‍ هر چه بیشتر بتوان مردم کشوری را سرگرم نگهداشت ،احتمال شورش کردنشان کمتر می شود و اساسا دیگر نیازی به سرکوبشان نخواهد بود.در دوران امپراتوری روم ،حاکمان این راهکار را با موفقیت بسیار اجرا می کردند.یوونال شاعر رومی قرن دوم میلادی ،از مفهوم "نان و سیرک" برای توضیح این راهکار استفاده کرد.امپراتوران رومی به جای حل مسائل و مشکلات اساسی رعایای خود ،غذای بخور و نمیر مجانی بین آنها پخش می کردند و با به راه انداختن نمایش های خونین گلادیاتوری سرشان را گرم می کردند.مردم زمانی که شکمشان سیر باشد و سرشان گرم،حاکم را آسوده خواهند گذاشت تا هر کاری دلش خواست بکند.در دوران امپراتوران روم خرس های درنده و گرسنه را به جان قربانیان می انداختند تا مردم سرگرم شوند اما حالا نیازی به اینها نیست زیرا ما در عصر اینترنت و تلویزیون زندگی می کنیم.فقط کافی است محتوای اینترنت و تلویزیون را کنترل کرد اما به مردم اجازه داد تا دلشان میخواهد برنامه های تفریحی مبتذل، نمایش های مزخرف ،مسابقات تلویزیونی بی محتوا،مسابقات ورزشی و فیلم‌ها و سریال‌های دانلود شده ببینند.اگر حاکمی این کارها را بکند و نان بخور و نمیری هم به مردمش بدهد ،بعد می تواند کناری بایستد و ببیند چگونه مردم کشورش به سرعت برق و باد آرام می شوند و دیگر درباره سیاست نق نمی زنند.فقط حاکم باید حواسش به سایتها و کانال‌های سیاسی باشد تا مردم به آن ها دسترسی پیدا نکنند.خلاصه می توان کاری کرد که مردم به جای ریختن در خیابان ها ،روی کاناپه های گرم و نرمشان لم دهند و فوتبال و فیلم و سریال خارجی شان را تماشا کنند..
از کتاب خودآموز دیکتاتورها که پس از یک سال به چاپ هفتم رسیده است
✍بیژن اشتری
@chelsalegi

‍ خانواده ی ما اهل سینما رفتن نبود. هر بار که به بابا خواهش می‌کردم که برویم سینما، می‌گفت: «روله جان! زندگی ایما خُش فیلمه!»
یا هر وقت که در خیابان هوس پیتزا می‌کردم، می‌گفت: «روله! بَریم هونه، خوم برات درست می‌کنم.»
و من مطمئن بودم که وقتی بابا اول جمله ای «روله» می‌گذارد، یعنی دارد با تمام احساسش به من می‌گوید که خیلی دوستم دارد و اگر بتواند برای من هر کاری می‌کند، ولی بنا به دلایلی، در یک ناتوانی بزرگ، گیر کرده و نمی‌تواند آن کار را انجام بدهد و با یک «روله» ی ساده ولی دلچسب، به عنوان یک پدر، از من دلجویی می‌کرد.
چند وقت پیش که تمام زندگی ام را کرونا مختل کرده بود و هر لحظه در خطر از دست دادن شغل‌ام بودم، بابا زنگ زده بود و می‌گفت: «روله! هیشی احتیاج ناری برات از ایران بَفرستِم؟! پیلی، غذایی، واکسن کرونایی ؟!» خودش می‌دانست که یک کدام از این ها را نمی‌تواند برای من بفرستد، خودم می‌دانستم که نه او، نه هیچ کس دیگری نمی‌تواند برای من واکسن کرونا تهیه بکند. اما تمام سعی اش را کرد، از آن سر دنیا به من زنگ زد و حتی الکی، حتی به شوخی، به من تعارف زد که «روله برایت واکسن بفرستم؟!».
برای من این «روله» ی اول جمله اش معنای بسیار داشت.
خوشحالم که پدری مهربان دارم که اگر به هر دلیلی نمی‌تواند برایم واکسن بخرد، آن قدر جسارت دارد که حداقل اول جمله هایش، یک «روله» ی محبت آمیز می‌گذارد.
منظورم را می‌فهمی؟!
عکس از دختر عراقی در شهر موصل، که با تمام ناتوانی در کوچه های مخروبه، شادی پخش میکند
✍پرهام جعفری
@chelsalegi

با اندوه میبینم که در صفحاتی بین ایرانی‌ها و افغان‌ها مجادله درگرفته.به خاطر چند توییت از چند کاربر که گویای ایده‌های شخصی آنهاست
افغانستان به عنوان تأمین کننده نیروی کار در همسایگی ایران، برای ما مفید بوده و با تجربه سی سال آشنایی نزدیک با افغان‌ها، معتقدم که نسبت افراد مجرم به افراد درستکار در آنها کمتر از درصد مجرمین ماست، لااقل شاید چون از حمایت قانون برخوردار نیستند محتاط تر عمل کنند .همزبان بودن افغان ها باعث شده هم مهاجران و هم کارفرمایان منتفع باشندکارفرمایان عموما اعتماد خوبی به افغان‌ها دارند، عموم جاهایی که نگهبان نیاز دارد، کارفرما نگهبان افغان را درستکار تر از هم‌وطن ایرانی می‌داند در شهرهای حاشیه مرکز، مثل اقمار اسلامشهر،ورامین،شهریار و... درصد حضور خانواده‌های افغان بسیار بالاست و حضور پررنگی در بافت شهری دارند. کمتر شنیده‌ام که با همسایگان مشکل یا جر و بحثی متفاوت از همسایگان ایرانی داشته باشند
به نحوی میتوان گفت به یک روند مسالمت آمیز خو کرده اند قطعا هستند ایرانیانی که از تبعه افغانستان بدی دیده‌اند و مشکل داشته‌اند و یا تبعه افغان بعضا از ایرانی ها کینه و خشمی داشته باشند ولی در نهایت این همزیستی موجود که حاصل یک دوره چهل ساله است، ادامه خواهد یافت و خدشه در آن به زیان هردو طرف است
ترکها و کردها مشکل دارند،تهرانیها و‌کرجیها کل‌کل دارند،شاهرودی‌ها و سمنانی ها که خصم خونی اند
ولی همه داریم کنارهم زندگی می کنیم ونه جنگ داریم نه دعوا
افغان‌ها هم جزئی از باشندگان این کشور هستند .بر آنان است که با میزبان تندی نکنند و بر ماست که با میهمان رسم کرم به‌جای آوریم .خلاص
✍علی هدیه لو
@chelsalegi

‏پادشاه مراکش درحالی در این دیدار روابطش رو با اسرائیل عادی و علنی کرده که پشت سرش شجره‌نامه‌اش رو زده و خودش را با سی واسطه به حضرت فاطمه می‌رساند ؛ پادشاهان مراکش بر اساس قانون اساسی لقب امیرالمومنین دارند و از سلسله علویان و سادات حسنی هستند.
✍محمداصغری
@chelsalegi

اصولا پولدار شدن در اروپا و آمریکا به دو دلیل است؛ اول: استعداد؛ دوم: محل تولد و بزرگ شدن؛ یعنی نه مستعد بودن دست خودمان است؛ نه انتخاب محل تولد و بزرگ شدن؛ هر دو شانسی هست و لازمه اش پشتکار؛ اگر زاکر برگ و بیل گیتس هم در همین محله ما بدنیا می آمدند آخر آخرش میشدند عین من می نشستند روبروی کامپیوتر و نظرات صد تا یک غاز می دادند.!
کسانی که در اروپا و آمریکا زندگی کردند می دانند پول در آوردن خیلی سخت است؛ واقعا یک دلاری زیر پای فیل است؛ یا باید یک مخترع باشید و نوآوری داشته باشید یا آنچنان نظرات شگرف اقتصادی داشته باشید و با پشتیبان خانوادگی و ارث؛ تا رشد کنید؛ آنجا بابک زنجانی شدن محال است؛ اداره مالیات شریک شماست و اصلا هم توافق و رشوه سرشان نمی شود.!
اگر در جوامع آنها پولدار می بینید؛ بدانید که آدمهای خیلی با استعداد و زرنگی هستند؛ از رانت و اختلاس و آقا زادگی و....خبری نیست.
@chelsalegi

سالروز عملیات کربلای چهار است که داستانی پرآب‌چشم و البته پرافتخار است. شرحش طولانی است اما کلیدواژه‌هایی معروف دارد: پاسگاه زید، کانال پرورش‌ماهی، خاکریزهای مثلثی، لو رفتن عملیات در شب، شلمچه، نهر کتیبان، شنود امریکایی، تنومه، منور، خاکریز سمت راست که هرگز ایجاد نشد و غواص‌ها. عملیاتی که ساعت ده شب با ورود غواص‌ها به آب شروع می‌شود اما دشمن با پرتاب پی‌در‌پی منور و اجرای چند مورد بمباران کنار نهر عرایض و عقبه برخی از یگان‌ها و هم چنین اجرای آتش موثر روی رودخانه اروند، عملا سازمان غواص‌ها و نیز نیروهای موج دوم و سوم را به هم می‌‌زند. غواصانی که تصور می‌شد زیر باران گلوله شهید شده‌اند ولی بعدا خبر از زنده‌ به‌ گور شدن‌شان رسید . نام‌ و یادشان را فراموش نکنیم
@chelsalegi

‍به عقیده خیام هر کس که در این دنیا بتواند شاد زندگی کند و از زندگیش لذت ببرد، بطور حتم بعد از مرگش نیز در بهشت خواهد بود.
زیرا کسی که زندگی شادی داشته باشد به طور طبیعی نه به کسی ظلم می کند و نه تفکرات منفی نسبت به دیگران دارد.
پس دنیا و آخرتش برای او بهشت خواهد بود.
بنابراین نباید زندگی را به خود سخت گرفت و به خود وعده فردایی بهتر داد..
گردون نگری ز قد فرسوده ماست
جیحون اثری ز اشک پالوده ماست
دوزخ شرری ز رنج بیهوده ماست
فردوس دمی ز وقت آسوده ماست
@Chelsalegi

شاخ هم شاخ های قدیم!
یه زمانی به ما می گفتند
آخه پسر جون به تو چه که
"رود گولیت" سال بعد تو کدوم باشگاه بازی می کنه،
"روبرتو باجو" چقدر گل زده،
"یورگن کلینزمن" به تیم ملی آلمان دعوت میشه یا نه، و...
حالا یکی نیست به نوجوونای امروز بگه
آخه پسر جون به تو چه که
"فلان قمارباز" ساکن ترکیه امشب با دوست دخترش کجاست،
"فلان شاخ اینستاگرام" با کی رِل زده و دوستی صمیمی برقرار کرده ،
"فلان ارازل اینستاگرام" شامپو بدنش چیه،
همین الان از اکثر نوجوونا بپرسی چی تن فلان "تنِ لشِ قماربازِ" ترکیه ست تا مارک زیرترین لباسش رو برات می گه، حتی بهت می گه اینو از کدوم دوست دخترش هدیه گرفته، یعنی بهت بگم بیوگرافی ثانیه به ثانیه اش رو حفظن....به این سوی چراغ اگه دروغ بگم!
شاخ هم شاخ های قدیم، نوجوون هم نوجوونای قدیم به خدا.
کل "فالو" کردن شاخ های زمان ما یک پوستر به دیوار بود و گاهی روزنامه ورزشی و سالی یکبار هم شو یا کاست خواننده مورد علاقه مون. یادش بخیر...
✍محمد رضا آریافر
@chelsalegi

خِرد تا به زنان می رسد،نامش "مَکر"می شود و مکر تا به مردان می رسد نام "عقل "می گیرد.درخواست توجه به زنان که می رسد،نامش "حسادت"می شود و حسادت تا به مردان می رسد،می شود"غیرت"...!
بهرام بیضایی این تعبیر رو به کار برده و چه عالی‌ست ...
@chelsalegi

