مکتب تفکیک
آموزه‌ها و آزمون‌ها
#سیدحسن_اسلامی_اردکانی

ویدئو هم‌اکنون در کافه‌سرو: http://bit.ly/38SIeq6

«هیچ اندیشه‌ی خطرناکی وجود ندارد؛ اندیشیدن، خود، خطرناک است.»
— هانا آرنت

[به انتخاب #فاطمه_صادقی]
#یاد_بعضی_نفرات

حکمت و بیهودگی زندگی

«تنها شخصِ دانا نادانی را می‌شناسد، نادان‌ها نه خود را می‌شناسند و نه نادانی را. دقیقاً همان‌طور که حکمت برای شناختن نادانی، و نور برای شناختن تاریکی لازم است، ژرفا برای شناختن بیهودگی، و معنا برای شناختن بی‌معنایی لازم است. پاسکال می‌گوید "هرکس که بیهودگی زندگی را درک نکند، درواقع خودش باید بسیار بیهوده باشد".»

سه فلسفهٔ زندگی | پیتر کریفت | بتول قزل‌بیگلو

#فنجان_روان

الهیات مدرن
قسمت هشتم: الهیات اگزیستانسیالیستی
#نعیمه_پورمحمدی

ویدئو هم‌اکنون در کافه‌سرو: http://bit.ly/375bVmN

[از بهمن محصص]

#یاد_بعضی_نفرات

«آن‌چه باعث می‌شود من احساس شرم کنم ربط چندانی به کاری که دیگری کرده ندارد؛ بلکه، بیش از آن، ناشی از خودِ این واقعیت است که دیگری، از کاری که کرده شرمنده نیست.»

[به انتخاب #مصطفی_رستگاری]
#برگه‌ها

علم تصویر
قسمت پنجم: انسان‌شناسی تصویر
#امیر_نصری

ویدئو هم‌اکنون در کافه‌سرو: http://bit.ly/2SPo5LA

تلهٔ هوش

«[ادوارد دو] بونو معتقد است هرچه باهوش‌تر باشید، راحت‌تر همه‌چیز را با کلام توجیه می‌کنید و، با این کار، از یادگیری و حل مسائل باز می‌مانید.»

ساده‌شناسی | مارک جوینر | مهدی جاوید

#فنجان_روان

[ سرگردان بر فراز دریای مه، کاسپار داوید فریدریش، ١٨١٨ ]
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

«خوشبختی یعنی توانایی شناختن خود، بدون هراس.»

— والتر بنیامین

#فنجان_آن

خاورمیانه‌‌ای دیگر
قسمت پنجم: وضعیت مصر پیش از عصر النهضه
#احمد_شکرچی

ویدئو هم‌اکنون در کافه‌سرو: http://bit.ly/2T3TWbh

نظر و عمل

«عادل از طریق انجام‌دادن اعمال عادلانه به‌وجود می‌آید و خویشتن‌دار بر اثر به‌جا آوردن اعمال خویشتن‌دارانه. هیچ‌کس بی آن‌که چنین اعمالی را به‌جا آوَرَد دارای فضیلت نمی‌شود. ولی بیشتر مردمان چنین نمی‌کنند، بلکه به‌ نظر (تئوری) پناه می‌برند و می‌پندارند که فیلسوف‌اند.»

اخلاق نیکوماخوسی | ارسطو | محمدحسن لطفی

[به انتخاب #فاطمه_مینایی]
#فنجان_اخلاق

«ما کم‌شماریم» در قالبی جدید و با مقاله‌ای با عنوان «سخت‌تر از ساختن موشک است...: جستاری در وقایع اخیر، اوتیسم فرهنگی، و علوم انسانی در ایران» به‌روز شد.

[«ما کم شماریم» وب‌سایت شخصی محمدمنصور هاشمی با آمدن امسال وارد هشتمین سال فعالیت خود می‌شود.]

https://bit.ly/2HRMUkI

مواجهه‌ی فیلسوفانه با حوادث ناگوار
#محمود_مقدسی

ویدئو هم‌اکنون در کافه‌سرو: http://bit.ly/2VrCIrh

«اگر می‌توانستم تنها یک درمان برای همهٔ بیماری‌های مدرن جهان تجویز کنم، سکوت را تجویز می‌کردم. زیرا حتی اگر کلام خداوند در جهان مدرن خوانده می‌شد، هیچ‌کس به آن گوش فرا نمی‌داد؛ صداهای بسیاری زیادی وجود دارند، پس باید سکوت کرد.»
—سورن کی‌یرکگور

#یاد_بعضی_نفرات

«شکست‌خوردن توی جنگ بد مصیبتی است.»
«تقریباً مثل بردن جنگ.»

#برگه‌ها

#در_باب_بیماری ١

«بیماری هست. این واقعیت ناخوشایند زندگی آدمی است. اما بیماری گاه و شاید در بیشتر مواقع چیزی بیش از بیماری است، بیش از آنچه هست. بیماری صرفا واقعیت عینی و بیرونی نیست —درد و رنج و ضعف و کم‌توانی— بلکه چیزی افزون بر این‌هاست. بیماری تفسیر می‌شود. به عبارت دیگر آدمیان بیماری‌ها را معنا می‌کنند و آنها را در هاله‌ای از تداعی‌ها و تخیلات و معانی و رمزها می‌پیچند و می‌تنند. بدین ترتیب است که حول بیماری‌ها مجموعه‌ای از استعاره‌ها و سلسله‌ای از تفسیرها و تأویل‌ها شکل می‌گیرد. می‌شود این تفاسیر را به مثابه حقایقی ازلی–ابدی شنید و پذیرفت و تکرار کرد. می‌شود هم در آنها شک کرد، درباره‌شان اندیشید و پرسش کرد؛ می‌شود خود آن تفسیرها و تأویل‌ها را تفسیر و تأویل مجدد کرد و می‌شود شبکه تداعی‌ها و استعاره‌ها را موضوع بازبینی نقادانه قرار داد.
این همان کاری است که نویسنده نامدار امریکایی و مقاله‌نویس اندیشمند و جسور —سوزان سانتاگ (Susan Sontag)— انجام داده است...»

[ نوشته‌ی #محمدمنصور_هاشمی
متن کامل یادداشت:
https://bit.ly/3aDUYSv ]

#در_باب_بیماری ۲

«وقتی بیماری یا معلولیتِ کسی طوری است که دیگران بلافاصله متوجه وضعیتش می‌شوند، شاید آن شخص حس کند که به‌شدت در معرض دید بقیهٔ مردم است. انگار همهٔ مردم می‌توانند داخل بدنت را ببینند؛ جزئیات خصوصی تبدیل می‌شوند به اولین چیزی که یک فرد غریبه در تو می‌بیند. به جای این‌که تو مسئول چیزهایی باشی که دربارهٔ خودت بروز می‌دهی، تبدیل می‌شوی به ظرف منفعلی از اطلاعات که با خیات بدنت، بدنی که اصلاً رازنگه‌در نیست، برملا می‌شوند.»

بیماری | هَوی کَرِل | احسان کیانی‌خواه

#فنجان_روان

#در_باب_بیماری ٣

«طاعون هر چقدر هم که کشنده و غیر قابل شکست باشد، نباید سدی شود روبه‌روی عصیان و مبارزهٔ انسان. تنها با عصیان و گذرکردن از آن است که به آگاهی می‌رسیم. در بلایا می‌توان انسانیت، شرافت و معرفت را در درون آدمیان کندوکاو کرد. بزرگ‌ترین چیزی که در مصیبت‌ها می‌توان دریافت، کشف ستودنی‌های درون است.»

طاعون | آلبر کامو | رضا سیدحسینی

#بریده‌ها

#در_باب_بیماری ۴

«واقعیت اساسی هستی من که همه‌ی تصمیماتم در زندگی در قید آن قرار داشت این بود که از کودکی گرفتار بیماری بودم (عفونت و اتساع مزمن نایژه‌ها یا برونش‌ها و نابسندگی قلب برای جبران نقص کنشی خود آن). بسیاری اوقات هنگامی که به شکار می‌رفتیم در گوشه‌ای دورافتاده در جنگل می‌نشستم و از غصه‌ی این ضعف جسمانی به تلخی می‌گریستم. تا هجده سالگی... در نتیجهٔ درمان‌های نادرست غالباً به تب دچار می‌شدم. پس از آن آموختم که باید زندگی‌ام را با این مرض وفق بدهم. رساله‌ای... خواندم که در آن جزئیات بیماری‌ام را تشریح می‌کرد... پی‌بردم که چه چیز در درمان این بیماری موثر است و روش‌های لازم را کم‌کم یاد گرفتم و برخی را از خود ابداع کردم... اگر می‌خواستم کار کنم می‌بایست به آنچه برای سلامت زیانمند بود تن‌دردهم، و اگر می‌خواستم زنده بمانم می‌بایست با انضباط سخت و کامل از آنچه زیان‌آور بود بپرهیزم. هستی من بین این دو قطب می‌گذشت... مهم این بود که نگذارم نگرانی دربارهٔ بیماری محتوای زندگی‌ام را شکل‌دهد. می‌بایست به گونه‌ای به درمان مشغول باشم که کمابیش خود نیز متوجه آن نشوم و در عین حال چنان کار کنم که گویی مرضی وجود ندارد. لازم بود همه چیز را با این امر سازگار کنم بی‌آنکه مغلوب آن شوم.»

زندگینامهٔ فلسفی من | کارل یاسپرس | عزت‌الله فولادوند

#بریده‌ها