🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#کتاب_ولحظه
هرچه آدمی به علت شرایط ذهنی یا عینی کمتر مجبور به تماس با دیگران باشد، در وضع بهتری است. مضرات تنهایی و عزلت را اگر نمیشود یکجا احساس کرد، لااقل میتوان حدود آن را تشخیص داد. اما جمع موذی است؛ زیرا در پس ظاهر تفریح، مراوده و لذت معاشرت و جز اینها، زیانهای جبران ناپذیری را پنهان میکند. تحمل تنهایی سرچشمهی سعادت و آرامش روح است.
از آنجا که آدمی ناگزیر با همنوعان خود سر و کار دارد بهتر است تا آنجا که ممکن است آنان را به زندگی خصوصی خود راه ندهد.
✍️آرتور شوپنهاور
📚در باب حکمت زندگی
دربارهیِ انزوا و اجتماع
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#کتاب_ولحظه
هرچه آدمی به علت شرایط ذهنی یا عینی کمتر مجبور به تماس با دیگران باشد، در وضع بهتری است. مضرات تنهایی و عزلت را اگر نمیشود یکجا احساس کرد، لااقل میتوان حدود آن را تشخیص داد. اما جمع موذی است؛ زیرا در پس ظاهر تفریح، مراوده و لذت معاشرت و جز اینها، زیانهای جبران ناپذیری را پنهان میکند. تحمل تنهایی سرچشمهی سعادت و آرامش روح است.
از آنجا که آدمی ناگزیر با همنوعان خود سر و کار دارد بهتر است تا آنجا که ممکن است آنان را به زندگی خصوصی خود راه ندهد.
✍️آرتور شوپنهاور
📚در باب حکمت زندگی
دربارهیِ انزوا و اجتماع
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
موتور جستوجوی گوگل روز جمعه دهم فروردین به مناسبت هشتادمین سالگرد تولد عباس عطار، عکاس ایرانی و عضو آژانس عکس مگنوم، تصویر لوگوی خود را به او اختصاص داد
عباس عطار در شهر خاش استان سیستان و بلوچستان متولد شد و در پنجم اردیبهشت ۱۳۹۷ در پاریس از دنیا رفت
تصاویری از انقلاب ۵۷ در ایران، مبارزه محمدعلی کلی و جورج فورمن و درگیریها در ایرلند شمالی،از جمله عکسهای شناختهشده او هستند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
موتور جستوجوی گوگل روز جمعه دهم فروردین به مناسبت هشتادمین سالگرد تولد عباس عطار، عکاس ایرانی و عضو آژانس عکس مگنوم، تصویر لوگوی خود را به او اختصاص داد
عباس عطار در شهر خاش استان سیستان و بلوچستان متولد شد و در پنجم اردیبهشت ۱۳۹۷ در پاریس از دنیا رفت
تصاویری از انقلاب ۵۷ در ایران، مبارزه محمدعلی کلی و جورج فورمن و درگیریها در ایرلند شمالی،از جمله عکسهای شناختهشده او هستند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️عباس عطار با کلاهخود و لباس ضدگلوله در زمان پوشش جنگ ویتنام، ویتنام جنوبی، ۱۹۷۳
عباس عطار (۱۳۲۳ – ۱۳۹۷) از مشهورترین عکاسان خبری در جهان و از مهمترین عکاسان آژانس عکس مگنوم است. او طی بیش از نیم قرن فعالیت عکاسی، تصویرگر رخدادها، جنگها و انقلابها در چهارگوشهی جهان بود. او برخی از مهمترین و بهیادماندنیترین عکسهای دوران انقلاب در ایران را تهیه کرد، برای چند سال زندگی در مکزیک را به تصویر کشید و طی چندین دهه در بزرگترین پروژهاش به مذهب و رابطهاش با جوامع در نقاط مختلف جهان پرداخت.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️عباس عطار با کلاهخود و لباس ضدگلوله در زمان پوشش جنگ ویتنام، ویتنام جنوبی، ۱۹۷۳
عباس عطار (۱۳۲۳ – ۱۳۹۷) از مشهورترین عکاسان خبری در جهان و از مهمترین عکاسان آژانس عکس مگنوم است. او طی بیش از نیم قرن فعالیت عکاسی، تصویرگر رخدادها، جنگها و انقلابها در چهارگوشهی جهان بود. او برخی از مهمترین و بهیادماندنیترین عکسهای دوران انقلاب در ایران را تهیه کرد، برای چند سال زندگی در مکزیک را به تصویر کشید و طی چندین دهه در بزرگترین پروژهاش به مذهب و رابطهاش با جوامع در نقاط مختلف جهان پرداخت.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#عکاسی 📸
#یادمان
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
عباس عطار ملقب به «عباس» در سال (۱۳۲۳) در ایران (خاش، سیستان و بلوچستان) به دنیا آمد و به پاریس مهاجرت کرد، و عمرش را وقف مستندسازی زیست سیاسی، مذهبی و اجتماعی جوامعِ دچار ستیز کرد.
عباس، پس از چندین سال خبرنگاری و عکاسی، نخستین بار در سال (۱۹۸۱) به عضویت آژانس عکس مگنوم درآمد. او پیش از این، طی سالهای (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳) عضو سیپا و طی سالهای (۱۹۷۴ تا ۱۹۸۰) عضو آژانس گاما بود. او در سال (۱۹۸۵) عضو دائمی مگنوم شد.
عباس از سال (۱۹۷۲) چند باری برای عکاسی جنگ ویتنام به آنجا رفت. او در سال (۲۰۱۷) در این باره نوشته است: «بهعنوان یک پسر جوان از ژورنالیستها تصویر قهرمانانهای در ذهن داشتم: شما سفر میکنید، به جنگ میروید و رخدادهای تاریخی را پوشش میدهید.»
عباس از سال (۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰)، از انقلاب ایران عکاسی کرد. او پس از هفده سال تبعید خودخواسته، در سال (۱۹۹۷) دوباره به ایران بازگشت.
کتاب او با عنوان خاطرات ایران ۱۹۷۱ – ۲۰۰۲ (Iran Diary 1971-2002) تفسیری انتقادی از تاریخ ایران است که عکسها و متون را بهشکل دفتر خاطرات شخصی گرد هم آورده.
علاقهی او به مذهب با انقلاب ایران آغاز شد و از سال (۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴) او بر ظهور اسلامگرایی در جهان تمرکز کرد. کتاب و نمایشگاه الله اکبر (Allah O Akbar: A Journey Through Militant Islam)، که ۲۹ کشور و چهار قاره را در بر میگیرد، پس از حملات یازده سپتامبر از سوی جهادیهای اسلامگرا، توجه ویژهای را به خود جلب کرد.
دغدغهی عباس حول مذهب در سال (۲۰۰۰) او را به سمت پروژهای در باب روحباوری (animism) سوق داد. او در این پروژه قصد داشت بررسی کند که چرا در جهانی که هر روز بیشتر با علم و فناوری تعریف میشود، مراسمها و آیینهای غیرعقلبنیان دوباره ظهور یافتهاند. او در سال (۲۰۰۲) و اولین سالگرد حملات یازده سپتامبر، این پروژه را رها کرد تا پروژهی بلندمدت جدیدی را در باب برخورد مذاهب شروع کند. مذاهب در اینجا بیشتر در قامت فرهنگ تعریف میشدند تا ایمان و، به باور او، به ایدئولوژیهای سیاسی میانجامیدند و لذا از علل درگیریهای استراتژیکِ دنیای معاصر بودند.
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#عکاسی 📸
#یادمان
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
عباس عطار ملقب به «عباس» در سال (۱۳۲۳) در ایران (خاش، سیستان و بلوچستان) به دنیا آمد و به پاریس مهاجرت کرد، و عمرش را وقف مستندسازی زیست سیاسی، مذهبی و اجتماعی جوامعِ دچار ستیز کرد.
عباس، پس از چندین سال خبرنگاری و عکاسی، نخستین بار در سال (۱۹۸۱) به عضویت آژانس عکس مگنوم درآمد. او پیش از این، طی سالهای (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳) عضو سیپا و طی سالهای (۱۹۷۴ تا ۱۹۸۰) عضو آژانس گاما بود. او در سال (۱۹۸۵) عضو دائمی مگنوم شد.
عباس از سال (۱۹۷۲) چند باری برای عکاسی جنگ ویتنام به آنجا رفت. او در سال (۲۰۱۷) در این باره نوشته است: «بهعنوان یک پسر جوان از ژورنالیستها تصویر قهرمانانهای در ذهن داشتم: شما سفر میکنید، به جنگ میروید و رخدادهای تاریخی را پوشش میدهید.»
عباس از سال (۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰)، از انقلاب ایران عکاسی کرد. او پس از هفده سال تبعید خودخواسته، در سال (۱۹۹۷) دوباره به ایران بازگشت.
کتاب او با عنوان خاطرات ایران ۱۹۷۱ – ۲۰۰۲ (Iran Diary 1971-2002) تفسیری انتقادی از تاریخ ایران است که عکسها و متون را بهشکل دفتر خاطرات شخصی گرد هم آورده.
علاقهی او به مذهب با انقلاب ایران آغاز شد و از سال (۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴) او بر ظهور اسلامگرایی در جهان تمرکز کرد. کتاب و نمایشگاه الله اکبر (Allah O Akbar: A Journey Through Militant Islam)، که ۲۹ کشور و چهار قاره را در بر میگیرد، پس از حملات یازده سپتامبر از سوی جهادیهای اسلامگرا، توجه ویژهای را به خود جلب کرد.
دغدغهی عباس حول مذهب در سال (۲۰۰۰) او را به سمت پروژهای در باب روحباوری (animism) سوق داد. او در این پروژه قصد داشت بررسی کند که چرا در جهانی که هر روز بیشتر با علم و فناوری تعریف میشود، مراسمها و آیینهای غیرعقلبنیان دوباره ظهور یافتهاند. او در سال (۲۰۰۲) و اولین سالگرد حملات یازده سپتامبر، این پروژه را رها کرد تا پروژهی بلندمدت جدیدی را در باب برخورد مذاهب شروع کند. مذاهب در اینجا بیشتر در قامت فرهنگ تعریف میشدند تا ایمان و، به باور او، به ایدئولوژیهای سیاسی میانجامیدند و لذا از علل درگیریهای استراتژیکِ دنیای معاصر بودند.
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
📸#عکاسی
▪️Allah O Akbar Students of the Al Azhar college attend Friday prayer in the auditorium, transformed into a mosque for the occasion.
▪️Jakarta, Indonesia. 1989.
© | Magnum Photos
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
📸#عکاسی
▪️Allah O Akbar Students of the Al Azhar college attend Friday prayer in the auditorium, transformed into a mosque for the occasion.
▪️Jakarta, Indonesia. 1989.
© | Magnum Photos
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️ISRAEL.Jerusalem. 2016.
▪️The Jewish sect of the BELZ celebrate Purim with a 'tish' – a symbolic partaking of bread and fish in a large stadium-like room under their synagogue
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️ISRAEL.Jerusalem. 2016.
▪️The Jewish sect of the BELZ celebrate Purim with a 'tish' – a symbolic partaking of bread and fish in a large stadium-like room under their synagogue
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🦋🍂🍃🍂🦋🍂✨
🍂🍃🦋
🍃
✨
🔴#عکاسی 📸
#یادمان
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
عباس از سال (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰) به جهان مذهب بودا سفر و با همان چشم شکگرا آن را به تصویر کشید. در سال (۲۰۱۳)، او پروژهی بلندمدت مشابهی در باب مذهب هندو به انجام رساند. کتاب او با عنوان خداهایی که دیدم (Gods I’ve Seen) (2016) ماحصل این کار بود. این کتاب کاوش تصویری خارقالعادهای در باب هندوییسم معاصر است و عرفان مناسک باستانی را درآمیخته با آیینها و فعالیتهای روزمرهی هندوها در هند و نقاط دیگر به تصویر میکشد.
طی سالهای تبعیدش، عباس دائماً در سفر بوده. بین سالهای (۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶) مکزیک را پیمود و تلاش کرد این کشور را همچون یک رماننویس که میخواهد دربارهی یک کشور بنویسد، عکاسی کند. نمایشگاه و کتاب حاصل با عنوان بازگشت به مکزیک (Return to Mexico: Journeys Beyond the Mask) به تثبیت زیباشناسی عکاسیاش کمک کرد.
اگر چه در زندگینامهی رسمی او عنوان شده که او یک «عکاس مادرزاد» است، اما عباس به مگنوم گفته که چطور یک سفر جادهای در نیو اورلینز در سال (۱۹۶۸) او را تبدیل به یک عکاس «حرفهای» کرد. او گفته که از رهگذر تهیهی نخستین مقاله عکسش (فتواسی) به اهمیت کنار هم آمدن عکسها برای ساختن روایت پی برده است.
او نوشته: «در آن زمان این را نمیدانستم، اما اهمیتی که برای توالی عکسها در کارم قائلام از همان جا و همان زمان شروع شد. آنهایی که با کارم آشنایی دارند میدانند که وقتی خودم را عکاس معرفی میکنم منظورم کسی است که با نور مینویسد.»
عباس عطار حدود شش دهه از مهمترین وقایع سرتاسر دنیا عکاسی کرد و همین موضوع او را به عکاسی سرشناس در سرتاسر دنیا تبدیل کرده است. او در دهه ۷۰ میلادی با انتشار گزارشهای تصویری از وقایع بیافرا، ویتنام و آفریقا به دنیا معرفی شد.
عباس عطار نگرشها و باورها و اندیشههای رایجِ روزگار را با دوربین خود مینوشت او میگفت «برخلاف نویسنده که بر کلمات چیره است، عکاس گرفتار واقعیتی است که در برابر او قرار دارد. برای گریز از اسارت باید به عکس خود تعالی بخشد»
به قول عباس: «عکاسی که میگه تکون نخورید، یه جای کارش میلنگه!» عباس را عکاس «لحظههای معلق در حرکت» میدانند. او در توضیح این اصطلاح میگوید:« من لحظه رو متوقف نمیکنم. بلکه اون رو معلق میکنم. میخواهم این حس رو منتقل کنم که آدمها جلوی دوربین به همون کاری که پیش از ثبت عکس بودن، ادامه میدهند. اگه به عکسهایم نگاه کنید در بهترین عکسهایم معمولا عناصر و المانهای متعددی دیده میشوند و چندین اتفاق همزمان رخ میدهد.»
عطار عکس های تاریخی بسیار مهمی از مراحل شکل گیری انقلاب اسلامی ایران تهیه کرد و حضور پررنگی در این عرصه داشته است. او دراینباره می گوید: «این کشور من، مردم من و انقلاب من بود. حداقل در مراحل اولیه، انقلاب به معنی حرکتی ملی بود… وقتی به ایران برگشتم دانستم اتفاقی خواهد افتاد. میخواستم کاری عمیق درباره ایران انجام دهم اما ناگهان انقلاب شد. پس تنها کاری که باید انجام میدادم این بود که به خیابانها بروم و عکس بگیرم…»
عباس علاوه بر انقلاب ایران به خاطر عکس هایش از بیافرا، ویتنام و آفریقای جنوبی به دنیا معرفی شد.
او در طول سال های فعالیتش در آژانس های خبری متعددی از جمله سیپا پرس و گاما عکاسی کرده و سرانجام در (۱۹۸۱) به آژانس عکس مگنوم پیوست و از سال (۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱) میلادی رئیس دورهای مگنوم بود؛ آژانسی که توسط عکاس مشهور فرانسوی «هنری کارتیه برسون» به همراه «رابرت کاپا» و تعدادی از عکاسان جنگ تشکیل شد که برای ثبت وقایع مختلف سیاسی و اجتماعی دنیا دور یکدیگر جمع شده بودند.
یک سال پیش از آنکه او رئیس دورهای آژانس شود، بعد از ۱۷ سال دوری از سرزمینش به ایران بازگشت. دستاورد این سفر، کتابی شد به نام «روزشمار ایران ۲۰۰۲–۱۹۷۱» که علاوه بر عکسها، شامل یادداشتهای روزانه عباس نیز هست و این یادداشتهای روزانه در ایام سفر کمک میکند تا زیباییشناسی شخصی عکسهایش برای بیننده شناسانده و معنی شود.
او از سال(۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶) به مکزیک سفر کرد و به عکاسی پرداخت. ۱۱ جلد کتابی که تاکنون از او به چاپ رسیده، تنها بخشی از فعالیتهای سی و ششساله او را شامل میشود.
