فضای مجازی پرشده از هشتگ اعدام نکنید تا مردم با بزرگ کردن آن آعتراض خود را به مسئولان تصمیم گیرنده برسانند.
اما من می‌خواهم بر خلاف این موج براه افتاده به مسئله دیگری بپردازم.
چندی پیش بود که چند نفر را با عنوان سلطان سکه، ارز و... اعدام کردند اما هم‌اکنون باز قیمت سکه بیش از ده میلیون تومان است و دلار نیز به بیست و چهار هزار تومان شده و همین مسئله باعث موجی از گرانی در کشور شده است.
امروز که برای خرید میوه به مغازه ای وارد شدم، هنگام حساب کردن زن مسنی زردآلوهایش را روی میز گذاشت و گفت: این از آن هشت هزار تومانی ها است. همانجا تعجب کردم که چرا من این زردآلو را بیرون ندیدم که بعد متوجه شدم همان میوه‌هایی را می‌گوید که بیشترشان خراب شده و یا از نظر شکل و قیافه صورت خوبی ندارند.
وقتی با هم بیرون رفتیم و سوار موتور شدم دلم خواست که زردآلوهایم را به او بدهم اما متاسفانه روم نشد، پس همانجا اشک در چشمانم حلقه بست و به سمت خانه راه افتادم. حال هرچه تلاش می‌کنم که زردآلوها را بخورم، دلم با دیدن آن صحنه راضی نمی‌شود.
طبیعتا آن سه جوانی که در اعتراضات آبان بازداشت شدند نیز از نظر مالی و اقتصادی مشکلاتی داشته‌اند کمااینکه متولد دهه هفتاد هستند یعنی در بیمارستان تحت نظر جمهوری اسلامی متولد شدند، در مدارس جمهوری اسلامی آموزش دیده‌اند و در این سیستم با بیکاری و بی‌پولی مواجه شده‌اند. اگر اعدام خوب است این گرانی را اعدام کنید
✍علی چاهه
@chelsalegi
اما من می‌خواهم بر خلاف این موج براه افتاده به مسئله دیگری بپردازم.
چندی پیش بود که چند نفر را با عنوان سلطان سکه، ارز و... اعدام کردند اما هم‌اکنون باز قیمت سکه بیش از ده میلیون تومان است و دلار نیز به بیست و چهار هزار تومان شده و همین مسئله باعث موجی از گرانی در کشور شده است.
امروز که برای خرید میوه به مغازه ای وارد شدم، هنگام حساب کردن زن مسنی زردآلوهایش را روی میز گذاشت و گفت: این از آن هشت هزار تومانی ها است. همانجا تعجب کردم که چرا من این زردآلو را بیرون ندیدم که بعد متوجه شدم همان میوه‌هایی را می‌گوید که بیشترشان خراب شده و یا از نظر شکل و قیافه صورت خوبی ندارند.
وقتی با هم بیرون رفتیم و سوار موتور شدم دلم خواست که زردآلوهایم را به او بدهم اما متاسفانه روم نشد، پس همانجا اشک در چشمانم حلقه بست و به سمت خانه راه افتادم. حال هرچه تلاش می‌کنم که زردآلوها را بخورم، دلم با دیدن آن صحنه راضی نمی‌شود.
طبیعتا آن سه جوانی که در اعتراضات آبان بازداشت شدند نیز از نظر مالی و اقتصادی مشکلاتی داشته‌اند کمااینکه متولد دهه هفتاد هستند یعنی در بیمارستان تحت نظر جمهوری اسلامی متولد شدند، در مدارس جمهوری اسلامی آموزش دیده‌اند و در این سیستم با بیکاری و بی‌پولی مواجه شده‌اند. اگر اعدام خوب است این گرانی را اعدام کنید
✍علی چاهه
@chelsalegi
یک دوستی دارم در پرتغال زندگی می کند مدت های مدیدی است آنجا سکنی گزیده،حدود ده سال می شود که از ایران مهاجرت کرده است.
می گفت اینجا پنج روز که سر کار می روی توجه به شغل مهم است و کار کردن ارزش است مطلقا کار کردن نه اینکه چه کاری میکنی .همین که کار میکنی یعنی برای خودت و جامعه مفید هستی،اهمیت میدهی و هکذا
اما جالب انگیز بود که میگفت تمام طول پنج روز قصه من و دوستان پرتغالی اعم از دوست و همکار شغلی، و غیره این است که آخر هفته چه کار کنیم؟یعنی کجا برویم؟چه لذتی ببریم؟چطور تفریح کنیم؟به چه برسیم؟...
به من می گفت: اینها اصلا سیاست نمی دانند چیست! دم انتخابات مجلس و ملی یکی دو روز مانده آنهم در حد دو کلمه که این بد نیست اون یکی فلانه و تمام.
باقی زندگی فقط لذت و شادی کردن است دنبال و پی بهتر بودن،دوست یافتن،مسافرت رفتن،تجربه کردن،فوتبال دیدن،کل کل کردن،سکس،تفریح و رقص و موزیک..
گرفتن مخلفات و نشستن و صحبت کردن و خندیدن و چرت و پرت گفتن و در کل لذت بردن از زندگی
سیاست نه هست،نه نقشی دارد،نه پی گیر هستن،نه حرص دارد،نه استرس.
"بزرگترین ارجحیت دموکراسی بر نظامهای دیگر این است که تو همیشه درگیر سیاست نیستی"
حتی گاهی دو،سه بار در طول چند سال نخست وزیر عوض میشود اسمش را هم به زور میدانند.
نه اینکه این مختص عده ای خاص باشد بلکه عموم مردم همینطور هستند..
درگیری ذهنی اینها که نهایتا اقتصادی است قیمت آبجو است که یک ونیم یورو نشود دو یورو یا سال بعد با اتحادیه شغل خود چانه بزنند که حقوق چطور باشد؟ و مزایا چگونه تعلق بگیرد؟
بیشتر از این نه با سیاست کاری دارند نه سیاست با آنها کار دارد نه حکومت چنبره بر زندگی انداخته نه دولت مرجع است نه حاکمان کسانی هستند قابل اطاعت ،یا پذیرش یا تقدس؛ زندگی همین جمع دوستان،شغل،خانواده،عشق و صفا و شادی و تفریح و مسافرت است بزرگترین کار اجتماعی و سیاسیشان هم آخر هر سال آنهم با چت بنشینند با کارگران دیگر و کارفرما سر حقوق توافق کنند ...
همه چیز را مرتب و منظم کرده اند آزادی را سر جایش گذاشته اند. حقوق انسانی و قانونی، مثل ناموس است. عشق،حال و لذت برای عموم، حق بدون انکار شده و زندگی کردن ، راحتی و بهبود وضعیت بشر هدف اصلی و اساسی قرار گرفته است..
چه مردم چه سیاستمداران فکر و ذکرشان انگار لبخند و شادی آوردن در زندگی مردم است همه متفق القول هستند که باید زیست،خوب زیست،آرام و با شادی و آزادی زیست،کسی هم کاری به زندگی دیگری ندارد.
جالب ترین اینکه اصلا و ابدا کاری دارند تو شیعه هستی یا بودایی؟ چه مکتب و مسلکی داری؟ میگفت مطلقا حتی یکبار نه بین عموم و دوستان نه صاحبخانه و کارفرما نه دولت و حکومت مطلقا از من نپرسیدن چه دینی داری؟ یا نداری؟ ملیت آنهم یکی دوبار از سر کنجکاوی یا اینکه بیایند مسافرت یا چه چیزی برند کشورت است استفاده کنند" دوستم سوهان و گز و زعفران برده بود"
مطلقا هم کاری به سبک زندگی،جنسیت،سکس،عقاید سیاسی،عقاید ماورالطبیعه شما هم ندارند نه میپرسند،نه پی گیرند،نه تحقیر میکنند،..
در طول دو،سه قرن هم به یک سیستمی رسیده اند به نام دموکراسی که زندگی را خوش و خرم و راحت کرده و عموم هم راضی و خشنود که سیستم جلوی فساد،پدر سوخته گری،ظلم وستم را میگیرد... این کلیپ کوتاه از بیژن عبدالکریمی در گروه دانشجویی ابوذر را ببینید..
✍رضا
@chelsalegi
می گفت اینجا پنج روز که سر کار می روی توجه به شغل مهم است و کار کردن ارزش است مطلقا کار کردن نه اینکه چه کاری میکنی .همین که کار میکنی یعنی برای خودت و جامعه مفید هستی،اهمیت میدهی و هکذا
اما جالب انگیز بود که میگفت تمام طول پنج روز قصه من و دوستان پرتغالی اعم از دوست و همکار شغلی، و غیره این است که آخر هفته چه کار کنیم؟یعنی کجا برویم؟چه لذتی ببریم؟چطور تفریح کنیم؟به چه برسیم؟...
به من می گفت: اینها اصلا سیاست نمی دانند چیست! دم انتخابات مجلس و ملی یکی دو روز مانده آنهم در حد دو کلمه که این بد نیست اون یکی فلانه و تمام.
باقی زندگی فقط لذت و شادی کردن است دنبال و پی بهتر بودن،دوست یافتن،مسافرت رفتن،تجربه کردن،فوتبال دیدن،کل کل کردن،سکس،تفریح و رقص و موزیک..
گرفتن مخلفات و نشستن و صحبت کردن و خندیدن و چرت و پرت گفتن و در کل لذت بردن از زندگی
سیاست نه هست،نه نقشی دارد،نه پی گیر هستن،نه حرص دارد،نه استرس.
"بزرگترین ارجحیت دموکراسی بر نظامهای دیگر این است که تو همیشه درگیر سیاست نیستی"
حتی گاهی دو،سه بار در طول چند سال نخست وزیر عوض میشود اسمش را هم به زور میدانند.
نه اینکه این مختص عده ای خاص باشد بلکه عموم مردم همینطور هستند..
درگیری ذهنی اینها که نهایتا اقتصادی است قیمت آبجو است که یک ونیم یورو نشود دو یورو یا سال بعد با اتحادیه شغل خود چانه بزنند که حقوق چطور باشد؟ و مزایا چگونه تعلق بگیرد؟
بیشتر از این نه با سیاست کاری دارند نه سیاست با آنها کار دارد نه حکومت چنبره بر زندگی انداخته نه دولت مرجع است نه حاکمان کسانی هستند قابل اطاعت ،یا پذیرش یا تقدس؛ زندگی همین جمع دوستان،شغل،خانواده،عشق و صفا و شادی و تفریح و مسافرت است بزرگترین کار اجتماعی و سیاسیشان هم آخر هر سال آنهم با چت بنشینند با کارگران دیگر و کارفرما سر حقوق توافق کنند ...
همه چیز را مرتب و منظم کرده اند آزادی را سر جایش گذاشته اند. حقوق انسانی و قانونی، مثل ناموس است. عشق،حال و لذت برای عموم، حق بدون انکار شده و زندگی کردن ، راحتی و بهبود وضعیت بشر هدف اصلی و اساسی قرار گرفته است..
چه مردم چه سیاستمداران فکر و ذکرشان انگار لبخند و شادی آوردن در زندگی مردم است همه متفق القول هستند که باید زیست،خوب زیست،آرام و با شادی و آزادی زیست،کسی هم کاری به زندگی دیگری ندارد.
جالب ترین اینکه اصلا و ابدا کاری دارند تو شیعه هستی یا بودایی؟ چه مکتب و مسلکی داری؟ میگفت مطلقا حتی یکبار نه بین عموم و دوستان نه صاحبخانه و کارفرما نه دولت و حکومت مطلقا از من نپرسیدن چه دینی داری؟ یا نداری؟ ملیت آنهم یکی دوبار از سر کنجکاوی یا اینکه بیایند مسافرت یا چه چیزی برند کشورت است استفاده کنند" دوستم سوهان و گز و زعفران برده بود"
مطلقا هم کاری به سبک زندگی،جنسیت،سکس،عقاید سیاسی،عقاید ماورالطبیعه شما هم ندارند نه میپرسند،نه پی گیرند،نه تحقیر میکنند،..
در طول دو،سه قرن هم به یک سیستمی رسیده اند به نام دموکراسی که زندگی را خوش و خرم و راحت کرده و عموم هم راضی و خشنود که سیستم جلوی فساد،پدر سوخته گری،ظلم وستم را میگیرد... این کلیپ کوتاه از بیژن عبدالکریمی در گروه دانشجویی ابوذر را ببینید..
✍رضا
@chelsalegi
Telegram
attach 📎
مولانا حکایتی دارد که يك شب محمود پادشاه غزنوی با لباس مبدل در كوچه هاي شهر ميگشت كه به سه دزد برخورد كرد كه قصد دزدي داشتند
شاه وانمود كرد كه او هم دزد است و از آنان خواست كه او را وارد دار و دسته خود كنند
دزدان گفتند ما سه نفر هر يك خصلتي داريم كه به وقت ضرورت به كار ميآيد
شاه پرسيد چه خصلتي ؟
يكي گفت من از بوي ديوار خانه ميفهمم كه در آن خانه طلا و جواهر هست يا نه و به همين علت به كاهدان نميزنيم . ديگري گفت من هم هر كس را يك بار ببينم بعداً در هر لباسي او را ميشناسم
ديگري گفت من هم از هر ديواري ميتوانم بالا بروم
از شاه پرسيدند تو چه خصوصيتي داري كه بتواند به حال ما مفيد باشد ؟
شاه فكري كرد و گفت من اگر ريشم را بجنبانم كسي كه زنداني باشد آزاد ميشود
دزدها او را به جمع خود پذيرفتند و پس از سرقت طلاها را در محلي مخفي كردند .
فرداي آن شب شاه دستور داد كه آن سه دزد را دستگير كنند . وقتي دزدها را به دربار آوردند آن دزدي كه با يك بار ديدن همه را باز ميشناخت فهميد كه پادشاه رفيق شب گذشته آنها است پس
اين شعر را خطاب به شاه خواند كه
ما همه كرديم كار خويش را
اي بزرگ آخر بجنبان ريش را
حالا حکایت روزگار ماست که امروز هم يكي اختلاس ميكند ، يكي دزدي و يكي هم ريش ميجنباند و آزادشان ميكند
و ما مانده ايم و سفره ها و مغزها و دلهاي خالي از نان و فكر و ايمان
@Chelsalegi
شاه وانمود كرد كه او هم دزد است و از آنان خواست كه او را وارد دار و دسته خود كنند
دزدان گفتند ما سه نفر هر يك خصلتي داريم كه به وقت ضرورت به كار ميآيد
شاه پرسيد چه خصلتي ؟
يكي گفت من از بوي ديوار خانه ميفهمم كه در آن خانه طلا و جواهر هست يا نه و به همين علت به كاهدان نميزنيم . ديگري گفت من هم هر كس را يك بار ببينم بعداً در هر لباسي او را ميشناسم
ديگري گفت من هم از هر ديواري ميتوانم بالا بروم
از شاه پرسيدند تو چه خصوصيتي داري كه بتواند به حال ما مفيد باشد ؟
شاه فكري كرد و گفت من اگر ريشم را بجنبانم كسي كه زنداني باشد آزاد ميشود
دزدها او را به جمع خود پذيرفتند و پس از سرقت طلاها را در محلي مخفي كردند .
فرداي آن شب شاه دستور داد كه آن سه دزد را دستگير كنند . وقتي دزدها را به دربار آوردند آن دزدي كه با يك بار ديدن همه را باز ميشناخت فهميد كه پادشاه رفيق شب گذشته آنها است پس
اين شعر را خطاب به شاه خواند كه
ما همه كرديم كار خويش را
اي بزرگ آخر بجنبان ريش را
حالا حکایت روزگار ماست که امروز هم يكي اختلاس ميكند ، يكي دزدي و يكي هم ريش ميجنباند و آزادشان ميكند
و ما مانده ايم و سفره ها و مغزها و دلهاي خالي از نان و فكر و ايمان
@Chelsalegi
وقتی من بچه بودم تنها محصول چینی سوزن ته گرد بود. قوطی های مقوایی با یک نقاشی از چند آدم, و جمله ای به زبان انگلیسی: "ساخت جمهوری خلق چین."
حتی اسباب بازی ها هم یا ساخت تایوان بود یا هنگ کنگ.
بعدها به لطف نئولیبرالهای گلوبالیست که به فکر سود و پول بودند چین داخل میوه ها شد و سیاستمداران هم خیالشان راحت که دیگر جنگ سرد واقعا تمام شده و نمی دانستند که دارند به اژدهای زرد کاغذی جان می بخشند که یادآور داستان مارگیر و اژدهای مولوی است که در سرما یخ زده بود و وقتی به گرمای عراق آورده شد تبدیل به هیولا گردید.
اژدها را دار در برف فراق
هین مکش او را به خورشید عراق
تو طمع داری که او را بی جفا
بسته داری در وقار و در وفا
هر خسی را این تمنی کی رسد
موسیی باید که اژدرها کشد
صدهزاران خلق ز اژدرهای او
در هزیمت کشته شد از رای او
به هر حال شاید با صنعتی شدن چین خطر جنگ اتمی کم شده باشد اما به جرأت می توان گفت که این مملکت بزرگترین کشور امپریالیستی عصر کنونی است.
ویروس لعنتی چینی جهانی را به ورطه خاکستر نشینی کشانده و گفته می شود تلاشهای دانشگاه آکسفورد به بار نشسته و درمانی برای این تحفه مرگبار پیدا کرده است.
این واقعیت دنیای امروز است. ممالک ضعیف تنها نظاره گر و قربانی اعمال قوی ها هستند. یکی از غولها مرگ می آفریند و ضعیفها با نگرانی به دستان دیگری نگاه می کنند که نجاتشان دهد.
✍فرهاد طباطبائی
@chelsalegi
حتی اسباب بازی ها هم یا ساخت تایوان بود یا هنگ کنگ.
بعدها به لطف نئولیبرالهای گلوبالیست که به فکر سود و پول بودند چین داخل میوه ها شد و سیاستمداران هم خیالشان راحت که دیگر جنگ سرد واقعا تمام شده و نمی دانستند که دارند به اژدهای زرد کاغذی جان می بخشند که یادآور داستان مارگیر و اژدهای مولوی است که در سرما یخ زده بود و وقتی به گرمای عراق آورده شد تبدیل به هیولا گردید.
اژدها را دار در برف فراق
هین مکش او را به خورشید عراق
تو طمع داری که او را بی جفا
بسته داری در وقار و در وفا
هر خسی را این تمنی کی رسد
موسیی باید که اژدرها کشد
صدهزاران خلق ز اژدرهای او
در هزیمت کشته شد از رای او
به هر حال شاید با صنعتی شدن چین خطر جنگ اتمی کم شده باشد اما به جرأت می توان گفت که این مملکت بزرگترین کشور امپریالیستی عصر کنونی است.
ویروس لعنتی چینی جهانی را به ورطه خاکستر نشینی کشانده و گفته می شود تلاشهای دانشگاه آکسفورد به بار نشسته و درمانی برای این تحفه مرگبار پیدا کرده است.
این واقعیت دنیای امروز است. ممالک ضعیف تنها نظاره گر و قربانی اعمال قوی ها هستند. یکی از غولها مرگ می آفریند و ضعیفها با نگرانی به دستان دیگری نگاه می کنند که نجاتشان دهد.
✍فرهاد طباطبائی
@chelsalegi
روزهای ابتدایی مرداد ماه یادآور عملیات رمضان است. عملیات نظامی تهاجمی نیروهای مسلح ایران در جنگ ایران و عراق در سال شصت ویک و در پنج مرحله در محور شرق بصره که به صورت گسترده با فرماندهی مشترک سپاه و ارتش انجام شد. این عملیات نخستین عملیات نظامی ایران پس از آزادسازی خرمشهر می‌باشد. این عملیات یکی از بزرگترین عملیات‌های نظامی زمینی پس از جنگ جهانی دوم به شمار می‌رود. نیروهای ایرانی از روش یورش موج انسانی در این عملیات استفاده نمودند. عملیاتی که با رمز یا صاحب الزمان ادرکنی در منطقه عملیاتی شلمچه و شرق بصره آغاز شد. ﺷﺐ ﻋﻤﻠﯿﺎﺕ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻣﯿﻦ، ﺭﺯﻣﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺍﺯ صد ﻧﻔﺮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ بیست ﻧﻔﺮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺍﺯﻣﯿﺪﺍﻥ ﻣﯿﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺒﻮﺭ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ . ﺑﯿﺴﺖ ﻧﻔﺮ ﻧﻮﺑﺘﯽ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻏﻠﺖ ﻣﯽ ﺯﻧﻦ ﺗﺎ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ
یک نقل قول از حسن باقری فرمانده ای که اوایل جنگ توی آزادی خرمشهر نقش اساسی داشت و خیلی سریع هم شهید شد و بقیه جنگ را ندید:
«خیلی برای ما راحت شده که سیصد تا جنازه رو توی عملیات بذاریم وسط معرکه بیاییم عقب. کار کردن قبل از عملیات خیلی سخت شده، ولی تلفات دادن در داخل عملیات خیلی ساده شده... هزار تا، دو هزار تا، سه هزار تا، اصلا انگار نه انگار. اگر فردا هم بهمون بگن صد هزار تا، مثل اینکه عددها دیگه، یک با هزار دیگه فرقی نداره... تخریبچی اومده می گه آقا، یه گردانی رو معبر کنار دستش رو باز کردیم، به فرمانده گردان می گیم آقا، معبر پاکسازی شده سیصد متر دست چپه، بیار نیروهات رو از دست چپ، از تو معبر میدان مین ببر. اومده به بچه ها می گه کی داوطلبه بره رو میدان مین؟... من خودم جوابی ندارم برای این روز قیامت بدم. جمع کردن داوطلب برای فرستادن روی مین در زمانی که راه باز شده اگه برادرا جواب دارن، خوش به حالشون»
خیلی از عکسهای این عملیات بعد از سالها منتشر شد و هنوزم دیدنش غیر قابل باوره مثل این عکس که متعلق به شهید سقای عملیات است
@chelsalegi
یک نقل قول از حسن باقری فرمانده ای که اوایل جنگ توی آزادی خرمشهر نقش اساسی داشت و خیلی سریع هم شهید شد و بقیه جنگ را ندید:
«خیلی برای ما راحت شده که سیصد تا جنازه رو توی عملیات بذاریم وسط معرکه بیاییم عقب. کار کردن قبل از عملیات خیلی سخت شده، ولی تلفات دادن در داخل عملیات خیلی ساده شده... هزار تا، دو هزار تا، سه هزار تا، اصلا انگار نه انگار. اگر فردا هم بهمون بگن صد هزار تا، مثل اینکه عددها دیگه، یک با هزار دیگه فرقی نداره... تخریبچی اومده می گه آقا، یه گردانی رو معبر کنار دستش رو باز کردیم، به فرمانده گردان می گیم آقا، معبر پاکسازی شده سیصد متر دست چپه، بیار نیروهات رو از دست چپ، از تو معبر میدان مین ببر. اومده به بچه ها می گه کی داوطلبه بره رو میدان مین؟... من خودم جوابی ندارم برای این روز قیامت بدم. جمع کردن داوطلب برای فرستادن روی مین در زمانی که راه باز شده اگه برادرا جواب دارن، خوش به حالشون»
خیلی از عکسهای این عملیات بعد از سالها منتشر شد و هنوزم دیدنش غیر قابل باوره مثل این عکس که متعلق به شهید سقای عملیات است
@chelsalegi
در چالش این روزهای فضای مجازی، آدم‌ها به بازسازی فیلم‌ها و عکس‌هایی افتاده‌اند، که ناپیدایی دارد. مانند فیلم زیر. گم شده‌ای که روزی معشوقی بوده با دندان‌های مرتب درخشان، دلبری با مژه‌های جارویی برگشته، پدری با رگ‌های برجسته‌ی دست‌ها یا مادری که چشم‌های خاکستری تشنه‌ای دارد.
نگاهی مدرن به کلمات اعجاب‌آمیز و دلهره‌آور شکسپیر که نوشته بود: «بودن، یا نبودن، مساله‌این است.» و مسالهی این چالش، ساختن دوباره‌‌ی لحظه‌ای‌است که دیگر تکرار نمی‌شود. چرا که گور و تقدیر و جاده و فرودگاه و ترمینال و بی‌وفایی و چیزهایی دیگر، پاک‌کن است. حذف میکند؛ اما ردش را جا می‌گذارد.
مثل ماندگاری بخیه‌ی بعد از عمل. مثل اضطراب معلق در باندفرودگاه. مثل عطر ارزان کسی در لباس‌کنی استخری کلرزده؛ که پرتت میکند به کوچه‌ی جنوب‌شهری آفتاب‌خورده‌ای در حوالی دهه‌ی لعنت‌گرفته‌ی شصت؛ به لیف‌فروش‌های دوره‌گرد، به شاش معتادها زیر شعارهای دیوار، به بوی کلم‌پلو از پنجره‌های کوتاه؛
به لحظه‌ی تلاقی شانه‌ی زیرچادرمانده‌ی دختری با گونه‌ی گل‌انداخته، صورت پرکک، چشم‌های سبز بی‌رحم با بازوی پسرکی که موهاش را با کتیرا خوابانده، پیراهن چهارخانه‌درشت قرضی پوشیده و ساعت‌ها منتظر بیرون آمدن دختر از خانه و رسیدنش به گذری است که از دیوارهاش، شاخه‌های باریک شب‌بو بیرون ریخته.
چه کسی آنِ برخورد نرمه‌ی شانه را با سفتی ماهیچه‌ها ثبت کرده؟ چه کسی شنیده که دختر گفته آه؟ و چه کسی بعدها دستور نوشت که خانه‌ها باید عقب نشینی کنند، کوچه خیابان شود، شب‌بوها بخشکد و نطفه‌ی شورانگیز معاشقه‌های پس از آن، از خاطره‌ی جمعی آجرهای کهنه‌ی دیوارهای آبستن، زائل شود؟
می‌بینی؟ ما حتا برای بازگفتن از نداشته‌ها هم، فقیریم. باید عکسی را دوباره بسازیم که هیچ‌وقت برداشته نشده. از کوچه‌ای روایت کنیم که در نقشه‌ها نیست. و دلبری را به خاطر بیاوریم که نامش را نمی دانیم. غریب نیست؟ شکسپیر می‌گوید «مسالهی اصلی این است» و هملت ، نان کلماتش را در خون ما ترید میکند که «دیگر دم فرو بندیم، ای افیلیای مهربان! ای پری‌رو، در نیایش‌های خویش، گناهان مرا نیز به یاد آر.»
✍مرتضی برزگر
@chelsalegi
نگاهی مدرن به کلمات اعجاب‌آمیز و دلهره‌آور شکسپیر که نوشته بود: «بودن، یا نبودن، مساله‌این است.» و مسالهی این چالش، ساختن دوباره‌‌ی لحظه‌ای‌است که دیگر تکرار نمی‌شود. چرا که گور و تقدیر و جاده و فرودگاه و ترمینال و بی‌وفایی و چیزهایی دیگر، پاک‌کن است. حذف میکند؛ اما ردش را جا می‌گذارد.
مثل ماندگاری بخیه‌ی بعد از عمل. مثل اضطراب معلق در باندفرودگاه. مثل عطر ارزان کسی در لباس‌کنی استخری کلرزده؛ که پرتت میکند به کوچه‌ی جنوب‌شهری آفتاب‌خورده‌ای در حوالی دهه‌ی لعنت‌گرفته‌ی شصت؛ به لیف‌فروش‌های دوره‌گرد، به شاش معتادها زیر شعارهای دیوار، به بوی کلم‌پلو از پنجره‌های کوتاه؛
به لحظه‌ی تلاقی شانه‌ی زیرچادرمانده‌ی دختری با گونه‌ی گل‌انداخته، صورت پرکک، چشم‌های سبز بی‌رحم با بازوی پسرکی که موهاش را با کتیرا خوابانده، پیراهن چهارخانه‌درشت قرضی پوشیده و ساعت‌ها منتظر بیرون آمدن دختر از خانه و رسیدنش به گذری است که از دیوارهاش، شاخه‌های باریک شب‌بو بیرون ریخته.
چه کسی آنِ برخورد نرمه‌ی شانه را با سفتی ماهیچه‌ها ثبت کرده؟ چه کسی شنیده که دختر گفته آه؟ و چه کسی بعدها دستور نوشت که خانه‌ها باید عقب نشینی کنند، کوچه خیابان شود، شب‌بوها بخشکد و نطفه‌ی شورانگیز معاشقه‌های پس از آن، از خاطره‌ی جمعی آجرهای کهنه‌ی دیوارهای آبستن، زائل شود؟
می‌بینی؟ ما حتا برای بازگفتن از نداشته‌ها هم، فقیریم. باید عکسی را دوباره بسازیم که هیچ‌وقت برداشته نشده. از کوچه‌ای روایت کنیم که در نقشه‌ها نیست. و دلبری را به خاطر بیاوریم که نامش را نمی دانیم. غریب نیست؟ شکسپیر می‌گوید «مسالهی اصلی این است» و هملت ، نان کلماتش را در خون ما ترید میکند که «دیگر دم فرو بندیم، ای افیلیای مهربان! ای پری‌رو، در نیایش‌های خویش، گناهان مرا نیز به یاد آر.»
✍مرتضی برزگر
@chelsalegi
Telegram
attach 📎
شما به خوبی می‌دانید که سایت تاریخی بیستون در کرمانشاه به عنوان یکی از میراث مشترک بشری چه اهمیت و غنایی دارد. بیستون جایی است که از انواع دوره‌های تاریخ ایران آثار مهمی را در خود جای داده، مشهورترینش سنگ‌نبشته مفصل داریوش بزرگ است. اما شاید عده کمتری بدانند که روزگاری فردی به نام شیخ علی خان زنگنه، از حاکمان کرمانشاهان بوده که مقداری املاک، وقف سادات فاطمی کرده و وقف‌نامه‌اش را درست روی بخشی از نقش‌برجسته مهرداد دوم در کوه بیستون حجاری کرده و یکی از آثار مهم تاریخی بیستون را همان طور که در تصویر اخته شده سربازان بی‌نوای اشکانی هم می‌بینید، برای همیشه از بین برده. به تعبیر آبراهام ویلیامز جکسن، باستان‌شناس و ایران‌شناس بزرگ این عمل نوعی وحشی‌گری و شهوت ویران کردن یک شاهکار تاریخی و هنری است. خبر ثبت بخشی از کوه دماوند به نام سازمان اوقاف من را دوباره به یاد رابطه سنت وقف، حکمرانی و منابع طبیعی و تاریخی ایران انداخت.
✍علیرضا نداف
@chelsalegi
✍علیرضا نداف
@chelsalegi
بیزارم از متن های تلگرامی ، از دانش مثله شده ای که با چند دایره قرمز عنوان بندی شده و مثل فلافل لای کاغذ روغنی می‌پیچند و کار تو فقط جویدن است.بیزارم از این همه خبرهای بد ؛ آتش سوزی در فلان جزیره اقیانوس آرام ، سقوط هواپیما ، گندچاله‌ی سیاست مداران بی خرد با آن خوشبینی حماقت بارشان ؛چپ بی طبقه، راست افراطی، سوسیالیست خدا پرست و لیبرالی که پایش را روی شانه های کبره بسته‌ی کارتن خواب های دنیا می‌گذارد.دلم کسی را میخواهد که مثل کبریت روی پیراهنم بکشم و شعله ور شم.کسی که از جایی دور می آید.کسی که نه زیبا و نه زشت است.کسی که با خوردن خودش را لاغر نمی‌کند.کسی که ساده حرف می‌زند اما توی ذهنش رنگین کمانی از واژه هاست . کسی که خُلقش از این دنیا و آدمهایش تنگ است. از این دنیای سریع و خشن و پر از خبرهای بد. مثل کشیشی که در پس کوچه های واتیکان ایمانش را از دست داده ؛ خسته است. دنبال راهی برای گریختن از خویش است .کسی مثل مسیح که درخت خشکیده را نوازش کرد و پر از شکوفه شد.کسی مثل محمد که در انتظار شمشیرهای آخته، سکون و آرامش را به قلب مصاحبش ریخت.کسی که شاید مثل هیچ آدمی که میشناسم نیست.
✍ابوالفضل منفرد
@chelsalegi
✍ابوالفضل منفرد
@chelsalegi
داستان ملت ایران و امریکا داستان حاج اسماعیل مظفری و نصیب الله هست .
میگن یه روزی گرگ زد به گله حاج اسماعیل
حاج اسماعیل فریاد کنان از مردم کمک خواست مردم رسیدند افتادن دنبال گرگها .
در این بین یک فردی بنام نصیب الله که توان جسمی و فکری کمتری داشت و نمیتونست دنبال گرگ بره کاردی برداشت که گوسفندان زخمی و در حال مرگ را سر ببره ، اما اول شروع کرد از اول گله اون گوسفندایی که ترسیده بودند رو سر برید بعد هم دنبال اون که زخمشون کمتر بود و بعد با سرعت داشت بقیه ی گله رو سر میبرید.
حاج اسماعیل که اوضاع را این جور دید فریاد زد ایاالناس گرگها را ول کنید بیاید نصیب الله را بگیرد.
ما هم بهتره امریکا و این کشور و اون کشور را ول کنیم ، همین که مواظب مسولین کشور خودمون باشیم و دزداشون رو بگیریم که اینجوری اختلاس و غارت نکنند ، بُرد کردیم
والا اینقدری که مسئولین از مردم دزدیدند و کشور رو تاراج دادند ، آمریکا و اجانب نتونستند
@Chelsalegi
میگن یه روزی گرگ زد به گله حاج اسماعیل
حاج اسماعیل فریاد کنان از مردم کمک خواست مردم رسیدند افتادن دنبال گرگها .
در این بین یک فردی بنام نصیب الله که توان جسمی و فکری کمتری داشت و نمیتونست دنبال گرگ بره کاردی برداشت که گوسفندان زخمی و در حال مرگ را سر ببره ، اما اول شروع کرد از اول گله اون گوسفندایی که ترسیده بودند رو سر برید بعد هم دنبال اون که زخمشون کمتر بود و بعد با سرعت داشت بقیه ی گله رو سر میبرید.
حاج اسماعیل که اوضاع را این جور دید فریاد زد ایاالناس گرگها را ول کنید بیاید نصیب الله را بگیرد.
ما هم بهتره امریکا و این کشور و اون کشور را ول کنیم ، همین که مواظب مسولین کشور خودمون باشیم و دزداشون رو بگیریم که اینجوری اختلاس و غارت نکنند ، بُرد کردیم
والا اینقدری که مسئولین از مردم دزدیدند و کشور رو تاراج دادند ، آمریکا و اجانب نتونستند
@Chelsalegi
اخیرا رادیو فردا مصاحبه ای با "فرح دیبا" در آپارتمانش در پاریس منتشر کرد. توی تصاویر ، روی میز فرح ، عکس شوهرش محمدرضا و فرزندانش قرار داشت .. و یک عکس قاب شده از "انور سادات" رئیس جمهور سابق مصر. یعنی برای فرح "انور سادات" همانقدر عزیز است که فرزندان و شوهرش .. اما چرا؟؟ ...
گاهی به روزهای آخر زندگی آخرین پادشاه ایران و خانواده اش فکر می کنم . یک غافلگیری بسیار تراژیک و دردناک تاریخی. محمدرضا شاه در بالاترین سطح ممکن از آمریکایی ها و اروپایی ها در سالهای حکومتش پذیرایی کرده بود. شاید نشنیده باشید که در مراسم جشن های دوهزارو پانصد ساله شاهنشاهی ، برای اولین بار در جهان در یک میهمانی رسمی "خوراک گوشت طاووس" سِرو شد! و البته خاویار طلایی که مخصوص ایران بود ... اما هیچکدام از آن کشورهای اروپایی یا متحد اصلی اش آمریکا ، وقتی که محمدرضا ، تنها تر و بی پناه تر از هر پناهنده ای دنبال جایی برای اقامت می گشت ، حاضر به پذیرفتن او نشدند.
هیچ چیزی مثل مرگ سخت محمدرضا و انتقال جسدش به مصر تنها جایی که به او به واسطه ی دوستی شخصی و خانوادگی اش با انور سادات پناه داد از بی پدر و مادر بودن "سیاست" نمی گوید. برای "سیاست" وقتی از قدرت "خلع" شدی ، دیگر ارزشی نداری.. هر کسی که پیش از آن بودی و هر خدمتی که کرده ای دیگر ارزشی ندارد..
از دیدن عکس انور سادات ، کنار عکس بچه های فرح و محمد رضا ، در آپارتمان فرح دیبا تعجب نکردم . فرح بهتر از هر کسی می داند که در آن روزها اگر انور سادات نبود ، شوهرش حتی جایی برای مُردن نداشت ..
✍رضا نظام دوست
@chelsalegi
گاهی به روزهای آخر زندگی آخرین پادشاه ایران و خانواده اش فکر می کنم . یک غافلگیری بسیار تراژیک و دردناک تاریخی. محمدرضا شاه در بالاترین سطح ممکن از آمریکایی ها و اروپایی ها در سالهای حکومتش پذیرایی کرده بود. شاید نشنیده باشید که در مراسم جشن های دوهزارو پانصد ساله شاهنشاهی ، برای اولین بار در جهان در یک میهمانی رسمی "خوراک گوشت طاووس" سِرو شد! و البته خاویار طلایی که مخصوص ایران بود ... اما هیچکدام از آن کشورهای اروپایی یا متحد اصلی اش آمریکا ، وقتی که محمدرضا ، تنها تر و بی پناه تر از هر پناهنده ای دنبال جایی برای اقامت می گشت ، حاضر به پذیرفتن او نشدند.
هیچ چیزی مثل مرگ سخت محمدرضا و انتقال جسدش به مصر تنها جایی که به او به واسطه ی دوستی شخصی و خانوادگی اش با انور سادات پناه داد از بی پدر و مادر بودن "سیاست" نمی گوید. برای "سیاست" وقتی از قدرت "خلع" شدی ، دیگر ارزشی نداری.. هر کسی که پیش از آن بودی و هر خدمتی که کرده ای دیگر ارزشی ندارد..
از دیدن عکس انور سادات ، کنار عکس بچه های فرح و محمد رضا ، در آپارتمان فرح دیبا تعجب نکردم . فرح بهتر از هر کسی می داند که در آن روزها اگر انور سادات نبود ، شوهرش حتی جایی برای مُردن نداشت ..
✍رضا نظام دوست
@chelsalegi
خیلی از آنهایی که روز مردن شاه توی خیابان می رقصیدند یا مرده اند یا رفته اند یا دارند برایش نوحه می خوانند و به باعث و بانی اش فحش می دهند یا به خود شاه فحش می دهند که چرا بیشتر نکشت... سیاست است دیگر... هی آدم بد و خوبش عوض می شود.تاریخ سیاسی مثل یک سالن نمایش است.هی نمایش هایش عوض می شود اما انگار چند بازیگر محدود وجود دارند که هی گریم می کنند و لباس عوض می کنند و نقش بد و‌خوب را بازی می کنند و می روند... بازیگرانی ابدی که بنا به میل کارگردان و سناریست و ذائقه ی تماشاچی، آدم بد و آدم خوب قصه می شوند...
برای من که یک تماشاچی ابدی هستم چه فرقی می کند؟... یک تماشاچی ابدی غیر حرفه ای که نه درست از نمایش سر در می آورد و نه حرف های متناقض منتقدها را درک می کند... تماشا می کند و گاه می خندد و گاهی اشک می ریزد و آخرش هم کف محکمی می زند و می رود پی روزگار خودش... و چند وقت بعد هم کل نمایش را از یاد می برد و تمام...
هر تماشاچی ای اما یک تکه هایی از نمایش را بیشتر دقت می کند و می فهمد.آن تکه هایی که به روزگار و بودن خودش شبیه تر است و انگار حرف خودش است که روی صحنه تکرار می شود... مثلا من مطمئنم که انورسادات بچه ی جنوب شهر مصر بوده و خراب رفاقت و نان و نمک... برای همین هم درست در لحظه ای که رفیق قدیمی اش بی کس و کار شده و از همه جا رانده و مانده، تنهایش نمی گذارد و برایش سنگ تمام می گذارد... اینجای نمایش خیلی دیدنی است...
برای من نه محمدرضا پهلوی جذابیت دارد، نه انورالسادات مقبولیت... اما این تکه ی نمایش عجیب برایم دیدنی و دلچسب است...
✍امید مرجمکی
@chelsalegi
برای من که یک تماشاچی ابدی هستم چه فرقی می کند؟... یک تماشاچی ابدی غیر حرفه ای که نه درست از نمایش سر در می آورد و نه حرف های متناقض منتقدها را درک می کند... تماشا می کند و گاه می خندد و گاهی اشک می ریزد و آخرش هم کف محکمی می زند و می رود پی روزگار خودش... و چند وقت بعد هم کل نمایش را از یاد می برد و تمام...
هر تماشاچی ای اما یک تکه هایی از نمایش را بیشتر دقت می کند و می فهمد.آن تکه هایی که به روزگار و بودن خودش شبیه تر است و انگار حرف خودش است که روی صحنه تکرار می شود... مثلا من مطمئنم که انورسادات بچه ی جنوب شهر مصر بوده و خراب رفاقت و نان و نمک... برای همین هم درست در لحظه ای که رفیق قدیمی اش بی کس و کار شده و از همه جا رانده و مانده، تنهایش نمی گذارد و برایش سنگ تمام می گذارد... اینجای نمایش خیلی دیدنی است...
برای من نه محمدرضا پهلوی جذابیت دارد، نه انورالسادات مقبولیت... اما این تکه ی نمایش عجیب برایم دیدنی و دلچسب است...
✍امید مرجمکی
@chelsalegi
"ابن هرمه" به نزد منصور خلیفه عباسی آمد، منصور وی را عزیز داشت و تکریم کرد
و پرسید؛ چیزی از من بخواه!
گفت؛ به کارگزارت در مدینه بنویس که هر گاه مرا مست گرفتند، مرا حد نزنند!
منصور گفت:
"ابطال حدود" را راهی نیست،
چیز دیگری بخواه و اصرار کرد.
اما ابن هرمه بیشتر اصرار کرد!
سرانجام منصور گفت به کارگزار مدینه بنویسند
هر گاه "ابن هرمه" را مست نزد تو آورند وی را هشتاد تازیانه بزنید و آورنده اش را صد تازیانه!!
از آن پس ابن هرمه مست در کوچه ها میرفت و کسی معترضش نمی شد!
حکایتی آشنا که نحوه برخورد برخی مسئولان با افشا کنندگان مفاسد اقتصادی را برای ما تداعی میکند!
@chelsalegi
و پرسید؛ چیزی از من بخواه!
گفت؛ به کارگزارت در مدینه بنویس که هر گاه مرا مست گرفتند، مرا حد نزنند!
منصور گفت:
"ابطال حدود" را راهی نیست،
چیز دیگری بخواه و اصرار کرد.
اما ابن هرمه بیشتر اصرار کرد!
سرانجام منصور گفت به کارگزار مدینه بنویسند
هر گاه "ابن هرمه" را مست نزد تو آورند وی را هشتاد تازیانه بزنید و آورنده اش را صد تازیانه!!
از آن پس ابن هرمه مست در کوچه ها میرفت و کسی معترضش نمی شد!
حکایتی آشنا که نحوه برخورد برخی مسئولان با افشا کنندگان مفاسد اقتصادی را برای ما تداعی میکند!
@chelsalegi
امسال که حج را کرونا تعطیل کرد بهتراست هزینه آنرا خرج محرومین کنید. معمولا موسم حج که می آید سوالی در محافل مطرح می‌شد که آیا هزینه های سنگینی که برای این سفر و مراسم قبل و بعد آن انجام می شود باعث ثواب و نجات اخروی است؟ یا اولویت بزرگتری فدا می شود که رضایت الهی در آن است؟ در برابر این سوال بی اختیار به یاد عطار نیشابوری می افتم که از دیدگاهی، یک مصلح بزرگ دینی بوده است و حدود هفتصد سال پیش در تذکرة الاولیاء پاسخ زیبایی به این سوال داده است. عطار می نویسد:
عبدالله مبارک را شاهنشاه عالمان توصیف کرده اند که در علم و شجاعت نظیر نداشت. نقل است که او یک بار که تازه از حج فارغ شده بود، ساعتی در خواب شد. به خواب ديد که دو فرشته از آسمان فرود آمدند. يکی از ديگری پرسيد: امسال چند خلق به حج آمده اند؟ دیگری گفت: ششصد هزار. گفت: حج چند کس قبول کردند؟ گفت: از آن هيچکس قبول نکردند. عبدالله می گوید: چون اين بشنيدم اضطرابی در من پديد آمد. اين همه خلايق که از اطراف و اکناف جهان با چندين رنج و تعب از راههای دور آمده و بيابانها قطع کرده اند، ضايع گردند؟ پس آن فرشته گفت : در دمشق کفشگری نام او علی بن موفق است او به حج نيامده است اما حج او را قبول کردند و همه را بدو بخشيدند.
چون اين بشنيدم از خواب درآمدم و گفتم: به دمشق بايد شد و آن شخص را زيارت بايد کرد. پس به دمشق شدم و خانه آن شخص را طلب کردم و آواز دادم. شخصی بيرون آمد. گفتم: نام تو چيست؟ گفت :علی بن موفق. گفتم : مرا با تو سخنی است. گفت : بگوی. گفتم : تو چه کار کنی؟ گفت: پاره دوزی می کنم. داستان آن خواب با او گفتم. گفت: نام تو چيست؟ گفتم: عبدالله مبارک. نعره ای بزد و از هوش شد. چون بهوش آمد گفتم: مرا از کار خود خبر ده. گفت : سی سال بود مرا آرزوی حج بود و از پاره دوزی سیصد درهم جمع کردم. امسال قصد حج کردم تا بروم. روزی از خانه همسايه بوی طعامی می آمد، همسرم که حامله بود مرا گفت: برو و پاره ای بيار از آن طعام. من رفتم به در خانه همسايه و آن حال خبر دادم. همسايه گريستن گرفت و گفت: بدانکه سه شبانه روز است که اطفال من هيچ نخورده اند. امروز خری مرده ديدم. پاره ای از وی جدا کردم و طعام ساختم، بر شما حلال نباشد. چون اين بشنيدم آتش در جان من افتاد. آن سيصد و پنجاه درهم برداشتم و بدو دادم. گفتم: نفقه اطفال کن که حج ما اين است...
@chelsalegi
عبدالله مبارک را شاهنشاه عالمان توصیف کرده اند که در علم و شجاعت نظیر نداشت. نقل است که او یک بار که تازه از حج فارغ شده بود، ساعتی در خواب شد. به خواب ديد که دو فرشته از آسمان فرود آمدند. يکی از ديگری پرسيد: امسال چند خلق به حج آمده اند؟ دیگری گفت: ششصد هزار. گفت: حج چند کس قبول کردند؟ گفت: از آن هيچکس قبول نکردند. عبدالله می گوید: چون اين بشنيدم اضطرابی در من پديد آمد. اين همه خلايق که از اطراف و اکناف جهان با چندين رنج و تعب از راههای دور آمده و بيابانها قطع کرده اند، ضايع گردند؟ پس آن فرشته گفت : در دمشق کفشگری نام او علی بن موفق است او به حج نيامده است اما حج او را قبول کردند و همه را بدو بخشيدند.
چون اين بشنيدم از خواب درآمدم و گفتم: به دمشق بايد شد و آن شخص را زيارت بايد کرد. پس به دمشق شدم و خانه آن شخص را طلب کردم و آواز دادم. شخصی بيرون آمد. گفتم: نام تو چيست؟ گفت :علی بن موفق. گفتم : مرا با تو سخنی است. گفت : بگوی. گفتم : تو چه کار کنی؟ گفت: پاره دوزی می کنم. داستان آن خواب با او گفتم. گفت: نام تو چيست؟ گفتم: عبدالله مبارک. نعره ای بزد و از هوش شد. چون بهوش آمد گفتم: مرا از کار خود خبر ده. گفت : سی سال بود مرا آرزوی حج بود و از پاره دوزی سیصد درهم جمع کردم. امسال قصد حج کردم تا بروم. روزی از خانه همسايه بوی طعامی می آمد، همسرم که حامله بود مرا گفت: برو و پاره ای بيار از آن طعام. من رفتم به در خانه همسايه و آن حال خبر دادم. همسايه گريستن گرفت و گفت: بدانکه سه شبانه روز است که اطفال من هيچ نخورده اند. امروز خری مرده ديدم. پاره ای از وی جدا کردم و طعام ساختم، بر شما حلال نباشد. چون اين بشنيدم آتش در جان من افتاد. آن سيصد و پنجاه درهم برداشتم و بدو دادم. گفتم: نفقه اطفال کن که حج ما اين است...
@chelsalegi
Telegram
attach 📎
سال روزاعدام شیخ فضل الله است. هر گاه از بزرگراه شیخ فضل الله نوری وارد اتوبان جلال می شوم بی اختیار یاد خطای تاریخی جلال آل احمد می افتم!
جلال آل احمد در کتاب غرب زدگی خود راجع به اعدام شیخ فضل الله نوری چنین نوشته است: "به هر صورت از آن روز بود که نقش غرب زدگی را همچون داغی بر پیشانی ما زدند. و من نعش آن بزرگوار را بر سر دار، همچون پرچمی می دانم که به علامت استیلای غرب زدگی پس از دویست سال بر بام سرای این مملکت افراشته شد."
این نتیجه گیری غلط جلال را با آب و تاب در کتاب های درسی به خورد دانش آموزان این مملکت می دهند و گناه بردار کردن شیخ فضل الله را به گردن غرب زدگان می اندازند بگذریم که خود واژه غرب زدگی نیز اصطلاحی "من در آوردی" و تعریف نشده است که می توان آن را همچون برچسبی بر پیشانی هر شخص و جریانی چسباند. این واژه من در آوردی از ابداعات سید احمد مهینی یزدی معروف به احمد فردید بود که خود، شیفته ی مارتین هایدگر فیلسوف نازی آلمان هیتلری بود. فردید بین فلسفه پدیدار شناختی هایدگر و عرفان ابن عربی وجه مشترک پیدا می کرد!
داستان شیخ فضل الله نوری اما داستان دیگری است. شیخ فضل الله که در ابتدای انقلاب مشروطه در کنار سید عبدالله بهبهانی و سید محمد طباطبایی قرار داشت بعدا با سید عبدالله بهبهانی اختلاف پیدا کرد و مشروطه را ضد دین تلقی کرد و مشروطه خواهان را مهدورالدم خواند!
محمد علی شاه قاجار هم که با برقراری مشروطه حکومت بی قید و شرط پادشاهی خود را در محدودیت می دید از فتوای شیخ فضل الله و چند تن از امام جمعه های همگام با وی استقبال کرد و کودتایی را سازماندهی کرد که حاصل آن به توپ بستن مجلس و اعدام بسیاری از مشروطه خواهان بود که شیخ آنها را مهدورالدم خوانده بود.
کودتای محمدعلی شاه که شکست خورد شیخ فضل الله به عنوان تئوریسین شرعی کودتا محاکمه و اعدام شد اما نکته مهم این است که در این محاکمه و اعدام هم " غرب زده ها" نقش اصلی را نداشتند بلکه این ماجرا توسط خود روحانیون کارگردانی می شد!
مکاتبات بین سید عبدالله طباطبایی و سید محمد طباطبایی با علمای نجف باعث شد که مراجع تقلید نجف معروف به آیات ثلاث در تلگرافی که در تاریخ ۲۹ ذیقعده ۱۳۲۵ هجری قمری فرستادند شیخ فضل الله نوری را "مفسد" اعلام کنند! حکم مفسد بودن شیخ فضل الله امضای آیت الله العظمی محمد حسین نجل میرزا خلیل، آیت الله العظمی محمد خراسانی و آیت الله العظمی عبدالله مازندرانی را دارد!
قاضی دادگاهی که شیخ فضل الله را محاکمه و به اعدام محکوم کرد "شیخ ابراهیم زنجانی" بود. این مرد بیست سال در حوزه علمیه نجف علوم دینی خوانده بود و شاگرد آخوند خراسانی، شیخ محمد لاهیجی و حاجی میرزا خلیل بود
این که اعدام شیخ فضل الله نوری اقدامی غلط بوده یک مساله است و این که این کار غلط را به گردن کسانی غیر از آمرین و عاملین آن بیاندازیم امر دیگری است. بحث درست و غلط بودن این اقدام یک بحث تحلیلی و حقوقی است که هر فرد و جریانی بسته به گرایش سیاسی و فلسفی خود می تواند رأیی متفاوت داشته باشد اما این که این اقدام را از دوش کارگردانان اصلی آن برداریم و به دوش دیگران بیاندازیم تحریف تاریخ است و تحریف تاریخ در سطح کلان و اجتماعی باعث افکار بیمارگونه، تصمیمات غلط و حرکت های اجتماعی بیمار می شود.
چگونه انتظار داریم ملتی که تاریخ خود را نمی داند تصمیمات درست بگیرد؟!
✍محمدرضاسرگلزایی
@chelsalegi
جلال آل احمد در کتاب غرب زدگی خود راجع به اعدام شیخ فضل الله نوری چنین نوشته است: "به هر صورت از آن روز بود که نقش غرب زدگی را همچون داغی بر پیشانی ما زدند. و من نعش آن بزرگوار را بر سر دار، همچون پرچمی می دانم که به علامت استیلای غرب زدگی پس از دویست سال بر بام سرای این مملکت افراشته شد."
این نتیجه گیری غلط جلال را با آب و تاب در کتاب های درسی به خورد دانش آموزان این مملکت می دهند و گناه بردار کردن شیخ فضل الله را به گردن غرب زدگان می اندازند بگذریم که خود واژه غرب زدگی نیز اصطلاحی "من در آوردی" و تعریف نشده است که می توان آن را همچون برچسبی بر پیشانی هر شخص و جریانی چسباند. این واژه من در آوردی از ابداعات سید احمد مهینی یزدی معروف به احمد فردید بود که خود، شیفته ی مارتین هایدگر فیلسوف نازی آلمان هیتلری بود. فردید بین فلسفه پدیدار شناختی هایدگر و عرفان ابن عربی وجه مشترک پیدا می کرد!
داستان شیخ فضل الله نوری اما داستان دیگری است. شیخ فضل الله که در ابتدای انقلاب مشروطه در کنار سید عبدالله بهبهانی و سید محمد طباطبایی قرار داشت بعدا با سید عبدالله بهبهانی اختلاف پیدا کرد و مشروطه را ضد دین تلقی کرد و مشروطه خواهان را مهدورالدم خواند!
محمد علی شاه قاجار هم که با برقراری مشروطه حکومت بی قید و شرط پادشاهی خود را در محدودیت می دید از فتوای شیخ فضل الله و چند تن از امام جمعه های همگام با وی استقبال کرد و کودتایی را سازماندهی کرد که حاصل آن به توپ بستن مجلس و اعدام بسیاری از مشروطه خواهان بود که شیخ آنها را مهدورالدم خوانده بود.
کودتای محمدعلی شاه که شکست خورد شیخ فضل الله به عنوان تئوریسین شرعی کودتا محاکمه و اعدام شد اما نکته مهم این است که در این محاکمه و اعدام هم " غرب زده ها" نقش اصلی را نداشتند بلکه این ماجرا توسط خود روحانیون کارگردانی می شد!
مکاتبات بین سید عبدالله طباطبایی و سید محمد طباطبایی با علمای نجف باعث شد که مراجع تقلید نجف معروف به آیات ثلاث در تلگرافی که در تاریخ ۲۹ ذیقعده ۱۳۲۵ هجری قمری فرستادند شیخ فضل الله نوری را "مفسد" اعلام کنند! حکم مفسد بودن شیخ فضل الله امضای آیت الله العظمی محمد حسین نجل میرزا خلیل، آیت الله العظمی محمد خراسانی و آیت الله العظمی عبدالله مازندرانی را دارد!
قاضی دادگاهی که شیخ فضل الله را محاکمه و به اعدام محکوم کرد "شیخ ابراهیم زنجانی" بود. این مرد بیست سال در حوزه علمیه نجف علوم دینی خوانده بود و شاگرد آخوند خراسانی، شیخ محمد لاهیجی و حاجی میرزا خلیل بود
این که اعدام شیخ فضل الله نوری اقدامی غلط بوده یک مساله است و این که این کار غلط را به گردن کسانی غیر از آمرین و عاملین آن بیاندازیم امر دیگری است. بحث درست و غلط بودن این اقدام یک بحث تحلیلی و حقوقی است که هر فرد و جریانی بسته به گرایش سیاسی و فلسفی خود می تواند رأیی متفاوت داشته باشد اما این که این اقدام را از دوش کارگردانان اصلی آن برداریم و به دوش دیگران بیاندازیم تحریف تاریخ است و تحریف تاریخ در سطح کلان و اجتماعی باعث افکار بیمارگونه، تصمیمات غلط و حرکت های اجتماعی بیمار می شود.
چگونه انتظار داریم ملتی که تاریخ خود را نمی داند تصمیمات درست بگیرد؟!
✍محمدرضاسرگلزایی
@chelsalegi
یکی از علل فروپاشی رژیم ها در "ایران جدید"، گسترش "فساد درونی" بوده است. منظور از ایران جدید، از تکوین صفویه از پانصد سال قبل تاکنون است. صفویه نخستین دولت فراگیر، متحد مرکزی و ملی ایرانیان پس از حمله اعراب بود. صفویه، افشار، زند، قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی، پانصد سال اخیر بر این کشور حکومت رانده اند.
فروپاشی پنج رژیم پیش از جمهوری اسلامی، همگی "درونزا" بوده در حالی که حکومت‌های قبل با تهاجم ساقط شدند. به علل سقوط حکومت‌های اخیر توجه کنید فروپاشی پهلوی به وسیله انقلاب مردم بود؛ قاجار نیز با جنبش یا انقلاب مشروطه سست و سپس از درون به وسیله کودتا فروپاشید؛ زند توسط قجر نابود شد؛ افشار نیز از درون فرو پاشید و جایش را به زند داد؛ صفویه نیز با قیام مسلحانه درون امپراتوری سست و لرزان شد و به گونه ای قانونی جای خود را به نادرافشار داد. برخلاف برخی گمان های سطحی و عوامانه، حمله افغان ها به رهبری محمود و سپس اشرف، حمله و قیامی درونزا بود و نه حمله ای از بیرون. در عین حال فروپاشی صفوی در نهایت توسط نادرشاه افشار رقم زده شد. پس این گزاره کلیدی را به یاد داشته باشیم که فروپاشی همه رژیم های ایرانی در پنج سده اخیر و در قالب پنج پادشاهی، همگی و بی استثناء جنبه درونی داشته است. برخلاف فروپاشی هخامنشی، ساسانی و خوارزمشاهیان، که بر اثر حملات خارجی بود. حال منظور از فساد در فرهنگ اصطلاحات چیست؟ تحصیل پول و مقام از راه های نادرست؛ گرفتن مال به زور و ستم؛ ضد اصلح؛ بو گرفته، متعفن، مبتذل، بیات و باد خورده؛ در واقع فساد انحراف معنوی یا اخلاقی از یک آرمان بوده و شامل اعمالی مانند رشوه،اختلاس به ویژه در دستگاه دولتی با بهره گیری از نفوذ است. چنین نفوذی به دلیل سیستماتیک شدن فساد و یا از راه دادن رشوه و اغواگری زنانه انجام می شود. پس فساد عملی است: پنهانی و در سیستم های فاسد، نیمه پنهان و گاه نیمه آشکار. فساد دارای سه سطح خّرد، کلان و رایج یا مرسوم است. این سه در پیوند یکدیگر بوده و غیر قابل تفکیک هستند. فروپاشی این رژیم های پنجگانه، به دلیل "گونه هایی" از فساد، از جمله ایجاد شکاف بزرگ طبقاتی، تبعیض و بحران فراگیر اقتصادی مالی محتوم بود
✍یدالله کریمی پور
@chelsalegi
فروپاشی پنج رژیم پیش از جمهوری اسلامی، همگی "درونزا" بوده در حالی که حکومت‌های قبل با تهاجم ساقط شدند. به علل سقوط حکومت‌های اخیر توجه کنید فروپاشی پهلوی به وسیله انقلاب مردم بود؛ قاجار نیز با جنبش یا انقلاب مشروطه سست و سپس از درون به وسیله کودتا فروپاشید؛ زند توسط قجر نابود شد؛ افشار نیز از درون فرو پاشید و جایش را به زند داد؛ صفویه نیز با قیام مسلحانه درون امپراتوری سست و لرزان شد و به گونه ای قانونی جای خود را به نادرافشار داد. برخلاف برخی گمان های سطحی و عوامانه، حمله افغان ها به رهبری محمود و سپس اشرف، حمله و قیامی درونزا بود و نه حمله ای از بیرون. در عین حال فروپاشی صفوی در نهایت توسط نادرشاه افشار رقم زده شد. پس این گزاره کلیدی را به یاد داشته باشیم که فروپاشی همه رژیم های ایرانی در پنج سده اخیر و در قالب پنج پادشاهی، همگی و بی استثناء جنبه درونی داشته است. برخلاف فروپاشی هخامنشی، ساسانی و خوارزمشاهیان، که بر اثر حملات خارجی بود. حال منظور از فساد در فرهنگ اصطلاحات چیست؟ تحصیل پول و مقام از راه های نادرست؛ گرفتن مال به زور و ستم؛ ضد اصلح؛ بو گرفته، متعفن، مبتذل، بیات و باد خورده؛ در واقع فساد انحراف معنوی یا اخلاقی از یک آرمان بوده و شامل اعمالی مانند رشوه،اختلاس به ویژه در دستگاه دولتی با بهره گیری از نفوذ است. چنین نفوذی به دلیل سیستماتیک شدن فساد و یا از راه دادن رشوه و اغواگری زنانه انجام می شود. پس فساد عملی است: پنهانی و در سیستم های فاسد، نیمه پنهان و گاه نیمه آشکار. فساد دارای سه سطح خّرد، کلان و رایج یا مرسوم است. این سه در پیوند یکدیگر بوده و غیر قابل تفکیک هستند. فروپاشی این رژیم های پنجگانه، به دلیل "گونه هایی" از فساد، از جمله ایجاد شکاف بزرگ طبقاتی، تبعیض و بحران فراگیر اقتصادی مالی محتوم بود
✍یدالله کریمی پور
@chelsalegi
کردها مردمانی مهربان؛ قانع؛ و عادت کرده به شرایط سخت هستند ؛ کردها انواع مرگ ها را تجربه کرده اند و حالا مردن در مسیر کولبری هم اضافه شده . عدم سرمایه گذاری کافی قسمت های مرزی کردستان را فقیرتر از استانهای دیگر کرده است.
عادت کرده ایم مصیبتی پیش بیاید تا یادی از هموطنان آن قسمت بکنیم؛ سیل زده ها؛ آتش گرفته ها؛ حالا با مرگ چند تن از هموطنان که صرفا برای گذران زندگی؛ کاری بسیار مخاطره آمیز را با گذشتن از سلامتی و جان خود انجام میدهند؛ بیاد می آوریم که هموطن ما در سن هفتاد سالگی باری سنگین و حجیم را در کوهها به دوش می کشد تا بتواند زندگی فقیرانه خود را اداره کند. ما از حال همدیگر بی خبر مانده ایم مگر اینکه مرگ ما را وادار کند تا مصیبت نامه ای بنویسیم
@chelsalegi
عادت کرده ایم مصیبتی پیش بیاید تا یادی از هموطنان آن قسمت بکنیم؛ سیل زده ها؛ آتش گرفته ها؛ حالا با مرگ چند تن از هموطنان که صرفا برای گذران زندگی؛ کاری بسیار مخاطره آمیز را با گذشتن از سلامتی و جان خود انجام میدهند؛ بیاد می آوریم که هموطن ما در سن هفتاد سالگی باری سنگین و حجیم را در کوهها به دوش می کشد تا بتواند زندگی فقیرانه خود را اداره کند. ما از حال همدیگر بی خبر مانده ایم مگر اینکه مرگ ما را وادار کند تا مصیبت نامه ای بنویسیم
@chelsalegi
این دادگاه‌های مفاسد اقتصادی رو نمی‌دونم دقت کردید افراد تحت محاکمه چقدر اعتماد به نفسشون زیاده و چقدر نمیترسن. مثلا داشتم دادگاه دزدی‌های پتروشیمی رو می‌دیدم قاضی دو سه بار پرید تو حرف طرف، یهو دزد بزرگ برگشت گفت اگه میخوای نذاری حرف بزنم بشینم
✍اسماعیل دلخموش
@chelsalegi
✍اسماعیل دلخموش
@chelsalegi
بیش از صد سال می‌کوبیم و هموار می‌کنیم، می‌رسیم و نمی‌رسیم
به این عدالت دیریافته به آن آزادی هرگزنیافته
سالگرد انقلاب مشروطه ایران گرامی باد
@Chelsalegi
به این عدالت دیریافته به آن آزادی هرگزنیافته
سالگرد انقلاب مشروطه ایران گرامی باد
@Chelsalegi
حالا لابد چادرش را سر کرده روی یک شلوارک کوتاه و یک رکابی، از این خیابان به آن خیابان می‌دود تا حال همسایه‌ها را بپرسد. لابد دلش پیش بچه‌هایی مانده که داشتند توی خیابان‌های گمیزه دوچرخه‌سواری می‌کردند و دیده است که یکی‌شان را همینطور که خونین و مالی بوده انداخته‌اند پشت استیشن عبدالله میوه‌فروش و بردند. لابد رفته تا خانه حوریه که ببیند آنها که رفته بودند تا صخره الروشه، سالم برگشته‌اند یا نه. لابد برگشته خانه، دمپایی را کفش کرده و رفته تا آن طرف شهر و بی‌خیال نگهبان‌هایی که نمی‌گذارند آدم‌ها بروند داخل بیمارستان الجامعة الامریکیه، رفته اتاق‌ها را سرک کشیده و بغضش را قورت داده که گریه نکند. شاید برگشته گمیزه اصلا. داخل خیابان غوره. رفته اسکیپ روم را چک کرده که نکند طفلی وسط بازی داخلش مانده باشد و بعدش راهش را کج کرده توی خیابان یوسف الحیک و رستوران ام نزیه را دیده که چطور روی صندلی‌هایش در آن باغچه کوچک خاک نشسته و همان جا دستش را گرفته بر سرش که یعنی عزادارم. که یعنی خاک بر سرم شد. حالا لابد نگران کارگرهای بندر است که مانده‌اند زیر آوار انبار دوازدهم یا نگران کارگرهای دیگر بندر که در این اوضاع اقتصادی از فردا دیگر جایی ندارند که کار کنند. حالا لابد رفته کنار دریا، یک کپتان بلک انگوری گذاشته روی لبش و به این فکر میکند که چقدر طول خواهد کشید که خاطره چهارم آگوست را فراموش کند. لابد فکرش پی جوان‌هایی است که حالا خسته از هر چه صدای انفجار است یک قلیان پیدا کرده‌اند و گذاشته‌اند روی شیشه‌خرده‌های ریخته در پیاده‌رو و دارند و توی موبایل‌هایشان دنبال این می‌گردند که این بار چه کسی بدبختمان کرد، این بار چه کسی نگذاشت آفتاب بیاید و برود و خونی از دماغ کسی نیاید در این شهر بلادیده. لابد دلش می‌خواست همه اینها تمام شود. دلش می‌خواست صبح که بلند شد ببینید دم انستیتو گوته در خیابان نهر ابراهیم یک دختر و پسر ایستاده‌اند و شرایط ثبت نام در کلاس آلمانی را می‌خوانند و یک پیرزن دارد می‌رود توی کلیسای سنت جوزف که برای قبول شدن فرزندش در مصاحبه کاری دعا کند و تاکسی آلفا هم پر است از راننده‌هایی که دارند سر مشتری دعوا میکنند. دلش می‌خواست صبح که بلند شد ناقوس هیچ کلیسایی را نشنود و از هیچ خانه‌ای در ضاحیه صدای الرحمن نیاید. اصلا شاید دلش می‌خواست نامش بیروت نبود ولی هست. شاید دلش می‌خواست این همه غم نداشت ولی دارد و شاید دلش می‌خواست زن نبود ولی مگر مردی در دنیا می‌تواند این همه غم را توی دل خودش نگه دارد؟
✍مصطفی آرانی
@Chelsalegi
✍مصطفی آرانی
@Chelsalegi
باید توی خاورمیانه مرد، باید کشته شد. دایناسورها هم روزی اهل خاورمیانه بودند، همین جا مردند و تبدیل به نفت شدند. زمین خاورمیانه خوب بلد است از کشته ها پشته بسازد و بعد ازشان نفت بگیرد. ما هم دایناسورهای این زمانه ایم، همانقدر پوست کلفت، همانقدر ریقو ... ما سوختن و سوزاندن را خوب بلدیم، برای همین ما در زندگی بعدی مان نفت خواهیم شد، نفت.
@Chelsalegi
@Chelsalegi