🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۳ خرداد سالروز درگذشت #شاپور_جفرودی
( زاده سال۱۳۰۷ رشت -- درگذشته ۱۳ خرداد ۱۳۸۳ تهران ) ترانه سرا، آهنگساز، بازیگر تئاتر و خواننده موسیقی محلی گیلان
شاپور جفرودی فعالیتهای هنریاش از ۱۶ سالگی در برنامههای تئاتر دبیرستانهای گیلان آغاز شد و ۱۰ سال در تماشاخانه گیلان، برنامههای تئاتر طنز و انتقادی در پیش پرده و میان پردهها اجرا میکرد. در سال ۱۳۲۶ با اوج گیری فعالیتهای هنری، تیپ مستقل رشت تشکیل شد و از او خواستند تا نسبت به تأسیس رادیو ارتش رشت اقدام کند.
با توجه به صدای گرم و تسلط وی به دستگاههای موسیقی ایرانی، در سال ۱۳۳۰ برای همکاری با ارکستر بزرگ رادیو ایران، به تهران فراخوانده شد و شروع به اجرای برنامه کرد. او در آن دوران، برای اجرای برنامه به صورت کنسرت به شهرهای مختلف کشور سفر میکرد و با استقبال مردم مواجه میشد. وی پس از همکاری با شاپور نیاکان، فعالیتهای هنریاش مورد توجه استادان موسیقی کشور از جمله مشیر همایون شهردار، حسین یاحقی، حبیباله بدیعی، عبداله جهان پناه، سیروس شهردار، محمد میرنقیبی، مجید وفادار، فرهنگ شریف، احمد عبادی و بسیاری از بزرگان موسیقی قرار گرفت. در این دوران، سبک ترانههای جفرودی به سمت موسیقی اصیل ایرانی گرائید و در دوران همکاری با ارکستر بزرگ رادیو تهران، ترانههای متعددی از جمله گل بهار، مهتاب شبان، بیاد او، باغچه، برگ گل، جشن گل، خنده سحر، چشم عاشقان، عالیه، دل بیقرار ، پیک آرزو را اجرا کرد. او در آن زمان با هنرمندانی چون بهرام شمس، همایون خرم، امیرناصر افتتاح، انوشیروان روحانی، پرویز یاحقی، جهانگیر ملک و جلال ذوالفنون همکاری کرد و ترانه سرایانی مانند تورج نگهبان، بیژن ترقی، تیمورتاش، شهدی لنگرودی، ابوالقاسم حالت، محمود پاینده و جعفر مهرداد (شاعر ترانهٔ گل پامچال) برای وی شعر سرودند.
در سال ۱۳۳۴ برنامه گلها به همت داود پیرنیا در رادیو تهران آغاز به کار کرد. این برنامه که شامل شش مجموعه گلهای جاویدان، گلهای رنگارنگ، برگ سبز، یک شاخه گل، گلهای صحرایی و گلهای تازه بود، مجموعهای بی بدیل از هزاران ساعت موسیقی و ترانه اصیل ایرانی را فراهم آورد که امروز مجموعه آنها "گنجینه گلها" نامیده میشود. در این برنامهها، خوانندگان و استادان موسیقی ایران از جمله بنان، قوامی، شهیدی، مرضیه، الهه، خوانساری، شجریان، گلپایگانی، گلچین و بسیاری دیگر به اجرای برنامه پرداختهاند و جفرودی نیز به برنامه گلها دعوت شد.
از بین خوانندگان محلی گیلان به غیر از جفرودی، ناصر مسعودی و شمس نیز به اجرای برنامه به زبان محلی گیلکی در مجموعه گلها دعوت شدند.
در سال ۱۳۴۴ هنگامی که فرستندههای تلویزیون ملی ایران در شهرهای بزرگ ایران تأسیس شد، جفرودی به عنوان مجری و خواننده در برنامه " فانوس" که به پخش موسیقی ایرانی اختصاص داشت، مشغول شد و از سال ۱۳۴۶ به دعوت وزارت کار و با موافقت تلویزیون ملی ایران، مسئول راه اندازی برنامه " کارگران " شد و به مدت ۳ سال با این برنامه همکاری داشت و سپس به وزارت فرهنگ و هنر رفت و به عنوان مدرس موسیقی و خواننده به مدت ۶ سال همکاری داشت.
در همان سالها، وی به پیشنهاد حبیباله بدیعی، بیش از ۷۰ ترانه محلی به صورت تک صدایی و دو صدایی با خانم شمس (همسر بدیعی)، یاسمین، ناهید سرافراز و عمیمینژاد اجرا کرد و
ترانههای محلی به ویژه "جان مریم"، "در زندی"، "لالایی"، "دل بیقرار"، "پیک آرزو" و "پاییز گیلان" مورد استقبال قرار گرفت.
وی در سال ۱۳۵۲ پس از بازنشستگی، به دعوت ترانهسرای گیلانی حسن وحید، عازم رشت شد و دوباره فعالیتهای خود را آغاز کرد و با جمعی از نوازندگان سرشناس گیلانی از جمله داریوش علیزاده، احمد سیگارچی، بهزاد فروهری، فروزانفر و افتخاری همکاری کرد و با اشعاری که خود سروده و اشعار حسن وحید یک آلبوم کامل از ترانههای محلی گردآوری کرد.
شاپور جفرودی در ۷۶ سالگی درگذشت و در گورستان امام زاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۳ خرداد سالروز درگذشت #شاپور_جفرودی
( زاده سال۱۳۰۷ رشت -- درگذشته ۱۳ خرداد ۱۳۸۳ تهران ) ترانه سرا، آهنگساز، بازیگر تئاتر و خواننده موسیقی محلی گیلان
شاپور جفرودی فعالیتهای هنریاش از ۱۶ سالگی در برنامههای تئاتر دبیرستانهای گیلان آغاز شد و ۱۰ سال در تماشاخانه گیلان، برنامههای تئاتر طنز و انتقادی در پیش پرده و میان پردهها اجرا میکرد. در سال ۱۳۲۶ با اوج گیری فعالیتهای هنری، تیپ مستقل رشت تشکیل شد و از او خواستند تا نسبت به تأسیس رادیو ارتش رشت اقدام کند.
با توجه به صدای گرم و تسلط وی به دستگاههای موسیقی ایرانی، در سال ۱۳۳۰ برای همکاری با ارکستر بزرگ رادیو ایران، به تهران فراخوانده شد و شروع به اجرای برنامه کرد. او در آن دوران، برای اجرای برنامه به صورت کنسرت به شهرهای مختلف کشور سفر میکرد و با استقبال مردم مواجه میشد. وی پس از همکاری با شاپور نیاکان، فعالیتهای هنریاش مورد توجه استادان موسیقی کشور از جمله مشیر همایون شهردار، حسین یاحقی، حبیباله بدیعی، عبداله جهان پناه، سیروس شهردار، محمد میرنقیبی، مجید وفادار، فرهنگ شریف، احمد عبادی و بسیاری از بزرگان موسیقی قرار گرفت. در این دوران، سبک ترانههای جفرودی به سمت موسیقی اصیل ایرانی گرائید و در دوران همکاری با ارکستر بزرگ رادیو تهران، ترانههای متعددی از جمله گل بهار، مهتاب شبان، بیاد او، باغچه، برگ گل، جشن گل، خنده سحر، چشم عاشقان، عالیه، دل بیقرار ، پیک آرزو را اجرا کرد. او در آن زمان با هنرمندانی چون بهرام شمس، همایون خرم، امیرناصر افتتاح، انوشیروان روحانی، پرویز یاحقی، جهانگیر ملک و جلال ذوالفنون همکاری کرد و ترانه سرایانی مانند تورج نگهبان، بیژن ترقی، تیمورتاش، شهدی لنگرودی، ابوالقاسم حالت، محمود پاینده و جعفر مهرداد (شاعر ترانهٔ گل پامچال) برای وی شعر سرودند.
در سال ۱۳۳۴ برنامه گلها به همت داود پیرنیا در رادیو تهران آغاز به کار کرد. این برنامه که شامل شش مجموعه گلهای جاویدان، گلهای رنگارنگ، برگ سبز، یک شاخه گل، گلهای صحرایی و گلهای تازه بود، مجموعهای بی بدیل از هزاران ساعت موسیقی و ترانه اصیل ایرانی را فراهم آورد که امروز مجموعه آنها "گنجینه گلها" نامیده میشود. در این برنامهها، خوانندگان و استادان موسیقی ایران از جمله بنان، قوامی، شهیدی، مرضیه، الهه، خوانساری، شجریان، گلپایگانی، گلچین و بسیاری دیگر به اجرای برنامه پرداختهاند و جفرودی نیز به برنامه گلها دعوت شد.
از بین خوانندگان محلی گیلان به غیر از جفرودی، ناصر مسعودی و شمس نیز به اجرای برنامه به زبان محلی گیلکی در مجموعه گلها دعوت شدند.
در سال ۱۳۴۴ هنگامی که فرستندههای تلویزیون ملی ایران در شهرهای بزرگ ایران تأسیس شد، جفرودی به عنوان مجری و خواننده در برنامه " فانوس" که به پخش موسیقی ایرانی اختصاص داشت، مشغول شد و از سال ۱۳۴۶ به دعوت وزارت کار و با موافقت تلویزیون ملی ایران، مسئول راه اندازی برنامه " کارگران " شد و به مدت ۳ سال با این برنامه همکاری داشت و سپس به وزارت فرهنگ و هنر رفت و به عنوان مدرس موسیقی و خواننده به مدت ۶ سال همکاری داشت.
در همان سالها، وی به پیشنهاد حبیباله بدیعی، بیش از ۷۰ ترانه محلی به صورت تک صدایی و دو صدایی با خانم شمس (همسر بدیعی)، یاسمین، ناهید سرافراز و عمیمینژاد اجرا کرد و
ترانههای محلی به ویژه "جان مریم"، "در زندی"، "لالایی"، "دل بیقرار"، "پیک آرزو" و "پاییز گیلان" مورد استقبال قرار گرفت.
وی در سال ۱۳۵۲ پس از بازنشستگی، به دعوت ترانهسرای گیلانی حسن وحید، عازم رشت شد و دوباره فعالیتهای خود را آغاز کرد و با جمعی از نوازندگان سرشناس گیلانی از جمله داریوش علیزاده، احمد سیگارچی، بهزاد فروهری، فروزانفر و افتخاری همکاری کرد و با اشعاری که خود سروده و اشعار حسن وحید یک آلبوم کامل از ترانههای محلی گردآوری کرد.
شاپور جفرودی در ۷۶ سالگی درگذشت و در گورستان امام زاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity