‏مگر نمی‌گفتیم اگر بهمن ۵۷ را می‌دیدیم،
اگر آن لحظه‌ی سرنوشت‌ساز سهم ما بود،
نمی‌گذاشتیم ایران سقوط کند؟
مگر قسم نخورده بودیم که می‌ایستادیم،که پشت ایران می‌ماندیم،که کنار پهلوی می‌ماندیم؟

امروز همان بهمن آرزوهایمان است،همان لحظه‌ی انتخاب،همان پیچ تاریخی و مراقبت از آغوش مادرمان ‎#ایران.
فرصت دوباره از راه رسیده،فرصتی برای شکستن افسانه‌ی ترس، برای سرنگونی ضحاکی که دهه‌هاست،خون این سرزمین را می‌مکد و نامش را تقدیر گذاشته‌اند.
خیابان‌ها مال ماست،نبض شهر در دستان ماست و میدان، میدان تماشاگر بودن نیست، این‌جا لحظه‌ی ایستادن است.
این جنگ، جنگ روایت‌ها نیست، جنگ ۵۷ است،
اما این‌بار با حافظه، این‌بار با تجربه، این‌بار بدون فریب و امروز روز آخر وعده‌هاست.
یا آن‌ها می‌مانند و غارت را عمیق‌تر می‌کنند تا چیزی از ایران نماند و ما هر روز آرزوهایمان را
با تیغ «ده سال دیگر صبر کنید» «کتاب بخوانید» پشت سر فریب «حسن کلید ساز» ها به سر ببریم از زبان کسانی که استخرهایشان در اوج بی‌آبی لبریز است و یا:
انتخاب می‌کنیم، آشکار، بلند، بی‌لکنت، با جاوید شاه بر علیه ی تاریکی.
یا با «پهلوی برمی‌گرده» یا با تداوم این سیاهیِ فرساینده، انتخاب در دستان ماست.

امروز روز حساب است، لحظه ی انتخاب بین نور یا تاریکی، روز ایستادن یا محو شدن و اگر انتخاب کنیم، این طاعون پنجاه‌وهفتی را نه با فراموشی،
که با اراده ی مردان و زنان ایرانی در ‎#دماوند زنجیر می‌کنیم
تا ایران
دوباره
نفس بکشد و ما را نسل فراموش ناشدنی تاریخ لقب دهند.

وعده ی ما اکنون در خیابانها،
همچنین امشب و فردا شب ۱۸ و ۱۹دیماه ساعت ۲۰ در سراسر ایران.
‎#جاویدشاه

‎#پسرعاقل_نوح