عطار عکسهایش در ۶ دهه عکاسی را به ۱۰ موضوع: خشونت، تحجر و نفرت، تحقیر، درد، شلوغی، ریشخند، معنویت، زیبایی، اندوه و خلوت دسته بندی می کند؛ که خشونت پربارترین فصل کاری او را می سازد. از نگاه عباس تعریف خشونت تنها در میدان جنگ و انقلاب خلاصه نمی شود بلکه خشونت انسان به حیوانات، خشونت فرد به خودش و خشونت مذاهب و … را نیز دربرمی گیرد.
عباس عطار در پنجم اردیبهشت ماه (۱۳۹۷) و در سن ۷۴ سالگی، به خاطر بیماری سرطان در پاریس درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍂🍃🦋
🍃
✨
🔴#عکاسی 📸
#یادمان
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
عباس از سال (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰) به جهان مذهب بودا سفر و با همان چشم شکگرا آن را به تصویر کشید. در سال (۲۰۱۳)، او پروژهی بلندمدت مشابهی در باب مذهب هندو به انجام رساند. کتاب او با عنوان خداهایی که دیدم (Gods I’ve Seen) (2016) ماحصل این کار بود. این کتاب کاوش تصویری خارقالعادهای در باب هندوییسم معاصر است و عرفان مناسک باستانی را درآمیخته با آیینها و فعالیتهای روزمرهی هندوها در هند و نقاط دیگر به تصویر میکشد.
طی سالهای تبعیدش، عباس دائماً در سفر بوده. بین سالهای (۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶) مکزیک را پیمود و تلاش کرد این کشور را همچون یک رماننویس که میخواهد دربارهی یک کشور بنویسد، عکاسی کند. نمایشگاه و کتاب حاصل با عنوان بازگشت به مکزیک (Return to Mexico: Journeys Beyond the Mask) به تثبیت زیباشناسی عکاسیاش کمک کرد.
اگر چه در زندگینامهی رسمی او عنوان شده که او یک «عکاس مادرزاد» است، اما عباس به مگنوم گفته که چطور یک سفر جادهای در نیو اورلینز در سال (۱۹۶۸) او را تبدیل به یک عکاس «حرفهای» کرد. او گفته که از رهگذر تهیهی نخستین مقاله عکسش (فتواسی) به اهمیت کنار هم آمدن عکسها برای ساختن روایت پی برده است.
او نوشته: «در آن زمان این را نمیدانستم، اما اهمیتی که برای توالی عکسها در کارم قائلام از همان جا و همان زمان شروع شد. آنهایی که با کارم آشنایی دارند میدانند که وقتی خودم را عکاس معرفی میکنم منظورم کسی است که با نور مینویسد.»
عباس عطار حدود شش دهه از مهمترین وقایع سرتاسر دنیا عکاسی کرد و همین موضوع او را به عکاسی سرشناس در سرتاسر دنیا تبدیل کرده است. او در دهه ۷۰ میلادی با انتشار گزارشهای تصویری از وقایع بیافرا، ویتنام و آفریقا به دنیا معرفی شد.
عباس عطار نگرشها و باورها و اندیشههای رایجِ روزگار را با دوربین خود مینوشت او میگفت «برخلاف نویسنده که بر کلمات چیره است، عکاس گرفتار واقعیتی است که در برابر او قرار دارد. برای گریز از اسارت باید به عکس خود تعالی بخشد»
به قول عباس: «عکاسی که میگه تکون نخورید، یه جای کارش میلنگه!» عباس را عکاس «لحظههای معلق در حرکت» میدانند. او در توضیح این اصطلاح میگوید:« من لحظه رو متوقف نمیکنم. بلکه اون رو معلق میکنم. میخواهم این حس رو منتقل کنم که آدمها جلوی دوربین به همون کاری که پیش از ثبت عکس بودن، ادامه میدهند. اگه به عکسهایم نگاه کنید در بهترین عکسهایم معمولا عناصر و المانهای متعددی دیده میشوند و چندین اتفاق همزمان رخ میدهد.»
عطار عکس های تاریخی بسیار مهمی از مراحل شکل گیری انقلاب اسلامی ایران تهیه کرد و حضور پررنگی در این عرصه داشته است. او دراینباره می گوید: «این کشور من، مردم من و انقلاب من بود. حداقل در مراحل اولیه، انقلاب به معنی حرکتی ملی بود… وقتی به ایران برگشتم دانستم اتفاقی خواهد افتاد. میخواستم کاری عمیق درباره ایران انجام دهم اما ناگهان انقلاب شد. پس تنها کاری که باید انجام میدادم این بود که به خیابانها بروم و عکس بگیرم…»
عباس علاوه بر انقلاب ایران به خاطر عکس هایش از بیافرا، ویتنام و آفریقای جنوبی به دنیا معرفی شد.
