فرج الله شوشتری فرمانده سرکوبگران مشهد پیش از آنکه به دیدار قاسم کتلت در جهنم بشتابد

@C_B_SHAHZADEH

🔗 Ebi Zandi (@ebzandi):
این جمله زلنسکی خیلی طلایی بود:
اگه رژیم ایران باقی بمونه، به بقیه دیکتاتورها هم یاد میده که اگه به اندازه کافی آدم بکشی، میتونی تو قدرت بمونی!
دمت گرم پرزیدنت!
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🔗 Adam Milstein (@AdamMilstein):
Zelensky: if the regime in Iran is allowed to survive, it will only teach other dictators that if you kill enough people, you can stay in power.

https://t.co/gT5YfKuUTF
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

@C_B_SHAHZADEH

‏کشتار اخیر، با چنین وسعتی، و با این الگوی عریان و عامدانه از به‌کارگیری وحشت، یک علت پنهان تر نیز دارد:
بازسازی و ارضای دوباره‌ی حس فاتحانه در ذهنِ آشفته، مضطرب و ملتهبِ بدنه‌ی وفاداران منتظر و مستأصلی که دست‌کم در دو سال و نیم گذشته، زیر فشار سرکوب‌های از بیرون، زنجیره‌ای از تحقیرهای نظامی و اطلاعاتی، شکست‌های ایدئولوژیک، عقب‌نشینی‌ها و از دست دادن سنگرهایی قرار گرفته بودند که پیش‌تر با کدواژه‌های جعلیِ «امنیت»، «اقتدار» و «عمق استراتژیک» به ابزار چماق‌کشی فاتحانه علیه جامعه تبدیل کرده بودند.

در چنین بستری، هسته‌ی اصلی حاکمیت و ساختار یکدستِ مستقر در مجتمع نظامی/مذهبی ــ که پیرامون آن همچون سپری محافظ طراحی شده ــ آگاهانه به استقبال جنایتی در این ابعاد رفت؛ نه فقط از سر فقدان کنترل، بلکه دقیقاً برای بازتولید هژمونی روانیِ از‌دست‌رفته اش.

این همان واقعیتی است که متولیان فریبکار سیاسیِ مدعیِ اصلاح، همواره از آن آگاه بودند؛ اما "اصلاح" را نه به‌ مثابه پروژه‌ سیاسی برای دگرگونی، بلکه صرفاً به‌عنوان آورده به جهت مشارکت در لایه دوم آن پیشکش کردند. آنان در تمام این دهه‌ها می‌دانستند که دستبرد به اصول، ساختار، هویت، ژنتیک و غایت این پیکره ناممکن است؛ پیکره‌ای که از آغاز رهبری دوم برای فربه‌سازی و تثبیت آن تمام اندوخته چند نسل از کشور صرف شده است.
این ساختار از ابتدا برای این طراحی شد که همیشه از خطرِ احتمالی دست اندرکارانش جان سالم به در ببرد، نه آنکه به‌دست آنان دگرگون شود. جمهوری اسلامی به هیبتی فوق‌العاده پرهزینه، ناکارآمد اما سخت‌جان بدل شده که حتی هرگونه اقدام ذهنی و فرضی از سوی رأس در ایراد تغییر در آن، دیگر نه فقط ناممکن، بلکه اساساً خارج از منطق وجودی‌اش شده است.

کسی که گمان می‌کند ذهنیت شخص رهبر این پیکره را کنترل می‌کند، که مرگ یا جانشینی در آن، هویت کل آن را دگرگون میکند، یا احمق است یا فریبکار. حالا این پیکره است که جایگاه و حدود عمل هر رهبر برآمده را از پیش، تعیین و طراحی میکند.

برای آینده ایران و مردمانش تنها یک راه نجات بخش وجود دارد. باید با هر قیمتی (بله با هر قیمتی) این نعش سنگین و اشغالگر را از بیخ و بن از بدن ایران کَند.


@C_B_SHAHZADEH