مایک والتز مشاور امنیت ملی ترامپ: جمهوری اسلامی ضعیف است و پدافند هوایی آن حذف شده است. ما تا یک ماه آینده تصمیمات قاطعی در مورد ج.ا خواهیم گرفت.

حذف جمهوری اسلامی شروع شد...

@C_B_SHAHZADEH

دست‌تون خیلی وقته رو شده ...

🔗 Ali (اکانت جدید) (@Kernel_Ronin)

@C_B_SHAHZADEH

۴خط پایانی بخونید
پیش بینی محمد رضا شاه پهلوی از آینده
#جاویدشاه

@C_B_SHAHZADEH

🔴هلاکت یکی از مقامات ارشد حزب الله

شیخ محمد حمادی مسئول منطقه بقاع غربی در حزب الله توسط افراد مسلح در شهرک مشغره در بقاع غربی هدف شش گلوله قرار گرفته و به هلاکت رسید


@C_B_SHAHZADEH

شک نکن نفر بعدی تو هستی #صلواتی پوفویوز!حتی اگه دورتا دورت پر از محافظ باشه...!!

🔗 ANITA (@ANITABAKT)

@C_B_SHAHZADEH

خیلی خوشحالم نسل امروز سطح آگاهی و بینش سیاسی شان بالا رفته.
امروز این تصویر را دیدم خیلی کیف کردم.

فقط کسانی که ماهیت پلید این رژیم را می شناسند، می دانند که عکس یک اسهال طلب خاتمی چی همردیف دو حاکم شرع قاتل و جنایتکار است.

سالها پیش هضم این نکته برای خیلی افراد ساده نبود.

🔗 Robert (@mollah)

@C_B_SHAHZADEH

⚡🇮🇱رسانه‌های عبری: بی جهت نیست که استعفای ژنرال هالوی و فینکلمن یک روز پس از روی کار آمدن ترامپ به عنوان رئیس جمهور آمریکا اتفاق افتاد.

ما اکنون در یک دوره تاریخی تغییر «نخبگان» هستیم. نخبگان خدمتگزار جدید معتقدند که یهودیه و سامره بخشی از میراث اجدادی ما هستند. معتقد است که فقط دو جنس وجود دارد - مذکر و مؤنث. به کتاب مقدس اعتقاد دارد، به ریشه ها و سنت های اسرائیل متصل است و می خواهد دشمنان ما را در جنگ ها شکست دهد.

@C_B_SHAHZADEH

‏درباره مهدی نصیری(ها)

به وضوح میشه دید که شکلی از «اپوزیسیون» مجوز دار داخل ایران شکل گرفته تا شبیه چیزی باشه که شاید مطرح‌ترین گفتمان داخل و خارج در این سال‌ها بوده.

موازی‌سازی در عرصه سیاست و مدیریت افکار عمومی، ابزاری کاملا شناخته ‌شده است. حکومت همون حرف‌هایی رو میزنه که اپوزیسیون میزنه و مردم مایل به شنیدنش هستند و تشخیص این مرز که کی خودی است و کی نه، در گذر زمان برای مخاطب سخت و سخت‌تر میشه.

حداقل دستاور این رویکرد، به مرور صاحب امور شدن و جاسازی آدم‌های خودی است. این آدم‌ها پایگاه اجتماعی کسب می‌کنند و مخاطب به دست میارن و هیچ تضمینی نیست که در آینده همون چیزی رو بگن که مخاطب مایل به شنیدنش هستش. و این دقیقا نیت پنهان از موازی‌سازی است.

اواخر دهه هشتاد تا اواسط دهه نود که حکومت نیاز داشت سیاست‌های خارجی، مخصوصا برنامه هسته‌ای رو فراتر از رسانه‌های داخلی تبلیغ کنه، با به استخدام و به کارگیری عده‌ای از زندانیان سیاسی اصلاح‌طلب که بعد از حوادث هشتاد و هشت نقش اپوزیسیون نظام رو به عهده داشتند، تلاش کرد تا این پیام رو به مخالفان داخلی و خارجی بده که مسئله هسته‌ای یک «امر ملی» است و مخالفان/منتقدان حکومت هم در این مورد باهاش همراه هستند.

این گروه شاید اولین و منسجم‌ترین گروهی از صادراتی‌های حکومت بودند که بعدها به «جزیره ثباتی»ها معروف شدند. علیزاده، منصوری، جلایی‌پور، بخش بزرگی از روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب رسانه‌های «معاند»، همگی به بازوی تبلیغاتی حکومت در خارج از کشور تبدیل شدند. استخدام اون تعداد فعال و روزنامه‌نگار بدون جاسازی‌های قبلی و نفوذهای امنیتی که توان پیشبرد اهداف حکومتی رو داشته باشند، ممکن نبود. به عبارتی، شاید هشتاد و هشت و حواشی بعدش، از اولین نمونه‌های موفق حکومت در هایجک کردن یک جنبش باشه.

سال‌هایی که ظریف در وزارت امور خارجه بود، جزیره ثباتی‌ها نقش پر رنگ‌تری به دست آوردند ولی از یک جایی به بعد حکومت ترمز اینها رو کشید و معدود آدم‌هایی از اعضای این جزیره باقی ماندند که همچنان نفوذ و جامعه مخاطب سابق رو داشته باشند. همه چیزهایی که برون‌سپاری شده بود برگشت به داخل. حکومت حتی در این مورد هم این انعطاف رو به خرج نداد تا یک گروه موازی که روشن تسلط صد در صدی داره، خارج از آنچه که ممکنه در شرایطی از کنترل خارج بشه، ادامه حیات داشته باشه تا برخی نگاه‌ها از داخل و خارج رو به سمت خودشون جلب کنند. اینها پیش‌تر گعده‌هایی داشتند برای بحث و نظر ولی الان همه چیز باید از فیلتر رسانه‌های داخلی با مجریان داخلی تولید و پخش بشه.

در مورد مردم و اپوزیسیون خارج کشور، رویکرد حکومت همواره حذف و سرکوب بوده. هنوز هم اگر جایی نیاز ببینه کوتاهی نمیکنه. ولی فکر میکنم مدتی است تغییر بزرگی نسبت به گذشته صورت گرفته که دلیل عمده‌اش، ناتوانی از حذف و سرکوب همه، به دلیل فراگیر شدن بیش از حد گفتمانی باشه که شواهد نشون میده گسترده است و حمایت اقشار گوناگون رو در چهار گوشه مملکت به دست آورده. از این رو، خلق اپوزیسیون موازی، شاید استراتژی مناسبی باشه که بتونه کل گفتمان رو مضمحل کنه.

من فکر میکنم، ماموریت امثال نصیری و چند نفر دیگه در داخل، پیشبرد همین استراتژی باشه که اخیرا با هم‌صحبتی و هم‌نشینی عده‌ای در خارج داره جلو میره. شما اگر از امثال نصیری «برانداز و مشروطه‌خواه» در بیارید دیگه حکومت چه نیازی هست در روز مبادا با «اپوزیسیون» وارد مذاکره بشه؟ نصیری ‌و عبدالکریمی گوشت هم رو هم بخورند استخوانش رو جلوی شما نمیندازند. شده بین خودشون شاه انتخاب کنند هم به شما فضای بازی نخواهند داد. اصولا این توهم که فکر میکنید نه در رقابت، که حتی در همکاری با امثال نصیری‌ها هم توانی دارید، به اندازه کافی مضرر هست براتون. اینکه بخواهید سرمایه سیاسی بادآورده‌تون رو هم بگذارید تو سینی به دیگران تعارف کنید دیگه یه مرحله بالاتر از حماقت هستش.

خروجی هایجک کردن جنبش سبز با اون تنوع از آدم‌های درگیر، حدود هشت سالی طول کشید تا جامعه از گیجی رودستی که خوردند بیرون بیان و توانی رو در خودش پیدا کنه تا بشه دی ٩۶. عده‌ای این روزها در اپوزیسیون دارند همون شرایطی رو فراهم می‌کنند که هشتاد و هشت بار دیگه تکرار بشه. فضا دادن به آدم‌های حکومتی به اسم «ریزشی» و نشت و برخاست با اینها از نشانه‌هایی است که نباید از آن غافل شد.

برگردید به گذشته ببینید چطور بین خانواده کشته‌شدگان هشتاد و هشت نفوذ کردند و با چه روشی انجام شد. ببینید نتیجه اون نفوذها بعدها چه تصویری از بسیاری از خانواده قربانیان در جامعه ساخت و خیلی‌ها رو درگیر چه بازی‌هایی کرد.

چرا فکر میکنید حکومت برنامه‌ای برای مضحکه شما نداره و تلاشی نمیکنه تا جریانی که شکل گرفته رو آلوده به آدم‌های خودش نکنه؟

@C_B_SHAHZADEH