این عکس را از صفحه یکی از آن کوهنوردانی برداشته‌ام که روز جمعه در بهمنِ ارتفاعات تهران درگذشته‌اند. نامش اشکان است. هم سن و سال من. دکترای شهرسازی داشته و استاد هنرهای زیبای دانشگاه تهران بوده. پر از زندگی، پر از تماشا.
صفحه‌اش مملو از عکس‌های کوهستان است. از صعودهای سخت به قله‌های بلند و پربرف. حتی عکس صفحه رسمی هیات علمی‌اش در دانشگاه تهران با لباس کوهنوردی است. معاشقه‌ای تمام عیار با طبیعت.
یک جا نوشته‌ است:
"می‌دانم اطرافم پر از تاریکی است اما من پر از امیدم. به کودکم، به همسرم، به دانشجوهایم. دلتان را فراموش نکنید. دلتان پر از نور باشد. زیاد که باشید دنیایتان پر از نور می‌شود."
مرگ همیشه و همه‌جا با ماست. همین حالا، در همین لحظاتی که این نوشته‌ها را می‌خوانید، آدم‌های بسیاری در خانه‌هایشان، در تخت‌های بیمارستان، در جاده و پشت میزکار می‌میرند. هایدگر گفته بود انسان موجودی است معطوفِ به مرگ. آمده است که برود.گریزی ندارد؛ مرگ مثل سایه‌ای به دنبال اوست.
روحت شاد آقای اشکان که دلت پر از نور بود.
آدم اینجوری بمیرد قشنگ‌تر است. در دامن چیزی یا کسی که اینقدر عاشقانه دوستش داشته است.
✍کاوه راد
@chelsalegi

بیست پنج سال پیش ایلان ماسک داشته ب.ام.و مدل هشتاد خودش را با قطعاتی که در یک محوطهٔ اوراق ماشین‌ها گیر آورده، تعمیر می‌کرده است. امروز ثروت او سه برابر ارزش سهام کل شرکت ب.ام.و است! دانشگاهی که مستقل از بودجهٔ دولت و مبتنی بر نیازهای بازار عمل کند، کارآفرینانی چون ایلان ماسک را تربیت می‌کند. خروجی دانشگاه دولتی هم جز تربیت بروکرات‌هایی که اوج آمال و آرزوهایشان پیدا کردن یک شغل دولتی با حقوق بخور و نمیر است، چیزی نخواهد بود.
✍علی پزشکی
@chelsalegi

‍ فروغ فرخزاد ‏سالهاست که صدای اعتراض علیه مردسالاری نهادینه‌شده جامعه خوانده میشود و عصیان فروغ، عصیان زن ایرانی به تاریخ مذکر ایران خوانده شده است . در متن یک نظام مردسالار، بسیاری از مردان خود را مجاز می‌دانند که حتّی پس از ازدواج شریکهای جنسی متعدد داشته باشند. خیانت در روابط زناشویی کاری اخلاقاً ناروا و ناقض حقوق همسری‌ست که مورد خیانت قرار گرفته است.  روشن است که مردی که به همسر خود خیانت می ورزد و در خفا با زنان دیگر مناسبات عاطفی و جنسی برقرار می‌کند، از منظر اخلاقی و اجتماعی در خور نکوهش است. اما نباید از این نکته هم غافل شد که خیانت یک مرد متأهل دگرجنس گرا به همسرش تنها با مشارکت یک زن دیگر ممکن است. یعنی در اینجا، مردی که به حقوق انسانی همسرش تعرّض می کند، این کار را با مشارکت و همدستی یک زن دیگر انجام می دهد.
متأسفانه بسیاری از زنانی که پرچم مبارزه با تعرّض مردان به حریم و حقوق زنان را برمی افرازند، خود از برقراری مناسبات جنسی با مردان متأهل ابایی ندارند. این زنان که گاه خود نیز متأهل هستند، آگاهانه و عامدانه با مردان متأهل وارد مناسبات عشقی یا جنسی می‌شوند، و ظاهراً مشارکت در این خیانت را ناقض حقوق همسران خود و همسران آن مردان متأهل نمی‌دانند. یک نمونه بارز از این دست زنان فروغ فرخزاد است. او که همیشه مورد ستایش و الهام‌بخش فعالان جنبش زنان بوده است، بی‌محابا با مردان متأهل روابط جنسی برقرار می‌کرد.
برای مثال، هنگامی که او همسر شاپور و مادر یک فرزند بود با سردبیر متأهل مجله «روشنفکر» رابطه جنسی برقرار کرد تا او را پله‌ای برای پیشرفت حرفه‌ای خود کند، و سپس سرفرازانه درباره آن رابطه سرود که «گنه کردم گناهی پر ز لذّت ، کنار پیکری لرزان و مدهوش». اما پس از آنکه این ماجرا به رسوایی علنی انجامید، فرخزاد کوشید تا در پس نقاب یک زن مظلوم و فریب خورده پنهان شود و مسؤولیت آن «گناه پر ز لذّت» را از خود سلب و به گردن آن مرد بیفکند. ماجرای روابط او با مردان متأهل البته تا پایان عمرش همچنان ادامه داشت، و روابط او با ابراهیم گلستان فقط یک نمونه مشهور آن است. در حدّی که من می دانم فرخزاد هرگز از جانب فعالان حقوق زنان بواسطه این رفتارهای تهاجمی و نقض حقوق همسر خود و همسران آن مردان متأهل مورد نقد و نکوهش قرار نگرفته است، که برعکس، این رفتار غیراخلاقی او تحت عنوان تجلّی «فاعلیت» زنانه مورد ستایش ایشان بوده است.
در متن جامعه مردسالار، زن از طریق مرد ارزش و منزلت می یابد. بنابراین، زنان با این ذهنیت پرورده می‌شوند که باید هرچه زودتر شوهری برای خود بیابند. نتیجه آن است که زنان، مردان مجرّد را به چشم همسران بالقوه می بینند، و سبک زندگی مجردانه را تهدیدی برای خود و خوشبختی شان تلقی می کنند. متأسفانه این ذهنیت حتّی در میان بسیاری از زنان تحصیل کرده و امروزین ما هم که دعاوی فمینیستی دارند ریشه دارد. در بسیاری موارد، مردانی که تجرّد را به عنوان سبک زندگی خود برگزیده‌اند، موضوع مزاحمت ها و خشونتهای این گروه از زنان قرار می گیرند. ظاهراً این زنان مجرد، مردان مجرد را «سهم» خود و تجرّد آنها را تعرّض به حقوق خود می شمارند.
شیوه برخورد این زنان با مردان مجرّد غالباً در چند مرحله شکل می پذیرد: در مرحله اوّل، شیوه‌ها غالباً مسالمت‌جویانه، غیرمستقیم، و دلبرانه است. گویی این زنان معتقدند که این مردان از آن رو مجرّد هستند که هنوز ایشان را ملاقات نکرده اند! بنابراین، می‌کوشند به این مردان امکان بدهند که زیبایی ها و کمالات ایشان را از نزدیک و به چشم خریدار ببینند، و پیش از آنکه دیر شود پا پیش بگذارند. اما وقتی که اشتیاق لازم را در طرف مقابل نمی بینند به مرحله دوّم وارد می شوند...
✍آرش نراقی
@chelsalegi

‍ جفای بزرگی که به فروغ فرخ‌زاد کردیم، گرفتن هویت مستقل از او و تبدیل کردنش به معشوقه جفادیده و رنجور ابراهیم گلستان بود. نخوت و خودشیفتگی فزاینده آقای گلستان و سکوت چند دهه‌ای در برابر قصه بافی‌ها در این باره، در کنار میل ابدی جامعه ایرانی به قربانی ساختن، هرگز امان نداده به سهم بزرگ و نقش اعلای فروغ در تاثیرگذاری روی ادبیات زنان ایران پرداخته بشه. فروغ زنی بود ساختارشکن و جسور و البته بسیار ماهر در رقصاندن کلمات، که با احاطه عجیبش به فرم سخت شعر نو موفق شد مجموعه ای از بهترین شعرها رو در عمر کوتاهش خلق کنه و بدل به اسمی بزرگ و عزیز بشه. زنی که حتی در اوج دوران سرکوب نقش زن در مصاف رنج لذتهای زندگی، بی پروا به شرح خواسته های تن پرداخت و باکی نداشت از برچسبهایی که طاقت فرسا بوده و هست.
بله، فروغ فرخ زاد شمع نبود که بسوزه و تموم بشه. خورشید بلندی بود و هست که نور از کلماتش تراوش میکنه به جهان تاریک ذهن های منجمد مفلوکی که زن رو بدون نقش های اجتماعی مادر، همسر، خانه دار و ... و بدون به رسمیت شناختن قراردادهای دست ساز اجتماعی به رسمیت نمیشناسه و عشق رو گناهی نابخشودنی می دونه.
و برای همینه که عاشق این عصیانگر بزرگ و عزیزم. زنی که سی و دو سال رنج کشید، درک نشد، عشق ورزید، و بعد پرنده شد و رفت. تولدت مبارک نور دلم.
✍حمید سلیمی
@chelsalegi

‍ عاقبت زمان اجرای حکم اعدامش فرا رسید.سربازان آمریکایی محافظ صدام در زندانش، در زیرزمین یکی از قصرهای سابقش در بغداد،در نیمه های شب بیدارش کردند و به او گفتند خود را آماده رفتن به محل اجرای حکم بکند.با خونسردی خبر را شنید.از عجله کردن خوشش نمی آمد به همین خاطر زودتر خبرش کرده بودند تا سر فرصت خود را آماده کند.لوازم و وسایلش را مرتب کرد و لباسش را پوشید.یکی از سربازان آمریکایی را صدا کرد تا ساعت رولکس گران قیمتش را به او هدیه بدهد.اما سرباز به او گفت نمی تواند این هدیه را بپذیرد چون قانون این اجازه را به او نمی دهد.عاقبت آنقدر اصرار کرد که سرباز ساعت را گرفت.لحظاتی بعد در معیت دوازده سرباز محافظش با هلی کوپتر به مرکز شهر برده شد تا برای اجرای حکم اعدام تحویل نمایندگان دولت شیعه عراق شود.در طول مسیر برای تک تک سربازان آرزوی سلامتی کرد.در این سه سال گذشته با آنها دوست شده بود و آنها را پسران خود می نامید...ماموران نقاب پوش عراقی صدام را تحویل گرفتند و به روی سکوی اعدام بردند.از روزی که دستگیر شده بود اعدام خود را حتمی می دانست فقط امیدوار بود حلق آویزش نکنند.درخواست کرده بود چون یک نظامی بوده او را تیرباران بکنند نه حلق آویز که مخصوص جانیان معمولی بود.مردان نقاب پوش خواستند چشم بند به او بزنند اما نپذیرفت چون میخواست با چشمان باز بمیرد.آنها ناگهان فریاد برآوردند مقتدی، مقتدی.این اشاره ای بود به نام مقتدی صدر،رهبر شیعیان عراقی ،که صدام پدر و دو برادرش را هشت سال پیش کشته بود.مردان نقاب پوش از اصحاب و یاران مقتدی بودند.صدام نگاهی به آنها کرد و از سر تحقیر گفت "شما به این کارها میگویید شجاعت؟فکر کردید خیلی شجاعید؟"....عاقبت حلقه طناب را به گردنش انداختند و در حالی که داشت شهادتینش را می خواند دریچه زیر پایش را کشیدند.شاهدان گفتند که شجاعانه مرد؛هر چند در دوران حکمرانی اش رذیلانه و شریرانه ده ها هزار تن را کشته بود.
به مناسبت سی دسامبر ،سالگرد اعدام صدام حسین. از کتابی که دارم درباره اش ترجمه می کنم.
✍بیژن اشتری
@chelsalegi

سهراب سپهری اولین کسی بود که به علّت اصلی آلودگی هوای شهرهایمان پی برد. علّت آلودگی نه سوخت‌های فسیلی که وجود مسئولین فسیلی است. "جای مردانِ سیاست بنشانید درخت تا هوا تازه شود"
@chelsalegi

‍ دی ماه پنجاه و هفت وقتی انقلاب به اوج خودش رسیده بود شاه از علی امینی نخست وزیر سابق که یه زمانی مغضوبش بود سئوال کرده به نظرت چی شد که کار به اینجا رسید !؟
علی امینی در جواب میگه قربان حقیقتش در زمان پدرتون رضا شاه ،کسی از اطرفیانش جرأت نمی‌کرد در مورد هیچ مسئله‌ای بهش دروغ بگه و مشکلی رو مخفی کنه ... ولی متاسفانه در دوران شما کسی جرأت نمی‌کنه بهتون راستش رو بگه !
@chelsalegi

‍ يك جاي شهر ، سگ و گربه هايي سير و حمام کرده ، روي کاناپه ها و كوسن ها لم داده اند و براي دخترهایی كه طعم مادر شدن را نچشيده اند، جاي بچه هايي را گرفته اند كه هر روز قربان صدقه ي واق واق شان و سر و دم شان می شوند ؛ و یک جای دیگر شهر ، زنان مردان کودکان و حالا در عکس پایین دخترانی برای سیر کردن شکم شان سطل های زباله را جستجو می کنند..
توماس هابز فیلسوف انگلیسی می گوید: اساسا چیزی به اسم "همدلی" یا "رحم و شفقتِ انسانی" وجود ندارد. فقط "انسان ِ سیر" وجود دارد و "انسان گرسنه"! .. انسان ِ گرسنه چون حیوان گرسنه برای بقا می جنگد و انسان سیر چون حیوان سیر در پی "بازی" یا "استراحت" و لمیدن است! ... اگر انسان ِ گرسنه سیر شود ، شبیه انسان سیر رفتار می کند. و چنانچه انسان سیر گرسنه گردد ، رفتاری همچون سایر گرسنگان از خود بروز می دهد.
درتهران ِ امروز ، انسانهای گرسنه مثل گربه های بی صاحب ِ گرسنه سر در سطل زباله ها دارند؛ همانطور که در همین تهران ، سگ و گربه های سیر کنار صاحبان ِ سیر شان روی تخت ها لمیده اند .. و کالری می شمارند ببینند امروز چقدر چاق شده اند! ... و در این شهر متعفن ، همانطور که چیزی به اسم "همدلی حیوانی" بین گربه های سیر آنها با گربه های گرسنه ی خیابان وجود ندارد ، چیزی به اسم "همدلی انسانی" هم بین آدمهای سیر با آدمهای گرسنه وجود ندارد... که شهرها جنگل هایی هستند که در آن "انسان ، گرگ ِ انسان است" ..
✍رضا نظام دوست
@chelsalegi

نقل است ابوالعلا معری وصیت کرد بر سنگ قبرش حک کنند:
هذا ما جناة ابی علی و ماجنیت علی احد!
این مرگ جنایتی است که پدرم در حق من انجام داد، من مُردم ولی این جنایت را در حق کسی انجام ندادم!
قابل ذكر هست كه ابوالعلاي معری هيچ وقت زن نگرفت و مثل زكريای رازی از مخالفان سرسخت زن گرفتن و فرزند آوردن بود. همچنین در جای دیگری می گوید:
علی الولد یجنی والدٌ، و لو انهم ولاة علی امصارهم... جنایت پدر بر فرزند آن قدر بزرگ است که حتی اگر پدران والیان شهرها هم باشند، نمی‌توانند با ملک و مملکت خود این جنایت را جبران کنند!
نمی خواهم آیه یأس بخوانم، سیاه مطلق دیدن زندگی دور از خرد است، آن هم وقتی که سیاهی صرفاً از خود زندگی نیست، بلکه از شرایطی است که دیگران فراهم می کنند، اما گویا از زندگی تنها قسمت سیاهش نصیب بعضی ها شده و می شود، از ما که ساکنان این دیار غم آلود ترس خورده ایم و هر روز خبری گزنده همچون خنجری بر قلبمان می نشیند و از این کودکی که حتی فرصت آرزو کردن نیافته است! باورش سخت است او از فرط کار، فرصت نیافته آرزویی داشته باشد! اما خوب گوش کنید، در پس بی آرزویی و یرید ان لایرید، آرزویی دارد، این که هیچ بچه ای مثل او نباشد!
او قطعا خود نخواسته این گونه باشد، این جنایتی است که دیگران در حق او مرتکب شده اند، از پدر و مادری که از فرط خودخواهی او را به دنیا آورده اند، آنان که می دانستند توانایی بزرگ کردن بچه ای را ندارند اما او را به این سپنج سرای محنت پرتاب کردند و هم اجتماع و نظام و مسؤلینی که شرایط زندگی مطلوب را با گسترش فقر و فلاکت از او دریغ کرده است...در حقیقت او قربانی زیاده خواهی ها، بی تدبیری ها، خودخواهی ها، طمع ورزی ها، نادانی های دیگران است..
در خبرها آمده است که این پسر خودکشی کرده، پنج سال بعد از حضور در برنامه ماه عسل احسان علیخانی...هیچ ملامتی بر او روا نیست، او تصمیم گرفته است بر این زندگی دهشتناک که دیگران برای او فراهم کرده اند پایان دهد، امید به زندگی دوا نیست تا از دکان عطاری تهیه کند، نصیب او از دنیا ناامیدی و بی آرزویی بوده است، حالا در پشت پنجره ی بی آرزویی آرام گرفته است، بی دغدغه، بی هیچ هراسی...او به این سوال آلبر کامو که آیا این زندگی ارزش زيستن دارد، نه گفته است...حالا او در آرامشی ابدی فرو رفته است...
اما طوفان مرگش امواج ناآرامی را در دلهایی که مسبب مرگ او شده اند به راه انداخته است... شما مسببان هم اگر از غم این حادثه بمیرید رواست، البته به شرط آنکه اندک انسانیتی در وجودتان باقی مانده باشد، والسلام.
✍سعید قاسمی نیا
@chelsalegi

سیاست یعنی طوری به مردم بگویید بروند به جهنم که برای آن‌ها این نیاز به وجود بیاید که از تو آدرس جهنم را بپرسند.
✍وینستون چرچیل
@chelsalegi

‍ ده ساله بودم که تختی خود کشی کرد. انبوه مردمی را بخاطر می آورم که دور بساط روزنامه فروش محله جمع شده بودند ودر حالی که با خشم و تاثر به تصویر پیکر بی جان او بر روی صفحه اول روزنامه کیهان و اطلاعات نگاه می کردند، رژیم را قاتل او می نامیدند و می گفتند: "بی شرف ها اورا کشتند"!
تشییع جنازه تختی، شاید در نوع خود پرجمعیت ترین تا آن تاریخ در کشورمان بود.
یک هفته دیرتر یکی از مجلات هفتگی بالای تصویر همسر گریان تختی بر روی جلد نوشت :
" تختی را خودکشی کرد"!
این "را"ی اضافه از طرف مردم اشاره زیرکانه به "قتل" تختی تلقی شده و آن ها با خرید این نشریه مراتب قدردانی خود را از این اقدام ابراز می نمودند.
بعدها مشخص شد که همه مردم در سراسر کشور، بدون داشتن هیچ ارتباطی با یکدیگر، به این نتیجه واحد رسیده بودند که تختی را دربار کشته است.
هرچند حقیقت مرگ او،چیزی جز آن چه رسمااعلام کردند، نبود.
پرویز ثابتی، رئیس ساواک شاه، درنخستین مصاحبه رادیویی خود پس از انقلاب، با لحن و الفاظی زشت ، درپاسخ به پرسش مجری صدای آمریکا در مورد مرگ زنده یاد غلامرضا تختی از جمله می گوید: " تختی بخاطر ناتوانی و گرفتاری جنسی اقدام به خودکشی کرد".
ثابتی به خیال خود می خواهد، با توجه به نوع نگرش عامه مردم به چنین مسائلی ،خنجر کینه اش را در قلب خاطره تختی فرو کند. انگار تختی "وصیت" کرده بود که مرگش را به گردن ساواک بیاندازند!
این واقعیت که تختی خودکشی کرد اتفاقا رئیس ساواک را در مقابل این پرسش قرار می دهد که: گرفتن انگشت اتهام به سوی دربار از طرف مردم و آن را قاتل تختی دانستن آیا حامل این پیام بسیار مهم برای شما نبود که رژیم آنچنان مورد نفرت مردم است، که هر اتفاق ناگواری را نتیجه توطئه آن می دانند؟
شاید اگر شاه از رئیس سازمان امنیت با شعوری برخوردار بود که توان درک چنین پیامی را می داشت، وضعیت آن گونه نمی شد که ده سال بعد ، در شعله های سینما رکس آبادان هم مردم سایه ساواک را ببینند و این بار راه انقلاب را برگزینند.
بیش از نیم قرن از درگذشت غلامرضا تختی می گذرد و او همچنان در قلب مردم ما جای دارد. این بدان معناست که نوع مرگش هم مانند کامیابی ویا ناکامی های ورزشی اش ،نقشی در علاقه مردم به او بازی نکرده است.
تختی عینا همان چیزی بود که ایرانی ها دوست دارند: متین و بی ادعا!
✍خسرو صدری
@chelsalegi