🔴#گر از گور سر برکَنَد داریوش
از این خاک خاموش افتد ز هوش

شگفت آرد از کشور و مردمان
هراسد از این دخمه ی مردگان

نبیند در آن گلشن و روشنی
تبه گشته در چنگ اهریمنی

دریغا که افسرده کانون ما
فسردست با آن دل و خون ما

دریغا که این خانه ویرانه شد
زغن را و روباه را لانه شد

#استاد_ابراهیم_پورداود

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw