🔷️ محکومیت به "اعدام در ملاء عام" برای دو نفر از متهمان پرونده‌ی شاهچراغ

🔹️ شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱ کاظم موسوی، رئیس کل دادگستری استان فارس، هویت دو فرد محکوم به اعدام در رابطه با پرونده‌ی شاهچراغ را #محمدرامز_رشیدی و #سیدنعیم_هاشم‌قتالی اعلام کرد و گفت که اتهاماتشان "افساد فی‌الارض"، "بَغی" و "اقدام علیه امنیت کشور" است.

🔹️ همچنین سه متهم دیگر این پرونده با محکومیت‌های سنگین حبس مواجه شدند؛ #محمد_رحمانی ۲۵ سال حبس، #مصطفی_جان‌امانی ۱۵ سال و ۱ روز حبس و #حمیدالله_کابلی ۵ سال حبس.

🔹️ در تاریخ ۴ آبان ۱۴۰۱، مصادف با چهلم مرگ زنده‌یاد #مهسا_امینی، در حمله‌ی مسلحانه‌ای که به حرم شاهچراغ واقع در شیراز صورت گرفت ۱۳ نفر کشته و ۳۰ نفر زخمی شدند. در این رابطه، با فاصله‌ی ۲ هفته وزارت اطلاعات ۲۶ تبعه‌‌ی کشورهای عمدتا افغانستان، جمهوری آذربایجان و تاجیکستان را دستگیر کرد.
@DhrcIran

🔷️ محمد نجفی، مهدی محمودیان و حسین رزاق به مرخصی اعزام شدند.

🔹️ امروز، یکشنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۱، #محمد_نجفی، وکیل دادگستری محبوس در زندان اراک، پس از ۴۹ روز اعتصاب غذا به مرخصی آمد.

🔹️ #مهدی_محمودیان، روزنامه‌نگار و فعال مدنی، که پیشتر در تابستان ۱۴۰۰ بازداشت شده بود نیز از جمله افرادی است که امروز به مرخصی اعزام شده است.

🔹️ #حسین_رزاق، زندانی سیاسی، که از مرداد ۱۴۰۱ در بازداشت به سر می‌برد امروز از زندان اوین به مرخصی آمد.
@DhrcIran

🔷️ نامه‌ی بهاره هدایت، زندانی سیاسی، از بند نسوان زندان اوین

🔹️ این هشتمین شب عیدی‌ست که در زندان ج.ا هستم، اما ایمانم به پیروزی بیش از هر زمان دیگری‌ست. در لحظات تحویل سال نو، پای سفره‌ هفت‌سین نصفه‌ونیمه‌ زندان می‌نشینم و یاد رفتگان بی‌برگشت امسال را در دلم زنده می‌کنم. یاد مهسا، نیکا، سارینا و سیاوش و ابوالفضل و حمیدرضا. یاد برادرانم خدانور، فریدون محمودی، محسن شکاری، مهدی کرمی، محمد حسینی و مجیدرضا رهنورد. یاد همه‌ ایرانیانی که در حسرت یک زندگی معمولی به خیابان رفتند، اما دست ناپاک دشمنان «زن، زندگی، آزادی» جان عزیزشان را گرفت.

گردنم افراشته و سرم بلند است که هم‌میهنانی اینچنین داشته‌ام. نوروز یادگار هم‌سرنوشتی کهن ما در این پهنه‌ سرزمینی‌ است؛ سرزمینی که تبعیض و ستم و فقدان منزلت انسانی جراحت‌های عمیقی بر چهره‌اش به‌جا گذاشته،و وظیفه‌ی ماست که ایران‌مان را از مدخل همین جراحت‌ها به یاد بیاوریم. در این هشتمین بهار در اسارت، آرزویم این است که این پاره‌های عمرم، چیزی به التیام این زخم‌ها و نجات نهایی ملت ایران علاوه کند. اگر این عمر، سهم من است از دنیا، حاضرم آن‌را یک‌جا بدرقه‌ راه تحقق اراده‌ی ملت کنم؛ بی‌هیچ ملال و شکایتی.

تا قبل از «جنبش مهسا»، کسانی بودند که براندازی را نهایتا ایده‌ای پراکنده در فضایی نامتعیّن می‌پنداشتند که حامل و عاملی در زمین واقعیت ندارد. با جنبش مهسا، «براندازی» نشد، اما این خواسته تعیّن مادی پیدا کرد؛ آن‌هم در گستره‌ای که قابل چشم‌پوشی نبود. هم‌اکنون هم کسانی هستند که براندازی را به واسطه‌ تحلیل‌های اقتصاد سیاسی یا مناسبات بین‌المللی که ماهیتا جبرگرایانه‌اند، بی‌آینده می‌پندارند، در حالی که آن عوامل گرچه واقعی‌اند، اما «بخشی از» واقعیت‌اند- و نیز نه همواره ثابت و نه همواره به کام جمهوری اسلامی‌اند- بخش دیگری از واقعیت که آن‌ها نادیده می‌گیرند، اراده‌ ماست.

سهم ما از واقعیت، اراده‌ای‌ست که می‌ورزیم. حتی اگر این اراده بُرش کوچکی از واقعیت باشد،فضیلتش در این است که حامل حقیقت دوران ماست. و جای ما درون همین بُرش از واقعیت است، نه هیچ جای دیگر.

جنبش اخیر هم بخشی از این اراده بود و توانست خطوط تعیین‌کننده و آینده‌ی مورد نظرش را ذیل شعار «زن، زندگی، آزادی» چنان قاطع ترسیم سازد، که تا سالها هیچ نیروی سیاسی‌ای نمی‌تواند از این خطوط سرپیچی کند. چرا که آن مفاهیم، خصلت موسس داشتند و بنابراین حیات‌بخش آینده‌ی ما خواهند بود.

هم‌اکنون نیز علی‌رغم همه‌ التهابات یک ماه اخیر، وضعیت همان است که بود و آن اینکه جمهوری اسلامی بدل به غیراخلاقی‌ترین عنصر حیات روزمره‌ ایرانیان شده و بقای او نافی بقای ما، فرزندان ما و سرزمین‌مان است. بنابراین منطقِ ایجابِ براندازی کماکان برقرار است. براندازی یک ایده‌ از روی تفنن در پی پایه‌گذاری یک هویت سیاسی جدید درونِ منجلابِ مناسباتِ فعلی نیست، اگر به ضرورت خود قائل باشد. برعکس، براندازی مشروعیت خود را از ضرورتش می‌گیرد.

پس چشم از هدف نباید برداشت. موج‌ها می‌آیند و می‌روند. ۹سال پیش وقتی توافق اولیه‌ برجام منعقد شد، خیلی‌ها از جمله خود من از داخل همین زندان، ناامید از خیابان‌های خاموش شهر، کسل از بیانیه‌های تکراری حقوق‌بشری، و مهم‌تر از همه سرخورده از مماشاتِ غرب با حکومت و پدیداری تشنجی بی‌سابقه در منطقه، تصور کردیم می‌شود با این حکومتی که ظاهرا دنیا او را پذیرفته، به سازشی رسید که خیر عمومی را محقق کند. نه، حتی برای خیلی‌هایمان «سازش» هم نبود، بلکه متقاعد شده بودیم که باید نقطه‌ای بیرون از نزاع متمرکز با حکومت یافت و تلاش کردیم از آن نقطه‌ فرضی به سیاست نگاه کنیم؛ هم به اقتضای اخلاق و هم به اقتضای توازن نیروها؛ کار نکرد. گفتیم آن‌ها با این حکومت توافق کردند، ما هم در مدار آن، توافقی فرضی بسازیم و طبق همان عمل کنیم؛ این هم کار نکرد. به زودی هم آن توافق به هم خورد، هم این.

ما به غلط تصور می‌کردیم می‌توان پِی‌جویی مستقیم فضلیت آزادی را وانهاد- یا به تعلیق درآمدنش را نادیده گرفت- و به فضیلت دیگری پرداخت. غافل از اینکه قادر نیستیم کژتابیِ این انتخاب سیاسی و پیامدهای عیانِ آن علیه جان مردم را مهار کنیم. چیزی که به جا ماند، بدنه‌ اجتماعی‌ای بود سرخورده، هم از شکست پروژه‌ سیاسی‌اش و هم نحیف شدن موازین اخلاقی کنش سیاسی‌اش.

پس دوباره چشم از هدف نباید برداشت. اگر آزادی می‌خواهیم، مسیر آن از هر میانبری هم که برویم در نهایت به از میان برداشتن جمهوری اسلامی و حذف اسلام سیاسی از ساحت حکمرانی می‌رسد. نباید از نزاع‌ها، عدم توافق‌ها و جدال‌های ناگزیر ناامید شد؛ چه این‌ها در وهله‌ اول حکم پاکوب کردنِ مسیر دشواری را دارد که پیشِ رو داریم. آن‌چه مهم است و آن‌چه در ید اختیار ماست، عزم ما برای آزادی‌ و بازپس‌گیری ایران‌مان است.
بهاره هدایت-اسفند۱۴۰۱
متن کامل نامه از "ایران‌وایر"
@DhrcIran

🔷️ قسمت‌هایی از گفتگوی مجله‌ی "حقوق ما" با شیرین عبادی، حقوقدان و برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل، در ارتباط با چگونگی دفاع از ارزش‌های حقوق بشری و نیز چگونگی تحقق آن در پیوند با معیارهای حاکم بر جامعه ایران

🔹️ "خطاب یک مدافع حقوق بشر همیشه رو به حکومت است. همچنین، یک مدافع حقوق بشر نمی‌تواند در قدرت سیاسی داخل شود و نمی‌تواند هدف از فعالیت‌های خود را کارهای سیاسی بداند. این اولین وظیفه و تعهد یک مدافع حقوق بشر است. به بیان دیگر، مدافع حقوق بشر همواره باید خارج از قدرت سیاسی قرار بگیرد تا بتواند قدرت را نقد کند."

🔹️ "اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر، برآیند همه‌ی ادیان و مذاهب است. به‌عنوان مثال، هیچ دینی در دنیا وجود ندارد که شکنجه را تایید کند یا بر قتل انسان بی‌گناهی صحه بگذارد...کشورهای اسلامی باید متوجه باشند که اگر بخواهند خود را از تبعیت اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر و سایر پیمان‌ نامه‌های جهانی بیرون بکشند، در تعامل با کشورهای دیگر و قدرت‌های جهانی‌ای که به این معاهدات بین المللی پایبند هستند، متحمل ضرر و زیان خواهند شد."

🔹️ متن کامل گفتگو را می‌توانید با مراجعه به لینک زیر بخوانید:
https://bit.ly/3loJc9B

@DhrcIran

🔷️ تبریک نوروز گوهر عشقی

🔹️ #گوهر_عشقی، مادر زنده‌یاد #ستار_بهشتی، با ارسال این تصویر در حساب کاربری توئیتر خود نوشته است:

"بهار طبیعت و نوروز باستانی، بر شما خجسته باد.
در این ساعات پایانی سال ۱۴۰۱ در کنارآرامگاه ‎ستار بهشتی و در برابر شما مردم عزیز سوگند یاد می‌کنم، تا رسیدن به دادخواهی خون پاک‌ترین فرزندان و آزادی ایران از پای ننشینم و دادخواه خون فرزندان این خاک به‌خصوص فرزندم ‎#سیدمحمد_حسینی باشم."
@DhrcIran

🔷️ پیام نوروزی سحر جوزانی، بازیگر، همراه با اعتراض نمادین و خلاقانه به احکام اعدام و شلیک گلوله‌ به چشم‌ معترضان

🔹️ سحر جوزانی:
"درود هم‌میهن،
غصه داریم،
ولی هر اتفاقی بیفته،
هر اتفاقی بیفته!
ما،
نوروز را زنده نگه می‌داریم."
@DhrcIran

پیام نوروزی نرگس محمدی ، سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر

پیروزی سهل نیست، اما قطعی است . این لحظه نیست، اما دور هم نیست. بهار دلنشین را به مادران داغدار که جای فرزندانشان بر سر سفره های هفت سینمان خالی است و به زندانیان که خانواده هایشان چشم انتظارند و به مبارزان و تلاشگران آزادی و برابری و به مردم سرافرازم تبریک می گویم. بهار پایان انتظار است، انتظار رفتن زمستان. ما هم انتظار را پایان خواهیم بخشید. انتظار پایان حکومت دینی استبدادی. ما مردمیم و قدرت داریم. ما امروز همدیگر را داریم. سیستان و بلوچستان ، کردستان، خوزستان، اذربایجان، خراسان ، تهران و ... همه با همیم. ما به آزادی و برابری باور داریم. این باور در "زیست ذهنی" ما محبوس نیست، با قدرت و زیبایی خیره کننده ای به عمل و کنش سخت درآمده، در خیابانها، میدانها، دانشگاهها، زندانها و خانه هایمان. کنشگران آن مردمند که "جنبش انقلابی" خلق کرده اند. فزونی قدرت ما رمز و نشان پیروزی ماست. باید قدرتمان را به هر شکل و در هر سطحی از بازنمایی اجتماعی در هر مکان و زمانی و با هر نشان و نمادی که استبداد را به هیچ انگارد، به رخ حکومت و چشم جهانیان بکشیم. نمادهای مقاومت و "هیچ انگاری" حکومت را گسترده تر و همه گیر تر کنیم. حکومت در مقابل ما و ما در مقابل حکومتیم . افزونی قدرت ما، بی قدرتی حکومت و امید ما، یاس حکومت و زندگی ما، مرگ حکومت استبدادی است. پیروزی سهل نیست اما قطعی است.

@DhrcIran

🔷️ پیام فرزانه برزه‌کار، مادر زنده یاد عرفان رضایی‌ نوایی، به مناسبت نوروز ۱۴۰۲

🔹️ فرزانه برزه‌کار، مادر عرفان رضایی نوایی از کشته‌شدگان خیزش انقلابی، در قسمتی از پیامی که به مناسبت آغاز سال نو در حساب کاربری اینستاگرامش ارسال کرده می‌گوید: "خون به ناحق ریخته‌شده‌ی فرزندانمان پایمال نخواهد شد. امیدوارم در سال جدید مردم ایران به حقوق انسانی خود دست پیدا کنند."

🔹️ #عرفان_رضایی‌نوایی، در جریان خیزش سراسری ایران، در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در شهر آمل به قتل رسید. پس از کشته شدن این جوان ۲۱ ساله، تا چند هفته خانواده‌اش مجبور به سکوت شدند. بعد از آن اما فرزانه برزه‌کار فاش کرد که تحت فشار نیروهای امنیتی بوده تا اعلام کند قاتلین فرزندش "سازمان مجاهدین خلق" بوده‌اند. او در این رابطه در حساب کاربری اینستاگرام خود نوشت: "پسر من را فقط و فقط حکومت قاتل جمهوری اسلامی کشته است."
@DhrcIran

🔷️ پیام نوروز مونا بختیاری، خواهر پویا بختیاری، از کنار مزار او

🔹️ مونا بختیاری، خواهر زنده‌یاد #پویا_بختیاری، از کشته‌شدگان آبان ۱۳۹۸، تنها نشسته در کنار مزار برادرش می‌گوید:
"این چهارمین نوروزی است که پویا در کنار ما نیست،
سومین نوروزی است که پدرم (#منوچهر_بختیاری) نیست،
و اولین نوروزی است که مادرم (#ناهید_شیرپیشه) هم نیست.
و نمی‌دانم در نوروز بعد، اگر این حکومت همچنان بماند آیا من خواهم بود یا نه؟..."
@DhrcIran

🔷️ پیام محمد سیف‌زاده، وکیل دادگستری و از اعضای موسس کانون مدافعان حقوق بشر، به مناسبت آغاز سال ۱۴۰۲

🔹️ عید باستانی نوروز را خدمت تمام پارسی‌زبانان و ملت ایران، به‌خصوص بانوان عزیز که در جنبش اخیر نقش اساسی داشتند و بالاخص خانواده‌ی دادخواهان و داغدارانی که عزیزانشان را از دست دادند تبریک عرض می‌کنم.
امیدوارم که سال ۱۴۰۲ سال پیروزی، آزادی، رفاه، آسایش، صلح و زندگی توام با سلامت و آرامش برای مردم ایران باشد.
همگی شما را به خدا می‌سپارم.
#محمد_سیف‌زاده
@DhrcIran

🔷️ بلاتکلیفی و تداوم بازداشت علی‌ احمد بریچی، شهروند بلوچ

🔹️#علی‌احمد_بریچی ساکن منطقه‌ی کریم‌آباد و از بازداشت شدگان ۱۵ مهر ۱۴۰۱ در زاهدان، با گذشت ۱۶۵ روز همچنان در بازداشت و بلاتکلیفی به‌سر می‌برد.
طبق گفته‌ی نزدیکان این هموطن بلوچ، او را پس از شکنجه در بازداشتگاه اداره اطلاعات به بند ۹ زندان مرکزی زاهدان منتقل کرده‌اند.
@DhrcIran

🔷️ ویدیوی منتشر شده در حساب کاربری اینستاگرام فرزانه برزه‌کار، مادر زنده یاد عرفان رضایی‌ نوایی

🔹️ #عرفان_رضایی‌نوایی، جوان ۲۱ ساله، در جریان خیزش سراسری ایران، در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در شهر آمل به قتل رسید.
@DhrcIran

🔷️ تصویری از اشکان خطیبی، بازیگر، در کنار زنده یاد دکتر آیدا رستمی

🔹️ اشکان خطیبی با انتشار این عکس در حساب کاربری توئیتر خود نوشته است:
" #آیدا_رستمی؛ پزشک اکباتان تماشاگر ثابت نمایش‌هایم بود. روزی که این عکس رو می‌گرفتیم نمیدونستم کنار یه ‎قهرمان ملی ایستادم. روحش شاد. جامعه‌ی پزشکی و انقلاب زن زندگی ایران به‌ داشتن چنین زن قهرمان و از جان گذشته‌ای افتخار می‌کنه."

🔹️ آیدا رستمی، پزشک عمومی، متولد ۱۳۶۵ بود که در جریان اعتراضات سراسری توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به قتل رسید. او برای درمان معترضانی که توسط نیروهای حکومت مجروح می‌شدند به مناطق غربی تهران می‌رفت. خانواده‌‌ی آیدا رستمی هنگام تحویل پیکر بی‌جان او متوجه می‌شوند که دست‌هایش شکسته، نیمه‌ی راست صورتش له شده، بینی‌‌اش خُرد شده و چشم چپش به صورت کامل تخلیه شده است. همچنین روی سایر اعضای بدن او نیز به صورت واضح چند کبودی می‌بینند.

@DhrcIran