بار که ملاقات می رویم با رنجی مضاعف وخشمی فرو خورده باز می گردیم، رنجمان از بابت رنج عزیزمان است که ذره ذره دارد آب می شود و خشممان از اینکه آقایان به روی مبارک نمی آورند که ایشان تحمل حبس را ندارند به دلایلی که می دانند و می دانیم.
ایشان نامه ای را خواندند خطاب به آقای رئیسی در ۱۹ بند.
ابتدای نامه؛
« ۱- من - محمد نوریزاد - اعلام می دارم حجت الاسلام یا آیت الله سید ابراهیم رئیسی ( همچنان رئیس قوه قضاییه ) اگر به پرسشهای من پاسخ بدهد، من از همین بند شش زندان اوین با تن پوشی آغشته به خون و با چهره ای پوشیده از شره های خون، به شخص وی رای خواهم داد. پرسش های من درباره « سازمان قضایی نیروهای مسلح » است که بر ۳ محور بزرگ بنا شده...»
و پرسشها؛ در باره سرانجام پرونده هواپیمای اکراینی..، سرنوشت قتل های زنجیره ای و کشتار کوی دانشگاه ...پرونده پول های امپراطوری قرارگاه خاتم الانبیا.. و پرسش های دیگر که در متن نامه آمده است.
و انتهای آن:
« ۱۹- من - محمد نوریزاد - برای پرسیدن همین پرسش ها و در اعتراض به همین مفاسد اکنون در اوین زندانی ام و پسرم در تهران بزرگ. من در اعتراض به همین رویه های متداول، روزی ۵ زخم بر خویش وارد می کنم که شمارگان این زخم ها تا امروز شده ۱۶۹ زخم. امروز ۸۶ روز از اعتصاب دارو و ۸۲ روز از اعتصاب غذای من می گذرد، بشدت لاغر و به ظاهر مردنی، اما در درون چون دماوند سرفرازم.
آقای رئیسی، باور کنید من به خاطر همین پرسش ها و در اعتراض به آنچه که امثال شما با دو چشم و با دو گوش خود می بینید و می شنوید و با دهان مبارک خود انکارشان می کنید؛ در زندانم.»
به او گفتم:
محمد، سرفراز بمان که دماوند در مقابلت سر به زیر است.
آفای نوریزاد این بار، چهره فروغ را در کنار این بیت نقاشی کرده بودند که:
« اگر به خانه من آمدی ای مهربان چراغ بیاور»
زندانیان سیاسی را آزاد کنید.
علی نوری زاد را آزاد کنید.
محمد نوری زاد را آزاد کنید.
زندانیان بیگناه را آزاد کنید.
✍️فاطمه ملکی
۱۰ خرداد ۱۴۰۰
https://t.me/behnima
به نام خدای آزادی
« اگر به خانه من آمدی ای مهربان چراغ بیاور»
دوشنبه های ملاقات
امروز آقای نوریزاد با چهره ای خونین به دیدار ما آمدند؛ همانطور ایستاده، با دستمال هایی که به همراه داشتند پیشانی و صورت خود را پاک کردند و نشستند. به واسطه ریزش مو، پیشانیشان بلند شده و با موهای سفید بلند از دو طرف قیافه شان متفاوت شده. همچنان تکیده و استخوانی،
گفتند: «تپش قلبم خیلی بالاست؛ چربی های بدنم آب شده؛ طوری که از نشستن بر روی صندلی سفت رنج می کشم. یکماه تمام به یبوست گزنده دچار شدم و....»
ما هر بار که ملاقات می رویم با رنجی مضاعف وخشمی فرو خورده باز می گردیم، رنجمان از بابت رنج عزیزمان است که ذره ذره دارد آب می شود و خشممان از اینکه آقایان به روی مبارک نمی آورند که ایشان تحمل حبس را ندارند به دلایلی که می دانند و می دانیم.
ایشان نامه ای را خواندند خطاب به آقای رئیسی در ۱۹ بند.
ابتدای نامه؛
« ۱- من - محمد نوریزاد - اعلام می دارم حجت الاسلام یا آیت الله سید ابراهیم رئیسی ( همچنان رئیس قوه قضاییه ) اگر به پرسشهای من پاسخ بدهد، من از همین بند شش زندان اوین با تن پوشی آغشته به خون و با چهره ای پوشیده از شره های خون، به شخص وی رای خواهم داد. پرسش های من درباره « سازمان قضایی نیروهای مسلح » است که بر ۳ محور بزرگ بنا شده...»
و پرسشها؛ در باره سرانجام پرونده هواپیمای اکراینی..، سرنوشت قتل های زنجیره ای و کشتار کوی دانشگاه ...پرونده پول های امپراطوری قرارگاه خاتم الانبیا.. و پرسش های دیگر که در متن نامه آمده است.
و انتهای آن:
« ۱۹- من - محمد نوریزاد - برای پرسیدن همین پرسش ها و در اعتراض به همین مفاسد اکنون در اوین زندانی ام و پسرم در تهران بزرگ. من در اعتراض به همین رویه های متداول، روزی ۵ زخم بر خویش وارد می کنم که شمارگان این زخم ها تا امروز شده ۱۶۹ زخم. امروز ۸۶ روز از اعتصاب دارو و ۸۲ روز از اعتصاب غذای من می گذرد، بشدت لاغر و به ظاهر مردنی، اما در درون چون دماوند سرفرازم.
آقای رئیسی، باور کنید من به خاطر همین پرسش ها و در اعتراض به آنچه که امثال شما با دو چشم و با دو گوش خود می بینید و می شنوید و با دهان مبارک خود انکارشان می کنید؛ در زندانم.»
به او گفتم:
محمد، سرفراز بمان که دماوند در مقابلت سر به زیر است.
آفای نوریزاد این بار، چهره فروغ را در کنار این بیت نقاشی کرده بودند که:
« اگر به خانه من آمدی ای مهربان چراغ بیاور»
زندانیان سیاسی را آزاد کنید.
علی نوری زاد را آزاد کنید.
محمد نوری زاد را آزاد کنید.
زندانیان بیگناه را آزاد کنید.
✍️فاطمه ملکی
۱۰ خرداد ۱۴۰۰
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
آخرین دوئل در فرانسه
فرشین کاظمینیا
شیر جوان بر شیر پیر پیروز میآید، در آوردگاه دوئل، در یک قفس طلایی چشمانش خواهد ترکید، دو زخم میخورد و در خون خواهد غلطید؛ مرگی بیرحمانه.
نوستراداموس
ستارهشناس و پیشگوی فرانسوی قرن شانزدهم
—————————-
کمتر قانونی را میتوان سراغ داشت که به اندازهی «قانون دوئل» در طول تاریخ مورد جرح و تعدیل قرار گرفته باشد.دوئل، در دورههایی از تاریخ فرانسه و اروپا- مانند دوران قرون وسطی- نه تنها آزاد بود، بلکه گاه به عنوان یک راهکار قضایی هم توصیه شده است. در سال ۱۲۱۵، شورای جامع چهارم کلیسای کاتولیک(لاتران)، کلاً هرگونه دوئل را غیرقانونی و مخالف مسیحیت اعلام کرد و پس از آن، «قانون مدنی در امپراتوری مقدس روم علیه دوئل» در پی جنگ سی ساله تصویب شد؛ اما چند ده سال بعد همهی آنها فراموش شد تا سنت اعادهی حیثیت به میانجی شمشیر، در هیمنهی غریو «چشم در مقابل چشم»، از میان خاکستر زمانه چون روحی پریشان، احضار شود تا باری دیگر تاریخ بنمایاند که «آنچه سخت است و صُلب، دود میشود و به هوا میرود.»
بازپسگیری حیثیت دلاوران و شهسوران در فرانسه، چنان خود غرورآمیز مینمود که تیر از کمان جستهی آبرو را نه تنها به شست باز میگرداند، بلکه گاه بیشتر از قبل اعاده میکرد و بر افتخارات میافزود. شاید به همین دلیل بود که بین سالهای ۱۵۸۸ و ۱۶۰۸، دوئل در فرانسه چنان رونق گرفت که بیش از ده هزار نفر در دوئل کشته شدند؛ یعنی به طور متوسط پانصد نفر در سال![۱]
در زمان هنری دوم، شش هزار نفر از نجیبزادگان، قربانی دوئل شدند و در دورهی هنری چهارم هشت هزار نفر دیگر، که این آمار، قربانیانی بیشتر از کشتهشدگان جنگهای داخلی مذهبی در فرانسه را نشان میدهد.[۲]
در فرانسه، بر خلاف انگلستان که بیشتر دوئلها با تپانچه انجام میشد، شمشیر ترجیح نخست بود و نوعی پرنسیپ اشرافی به شمار میرفت. گاه دوئلهایی صرفاً معطوف به افتخار و تادیب انجام میشد، که در آنها ممکن بود کسی کشته نشود و مدعی، به مجروح ساختن حریف و وادار کردن او به پوزشخواهی بسنده کند که به نوعی اعادهی حیثیت با به خطر انداختن جان خود قلمداد میشد و رضایتآور مینمود. این سنت مردانه که در ابتدا بیشتر نزد کنتها و آرشیدوکها و نظامیان و دریانوردان رایج بود، به مرور و در قرون هجده و نوزده به سایر طبقات اجتماعی و غیر بورژواها و حتی برخی زنان گسترش یافت. به عنوان مثال یک خانم هنرمند مشهور به نام ژولی اوبینی(Julie D’Aubigny) که در اواخر قرن هفدهم و در دوران لویی چهاردهم خوانندهی اپرا بود و زندگی عشقی متنوع و جسورانهای داشت، برای تصاحب معشوقهای، به مردی که نامزد آن دختر بود پیشنهاد دوئل داد و با وارد کردن زخمهای جدی، حریف را از میدان بدر نمود.
دوئلیستهای فرانسه، اغلب شمشیر، «راپیر»(Rapir) را برای مبارزه ترجیح میدادند که شمشیری بلند، باریک ، دولبه و نُک تیزِ نظامی است. البته موارد استفاده از سلاحهای دیگر هم وجود داشته است.
لیست بلندی از افراد نامدار در عرصههای مختلف سیاسی، نظامی و هنری وجود دارد که دستکم یکبار دوئل کردهاند؛ از ویکتور هوگو گرفته تا الکساندر دوما و سیاستمدار مهمی چون ژرژ کلیمانسو و حتی کامیل دریفوس و اواریست گالوا، انقلابی و ریاضیدان نابغهای که در عنفوان جوانی، طی دوئلی خونین، کشته شد.
آخرین دوئل رسمی و ثبت شده در فرانسه- که ویدیوی آن را در زیر گذاشتهام-، در روز پنجشنبه، ۲۰ آوریل ۱۹۶۷، بر سر شرافت، در اطراف پاریس رخ داد. سیاستمدار سوسیالیست و شهردار وقت مارسی، گاستون دفر (Gaston Defferre) پس از درگیری لفظی در مجلس شورای ملی با سیاستمداری به نام رنه ریبیر ( Rene Ribière)، از او خواست که بابت قطع مکرر سخنرانیاش در مجلس و توهینهای«ابلهانهاش» پوزش بخواهد یا دوئل را بپذیرد. ریبیر از عذرخواهی امتناع کرد و دوئل را پذیرفت. رسانهها و افکار عمومی در بهت و هیجانی تمام عیار فرو رفتند و رییس جمهوری شارل دوگل بهشدت با این تصمیم مخالفت کرد و نمایندگانی را فرستاد تا طرفین دعوا را از این کار منصرف کنند که نتوانستند. دوئل در یک اقامتگاه خصوصی در نویی-سور- سن(Neuilly-sur-Seine) - که منطقهای اعیاننشین در حومهی غربی پاریس است- با داوری سیاستمداری به نام Jean de Lipkowskiin(از حزب گائولیست) و با انتخاب شمشیر راپر انجام شد.
آنچه این دوئل را هیجانانگیزتر میکرد این بود که روز بعد از مبارزه، ریبیر قرار جشن ازدواج داشت و او که از حریفاش دوازده سال کوچکتر بود، قرار بود داماد بشود. شهردار دفر که مرد کارکشتهای مینمود، به دوستان نزدیکش گفته بود که این جوانک را نخواهد کشت ولی کاری خواهد کرد که در عروسی نتواند خوش بگذراند تا تنبیه شود.
فرشین کاظمینیا
شیر جوان بر شیر پیر پیروز میآید، در آوردگاه دوئل، در یک قفس طلایی چشمانش خواهد ترکید، دو زخم میخورد و در خون خواهد غلطید؛ مرگی بیرحمانه.
نوستراداموس
ستارهشناس و پیشگوی فرانسوی قرن شانزدهم
—————————-
کمتر قانونی را میتوان سراغ داشت که به اندازهی «قانون دوئل» در طول تاریخ مورد جرح و تعدیل قرار گرفته باشد.دوئل، در دورههایی از تاریخ فرانسه و اروپا- مانند دوران قرون وسطی- نه تنها آزاد بود، بلکه گاه به عنوان یک راهکار قضایی هم توصیه شده است. در سال ۱۲۱۵، شورای جامع چهارم کلیسای کاتولیک(لاتران)، کلاً هرگونه دوئل را غیرقانونی و مخالف مسیحیت اعلام کرد و پس از آن، «قانون مدنی در امپراتوری مقدس روم علیه دوئل» در پی جنگ سی ساله تصویب شد؛ اما چند ده سال بعد همهی آنها فراموش شد تا سنت اعادهی حیثیت به میانجی شمشیر، در هیمنهی غریو «چشم در مقابل چشم»، از میان خاکستر زمانه چون روحی پریشان، احضار شود تا باری دیگر تاریخ بنمایاند که «آنچه سخت است و صُلب، دود میشود و به هوا میرود.»
بازپسگیری حیثیت دلاوران و شهسوران در فرانسه، چنان خود غرورآمیز مینمود که تیر از کمان جستهی آبرو را نه تنها به شست باز میگرداند، بلکه گاه بیشتر از قبل اعاده میکرد و بر افتخارات میافزود. شاید به همین دلیل بود که بین سالهای ۱۵۸۸ و ۱۶۰۸، دوئل در فرانسه چنان رونق گرفت که بیش از ده هزار نفر در دوئل کشته شدند؛ یعنی به طور متوسط پانصد نفر در سال![۱]
در زمان هنری دوم، شش هزار نفر از نجیبزادگان، قربانی دوئل شدند و در دورهی هنری چهارم هشت هزار نفر دیگر، که این آمار، قربانیانی بیشتر از کشتهشدگان جنگهای داخلی مذهبی در فرانسه را نشان میدهد.[۲]
در فرانسه، بر خلاف انگلستان که بیشتر دوئلها با تپانچه انجام میشد، شمشیر ترجیح نخست بود و نوعی پرنسیپ اشرافی به شمار میرفت. گاه دوئلهایی صرفاً معطوف به افتخار و تادیب انجام میشد، که در آنها ممکن بود کسی کشته نشود و مدعی، به مجروح ساختن حریف و وادار کردن او به پوزشخواهی بسنده کند که به نوعی اعادهی حیثیت با به خطر انداختن جان خود قلمداد میشد و رضایتآور مینمود. این سنت مردانه که در ابتدا بیشتر نزد کنتها و آرشیدوکها و نظامیان و دریانوردان رایج بود، به مرور و در قرون هجده و نوزده به سایر طبقات اجتماعی و غیر بورژواها و حتی برخی زنان گسترش یافت. به عنوان مثال یک خانم هنرمند مشهور به نام ژولی اوبینی(Julie D’Aubigny) که در اواخر قرن هفدهم و در دوران لویی چهاردهم خوانندهی اپرا بود و زندگی عشقی متنوع و جسورانهای داشت، برای تصاحب معشوقهای، به مردی که نامزد آن دختر بود پیشنهاد دوئل داد و با وارد کردن زخمهای جدی، حریف را از میدان بدر نمود.
دوئلیستهای فرانسه، اغلب شمشیر، «راپیر»(Rapir) را برای مبارزه ترجیح میدادند که شمشیری بلند، باریک ، دولبه و نُک تیزِ نظامی است. البته موارد استفاده از سلاحهای دیگر هم وجود داشته است.
لیست بلندی از افراد نامدار در عرصههای مختلف سیاسی، نظامی و هنری وجود دارد که دستکم یکبار دوئل کردهاند؛ از ویکتور هوگو گرفته تا الکساندر دوما و سیاستمدار مهمی چون ژرژ کلیمانسو و حتی کامیل دریفوس و اواریست گالوا، انقلابی و ریاضیدان نابغهای که در عنفوان جوانی، طی دوئلی خونین، کشته شد.
آخرین دوئل رسمی و ثبت شده در فرانسه- که ویدیوی آن را در زیر گذاشتهام-، در روز پنجشنبه، ۲۰ آوریل ۱۹۶۷، بر سر شرافت، در اطراف پاریس رخ داد. سیاستمدار سوسیالیست و شهردار وقت مارسی، گاستون دفر (Gaston Defferre) پس از درگیری لفظی در مجلس شورای ملی با سیاستمداری به نام رنه ریبیر ( Rene Ribière)، از او خواست که بابت قطع مکرر سخنرانیاش در مجلس و توهینهای«ابلهانهاش» پوزش بخواهد یا دوئل را بپذیرد. ریبیر از عذرخواهی امتناع کرد و دوئل را پذیرفت. رسانهها و افکار عمومی در بهت و هیجانی تمام عیار فرو رفتند و رییس جمهوری شارل دوگل بهشدت با این تصمیم مخالفت کرد و نمایندگانی را فرستاد تا طرفین دعوا را از این کار منصرف کنند که نتوانستند. دوئل در یک اقامتگاه خصوصی در نویی-سور- سن(Neuilly-sur-Seine) - که منطقهای اعیاننشین در حومهی غربی پاریس است- با داوری سیاستمداری به نام Jean de Lipkowskiin(از حزب گائولیست) و با انتخاب شمشیر راپر انجام شد.
آنچه این دوئل را هیجانانگیزتر میکرد این بود که روز بعد از مبارزه، ریبیر قرار جشن ازدواج داشت و او که از حریفاش دوازده سال کوچکتر بود، قرار بود داماد بشود. شهردار دفر که مرد کارکشتهای مینمود، به دوستان نزدیکش گفته بود که این جوانک را نخواهد کشت ولی کاری خواهد کرد که در عروسی نتواند خوش بگذراند تا تنبیه شود.
ضربهی نخست را دقیقهای بعد از آغاز درگیری، شهردار به بازوی حریف میزند ولی ریبیر خواستار ادامهی مبارزه میشود. بعد از این که مرد جوان دومین ضربهی کاری را در بازوی دیگرش پذیرفت، لیپکوفسکین داور، اعلام کفایت مبارزه را میکند و شهردار گاستون دفر، پیروز و شرافتمند اعلام مینماید و شیرجوان بر خلاف پیشگویی نوستراداموس دچار «مرگی بیرحمانه» نمیشود تا با سری افتاده و بیغرور به دیدار عروسش برود.
هر دو دوئلیست، عمر طبیعی داشتند و اولی، پس از اینکه در دولت فرانسوا میتران وزیر کشور شد، در سال ۱۹۸۶ درگذشت و دومی در سال ۱۹۹۸. گرچه در گزارش ثبت شدهی دوئل نیامده است که داماد مغموم با بازوانی زخمی چگونه شب عروسیاش را به سر برد، امّا میتوان تصور کرد که شهردار دفر در بازگشت به مارسی، چه غروری را با خود به ارمغان برده است و چه جامهایی که همگنان او، به افتخارش نپیمودهاند. مدتها بعد از این ماجرا، در سال۱۹۷۷، در مصاحبهای، گاستون دفر در پاسخ به پرسشی دربارهی آن تصمیم، ضرب المثل قدیمی فرانسوی را یادآوری نمود که: «تمسخر بیش از شمشیر کشنده است»[۳]؛ حرفی که وانمودهی سخن نغز «حافظ» خودمان است:
باکم از ترکان تیرانداز نیست
طعنهی تیرآورانم میکُشد
شخصیتی به نام «پرنسس آنژینا» در یک رمان تاریخی فرانسوی به همین نام از «رولاند تاپور» که از قضای روزگار در سال ۱۹۶۷ منتشر شده است، خطاب به مردی که به او اظهار شیفتگی مینماید، میگوید:
«...آه! شما مرد من نیستید! شما مانند ماکیان خانگی هستید! من مردانی را میپسندم که جای زخم دارند و در دوئل میجنگند...»[۴]
باری، هر دورهای قهرمانان خود را دارد و افتخارات خود را چون ستونهایی بر باور و ارزشهای زمانه استوار میسازد.
۳۱ مه ۲۰۲۱
—————————-
1- P. Lacaze, En Garde, du duel à l'escrime, p. 37, Paris, Gallimard Découverte, 1991.
2- Alain Berbouche , L'Histoire de la Royale : du Moyen Âge au règne de Louis XIV, Saint-Malo, Pascal Galodé éditeur, 2011,p.142
3- Le ridicule tue plus sûrement que les épées.
4-La Princesse angine, Roland Tapor, La Princesse Angine, Buchet/Chastel, 2003
منتشر شده در کانال تلگرامی«نامههای ایرانی»
@LettresPersanes2019
هر دو دوئلیست، عمر طبیعی داشتند و اولی، پس از اینکه در دولت فرانسوا میتران وزیر کشور شد، در سال ۱۹۸۶ درگذشت و دومی در سال ۱۹۹۸. گرچه در گزارش ثبت شدهی دوئل نیامده است که داماد مغموم با بازوانی زخمی چگونه شب عروسیاش را به سر برد، امّا میتوان تصور کرد که شهردار دفر در بازگشت به مارسی، چه غروری را با خود به ارمغان برده است و چه جامهایی که همگنان او، به افتخارش نپیمودهاند. مدتها بعد از این ماجرا، در سال۱۹۷۷، در مصاحبهای، گاستون دفر در پاسخ به پرسشی دربارهی آن تصمیم، ضرب المثل قدیمی فرانسوی را یادآوری نمود که: «تمسخر بیش از شمشیر کشنده است»[۳]؛ حرفی که وانمودهی سخن نغز «حافظ» خودمان است:
باکم از ترکان تیرانداز نیست
طعنهی تیرآورانم میکُشد
شخصیتی به نام «پرنسس آنژینا» در یک رمان تاریخی فرانسوی به همین نام از «رولاند تاپور» که از قضای روزگار در سال ۱۹۶۷ منتشر شده است، خطاب به مردی که به او اظهار شیفتگی مینماید، میگوید:
«...آه! شما مرد من نیستید! شما مانند ماکیان خانگی هستید! من مردانی را میپسندم که جای زخم دارند و در دوئل میجنگند...»[۴]
باری، هر دورهای قهرمانان خود را دارد و افتخارات خود را چون ستونهایی بر باور و ارزشهای زمانه استوار میسازد.
۳۱ مه ۲۰۲۱
—————————-
1- P. Lacaze, En Garde, du duel à l'escrime, p. 37, Paris, Gallimard Découverte, 1991.
2- Alain Berbouche , L'Histoire de la Royale : du Moyen Âge au règne de Louis XIV, Saint-Malo, Pascal Galodé éditeur, 2011,p.142
3- Le ridicule tue plus sûrement que les épées.
4-La Princesse angine, Roland Tapor, La Princesse Angine, Buchet/Chastel, 2003
منتشر شده در کانال تلگرامی«نامههای ایرانی»
@LettresPersanes2019
🔴 تجمع کارگران نیشکر هفتتپه در محوطه کارخانه
به نقل از کانال سندیکای کارگران نیشکر هفتتپه، امروز ۱۱ خرداد کارگران نیشکر هفتتپه در اعتراض به عدم پرداخت حقآبه برای کشت نیشکر و به خطر افتادن امنیت شغلی و پرداخت نشدن دستمزد خود دست از کار کشیدند.
بعد از اعلام خلع ید نیشکر هفتتپه کارشکنیها از همه سو آغاز شده و مدتیست که حقآبه مزارع و حقوق کارگران پرداخت نشده است. نزدیک به هفتاد روز میشود که کارگران هیچ حقوقی دریافت نکردهاند و مزراع نیشکر این شرکت در آستانهی خشکی هستند. کارگران در محوطه کارخانه دست به تجمع زدهاند و خواهان پرداخت حقآبه و حقوق خود، بازگشت به کار همکاران اخراجی و معرفی هیئت مدیرهی جدید این شرکت هستند.
این کارشکنیها از سوی دولت و کارفرمای پیشین پیامی جز دشمنی با کارگران و مطالبهی خلع ید آنها نیست. آنها دست به هر اقدامی میزنند تا نشان دهند خلع ید که با فشار کارگران به سرانجام رسیده است کاری اشتباه بوده و سبب نابودی شرکت میشود. دولت و کارفرمای پیشین دست در دست هم خواهان جلوگیری از اتحاد و اعتصاب و پیشروی کارگران در این شرکت هستند و در این راه از هیچ کاری فروگذار نیستند. اما کارگران امروز دست به تجمع زدهاند تا بتوانند مانع این کارشکنیها شوند.
#هفت_تپه
#خلع_ید
https://t.me/behnima
به نقل از کانال سندیکای کارگران نیشکر هفتتپه، امروز ۱۱ خرداد کارگران نیشکر هفتتپه در اعتراض به عدم پرداخت حقآبه برای کشت نیشکر و به خطر افتادن امنیت شغلی و پرداخت نشدن دستمزد خود دست از کار کشیدند.
بعد از اعلام خلع ید نیشکر هفتتپه کارشکنیها از همه سو آغاز شده و مدتیست که حقآبه مزارع و حقوق کارگران پرداخت نشده است. نزدیک به هفتاد روز میشود که کارگران هیچ حقوقی دریافت نکردهاند و مزراع نیشکر این شرکت در آستانهی خشکی هستند. کارگران در محوطه کارخانه دست به تجمع زدهاند و خواهان پرداخت حقآبه و حقوق خود، بازگشت به کار همکاران اخراجی و معرفی هیئت مدیرهی جدید این شرکت هستند.
این کارشکنیها از سوی دولت و کارفرمای پیشین پیامی جز دشمنی با کارگران و مطالبهی خلع ید آنها نیست. آنها دست به هر اقدامی میزنند تا نشان دهند خلع ید که با فشار کارگران به سرانجام رسیده است کاری اشتباه بوده و سبب نابودی شرکت میشود. دولت و کارفرمای پیشین دست در دست هم خواهان جلوگیری از اتحاد و اعتصاب و پیشروی کارگران در این شرکت هستند و در این راه از هیچ کاری فروگذار نیستند. اما کارگران امروز دست به تجمع زدهاند تا بتوانند مانع این کارشکنیها شوند.
#هفت_تپه
#خلع_ید
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
گلایه از عدم واکسیناسیون کارتن خوابها
مدیرعامل سازمان رفاه، خدمات و مشارکت های اجتماعی شهرداری تهران از بی توجهی وزارت بهداشت در اختصاص واکسن کرونا برای مددجویان و مددکاران اجتماعی گلایه کرد.
سید مالک حسینی در گفت و گو با ایسنا، در مورد واکسیناسیون کارتن خواب ها و افراد بی خانمان مستقر در گرمخانهها گفت: حدود ۹۰ درصد مراجعه کنندگان به گرمخانهها اسناد هویتی ندارند و بدون ارائه مدارک هویتی نیز امکان دریافت واکسن وجود ندارد.
وی با بیان اینکه نه تنها برای مددجویان دارای کهولت سن بلکه برای مددکاران و عوامل اجرایی سازمان که در معرض ارتباط مستقیم با افراد بی خانمان هستند نیز سهمیه واکسن تعیین نشده است، افزود: این در حالی است که این افراد در صف مقدم ارتباط با افراد کارتن خواب و بی خانمان هایی هستند که سبک زندگیشان اجازه خودمراقبتی و رعایت موازین بهداشتی پیشگیری از کرونا را نمیدهد و به همین دلیل جزو پرریسکترین افراد جامعه هستند.
https://t.me/behnima
مدیرعامل سازمان رفاه، خدمات و مشارکت های اجتماعی شهرداری تهران از بی توجهی وزارت بهداشت در اختصاص واکسن کرونا برای مددجویان و مددکاران اجتماعی گلایه کرد.
سید مالک حسینی در گفت و گو با ایسنا، در مورد واکسیناسیون کارتن خواب ها و افراد بی خانمان مستقر در گرمخانهها گفت: حدود ۹۰ درصد مراجعه کنندگان به گرمخانهها اسناد هویتی ندارند و بدون ارائه مدارک هویتی نیز امکان دریافت واکسن وجود ندارد.
وی با بیان اینکه نه تنها برای مددجویان دارای کهولت سن بلکه برای مددکاران و عوامل اجرایی سازمان که در معرض ارتباط مستقیم با افراد بی خانمان هستند نیز سهمیه واکسن تعیین نشده است، افزود: این در حالی است که این افراد در صف مقدم ارتباط با افراد کارتن خواب و بی خانمان هایی هستند که سبک زندگیشان اجازه خودمراقبتی و رعایت موازین بهداشتی پیشگیری از کرونا را نمیدهد و به همین دلیل جزو پرریسکترین افراد جامعه هستند.
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
سه شنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۰، شماری از مالباختگان پروژه چشم انداز مسکن مهر در منطقه نظام پزشکی تبریز، با برپا کردن چادر در محل این پروژه به همراه خانواده هایشان دست به اعتراض زدند.
https://t.me/behnima
https://t.me/behnima
بیانیه انجمن صنفی معلمان سقز و زیویه در زمینهی رأی صادره از شعبهی اول دادگاه انقلاب اسلامی شهرستان مهاباد در پروندهی معلم بازنشسته جناب آقای حسین حسنخانی.
🔹از آنجا که در ادلهی اثبات جرم علیه ایشان، به شرکت در تجمعات قانونی معلمان و در دست داشتن نوشته های حاوی شعارها ودرخواست های قانونی این انجمن اشاره شده است، لذا جهت احقاق حقوق ایشان و دفاع از حقوق قانونی سایر معلمینی که با حضور در تجمعهای صنفی به صورت قانونی، خواهان پیگیری حقوق خویش هستند، توجه به نکات زیر لازم وضروری میباشد.
۱- انجمن صنفی معلمان بر اساس اصل ۲۶ قانون اساسی یک انجمن قانونی بوده وتجمعات قانونی این انجمن نیز با توجه به اصل ۲۷ قانون اساسی، نمیتواند از مصادیق تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی تلقی گشته و به عنوان ادله اثبات جرم در ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی مورد سوء استفاده قرار بگیرد.
۲-پلاکاردها و دست نوشتههای مورد استفاده در تجمعات صنفی معلمین سراسر کشور، بر اساس اصل ۸ قانون اساسی از مصادیق امر به معروف و نهی از منکر ، و جزء حقوق اساسی همهی شهروندان در راستای احقاق حقوق عمومی، بر اساس قانون اساسی کشور میباشند و هیچکدام از آنها بهویژه عبارت "جای معلم آزاده زندان نیست" و درخواست از مقامات قضایی برای اجرای دقیق قانون و دفاع از حقوق معلمینی که تنها جرمشان درخواست احقاق حقوق مندرج در قانون اساسی و سایر قوانین مرجع کشور می باشد، نمیتواند مصداق تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران (ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی) تلقی گردد.
۳-براساس قانون مجازات اسلامی فصل اول مواد عمومی ماده ۱۶۰ "ادله ی اثبات جرم عبارت از اقرار، شهادت، قسامه و سوگند در موارد مقرر قانونی و علم قاضی است." ولی در پروندهی جناب آقای حسین حسنخانی، مدارک مستدل و مستند قابل استناد برای احراز جرم تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران و یا به نفع گروهها و سازمانهای مخالف نظام وجود نداشته، و از آنجا که در پروندهی ایشان به صراحت جهت اثبات جرم ایشان، به پاسخگویی جناب آقای حسن خانی به فراخوان انجمن صنفی معلمان و شرکت در اجتماعات مسالمت آمیز صنفی، و نیز در دست داشتن شعارها و درخواستهای صنفی، اشاره شده است، لذا انجمن صنفی معمان سقز و زیویه ضمن محکوم نمودن این حکم ، صدور اینگونه آراء سلیقهای و بدون پشتوانهی قانونی را به دور از قانون و انصاف دانسته و صدور اینگونه آرا، هیچگاه مورد قبول جامعه و وجدانهای بیدار نبوده و نخواهد بود.
۴- تثبیت و تداوم این رویهی غیر قانونی وسلیقهای درجرم انگاری عضویت در انجمنهای صنفی معلمان، حضور در اجتماعات صنفی مسالمت آمیز و ارائه درخواستهای قانونی انجمن صنفی معلمان ، موجب تضییع حقوق قانونی و نادیده گرفتن خواستههای صنفی جمع کثیری از معلمین و فعالین صنفی شده و موجب شکلگیری اعتراضات حقطلبانه بعدی فعالین صنفی خواهد شد.
لذا انجمن صنفی معلمین سقز و زیویه همراه با تشکلهای صنفی معلمین سراسر کشور ، خواهان تجدیدنظر در این حکم و لغو حکم صادره بر علیه آقای حسن خانی است .
انجمن صنفی معلمان کردستان(سقزوزیویه)
#اعترض_سراسری
#نه_به_انتخابات_نمایشی
https://t.me/behnima
🔹از آنجا که در ادلهی اثبات جرم علیه ایشان، به شرکت در تجمعات قانونی معلمان و در دست داشتن نوشته های حاوی شعارها ودرخواست های قانونی این انجمن اشاره شده است، لذا جهت احقاق حقوق ایشان و دفاع از حقوق قانونی سایر معلمینی که با حضور در تجمعهای صنفی به صورت قانونی، خواهان پیگیری حقوق خویش هستند، توجه به نکات زیر لازم وضروری میباشد.
۱- انجمن صنفی معلمان بر اساس اصل ۲۶ قانون اساسی یک انجمن قانونی بوده وتجمعات قانونی این انجمن نیز با توجه به اصل ۲۷ قانون اساسی، نمیتواند از مصادیق تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی تلقی گشته و به عنوان ادله اثبات جرم در ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی مورد سوء استفاده قرار بگیرد.
۲-پلاکاردها و دست نوشتههای مورد استفاده در تجمعات صنفی معلمین سراسر کشور، بر اساس اصل ۸ قانون اساسی از مصادیق امر به معروف و نهی از منکر ، و جزء حقوق اساسی همهی شهروندان در راستای احقاق حقوق عمومی، بر اساس قانون اساسی کشور میباشند و هیچکدام از آنها بهویژه عبارت "جای معلم آزاده زندان نیست" و درخواست از مقامات قضایی برای اجرای دقیق قانون و دفاع از حقوق معلمینی که تنها جرمشان درخواست احقاق حقوق مندرج در قانون اساسی و سایر قوانین مرجع کشور می باشد، نمیتواند مصداق تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران (ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی) تلقی گردد.
۳-براساس قانون مجازات اسلامی فصل اول مواد عمومی ماده ۱۶۰ "ادله ی اثبات جرم عبارت از اقرار، شهادت، قسامه و سوگند در موارد مقرر قانونی و علم قاضی است." ولی در پروندهی جناب آقای حسین حسنخانی، مدارک مستدل و مستند قابل استناد برای احراز جرم تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران و یا به نفع گروهها و سازمانهای مخالف نظام وجود نداشته، و از آنجا که در پروندهی ایشان به صراحت جهت اثبات جرم ایشان، به پاسخگویی جناب آقای حسن خانی به فراخوان انجمن صنفی معلمان و شرکت در اجتماعات مسالمت آمیز صنفی، و نیز در دست داشتن شعارها و درخواستهای صنفی، اشاره شده است، لذا انجمن صنفی معمان سقز و زیویه ضمن محکوم نمودن این حکم ، صدور اینگونه آراء سلیقهای و بدون پشتوانهی قانونی را به دور از قانون و انصاف دانسته و صدور اینگونه آرا، هیچگاه مورد قبول جامعه و وجدانهای بیدار نبوده و نخواهد بود.
۴- تثبیت و تداوم این رویهی غیر قانونی وسلیقهای درجرم انگاری عضویت در انجمنهای صنفی معلمان، حضور در اجتماعات صنفی مسالمت آمیز و ارائه درخواستهای قانونی انجمن صنفی معلمان ، موجب تضییع حقوق قانونی و نادیده گرفتن خواستههای صنفی جمع کثیری از معلمین و فعالین صنفی شده و موجب شکلگیری اعتراضات حقطلبانه بعدی فعالین صنفی خواهد شد.
لذا انجمن صنفی معلمین سقز و زیویه همراه با تشکلهای صنفی معلمین سراسر کشور ، خواهان تجدیدنظر در این حکم و لغو حکم صادره بر علیه آقای حسن خانی است .
انجمن صنفی معلمان کردستان(سقزوزیویه)
#اعترض_سراسری
#نه_به_انتخابات_نمایشی
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
حسین هاشمی، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ که به مجازات حبس و شلاق محکوم شده است، سهشنبه ۱۱ خرداد به بهانه بازجویی به تیپ ۴ زندان بزرگ تهران (واحد سرقت و شرارت و تعزیرات) و محل نگهداری زندانیان متهم به جرائم خشن منتقل شده است. براساس گزارش ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر ایران (هرانا) انتقال این زندانی ۲۸ ساله به دنبال مشاجره کلامی او با الیاسی، دادیار ناظر دادسرای اوین صورت گرفته است که پیشتر او را تهدید کرده بود که به مکانی منتقل میشود که از کارش پشیمان شود.
https://t.me/behnima
https://t.me/behnima
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌱#
نود و سومین زاد روز عالی جناب محمد علی عموئی
با ۳۷ سال زندان برای آزادی و عدالت
https://t.me/behnima
نود و سومین زاد روز عالی جناب محمد علی عموئی
با ۳۷ سال زندان برای آزادی و عدالت
https://t.me/behnima
اخباروگزارش_های_کارگری_11_خرداد_ماه_1400.doc
416 KB
اخباروگزارش های کارگری 11 خرداد ماه 1400.doc
#اعتراض_اعتصاب_حق_مسلم_ماست
#نه_به_انتخابات_نمایشی
https://t.me/behnima
#اعتراض_اعتصاب_حق_مسلم_ماست
#نه_به_انتخابات_نمایشی
https://t.me/behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
انتقال دو زندانی سیاسی از زندان نقده به زندان اشنویه
روز دوشنبه دهم خردادماه، دو زندانی سیاسی به نامهای "رحیم رفعتی" فرزند محمد و "رحمان تابش" فرزند مراد اهل شهرستان اشنویه از زندان نقده به زندان زادگاه خود منتقل شدند.
این دو زندانی سیاسی اوایل اردیبهشتماه به مرخصی اعزام و پس از اتمام دوران مرخصی به زندان نقده بازگشته بودند.
روز دوشنبه هجدهم اسفندماه ٩٩، این دو شهروند جهت اجرای حکم بازداشت و به زندان نقده منتقل شدند.
بهمنماه ٩٩، محکومیت این دو شهروند در دادگاه تجدیدنظر ارومیه عیناً تأیید شد.
این دو شهروند کُرد از سوی دادگاه انقلاب اشنویه به اتهام "عضویت در یکی از احزاب کُرد اپوزیسیون حکومت ایران و تبانی علیه نظام" به سه سال و هفت ماه حبس و به اتهام "ارتباط با یکی از احزاب کُرد اپوزیسیون حکومت ایران" به هشت ماه حبس محکوم شده بودند.
https://t.me/behnima
روز دوشنبه دهم خردادماه، دو زندانی سیاسی به نامهای "رحیم رفعتی" فرزند محمد و "رحمان تابش" فرزند مراد اهل شهرستان اشنویه از زندان نقده به زندان زادگاه خود منتقل شدند.
این دو زندانی سیاسی اوایل اردیبهشتماه به مرخصی اعزام و پس از اتمام دوران مرخصی به زندان نقده بازگشته بودند.
روز دوشنبه هجدهم اسفندماه ٩٩، این دو شهروند جهت اجرای حکم بازداشت و به زندان نقده منتقل شدند.
بهمنماه ٩٩، محکومیت این دو شهروند در دادگاه تجدیدنظر ارومیه عیناً تأیید شد.
این دو شهروند کُرد از سوی دادگاه انقلاب اشنویه به اتهام "عضویت در یکی از احزاب کُرد اپوزیسیون حکومت ایران و تبانی علیه نظام" به سه سال و هفت ماه حبس و به اتهام "ارتباط با یکی از احزاب کُرد اپوزیسیون حکومت ایران" به هشت ماه حبس محکوم شده بودند.
https://t.me/behnima
نامه سرگشاده دو کنفدراسیون جهانی برای آزادی فوری دو فعال کارگری
دو کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) و کنفدراسیون مواد غذایی (IUF) با انتشار دو نامه سرگشاده جداگانه خطاب به حسن روحانی، خواستار آزادی فوری«محمود صالحی» و «عثمان اسماعیلی» دو فعال کارگری شدند.
کنفدراسیون مواد غذایی (IUF) در نامه خود با اشاره به اینکه درخواست خود را از طرف دو میلیون و پانصدهزار عضو مطرح کرده است، مینویسد: «از طرف بیش از ۲.۵ میلیون عضو خود در سراسر جهان، تقاضای آزادی دو مدافع حقوق کارگران محمود صالحی و عثمان اسماعیلی را که از روز یکشنبه ۲۶ اردیبهشتماه پس از احضار به دادستانی شهر سقز دستگیر شدهاند، را از شما داریم.»
این کنفدراسیون در ادامه این نامه آورده است: «بنابر اطلاعاتی که ما داریم، جرم آنها فراخوان برای دعوت به حضور در مراسم روز جهانی کارگر بوده که، بیش از یک قرن است در سراسر جهان گرامی داشته میشود. آقای صالحی برای سالها برای دفاع از حقوق اساسی کارگران، آزادی انجمنها، حقوق و مطالبات برحق تعیین شده در اسناد و حقوق بین الملل از جمله کنوانسیون سازمان ملل و سازمان جهانی کار مورد آزار و اذیت قرار گرفته و بازداشت شده است.»
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) نیز با اعلام اینکه در گذشته هم رئیس جمهور ایران را به توجه و احترام به حقوق کارگران از جمله آقای صالحی دعوت کرده است؛ در نامه خود آورده است: «آزار، دستگیری و زندانی شدن مدافعان حقوق کار موجب حل تنشهای عمیق اجتماعی و اقتصادی ایران نخواهد شد. بر عکس، وقتی کارگران در استفاده از حقوق اساسی خود آزاد باشند، میتوانند برای رهایی از این تنشها فعالیت کنند.»
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) در ادامه این نامه خطاب به حسن روحانی رئیس جمهور فعلی ایران مینویسد: «این کنفدراسیون از دولت شما میخواهد تا بلافاصله و بدون قید و شرط آقای صالحی و عثمان اسماعیلی را آزاد کنید. محمود صالحی و عثمان اسماعیلی از نظر سلامتی به مراقبتهای پزشکی منظم نیازمند هستند. ما دولت شما را مسئول حفظ جان و سلامت این دو نفر میدانیم. ما این موضوع را پیگیری کرده و منتظر اقدامات سریع دولت ایران در اینباره هستیم.
این دو کنفدراسیون جهانی در نامههای سرگشاده جداگانه خود با اشاره به اینکه این دو مدافع حقوق کارگران به تازگی و به دلیل "تبلیغ علیه نظام" مطابق ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی به حبس محكوم شدهاند؛ مینویسند: «چون آنها از ارائه وثیقه خودداری کردهاند؛ حالا در زندان هستند.»
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) در نامه خود به تشریح وضعیت سلامتی محمود صالحی پرداخته و مینویسد: «آقای صالحی به دلیل عدم توجه به سلامت و نیاز به مراقبتهای پزشکی منظم پیش از این در زندان هر دو کلیه خود را از دست داده و همچنان نیازمند مراقبت پزشکی است.آقای صالحی برای سالهای متمادی، به عنوان بنیانگذار اتحادیه مستقل کارگران در استان کردستان، به دلیل دفاع از حقوق اساسی کارگران و آزادی تشکلها، حقوق مندرج در اسناد حقوق بین الملل تحت تعقیب، تهدید، آزار و بازداشت قرار داشته است. این رفتارها نقض جدی استانداردهای اصلی کار ILO است و ما این موارد را در کنفرانس بین المللی کار آینده مطرح خواهیم کرد.
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) از دولت ایران آزادی بیقید و شرط و فوری آقایان صالحی و اسماعیلی را درخواست کرده و در ادامه خواستار تامین و تضمین سلامت جسمی و روانی آنها شده و مینویسد: «ما از دولت ایران میخواهیم که به حقوق همه کارگران و آزادی تشکلها احترام بگذارد.»
https://t.me/behnima
دو کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) و کنفدراسیون مواد غذایی (IUF) با انتشار دو نامه سرگشاده جداگانه خطاب به حسن روحانی، خواستار آزادی فوری«محمود صالحی» و «عثمان اسماعیلی» دو فعال کارگری شدند.
کنفدراسیون مواد غذایی (IUF) در نامه خود با اشاره به اینکه درخواست خود را از طرف دو میلیون و پانصدهزار عضو مطرح کرده است، مینویسد: «از طرف بیش از ۲.۵ میلیون عضو خود در سراسر جهان، تقاضای آزادی دو مدافع حقوق کارگران محمود صالحی و عثمان اسماعیلی را که از روز یکشنبه ۲۶ اردیبهشتماه پس از احضار به دادستانی شهر سقز دستگیر شدهاند، را از شما داریم.»
این کنفدراسیون در ادامه این نامه آورده است: «بنابر اطلاعاتی که ما داریم، جرم آنها فراخوان برای دعوت به حضور در مراسم روز جهانی کارگر بوده که، بیش از یک قرن است در سراسر جهان گرامی داشته میشود. آقای صالحی برای سالها برای دفاع از حقوق اساسی کارگران، آزادی انجمنها، حقوق و مطالبات برحق تعیین شده در اسناد و حقوق بین الملل از جمله کنوانسیون سازمان ملل و سازمان جهانی کار مورد آزار و اذیت قرار گرفته و بازداشت شده است.»
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) نیز با اعلام اینکه در گذشته هم رئیس جمهور ایران را به توجه و احترام به حقوق کارگران از جمله آقای صالحی دعوت کرده است؛ در نامه خود آورده است: «آزار، دستگیری و زندانی شدن مدافعان حقوق کار موجب حل تنشهای عمیق اجتماعی و اقتصادی ایران نخواهد شد. بر عکس، وقتی کارگران در استفاده از حقوق اساسی خود آزاد باشند، میتوانند برای رهایی از این تنشها فعالیت کنند.»
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) در ادامه این نامه خطاب به حسن روحانی رئیس جمهور فعلی ایران مینویسد: «این کنفدراسیون از دولت شما میخواهد تا بلافاصله و بدون قید و شرط آقای صالحی و عثمان اسماعیلی را آزاد کنید. محمود صالحی و عثمان اسماعیلی از نظر سلامتی به مراقبتهای پزشکی منظم نیازمند هستند. ما دولت شما را مسئول حفظ جان و سلامت این دو نفر میدانیم. ما این موضوع را پیگیری کرده و منتظر اقدامات سریع دولت ایران در اینباره هستیم.
این دو کنفدراسیون جهانی در نامههای سرگشاده جداگانه خود با اشاره به اینکه این دو مدافع حقوق کارگران به تازگی و به دلیل "تبلیغ علیه نظام" مطابق ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی به حبس محكوم شدهاند؛ مینویسند: «چون آنها از ارائه وثیقه خودداری کردهاند؛ حالا در زندان هستند.»
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) در نامه خود به تشریح وضعیت سلامتی محمود صالحی پرداخته و مینویسد: «آقای صالحی به دلیل عدم توجه به سلامت و نیاز به مراقبتهای پزشکی منظم پیش از این در زندان هر دو کلیه خود را از دست داده و همچنان نیازمند مراقبت پزشکی است.آقای صالحی برای سالهای متمادی، به عنوان بنیانگذار اتحادیه مستقل کارگران در استان کردستان، به دلیل دفاع از حقوق اساسی کارگران و آزادی تشکلها، حقوق مندرج در اسناد حقوق بین الملل تحت تعقیب، تهدید، آزار و بازداشت قرار داشته است. این رفتارها نقض جدی استانداردهای اصلی کار ILO است و ما این موارد را در کنفرانس بین المللی کار آینده مطرح خواهیم کرد.
کنفدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری(ILO) از دولت ایران آزادی بیقید و شرط و فوری آقایان صالحی و اسماعیلی را درخواست کرده و در ادامه خواستار تامین و تضمین سلامت جسمی و روانی آنها شده و مینویسد: «ما از دولت ایران میخواهیم که به حقوق همه کارگران و آزادی تشکلها احترام بگذارد.»
https://t.me/behnima
Telegram
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Contact Admin: @Koneshgaran12
🌹 پیام مادر دادخواه #مهرداد_معین_فر از شهیدان قیام خونین آبان در شهریار
من مادر زنده یاد مهرداد معین فر جانباخته در آبان ۹۸ ، بخاطر بیگناه کشته شدن تنها پسرم و بخاطر تمام امید و آرزوهامو که با خاک یکسان کردن رای نمیدهم . رای من سرنگونی
https://t.me/behnima
من مادر زنده یاد مهرداد معین فر جانباخته در آبان ۹۸ ، بخاطر بیگناه کشته شدن تنها پسرم و بخاطر تمام امید و آرزوهامو که با خاک یکسان کردن رای نمیدهم . رای من سرنگونی
https://t.me/behnima
فرزین رضایی روشن از بیمارستان روانپزشکی امینآباد به بند قرنطینه زندان رجایی شهر منتقل شد...
امروز چهارشنبه ۱۲ خرداد ماه ۱۴۰۰؛ #فرزین_رضایی_روشن، زندانی سیاسی تبعیدی که اواخر اردیبهشت ماه به بیمارستان روانپزشکی امینآباد منتقل شده بود، پس از ۲ روز نگهداری در این مکان به قرنطینه زندان رجاییشهر کرج بازگردانده شد.
فرزین رضایی مبتلا به بیماری "پانیک اتک" میباشد. وی توسط یکی از مزدوران رژیم در زندان به نام "سلیم اکبری معروف به شیخ" مورد آزار و اذیت روانی و جسمی قرار میگیرد و همین آزار و اذیتها چندی پیش منجر به انتقال وی به بیمارستان امین آباد شد.
این این زندانی سیاسی نیاز به آرامش و دریافت منظم دارو دارد، اما در سایه کارشکنی و بی توجهی مزدوران قضایی در قرنطینه و شرایط بسیار نامناسب نگهداری میشود.
#نه_به_زندان_و_شکنجه
#زندان #شکنجه #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد.
@behnima
امروز چهارشنبه ۱۲ خرداد ماه ۱۴۰۰؛ #فرزین_رضایی_روشن، زندانی سیاسی تبعیدی که اواخر اردیبهشت ماه به بیمارستان روانپزشکی امینآباد منتقل شده بود، پس از ۲ روز نگهداری در این مکان به قرنطینه زندان رجاییشهر کرج بازگردانده شد.
فرزین رضایی مبتلا به بیماری "پانیک اتک" میباشد. وی توسط یکی از مزدوران رژیم در زندان به نام "سلیم اکبری معروف به شیخ" مورد آزار و اذیت روانی و جسمی قرار میگیرد و همین آزار و اذیتها چندی پیش منجر به انتقال وی به بیمارستان امین آباد شد.
این این زندانی سیاسی نیاز به آرامش و دریافت منظم دارو دارد، اما در سایه کارشکنی و بی توجهی مزدوران قضایی در قرنطینه و شرایط بسیار نامناسب نگهداری میشود.
#نه_به_زندان_و_شکنجه
#زندان #شکنجه #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد.
@behnima
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
🔴 آبان ۹۸ بازمیگردد
هرچند رنگ این شعارِ روی دیوار در حال پریدن است اما رنگ پریدهی حکام جمهوری اسلامی از قیام آبان به صورتهای پروارشان بازنگشته است.
آنها به خوبی و بهتر از همهی ما میدانند که آبان ۹۸ بازمیگردد. یکی از همین روزها با همان مشتهای گرهکرده و خشمی که برمیخیزد تا کاخ ستم را بر سر حاکم ویران کند.
#آبان_ادامه_دارد
https://t.me/behnima
هرچند رنگ این شعارِ روی دیوار در حال پریدن است اما رنگ پریدهی حکام جمهوری اسلامی از قیام آبان به صورتهای پروارشان بازنگشته است.
آنها به خوبی و بهتر از همهی ما میدانند که آبان ۹۸ بازمیگردد. یکی از همین روزها با همان مشتهای گرهکرده و خشمی که برمیخیزد تا کاخ ستم را بر سر حاکم ویران کند.
#آبان_ادامه_دارد
https://t.me/behnima