دست‌فروش‌ها فقط تو خیابون‌ها و مترو نیستن. تو جلسات ختم قرآن هم زن‌ها جنس میفروشن، از لباس گرفته تا روغن کنجد! اما فقط زنان جلسه‌ای دستفروشی نمی‌کنن، قشر فرهنگی هم در این زمینه فعال شدن، و خیلی عادیه که تو مدرسه‌ها ببینید معلمان دارن عرق نعناع و زیتون پرورده بهم‌دیگه میفروشن!
جمهوری‌اسلامی دید نمیتونه عراق رو مثل ایران کنه. بنابراین تصمیم گرفت ایران رو مثل عراق کنه.
@Chelsalegi

بعضی وقتا واقعا فکر میکنم واقعیّت این است که بشر را رستگاری‌ای در کار نیست. کرورکرور آدم مفلوکْ لای چرخ‌دنده‌های تاریخی کور و بی‌حوصله خُرد می‌شوند و هیچ‌کس فریادشان را که بی‌پژواک در سیاهیِ زمان فرومی‌نشیند هرگز به یاد نخواهد آورد.
@Chelsalegi

خدايا! آنان‌که حقیقت‌را به‌مسلخ مصلحت می‌برند، آنان‌که دین می‌فروشند و دنیا می‌خرند، آنان‌که درمرتع حقوق مردم می‌چرند، به‌کفر از ایمان نزدیک‌ترند؛ نقاب ایمان‌را از چهره‌شان بستان.

@Chelsalegi

امر کردیم امرای صغیر و کبیر ممالک محروسه، استثنائاً کمی تفکر کنند بلکم این فقر و فاقه و شدائد عدیده ای که بر مملکت غالب شده و امان از رعیت مفلوک بریده است را به نحوی از انحا چاره کرده، خاکی بر سرش بریزیم!
القصه بعد از فرمایشات ما و عرائض ملازمان و مباحثات مطوّله، طبق معمول، نتیجه حاصل شد که فی الواقع هیچ نتیجه ای حاصل نمی گردد و کماکان مشیّت رعیت را باید به خداوند ارحم الراحمین سپرد تا مگر حضرت حق تفضّلی کند که الحق، رتق و فتق امور رعایا از لیاقت و جنبه ی ما قمپلت خارج است!
در این میان، جمیع جماعت در مجلس، متداوما دعا و استغاثه داشتند که انشالله درست می شود و احوالات رعیت متحول می گردد و این قبیل اباطیل!
یکی از حاضرین عرض کرد که روایت است از سید جمال الدین اسد آبادی که گویا گفته است:
به یوروپ رفتم اسلام بود مسلمان نبود، به ايران آمدم همه مسلمان بودند ولی اسلام نبود!
که صدالبته صحت و سقمش به عهده ی راوی ست اما در خلوت که بی غرض به این روایت عنایت کردیم موجبات شرم و خجلت گردید و این بیت از اشراق اصفهانی خاطرمان آمد که :
از خدا برگشتگان را کار چندان سخت نیست
سخت کار ما بُوَد، کز ما خدا بر گشته است!

@Chelsalegi

استاد مملکت میگفت او در کلاس هایم بسیار فعال بود. منابعی را که معرفی می کردم می خواند. مهم تر از همه آنکه پرسش داشت. می پرسید و به دنبال جواب بود. از جایی به بعد پایان نامه کارشناسی ارشدش را رها کرد و دیگر سراغی از کار نگرفت. تقریبا هیچ سراغی! رها کرد و رفت. شاید عاشق شده بود. هر طور بود او را دیدم و با او صحبت کردم. عاشق نشده بود. وقتی به او گفتم سری تکان داد و گفت " استاد! دلتون خوشه". صدایش غمگین بود. حرفهای ساده ای می زد:" استاد که چی بشه! واقعا که چی بشه؟ دوستام چند ساله دفاع کردن و بیکارن، همه دپرسن، من سربازی هم رفتم. آخه فکر کنید الان چند سالمه؟ با کدوم امید بیام دفاع کنم، کار پیدا میشه برای من؟ اینقدر به این چیزا فکر کردم دیگه بریدم. می بینید موهام ریخته استاد. از الان خواهر زاده هام مسخره ام می کنن! میگن این آخر درس خوندن! یه داداش دارم که اونم مثه منه، بیکاره...آخه یه سال؛ دو سال؛ سه سال؟ چند سال دیگه برام کار پیدا میشه؟ واقعا نمی دونم" می گفت: " به خاطر فشار مالی یه ساله دنبال کار رفتم ولی کو کار" و در نهایت گفت:" یکی از دوستام گفته بیا تو معدن کار کن، فک کنید استاد؟ تو معدن، هیچ ربطی به درسی که خوندم نداره، ولی چکار کنم، مجبورم، ای کاش از اول می رفتم سراغ یه کار دیگه". هر آنچه که در این پیام های تلگرامی و به نقل از حسین پناهی، پورفسور سمیعی، ویرجینیا ولف و چارلی چاپلین حفظ کرده بودم با تحلیل های معلمیِ فی البداهه خودم مخلوط کردم و به او گفتم!! تا راضی اش کنم بیاید و پایان نامه اش را تمام کند و برای دفاع آماده شود! دانشجویان دیگرم هم شرایط بهتری ندارند. بعضی از آنها دکترا قبول شده اند و وقتی از آنها می پرسم انگیزه تان برای ادامه تحصیل چیست پاسخ می دهند: " از بیکاری که بهتره". دو ساله تو خونه نشستم، اینطوری حداقل با دکترا سرگرم میشم! تازه خونواده هم سرکوفت نمی زنه". دانشجوی دیگرم که او نیز بسیار با انگیزه بود با مدرک کارشناسی ارشدش نخست در یک مغازه فتوکپی مشغول به کار شد. فعالیتی که شاید یک سیکل هم می توانست انجام دهد. چند بار افسرده شد. به تاریکی علاقه مند بود و نشستن پشت در بسته! گاهی اوقات زنگ می زد و با ناراحتی می گفت: " یادتونه استاد تو پایان نامه ام چقدر سخت گیری کردین، الان دارم تو یه مغازه جزوه منگنه می کنم!". می گفت تمام کتابهایش را آتش زده است. از طریق همان مغازه با کسب و کار نگارش مقاله و پایان نامه برای دانشجویان دیگر آشنا شد و هم اکنون از این طریق زندگی اش می گذرد ولی می دانم فقط زمان می گذراند بی هیچ انگیزه ای! یکی دیگر از دانشجویان سابق ام که در مقطع دکتری مشغول به تحصیل است هم همین کسب و کار را انجام می دهد! برای دیگران پایان نامه و مقاله می نویسد! می گوید مجبور است.
هر چند گاهی اوقات مسئولین بیان می دارند که وظیفه دانشگاه نه ایجاد شغل؛ بلکه تربیت نیروی متخصص است، ولی مگر امکان دارد وضعیت این فارغ التحصیلان بیکار بر انگیزه های ما معلمان تأثیری نداشته باشد؟ آیا نیروی متخصص باید جزوه منگنه کند؟ یا در بخش ساختمان، دوشادوش کارگران ساختمانی آجر پرتاب کند؟ روشن است که وقتی استاد ببیند دانشجویانی که تربیت کرده است به جای آنکه تمام وقت در اتاق تاریک، کوچه و پارک وقت بگذرانند، در جامعه به سهم خود اثر گذار باشند؛ با شور و شوق بیشتری به کلاس خواهد رفت. او با دیدن اثربخشی دانشجویانش قطعا انگیزه بیشتری خواهد یافت. استادِ دکتر ظریف وزیر امور خارجه را دیدید که چطور با اشتیاق درباره دانشجوی سابق اش با رسانه ها مصاحبه می کرد؟ قطعا او حس خوبی داشت.
این روزها دانشجویانم به جای پرسش های علمی، دو سوال را بیشتر می پرسند:" استاد اینایی که به ما میگین؛ خب که چی بشه؟"، و " استاد چه جوری میشه رفت؟"هر دو سوال برایم ناراحت کننده است. سال گذشته در جای دیگری نوشتم « جوانی می رود، جوانان می روند». دو جمله ای که دقیقا معطوف به همین دو سوال آنان بود. گویی جوانیِ آنان که مانده اند در اتاق تاریک و پشت درهای بسته در حال تلف شدن است و عده ای دیگر هم زمینه های رفتن از کشور را آماده می کنند.
بگذارید صادقانه بگویم. سوالاتی که این روزها دانشجویانم مدام از من می پرسند من نیز مدام از خودم می پرسم. ولی چه کنم که معلمی است و تردیدها و نگرانی های خود را نباید به دانشجو منتقل کرد. آنها امید می خواهند. اساس زندگی نیز بر امید است. ولی مسئولین عزیز. تصمیم گیران گرامی. ما همچنان اخبار گوش می کنیم. همچنان اخبار گوش می کنیم!. به دنبال کلماتی هستیم که به ما امید بدهد. امیدوارم روزی نرسد که دانشجویان با شنیدن امید دادن های ما معلمان، در دلشان بگویند که "چطور ممکنه استاد یه مملکت اینقدر ساده لوح باشه

