🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_گلها🎼
گلهای تازه برنامه شماره ۱۱۳
دستگاه: شور
آواز: "حسین قوامی"
آهنگ و ویولن: "همایون خرم"
تار: "فریدون حافظی"
سنتور: "مجید نجاحی"
تمبک: "امیرناصر افتتاح"
و "آبتین اجلالی"
عود: "منصور نریمان"
نی: "محمد موسوی"
غزل: حافظ
گوینده: بانو "فخری نیکزاد"
یک قرنِ اخیر را می توان شکوفاترین دوره ی آواز و آوازخوانی در ایران، به شمار آورد. ظهورِ هنرمندانِ برجسته ای که گستردگی و زیبایی صدا را توأمان داشته اند، برای آوازخوانی اهمیتی ویژه پدید آورده است.
موسیقی سنتیِ ایران برای آن که ظرافت های خود را به خوبی بازتاباند، نیاز به خوانندگانی داشت که در عین ورزیدگی، گرمای صدا و گستردگی آن را نیز داشته باشد. شمارِ اینگونه خوانندگان در تاریخ موسیقی سنتی، خیلی زیاد نیست. زنده یاد "حسین قوامی" معروف به "فاخته ای" بی تردید یکی از آنهاست.
همچنین ازطرفی دیگر، در میانِ نوازندگان و نغمه پردازانی که در مکتبِ "ابوالحسن خانِ صبا" برخاسته اند نیز بسیارند، اما انگشت شمارند آنانی که نامشان بر سرِ زبانها افتاده و آثارشان گرما بخش و خاطره سازِ محافلِ دوستداران و علاقمندانِ فرهنگ و هنر این سرزمین بوده باشد.
به نوعی می توان گفت که، به سراغِ هریک از آهنگ سازان برجسته ی امروز که می رویم، می بینیم که در دامانِ پُربارِ "صبا"، پرورده شده اند. بدیهی است که بیشترِ دست پروردگان او را میانِ ویولن نوازان پیدا می کنیم، چراکه خودِ او نیز، با آنکه تقریباً با همه ی سازهای ملی و غیرملی آشنایی داشت، اما توان و زمانِ خود را بیش از هر چیز، برای ویولن بکار می گرفت.
برنامه گلهای تازه شماره ۱۱۳ یکی از آثارِ مشترک و به یادماندنیِ برنامه فاخرِ گلهاست که حاصلِ همکاری زنده یادان "فاخته ای" و "خرم" است بر روی غزلی از غزلسرای بزرگ کشورمان، "حافظ شیرازی" که تاثیر این اثر را دوچندان می کند.
بزرگانِ بی تکرارِ دیگری از جمله "فریدون حافظی"، "مجید نجاحی"، "امیرناصر افتتاح"، "آبتین اجلالی"، "منصور نریمان" و "محمد موسوی" نیز استاد "خرم" را همراهی می کنند.
گفتنی ست صدای جادویی بانو "فخری نیکزاد" نیز این اثر را مانند الماسی درخشان، می تاباند.
خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد
که در دستت به جز ساغر نباشد
زمان خوشدلی دریاب و در یاب
که دایم در صدف گوهر نباشد
غنیمت دان و می خور در گلستان
که گل تا هفته دیگر نباشد
ایا پرلعل کرده جام زرین
ببخشا بر کسی کش زر نباشد
بیا ای شیخ و از خمخانه ما
شرابی خور که در کوثر نباشد
بشوی اوراق اگر همدرس مایی
که علم عشق در دفتر نباشد
ز من بنیوش و دل در شاهدی بند
که حسنش بسته زیور نباشد
شرابی بی خمارم بخش یا رب
که با وی هیچ درد سر نباشد
من از جان بنده سلطان اویسم
اگر چه یادش از چاکر نباشد
به تاج عالم آرایش که خورشید
چنین زیبنده افسر نباشد
کسی گیرد خطا بر نظم حافظ
که هیچش لطف در گوهر نباشد
#حافظ
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی_گلها🎼
گلهای تازه برنامه شماره ۱۱۳
دستگاه: شور
آواز: "حسین قوامی"
آهنگ و ویولن: "همایون خرم"
تار: "فریدون حافظی"
سنتور: "مجید نجاحی"
تمبک: "امیرناصر افتتاح"
و "آبتین اجلالی"
عود: "منصور نریمان"
نی: "محمد موسوی"
غزل: حافظ
گوینده: بانو "فخری نیکزاد"
یک قرنِ اخیر را می توان شکوفاترین دوره ی آواز و آوازخوانی در ایران، به شمار آورد. ظهورِ هنرمندانِ برجسته ای که گستردگی و زیبایی صدا را توأمان داشته اند، برای آوازخوانی اهمیتی ویژه پدید آورده است.
موسیقی سنتیِ ایران برای آن که ظرافت های خود را به خوبی بازتاباند، نیاز به خوانندگانی داشت که در عین ورزیدگی، گرمای صدا و گستردگی آن را نیز داشته باشد. شمارِ اینگونه خوانندگان در تاریخ موسیقی سنتی، خیلی زیاد نیست. زنده یاد "حسین قوامی" معروف به "فاخته ای" بی تردید یکی از آنهاست.
همچنین ازطرفی دیگر، در میانِ نوازندگان و نغمه پردازانی که در مکتبِ "ابوالحسن خانِ صبا" برخاسته اند نیز بسیارند، اما انگشت شمارند آنانی که نامشان بر سرِ زبانها افتاده و آثارشان گرما بخش و خاطره سازِ محافلِ دوستداران و علاقمندانِ فرهنگ و هنر این سرزمین بوده باشد.
به نوعی می توان گفت که، به سراغِ هریک از آهنگ سازان برجسته ی امروز که می رویم، می بینیم که در دامانِ پُربارِ "صبا"، پرورده شده اند. بدیهی است که بیشترِ دست پروردگان او را میانِ ویولن نوازان پیدا می کنیم، چراکه خودِ او نیز، با آنکه تقریباً با همه ی سازهای ملی و غیرملی آشنایی داشت، اما توان و زمانِ خود را بیش از هر چیز، برای ویولن بکار می گرفت.
برنامه گلهای تازه شماره ۱۱۳ یکی از آثارِ مشترک و به یادماندنیِ برنامه فاخرِ گلهاست که حاصلِ همکاری زنده یادان "فاخته ای" و "خرم" است بر روی غزلی از غزلسرای بزرگ کشورمان، "حافظ شیرازی" که تاثیر این اثر را دوچندان می کند.
بزرگانِ بی تکرارِ دیگری از جمله "فریدون حافظی"، "مجید نجاحی"، "امیرناصر افتتاح"، "آبتین اجلالی"، "منصور نریمان" و "محمد موسوی" نیز استاد "خرم" را همراهی می کنند.
گفتنی ست صدای جادویی بانو "فخری نیکزاد" نیز این اثر را مانند الماسی درخشان، می تاباند.
خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد
که در دستت به جز ساغر نباشد
زمان خوشدلی دریاب و در یاب
که دایم در صدف گوهر نباشد
غنیمت دان و می خور در گلستان
که گل تا هفته دیگر نباشد
ایا پرلعل کرده جام زرین
ببخشا بر کسی کش زر نباشد
بیا ای شیخ و از خمخانه ما
شرابی خور که در کوثر نباشد
بشوی اوراق اگر همدرس مایی
که علم عشق در دفتر نباشد
ز من بنیوش و دل در شاهدی بند
که حسنش بسته زیور نباشد
شرابی بی خمارم بخش یا رب
که با وی هیچ درد سر نباشد
من از جان بنده سلطان اویسم
اگر چه یادش از چاکر نباشد
به تاج عالم آرایش که خورشید
چنین زیبنده افسر نباشد
کسی گیرد خطا بر نظم حافظ
که هیچش لطف در گوهر نباشد
#حافظ
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_پالایش_زبان_پارسی
🔻راحت= ساده، آسوده، آسان، آرام
🔻راحتی= سادگی، آسانی، آسایش، آرامش
🔻راحتکردن= آرامشبخشیدن، آسودهکردن
🔻راحتگاه= آسایشگاه
🔻راحتطلب= آسودهجو، آسایشخواه، تنآسا
🔻راحتطلبی= آسودهخواهی، آسایشخواهی، تنآسایی
🔻راحتالحلقوم= نرمینه، شادنای
🔻راحتباش= آزاد(در ارتش)
🔻راحتی= آسو(کفش)
🔻استراحت= آسودن، بَرآسودن، آساییدن، آسایش، آسانی، درازکشیدن، آرَمیدن، آرامش، رامش، غُنایش، دَمگیری، مَغل(خواب)
🔻استراحت کرد= بَرآسود، آرَمید
🔻استراحتکردن= برآسودن، غنودن
🔻اتاق استراحت= یاختهی آسایش، آسودخانه، آسایشگاه، تنبلخانه
🔻راحت و محنت= گرم و سرد
🔻راحِ روح= رامِشِ جان
🔻ناراحت= آزرده، اندوهگین، پریشان، آشفته، ناسوده، نَژَند، دُشرام، ناآرام، بیآرام، خشمگین، جوشی، دلنگران، دلگیر، دلواپس، آشوبگر، سرکش، ناخُرسند، اَخُرسند
🔻ناراحتشدن= ناآرامشدن، جوشیشدن، بهدردسرافتادن، برآشفتن
🔻ناراحتکردن= ناآرامکردن، خشمگینکردن، دردسرآفریدن
🔻ناراحتکننده= دردسرآفرین، نگرانکننده، خشمانگیز
🔻ناراحتی= ناخرسندی، اَخرسندی
✍️نمونه:
🔺خدایا راحت شدم=
خدایا آسوده شدم
🔺امتحان راحتی بود=
آزمون آسانی بود
🔺موجب ناراحتیاش شد=
مایهی آزردگیاش شد
🔺دیگر خواب و راحت ندارم=
دیگر خواب و آسایش ندارم
🔺توالی کارها و فقدان استراحت موجب هلاک او شد=
پیاپایی کارها و نبود آسایش او را از پای درآورد
🔺باده لعل لبش کز لب من دور مباد
راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست #حافظ=
بادهی لال لبش کز لب من دور مباد
رامشِ جانِ که و پیمانده پیمانهی کیست
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
#پالایش_زبان_پارسی
#والایش_فرهنگ_ایرانی
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_پالایش_زبان_پارسی
🔻راحت= ساده، آسوده، آسان، آرام
🔻راحتی= سادگی، آسانی، آسایش، آرامش
🔻راحتکردن= آرامشبخشیدن، آسودهکردن
🔻راحتگاه= آسایشگاه
🔻راحتطلب= آسودهجو، آسایشخواه، تنآسا
🔻راحتطلبی= آسودهخواهی، آسایشخواهی، تنآسایی
🔻راحتالحلقوم= نرمینه، شادنای
🔻راحتباش= آزاد(در ارتش)
🔻راحتی= آسو(کفش)
🔻استراحت= آسودن، بَرآسودن، آساییدن، آسایش، آسانی، درازکشیدن، آرَمیدن، آرامش، رامش، غُنایش، دَمگیری، مَغل(خواب)
🔻استراحت کرد= بَرآسود، آرَمید
🔻استراحتکردن= برآسودن، غنودن
🔻اتاق استراحت= یاختهی آسایش، آسودخانه، آسایشگاه، تنبلخانه
🔻راحت و محنت= گرم و سرد
🔻راحِ روح= رامِشِ جان
🔻ناراحت= آزرده، اندوهگین، پریشان، آشفته، ناسوده، نَژَند، دُشرام، ناآرام، بیآرام، خشمگین، جوشی، دلنگران، دلگیر، دلواپس، آشوبگر، سرکش، ناخُرسند، اَخُرسند
🔻ناراحتشدن= ناآرامشدن، جوشیشدن، بهدردسرافتادن، برآشفتن
🔻ناراحتکردن= ناآرامکردن، خشمگینکردن، دردسرآفریدن
🔻ناراحتکننده= دردسرآفرین، نگرانکننده، خشمانگیز
🔻ناراحتی= ناخرسندی، اَخرسندی
✍️نمونه:
🔺خدایا راحت شدم=
خدایا آسوده شدم
🔺امتحان راحتی بود=
آزمون آسانی بود
🔺موجب ناراحتیاش شد=
مایهی آزردگیاش شد
🔺دیگر خواب و راحت ندارم=
دیگر خواب و آسایش ندارم
🔺توالی کارها و فقدان استراحت موجب هلاک او شد=
پیاپایی کارها و نبود آسایش او را از پای درآورد
🔺باده لعل لبش کز لب من دور مباد
راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست #حافظ=
بادهی لال لبش کز لب من دور مباد
رامشِ جانِ که و پیمانده پیمانهی کیست
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
#پالایش_زبان_پارسی
#والایش_فرهنگ_ایرانی
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity