🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_نـــقـــاشـــی🎨

لیدی مکبث.
Alfred Stevens, “Lady Macbeth”, before 1906, Musées Communaux de Verviers.
این نقاشی صحنه‌ای از نمایشنامه معروف “مکبث” اثر ویلیام شکسپیر را به تصویر می‌کشد. لیدی مکبث یکی از پیچیده‌ترین و مشهورترین شخصیت‌های زن در ادبیات است که جاه‌طلبی بی‌حد و مرز او منجر به جنایت و در نهایت سقوط روحی و روانی‌اش می‌شود.
در این تصویر، او با حالتی مضطرب و وحشت‌زده به دستان خود نگاه می‌کند، که به وضوح به “دست‌های خون‌آلود” او در نمایشنامه اشاره دارد. در یکی از صحنه‌های کلیدی، پس از قتل شاه دانکن، لیدی مکبث تلاش می‌کند خون خیالی را از دستان خود پاک کند، در حالی که توهم و احساس گناه او را تسخیر کرده است.
نور کم‌ چراغ فضای وهم‌آلود و رازآلودی ایجاد کرده که حالتی از کابوس و عذاب وجدان را القا می‌کند.
این اثر به زیبایی بحران روحی لیدی مکبث را به تصویر کشیده و نشان‌دهنده مهارت آلفرد استیونز در ایجاد فضایی احساسی است .


#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵


کسی قهرمان بدنیانمی آید
قهرمان درسرزمینش پرورش میابد

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_نـــقـــاشـــی🎨


🎨#نقاش_معاصر


👤پروانه اعتمادی (۱۳۲۶-۱۴۰۴)

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_هـــــــنــــــر 🖼

چیزی که کلاژ نباشه وجود نداره، همۀ ذهنیت‌ها کلاژن. اون تخته‌سنگ اون‌جا سنگینه صدساله، ببُریمش سبک شه بذاریمش اینجا. چیزها رو جابه‌جا کن. کار من اونه. خراب کن بساز، خراب کن بساز

پروانه اعتمادی ۱۴۰۴ – ۱۳۲۶

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_هـــــــنــــــر 🖼

👤#پروانه_اعتمادی
🎨 #هنرمعاصرایران


▪️پروانه اعتمادی، نقاش برجسته ایرانی، در اول فروردین ۱۴۰۴ در سن ۷۸ سالگی درگذشت. او متولد ۵ اسفند ۱۳۲۶ در تهران بود و نقاشی را نزد بهمن محصص، تنها استاد مستقیم خود، آغاز کرد. اعتمادی پس از ورود به دانشکده هنرهای زیبای تهران، تحصیل را نیمه‌کاره رها کرد و مسیر هنری‌اش را ادامه داد. او با نقاشی‌های طبیعت بی‌جان، به‌ویژه آثار سیمانی دهه ۱۳۵۰، شهرت یافت و در طول بیش از پنج دهه فعالیت، با تکنیک‌هایی چون رنگ‌روغن، پاستل، مداد رنگی و کلاژ، چهار دوره کاری متمایز را خلق کرد. اعتمادی که آثارش در موزه‌های معتبر جهانی نگهداری می‌شود، با نمایشگاه‌هایی در ایران و خارج از کشور، از جمله تالار قندریز در سال ۱۳۴۸، نقش مهمی در هنر معاصر ایران ایفا کرد.

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_فرتور_مربوط_به_پست_پایین_میباشد

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity