🔴#تاحالا شده از یک نقاش مرد بپرسید وقتی مشغول کار است چه کسی از بچه ها مراقبت می کند؟

#ایران_درودی

🔸🔸🔸

روی دیوار نشانه هایی وجود ندارد تا بتوان بلندی قامتِ زنان را به دقت اندازه گرفت. ابزاری برای اندازه گیری وجود ندارد که خیلی دقیق و مرتب بر حسب سانتی متر تقسیم شده باشد و بتوان خصوصیات یک مادر خوب یا محبت دختر، یا وفاداری خواهر ، یا قابلیت کدبانو را با آن اندازه گرفت.

بنابراین زمانی که از "رشد عظیم" و "بی نهایت پیچیده‌ی" زنان حرف می زنیم قادر نیستیم برای حرف های خود نه در سالنامه ی ویتِکِر، نه در کتاب دِبرِت و نه در سالنامه ی دانشگاه تاییدی پیدا کنیم.


📙 #اتاقی_از_آن_خود
👤 #ویرجینیا_وولف

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴 # 🌿۱۸۸۲ م- ویرجینیا وولف، رمان‌نویس، مقاله‌نویس، ناشر، منتقد و فمنیست انگلیسی (م. ۱۹۴۱)
در آن جامعه کاملا پدرسالار، چه میزان نبوغ و صداقت لازم بود تا به رغم آن همه انتقاد، محکم به نظر خود بچسبند و عقب نشینی نکنند؟ تنها جین آستن این کار را کرد و امیلی برونته. در خمیرمایه آنها چیز دیگری بود، شاید بهترین چیزها. آنها آن گونه نوشتند که زنان می نویسند، نه آن گونه که مردان می نویسند. از آن هزار زنی که در آن عصر رمان می نوشتند، تنها این دو نفر هشدارهای پی در پی معلم سختگیر را به کلی نادیده گرفتند. این طور بنویس، آن طور فکر کن. تنها این دو نفر آن صدای سمج و مداوم را نمی شنیدند که گاهی غر می زد، گاهی از سر بزرگواری تشویق می کرد، گاهی تحکم می کرد، گاهی اندوهگین بود، گاهی شگفت زده، گاهی خشمگین، گاهی مهربان!

📒 #اتاقى_از_آن_خود
👤 #ويرجينيا_وولف


آدلاین ویرجینیا وولف (Adeline Virginia Woolf) ، (۲۵ ژانویه ۱۸۸۲ - ۲۸ مارس ۱۹۴۱)، بانوی رمان ‌نویس ، مقاله ‌نویس، ناشر، منتقد و فمینیست انگلیسی بود که آثار برجسته‌ای چون خانم دالووی (۱۹۲۵)، به سوی فانوس دریایی (۱۹۲۷) و اتاقی از آن خود (۱۹۲۹) را به رشته تحریر درآورده‌است. ویرجینا وولف در سال‌های بین دو جنگ جهانی از چهره‌های سرشناس محافل ادبی لندن و از مهره‌های اصلی انجمن روشنفکری بلومزبری بود. او در طول زندگی بارها دچار بیماری روانی دوره‌ای شد و در نهایت در سال ۱۹۴۱ به زندگی خود پایان بخشید.


به عنوان یک زن
من سرزمینی ندارم
به عنوان یک زن
من سرزمینی نمی خواهم
به عنوان یک زن
سرزمین من،همه ی دنیاست.

#ویرجینیا_وولف

( یادداشت خودکشی ویرجینیا وولف )



ویرجینیا وولف نویسنده با استعداد انگلیسی و یکی از بزرگترین شخصیتهای تاریخ مبارزات سیاسی اجتماعی و فرهنگی زنان ، طی جنگ های جهانی اول و دوم بسیاری از دوستان خود را از دست داد که باعث افسردگی شدید او شد و در نهایت در تاریخ (۲۸ مارس ۱۹۴۱) خسته و رنجور از رویدادهای جنگ جهانی دوم و تحت تأثیر روحیهٔ حساس و شکنندهٔ خود، با جیب ‌های پر از سنگ به «رودخانه اوز» در «رادمال» رفت و خود را غرق کرد. جسد او حدود یک ماه بعد در تاریخ ۱۸ آوریل توسط چند کودک در پایین دست رودخانه پیدا شد. جسد او در روز ۲۱ آوریل در حضور همسرش لئونارد سوزانده شد و خاکسترش در سایه درختی در باغچه‌ای به خاک سپارده شد.امروزه اثار او در دانشگاه های غربی تدریس می شود.

___________

آخرین یادداشتِ برای همسرش:

عزیزترینم، تردیدی ندارم که دوباره دچارِ جنون شده‌ام. احساس می‌کنم که نمی‌توانیم یکی دیگر از این دوره‌های وحشتناک را از سر بگذرانیم؛ و اینبار بهبودی نخواهم یافت. شروع به شنیدنِ صداهایی کرده‌ام و نمی‌توانم تمرکز کنم؛ بنابراین کاری را می‌کنم که به گمانم بهترین کارِ ممکن است. بهترین شادیِ ممکن را تو در اختیارم گذاشته‌ای. هرآنچه می‌توان بود، برایم بوده‌ای. می‌دانم که دارم زندگی‌ات را تباه می‌کنم، می‌دانم که بدون من می‌توانی کار کنی؛ و می‌دانم که خواهی کرد. می‌دانم.. گمان نمی‌کنم تا پیش از آغازِ این بیماریِ وحشتناک، هیچ دو نفری می‌توانستند از این شادتر باشند. بیش از این توانِ مبارزه ندارم. می‌بینی؟ حتی نمی‌توانم این را هم درست بنویسم. نمی‌توانم چیزی بخوانم. می‌خواهم بگویم همهٔ شادیِ زندگی‌ام را مدیونِ توأم. تو با همه‌چیزِ من ساخته‌ای و به طرزی باورنکردنی نسبت به من مهربان بوده‌ای. همه‌چیز جز اطمینان به نیکیِ تو، مرا ترک گفته‌است. دیگر نمی‌توانم به تباه کردنِ زندگی‌ات ادامه دهم. گمان نمی‌کنم هیچ دونفری بتوانند آنقدر که ما شاد بوده‌ایم، شاد باشند ..ً
امضا: ویرجینیا

📚 #اتاقی_از_آن_خود
#ویرجینیا_وولف

✅ اتاقی از آن خود از مشهورترین کتاب‌های ویرجینیا وولف نویسنده انگلیسی است که در سال ۱۹۲۹ در ۴۷ سالگی وولف منتشر شد. این کتاب در کلاس‌های آیین نگارش پایه‌های مختلف تحصیلی دانشگاهی تدریس می‌شود. علاوه بر اهمیت شیوه نگارشی آن، این کتاب ویژگی‌های نثر مدرنیستی را در مقاله‌نویسی وارد کرده و سبک جدیدی ایجاد کرده است. گذشته از این، اتاقی از آن خود را شکل دهنده جریان نظری فمینیستی و به طور خاص نقد ادبی فمینیستی می‌دانند.

اگر شکسپیر خواهری بانبوغ فوق ‌العاده به نام مثلاً جودیت داشت، غیرممکن بود هم‌ چون برادرش چنین نمایش ‌نامه‌هایی بنویسد. آن‌گاه که شکسپیر امکان حضور درلندن و تماشا خانه‌های آن را یافت، خواهرش مجبور بود، جوراب‌ های او را وصله ‌پینه کند و یا در آشپزخانه مراقب باشد تا غذا نسوزد. او اگر از وظیفه ‌ی خویش سرپیچی می‌کرد، کتکِ جانانه‌ی پدر در انتظارش بود. اگر هم شهامت به خرج می‌داد و به تئاتری نزدیک می‌شد، از مدیر آن تئاتر آبستن می شد و نتیجه آن ۳‌که، در شبی زمستانی به زندگی خویش پایان می‌داد...

نویسنده: #ویرجینیا_وولف
از کتاب: #اتاقی_از_آن_خود