❌ هشدار کودتای دوم ضد رهبری سید مجتبی.
اتفاقات که در بازگشایی مجلس افتاد، نشان داد که جریان کودتاگر مخفی علیه رهبر شهید، به این نتیجه رسیده که تونسته خشم مردم رو کنترل کنه و به خیال خودش دیگه مردم براش خطری ندارن و اینبار بصورت علنی در حال ادامه کودتا ضد رهبری سید مجتبی هست.
رفتارها و تحرکات جریان فتنه و لیبرال ها نشان میدهد که آتشبس فرصت مناسبی برای دشمن ایجاد کرده است تا سرمایه های خود درون ایران رو دوباره سازماندهی و احیا کند. دشمنان بشدت به تحرکات و اقدامات این جریان در کشور نیاز دارند. آمریکا و اسرائیل بدون کمک این جماعت هیچ موفقیتی بدست نمی آورند و از این به بعد هم هیچ موفقیتی را برای خود متصور نیستند.
متأسفانه برخلاف انتظارات که همیشه فکر میکردیم اصلاحطلبان اینکارها را خواهند کرد، جریان وفاقی نواصولگرا عامل کامل این اتفاقات هست. جریان چنارهای ریشویی که در این چهل سال هی رهبر رهبر هم میکردند!
این جریان خواهان تسلیم بی قید شرط کشور مقابل آمریکا و کنار گذاشتن مدیریت تنگه هرمز و قدرت هسته ای و موشکی و نفوذ منطقه ای و حذف ولی فقیه از حکومت، و تغییر حکومت به شکل دیکتاتوری فردی طاغوتی با فرم رضاخان اسلامی، از نوع اسلام اموی در کشورمان هستند.
این جریان اخیرا خواستار اصلاحات ساختاری درون نظام در راستای دستوراتی که اسراییل داده شده اند.
این جریان مانند برجام خواهان متعهد ماندن یک طرفه ایران در توافقنامه پزشکیان-ترامپ هستند ،لذا با زیر پاگذاشتن مفاد این توافقنامه یک طرفه توسط آمریکا هیچ مخالفتی ندارند.
این جریان مخالف گرفتن انتقام خون رهبر شهید و هزاران شهید دیگر کشورمان هستند که هیچ، بلکه برای شهادت رهبر جدید هم برنامه چیدهاند.
این جریان رسما اعلام میکنند که کشورمان باید تحت دستورات آمریکا با عناوین دروغین قوانین بینالمللی عمل کند، همان قوانینی که آمریکا هیچ تعهدی به رعایت آنها ندارد.
این جریان با گرو گرفتن اقتصاد و معیشت مردم بدنبال تحمیل دستورات کارفرمای خود اسرائیل و آمریکا به کشورمان هستند.
این جریان با بازگشایی اینترنت بینالملل تحت مدیریت آمریکا در حال ساماندهی سازمان رزم خود برای انجام یک کودتای تمام عیار در حین حمله نظامی آمریکا میباشند.
اتفاقات که در بازگشایی مجلس افتاد، نشان داد که جریان کودتاگر مخفی علیه رهبر شهید، به این نتیجه رسیده که تونسته خشم مردم رو کنترل کنه و به خیال خودش دیگه مردم براش خطری ندارن و اینبار بصورت علنی در حال ادامه کودتا ضد رهبری سید مجتبی هست.
رفتارها و تحرکات جریان فتنه و لیبرال ها نشان میدهد که آتشبس فرصت مناسبی برای دشمن ایجاد کرده است تا سرمایه های خود درون ایران رو دوباره سازماندهی و احیا کند. دشمنان بشدت به تحرکات و اقدامات این جریان در کشور نیاز دارند. آمریکا و اسرائیل بدون کمک این جماعت هیچ موفقیتی بدست نمی آورند و از این به بعد هم هیچ موفقیتی را برای خود متصور نیستند.
متأسفانه برخلاف انتظارات که همیشه فکر میکردیم اصلاحطلبان اینکارها را خواهند کرد، جریان وفاقی نواصولگرا عامل کامل این اتفاقات هست. جریان چنارهای ریشویی که در این چهل سال هی رهبر رهبر هم میکردند!
این جریان خواهان تسلیم بی قید شرط کشور مقابل آمریکا و کنار گذاشتن مدیریت تنگه هرمز و قدرت هسته ای و موشکی و نفوذ منطقه ای و حذف ولی فقیه از حکومت، و تغییر حکومت به شکل دیکتاتوری فردی طاغوتی با فرم رضاخان اسلامی، از نوع اسلام اموی در کشورمان هستند.
این جریان اخیرا خواستار اصلاحات ساختاری درون نظام در راستای دستوراتی که اسراییل داده شده اند.
این جریان مانند برجام خواهان متعهد ماندن یک طرفه ایران در توافقنامه پزشکیان-ترامپ هستند ،لذا با زیر پاگذاشتن مفاد این توافقنامه یک طرفه توسط آمریکا هیچ مخالفتی ندارند.
این جریان مخالف گرفتن انتقام خون رهبر شهید و هزاران شهید دیگر کشورمان هستند که هیچ، بلکه برای شهادت رهبر جدید هم برنامه چیدهاند.
این جریان رسما اعلام میکنند که کشورمان باید تحت دستورات آمریکا با عناوین دروغین قوانین بینالمللی عمل کند، همان قوانینی که آمریکا هیچ تعهدی به رعایت آنها ندارد.
این جریان با گرو گرفتن اقتصاد و معیشت مردم بدنبال تحمیل دستورات کارفرمای خود اسرائیل و آمریکا به کشورمان هستند.
این جریان با بازگشایی اینترنت بینالملل تحت مدیریت آمریکا در حال ساماندهی سازمان رزم خود برای انجام یک کودتای تمام عیار در حین حمله نظامی آمریکا میباشند.
❤5👌3😡1
«تغییر دکترینهای دفاعی و مسئلهٔ بازدارندگی سخت؛ تحلیل تطبیقی مبتنی بر تجربهٔ کرهٔ شمالی، پاکستان، لیبی و اوکراین»
در محیط امنیتی معاصر، دولتها بیش از هر زمان دیگری با تهدیدات فراملی، فشارهای قدرتهای بزرگ و جنگهای نامتقارن مواجه هستند.
ناکامی بازدارندگی متعارف در جنگهای اخیر
در دههٔ گذشته، چندین کشور با وجود برخورداری از ظرفیتهای قابلتوجه نظامی، با حملات خارجی یا فشارهای شدید مواجه شدهاند.
کشور ما نیز دو جنگ تحمیلی در یک سال را پشت رو گذاشت.
مطالعات مؤسسهٔ IISS (۲۰۲۴) نشان میدهد که بازدارندگی متعارف بهتنهایی در برابر قدرتهای بزرگ اثربخشی محدودی دارد؛ بهویژه در مواردی که:
- دشمن از برتری تکنولوژیک بهرهمند است
- هزینهٔ اقدام برای مهاجم پایین است
- تصور مهاجم از پیامدها نامطمئن یا مبهم است
- ساختار دکترین دفاعی «پاسخمحور» است نه «مجازاتمحور»
براساس گزارشهای تحلیلی معتبر، هرگاه چارچوب بازدارندگی بهعنوان «قابل نفوذ» ارزیابی شود، احتمال حمله افزایش مییابد.
در نظریهٔ بازدارندگی (Schelling, 1966; Waltz, 1981)، بازدارندگی زمانی پایدار و معتبر است که سه ویژگی همزمان برقرار باشد:
1. توانایی ایجاد هزینهٔ غیرقابل تحمل برای مهاجم
2. قابلیت بقا و ضربهٔ دوم (Second-Strike Capability)
3. باورپذیری در ارادهٔ پاسخ
در مدلهای امنیت بینالملل، کشورهایی که فاقد این سه عنصر بودهاند، معمولاً نتوانستهاند در برابر فشار یا حملهٔ قدرتهای بزرگ مقاومت بلندمدت داشته باشند.
کره شمالی: بازدارندگی بقا–محور
- طی ۱۹۹۰–۲۰۲۳، کره شمالی بیش از ۷۰٪ از منابع نظامی خود را به توسعهٔ ساختار بقا اختصاص داده است.
- گزارش RAND (۲۰۲۲) نشان میدهد که از زمان تثبیت توان هستهای کره شمالی، احتمال حملهٔ خارجی علیه این کشور تقریباً به صفر رسیده است.
- تحلیلگران این وضعیت را «بازدارندگی مطلق بر اساس قیمت حمله» توصیف میکنند.
نتیجه میدانی : تهدید نظامی علیه کره شمالی برخلاف دههٔ ۱۹۸۰ تقریباً حذف شده است؛ هرچند این مسیر هزینههای اقتصادی سنگینی داشته است.
---
پاکستان: موازنهٔ استراتژیک در برابر هند
- پاکستان پس از ۱۹۹۸ وارد فاز «بازدارندگی حداقلی معتبر» شد (Minimum Credible Deterrence).
- پژوهشهای IISS (۲۰۲۳) نشان میدهد که احتمال جنگ تمامعیار هند–پاکستان پس از هستهای شدن دو کشور ۸۵٪ کاهش یافته است.
- حتی بحرانهای کارگیل و پولواما نیز به جنگ گسترده ختم نشد، زیرا هزینهٔ تنش برای دو طرف بهطور ریشهای افزایش یافت.
لیبی: کنار گذاشتن توان بازدارندگی سخت
- لیبی در ۲۰۰۳ برنامههای راهبردی خود را مطابق توافقات با غرب متوقف کرد.
- گزارش مشترک Cambridge–LSE (۲۰۱۹) نشان میدهد که این تصمیم موجب کاهش شدید ظرفیت بازدارندگی لیبی شد.
- در بحران ۲۰۱۱، کشور فاقد ابزارهای کافی برای جلوگیری از مداخلهٔ خارجی بود.
---
اوکراین: پیامدهای واگذاری توان راهبردی
- اوکراین پس از ۱۹۹۴ بر اساس «یادداشت بوداپست» زرادخانهٔ راهبردی شوروی را واگذار کرد.
- تحقیقات دانشگاه هاروارد (۲۰۲۳) میگوید:
«نبود بازدارندگی سخت، قدرت تعهدات سیاسی را بیاثر کرد.»
- در حملات ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲، فقدان بازدارندگی راهبردی یکی از عوامل کلیدی آسیبپذیری کشور بود.
---
کشورهایی که بازدارندگی سخت داشتند (کره شمالی، پاکستان)، تهاجم گسترده را تجربه نکردند.
کشورهایی که برنامهٔ بازدارندگی سخت را کنار گذاشتند (لیبی، اوکراین)، در برابر فشار خارجی آسیبپذیر شدند.
بر اساس دادههای نظامی جهانی، بازدارندگی متعارف هنگامی ناکارآمد میشود که:
- مهاجم مطمئن باشد میتواند هزینه کم بپردازد
- پاسخ دفاعی نامطمئن باشد
- تهدیدات استراتژیک کشور هدف قابل دور زدن باشد
- زیرساختهای حیاتی آسیبپذیر باشند
در همهٔ این چهار مطالعهٔ موردی، بازدارندگی سخت نقش تعیینکننده در امنیت کلان داشته است.
شواهد حاصل از پژوهشهای امنیت بینالملل نشان میدهد:
- شکل دکترین دفاعی، مهمترین عامل تعیینکنندهٔ بقا برای کشورهایی است که با تهدیدات مستقیم قدرتهای بزرگ روبهرو هستند.
- بازدارندگی سخت در چهار مطالعهٔ موردی جهان، نتایج امنیتی کاملاً متفاوت و اغلب تعیینکننده ایجاد کرده است.
- فقدان بازدارندگی معتبر، زمینهساز افزایش احتمال حمله، فشار یا مداخلهٔ خارجی شده است.
این نتایج، موضوع را برای پژوهشگران، متخصصان نظامی و سیاستگذاران به یک حوزهٔ راهبردی تبدیل میکند که نیازمند بررسی دقیق، علمی و چندبعدی است.
شبکه خبری تحلیلی دیده بان انقلاب
@didebane_enghelab
در محیط امنیتی معاصر، دولتها بیش از هر زمان دیگری با تهدیدات فراملی، فشارهای قدرتهای بزرگ و جنگهای نامتقارن مواجه هستند.
ناکامی بازدارندگی متعارف در جنگهای اخیر
در دههٔ گذشته، چندین کشور با وجود برخورداری از ظرفیتهای قابلتوجه نظامی، با حملات خارجی یا فشارهای شدید مواجه شدهاند.
کشور ما نیز دو جنگ تحمیلی در یک سال را پشت رو گذاشت.
مطالعات مؤسسهٔ IISS (۲۰۲۴) نشان میدهد که بازدارندگی متعارف بهتنهایی در برابر قدرتهای بزرگ اثربخشی محدودی دارد؛ بهویژه در مواردی که:
- دشمن از برتری تکنولوژیک بهرهمند است
- هزینهٔ اقدام برای مهاجم پایین است
- تصور مهاجم از پیامدها نامطمئن یا مبهم است
- ساختار دکترین دفاعی «پاسخمحور» است نه «مجازاتمحور»
براساس گزارشهای تحلیلی معتبر، هرگاه چارچوب بازدارندگی بهعنوان «قابل نفوذ» ارزیابی شود، احتمال حمله افزایش مییابد.
در نظریهٔ بازدارندگی (Schelling, 1966; Waltz, 1981)، بازدارندگی زمانی پایدار و معتبر است که سه ویژگی همزمان برقرار باشد:
1. توانایی ایجاد هزینهٔ غیرقابل تحمل برای مهاجم
2. قابلیت بقا و ضربهٔ دوم (Second-Strike Capability)
3. باورپذیری در ارادهٔ پاسخ
در مدلهای امنیت بینالملل، کشورهایی که فاقد این سه عنصر بودهاند، معمولاً نتوانستهاند در برابر فشار یا حملهٔ قدرتهای بزرگ مقاومت بلندمدت داشته باشند.
کره شمالی: بازدارندگی بقا–محور
- طی ۱۹۹۰–۲۰۲۳، کره شمالی بیش از ۷۰٪ از منابع نظامی خود را به توسعهٔ ساختار بقا اختصاص داده است.
- گزارش RAND (۲۰۲۲) نشان میدهد که از زمان تثبیت توان هستهای کره شمالی، احتمال حملهٔ خارجی علیه این کشور تقریباً به صفر رسیده است.
- تحلیلگران این وضعیت را «بازدارندگی مطلق بر اساس قیمت حمله» توصیف میکنند.
نتیجه میدانی : تهدید نظامی علیه کره شمالی برخلاف دههٔ ۱۹۸۰ تقریباً حذف شده است؛ هرچند این مسیر هزینههای اقتصادی سنگینی داشته است.
---
پاکستان: موازنهٔ استراتژیک در برابر هند
- پاکستان پس از ۱۹۹۸ وارد فاز «بازدارندگی حداقلی معتبر» شد (Minimum Credible Deterrence).
- پژوهشهای IISS (۲۰۲۳) نشان میدهد که احتمال جنگ تمامعیار هند–پاکستان پس از هستهای شدن دو کشور ۸۵٪ کاهش یافته است.
- حتی بحرانهای کارگیل و پولواما نیز به جنگ گسترده ختم نشد، زیرا هزینهٔ تنش برای دو طرف بهطور ریشهای افزایش یافت.
لیبی: کنار گذاشتن توان بازدارندگی سخت
- لیبی در ۲۰۰۳ برنامههای راهبردی خود را مطابق توافقات با غرب متوقف کرد.
- گزارش مشترک Cambridge–LSE (۲۰۱۹) نشان میدهد که این تصمیم موجب کاهش شدید ظرفیت بازدارندگی لیبی شد.
- در بحران ۲۰۱۱، کشور فاقد ابزارهای کافی برای جلوگیری از مداخلهٔ خارجی بود.
---
اوکراین: پیامدهای واگذاری توان راهبردی
- اوکراین پس از ۱۹۹۴ بر اساس «یادداشت بوداپست» زرادخانهٔ راهبردی شوروی را واگذار کرد.
- تحقیقات دانشگاه هاروارد (۲۰۲۳) میگوید:
«نبود بازدارندگی سخت، قدرت تعهدات سیاسی را بیاثر کرد.»
- در حملات ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲، فقدان بازدارندگی راهبردی یکی از عوامل کلیدی آسیبپذیری کشور بود.
---
کشورهایی که بازدارندگی سخت داشتند (کره شمالی، پاکستان)، تهاجم گسترده را تجربه نکردند.
کشورهایی که برنامهٔ بازدارندگی سخت را کنار گذاشتند (لیبی، اوکراین)، در برابر فشار خارجی آسیبپذیر شدند.
بر اساس دادههای نظامی جهانی، بازدارندگی متعارف هنگامی ناکارآمد میشود که:
- مهاجم مطمئن باشد میتواند هزینه کم بپردازد
- پاسخ دفاعی نامطمئن باشد
- تهدیدات استراتژیک کشور هدف قابل دور زدن باشد
- زیرساختهای حیاتی آسیبپذیر باشند
در همهٔ این چهار مطالعهٔ موردی، بازدارندگی سخت نقش تعیینکننده در امنیت کلان داشته است.
شواهد حاصل از پژوهشهای امنیت بینالملل نشان میدهد:
- شکل دکترین دفاعی، مهمترین عامل تعیینکنندهٔ بقا برای کشورهایی است که با تهدیدات مستقیم قدرتهای بزرگ روبهرو هستند.
- بازدارندگی سخت در چهار مطالعهٔ موردی جهان، نتایج امنیتی کاملاً متفاوت و اغلب تعیینکننده ایجاد کرده است.
- فقدان بازدارندگی معتبر، زمینهساز افزایش احتمال حمله، فشار یا مداخلهٔ خارجی شده است.
این نتایج، موضوع را برای پژوهشگران، متخصصان نظامی و سیاستگذاران به یک حوزهٔ راهبردی تبدیل میکند که نیازمند بررسی دقیق، علمی و چندبعدی است.
شبکه خبری تحلیلی دیده بان انقلاب
@didebane_enghelab
❤3