او در طول سال های فعالیتش در آژانس های خبری متعددی از جمله سیپا پرس و گاما عکاسی کرده و سرانجام در (۱۹۸۱) به آژانس عکس مگنوم پیوست و از سال (۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱) میلادی رئیس دورهای مگنوم بود؛ آژانسی که توسط عکاس مشهور فرانسوی «هنری کارتیه برسون» به همراه «رابرت کاپا» و تعدادی از عکاسان جنگ تشکیل شد که برای ثبت وقایع مختلف سیاسی و اجتماعی دنیا دور یکدیگر جمع شده بودند.
یک سال پیش از آنکه او رئیس دورهای آژانس شود، بعد از ۱۷ سال دوری از سرزمینش به ایران بازگشت. دستاورد این سفر، کتابی شد به نام «روزشمار ایران ۲۰۰۲–۱۹۷۱» که علاوه بر عکسها، شامل یادداشتهای روزانه عباس نیز هست و این یادداشتهای روزانه در ایام سفر کمک میکند تا زیباییشناسی شخصی عکسهایش برای بیننده شناسانده و معنی شود.
او از سال(۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶) به مکزیک سفر کرد و به عکاسی پرداخت. ۱۱ جلد کتابی که تاکنون از او به چاپ رسیده، تنها بخشی از فعالیتهای سی و ششساله او را شامل میشود.
عطار عکسهایش در ۶ دهه عکاسی را به ۱۰ موضوع: خشونت، تحجر و نفرت، تحقیر، درد، شلوغی، ریشخند، معنویت، زیبایی، اندوه و خلوت دسته بندی می کند؛ که خشونت پربارترین فصل کاری او را می سازد. از نگاه عباس تعریف خشونت تنها در میدان جنگ و انقلاب خلاصه نمی شود بلکه خشونت انسان به حیوانات، خشونت فرد به خودش و خشونت مذاهب و … را نیز دربرمی گیرد.
عباس عطار در پنجم اردیبهشت ماه (۱۳۹۷) و در سن ۷۴ سالگی، به خاطر بیماری سرطان در پاریس درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️Abbas Hajj pilgrimage.
▪️Pilgrims from all over the world pray on Mount Rahma.
▪️Plain of Arafat, Saudi Arabia. 1992.
© Abbas | Magnum Photos
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️Abbas Hajj pilgrimage.
▪️Pilgrims from all over the world pray on Mount Rahma.
▪️Plain of Arafat, Saudi Arabia. 1992.
© Abbas | Magnum Photos
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️Abbas Pilgrims from all over the world pray on Mount Rahma.
▪️Hajj pilgrimage, Plain of Arafat, Saudi Arabia. 1992
© Abbas | Magnum Photos
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️Abbas Pilgrims from all over the world pray on Mount Rahma.
▪️Hajj pilgrimage, Plain of Arafat, Saudi Arabia. 1992
© Abbas | Magnum Photos
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️INDIA. West Bengal. Tarapith. 2011. ▪️Temple dedicated to goddess Maatara, an avatar of Kali.
▪️Devotees pay respect to Charan, the goddess's feet.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️INDIA. West Bengal. Tarapith. 2011. ▪️Temple dedicated to goddess Maatara, an avatar of Kali.
▪️Devotees pay respect to Charan, the goddess's feet.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️Abbas | Beyond the Mask Boy wears a mask made of cardboard.
▪️Village of San Augustin de Oapan, State of Guerrero, Mexico. 1984.
© Abbas | Magnum Photos
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️Abbas | Beyond the Mask Boy wears a mask made of cardboard.
▪️Village of San Augustin de Oapan, State of Guerrero, Mexico. 1984.
© Abbas | Magnum Photos
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️MEXICO. State of Guerrero. Village of San Augustin de Oapan. 1984
▪️Man under a table in the desert.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکاسی 📸
#استاد_هنرمند_عباس_عطار
▪️MEXICO. State of Guerrero. Village of San Augustin de Oapan. 1984
▪️Man under a table in the desert.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity