دیده بان انقلاب

🔻آپارتاید آبی: سیاست‌های آبی اسرائیل و سلب مالکیت در منطقه

🔸در حالی که این مزدور اسراییلی سخنان نتانیاهو درباره کمک آبی به ایران را در صفحه اش باز نشر می کند خوب است به دزدیدن آب و آپار تاید آبی این رژیم در منطقه هم نگاهی بیندازیم.

در خاورمیانه‌ی خشک، آب یک منبع استراتژیک است. از سال ۱۹۴۸، اسرائیل کنترل گسترده‌ای اغلب به بهای کوچ فلسطینی‌ها به کشورهای همسایه ایجاده کرده است. از طریق اقدامات نظامی، محدودیت‌های قانونی، و کنترل زیرساخت‌ها، آب به ابزاری برای سلطه در این منطقه تبدیل شده است.

رود اردن: شریان حیاتی و نقطه‌ی درگیری

🔹رود اردن که میان لبنان، سوریه، اردن، اسرائیل و فلسطین تقسیم می‌شود، مدت‌هاست که کانون تنش‌های منطقه‌ای بوده است. در سال ۱۹۵۳، اسرائیل ساخت پروژه‌ی عظیم حامل ملی آب (National Water Carrier) را آغاز کرد که آب را از دریاچه طبریه (دریای جلیل) به جنوب اسرائیل منتقل می‌کرد. کشورهای عربی این اقدام را تهدیدی برای منابع آب خود تلقی کردند.

🔸در واکنش، سوریه، اردن و لبنان در دهه ۱۹۶۰ تلاش کردند مسیر رود را منحرف کنند. اسرائیل در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۶ با حملات هوایی به زیرساخت‌های سوریه واکنش نشان داد و سدهای سوریه را بمباران کرد.

جنگ شش‌روزه: اشغال و نابودی زیرساخت‌های آبی

🔹در جریان جنگ شش‌روزه، اسرائیل بلندی‌های جولان را اشغال کرد که شامل چشمه‌ی بانیاس، یکی از منابع اصلی رود اردن، می‌شود. این اشغال، برتری اسرائیل را در کنترل منابع آبی منطقه‌ای تقویت کرد.

🔸نیروهای اسرائیلی همچنین سدها، کانال‌ها و ایستگاه‌های پمپاژ سوریه را بمباران کردند و زیرساخت‌های آبی این کشور را نابود ساختند. در کرانه باختری و غزه که به تازگی اشغال شده بودند، اسرائیل فوراً کنترل زیرساخت‌های آبی فلسطینیان را به‌دست گرفت و حفر چاه‌های جدید را بدون مجوز نظامی ممنوع کرد — قانونی که هنوز پابرجاست.

آپارتاید آبی در کرانه باختری و غزه

🔹از سال ۱۹۶۷، اسرائیل محدودیت‌های شدید بر توسعه منابع آبی فلسطینیان اعمال کرده است. فرمان نظامی ۱۵۸ حفر چاه و ساخت هرگونه زیرساخت آبی را بدون مجوز ارتش ممنوع می‌کند — و این مجوزها به ندرت صادر می‌شوند.

امروز:

🔸اسرائیل حدود ۸۰٪ از منابع آبی کرانه باختری را مصرف می‌کند، در حالی که این منابع عمدتاً زیر سرزمین‌های فلسطینی هستند.

🔹ساکنان شهرک‌های اسرائیلی بیش از ۳۰۰ لیتر آب در روز به‌ازای هر نفر مصرف می‌کنند، در حالی که برخی فلسطینیان با کمتر از ۳۰ لیتر در روز زندگی می‌کنند.

🔸در غزه، به دلیل مصرف بیش از حد، آلودگی، و تخریب مکرر زیرساخت‌ها توسط حملات اسرائیلی بیش از ۹۵٪ آب غیرقابل شرب است، .

🔹اسرائیل به‌طور منظم پروژه‌های آبی فلسطینی‌ها را — حتی پروژه‌های تأمین‌شده توسط سازمان‌های بین‌المللی — تخریب می‌کند و دلیل آن را نداشتن مجوز می‌داند.

🔸سازمان‌های حقوق بشری مانند عفو بین‌الملل و بتسلم این وضعیت را "آپارتاید آبی" می‌نامند — سیستمی که دسترسی اسرائیلی‌ها را تضمین می‌کند و به‌طور سیستماتیک حقوق فلسطینیان را پایمال می‌سازد.

آب به‌عنوان ابزار تبعیض و جابجایی اجباری

🔹دسترسی به آب تعیین می‌کند مردم کجا می‌توانند زندگی کنند و کشاورزی انجام دهند. در منطقه C از کرانه باختری — که تحت کنترل کامل اسرائیل است — فلسطینیان با کمبود مزمن آب مواجه هستند، در حالی که شهرک‌های مجاور با چمنزارهای سبز و آبیاری گسترده شکوفا هستند.

🔸با محدود کردن دسترسی به آب، فشار برای ترک زمین بر فلسطینیان افزایش می‌یابد — روندی که به گسترش شهرک‌سازی منجر می‌شود. در غزه، محاصره‌ی اسرائیل و حملات مکرر به تأسیسات آب و فاضلاب، منجر به بحرانی انسانی برای بیش از دو میلیون نفر شده است.

https://thesouth.no/index.php/2025/07/24/vann-apartheid-israels-vannpolitikk-og-regional-fortrengning/

هاتف خالدی

@didebane_enghelab

Global South

Vann-apartheid: Israels vannpolitikk og regional fortrengning

I det tørre Midtøsten er vann en strategisk ressurs. Siden 1948 har Israel utviklet omfattende kontroll over vannsystemene – ofte på bekostning av palestinere og naboland…

❤5👍4

999 views06:13