‍ امکان ندارد وارد یکی از کافه‌های تهران بشوید و «هتل کالیفرنیا» جزو قطعات فولدر انتخابی‌شان نباشد. جوری شده که بیشتر مردم برای اولین‌بار قطعه محبوب گروه ایگلز را در کافه موقع خوردن قهوه شنیده‌اند. اغلب جوانان و نوجوانان گیتار به دست همان اول کار به عشق زدن فرامرز اصلانی‌ها از بین خوانندگان وطنی و «هتل کالیفرنیا» از میان قطعات خارجی سراغ نواختن ساز می‌روند. این یک قطعه ساده مردم‌پسند نیست. یکی از شاهکارهای موسیقی است که هر چند بار که می‌شنوید تازگی‌اش را از دست نمیدهد «هتل کالیفرنیا» را همه آدم‌ها می‌توانند بشنوند و از آن لذت ببرند
یک پسر جوونِ همچین دانشجو مانندی ،داشت خيلي قشنگ وحرفه ای آهنگ هتل کالیفرنیا رو میزد. آدم دلش میگرفت.آخه چرا یک جوونی با این باهنر وکمالات به جای یک سالن درست حسابی باید گوشه خیابون ساز بزنه ومردم هزارتومنی مچاله براش پرت کنن.خلاصه جو مارو گرفت و با احترام نشستیم کنار دستش. كلي هم دلداريش داديم كه بالاخره يك روز دنيا قدرشو ميفهمه .
هي ما تشویق کردیم ،هی پسره به عنوان تشکر هتل کالیفرنیا رو زد.
@chelsalegi

واعظی پرسید از فرزند خویش،
هیچ میدانی مسلمانی به چیست؟
صدق و بی آزاری و خدمت به خلق
هم عبادت هم کلید زندگیست
گفت زین معیار اندر شهر ما
یک مسلمان هست آن هم ارمنیست!
پروین اعتصامی
@Chelsalegi

از ابوسعید ابوالخیراست که گفت تصوف در ابتدا قسمی حال بود، سپس به قال بدل شد و اکنون حال و قال رفته و آن چه بر جای مانده حیله گری و نیرنگ بازی است.
عارضم به خدمت مولایمان که جای آن تصوف می شود گذاشت انقلابی گری، می شود گذاشت مسلمانی، می شود خیلی چیزها گذاشت.
@Chelsalegi

سالهاست مخاطبم خودمم. حرفهایم را در گوشِ خودم می‌گویم و درد دلهایم را زیر لب زمزمه می‌کنم. خب، گله‌ای ندارم، وقتی آدم خودش بماند و حوضش همین می‌شود. مثل امروز، در گوش خودم زمزمه کردم: «پیر شدی... روزگار پیرت کرد... ببین موهای سفیدت رو... می‌بینی؟... یادته از بچگی دلت می‌خواست موهات سفید بشه؟... خب اینم موی سفید»
کاش کودکی‌هایم چیز دیگری آرزو می‌کردم. نمی‌دانستم خدا فقط یکی از آرزوهای آدم را برآورده می‌کند، خب، تقصیر خودم بود، از بچگی موی سفید دوست داشتم، خدا هم نامردی نکرد، کاری کرد که از همان بچگی موهایم کم‌کم سفید شوند. حالا باز با خودم زمزمه می‌کنم: «پیر شدی... ببین تارهای سفیدت رو... زندگی پیرت کرد... پیرت بسوزه روزگار!»..
@Chelsalegi

‍ قبلنا فقط چن روز آخر سال بود ، حالا رسیده به اول اسفند ... اینکه به موازات بدتر شدن اوضاع اقتصادی جامعه ، حاجی فیروزای سر چارراها ، هر سال به نسبت سال قبل ، چن روز زودتر سر و کله شون پیدا میشه اصلن نشونهء خوبی نیس ... مث تصویر انسان‌های تا کمر دولا شده توو سطل زباله که روز به روز بیشتر و بیشتر می‌بینیم متاسفانه.
محسن باقرلو
@chelsalegi

بحمدالله، ممالک محروسه علاوه بر مابقی ترقیات، از نظر برج سازی هم در کل دنیا صاحب رکورد است!
از هر صد نفر رعیت، هشتاد نفر از خروس خوان، برج زهر مار هستند الی بوق سگ!
از بس خوش می گذرد لا مصب!
خیلی مملکت خوبی ست!
@chelsalegi

دقیقن نسل این مدل دخترها از کی و چرا برای همیشه از بین رفت و رفت به باد؟!
@chelsalegi

یکی گفته بود زنها با مردهای بد ازدواج میکنند و با مردهای خوب وقت میگذرانند. خواستم اینوسط بگویم آن مرد خوب هم برای یک زن دیگر مرد بدی بوده لابد, این مرد هم پیش خودش گفته با زن بدی ازدواج کرده ام بروم با یک زن خوب وقت بگذرانم! همه چیز قاطی پاتی میشود, یکهو میبینی افتاده ای وسط یک معادله چند مجهولی!
@Chelsalegi

هیچ آدمی توی دنیا نیست که بتواند صددرصد فقط روی خودش حساب کند. ‌آدمیزاد را اگر وسط بهشت هم تک و تنها ،میان حوض های پر از عسل و شیر و قهوه و درختهای میوه و صدها پرس قرمه سبزی و ماکارونی و انواع اقسام کباب ول کنند باز هم سیر که شد گوشه ای لم میدهد و حوصله اش سر میرود و فکر میکند برای خوشبختی اش چیزی کم دارد. میداند باید یکی میبود که به سوی خوشبختی میراندش. یکی که اقلا وقتی دو لقمه کباب را قورت میدهد بتواند به چشم هایش خیره بشود و ذوق کند و لذت تکراری کباب را به بی نهایت برساند. کباب که همان است که روز اول بوده، با چندتا سس اینورآنور چیز دندان گیرتری نمیشود. برای این همه سال زندگی اگر کاملترین آدم روی زمین هم باشیم که باری تعالی شخصا خودش گلمان را لگد کرده باشد باز هم عین بهترین ماشینهای دنیا تا سوئیچمان را دست راننده قابلی ندهیم قدم از قدم جلو نمیرویم. هرچقدر هم خودمان را برق بیندازیم و برای خوشبختی سس های جدید را امتحان کنیم باز هم دورمان که خلوت بشود ته دلمان برای چشمهای مهربان یک همسفر خوب تنگ میشود.
@chelsalegi

‍ ...در برابر "بوف کور" سکوت می کنم ، می ایستم ، افسون می شوم ، می ترسم ، مثل گم شدن در گورستانی متروکه ، ساختمانی با معماری عجیب و غریب ، با دهلیزهای تو در تو ، هزارتوهای پیچ در پیچ ، سرداب های نمور و اشباحی که از هر طرف سرک می کشند ...
پیرمرد خنزرپنزری ، لکاته ، زن اثیری ، قصاب ، رجاله ها ، اشباحی از درون ما ، از دور دست های تاریخ ، تاریخ دیرسال ، سنگین ، بویناک.....قهرمان های بوف کور همین ها هستند .
بوف کور ما را می ترساند ، چون صمیمی است ، دروغ نمی گوید ، حقیقت را باز می تاباند ، اگر دروغ می گفت ، اگر فریب مان می داد ، ترس و شرم توامان بی معنا بود ، بوف کور مدام هیولای درون مان را ، اشباح درون مان را به ما نشان می دهد ، آینه ای است تمام قد ، رو به روی ما ، رو به روی فرهنگ ما ، با هر نگاه وحشت زده و شرمناک ، تصویری از ما را نشان می دهد، تصویر درون ما را ، ...پیرمرد خنزرپنزری ، لکاته و رجاله ها ...به همین دلیل سکوت می کنیم ، می ترسیم و افسون می شویم .
شخصیت های بوف کور، چربدستانه در هم فرو می روند ، به همدیگر تبدیل می شوند ، اصلن همه یک نفر هستند ، فقط نقاب شان عوض می شود ، فقط لباس عوض می کنند ، شخصیت هایی که در ما حضور دارند ، در من که می نویسم ....
اشباحی که در ما حضور دارند ، در ما زندگی می کنند ، شاید به همین دلیل تکرار شده ایم ...تکرار می شویم ! ، شاید به همین دلیل پیرمرد خنزرپنزری دست از سر ما بر نمی دارد ! ، پیرمردی که بر بلندای شهر می ماند و دست تکان می دهد ، پیرمردی که به گذران تلخ ما پوزخند می زند ...
"بوف کور" جغدی است که بر ویرانه های تاریخ ما نشسته و تلخ می گرید .....
@chelsalegi

صادق هدایت، پیامبر ِ کابوس ِ ایرانی است.
او نماد ِ آگاه ِ فاجعه‌ی دیربیداری ِ روح ِ ایران است.
کابوس‌های هدایت هنوزاهنوز نه تنها گریبانگیرمان است، که با شدت و حدت بیشتری دارد از هم می‌دردمان.
هدایت، متد یا سبک ِ نوشتن نیست.
او بسیار بالا‌تر، آورنده‌ی‌ خبر ِ هولناک ِ شکست ِ ایران ِ معاصر در فهم ِ مدرنیته‌ی بورژوازی و عقلانیت انتقادی است.
@Chelsalegi

دوستم عاشق سیاست و ادبیات و فلسفه است توامان . لیسانس الهیات دارد . از زمین و زمان شکوه دارد . به همه چیز بدبین است . زنش را مایه تیره روزی زندگی اش میداند . میگوید زندگی یعنی تریاک، خواب و کتاب خواندن و سکس .
میگوید ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺍﺯﺩﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻨﮓ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻣﺮﮒ ﻣﯿﮑﻨﺪ !
میگویم شیطان موجود بغایت ابلهی است . از خر هم خرتر است ، حیف خر . این موجود اگر یه جو معرفت داشت و اندکی عقل هم برای خود ناکسش بهتر بود هم برای بنده مستاصل .
خودش میتوانست توبه کند و در جنات تجری من تحت الانهار جاخوش کند، از اطعمه و اشربه لذت برد و بر حواریون حکومت نماید و ما انسانهای ضعیف و ناقص هم گرفتار " وسوسه " زورمندش نمیگشتیم .
البته ... البته ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﻫﻢ ﺍﮔﺮﺑﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻮﻝِ ﺍﺑﻠﻬﯽ ﭼﻮﻥ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﯿﺨﻮﺭﺩ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﻣﻨﻢ ، ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺗﻮﯾﯽ ﻭﺷﯿﻄﺎﻥ ﻣﺎﯾﯿﻢ ، ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮﮐﺴﯽ
ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﻃﺒﻖِ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﯾﮑﯽ ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺭﺍﺩﯾﺪ ، ﺭﯾﺸﺶ ﺭﺍﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﺑﺸﺮﯼ ﻭﻣﺎﯾﻪ ﻫﺮﺷﺮ . ﺑﯿﺪﺍﺭﺷﺪ ، ﺭﯾﺶ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭﺩﺳﺘﺶ ﺑﻮﺩ !
@Chelsalegi

‏برخی پدرها برای فرزندان خود چنان بدهی به ارث میگذارند که فرزند هرچه تلاش کند، نمیتواند بدهی را پرداخت کند و ما وارثان بدهی سیاسی پدران خویشیم
@Chelsalegi

یک روزی که خیلی هم دیر و دور نیست برمیگردیم پشت سرمان را نگاه میکنیم و بابت این حد از معمولی زیستن غمگین می شویم ... آن روز تنها دارایی مان حسرت است انبوه انبوه و پُشته پُشته ... حسرت آتش های نسوزانده ... راههای قدم نگذاشته ... طعم های نچشیده ... نقشه های نکشیده ... حسرت سپری کردن روزان و شبان به کسالت بار ترین و ملال انگیز ترین حالت ممکن ... حسرت کبک واره گی و هرگز عقاب نشدن ... حسرت یکی عین میلیاردهای دیگر بودن ... بی خود ... بیخود.
@Chelsalegi

‍ تیممون ببره، ببازه، ما آبی ها، شماقرمز ها از فوتبال یه راهی ساختیم برای نفس کشیدن. تو کری خونی ها یادمون نره که رفیقیم. یادمون نره که فوتبال راهیه برای با هم بودن ماها. برای با هم خندیدن به ریش دنیایی که دوست داره فقط گریه کنیم.
@Chelsalegi