@Chelsalegi

مرغ سحری که نامجو خونده با کلیپی از تصاویر آزادی خواهان تاریخ معاصر ایران و گیتاربرقی ایی که روی آن نواخته شده میتونه حالت رو خوب کنه
@Chelsalegi

شجاع ترين مردمان را نه از ميان انان كه اسلحه بر دوش مي گيرند و داوطلبانه روي مين مي روند، بلكه در ميان كساني جستجو كنيد كه عقايد مسلط بر توده ها را به چالش مي كشند.
@Chelsalegi

"با گرگ دنبه خوردن و با چوپان گریستن"
این تمام داستان ما و زندگی بود.
خواستن و برگزیدن و تمام قد برای رسیدن کوشیدن تمام مذهب ما بود برای زندگی. برای ما که عاشقانه حریص زندگی بودیم، و زندگی که همواره دشنه ای در آستین داشت تا به هنگام در آغوش کشیدن، دوستانه در میان دو کتفمان فرو کند.
باید که بار حسرت این داستان را به شهری دیگری برد. شهری که زندگی در آن غریبه باشد.

@Chelsalegi

تصور و احساس آدم نسبت به پیر شدن خودش ، حکایت همون قورباغه س که میندازنش توو ظرف آب سرد و زیرشو آتیش روشن میکنن ... پیری لحظه و روز و ساعت شروع نداره ، یه پروسهء ملایمه که آدمی اصلن هیچ نمیفهمه کی شروع شد کی اوج گرفت و کی کارو تموم کرد ... ما وختی توو آینه نگاه میکنیم از تصویری که مثلن پنج سال پیش دیدیم هیچچی یادمون نیس ، لذا فقط می تونیم خودمونو با تصویری که چن ساعت قبل دیدیم مقایسه کنیم و توو دلمون بگیم : هی پسر تو اصصصلن تکون نخوردی !
محسن باقر لو
@Chelsalegi

شما خیال کردید کتاب‌های مرا سانسور کنید می‌آیند کتاب‌های شما را می‌خوانند؟ نه؛ ملتی که به سانسور عادت کند نه کتاب شما را می‌خواند، نه کتابِ من را. این حاصلِ زحماتِ شماست، جوان‌ها این‌جور بار آمدند، بی‌مطالعه، بی‌هویت. بی‌هویتی یعنی همین
علی اشرف درویشیان
@Chelsalegi

مرگ که بیاید دست آدم را می گیرد و با خودش می برد. کاری ندارد که چایی عصرانه ات نیمه کاره مانده باشد و سیگارت نصفه نیمه باشد و و جدولی نیمه تمام روی میزت مانده باشد.
مرگ کاری به کار نیمه کاره های ما ندارد. من تا امروز نمرده ام فقط این را می دانم که مرگ دلش می خواهد ترس را توی صورت ما ببیند و بعد دست آدم را بگیرد و زیر گوشش بگوید که : چیزی نیس...چیزی نیس...
او کار خودش را تمام کرد و هرگز مرگ را ندید که با دستهای زیر چانه نشسته آن گوشه تر و به او لبخند می زند.
@Chelsalegi

یه زمانی میگفتن " چون بی دینه ، هیچکدوم از حرفاش ارزش شنیدن نداره "
الان تبدیل شده به اینکه " چون مذهبیه ، هیچکدوم از حرفاش ارزش شنیدن نداره "
خلاصه اش کنم برات ، سرتو درد نیارم ،هیچ فرقی با گذشته نکردیم
@Chelsalegi

وقتي ايام مراسم مذهبي هست كلا دو كليشه در ادبيات ملت جاري است. از يك طرف ما رسانه هاي حكومتي و مقامات نظام و بعضي از هموطنان مذهبي داريم كه كلا ميخواهند همه مردم را همراه و همنظر خودشان در برپا داري مراسم ولو به زور و تظاهر نشان بدهند و هيچ صدا و نگاه متفاوتي را قبول نميكنند و مردم ايران را فقط آنهايي مي داند كه در اين مراسم شركت ميكند.
از طرف ديگر ما عده اي به اصطلاح اپوزسيون رژيم و همینطورهموطنان سكولار و لاييك و در واقع مذهب ستيز داريم كه كلا در حال فحش و تحقير و تفتيش عقايد هموطنان مذهبي بخاطر شركت در اين مراسم هستند و از هيچ كلمه ركيكي فروگذار نمي كنند. اينها هم فقط كساني را مردم ايران ميدانند و صاحب حق شهروندي مي دانند كه مثل خودشان غير مذهبي و ترجيحا مذهب ستيز باشند.
با در نظر گرفتن اين دو ديدگاه مي توان فهميد كه راه رسيدن به دمكراسي و حقوق بشر واقعي و نه شعاري و ابزاري چقدر سخت و مشكل است.

@Chelsalegi

عزراييل جان! راستش چند وقتي بود كه دلم ميخواست نامه اي به شما بنويسم و اين همه حرف و دردِ دل را كه در گلويم گير كرده بيرون بريزم تا كمي سبك شوم
عزراييل جان! ميگويند خداوند هر كسي را كه دوست دارد بيشتر به بلا مُبتلا ميكند! از جانب من به او بگو كه ديگر نميخواهم مرا دوست داشته باشد! اصلا به او بگو از اين ابراز محبتش حالم به هم ميريزد!!
عزراييل جان! اينروزها من زياد با خدا دست به يخه ميشوم! راستش من خيلي وقت است كه دلم براي خدا تنگ شده اما هرچه كه به آسمان خيره ميشوم او را نميبينم به خاطر همين احساس ميكنم كه خدا هم از آسمان اين مملكت فرار مغزها نموده و رفته يك نفس راحت بكشد! از طرفِ من به او بگو كه لااقل ماهي يا سالي يكبار هم كه شده از طريق گوگل مَپ يك نگاهِ كوچولو به ما بياندازد!
@Chelsalegi

تو زندگیم همیشه منتظر بودم که خدا از یه جایی وارد زندگیم بشه ولی اون هیچوقت نیومد البته سرزنشش نمی کنم اگر منم جای اون بودم خودم رو قاطی همچین چیزهایی نمی کردم.
وقتی خودت برای خودت کاری نمی کنی دست به دعا برداشتنت ابلهانه ترین کمدی ممکن است.
@Chelsalegi

من اگه جای خدا بودم هیچوقت نمی اومدم بگم سرب داغ می ریزم تو حلق کسی که به دیگری بدی کنه. فقط با خونسردی ؛در زندگی بعدی جای اون دو نفر رو با هم عوض می کردم. خیلی بهتر جواب میداد به نظرم.
اگه خدا بودم زندگی در زمین دو بار اتفاق می افتاد، یه بار تمرینی یه بارم اصل کاری
@Chelsalegi

‏بچه که بودم فکر می‌کردم زمین‌ها هم عمر دارن و هر زمینی که خشک و لم یزرع شده یه زمانی جوون بوده. سبز. بعد بالغ شده، میانسال شده و الی آخر. پیر که می‌شن دیگه محصول نمی‌دن. بهنگام افول عمر لج می‌کنن و بجای گیلاس و پرتقال، کفش پاره و کیسه مشما و پلاستیک تحویل مون میدن
@Chelsalegi

‍ فرمول عجیب تعداد فالووئر های اینستاگرام فارسی را درک نمی کنم. و نمی دانم که قاعده اینجا بر چه اساسی ست. یک صفحاتی می بینم که شاخهایم سبز می شود. مثلا این خانم که نه آدم معروفی ست، نه هنرپیشه است نه هیچ ژانگولر خاصی جز همین پوشیدن مانتوی جلو باز مثلا در این عکس از خود نشان میدهد، چهار صد هزار فالووئر دارد!! نزدیک به چهل هزار نفر عمدتا مردان این عکس را لایک کرده اند و بیش از پانصد نفر در کامنت ها برای ایشان به انحاء مختلف جامه دریده اند. این خانم به معنای واقعی هیچ کس خاصی نیست و حتی عکس لخت یا نیمه لختش را هم منتشر نکرده. فقط یک پیج عمومی دارد و صد در صد مخاطبانش هم "ایرانی" هستند. و در جهان کسی پیگیر او و عکسهای توی خانه یا کوچه و خیابانش نیست. و من واقعا این "ولع" مردان ایرانی را برای دیدن "این زن" درک نمی کنم.. l1l.ir/39c-
حتی اگر صدهزار نفر از آن قریب نیم میلیون دنبال کننده ی این خانم، صفحات صوری و غیر واقعی باشند، بقیه واقعا "آدم" اند!! و از یک جایی محبوب شان را توی اینترنت دنبال می کنند. هیچ جای دنیا چنین چیزی سابقه ندارد و هیچ زن یا مرد مطلقاً ناشناسی که نه شهره به چیزی ست، نه توی تلویزیون یا سینما یا سیرک یا هر جای دیگری قبل از آن در "انظار عمومی" دیده شده، در شبکه های مجازی اینهمه فالووئر ندارد. با خودم فکر می کنم توی ایران واقعا چه خبر است؟
در این جامعه که این زن ناشناس بخاطر عکسی که با مانتوی جلو باز گرفته نیم میلیون در آن له له زن و هواخواه دارد!!... آنچه که چهل سال تفکیک جنسیتی و به تبع آن محرومیت از "دیدن جنس مخالف" و لمس و هر گونه مراوده ی جنسی و سکسی با او، از جامعه ی ما ساخته واقعا هولناک است. همه جای دنیا، دیوانه و قاتل و مریض جنسی و فلان وجود دارد. اما هیچ جای دنیا یک زن فقط بخاطر زن بودنش نیم میلیون فالووئر ندارد!
@Chelsalegi

طرف رفته ترکیه پناهنده شده. مدعیه که با بصیرت کامل مسیحی شده و بنابراین جانش در ایران در خطره و ناچار به هجرت هست. در عین حال برای محکم کاری و اطمینان از قبولی پناهندگی، ادعای همجنسگرا بودن هم زده تنگش که خیالش راحت بشه.
یه فیلم هم از خودش در حال آتش زدن قرآن گذاشته توی یوتیوب که دیگه دوقبضه بشه!
حالا با من داشت مشورت می کرد که به نظر شما چطوره یه کیس سیاسی هم برای خودم بسازم؟
چه بلایی سر این بچه ها اومده؟ چرا این بچه ها دیگه هیچ ارزشی براش توی زندگی باقی نمونده؟

@Chelsalegi

زندگی رو از هر طرف بخونی فاک خونده میشه.
هرشب چک می‌کنم ببینم این موضوع حقیقت داره یا نه و هرشب تأییدش می‌کنم بعد می‌خوابم. نیمه شب شد. بریم قسمت قشنگتر زندگیمون رو شروع کنیم. پشت پلک های بسته.
@Chelsalegi