نامه نرگس محمدی سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر ، از زندان قرچک
اجبار را بر نمی تابم
رئیس قوه قضاییه، تلاش زنان برای توقف حجاب اجباری و برخورداری از حق پوشش را تلاش برای ترویج بی حیایی خوانده است اما باید بدانند که تلاش زنان سرافراز جامعه ایران، تقلایی حق طلبانه و مبارزه ای شجاعانه است نه بی حیایی. این حکومت استبدادی زن ستیز است که ارزش های انسانی را وارونه کرده است.
در نا-مکانی، متحمل حبس شده ام که ندامتگاه قرچک نامیده میشود. ماه هاست که در تلاش هستیم تا آنچه را که اقلام ممنوعه می نامند را مجاز کنیم. در این زندان اقلام بیشماری ممنوع هستند که دلیل آن زن بودن ماست. در این زندان خیار، موز و هویج جزء اقلام ممنوعه هستند چون ما زن هستیم و اشکال این میوه ها تحریک کننده است. روزهای نخست وقتی مسئولان گفتند که این سه نوع میوه برای زنان ممنوع است و فروشگاه تحت هیچ شرایطی حتی برای زندانیان بیمار نخواهد آورد، به خیالم هم نمی رسید که دلیل آن فقط زن بودن ما و شکل ظاهری میوه هاست و نمی توانستم باور کنم که کارشناسان و مسئولان قضایی و امنیتی نظام با چنین رویکرد ابتذال گونه ای به زن می نگرند و با چنین معیار و ضوابطی برای زنان محدودیت و محرومیت ایجاد می کنند. تلاش های ما هنوز هم نتیجه نداده است.
زن ستیزی و بی منزلت سازی زن در چهارچوب ایدئولوژی و نگرش نظام استبداد دینی، فاجعه بارتر از آن است که فقط زنان را از حق پوشش محروم نماید، زندان قرچک بازنمای اراده حکومتیست که زن را به دلیل زن بودن حتی از خوردن میوه هم محروم می کند و توجیه آنها حفظ عفاف و حیای ما زنان است که وظیفه مراقبت از عفت ما نیز برعهده مردان حکومت دینی است.
در این نظام سلطه گر، صدای زن ممنوع، موی زن ممنوع، حتی میوه برای زن ممنوع است. سزاوار است بگویم که زن "ممنوع" است. زن اگر میوه ممنوعه در زندان قرچک بخواهد بی عفت و فاحشه است. زن اگر در جامعه پوشش آزادانه بخواهد، بی حیاست. اگر در خانواده حق طلاق بخواهد ناشزه است و اگر زندگی و شادی بخواهد سزاوار مجازات است.
در چنین زندان و چنین حکومتی من نرگس محمدی به عنوان یک زن و یک مادر اعلام می کنم که زیر بار حجاب اجباری حکومت نمی روم و اجبار را برنمی تابم، در زندان قرچک میوه موز، خیار و هویج می خواهم، چرا که این محرومیت از میوه ها را توهین به زن می دانم.ناشی از ذهن بیماری که ان را قاعده کرده است.
ازادی و برابری و سرزندگی، نشاط حق ما زنان است حتی اگر بهای آن زندان و مرگ باشد.
نرگس محمدی - زندان قرچک
@DhrcIran
اجبار را بر نمی تابم
رئیس قوه قضاییه، تلاش زنان برای توقف حجاب اجباری و برخورداری از حق پوشش را تلاش برای ترویج بی حیایی خوانده است اما باید بدانند که تلاش زنان سرافراز جامعه ایران، تقلایی حق طلبانه و مبارزه ای شجاعانه است نه بی حیایی. این حکومت استبدادی زن ستیز است که ارزش های انسانی را وارونه کرده است.
در نا-مکانی، متحمل حبس شده ام که ندامتگاه قرچک نامیده میشود. ماه هاست که در تلاش هستیم تا آنچه را که اقلام ممنوعه می نامند را مجاز کنیم. در این زندان اقلام بیشماری ممنوع هستند که دلیل آن زن بودن ماست. در این زندان خیار، موز و هویج جزء اقلام ممنوعه هستند چون ما زن هستیم و اشکال این میوه ها تحریک کننده است. روزهای نخست وقتی مسئولان گفتند که این سه نوع میوه برای زنان ممنوع است و فروشگاه تحت هیچ شرایطی حتی برای زندانیان بیمار نخواهد آورد، به خیالم هم نمی رسید که دلیل آن فقط زن بودن ما و شکل ظاهری میوه هاست و نمی توانستم باور کنم که کارشناسان و مسئولان قضایی و امنیتی نظام با چنین رویکرد ابتذال گونه ای به زن می نگرند و با چنین معیار و ضوابطی برای زنان محدودیت و محرومیت ایجاد می کنند. تلاش های ما هنوز هم نتیجه نداده است.
زن ستیزی و بی منزلت سازی زن در چهارچوب ایدئولوژی و نگرش نظام استبداد دینی، فاجعه بارتر از آن است که فقط زنان را از حق پوشش محروم نماید، زندان قرچک بازنمای اراده حکومتیست که زن را به دلیل زن بودن حتی از خوردن میوه هم محروم می کند و توجیه آنها حفظ عفاف و حیای ما زنان است که وظیفه مراقبت از عفت ما نیز برعهده مردان حکومت دینی است.
در این نظام سلطه گر، صدای زن ممنوع، موی زن ممنوع، حتی میوه برای زن ممنوع است. سزاوار است بگویم که زن "ممنوع" است. زن اگر میوه ممنوعه در زندان قرچک بخواهد بی عفت و فاحشه است. زن اگر در جامعه پوشش آزادانه بخواهد، بی حیاست. اگر در خانواده حق طلاق بخواهد ناشزه است و اگر زندگی و شادی بخواهد سزاوار مجازات است.
در چنین زندان و چنین حکومتی من نرگس محمدی به عنوان یک زن و یک مادر اعلام می کنم که زیر بار حجاب اجباری حکومت نمی روم و اجبار را برنمی تابم، در زندان قرچک میوه موز، خیار و هویج می خواهم، چرا که این محرومیت از میوه ها را توهین به زن می دانم.ناشی از ذهن بیماری که ان را قاعده کرده است.
ازادی و برابری و سرزندگی، نشاط حق ما زنان است حتی اگر بهای آن زندان و مرگ باشد.
نرگس محمدی - زندان قرچک
@DhrcIran
شباهت دیو با جمهوری اسلامی
در خبرها آمده که زن معترض به تذکر دهنده حجاب در اتوبوس بازداشت شد.
در افسانه ها آمده است که کار **"دیو" **واژگونه است و همیشه برعکس آن چیزی عمل می کند که باید انجام دهد. جای تعجب نیست که در جمهوری اسلامی نیزهمه چیز واژگونه است.
مادرانی که فرزندانشان در خیابانها به خاک و خون کشانده شده اند و بدنبال شناسائی و تعقیب قاتلین فرزندانشان هستند بازداشت می شوند و به شلاق و حبس محکوم می شوند. پدران و دیگر اعضای خانواده دادخواهان بجای پاسخ به دادخواهیشان سرکوب می شوند و هواپیمای مسافربری هدف موشک قرار می گیرد و مسافرانش در آسمان قطعه قطعه می شوند و خانواده جانباختگان تهدید و مرعوب و تحت تعقیب قرار می گیرند و قاتلین شان ترفیع مقام می گیرند.
بازنشستگان در جمهوری اسلامی بجای یافتن فرصتی برای استراحت و سفر و تفریح در خیابانها در گرمای طاقت فرسا ی تابستان و سرمای سوزان زمستان بدنبال حق و حقوق خود می دوند و معلمانش بجای تقدیر و ترفیع به زندان می افتند، زنان ، دانشجویان، کارگران، معدنکاران ،صیادان، کارمندان و زندانبانانش همه و همه بر تبعیض و نابرابری می خروشند وبجای پاسخ به خواسته هایشان سرکوب می شوند و مسئولان نالایق مورد تقدیر و تشویق قرار می گیرند. وکلای دادگستری حق طلب و عدالت جو نیز به زندانها افکنده می شوند که مبادا سخنی از حق زده شود .
روزی نیست که با خبری اینچنینی آغاز نشود که گشت ارشاد و آمرین به معروف در خیابانها و وسائل نقلیه عمومی مستقر هستند مبادا که اکسیژن موجود در فضا آزادانه وارد ریه های مردم شود. این است جمهوری اسلامی
مهناز پراکند
@DhrcIran
در خبرها آمده که زن معترض به تذکر دهنده حجاب در اتوبوس بازداشت شد.
در افسانه ها آمده است که کار **"دیو" **واژگونه است و همیشه برعکس آن چیزی عمل می کند که باید انجام دهد. جای تعجب نیست که در جمهوری اسلامی نیزهمه چیز واژگونه است.
مادرانی که فرزندانشان در خیابانها به خاک و خون کشانده شده اند و بدنبال شناسائی و تعقیب قاتلین فرزندانشان هستند بازداشت می شوند و به شلاق و حبس محکوم می شوند. پدران و دیگر اعضای خانواده دادخواهان بجای پاسخ به دادخواهیشان سرکوب می شوند و هواپیمای مسافربری هدف موشک قرار می گیرد و مسافرانش در آسمان قطعه قطعه می شوند و خانواده جانباختگان تهدید و مرعوب و تحت تعقیب قرار می گیرند و قاتلین شان ترفیع مقام می گیرند.
بازنشستگان در جمهوری اسلامی بجای یافتن فرصتی برای استراحت و سفر و تفریح در خیابانها در گرمای طاقت فرسا ی تابستان و سرمای سوزان زمستان بدنبال حق و حقوق خود می دوند و معلمانش بجای تقدیر و ترفیع به زندان می افتند، زنان ، دانشجویان، کارگران، معدنکاران ،صیادان، کارمندان و زندانبانانش همه و همه بر تبعیض و نابرابری می خروشند وبجای پاسخ به خواسته هایشان سرکوب می شوند و مسئولان نالایق مورد تقدیر و تشویق قرار می گیرند. وکلای دادگستری حق طلب و عدالت جو نیز به زندانها افکنده می شوند که مبادا سخنی از حق زده شود .
روزی نیست که با خبری اینچنینی آغاز نشود که گشت ارشاد و آمرین به معروف در خیابانها و وسائل نقلیه عمومی مستقر هستند مبادا که اکسیژن موجود در فضا آزادانه وارد ریه های مردم شود. این است جمهوری اسلامی
مهناز پراکند
@DhrcIran
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تفاوت دادرسی در ایران و سوئد
سخنگوی قوه قضاییه اظهار داشت که حکم حبس ابد حمید نوری مخدوش و غیرقابل قبول است
بشنوید از شیوه اجرای عدالت در ایران اسلامی !
@DhrcIran
سخنگوی قوه قضاییه اظهار داشت که حکم حبس ابد حمید نوری مخدوش و غیرقابل قبول است
بشنوید از شیوه اجرای عدالت در ایران اسلامی !
@DhrcIran
نامه نرگس محمدی سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر از رندان اوین
بازداشت مادران دادخواه، تداوم خشونت عریانیست که حکومت علیه فرزندانشان روا داشت و باید متوقف گردد. خبر بازداشت مادران دادخواه 98، هولناک و نگران کننده است. گو اینکه بازداشت های گسترده اخیر نشان از، از دست دادن کمترین قدرت تحمل حکومت دارد، اما به زندان افکندن مادران دادخواه که جوانان بیگناهشان در خیابان ها آماج گلوله های ماموران امنیتی و نظامی قرار گرفتند، نشان از پرده دری و حرمت شکنی آشکار توسط حکومت دارد.
دادخواهی را با زندان و شکنجه نمی توان متوقف کرد. مگر حکومت توانست طی 4 دهه سرکوب خاوران را بپوشاند که اکنون می خواهد مادران آبان را وادار به سکوت کند. برفرض محال اگر بتواند به زور و ظلم صدای مادران دادخواه را قطع کند سیل اشک چشمانشان و آتش شعله ور قلب های پاره پاره شان را چه چاره خواهد کرد؟ آیا می خواهد چشم ها را از حدقه وقلب ها را از سینه ها بیرون کشد تا ظلم را بپوشاند؟
صدای گلوی مادران دادخواه فریادی سکوت ناپذیر، اشک چشمانشان سیلی است طغیان گر و بنیان کن و آه قلبشان آتشی است سوزان که با زندان، شکنجه و حتی مرگ مادران از بین نخواهد رفت. دادخواهی مادران سیری تاریخی، وسعتی سرزمینی و حمایتی مردمی دارد که شماره سریال آن، فرد نیست، بلکه قطره خون است. خونی که به ناحق بر زمین ریخته شده و جاری و توقف ناپذیر است.
دادخواهی حق مردم ایران است و مردم تا زنده هستند، جنبش دادخواهی زنده خواهد بود.
@DhrcIran
بازداشت مادران دادخواه، تداوم خشونت عریانیست که حکومت علیه فرزندانشان روا داشت و باید متوقف گردد. خبر بازداشت مادران دادخواه 98، هولناک و نگران کننده است. گو اینکه بازداشت های گسترده اخیر نشان از، از دست دادن کمترین قدرت تحمل حکومت دارد، اما به زندان افکندن مادران دادخواه که جوانان بیگناهشان در خیابان ها آماج گلوله های ماموران امنیتی و نظامی قرار گرفتند، نشان از پرده دری و حرمت شکنی آشکار توسط حکومت دارد.
دادخواهی را با زندان و شکنجه نمی توان متوقف کرد. مگر حکومت توانست طی 4 دهه سرکوب خاوران را بپوشاند که اکنون می خواهد مادران آبان را وادار به سکوت کند. برفرض محال اگر بتواند به زور و ظلم صدای مادران دادخواه را قطع کند سیل اشک چشمانشان و آتش شعله ور قلب های پاره پاره شان را چه چاره خواهد کرد؟ آیا می خواهد چشم ها را از حدقه وقلب ها را از سینه ها بیرون کشد تا ظلم را بپوشاند؟
صدای گلوی مادران دادخواه فریادی سکوت ناپذیر، اشک چشمانشان سیلی است طغیان گر و بنیان کن و آه قلبشان آتشی است سوزان که با زندان، شکنجه و حتی مرگ مادران از بین نخواهد رفت. دادخواهی مادران سیری تاریخی، وسعتی سرزمینی و حمایتی مردمی دارد که شماره سریال آن، فرد نیست، بلکه قطره خون است. خونی که به ناحق بر زمین ریخته شده و جاری و توقف ناپذیر است.
دادخواهی حق مردم ایران است و مردم تا زنده هستند، جنبش دادخواهی زنده خواهد بود.
@DhrcIran
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مرگ یک زندانی دیگر بر اثر عدم دسترسی به درمان و ادامه این روند در زندانهای جمهوری اسلامی در گفتوگو با نرگس توسلیان
@DhrcIran
@DhrcIran
طرح مانا نیستانی و کنایه او به جواد ظریف که گفته بود تمام زندگیاش را برای دفاع از جمهوری اسلامی و خامنهای گذاشته است!
@DhrcIran
@DhrcIran
Forwarded from عفو بين الملل
🟡بنیاد عبدالرحمن برومند و سازمان عفو بینالملل امروز اعلام کردند که مقامات ایرانی دوره پرشتاب تازهای از اعدامها را به راه انداختهاند و حداقل ۲۵۱ نفر را در فاصله بین ۱ ژانویه و ۳۰ ژوئن ۲۰۲۲ (۱۱ دی ۱۴۰۰ تا ۹ تیر ۱۴۰۱) کشتهاند.
اکثر اعدامشدگان (۱۴۶ نفر) در سال میلادی ۲۰۲۲ از بابت اتهام قتل به اعدام محکوم شده بودند در حالی که مطابق مستندات، رویه اعدام به دنبال محاکمههای به شدت ناعادلانه به طور نظاممند ادامه دارد. حداقل ۸۶ نفر هم به دلیل جرایم مرتبط با مواد مخدر اعدام شدهاند که طبق قوانین بینالمللی هرگز نباید مشمول مجازات اعدام شوند. در تاریخ 1 مرداد 1401، مقامات یک مرد را در ملاء عام در استان فارس اعدام کردند. این اولین اعدام در ملاء عام پس از یک وقفهی دو ساله در دوران همهگیری کرونا بود.
🟡دیانا الطحاوی، معاون مدیر دفتر خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بینالملل میگوید: «در شش ماه اول سال میلادی جاری، مقامات ایرانی حداقل روزی یک نفر را به طور متوسط اعدام کردهاند. دستگاه حکومتی در حال انجام تهاجمی شنیع به حق حیات انسانها و ارتکاب کشتارهایی در مقیاسی وسیع در سراسر ایران است. آمار سرسامآور اعدامها در ایران در نیمه اول سال جاری، یادآور سال ۲۰۱۵ است که در آن جهش تکاندهندهای مجددا در میزان اعدامها صورت گرفت.»
🟡رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند میگوید: «افزایش مجدد آمار اعدامها در ایران و از سرگیری اعدام در ملاء عام در حالی که ۱۴۴ کشور در جهان مجازات اعدام را در قانون منع یا در عمل متوقف کردهاند، بار دیگر یادآور این است که ایران چقدر از تحولات باقی دنیا عقب مانده است. مقامات باید فورا در راستای لغو کامل مجازات اعدام در ایران دست به تعلیق رسمی همه احکام اعدام صادره بزنند.»
🔸بنا به اطلاعات موجود مقامات از اوایل سال جاری (۲۰۲۲)، به طور متداوم دست به اعدامهای دسته جمعی در زندانهای سراسر ایران زدهاند.
🔸حداقل ۶۵ نفر (۲۶ درصد) از اعدامشدگان سال ۲۰۲۲ متعلق به اقلیت بلوچ بودهاند، اقلیتی که حدود ۵ درصد از جمعیت ایران را تشکیل میدهند. بیش از نیمی از آنها (۳۸ فر) به دلیل جرایم مرتبط با مواد مخدر اعدام شدهاند.
🔶اعدام حداقل ۸۶ نفر برای جرایم مرتبط با مواد مخدر در شش ماه اول سال میلادی ۲۰۲۲ یادآور برخورد مقامات ایران با جرایم مواد مخدر در سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷ است، سالهایی که اکثر اعدامهای صورت گرفته به دلیل جرایم مرتبط با مواد مخدر بودند.
🔹لینک انگلیسی بیانیه مطبوعاتی عفو بینالملل و بنیاد عبدالرحمن برومند
اکثر اعدامشدگان (۱۴۶ نفر) در سال میلادی ۲۰۲۲ از بابت اتهام قتل به اعدام محکوم شده بودند در حالی که مطابق مستندات، رویه اعدام به دنبال محاکمههای به شدت ناعادلانه به طور نظاممند ادامه دارد. حداقل ۸۶ نفر هم به دلیل جرایم مرتبط با مواد مخدر اعدام شدهاند که طبق قوانین بینالمللی هرگز نباید مشمول مجازات اعدام شوند. در تاریخ 1 مرداد 1401، مقامات یک مرد را در ملاء عام در استان فارس اعدام کردند. این اولین اعدام در ملاء عام پس از یک وقفهی دو ساله در دوران همهگیری کرونا بود.
🟡دیانا الطحاوی، معاون مدیر دفتر خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بینالملل میگوید: «در شش ماه اول سال میلادی جاری، مقامات ایرانی حداقل روزی یک نفر را به طور متوسط اعدام کردهاند. دستگاه حکومتی در حال انجام تهاجمی شنیع به حق حیات انسانها و ارتکاب کشتارهایی در مقیاسی وسیع در سراسر ایران است. آمار سرسامآور اعدامها در ایران در نیمه اول سال جاری، یادآور سال ۲۰۱۵ است که در آن جهش تکاندهندهای مجددا در میزان اعدامها صورت گرفت.»
🟡رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند میگوید: «افزایش مجدد آمار اعدامها در ایران و از سرگیری اعدام در ملاء عام در حالی که ۱۴۴ کشور در جهان مجازات اعدام را در قانون منع یا در عمل متوقف کردهاند، بار دیگر یادآور این است که ایران چقدر از تحولات باقی دنیا عقب مانده است. مقامات باید فورا در راستای لغو کامل مجازات اعدام در ایران دست به تعلیق رسمی همه احکام اعدام صادره بزنند.»
🔸بنا به اطلاعات موجود مقامات از اوایل سال جاری (۲۰۲۲)، به طور متداوم دست به اعدامهای دسته جمعی در زندانهای سراسر ایران زدهاند.
🔸حداقل ۶۵ نفر (۲۶ درصد) از اعدامشدگان سال ۲۰۲۲ متعلق به اقلیت بلوچ بودهاند، اقلیتی که حدود ۵ درصد از جمعیت ایران را تشکیل میدهند. بیش از نیمی از آنها (۳۸ فر) به دلیل جرایم مرتبط با مواد مخدر اعدام شدهاند.
🔶اعدام حداقل ۸۶ نفر برای جرایم مرتبط با مواد مخدر در شش ماه اول سال میلادی ۲۰۲۲ یادآور برخورد مقامات ایران با جرایم مواد مخدر در سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷ است، سالهایی که اکثر اعدامهای صورت گرفته به دلیل جرایم مرتبط با مواد مخدر بودند.