‍ عیسی اهل ناصریه گفت هر كه صليب خود را برندارد و از عقب من نيايد، نمي تواند شاگرد من گردد. و مسیح صلیبش را بر دوش نهاد ، کوچه های سنگفرش اورشلیم را در زیر سنگینی صلیب گناهان پیمود و بر بالای تپه جلجتا گام نهاد، قتلگاهش.
زندگی همه ما مملو از خطاها و اشتباهاتی ست که نام تجربه را رویش می‌گذاریم، شاید سرپوشی به قصد لاپوشانی و توجیه. اما به نظرم بدترین کاری که می‌کنیم ، اشاره به عوامل خارجی به عنوان مقصر و مسبب است، که با هدف پاک جلوه دادن خودمان انجام می‌دهیم.
پونس پیلات دستانش را به نشانه تبری از مشارکت در جنایت جلجتا، در انظار عمومی می شوید.
در روایت صلیب بر دوش کشیدن مسیح، صلیب استعاره خطاهای ماست که باید عواقب و نتایج تلخش را خودمان بدوش بکشیم،کاری که معمولا نمی‌کنیم.
در هزارتوی پیچاپیچ زندگی، زخم میخوریم و زخم میزنیم ، دل میدهیم و دل بر می گیریم ...طبیعت انسان، این حیوان اجتماعی همین است ، عشق و نفرت و مهربانی و کینه را در درونش جمع میکند، اینها میشوند دریچه های رابطه اش با پیرامون و اطرافیانش.
ایراد کار جایی است که با منزه جلوه دادن خود و متهم کردن خدا، فلک وطبیعت، از پذیرش مسئولیت خود سرباز می زنیم و تحاشی می کنیم.
آنچه من دیدم اینست که شهامت اخلاقی پذیرش مسئولیت فردی، فضیلتی است که دارندگانش کمیابند. این که قبول کنیم شرایطی که از نظر زندگی شخصیمان در آن قرار داریم نتیجه اعمال و تفکر خودمان است، به طور معمول سخت است و اعتماد بنفسی به مقدار کافی نیاز دارد .
@chelsalegi

برخی معتقدند، این فرشتگانی که روی شانه ی چپ نشسته اند و مسئول کتابت گناهان برای رسیدگی در روز محشر هستند؛ از فرط کثرت کار در خصوص ثبت سیئات و اعمال مشمئزه و گناهان صغیره و کبیره ی برخی رجال سیاسیِ ممالک محروسه، جمیعا مبتلا به آرتروز مفاصل دست شده اند! راست و دروغش با راوی!
@chelsalegi

دلم واسه گل کوچیک،کانادا درای،ساندویچ کالباس مدرسه که عمرا بچه های دیگه میذاشتن تا ته بخوری،کیک و شیر بعد تیغی زدن،چرخ و فلکای تو کوچه،قایم موشک،شهر فرنگ،حموم عمومی و خیلی چیزای دیگه تنگ شده.یادش بخیر.هوای تهرانم هنوز اینجوری نشده بود.
افسوس که از عمر جهان هر نفسی رفت
زین گونه بسی آمد و زینگونه بسی رفت
@Chelsalegi

‍ مدرنیته با همه ی مزایایش ناخرسندی هایی هم دارد. مهم ترین آنها کوچه ای است که ظهر و شب پاییزش از عطر قورمه سبزی مادربزرگ و پیچ امین الدوله ی پدربزرگ خالی است.بوهایی که سخت امنیت و عشق آور بودند
@Chelsalegi

و گفت: از ترس این که ممکن است شکست بخوری یا بدتر از ترس این که ممکن است موفّق شوی، از رؤیاهایت می گریزی.
و گفت: زندگی تعداد نفس هایی که می کشی نیست، زندگی لحظه هایی است که نفس ات در سینه حبس می شود.
و گفت:خوشبختی آن است که لحظه را دریابی، مطابق خواسته ات زندگی کنی و بگذاری فردیّت انسان، پیش از پژمردن، رشد کند و بالیده شود.
@chelsalegi