دیده بان انقلاب

واقعی‌ترین هیات تلویزیون
اکبر شهبازی

امشب «حسینیه بهشت» را دیدم، بلافاصله بعد از اینکه برنامه تمام شد، دو قسمت دیگر را نیز از تلوبیون تماشا کردم، ساده، صمیمی و بی تکلف اما عمیق و گمشده سالها در قاب رسانه.

بی تکلف روضه خواندن و سخنرانی کردن را قبلا از شیخ اسماعیل رمضانی دیده بودم، شیخ اسماعیل سخنران ثابت برنامه است به همان سادگی و صفای منبر رفتن های در لحظه اش.

عادت همیشگی در فرم برنامه‌های مناسبتی این است که مثلا در بالای پشت بام مکان مقدسی دکور بچینند و مجری بعد از سلام و علیک ابتدایی بحث های غالبا تکراری و کلیشه ای را با مهمان و کارشناس مذهبی شروع کند، فرمی تکراری در برنامه سازی دینی که اغلب منجر می شود بیننده کانال را رد کند.

اما حسینیه بهشت با مجری شروع نمیشود و اساسا نه شکل استودیویی دارد و نه مجری وجود دارد، تاک شو هم نیست، برنامه در واقع یک هئیت است که شروع میشود و از سخنرانی تا شعر خوانی و مداحی و دعای پایانی و تو در خانه انگار وارد یک هیئت شده ای.

رنگ و لعاب و قاب و نور، آرامش حسینیه واقعی را متبادر می کند، نوع فیلمبرداری بخش های مختلف برنامه نیز مثل سخنرانی های صبحگاهی تلوزیون نیست، محیطی که ساخته و میزانسن شده است، اما بشدت طبیعی است.

پای منبر خانواده نشسته است، زن و بچه و کودک؛ از همه قشر و سن؛حتی صدای گریه و خنده بچه ها شلوغ کردنهایشان نیز از داخل هیئت می آید و اینجا جایی است که از کلیشه و تکلف برنامه سازی های مذهبی دور شده است و سعی شده به نمایش و روایت هئیت و حسینیه بشدت نزدیک شود.

اینکه ما بتوان هیئت و حسینیه را آنچنان که هست روایت کنیم گمشده رسانه است ،روایتی که هم ریشه در واقعیت داشته باشد و هم بهره ای از خلاقیت و زیبایی شناسی و هنر برده باشد. آنچه همواره بوده برش هایی از اینها بوده برشی از یک مداحی، برشی از یک سخنرانی و یا شعرخوانی. اما حسینه بهشت همه اینها را در یک کنش خلاقانه باهم دارد.

ما سالهاست در هیئات بزرگ شده ايم، اما روایت کامل هیئت را کمتر در رسانه های رسمی دیده ایم، ساختاری که به قول شهید مطهری شور و شعور را باهم دارد، جایی که هم معرفت می دهد و هم شور حرکت ایجاد می کند، حتی کمتر پیش آمده که یک سر و شکل کامل از یک هیئت را نشان داده ایم.

واقعیت این است که فرم برنامه سازی دینی مدتها در تلوزیون در دام کلیشه های خسته کننده و لایتغیر بوده، اما جنس برنامه ای چون حسینه بهشت با فرمی ساده و بی تکلف اما عميق و آشنا، صفا و صمیمیت یک هئیت را نشان می‌دهد و از قاب رسانه برنامه ای به شیرینی چای انتهای روضه را تقدیم می کند و این قابل ستایش است.

من داشتم به این فکر میکردم که چقدر این برنامه علاوه بر اینکه دل آدم های تازه از روضه برگشته را دوباره به هیئت تنگ می‌کند، چقدر برای آنان که به هر دلیلی نمی توانند این شبها در هیئات باشند فضایی واقعی از هیئت می سازد برای کارگران شب کار، برای پرستاران و بیماران بیمارستان و کارکنان ترمینال ها و....

حسینیه بهشت احتمالا تاکنون واقعی ترین برنامه ای است که درباره هیئت ساخته شده است.
@didebane_enghelab

👍11❤1

2.44K viewsedited 15:18