🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵

چه شیرین چیزی‌ست زیستن
تارانتا بابو
چه شیرین چیزی‌ست.
زیستن
به دانستگی، چون کتابی آموزگار
چون کودکان شگفتی‌کُنان
و چون ترانه‌ای عاشقانه را احساس کردن.
زیستن
تک‌تک
و به گروه
انگار پرنیانی پر نگار را
یک‌یک
و به گروه بافتن.
زیستن
تک‌تک
و به انبوه
انگار سرودی شورانگیز را
یک‌یک
و به انبوه خواندن.

• تکه‌ای از پنجمین نامه به تارانتا بابو | ناظم حکمت
مترجم: ثمین باغچه‌بان


شرح تصویر:
Nowhere Near Series | Seascape~2021
Photographer: Alisa Martynova

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_ویـــــدئـــــو🎥


مربوط به پست پایین میباشد


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵

بر طبق تصوير جزمیِ اندیشه، اندیشیدن عبارت است از حرکت از معلوم به مجهول، یا به بیان دقیق‌تر گنجاندن مجهول ذیل معلوم؛ اندیشیدن عبارت است از «بازشناسی»... اینجا اندیشیدن عملی «اکسیوماتیک» تلقی می‌شود. در مقابل این تصویر، دلوز برداشت دیگری از اندیشیدن عرضه می‌کند. مطابق این برداشت اندیشیدن عملی «پروبلماتیک» است. هیچ موجودی بنا بر طبیعتش نمی‌اندیشد. اندیشیدن مسبوق به عزم و تصمیمی مبتنی بر اراده به دانستن نیست؛ اندیشه به ضرب یک نیرو برانگیخته می‌شود؛ چیزی ما را به اندیشیدن وامی‌دارد. ما همواره در افقی مألوف در یک جهان پیرامونی در آرامش عادت و اعتقاد -نظری یا عملی- زندگی می‌کنیم. در چنین شرایطی نمی‌اندیشیم، اما ناگهان چیزی ما را به اندیشه وامی‌دارد. مسئله همین چیز است. مسئله را نباید با پرسشی که از سر کنجکاوی طرح شده است اشتباه گرفت. مسئله با قاطعیتی مقاومت‌ناپذیر خود را به ما تحمیل می‌کند و جهان ما را به هم می‌ریزد. معمایی که در افق مألوف عادات و اعتقادات ما پاسخی ندارد و با اضطراری غیرقابل‌چشم‌پوشی مقابل ما سر برمی‌آورد.

• دلوز، ایده، زمان | گفت‌وگوی عادل مشایخی و محسن آزموده

Artist: Rafael Araujo

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity