کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
2.65K subscribers
27.9K photos
23.9K videos
1.5K files
27.6K links
Contact Admin: @Koneshgaran12
Download Telegram
بازداشت چند معلم در تجمعات اعتراضی ۲۰ آبان

در جریان تجمعات اعتراضی فرهنگیان در سراسر کشور که روز پنجشنبه ۲۰ آبان تعدادی از معلمان معترض بازداشت شدند.

بنابر گزارش‌ شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، پس از پایان تجمع امروز فرهنگیان در مقابل مجلس نظام، در پی یورش ماموران نیروی انتظامی به چند تن از معلمان، ضمن ضرب و شتم آنها، مسعود فرهیخته…

https://t.me/behnima
احسان دو روز پیش از اعدامش در نامەای نوشت:

واپسين شعاع آفتاب شبانگاهی
نشان دهنده ی راهی ست که خواهان در نوشتن آنم
خش خش برگ ها زير قدم هايم
ميگويد : بگذار تا فرو افتی
آنگاه راه آزادی را باز خواهی يافت

هرگز از مرگ نهراسيده ام , حتی اکنون که آن را در قريب ترين فضا و صميمانه ترين زمان , در کنار خويش حس ميکنم. آن را ميبويم و بازش ميشناسم , چراکه آشنايی ست ديرينه به اين ملت و سرزمين. نه با مرگ که با دلايل مرگ سر صحبت دارم , اکنون که " تاوان " دگرديسی يافته و به طلب حق و آزادی ترجمه اش نموده اند , آيا ميتوان باکی از عاقبت و سرانجام داشت؟ " ما " ای که از سوی "آنان " به مرگ محکوم شده ايم در طلب يافتن روزنه ای به سوی يک جهان بهتر و عاری از حق کشی در تلاش بوده ايم , آيا آنان نيز به کرده ی خود واقف اند؟

در شهر کرمانشاه زندگی را آغاز کردم , آنجا که بزرگيش ورد زبان هم ميهنانم است , آنجايی که مهد تمدن ميهنم بوده است. قطور ذهن ام بدان سويم کشيد که تبعيضی را و وضعيتی ناروا را بفهمم و از اعماق وجود درکش نمايم که گويای ستم بود , ستمی در حق من چنان فردی انسانی و در حق من چنان مجموعه ای انسانی , پيگيری چرايی ستم و رفع آن به هزاران فکرم راهبر شد , اما وااسفا که آنان چنان فضا را مسدود و حق طلبی را محجور و سرکوب کرده بودند که در داخل راهی نيافتم و ورای محدوده های تصنعی به مکانی ديگر و مامنی ديگر کوچيدم : " من پيشمرگه ی کومله شدم " , سودای يافتن خويش و هويتی که از آن محروم شده ام من را بدان سو کشاند. دور شدن از خواستگاه کودکی هرچند آزاردهنده و سخت بود اما هيچ گاه باعث انقطاع من از زادگاهم نشد. هراز گاهی به قصد تجديد ديدار و بازيابی خاطرات روانه ی خانه ی نخستين ميگشتم , اما يک بار " آنان " ديدار را به کامم تلخ کردند , دستگيرم کردند و به قفسم انداختند. از همان آغاز و با پذيرايی انسان دوستانه ی دستگير کنندگانم !! فهميدم که همان سرنوشت تراژديک و غمناک همراهان و رهروان اين راه پررهرو به انتظار نشسته است : شکنجه , پرونده سازی , دادگاه سرسپرده و شديدا تحت نفوذ , حکمی کاملا ناعادلانه و سياسی , و در نهايت مرگ......

بگذاريد خودمانی تر بگويم : پس از دستگيری در شهر کامياران به تاريخ ۲۹/۴/۸۷ و پس از چند ساعت مهمان بودن در اداره ی اطلاعات آن شهر , در حالی که دستبند و چشمبندی قطور حرکت و ديدن را برايم ممنوع نموده بود , فردی که خود را معاون دادستان معرفی ميکرد شروع به طرح يک سری پرسش بی ربط و مملو از اتهامات واهی نمود (لازم به ذکر است که هرگونه بازپرسی قضايی در محيطی غير از محيط دادسرا و دادگاه طبق قانون مطلقا ممنوع است). بدين ترتيب اولين دور بازجويی های عديده ام کليد خورد. همان شب به اداره ی اطلاعات استان کردستان در شهر سنندج منتقل شدم و سور واقعی را آنجا تجربه نمودند : سلولی کثيف با دستشويی نامطبوع و پتوهايی که احتمالا ده ها سال از ملاقاتشان با آب و پاکيزگی ميگذشت! . از آن به بعد شب و روز دالان پايينی و اتاق های بازجويی با چاشنی کتک و شکنجه ی طاقت فرسا , به تسلسلی پايان ناپذير و سه ماهه تبديل شد. بازجويان محترم در جهت ارتقای منزلت شغلی خويش و در سودای چند پشيزی ناچيز و بی ارزش , در اين سه ماه به طرح اتهاماتی عجيب و غريب ميپرداختند که خود بهتر از هرکس به کذب بودن آنها ايمان داشتند. علی رغم آزمودن تمامی روش ها و در عملياتی مسلحانه شرکت نموده بودم , اتهاماتی که در بسيار در اثبات آن کوشيدند. تنها موارد اثباتی عضويت در کومله و تبليغ عليه نظام بود که بهترين گواه در يگانه بودن اتهامات رای دادگاه بدوی است , شعبه ی اول دادگاه انقلاب اسلامی سنندج حکم به ۱۰ سال حبس توام با تبعيد به زندان رامهرمز داد. ساختار اداری و سياسی ايران هميشه دچار آفت تمرکز گرايی بوده است اما در اين يکی نمونه که به ظاهر قصد تمرکز زدايی از امر قضا را داشتند. به تازگی اختيار و صلاحيت تجديد نظر در احکام متهمين سياسی را در بالاترين سطح – حتی اعدام – از ديوان عالی گرفته و به محاکم تجديد نظر استان سپرده اند , با اعتراض دادستان کامياران به حکم بدوی و در نهايت تعجب و برخلاف قوانين موضوعه و داخلی خود ايران , شعبه ی چهارم دادگاه تجديد نظر استان کوردستان حکم ۱۰ سال زندان را به اعدام تبديل نمود. بر پايه ی ماده ۲۵۸ قانون آيين دادرسی کيفری محاکم تجديد نظر تنها در صورتی مجاز به تشديد حکم بدوی ميباشند که حکم صادره از حداقل مجازات مقرر در قانون کمتر باشد. بر طبق کيفر خواست دادستان ئ اتهام وارده _ يعنی محاربه(دشمنی با خدا) – حداقل حکم در اين مورد يک سال است حال خود فاصله ی ۱۰ سال توام با تبعيد را با اين حداقل مقايسه کنيدتا پی به غير قانونی, غير حقوقی و سياسی بودن حکم اعدام ببريد.
البته ناگفته نماند که مدتی کوتاه پيش از تبديل حکم, مجددا" از زندان مرکزی سنندج به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل و در آنجا از من خواسته شد طی يک مصاحبه ويديوئی به اعمالی ناکرده اقرار و کلمات و جملاتی در رد افکار خويش برزبان آورم . علی رغم فشارها ی شديد, من حاضر به قبول خواسته نامشروع آنان نشدم و آنها نيز صراحتا" گفتند حکمم را به اعدام تبديل خواهند نمود, که خيلی زود به عهد خويش وفا کردن و سرسپردگی دادگاه را به مراجع امنيتی و غير قضايی اثبات نمودن. پس آيا انسان می تواند بر آنان خرده ای بگيرد؟!

قاضی سوگند خورده که همه جا, در هر زمان و در قبال هر فرد و موضوعی بی طرف مانده و صرفا" از دريچه ی حقوق و قانون به جهان بنگرد, که امين قاضی اين سرزمين به قهقرا رفته می تواند ادعا نمايد که سوگند را نشکسته و بی طرف و عادل باقی مانده است؟ به زعم بنده چنين قضاتی به تعداد انگشتان يک دست هم نمی رسند. هنگامی که کل سيستم های قضايی ايران به اشاره يک بازجوی بی دانش و عاری از هرگونه سواد حقوقی , دستور بازداشت, محاکمه, محبوس نمودن و مرگ افراد را اجرا می نمايد, آيا می توان بر يک يا چند قاضی خرده پای يک استان هميشه تحت ستم و تبعيض خرده گرفت؟ آری, خانه از پای بست ويران است......

حال علی رغم اين که در آخرين ملاقاتم در داخل زندان با دادستان صادر کننده کيفر خواست, وی به غير قانونی بودن اجرای حکم در هنگامه ی اکنون اذعان داشت, اما برای دومين بار قصد اجرای حکم را دارند. نا گفته پيداست که اينچنين پافشاری کردن بر اجرای حکم به هر نحو ممکن , نتيجه ی فشارهای محافل امنيتی و سياسی خارج از قوه ی قضائيه است . افراد عضو اين محافل تنها از زاويه ی فيش حقوقی و اغراض و نيات سياسی خويش به موضوع مرگ و زندگييک زندانی سياسی می نگرند, برای آنان ورای اهداف غير مشروع خويش هيچگونه " مسئله " ای قابل طرح و تصور نيست, حتی اگر اولين حق همزاد بشر يعنی حق حيات باشد. اسناد جهانی و بين المللی پيشکش, آنان حتی قوانين و الزامات داخلی خود را نيز هيچ و بيهوده می انگارند.

اما سخن آخر: اگر به گمان زورورزان و حاکمان, مرگ من موجب حذف مسئله ای به نام مسئله کردستان خواهد شد بايد گفت زهی خيال باطل . نه مردن من و نه هزاران چون من مرهمی بر اين درد بی درمان نخواهد بود و چه بسا آتش آنرا شعله ورتر خواهد نمود. بی گمان " هر مرگ اشارتی است به حياتی ديگر".

احسان فتاحيان
زندان مرکزی سنندج
۱۷/۸/۱۳۸۸

https://t.me/behnima
تریبون کارگری : ابتکارات تازه در نبرد دوماهه جنبش کارگری برای نان ومعیشت

تریبون کارگری ، در نگاهی به اعتراضات واعتصابات کارگران، مزدبگیران، کشاورزان و ... برای نان و زندگی وحق معیشت وسلامتی،دردووماهه گذشته ،‌با روند تازه ای از اعتراض، کارزارها و تشکل روبروست.

در بررسی این روند و تصویر، علی دماوندی با علیرضا نوایی و ستار رحمانی گفتگو کرده است.

https://www.youtube.com/watch?v=mPN4hpijCow&t=69s
#عسل_محمدی به بند زنان زندان اوین منتقل شد

روز پنجشنبه ۲۰ آبان‌ماه، عسل محمدی فعال کارگری از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹، به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

عسل محمدی روز شنبه ۱۵ آبان‌ماه، به همراه #هیراد_پیربداقی دیگر فعال کارگری پس از تفتیش منزل توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

این فعال کارگری در تاریخ ۱۴ آبان‌ماه، به همراه ۷ تن از فعالین دیگر با حضور در دفتر قضایی نسبت به نگهداری متهمان در سلول‌های انفرادی اعلام شکایت کردند.
تاکنون از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه ایشان اطلاعی در دست نیست.
عسل محمدی پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود و دفاع از حقوق کارگران سابقه بازداشت و محکومیت داشته‌ است.

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#آزادشان_کنید

https://t.me/behnima
مرگ مسعود مولوی را به کیفرخواستی سنگین علیه جمهوری اسلامی تبدیل کنیم .
#مسعودمولوی

https://t.me/behnima
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
خانواده مسعود مولوی بر سر مزار فرزند جاباخته شان .
یادش گرامی

https://t.me/behnima
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران در بیانیه ای به زبان انگلیسی جزئیات تکمیلی از روند سرکوب و آزار و اذیت فعالین کارگری و اجتماعی ماه اخیر را منتشر کرده است. ترجمه ی فارسی این بیانیه و همچنین متن انگلیسی آن را در زیر می خوانید:

(ترجمه از متن انگلیسی اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران)

طی ماه های گذشته، به ویژه با رسیدن ابراهیم رئیسی به مقام ریاست جمهوری، سرکوب و اذیت و آزار فعالین کارگری، معلمان، نویسندگان، وکلا، فعالین اجتماعی و مدافعان حقوق بشر توسط رژیم جمهوری اسلامی به شدت افزایش یافته است. ابراهیم رئیسی، پیش از انتخاب شدنش به عنوان رئیس جمهور، ریاست قوه قضاییه را به عهده داشت. او در قبل ” عضو هیئت مرگ بود؛ هیئتی که در سال ۱۳۶۷ بطور پنهانی و فرا قضایی، حکم اعدام هزاران زندانی سیاسی را در اوین و گوهر دشت را صادر کرد” ۱

از آغاز ماه اکتبر تا کنون بیش از ۵۰ نفر از فعالین کارگری و اجتماعی در سراسر کشور توسط ارگان های امنیتی رژیم جمهوری اسلامی احضار شده و یا مورد بازخواست قرار گرفته اند. این سرکوب گری ها حتی شامل کسانی شده است که دوران محکومیت خود را در زندان های رژیم می گذرانند.

نمونه هایی از این سرکوب گری ها را در زیر می خوانید:

عسل محمدی و هیراد پیربداقی، از مدافعان حقوق کارگران و فعالین اجتماعی، روز شنبه ۶ نوامبر ۲۰۲۱ توسط نیروهای امنیتی بعد از بازرسی منزل آنها بازداشت شدند. هیراد پیر بداقی از طریق تماس تلفنی به خانواده خود اطلاع داده است که او را به بند ۲۰۹ زندان اوین که در کنترل وزارت اطلاعات است، انتقال داده اند.

در آخرین نمونه ها از سرکوب معلمان، جعفر ابراهیمی، بازرس شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۱ در دادگاه مرکزی کرج به اتهام واهی محاکمه شد. بعلاوه قرار است که ایشان در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱ در دادگاه انقلاب کرج به اتهام ” تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی” محاکمه شود. در استان آذربایجان شرقی، لطیف روزیخواه از اعضای هئیت مدیره کانون صنفی معلمان این استان، توسط دادگاه انقلاب جلفا فرا خوانده شده و قرار است که در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۱ به اتهامات بی پایه مانند “تبلیغ علیه نظام” مورد محاکمه قرار گیرد. همچنین محمود ملاکی از اعضای هیئت مدیره کانون صنفی معلمان بوشهر به ” تبلیغ علیه نظام، توهین به رهبری، توهین به مقدسات و شایعه پراکنی” متهم شده و قرار است که در ۱۶ نوامبر دادگاهی شود.

سپیده قلیان، دانشجو، شهروند – خبرنگار و مدافع حقوق کارگران، در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۱ هنگامی که در مرخصی خارج از زندان بسر می برد با یورش حدود ۳۰ نفر از ماموران امنیتی به خانه والدین او بطور خشونت آمیز دستگیر شد. در ابتدا او را به مکان نامعلومی منتقل کردند و سپس در ۱۴ اکتبر او را از اهواز به بوشهر و از آنجا به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال دادند. سپیده قلیان به زندان برگردانده شده تا بقیه حکم زندان که به دلیل گزارش دهی و حمایت از اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه در سال ۲۰۱۸ علیه او صادر شد را بگذراند. او در مجموع به تحمل ۱۹ سال زندان محکوم شده است.

همچنین شش نفر از فعالین کارگری و سیاسی که حکم زندان خود را در زندان بزرگ تهران می گذرانند از جمله قربانیان این نوع اقدامات خشونت بار و بی رحمانه بوده اند. در ۹ اکتبر ۲۰۲۱ شاپور احسانی راد، فعال کارگری و از اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران و اسماعیل گرامی معلم بازنشسته و همچنین چهار فعال سیاسی دیگر، به اسامی پویا قبادی، اکبر باقری، اکبر فراجی و اکبر شیرازی، توسط گروهی از زندانیان خطرناک بدون دلیل مورد حمله و ضرب و شتم قرار گرفتند. به گزارش تشکلات مستقل کارگری در ایران، این حمله با هماهنگی مقامات زندان و به قصد تهدید و انتقام گیری از زندانیان سیاسی صورت گرفته است. طبق گزارش ها افراد مهاجم، به چاقو و تیزی مسلح بودند و در نتیجه تعدادی از مضروبین این حمله خشونت آمیز به مراقبت های پزشکی نیاز پیدا کردند. رژیم جمهوری اسلامی وجود “زندانی سیاسی” را به رسمیت نمی شناسد و بنابراین، زندانیان سیاسی را غالبا و بطور آگاهانه با زندانیان خطرناک در یک بند یا سلول قرار می دهد.

مورد دیگر وضعیت خسرو صادقی بروجنی، روزنامه نگار و پژوهش گر حوزه کار و اقتصاد سیاسی است، که اولین بار در ۸ ماه مه ۲۰۱۹ دستگیر شد. او در شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر تهران به اتهام “اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت ملی و بین المللی کشور” مورد محاکمه قرار گرفت و به ۵ سال حبس محکوم شد . او مجددا در ماه اوت ۲۰۲۰ دستگیر و در زندان مخوف اوین جایی که هم اینک دوران محکومیت اش را می گذارند منتقل گردید. در روزهای اخیر وضعیت سلامتی او به وخامت گراییده اما مقامات زندان مانع از از دسترسی او به مراقبت های پزشکی شده اند.👇👇👇
👆👆👆
افزون بر این، وکلا مصطفی نیلی، و آرش کیخسروی، و مهدی محمودیان، فعال اجتماعی، حدود یک ماه پیش زمانی که در حال تهیه کیفر خواست علیه علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، و حسن روحانی، رئیس جمهور سابق، و وزیر بهداشت سابق به اتهام قتل غیر عمد مردم در جریان شیوع بیماری کرونا بودند، دستگیر شدند . آنان اخیرا در نامه ای خطاب به “هیات نظارت مرکزی بر حسن اجرای قانون و احترام به آزادی های مشروع” ، اعلام کرده اند که به دلیل خود داری از امضای تعهد کتبی مبنی بر انصراف از تعقیب کیفر خواست، در زندان تحت فشار روانی قرار گرفته اند و در سلول انفرادی محبوس شده اند .

همچنین خانم فرزانه زیلابی، وکیل مدافع، در سپتامبر ۲۰۲۱ توسط دادگاه انقلاب اهواز به یک سال زندان و دو سال محرومیت از مسافرت به خارج محکوم شد. علت محکومیت خانم زیلابی دفاع ایشان از حقوق کارگران است. او وکیل مدافع کارگران هفت تپه بوده است. وکیل خانم زیلابی در خواست تشکیل دادگاه تجدید نظر را کرده است و در همان حال کارگران هفت تپه، لغو فوری و بدون قید و شرط اتهامات علیه خانم زیلابی را خواستار شده اند.

افزایش اعتراضات کارگری

به باور تشکل های مستقل کارگری، تشدید سرکوب گری ها و اذیت و آزار فعالین کارگری توسط جمهوری اسلامی، به قصد کنترل و سرکوب اعتصاب ها و اعتراض های کارگری انجام می گیرد که در اقصی نقاط کشور در جریان است. برای مثال تنها طی ماه گذشته شاهد چندین اعتراض توسط معلمان در سراسر کشور بودیم که خواستار افزایش حقوق، بهبود حقوق بازنشستگی و پایان دادن به خصوصی کردن آموزش هستند. بنابر فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، امروز، پنجشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۰، فرهنگیان بازنشسته و شاغل تجمعات اعتراضی با مطالبه “رتبه‌بندی ‌شاغلان هشتاد درصد حقوق‌ هیات‌ علمی” و “همسان‌ سازی‌ بازنشستگان مبتنی بر قانون مدیریت خدمات کشوری” در حداقل ۲۷ استان‌ و ۶۲ شهرستان برگزار شد.

در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۱ هزاران کارگر پیمانی در پتروشیمی ها و صنایع گاز در عسلویه با خواست افزایش دستمزد، بهبود شرایط کار و خلع ید از شرکت های پیمانی دست به اعتصاب زدند. این اعتصاب به فاصله کوتاهی به بخش های دیگر صنایع نفت، گاز و پتروشیمی گسترش یافت و دهها هزار نفر از کارگران پیمانی به اعتصاب پیوستند. این اعتصاب از سوی تشکلات معلمان، بازنشستگان، دیگر تشکل های مستقل کارگری و خانواده هایی که عزیزان شان در جریان خیزش آبان ۱۳۹۸ توسط نیروهای سرکوب گر رژیم کشته شدند، مورد حمایت قرار گرفت. هنوز نیز گروهی از کارگران پیمانی در بخش هایی از صنایع گاز و پتروشیمی ها از آنجا که به خواسته های خود نرسیده اند، در اعتصاب بسر می برند.

در شرکت نیشکر هفت تپه، کارگران در طول ۵ سال گذشته بارها دست به اعتصاب و اعتراض زده اند و خواهان پرداخت حقوق های معوقه، لغو مالکیت خصوصی شرکت و محاکمه مالکان خصوصی به جرم اختلاس و فساد مالی شده اند. سرانجام در اوایل ماه اکتبر امسال مسئولین حکومتی مجبور به عقب نشینی نسبت به کارگران شدند و با انتشار رسمی حکم دادگاه، اعلام شد که مالکان خصوصی این شرکت به اتهام اختلاس و فساد مالی به زندان های طویل محکوم شده اند و شرکت رسما به مالکیت دولت بر گردانده شده است.

بطور کلی گزارشهایی که توسط “اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران” در ایران جمع آوری و انتشار یافته حاکی است که در سال شمسی گذشته، حدود ۱۹۰۰ مورد اعتصاب و اعتراض کارگری توسط کارگران شاغل چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی در سراسر کشور به وقوع پیوسته است. این اعتراضات در حالی صورت گرفته و می گیرد که جمهوری اسلامی با شدت تمام در حال سرکوب تشکلات مستقل کارگری و پایمال کردن حق تشکل یابی است. کارگران اما با بکار گیری تاکتیک ها و راه کارهای گوناگون از جمله ایجاد کمیته های اعتصاب، برگزاری مجمع عمومی و انتخاب نمایندگان خود، همچنان در راه رسیدن به خواسته های خود و برای آنکه صدایشان شنیده شود مبارزه می کنند.

اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

۱۱ نوامبر ۲۰۲۱



Iran: Updates on intensified persecution and repression of labour and social activists in recent months
کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
Photo
پیام هوشمند علی پور زندانی سیاسی و برادر ژیان علی پور که در ۲۲ مهر توسط قاتلین حکومت اسلامی ترور شد خطاب به همه مردم :

مردم آزادیخواه در داخل و خارج!
همه شما از زمان دستگیری من با حمایت از کمپینی که برای لغو حکم اعدام، حکمی که بدون اثبات هیچ سند و مدرک جرمی برای من صادر شده بود با اعتراض به این حکم ظالمانه صدای من بودید. اگر اعتراض و حمایت‌های همه شما انسان‌های آزادیخواه نبود، قطعا الان من زنده نبودم و حکم اعدام من را هم به مانند هزاران انسان بیگناه دیگر اجرا می‌کردند. دست تک تک شما را به گرمی میفشارم.

قطعا بسیاری از شما از زندگی من و هریک اعضای خانوادەام آگاه هستید، خانواده ما که طی سالیان سال زیر فشار تهدید، ارعاب و سرکوب بودیم و در ۲۲مهر امسال شاهد اعدام و ترور برادر دیگرم ژیان علی پور قرار گرفتید. میخواهم صدای دادخواهی خانواده‌ام را یکبار دیگر به گوش سازمانهای حقوق بشری در سطح دنیا برسانید. میخواهم به دنیا بگویید که جمهوری اسلامی چطور شیرازه زندگی خانواده‌ام را از هم پاشید. به دنیا بگویید که حکومت اسلامی با ترور برادرم ژیان، از کل خانواده ما انتقام گرفته است. بگوئید که ژیان علی پور قربانی انتقام از خانواده‌اش بود و قلبش را سوراخ کردند.

من خطابم به مسوولان حکومت این است که اگر شرایط آزادی و یا مرخصی فوری من را فراهم نکنند دست به اعتصاب غذا خواهم زد و مسئولیت تمام عواقب روحی و جسمانی من به عهده مقامات زندان مرکزی سنندج ، دادستانی کردستان و کلا دستگاه امنیتی و قضائی ایران است.
پیام من و صدای من را به گوش مردم دنیا برسانید که من را بعنوان گروگان در بیدادگاههای جمهوری اسلامی زیر شکنجه های روحی قرار داده‌اند و نه آرامشی برایم باقی مانده و نه احساس امنیت ندارم. طوریکه اجازه ندادند در مراسم به خاک سپردن برادر عزیزم ژیان حاضر باشم.

یکبار دیگر از همگی شما انسان‌های آزادیخواهی که صدای ما را شنیدید و به حمایت از دادخواهی خانواده‌ام برخواستید تشکر می‌کنم.
هوشمند علی پور، برادر اعدامی ژیان علی پور
۲۱ آبان ۱۴۰۰- ۱۲ نوامبر ۲۰۲۱

https://t.me/Mehr22Justice


https://t.me/behnima

#۲۲مهر_روز_کولبر
#محاکمه_قاتلان_ژیان
#هوشمند_علیپور
#ژیان_علیپور
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امروز شنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۰، جمعی از کشاورزان اصفهان، در اعتراض به عدم تامین حقابه، برای ششمین روز متوالی، در بستر خشک رودخانه زاینده رود، دست به تجمع زدند.

کشاورزان معترض که شب گذشته را نیز در جوار پل خواجو در چادرهایشان به صبح رسانده‌اند، با سر دادن شعارهایی از قبیل «این همه بی عدالتی، هرگز ندیده ملتی» خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.

https://t.me/behnima
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴شهر کرد
شنبه ۲۲آبان ۱۴۰۰
#ارسالی
تجمع اعتراضی مردم نسبت به مافیای آب