🔹دانلود فایل پیدیاف بیانیه مطبوعاتی عفو بینالملل و بنیاد عبدالرحمن برومند 🔹لینک انگلیسی بیانیه مطبوعاتی عفو بینالملل و بنیاد عبدالرحمن برومند
Telegram
عفو بين الملل
دانلود فایل پیدیاف بیانیه مطبوعاتی عفو بینالملل؛ موج دهشتناک اعدامها در ایران باید متوقف شود
ه🔴#طوفان_توییتری_شورای_هماهنگی_تشکلهای_صنفی_فرهنگیان_ایران در همبستگی با #معلمان و #کارگران زندانی
💢 طوفان توئیتری
📌سه شنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۱
⏰ ساعت ۵ تا ۷ بعد از ظهر به وقت ایران
با هشتگ
#معلم_زندانی_کارگر_زندانی_آزاد_باید_گردد
#Freedom_for_Trade_Unionists_in_Iran #Solidarity #1u
#رسول_بداقی
#اسکندر_لطفی
#شعبان_محمدی
#مسعود_نیکخواه
#جعفر_ابراهیمی
#محمد_حبیبی
#رضا_شهابی
#حسن_سعیدی
#ریحانه_انصاری_نژاد
#آنیشا_اسداللهی
#کیوان_مهتدی
#واله_زمانی
@DhrcIran
💢 طوفان توئیتری
📌سه شنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۱
⏰ ساعت ۵ تا ۷ بعد از ظهر به وقت ایران
با هشتگ
#معلم_زندانی_کارگر_زندانی_آزاد_باید_گردد
#Freedom_for_Trade_Unionists_in_Iran #Solidarity #1u
#رسول_بداقی
#اسکندر_لطفی
#شعبان_محمدی
#مسعود_نیکخواه
#جعفر_ابراهیمی
#محمد_حبیبی
#رضا_شهابی
#حسن_سعیدی
#ریحانه_انصاری_نژاد
#آنیشا_اسداللهی
#کیوان_مهتدی
#واله_زمانی
@DhrcIran
Forwarded from BBCPersian
🔻تقی رحمانی، فعال سیاسی ساکن پاریس میگوید که همسرش نرگس محمدی، از مدافعان حقوق بشر زندانی در ایران به دلیل مشکل قلبی و ریه نیاز به معاینه پزشک متخصص دارد اما مسئولان زندان اوین با «اعزام او مخالفت میکنند.»
آقای رحمانی در توییتی نوشت که «نرگس محمدی خطاب به رئیس زندان اوین گفت: چرا به اعزام من به معاینه قلب و ریه مخالفت میکنید، این بازی با جان زندانی کی تمام میشود.»
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر طی هفتههای اخیر با تعدادی از دیگر زندانیان زن سیاسی از زندان قرچک ورامین به زندان اوین منتقل شد.
یک ماه پیش و در پی گزارشها درباره ناراحتی قلبی خانم محمدی، سازمان عفو بینالملل در نامهای به رئیس قوه قضائیه ایران نسبت به شکنجه و بدرفتاری و محروم نگه داشتن عمدی او از خدمات بهداشتی و درمانی اعتراض کرد و خواهان آزادی او شد.
ماه گذشته هم برادر نرگس محمدی، در نامه سرگشادهای نسبت به وضعیت جسمی خانم محمدی هشدار داد و آیتالله خامنهای رهبر ایران و غلامحسین محسنی اژهای، رئیس قوهقضائیه را مسئول مستقیم سلامت و جان او خواند.
@BBCPersian
آقای رحمانی در توییتی نوشت که «نرگس محمدی خطاب به رئیس زندان اوین گفت: چرا به اعزام من به معاینه قلب و ریه مخالفت میکنید، این بازی با جان زندانی کی تمام میشود.»
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر طی هفتههای اخیر با تعدادی از دیگر زندانیان زن سیاسی از زندان قرچک ورامین به زندان اوین منتقل شد.
یک ماه پیش و در پی گزارشها درباره ناراحتی قلبی خانم محمدی، سازمان عفو بینالملل در نامهای به رئیس قوه قضائیه ایران نسبت به شکنجه و بدرفتاری و محروم نگه داشتن عمدی او از خدمات بهداشتی و درمانی اعتراض کرد و خواهان آزادی او شد.
ماه گذشته هم برادر نرگس محمدی، در نامه سرگشادهای نسبت به وضعیت جسمی خانم محمدی هشدار داد و آیتالله خامنهای رهبر ایران و غلامحسین محسنی اژهای، رئیس قوهقضائیه را مسئول مستقیم سلامت و جان او خواند.
@BBCPersian